Cytaty o radości

Zbiór cytatów na temat motywacyjny, szczęście, życie, motywacja.

Najlepsze cytaty o radości

„Śmiech i radość są balsamem dla ciała, smutek – dla duszy.”

Stefan Pacek (1938)

„Bóg jest radością, dlatego przed swój dom wystawił Słońce.”

Franciszek z Asyżu (1182–1226) święty katolicki, zakonnik, mistyk chrześcijański, stygmatyk, diakon

Źródło: Jarosław Gronert, Astrologia od początku, Pabianice 2007, s. 17.

„Matką rozpusty nie jest radość, lecz brak radości.”

Friedrich Nietzsche (1844–1900) filozof niemiecki

„Każda radość, którą niesiemy, zawsze do nas powróci.”

Zenta Mauriņa (1897–1978) łotewska pisarka i filolożka

Wariant: Radość, którą niesiemy innym, zawsze do nas powróci.

„Radość niszczenia jest równocześnie radością tworzenia.”

Michał Bakunin (1814–1876) rosyjski myśliciel, rewolucjonista

Die Lust der Zerstörung ist auch eine schaffende Lust.
Źródło: Die Reaktion in Deutschland, 1842

„Nie zawsze zwycięstwo przynosi radość.”

Leonid Teliga (1917–1970) polski żeglarz

„Radość uogólnia człowieka, boleść indywidualizuje.”

Friedrich Hebbel (1813–1863) niemiecki dramaturg i poeta

„Gdzie prostota i szczerość, tam kwitnie przyjaźń i radość.”

Aldona Różanek (1960)

„Nasze smutki są radościami naszych wrogów.”

Ajschylos (-525–-456 p. n. e.) grecki dramaturg

„Zakład pogrzebowy „Radość”. Teściowe 10% zniżki.”

Andrzej Pilipiuk książka Zagadka Kuby Rozpruwacza

Cykl Kroniki Jakuba Wędrowycza, Zagadka Kuby Rozpruwacza

Cytaty o radości

„tak tak tak wcieram w siebie przeżutą radość nade mną rój os niestrawione resztki pokarmowe udają schizofreniczną przyjaźń pomiędzy kochankami las rąk w górze wirują przeciw naturze”

Tina Landryna

Źródło: Piosenka sex zatopiony w nirwanie

O naturze, O kochankach, O przyjaźni

„Żal mi czasów niemego filmu. Cóż to była za radość widzieć, jak kobiecie otwierają się usta, a głosu nie słychać.”

Charles Chaplin (1889–1977) angielski aktor i reżyser kina niemego

O kobietach

„Między zmysłową radością a pokojem duszy
Pozostaje człowiekowi tylko niepokojący wybór.”

Friedrich Schiller (1759–1805) poeta niemiecki

Źródło: Eleanor Herman, Królowe i ich kochankowie. 900 lat intryg, namiętności i pasjonującej polityki, tłum. Barbara Tarnas, Wydawnictwo Jeden Świat, Warszawa 2007, ISBN 9788389632319, s. 7.

O świecie, O pokoju, O duszy, O kochankach

„Lecz czy wspomnienie minionej niedoli, nie jest radością chwili obecnej?”

Edgar Allan Poe (1809–1849) poeta i nowelista amerykański

O wspomnieniach

„Patrzyłem na policjanta, który mnie okładał. Pięknie patrzeć na człowieka, który z radością wykonuje swoja pracę!”

Ninus Nestorović (1965) serbski aforysta

Tom Syzyfie, Serbie!

„To, co pochodzi od Boga, rodzi najpierw strach, przykrość, gorycz; a następnie radość i pokój. To, co pochodzi od diabła – odwrotnie.”

Ignacy Loyola (1491–1556) założyciel jezuitów, święty Kościoła Katolickiego

Źródło: Vittorio Messori, Takie jest życie, tłum. Janina Dembska, Wydawnictwo M, Kraków 2002, s. 124.

O życiu, O Bogu, O strachu, O pokoju

„Niejedną na naukach strawiłem godzinę,
Niejedną miałem radość, iż z nauki słynę,
A oto jest – posłuchaj – treść zdobytej wiedzy:
Z prochu wziąłem początek i jak proch przeminę”

Omar Chajjam (1048–1131) perski poeta, astronom, filozof, lekarz i matematyk

Źródło: Wybrane czterowiersze Omara Chajjama, opr. i wyd.J. Czekanowski, J. Kuryłowicz, Lwów 1933, tłum. Andrzej Gawroński

O wiedzę, O nauce

„Kiedy przyjmuje się śmierć w duchu wiary i kiedy całe nasze życie jest nastawione na dawanie siebie, tak iż w końcu z radością i dobrowolnie składamy je w dłonie Boga – wówczas śmierć przeistacza się w spełnienie życia.”

Thomas Merton (1915–1968) amerykański pisarz, poeta, trapista

O życiu, O śmierci, O Bogu, O wierze

„Wydaje się to takie oczywiste, że ja, że my, jesteśmy żywi, a jednak obawiam się, że nazbyt często i zbyt łatwo zapominamy o ważności tego prostego faktu. Tak łatwo jest zapomnieć, że naprawdę żyjemy, a przynajmniej doceniać, że się naprawdę żyje, że można obserwować każdy wschód słońca i cieszyć się każdym jego zachodem.
A przez wszystkie te godziny pomiędzy nimi, oraz przez wszystkie godziny po zmierzchu, można robić, co się chce.
Łatwo jest przegapić możliwość, że każda osoba, której ścieżka zetknie się z twoją może stać się wydarzeniem i wspomnieniem, dobrym bądź złym, aby wypełniać godziny doświadczeniem zamiast nudy, aby przełamywać monotonię mijających chwil. Te stracone chwile, te identyczne godziny, rutyna, są wrogiem, są małymi obszarami śmierci w obrębie życia.
[…]
Wszyscy umieramy, w każdej chwili, która mija każdego dnia. Nie da się uciec przed tą prawdą istnienia. Prawda ta może nas sparaliżować strachem lub nasączyć niecierpliwością, pragnieniem odkrywania oraz doświadczania, nadzieją – nie, żelazną wolą! – znajdywania wspomnień w każdym czynie. Aby być żywym, pod światłem słońca lub światłem gwiazd, w pogodzie pięknej lub burzowej. Aby tańczyć na każdym kroku, czy to w ogrodach pięknych kwiatów, czy w głębokich śniegach.
Młodzi znają tę prawdę, o której zapomniało tak wielu starych, a nawet w średnim wieku. Na tym polega źródło gniewu, zazdrości, jaką tak wielu żywi wobec młodych. Tak wiele razy słyszałem powszechne żale: „Gdybym tylko mógł się cofnąć do tego wieku, wiedząc to, co wiem!”. Słowa te wzbudzają we mnie wielkie rozbawienie, bowiem naprawdę powinno to brzmieć: „Gdybym tylko mógł odzyskać pożądanie i radość, jakie znałem wtedy!”.”

R.A. Salvatore (1959) amerykański pisarz science-fiction i fantasy

Legenda Drizzta

O śmierci, O prawdzie, O strachu, O pogodzie

„Najlepszym przyjacielem jest ten, kto nie pytając o powód twego smutku, potrafi sprawić, że znów wraca radość.”

Jan Bosko (1815–1888) włoski duchowny katolicki, święty

Źródło: Aforyzmy o przyjaźni – wyraź swoją przyjaźń ciepło i sentymentalnie, wybór Anna Grabka

