Cytaty o słońcu

Zbiór cytatów na temat natura, słońce, ludzie, nie żyje.

Najlepsze cytaty o słońcu

„Bóg jest radością, dlatego przed swój dom wystawił Słońce.”

Franciszek z Asyżu (1182–1226) święty katolicki, zakonnik, mistyk chrześcijański, stygmatyk, diakon

Źródło: Jarosław Gronert, Astrologia od początku, Pabianice 2007, s. 17.

„Słońce odnawia się co dzień.”

Heraklit z Efezu (-535) filozof antyczny

„Olbrzymie słońce, a mieści się w oczach.”

Antoni Regulski

„Kapłani zakryli przed ludźmi słońce a dali im świeczkę.”

Lew Tołstoj (1828–1910) pisarz rosyjski

Religia

„Księżyc częściej niż słońce
rodzi sceny gorące.”

Marian Buchowski (1943)

Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.

„Polskie wydało go plemię,
Wstrzymał słońce, ruszył ziemię!”

Jan Nepomucen Kamiński (1777–1855) polski aktor, pisarz, reżyser

Źródło: Kopernik

„Dzisiaj słońce jest żałobną chorągwią
Umarł Stalin.”

Konstanty Ildefons Gałczyński (1905–1953) polski poeta

Kronika olsztyńska (1950)
Źródło: Antologia poezji głupich i mądrych Polaków, wybór Ludwik Stomma, Gdańsk 2000.

„Śmiech jak słońce spędza zimę z twarzy ludzkiej.”

Wiktor Hugo książka Nędznicy

Le rire, c’est le soleil; il chasse l’hiver du visage humain. (fr.)
Nędznicy

„Niektóre koguty myślą, że słońce wschodzi z ich powodu.”

Theodor Fontane (1819–1898) niemiecki pisarz, poeta, dziennikarz, krytyk i farmaceuta; przedstawiciel poetyckiego realizmu

Źródło: Danuta i Włodzimierz Masłowscy, Księga aforyzmów świata

„Zamiast słońca wyszedł księżyc.”

Tadeusz Pieronek (1934–2018) polski duchowny katolicki, biskup

po wyborze przewodniczącego episkopatu abp. Józefa Michalika. Tuż przed wyborami mówił dziennikarzom: „Może jutro wyjdzie słońce”. <br class="br">Źródło: gazeta.pl, 22 października 2004 http://serwisy.gazeta.pl/kosciol/1,64836,2353308.html?as=5&ias=8

Cytaty o słońcu

„Mówisz, że kochasz deszcz, a rozkładasz parasolkę, gdy zaczyna padać.
Mówisz, że kochasz słońce, a chowasz się w cieniu, gdy zaczyna grzać.
Mówisz, że kochasz wiatr, a zamykasz okno, gdy zaczyna wiać.
Właśnie dlatego boję się, gdy mówisz, że kochasz mnie.”

William Shakespeare (1564–1616) angielski poeta i dramatopisarz

Kochać się

„Zawsze intrygowała mnie w ludziach ta całkowicie niezrozumiała potrzeba nieustannego przemieszczania się z miejsca na miejsce bez wyraźnego powodu. Zamiast cieszyć się weekendem wolnym od pracy, wyjeżdżają na łono natury, gdzie gryzą ich komary, słońce przypieka na czerwono, a do spożywanego na trawie posiłku włażą mrówki i wpadają muchy. Albo jadą z ukradzioną komuś dziewczyną do Zakopanego, żeby romantycznie wdychać aromat owczych odchodów. Albo świadomie decydują się na potworne niewygody na tak zwanych działkach, gdzie żrą nadwęglone nad ogniem mięso, wdychają cuchnący dym z ogniska i śpią w iście spartańskich warunkach – podczas gdy wygodne mieszkanie z normalnym łóżkiem, łazienką z ciepłą wodą, telewizorem i lodówką stoi puste. Zboczeńcy, ani chybi! Zaś latem większość tego towarzystwa postanawia wyjechać na „wypoczynek”, z którego zawsze wraca się w stanie skrajnego wycieńczenia.”