O przyjaźni

„Tym spośród nas, którzy łatwo znajdują zadowolenie, a pogodni są tylko z pozoru, przeciwstawiają się inni ludzie i całe ludzkie pokolenia, których pogoda nie jest powierzchowną igraszką, ale powaga i głębią. Jednego z nich znałem, był to dawny nasz mistrz muzyki, którego sam niegdyś widywałeś w Waldzell czasami, człowiek ten w ciągu ostatnich lat swojego życia posiadł cnotę pogody w tak znacznym stopniu, że promieniowała zeń jak światło ze słońca, że w postaci życzliwości, radości życia, dobrego humoru, ufności i zaufania przechodziła ona na wszystkich dookoła, we wszystkich też dalej promieniując, we wszystkich tych, którzy prawdziwie blask jej wchłonęli i pozwolili się nim przeniknąć. Ja również oświecony zostałem jego blaskiem, mnie również udzielił on nieco swej jasności i promienistości serca (…) Osiągnięcie takiej pogody jest dla mnie, a wraz ze mną dla wielu, celem najwyższym i najszlachetniejszym. Znajdziesz ową pogodę także u niektórych ojców z kierownictwa zakonu. A pogoda ta nie jest ani igraszką, ani upodobaniem w samym w sobie, jest najwyższą świadomością i miłością, jest afirmacją wszelkiej rzeczywistości, czuwaniem na skraju wszelkich głębin i przepaści, jest cnota rycerzy i świętych, cnota niezniszczalną, która wraz z wiekiem i przybliżaniem się śmierci stale jeno wzrasta. Jest ona tajemnica piękna i właściwą substancją wszelkiej sztuki. Poeta, który cuda i potworności życia taneczną miara swych wierszy opiewa, muzyk, co pozwala im rozbrzmiewać w postaci czystej współczesności, jest szafarzem światła, pomnaża radość i jasność na ziemi, nawet jeśli nas najpierw wiedzie przez łzy i ból. Może ów poeta, którego wiersze tak nas zachwycają, jest smutnym samotnikiem, może i muzyk ów był posępnym marzycielem, lecz także i wówczas dzieło jego uczestniczy w radości gwiazd i bogów. To, co nam daje, nie jest już jego mrokiem, cierpieniem czy trwogą, to kropla czystego światła, wiekuistej radości. Nawet całe narody czy języki zgłębić usiłują głębiny świata przez mity, kosmogonie, religie, radość ta jest ostatecznym i najważniejszym celem, który mogą osiągnąć.”

Hermann Hesse książka Gra szklanych paciorków

Józef Knecht do swojego przyjaciela Plinia Designori
Gra szklanych paciorków
Źródło: Gra szklanych paciorków (rozdz. Rozmowa), tłum. Maria Kurecka, Wydawnictwo Poznańskie 1971, s. 319–322.

O śmierci, O Bogu, O bólu, O ludziach

„Spałem i śniłem, że życie jest radością. Obudziłem się i zobaczyłem, że życie jest służbą. Zacząłem służyć i zobaczyłem, że służba jest szczęściem.”

Rabindranath Tagore (1861–1941) poeta i prozaik indyjski

O życiu, O szczęściu

„Tylko dla tego, kto znał choćby przez chwilę czystą radość, a stąd także smak piękności świata – bo to jedno i to samo – tylko dla niego nieszczęście jest czymś rozdzierającym.”

Simone Weil (1909–1943) francuska filozof i myślicielka

C’est seulement pour celui qui a connu la joie pure, ne fût-ce qu’une minute, et par suite la saveur de la beauté du monde, car c’est la même chose, c’est pour celui-là seul que le malheur est quelque chose de déchirant. (fr.)
Źródło: Pensées sans ordre concernant l’amour de Dieu, Éditions Gallimard, Paryż 1962.

O nieszczęściu

„Kiedy weszłam do swej separatki, pogrążyłam się w modlitwie dziękczynnej za wszystko, co mi Pan zsyłał przez życie całe, poddając się zupełnie Jego najświętszej woli. Głębia radości i pokoju zalała mi duszę. Czułam głęboki spokój, że gdyby śmierć w tej chwili nastąpiła, nie powiedziałabym jej – poczekaj, bo mam jeszcze sprawy do załatwienia. Nie, ale z radością powitałabym ją, bo jestem gotowa na spotkanie się z Panem nie tylko dziś, ale od chwili, w której całkowicie zaufałam miłosierdziu Bożemu, zdając się zupełnie na Jego najświętszą wolę, pełną miłosierdzia i litości. Wiem, czym jestem sama z siebie…”

Faustyna Kowalska książka Dzienniczek

Dzienniczek
Źródło: 1679, s. 467

O życiu, O śmierci, O pokoju, O duszy

„Święta Bożego Narodzenia w dzisiejszym społeczeństwie konsumpcyjnym padają niestety ofiarą swoistego komercyjnego zanieczyszczenia, które grozi zafałszowaniem autentycznego ducha, nacechowanego skupieniem, umiarkowaniem, nie zewnętrzną, lecz wewnętrzną radością.”

Benedykt XVI (1927) papież

po modlitwie Anioł Pański, 11 grudnia 2005.

O aniołach

„Pomimo długotrwałej choroby czerpię z życia głęboką radość.”

Frida Kahlo (1907–1954) meksykańska malarka

O chorobach

„Hej, ty tam! – zaryczał, biorąc się pod boki. – Smoku chędożony! Słuchaj, co ci rzeknie herold! Znaczy się ja! Jako pierwszy honorowo weźmie się za ciebie obłędny rycerz Eyck z Denesle! I wrazi ci kopię w kałdun, wedle świętego zwyczaju, na pohybel tobie, a na radość biednym dziewicom i królowi Niedamirowi! Walka ma być honorowa i wedle prawa, ziać ogniem nie lza, a jeno konfesjonalnie łupić jeden drugiego, dopokąd ten drugi ducha nie wyzionie albo nie zemrze! Czego ci życzymy z duszy, serca! Pojąłeś smoku?”

Andrzej Sapkowski (1948) polski pisarz

Yarpen Zigrin w roli herolda przemawia do smoka.
Miecz przeznaczenia, Granica możliwości

O duszy, O walce, Serce

„Czy można mieć miłość? Gdyby miało to być możliwe, wówczas miłość powinna być substancją, rzeczą, którą można mieć, posiadać, którą można owładnąć. Prawda jest jednak taka, że nie istnieje rzecz zwana „miłością”. „Miłość” ogólnie rozumiana jest abstrakcją, rodzajem bogini, z którą kłopot polega na tym, że nikt jej jeszcze nigdy nie widział. W rzeczywistości istnieje tylko akt kochania. Miłość jest twórczą aktywnością. Zakłada troskę, wiedzę, reagowanie, afirmację i radość – nakierowane na osobę, drzewo, obraz, ideę. Kochać oznacza powoływać do życia, powiększać jej lub jego życiową aktywność. Jest to proces samoodnawiający się i samonapędzający.”

Erich Fromm książka Mieć czy być?

Mieć czy być? (1976)

O miłości, O prawdzie, O rzeczywostości, O drzewach

„Upływanie czasu jest dziwną i wewnętrznie sprzeczną sprawą ludzkiego umysłu. Byłoby rzeczą rozsądną mniemać, że czas unormowany czy niewypełniony wydarzeniami musi się ciągnąć bez końca. Tak być powinno, ale tak nie jest. Właśnie nudne, puste okresy nie mają żadnej rozciągłości. Natomiast czas przetykany ciekawymi zdarzeniami, kaleczony tragedią, rozszczepiany radością – wydaje się długi we wspomnieniu. I słusznie, jeżeli się nad tym zastanowić. Bezzdarzeniowość nie posiada słupów, na których by można rozpiąć trwanie. Między niczym a niczym nie ma odstępu czasu.”

John Steinbeck książka Na wschód od Edenu

Na wschód od Edenu

O czasie

„Każdy zawód, w którym się pracuje, trzeba wykonywać z pasją, codzienne zajęcia muszą sprawiać ogromną radość i przyjemność. A ja swoją pracę kocham niemal od zawsze. Im dłużej przebywa się na scenie, tym większa jest odpowiedzialność, świadomość, że trzeba wszystko wykonywać niemal doskonale. Artysta na scenie powinien być bezwzględnie szczery.”

Grażyna Brodzińska (1951) polska śpiewaczka operowa

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Katowice, 20 lutego 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/znalezcs.htm

O przyjemności, Kochać się

„Małżeństwo jest radością na miesiąc i zmartwieniem na całe życie.”

Julius Zeyer (1841–1901)

O życiu, O małżeństwie

„Bliskie są mi opowieści o życiu, sagi rodzinne. Lubię opowiedzieć o życiu ludzi, którzy umieli je przeżyć godnie, mimo trudności, mimo klęsk, wojen, wielu nieszczęść. Takich właśnie ludzi wybieram, są moimi i moich książek bohaterami. Wchodzą do szczególnego panteonu. Czytelnicy też ich kochają, co obserwuję z radością.”

Aleksandra Ziółkowska (1949) pisarka polska

Źródło: Julita Karkowska, [ „Nowy Dziennik”, dodatek literacki „Przegląd Polski”, Nowy Jork, 16 lipca 2010 http://www.dziennik.com/przeglad-polski/artykul/nie-tylko-o-wankowiczu

O nieszczęściu, O ludziach, O książkach, Kochać się

„Znalazłem w sobie radość wynikającą ze świadomości, że chcę walczyć.”