Tomasz Beksiński (1958–1999) polski dziennikarz muzyczny, prezenter radiowy, tłumacz

Opowieści z Krypty
Źródło: felieton Jaszczurka w bidecie, „Tylko Rock” nr 8 (96), sierpień 1999.

O naturze, O trawie, O wodzie

„O jutrze masz wiedzieć jedynie to, że Opatrzność Boża wstanie dla ciebie wcześniej niż słońce.”

Henri Lacordaire (1802–1861) polityk francuski

„Tak samo jak ziemia nie może nic wydać, jeżeli słońce jej nie użyźni, tak samo my nie możemy nic zrobić dobrego bez łaski dobrego Boga.”

Jan Maria Vianney (1786–1859) francuski duchowny, święty kościoła katolickiego

Źródło: Marta Żurawiecka, Z księdzem Twardowskim 2014, Wyd. Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, Sandomierz 2013, s. 254.

O Bogu

„Czasem wątpię w to, że możemy mieć wszystko.
Mamy miłość, ale nienawiść zawsze trzyma ja za rękę.
Mamy siebie, ale nie wiem czy mamy coś więcej.
Kilka tematów do rozmowy, czas do spotkań,
Mamy zazdrość, która pożera nas od środka.
Mamy stres, ból do siebie w sercach głęboko skryty,
Mamy marzenia – to największe do popisu pole.
Czasem się modlę, by ten kolejny dzień nie był końcem,
Ale pamiętam, że następnego dnia też wstaje słońce.
Wątpię w ciebie, czasem już myślę że odejdziesz,
Że nie wytrzymasz mnie za to, kim jestem.
Ja nie potrafię zmienić swoich myśli w moment,
Ja nie potrafię więcej.
Uwierz, że to, co robię jest wszystkim co potrafię,
Gdybym mógł dać więcej – dałbym. Bądź pewna.
Czasem mam wrażenie, że zostanę sam bez ciebie,
Że nie zniesiesz tego, co potrafię zrobić w nerwach,
Ale pamiętam że nosisz przebaczenie.”

Diox (1985)

Wątpię

O miłości, O bólu, O nienawiści, O zazdrości

„Chciałbym, abyś przesunął się o krok, tak by słońce mogło na mnie świecić.”

Diogenes z Synopy (-404–-322 p. n. e.)

rzekomo do Aleksandra Wielkiego, który złożył mu wizytę i zapytał, co mógłby dla niego zrobić.
Źródło: Jostein Gaarder, Świat Zofii. Cudowna podróż w głąb historii filozofii, Warszawa 1995, tłum. Iwona Zimnicka, s. 148.

O świecie, O historii

„Wczoraj i dziś słońce pięknie świeci, więc zaczynam się rozweselać. Nadto poczciwy Hitler pracuje nad umocnieniem mojego dobrego humoru.”

Roman Dmowski (1864–1939) polski polityk

przy owym cytacie warto zaznaczyć, iż jest on wyjęty z kontekstu i miał raczej dowcipne, ironiczne znaczenie.
Źródło: list do Karola Waligórskiego

„To tak, jak gdyby słońce przestało świecić. Czuję się zagubiony bez niej.”

Elvis Presley (1935–1977) piosenkarz amerykański

w liście do Dolores Hart o śmierci swojej matki w 1958.
Źródło: Leszek C. Strzeszewski, Elvis, op. cit., s. 49.

O śmierci, O matce

„Zachodzi słońce nad Wędzarnią krwawo, Słychać krzyk drobiu Więckowskiej nieświeży, Sezon skończony, żegnaj sławo! Na zwiędłych liściach znokautowany bokser leży. Twarz mu wykrzywia uśmiech żałosny. Byle do wiosny! Kiedy ci walka na pięści zbrzydła, Poezji rozwiń skrzydła!”

Edmund Niziurski książka Sposób na Alcybiadesa

Sposób na Alcybiadesa

O uśmiechu, O wiośnie, O walce

„Małe jasne – to jest piwo
Duże jasne – to jest słońce
Mała czarna – to jest kawa
Duża czarna – to jest noc
Noc odchodzi, słońce wschodzi
Chyba nam go nie ubyło
Mała miłość – to nic nie jest
Duża miłość – to jest miłość”

Jonasz Kofta (1942–1988) polski poeta, dramaturg, satyryk, i piosenkarz

Źródło: Słońce w: Wiersze, Toruń 1994, s. 13.

O miłości, O kawie, O piwie, O nocy

„Nie jesteśmy zespołem festiwalowym, granie w dzień to coś, z czym musimy skończyć, tzn., eh, słońce jest do d. py.”

Gerard Way (1977)

„W górach koniec wspinaczki jest bardzo naturalny - jest nim szczyt. Dookoła nieograniczona przestrzeń, słońce, czasem wiatr i deszcz, czasem mgła. A my na szczycie, poprzez wysiłek i zmęczenie oczyszczeni i wolni, choć na chwilę stajemy się cząstką natury.”

Wanda Rutkiewicz (1943–1992) alpinistka polska

Źródło: Na jednej linie, współpraca autorska: Ewa Matuszewska, Wydawnictwo ISKRY, Warszawa 2010, s. 30

O naturze, O wysiłku, O czasie, O współpracy

„Bankier to ktoś, kto pożycza ci parasol, kiedy świeci słońce, ale chce go z powrotem w chwili, gdy zaczyna padać.”

Mark Twain (1835–1910) amerykański pisarz, satyryk, humorysta

A banker is a fellow who lends you his umbrella when the sun is shining, but wants it back the minute it begins to rain. (ang.)

„Było piękne słońce. Siedziałem na tarasie kawiarni, przyglądałem się czołgom miażdżącym rewoltę i zajadałem truskawkowe ciastko. Trudno wyobrazić sobie wspanialszą chwilę. Wszystko było po prostu doskonałe.”

Slavoj Žižek (1949) słoweński socjolog, filozof, psychoanalityk i krytyk kulturalny

cytat dotyczy praskiej wiosny.
Źródło: Maciej Nowicki, Elvis marksizmu, „Dziennik” – dodatek Europa, 4–5.10.2008, s. 12.

O wiośnie

„Łaska Trwa – jako słońce, jak wiatr,
Jak zieleń drobnych liści,
jak kamyk, który błyszczy
Na drodze pośród nas.”

Anna Pogonowska (1922–2005)

„Człowiek wywiera sobą takie małe wrażenie na świecie. Rodzi się człowiek i próbuje wywrzeć wrażenie; sam nie wie dlaczego, ale wciąż i wciąż próbuje. Rodzi się jednak w tym samym czasie co mnóstwo innych ludzi, jest z nimi zespolony, więc te wszystkie jego próby są takie, jakby poruszał rękami i nogami przy pomocy sznurków jednocześnie przywiązanych do rąk i nóg innych zupełnie tak, jakby pięć czy sześć osób próbowało jednocześnie utkać kilim na tym samym warsztacie i każda chciała utkać jakiś własny deseń, to pewnie nie ma znaczenia (…) bo w przeciwnym razie to przecież te siły wyższe, które taki warsztat ustawiają, na pewno by urządziły te sprawy jakoś lepiej. A jednak to powinno mieć znaczenie, bo człowiek wciąż i wciąż próbuje albo nawet musi próbować wciąż i wciąż, aż nagle, ni stąd, ni zowąd jest już po wszystkim i z tego całego próbowanie zostaje tylko jakaś kamienna płyta z wydrapanym napisem, o ile w ogóle znajdzie się ktoś, kto pamięta, żeby się zająć wydrapaniem napisu, i zabiera się do tego, i ma na to czas. I na te płytę deszcz pada, słońce świeci i po jakimś czasie już nikt nie pamięta ani tego imienia, ani niczego, co ten wyryty napis usiłuje wyrazić, więc to wszystko nie znaczy już nic.”