Witold Pilecki (1901–1948) rotmistrz WP, bohater państwa podziemnego

„Wczoraj przyjechałem do Katowic, ale urzędnicy polscy robili mi tyle trudności, że musiałem znowu udać się do Berlina, aby stamtąd wrócić do Katowic. Dziś zwiedziłem kopalnię Ferdynand, ale zobaczyłem tylko urządzenia poziomu wyższego, a niestety nie mogę się dłużej zatrzymać, żeby odwiedzić i te głębsze. Wieczorem jadę pociągiem pośpiesznym do Wrocławia, to prawdziwa radość, że znowu będę spał w łóżku. (…) Przykro mi, że doznałem tylu trudności od Polaków. Będę się musiał wyrzec jazdy do Wiednia przez Kraków, bo czas leci i muszę rychło wrócić do Italii.”

Pier Giorgio Frassati (1901–1925) student włoski, błogosławiony Kościoła katolickiego

z listu do Marii Fischer napisanego w Katowicach 28 grudnia 1922.

O czasie

„Podzielimy między siebie
Całe niebo, całą ziemię,
Każdą radość niecierpliwą,
To, co będzie, to, co było.
Wszystkie nasze dzienne sprawy,
Wszystkie nasze zapomnienia,
Bo prócz siebie nic nie mamy,
Nic nie mamy do stracenia.”

Janusz Kondratowicz (1940–2014) polski poeta, satyryk

Źródło: piosenka Będziesz ty z repertuaru zespołu Trubadurzy

„Muzyka słuchana z tobą
była więcej niż muzyką
i krew która płynęła w naszych tętnicach
była więcej niż krwią
a radość którą odczuwaliśmy
była prawdziwą radością,
i jeśli mogę komuś za to dziękować
to dziękuję teraz,
zanim będzie za późno
i zbyt cicho.”

Adam Zagajewski (1945) poeta polski, eseista, prozaik, tłumacz

Źródło: Muzyka słuchana

O muzyce

„Kiedy ludzie stają się naprawdę źli, jedynym uczuciem, jakie im pozostaje, jest radość z cudzej krzywdy.”

Johann Wolfgang von Goethe (1749–1832) niemiecki poeta

Pozostałe

O ludziach, O emocjach

„Czyli radość życia daje niedająca się niczym zahamować młodość i beztroska dwudziestu kilku lat?… a później do nas wszystkich (brzmi to jak stara i niemodna płyta) należy dbanie o teraźniejszość, by następnym pokoleniom lepiej się żyło. Zostajemy na straży przeszłości i staramy się ją uporządkować, tak jak to właśnie robię, snując swoją opowieść o „Kai od Radosława”, dzielnej, dumnej dziewczynie, którą kształtował „szeroki świat”. Tak jak jej siostra, która mając trzy lata, zaginęła w górach Ałtaju w Dżungarii, powiedziała potem Kirgizowi, że poszła zobaczyć „szeroki świat”.”

Aleksandra Ziółkowska (1949) pisarka polska

Kaja od Radosława, czyli Historia Hubalowego Krzyża

O świecie, O siostrze, O przeszłości

„Dobra zabawa to dla mnie coś spontanicznego i radosnego. Najlepiej bawię się, gdy tego nie planuję, to taki niespodziewany prezent. Chwila, kiedy ważne jest tylko „tu i teraz”, a w świecie panuje nagła harmonia. Dobrze się bawię, kiedy dobrze czuję się sama ze sobą wśród ludzi, kiedy daję się porwać nieznanemu. Jeśli istnieje recepta na dobrą zabawę, je jej nie znam, ale wydaje mi się, że energia i dobra zabawa to też radość życia. I to można zaplanować… Myśl, że życie jest piękne.”

Kamilla Baar-Kochańska (1979) polska aktorka

Źródło: „Zwierciadło”, 1/1935, styczeń 2008

O życiu, O ludziach, O myślach, O myśleniu

„Dla cierpiących najmniejsza radość jest szczęściem.”

Sokrates (-470–-399 p. n. e.)

O szczęściu

„Radość przeżywa się tylko wtedy, gdy sprawia się ją innym.”

Karl Barth (1886–1968) szwajcarski teolog protestancki

Freude kann man nur haben, indem man auch Freude macht. (niem.)

„Choć przysłowie mówi, że przyjaciół poznaje się w biedzie, to wiemy także, że i w radości, i w sukcesie. Nie wszystkim ludziom przychodzi łatwo słuchać o sukcesach zaprzyjaźnionych osób i cieszyć się wraz z nimi. Sukces może być niewielki, nie musi być oszałamiający, ale chcemy się nim cieszyć z najbliższymi osobami. Są jednak ludzie, którzy nas naprawdę lubią wtedy, gdy się z nami coś niedobrego dzieje. Okazują nam uwagę, sympatię i pomoc. Gdy wszystko idzie dobrze, zgrzytają zębami i potrafią obgadywać i zdradzać nas przed innymi. Jakby trudniej było wzbudzić radość z cudzego dobra, niż mu współczuć w nieszczęściu. Jakby to wymagało więcej charakteru.”

Aleksandra Ziółkowska (1949) pisarka polska

Ulica Żółwiego Strumienia

O ludziach, O charakterze, O sukcesie, O pomocy

„O pokoro, piękny kwiecie, widzę, jak mało dusz cię posiada – czy dlatego, żeś taka piękna, a zarazem trudna, aby cię zdobyć? O tak, i jedno, i drugie. Sam Bóg w niej znajduje upodobanie. Nad duszą pokorną są uchylone upusty niebieskie i spływa na nią łask morze. O, jak piękna dusza pokorna; z jej serca wznosi się jak z kadzielnicy woń wszelka i nader miła, i przebija obłoki, i dosięga Boga samego, i napełnia radością Jego Najświętsze Serce.”

Faustyna Kowalska książka Dzienniczek

Dzienniczek
Źródło: 1306, s. 372.

O Bogu, O duszy, O morzu, Serce

„Kiedy tak siedzieliśmy obok siebie, ujrzałem w jej oczach coś, czego nigdy wcześniej nie widziałem. Moje usta zbliżyły się do jej ust. Zaczęliśmy się całować. Nie potrafię wam opisać, co wtedy czułem Zdawało mi się, jakby całe moje życie zawęziło się do jednej doskonałej chwili, wypełnionej radością w barwie róż.”

Oscar Wilde książka Portret Doriana Graya

The Picture of Dorian Gray

O życiu

„Oto prawdziwa radość z życia: bycie wykorzystanym do celu, który sam uważasz za szczytny; bycie doszczętnie zużytym, zanim oddadzą cię na złom; bycie żywiołem natury zamiast miałkim, gorączkowym, samolubnym kłębkiem cierpień i żalów, narzekającym na to, że świat nie zajmuje się sprawianiem ci szczęścia.”

George Bernard Shaw (1856–1950) dramaturg i prozaik irlandzki, noblista

This is the true joy in life, the being used for a purpose recognized by yourself as a mighty one; the being thoroughly worn out before you are thrown on the scrap heap; the being a force of Nature instead of a feverish selfish little clod of ailments and grievances complaining that the world will not devote itself to making you happy. (ang.)
przemowa podczas ceremonii wręczania nagród w Brighton School of Arts.
Źródło: Art and Public Money, „Sussex Daily News”, 7 marca 1907

O naturze, O świecie, O cierpieniu

„Głównym składnikiem szczęścia, ale nie jedynym, jest radość życia.”

Epikur (-341–-269 p. n. e.) grecki filozof

„Człowiek osiąga szczęście, jeśli potrafi z radością - przyjemnością przeżyć każdy dzień.”

Epikur (-341–-269 p. n. e.) grecki filozof

O szczęściu, O przyjemności

To tłumaczenie czeka na recenzję. Czy to jest poprawne?

„Nie popełniamy błędów; po prostu mamy szczęśliwe wypadki. I wtedy naprawdę odczuwasz radość z malowania.”

Bob Ross (1942–1995)

„Panie sędzio, 92 minuta gry, nie było przerw, nie było kontuzji, dlaczego pan nie przerywa tego spotkania… radość łódzkich kibiców… Duńczycy zaniemówili. Eleganckie kobiety w pięknych tutaj toaletach, eleganccy mężczyźni – białe koszule, wspaniałe krawaty, a jednak nie będzie radości. Tu już przygotowane za mną wielkie przyjęcie, miały być szampany…”

Tomasz Zimoch (1957)

podczas meczu Widzew Łódź – Brøndby Kopenhaga, w eliminacjach Ligi Mistrzów w 1996 roku.
Wpadki komentatorskie

O kobietach, O mężczyznach

„Teraz, kiedy mieszkam w lesie i miasto
jest dla mnie tylko przecinanym ciemnymi pniami
pasmem migotliwych świateł,
na które patrzę, kiedy zasypiam
na kupie mokrych liści, wiem już,
że trzeba z radością przyjmować intruzów (…).”

Michal Ajvaz (1949) czeski pisarz i poeta

Źródło: Turyści, tłum. Leszek Enkelking

O świetle

„Chcemy wyrazić naszą radość i dumę z tego, że Polska odzyskała niepodległość. Chcemy też zamanifestować nasze przekonanie, że o niepodległość warto wciąż zabiegać. Nie jest nam dana raz na zawsze. Należy dbać o pomyślność i rozwój kraju oraz o to, żeby był niepodległy i traktowany w sposób podmiotowy na arenie międzynarodowej.”

Robert Winnicki (1985) Polski polityk, działacz społeczny, poseł na Sejm RP VIII i IX kadencji

o powodach organizacji Marszu Niepodległości. Źródło: Afirmacja polskiej dumy http://www.rp.pl/artykul/9160,749522-Marsz-Niepodleglosci-11-listopada---dwuglos.html, rp.pl, 9 listopada 2011.

„Ona jest jak promień słońca, rozprasza każdy cień,
przegania czarne chmury, ja wiem.
Ona jest jak słońce, daje radość mi.”

Ras Luta (1982)

Źródło: Jak promień słońca

O słońcu

„Jednak niektóre z tych bzdur były szkodliwe, gdyż maskowały wielkie zbrodnie. Na przykład nauczyciele w Stanach Zjednoczonych Ameryki w kółko wypisywali na tablicach tę datę, każąc dzieciom zapamiętywać je z dumą i radością:
1492
Nauczyciele mówili dzieciom, że w tym roku ludzie odkryli ich kontynent. W rzeczywistości w roku 1492 miliony istot ludzkich żyły na tym kontynencie pełnym, bogatym życiem. Po prostu w tym roku rozbójnicy morscy zaczęli ich oszukiwać, łupić i mordować.
A oto inny przykład szkodliwej bzdury, jakiej uczono dzieci: że rozbójnicy morscy w końcu utworzyli rząd, który stał się kagańcem wolności dla istot ludzkich na całym świecie. (…)
W rzeczywistości rozbójnicy morscy, którzy mieli największy udział w tworzeniu nowego rządu, trzymali niewolników. Używali ludzi zamiast maszyn i nawet kiedy już zniesiono niewolnictwo jako zbyt kompromitujące, oni i ich potomkowie nadal traktowali prostych ludzi jak maszyny. (…)
A dzięki czemu piraci mogli zabierać każdemu, co chcieli? Bo rozporządzali najlepszymi na świecie okrętami, byli najgorszymi ludźmi i mieli proch, czyli mieszaninę azotanu potasu, węgla drzewnego i siarki. (…)
Główny jednak oręż piratów stanowiła ich umiejętność zaskakiwania innych. Nikt nie mógł uwierzyć, że można być aż tak zachłannym i bezlitosnym, a potem było o wiele za późno.”

Kurt Vonnegut książka Śniadanie mistrzów

Teachers of children in the United States of America wrote this date on blackboards again and again, and asked the children to memorize it with pride and joy: 1492. The teachers told the children that this was when their continent was discovered by human beings. Actually, millions of human beings were already living full and imaginative lives on the continent in 1492. That was simply the year in which sea pirates began to cheat and rob and kill them. (ang.)
Śniadanie mistrzów

O dzieciach, O ludziach, O rzeczywostości, O wolności

„Kiedy w Montrealu nadchodzi lato, zjawia się z impetem dorównującym tancerce rumby: całej w falbankach i jaskrawej bawełnie z migającymi udami i lśniącą od potu skórą. Ta bezwstydna zabawa zaczyna się w czerwcu i trwa do września.
Wszyscy z radością witają tę porę roku i traktują ją z pewną nabożnością. Życie toczy się na ulicach. Po długiej, surowej zimie pojawiają się na nich kafejki, rowerzyści i rolkowcy walczą ze sobą o miejsce na ścieżkach rowerowych, jest mnóstwo festiwali na świeżym powietrzu, a ludzie kłębią się na chodnikach.”

Kathy Reichs (1948)

Cykl Kości, Zapach śmierci (1997), Temperance Brennan

O życiu, O ludziach, O lecie

„Nie ma wiedzy, nie ma rzemiosła, które by mogło zastąpić przeżycie, uratować od banału, jeżeli artysta reaguje, odczuwa banalnie. Spojrzenie malarza, pisarza jest stopione z jakością jego odczuwania, odruchowe wartościowanie, doświadczenia życiowe, męka i radość – wszystko działa na spojrzenie. Sam akt pisania, malowania jest już zagadnieniem wtórnym, może on wrażliwość pogłębić, nawet wobec takiego czy innego faktu czy przedmiotu – wywołać, ale na dnie arcydzieła jest zawsze przeżycie intymne.”

Józef Czapski (1896–1993) polski malarz i pisarz

Patrząc
Źródło: s. 183–184 [O lekkości, grudzień 1953]

O wiedzę

„Miły królu, oto dopełniła się radość Boga, który chciał, abym wyzwoliła Orlean i abym was przyprowadziła tu, do miasta Reims, abyście zostali ukoronowani. Chciał wskazać, że wy jesteście prawdziwym królem i tym, do którego musi przynależeć to królestwo Boga.”

Joanna d'Arc (1412–1431) francuska bohaterka narodowa, święta Kościoła katolickiego

O Bogu

„W jakimkolwiek stanie się znajduję, w każdym czuję nadzwyczajne pragnienie śmierci i tak mi się zdaje, że gdyby mię tak Pan Jezus powołał do siebie, to tak bym radośnie szła, jak gdy matka dziecko zawoła, coś mu ma pięknego i kosztownego dać. A dziecko z radością otwiera drzwi i mówi: „Otóż w tej chwili jestem, kochana mamusiu!””

Aniela Salawa (1881–1922) Polka, błogosławiona Kościoła katolickiego

Dziennik, 13 sierpnia 1921.
Źródło: o. Joachim Roman Bar, o. Albert Wojtczak, Polscy święci. Służebnica Boża Aniela Salawa, t. 1, ATK, Warszawa 1983, s. 322.

O śmierci, O dzieciach, O matce, Kochać się

„Wybrałem się z Zosią w piękne, lipcowe popołudnie na spacer na most Poniatowskiego. Tam oczom naszym przedstawił się niebiański widok. Obraz, o jakim marzyliśmy od lat. Po jezdni ciągnął nieprzerwany sznur żołnierzy niemieckich, ale takich, jakich nigdy nie widzieliśmy. Obdarci, brudni, często bez broni i butów, pieszo, na rowerach i wozach, w nieładzie i rozsypce i często bez dowódców. A wśród nich ranni z obwiązanymi głowami i rękami na temblakach. O widoku niezapomniany! A tu w dodatku słońce lipcowe, jak gdyby chcąc tę nędzę lepiej wystawić na widok, wydobywało z mundurów każdą dziurą, każdą plamę z bandaża, każdą rdzę na karabinie. Trzymając się za ręce i z trudem hamując radość, sygnalizowaliśmy sobie uściskiem dłoni ciekawsze widoki. Takich jak my przechodniów było na moście więcej. Wędrowała tam cała Warszawa. Ludzie, udając, że rozkoszują się pięknym, lipcowym popołudniem i Wisłą połyskującą w potokach światła, w gruncie rzeczy paśli oczy widokiem pobitych Niemców. Wymienialiśmy z nimi ukradkiem rozradowane spojrzenia, a tłumy zdemoralizowanych Niemców płynęły bez końca, ścigane głuchym głosem armat dolatujących od Radzymina i Otwocka. Nie ulegało wątpliwości, że front zbliżał się do Warszawy. Już od dawna obserwowaliśmy wśród Niemców oznaki rozkładu i strachu.”

Stefan Korboński (1901–1989) polski polityk ruchu ludowego, działacz Polskiego Państwa Podziemnego

Źródło: W imieniu Rzeczypospolitej…, op. cit., s. 342–343.

O ludziach, O strachu, O butach, O słońcu

„Moim zdaniem ten zawód nie istnieje bez pracy w teatrze. Szkoła nas uczy warsztatu, który potem można w różnoraki sposób wykorzystywać, ale ja jakoś przez te parę lat wyrobiłem sobie indywidualne uczucie do teatru – nie wyobrażam sobie uprawiania mojego zawodu bez niego i na pewno praca w nim bardzo dużą radość mi przynosi. Praca w filmie tak samo. Natomiast w serialu oczywiście również przynosi pewne emocje i radości, ale niestety jest to zupełnie inny rodzaj pracy – nie ma czasu na wykreowanie czegoś do końca. Do filmu można się przygotowywać, jest okres prób i więcej czasu na samym planie. Można porozmawiać, można sobie zrobić przerwę, coś przemyśleć, przepróbować, a w serialu są ściśle wyznaczone sceny i ramy czasowe.”

Łukasz Simlat (1977) polski aktor

o aktorstwie. Źródło: wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wydarzenia/wydarzenie.asp?wi=34067

O szkole, O emocjach, O czasie

„Gdy poruszamy się od źródeł (narodziny) do celu (śmierć), pojawiają się wciąż nowe pejzaże. Powinniśmy wychodzić im na spotkanie z radością, a nie ze strachem, bo bezcelowa jest obawa przed nieuchronnym. Rzeka przenigdy nie przestanie płynąć.”

Paulo Coelho (1947) pisarz brazylijski

Dla „Zwierciadła”
Źródło: W 90 dni dookoła świata (3), „Zwierciadło” nr 3/1925, marzec 2007

O śmierci, O strachu, O narodzinach

„Stale panując nad sobą, zachowując przyzwoitość, robiąc z radością wszystko, czego pragnął, nie szukając nigdy okazji, by mieszać się w jego sprawy, nie unosząc się, ale i nie ignorując jego zdrad.”

Liwia Druzylla (-58–29 p. n. e.)

na pytanie, w jaki sposób wywierała wpływ na Oktawiana
Źródło: Helmut Werner, Tyranki. Najokrutniejsze kobiety w historii, Wydawnictwo Jeden Świat, Warszawa 2005, tłum. Monika Gajowa, ISBN 8389632241, s. 78.

O kobietach, O świecie, O zdradzie, O historii

„Radością Zmartwychwstania musimy się dzielić z innymi i poprzez nią odróżniać od świata, który staje się coraz bardziej pogański.”

Marek Jędraszewski (1949) polski biskup katolicki

Źródło: Abp Jędraszewski świątecznie do internautów http://archidiecezja.lodz.pl/new/?news_id=9b50e671a2f19cbb7c56ba0595e22596, archidiecezja.lodz.pl, 30 marca 2013

„Dawniej sądziłem, że wdzięczność to ciężkie brzemię. Teraz wiem, że to coś, dzięki czemu serce nabiera lekkości. Niewdzięczny człowiek to taki, który stąpa ciężko z sercem i nogami z ołowiu. Ale kiedy poznało się niezwykłą radość wdzięczności dla Boga i człowieka, ziemia staje się piękniejsza; przyjemnie jest liczyć, nie swoje bogactwa, ale długi, nie te małe, które się posiada, ale te wielkie, które jest się dłużnym.”

Oscar Wilde (1854–1900) angielski poeta, prozaik i dramatopisarz

I used to think gratitude a heavy burden for one to carry. Now I know that it is something that makes the heart lighter. The ungrateful man is one who walks slowly with feet and heart of lead. But when one knows the strange joy of gratitude to God and man the earth becomes lovelier to one, and it is a pleasure to count up, not one’s wealth but one’s debts, not the little that one possesses, but the much that one owes. (ang.)
Listy
Źródło: The letters of Oscar Wilde, R. Hart-Davis, 1962, s. 575.

O Bogu, O bogactwie, O wdzięczności, Serce

„Wesoło i miło było mi przy moich ukochanych chorych w tym dniu przeżywanym z radością, z modlitwą i śpiewem przy żłóbku.”

Marta Wiecka (1874–1904) polska zakonnica

o dyżurze wśród chorych w Wigilię Bożego Narodzenia w szpitalu w Podhajcach Źródło: Bł. Marta Wiecka http://misjonarze.pl/?page_id=8854, misjonarze.pl

„Właściwie gdyby chcieć streścić moją pracę pisarza, moje podejście do słowa, którym się posługuję i któremu wierzę, to moim credo jest nieobojętność na krzywdę. Krzywdę człowieka, kimkolwiek on by był, krzywdę wszystkiego, co godzi w życie. Życie pojęte jako jedyna radość jaka istnieje. To jest moja lapidarna, ale prawdziwa odpowiedź.”

Marian Pankowski (1919–2011) polski pisarz, poeta, tłumacz

Źródło: dwutygodnik.com http://www.dwutygodnik.com/artykul/708-marian-pankowski-1919-2011-z-roznych-brzegow.html

O życiu

„Redaktor: Jak oceniasz swój występ we wczorajszym meczu Kadry B? Oglądało was bardzo wielu kibiców.
Paweł Zatorski: To było bardzo miłe. Niektórzy z nas już od dawna nie mieli okazji grać spotkania przed taką publicznością i z tak dobrymi rywalami, dlatego każdy taki mecz nas cieszy. Myślę, że momentami było widać na boisku tą radość i walkę do samego końca, a za to właśnie chwali się każdego zawodnika. Z tego jestem zadowolony, natomiast z rezultatu oczywiście nie, ponieważ mogliśmy osiągnąć wczoraj więcej, ale musimy doceniać klasę przeciwnika. Czesi grają dobrze, mają doświadczonych siatkarzy. Szanujemy ich i cieszymy się, że podjęliśmy wyrównaną walkę. Niestety, nie udało się dobrnąć do końca z dobrym rezultatem.”

Paweł Zatorski (1990) polski siatkarz

Źródło: reprezentacja.net http://reprezentacja.net/siatkowka/aktualnosci/28916_pawel_zatorski_jestesmy_glodni_gry

O myślach, O walce, O myśleniu

„Radość to lekarz bez pigułek.”

Antoni Regulski

„Wolno mi nawet nazywać GO – naszego wodza – towarzyszem. Pomyślcie sobie tylko uczciwie: ja mam prawo swobodnie i wszędzie nazywać GO towarzyszem! Towarzysz Stalin! TOWARZYSZ STALIN!… Otóż to jest moją największą dumą i radością!… Czy może obywatel państwa kapitalistycznego nazywać swojego prezydenta lub króla towarzyszem? Nigdy!”

Sergiusz Piasecki książka Zapiski oficera Armii Czerwonej

Zapiski oficera Armii Czerwonej
Źródło: op. cit., s. 11.

„Na szczęście dla głowy Mocka stróż kamienicy nie spał i zdążył na czas otworzyć drzwi, Mock uściskał go wylewnie i nie spiesząc się, rozpoczął mozolną wędrówkę po schodach, wpadając na Scyllę poręczy i Charybdę ściany, straszony przez Cerbera, który z wyciem i szczekaniem rzucał się w przedsionkach Hadesu za jakimiś zamkniętymi drzwiami. Mock, niepowstrzymany nawet syrenim śpiewem służącej, która usiłowała zdjąć z niego płaszcz i kapelusz, ani dziką radością psa Argosa, dotarł do Itaki swej sypialni, gdzie czekała na niego wierna Penelopa w muślinowym szlafroczku i pantoflach na obcasach.”

Marek Krajewski (1966) pisarz polski

Źródło: Wrocław, niedziela 27 listopada 1927, północ, Koniec świata w Breslau, wydanie IV wydawnictwo WAB

O szczęściu, O czasie, O czekaniu, O zdjęciach

„Nie występuję w roli cierpiętnika. Nie mam jednego wielkiego krzyża. Mam natomiast codzienną porcję krzyżyków, kiedy trzeba podejmować trudne decyzje, które mogą zranić człowieka. Nie mniej realna od nich jest jednak radość, którą mogę dzielić z bliskimi. Czymś zaś najważniejszym jest poczucie sensu tego, co robię. Cieszę się z niego zarówno jako filozof, jak i ksiądz.”

Józef Życiński (1948–2011) polski duchowny katolicki, arcybiskup lubelski

Źródło: rozmowa z Dariuszem Zaborkiem, Nie występuje w roli cierpiętnika, „Duży Format”, 20 grudnia 2004

O decyzjach, Sens

„Wiesz jest mała radość
ja tę radość
ja chciałbym
żeby rosła.”

Rafał Wojaczek (1945–1971) polski poeta

Źródło: Wiesz jest mała radość

„Męstwo i radość to obowiązki życia.”

Selma Lagerlöf (1858–1940) pisarka szwedzka

„To zawsze wspaniałe poznawać kobiety, z całą tajemnicą, radością i głębią.”

Keanu Reeves (1964) kanadyjski aktor

Źródło: „Cosmopolitan” nr 12(80), grudzień 2005

O kobietach, O tajemnicy

„Dziennikarz: Co sprawia, że jesteś szczęśliwy jako osoba?
Sufjan Stevens: [szeptem] o mój Boże! To wielkie pytanie. Nie mam pojęcia. [śmiech]
Dziennikarz: Jest to rodzina, muzyka, albo połączenie obu?
Sufjan Stevens: O tak. Zawsze zastanawiam się czy byłbym szczęśliwy bez muzyki? Wiesz czuję się to głębiej niż szczęście. Myślę, że muzyka jest nieodłącznie związana z moim istnieniem, nie równa z moim szczęściem, ale jedną z podstaw mojego bycia tutaj. To jak część mojego serca. Wiesz? Nie wiem. Zawsze wolę radość ponad szczęściem. Ale cieszę się budząc się w takim mieście jak Nowy Jork, wiesz jestem szczęśliwy, że jestem otoczony przez miliony nieznajomych i jestem świadkiem wszelkiego rodzaju cudownych, przypadkowych, codziennych, zwykłych doświadczeń wokół mnie. To jest zawsze dość niezwykłe. Nigdy nie możesz całkowicie opanować Nowego Jorku. I dlatego myślę, że tak wielu ludzi tutaj mieszka, bo mogą zagubić siebie we wspaniałości tego miasta. O co mi chodzi to jest to częściowo błahe, ale to jest to co mnie tutaj trzyma.”

Sufjan Stevens (1975)

Źródło: deathandtaxesmag.com http://fuckyeahsufjanstevens.tumblr.com/post/767124757/death-and-taxes-at-the-end-of-the-day-what-makes

O Bogu, O szczęściu, O ludziach, O rodzinie

„Przyjmuję tę wściekłość z radością, bo oznacza ona potwierdzenie słuszności moich działań.”

Antoni Macierewicz (1948) polityk polski, historyk

o zastrzeżeniach do jego kandydatury jako członka komisji śledczej. Źródło: politbiuro.pl http://politbiuro.pl/politbiuro/1,85402,6295204,PiS_osiagnelo_cel__Jest_wojna_o_Macierewicza.html, 19 lutego 2009

Wściekłość

„Mnie ten Gorzów zjadł. Benzyna dusi, powietrze złe. Dobre ludzi dali mieszkanie, ale wziąć słowika w klatkę zamknąć, to on wszystko traci. Choć pięknie śpiewa, to jemu jest smutno. I te ściany takie ciężkie nade mną. A ja cygańska córka, las mi zdrowie daje. Jechałam taborem, to czułam się jak królowa Bona. Do mnie należeli perły rannej rosy. Moje były gwiazdy złote. Dziś co we włosy wplotę? W majowym słońcu jagody zbirałam, czarne jak łzy cygańskie. Na gałązkach się huśtałam. Żyłam wodnym szumem i jego srebrzystym dźwiękiem. Śpiewać nauczył mnie wiatr, ruczaje płakać. A jak lipy kwitły, to aż mnie zatykało, tak miód było czuć. W górach też cudnie. Jechalimy potokiem, pienił się, skakł, chodził po kamieniach, w deszczu groźniał, rozlewał się, wszystkich nas potopić chciał. Cyganka zejszła z wozu na drogę i tańczyła. Czemu? Bo jej radość była. Kawałek chleba suchego ugryzła, wody się napiła i była szczęśliwa. Z gołymi ręcami jechał człowiek po świecie. Czasem tylko coś pomieniał, parę groszy wziął. Wywróżył. I szedł dalej za tym chlebem żebraczym. Po pięćdziesiąt wozów jeździło u nas. Polskę znam od końca do końca. To wszystko nie można wydrężyć ze serca. Ale kto to zrozumi? Może tylko ci, co lubią przyrodę, świat, stare dawne życie przepamiętują w sobie.”

Papusza (1908–1987)

Źródło: Angelika Kuźniak, Papusza, op. cit., s. 21, 24.

O życiu, O ludziach, O zdrowiu, O świecie

„Gdy miłość bliźniego przynosi ci radość, to miłość przestała już być cnotą.”

Khalil Gibran (1883–1931) libański pisarz, poeta i malarz

O miłości

„Radość to modlitwa. Ona jest siłą i miłością. Ona jest siecią rybaka, w którą łowi się dusze. Serce pałające miłością to serce radosne.”

Matka Teresa z Kalkuty (1910–1997) katolicka siostra zakonna

O duszy, O sile, Serce

„Świat filmowy bardzo się zmienił, od upadku PRL-u moją uwagę przykuły właściwie tylko dwa seriale: Na dobre i na złe oraz Ranczo. Zasługują na słowa pochwały z kilku powodów: mamy w nich niezłe, zapadające w pamięć aktorstwo, dobrą pracę kamery i przede wszystkim nie czuć w nich panującego i wszechobecnego pośpiechu. Oglądam je z prawdziwą przyjemnością i radością.”

Andrzej Konic (1926–2010) polski reżyser i aktor

Źródło: onet. pl, 2010 http://film.onet.pl/0,0,1617632,1,596,artykul.html

O przyjemności, O świecie

„Potem będziemy oboje jak jedno leśne zwierzę, tak blisko siebie, że ani ty, ani ja nie potrafimy rozróżnić, które jest które. Nie czujesz, że moje serce jest twoim sercem?
– Tak. Nie ma żadnej różnicy.
– Dotknij mnie. Ja jestem tobą, ty jesteś mną i każde z nas jest całe drugim. I kocham cię, och, tak cię kocham! Czyż nie jesteśmy naprawdę jednym? Nie czujesz tego?
– Czuję – odpowiedział.
– Naprawdę.
– Dotknij mnie teraz. Nie masz już innego serca poza moim.
– Ani nóg, ani stóp, ani ciała.
– A jednak jesteśmy różni – powiedziała. – Chciałabym, żebyśmy byli zupełnie tacy sami. (…) A ponieważ już jesteśmy różni, cieszę się, ze ty jesteś Roberto, a ja Maria. Ale gdybyś kiedyś chciał się zmienić, zgodzę się z radością. Chętnie stanę się tobą, bo tak cię kocham.
– Wcale nie chcę się zmieniać. Lepiej, żeby każde z nas było tym, czym jest.
– Ale teraz będziemy jednością i już nigdy więcej czymś osobnym.”

Ernest Hemingway książka Komu bije dzwon

Potem dodała: – Chcę być tobą, kiedy cię przy mnie nie ma.
Komu bije dzwon

O zwierzętach, Serce, Kochać się

„Tam cieszą się z naszych klęsk. Swoją małpią radość usiłują ilustrować naszymi słowami (…) Czyżby nienawiść do ustroju socjalistycznego zmąciła im w głowach uczucie miłości do Ojczyzny? Czy jeszcze do tej pory nie nauczyli się myśleć programem i losem socjalizmu i losem narodu polskiego?”

Aleksander Małachowski (1924–2004) polski polityk i publicysta

do emigrantów z Londynu
Źródło: „Rzeczpospolita”, s. 55.

O nienawiści, O losie, O emocjach, O myślach

„Tak więc równie chętnie masz przyjmować cierpienie, jak i radość (…). Tak samo pragnę przyjmować z Twojej ręki dobro i zło, słodycz i gorycz, radość i smutek i za wszystko, co mnie spotyka, Tobie dziękować.”

Tomasz à Kempis (1380–1471)

O smutku, O cierpieniu, O złu

„Prowadzenie takiego programu mogę porównać z radością nurkowania na głębokość 40 metrów.”

Krzysztof Ibisz (1965) polski prezenter telewizyjny

o programach na żywo
Źródło: „Super TV” nr 26, 25 czerwca 2007

„Nie ma ważniejszego zadania, jak być miłym i pełnym uroku. Krzewić radość, promieniować szczęściem, rozlewać jasność na ciemnych drogach życia… Czyż nie jest to największa przysługa dla innych?”

Wiktor Hugo (1802–1885) francuski pisarz i polityk

O szczęściu

„Można krzywdzić, można czynić dobro. Nie ma nagrody za czynienie dobra, jest tylko radość, która wypełnia duszę. Czasami trzeba walczyć. Decyzja należy do ciebie.”

Isabel Allende książka Las Pigmejów

Postać: Ma Bangese
Las Pigmejów

O duszy, O decyzjach

„Trafiali do wojska nie jako kamikaze, lecz jako zwykli piloci. Ale sytuacja na frontach była zła. Wszyscy czuli więc, że wykonają atak jako kamikaze. Prędzej czy później. Zgłaszali się do lotnictwa na ochotnika, wiedząc, że zapewne niedługo zginą. I nie będą radością swoich rodzin. Ich zdecydowanie robiło na mnie niesamowite wrażenie i pogłębiało szacunek do nich. Wiedzieli, że wkrótce zginą. Płakałem, wiedząc, że nie mogę zrobić dla nich nic poza nauką pilotażu.”

Takeo Tagata (1916–2008) japoński pilot wojskowy, autor książek historycznych i propagator historii

komentarz na temat osobistych kontaktów z pilotami kamikaze.
Źródło: Wielka encyklopedia lotnictwa nr 3, dołączony film z serii Aviator pt. Kamikaze – boski wiatr

O wrażeniach, O nauce, O płaczu

„Nie potrafię tego opisać. To była niesamowita radość. Zupełnie jak gdyby spełniło się moje marzenie z dzieciństwa. Kiedy miałam sześć lat, snułam fantazję, że jestem księżniczką – i to nie taką zwykłą, ale księżniczką z długimi blond lokami, która mieszka wśród chmur, a gdy zstępuje na ziemię, podróżuje na grzbiecie jednorożca. No i oczywiście przeżywa wielką miłość. Wszystko to znalazło się w „Gwiezdnym pyle”. Scenariusz był tak fantastyczny, tak dowcipny i pełen uroku, że nie zastanawiałam się nawet przez moment. Nie wspominam nawet o znakomitej obsadzie. Zagrać u boku Roberta De Niro i Michelle Pfeiffer? Chyba nikt by się nie wahał na moim miejscu. To była naprawdę łatwa decyzja.”

Claire Danes (1979) aktorka amerykańska

Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Chcę być szczęśliwa. Claire Danes specjalnie dla Stopklatki, stopklatka. pl, 12 października 2007 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=40861

O miłości, O podróżowaniu, O fantazji, O decyzjach

„W Polsce nie dokonała się jeszcze dogłębna zmiana w traktowaniu pieniądza. Wciąż ma on coś ze skarbu, a nie uniwersalnego przelicznika, choć ten proces się nasilił po 1989r. Bardzo wielu z nas ciągle czuje naiwną radość z przeliczania posiadanych w domowych skrytkach pieniędzy.”

Roch Sulima (1942) polski kulturoznawca

Źródło: „Zwierciadło” nr 10/1956, październik 2009

O zmianach

„Polska jest dla mnie najlepszą drużyną, z którą mierzyliśmy się w eliminacjach. Macie dobrych piłkarzy, świetnego trenera. Patrzenie na Ebiego Smolarka to sama radość.”

Ian Porterfield (1946–2007) piłkarz szkocki

o eliminacjach do Euro 2008.
Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 8 marca 2007.

„Dobrze być blisko Drew [Barrymore]. Jej radość życia jest zaraźliwa.”

Jessica Lange (1949) aktorka amerykańska

Źródło: „InStyle”, nr 3/2010

„Dla serc szlachetnych najwyższą rozkoszą, gdy drugim radość w niedoli przynoszą.”

Adam Asnyk (1838–1897) polski poeta

Źródło: Poezja II

Serce

„Radości życia rodzinnego są najpiękniejsze na świecie, a radość, jakiej rodzice doświadczają na widok swych dzieci jest najświętsza.”

Johann Heinrich Pestalozzi (1746–1827) szwajcarski pedagog i pisarz

O dzieciach, O rodzicach

„Świętość nie jest niczym innym, jak życiem wewnętrznym doprowadzonym do najściślejszego połączenia woli człowieka z wolą Bożą. Dusza prawdziwie wewnętrzna zdaje się na upodobania woli Bożej, przyjmuje takim samym cierpliwym sercem rzeczy miłe, jak przykre, dochodzi nawet do tego, że okazuje radość w cierpieniu, szczęście w możności noszenia krzyża. Dusza wewnętrzna w całym swym działaniu kieruje się jedynie wolą Bożą i w Najświętszym Sercu Jezusa czerpie umiejętność roztropnej i gorliwej pracy.”

Bolesława Lament (1862–1946)

Myśli. Bolesława Lament – Dyrektorium. s. 6–7
Źródło: o. Joachim Roman Bar, s. Adriana Teresa Gronkiewicz, Polscy święci. Służebnica Boża Bolesława Lament, t. 8, ATK, Warszawa 1987, s. 318.

O szczęściu, O duszy, O myślach, O cierpieniu

„Miłość to uczucie, którego trzeba się uczyć. To napięcie i spełnienie. To głęboka tęsknota i wrogość. To radość i ból. Nie ma jednego bez drugiego.”

Walter Trobisch (1923–1979)

Źródło: Miłości trzeba się uczyć

O miłości, O bólu, O wrogości, O emocjach

„Niespodziewana radość tak samo człowieka ogłusza, jak nagłe nieszczęście.”

Karol Dickens (1812–1870) angielski powieściopisarz

O nieszczęściu

„Miłość – radość widzenia, dotykania istoty kochającej i godnej kochania, odczuwania jej wszystkimi zmysłami, i tak blisko, jak to możliwe.”

Stendhal (1783–1842)

O miłości, Kochać się

„Dziecka nie uważa się za ciężar, lecz za największą radość i prezent od Boga.”

Walenty Majdański (1899–1972) polski pedagog, prekursor ochrony życia poczętego w Polsce, przywódca Ligi Narodowo-Demokratycznej, pisarz …

Planowanie zaludnienia – Self-control (2004)

O Bogu, O dzieciach

„To prawdziwa radość widzieć, z jak bezwarunkową gotowością właśnie teologowie nasi, w trakcie tego dziejowego natarcia, by ukształtować nowy porządek w Europie i świecie, podejmują odpowiedzialność za to, co jest obecnie ich obowiązkiem wobec narodu i wiary. (…) Z niemieckim pozdrowieniem i Heil Hitler!”

Hermann Wilhelm Berning (1877–1955)

latem 1940.
Źródło: Karlheinz Deschner, Polityka papieska w XX wieku, t. 2, tłum. Robert Stiller, wyd. Uraeus, Warszawa 2006, s. 51.

O wierze, O wieku

„Rzecz piękna jest radością wieczną.”

John Keats Endymion

A thing of beauty is a joy for ever. (ang.)
Źródło: Endymion, w. 1 (1818)

„Jezus nie tylko po prostu zalecał, byśmy panowali nad chciwością i żądzą zmysłów; stworzył On system bodźców, wywołał nie mniej gorące od tamtych namiętności pchające nas w przeciwnym kierunku – niczym siła witalna rosnących drzew, traw i całej wegetacji przeciwstawiająca się sile ciążenia; ta pierwsza prze w górę i na zewnątrz, druga zaś ciągnie w dół. Dzięki Jezusowi przesyceni, tęsknimy do abstynencji, a dusząc się w splątanym labiryncie seksu – do czystości. Nie ucieczka od świata, ale odkrywanie go – oto dyrektywa Jezusa; świat raz odkryty i ujrzany Jego oczyma ukaże głębię i przepych wcześniej nieprzeczuwane – podobnie jak ładna twarz dotknięta smutkiem ujawnia swe ukryte piękno. Jeśli oko jest narzędziem grzechu, to wyłup je, radzi Jezus, nie po to, by oślepnąć, lecz aby widzieć naprawdę; jeśli ręka lub noga – odetnij ją, nie po to, aby stać się kaleką, ale aby odzyskać zdrowie. Przyszedł, jak sam mówi, nie żeby niszczyć życie, ale byśmy mieli je w obfitości. Nie pojmie tych słów ten, dla kogo obfitość znaczy dostatek – owoc połowu Morza Martwego: sam nie wiedziałem jednak, czym jest radość, póki nie przestałem gonić za szczęściem; nie dbałem o życie, póki nie wybrałem śmierci. Winien jestem Jezusowi wdzięczność za oba te odkrycia.(…)”

Malcolm Muggeridge (1903–1990)

Jezus. Człowiek, który żyje
Źródło: Szymon Hołownia, Tabletki z krzyżykiem, op. cit., s. 155.

O życiu, O śmierci, O szczęściu, O zdrowiu

„… oto mój majątek, gram w grę bez ustanku: w koło kręcę kołem przemian, a radością mą obracać to, co na wierzchu, ku dołowi, a to, co na dole, ku górze. Wejdź, jeśli chcesz, ale pod warunkiem, że gdy znów znajdziesz się na dole, zgodnie z regułami mej gry nie będziesz skarżyć się na uczynioną ci krzywdę.”

Boecjusz (480) rzymski filozof, polityk i tłumacz

Źródło: Alfred Doren, Fortuna im Mittelalter und in der Renaissance (1923), t. 2. cz. I, s. 79.

„Mam ogromną radość z pokazywania znanych utworów z zupełnie innej strony. Ten rodzaj aranżacji, w którym ze znanych tematów czy charakterystycznej linii melodycznej można wykrzesać i pokazać zupełnie inny, nowy ładunek emocjonalny, interesuje mnie najbardziej.”

Adam Sztaba (1975) polski kompozytor, pianista, aranżer, dyrygent

Źródło: „Hi-Fi Choice & Home Cinema”, nr 1/2008

„Kiedy o tym myślałam, czułam radość i napięcie, nieśmiałość i wielką niecierpliwość – wszystko to naraz; czułam się człowiekiem.”

Stephenie Meyer (1973) pisarka amerykańska

Intruz
Źródło: Epilog, s. 552

O myślach, O cierpliwości, O myśleniu

„(…) Jeżeli świat nie jest rozsypaną przed nami łamigłówką, tylko zupą, w której pływają bez ładu i składu kawałki, od czasu do czasu zlepiające się przez przypadek w jakąś całość? Jeżeli wszystko, co istnieje, jest fragmentaryczne, nie donoszone, poronne, zdarzenia mają koniec bez początku albo tylko środek, sam przód albo tył, a my wciąż segregujemy, wyławiamy i rekonstruujemy, aż zaczynamy widzieć całe miłości, całe zdrady i klęski, chociaż naprawdę jesteśmy cząstkowi, byle jacy. Nasze twarze, nasze losy urabia statystyka, jesteśmy wypadkową ruchów brownowskich, ludzie to nie dokończone szkice, przypadkowo zarysowane projekty. Perfekcja, pełnia, doskonałość – to rzadki Wyjątek, zdarzający się tylko dlatego, że wszystkiego jest tak niesłychanie, niewyobrażalnie wiele! Olbrzymiość świata, nieprzeliczalna jego mnogość jest automatycznym regulatorem codziennej zwyczajności, dzięki niej uzupełniają się pozornie luki i wyrwy, myśl dla własnego zbawienia odnajduje i scala odległe fragmenty. Religia, filozofia są klejem, wciąż składamy i zbieramy rozpełzające się w statystykę ochłapy, żeby je złożyć w sens, jak w dzwon naszej chwały, żeby odezwały się jednym, jedynym głosem! Tymczasem jest tylko zupa. Matematyczny ład świata to nasza modlitwa do piramidy chaosu. Na wszystkie strony wystają kawałki życia poza znaczenia, które ustaliliśmy jako jedyne, a my nie chcemy, nie chcemy tego widzieć! Tymczasem istnieje tylko statystyka. Człowiek rozumny to człowiek statystyczny. Czy dziecko będzie piękne czy brzydkie? Czy muzyka da mu rozkosz? Czy dostanie raka? O tym wszystkim decyduje gra w kości. Statystyka stoi u naszego poczęcia, ona wylosowuje zlepki genów, z których tworzą się nasze ciała, ona wylosowuje naszą śmierć. O spotkaniu kobiety, którą pokocham, o mojej długowieczności, o wszystkim decyduje normalny rozkład statystyczny, więc może także o tym, czy będę nieśmiertelny? Może ona staje się czyimś udziałem na ślepo, przez przypadek, od czasu do czasu, tak samo jak uroda lub kalectwo? A skoro nie istnieją jednoznaczne przebiegi, skoro rozpacz, piękno, radość i brzydota są dziełem statystyki, statystyką jest podszyte nasze poznanie, istnieje tylko ślepa gra, wiekuiste układanie się przypadkowych wzorów. Nieskończona liczba Rzeczy szydzi z naszego umiłowania Ładu. Szukajcie – a znajdziecie; zawsze w końcu znajdziecie, jeżeli będziecie tylko dość żarliwie szukali, statystyka bowiem niczego nie wyklucza, czyni wszystko możliwym, jedynie mniej lub więcej prawdopodobnymi. Historia zaś jest ziszczaniem się brownowskich ruchów, statystycznym tańcem cząstek, które nie przestają marzyć o innym doczesnym świecie…
– Może i Bóg istnieje tylko czasami? – rzucił niegłośno Inspektor. Pochylił się do przodu i z niewidzialną twarzą słuchał tego, co Gregory z takim trudem wyrzucał z siebie, nie śmiejąc nań spojrzeć.
– Może – obojętnie odparł Gregory. – A przerwy w jego istnieniu są bardzo długie, wie pan?
Wstał, podszedł do ściany i wpatrzył się niewidzącymi oczami w jakąś fotografię.
– Może i my…”

Stanisław Lem książka Śledztwo

zaczął i zawahał się – ... i my jesteśmy tylko czasami, to znaczy: raz mniej, niekiedy prawie znikamy, rozpływamy się, a potem nagłym skurczem, nagłym wysiłkiem, scalając na chwilę rozpadające się rojowisko pamięci... na dzień stajemy się...
finalna rozmowa Inspektora z Gregorym.
Utwory, Śledztwo

O rozpaczy, O myśleniu, O śmierci, O kobietach

„Marzę o Europie młodej, zdolnej by być jeszcze matką: matką, która miałaby życie, ponieważ szanuje życie i daje długie życie. Marzę o Europie, która troszczy się o dziecko, pomaga jak brat ubogiemu i tym, którzy przybywają w poszukiwaniu gościnności, bo nic nie mają i proszą o schronienie. Marzę o Europie, która wysłuchuje i docenia osoby chore i starsze, aby nie sprowadzano ich do bezproduktywnych przedmiotów odrzucenia. Marzą o Europie, gdzie bycie imigrantem nie byłoby przestępstwem, ale zaproszeniem do większego zaangażowania na rzecz godności wszystkich istot ludzkich. Marzę o Europie, gdzie ludzie młodzi oddychaliby czystym powietrzem uczciwości, kochali piękno kultury i prostego życia, nie zanieczyszczonego przez niekończące się potrzeby konsumpcjonizmu; gdzie zawarcie małżeństwa i posiadanie dzieci jest wielką odpowiedzialnością i radością, a nie problemem spowodowanym brakiem dostatecznie stabilnej pracy. (…) Marzę o Europie, o której nie można powiedzieć, że jej zaangażowanie na rzecz praw człowieka było jej ostatnią utopią.”

Franciszek (papież) (1936) papież

fragment przemówienia wygłoszonego podczas odbierania nagrody Karola Wielkiego. Źródło: CONFERIMENTO DEL PREMIO CARLO MAGNO. DISCORSO DEL SANTO PADRE FRANCESCO, vatican.va, 6 maja 2016 http://w2.vatican.va/content/francesco/pl/speeches/2016/may/documents/papa-francesco_20160506_premio-carlo-magno.html

O życiu, O małżeństwie, O dzieciach, O ludziach

„Historycznie mój kraj nigdy nie przyjaźnił się z Rosją. Byliśmy monetą przetargową dla Imperium Rosyjskiego, krajem buforowym dla Związku Radzieckiego… Tylko głupi uczy się na swoich pomyłkach, jak postanowiłem uczyć się na cudzych – przeczytałem historię… Ale nie tę, którą dawali nam w szkole (…). Teraz i na własnej skórze poczułem, że niebezpiecznie jest być Białorusinem… Ale z radością i poczuciem wykonanego obowiązku idę na to niebezpieczeństwo. (…) próbuję walczyć na niezależność Kraju, kocham Białoruś… Być Białorusinem – to nie tylko mówić po białorusku, to ŻYĆ Białorusią, być gotowym oddać nawet życie za kraj…”

Walancin Ciszko (1989) białoruski działacz religijny, polityczny i społeczny

Гістарычна наш край ніколі не сябраваў з Расіяй. Мы былі разменнай манетай для Расійскай імперыі, буфернай краінай для Савецкага Саюзу… Толькі дурны вучыцца на сваіх памылках, я вырашыў вучыцца на чужых – перачытаў гісторыю… Але не тую, што давалі нам у школе (…). Цяпер і на ўласнай шкуры адчуў, што быць беларусам – небяспечна… Але з радасцю і пачуццём выкананага абавязку іду на гэтую небяспеку. (…) спрабую змагацца за незалежнасць Краіны, люблю Беларусь… Быць беларусам – гэта не проста гаварыць па-беларуску, гэта ЖЫЦЬ Беларуссю, быць гатовым аддаць нават жыццё за краіну… (białorus.) Źródło: Валянцін Цішко: „Люблю Беларусь” http://budzma.by/projects/belarus/valyancin-tsishko-lyublyu-byelarus.html, budzma.by, 9 grudnia 2009.

O życiu, O przyjaźni, O historii, Kochać się