William Faulkner (1897–1962) powieściopisarz, nowelista i poeta amerykański

Absalomie, Absalomie

O ludziach, O wrażeniach, O sile, O czasie

„Biedni potrzebują naszych rąk, by im służyły. Naszych nóg, by ich odwiedzały. Naszych ust, by życzliwie do nich mówiły. Naszych serc, by kochały. Kwiat rozwija się, gdy świeci słońce, a człowiek rozwija się, gdy kocha.”

Matka Teresa z Kalkuty (1910–1997) katolicka siostra zakonna

Źródło: Marta Żurawiecka, Z księdzem Twardowskim 2014, Wyd. Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, Sandomierz 2013, s. 172.

O Kwiatach, Serce, Kochać się

„Dwa światła, które są mi niezbędne do życia: Słońce i iskierka nadziei.”

Tomasz Wargala (1976)

Antologia del Premio internazionale per l’aforisma „Torino in sintesi”

„Wszyscy cieszymy się piękną polską jesienią. Ciepło i słońce dają tyle radości, której nie są w stanie nawet w minimalnym stopniu zapewnić główni aktorzy polskiej sceny politycznej.”

Piotr Koj (1962)

Jesień

„Wierzę w chrześcijaństwo tak, jak w słońce: nie tylko dlatego, że je widzę, lecz także dzięki temu, że widzę wszystko pozostałe.”

Clive Staples Lewis (1898–1963) angielski pisarz, historyk, filozof i teolog

„gwiazdy pociągnięte woskiem modlitw gasną
wiatr nie przegarnia włosów
słońce nie dotyka ust
tylko pszczoła
przynosi wieści o świetle

mówi: elementy czerwieni i złota
związane doskonale
dojrzewają
pod łagodnym skrzydłem jesieni
potrącam gałąź
wolno

brunatniejąc
opadają liście

elementy czerwieni i złota
rozsypane”

Halina Poświatowska (1935–1967) poetka polska

Źródło: Właśnie tutaj

O pszczołach, Jesień

„Światło, które dostrzegam… jest dużo jaśniejsze od chmury noszącej w sobie słońce. …Gdy podziwiam widowisko, jakim jest owo światło, wszelki smutek i żal znikają z mej pamięci.”

Hildegarda z Bingen (1098–1179) błogosławiona Kościoła Katolickiego, pustelnica, uzdrowicielka

O smutku, O świetle

„Słońce w zenicie, psssyt – otwierasz piwko, Twoje zdrowie życie ty skończona dziwko”

Hans (raper) (1981) polski raper

Źródło: album: 8 utwór: Nudne

O życiu, O zdrowiu

„Radbym widzieć, jak słońce i wiatr więcej waszej skóry bezpośrednio dotyka, bowiem w świetle słonecznym tchnienie żywota się czai, dłoń życia w wietrze.”

Khalil Gibran (1883–1931) libański pisarz, poeta i malarz

„Wykreślić ze świata przyjaźń… To jakby zagasić słońce na niebie, gdyż niczym lepszym ani piękniejszym nie obdarzyli nas bogowie.”

Cyceron (-106–-43 p. n. e.) mówca rzymski, popularyzator filozofii greckiej, polityk

O Bogu, O przyjaźni

„Nigdy tam nie byłam. Ale dotknęłam
tego delikatnie pozłacanego piasku,
tej pijanej, oceanicznej roślinności.(…)
Zgaduję popołudnie, lasy na drugim brzegu,
szafranowy pierścień nad zielenią
nieomal pływającą i czarną,
rzeki bez mgły, wody z bezkresnymi
tajemnicami, błoto moich kroków,
zapach życia, patrzenie znów w słońce
jak w dostojnego i silnego boga (…).
Życie mieści się we wgłębieniu pomiędzy wydmami
i odchodzą rozpraszając się zmysły
ponieważ już tylko proszą o zapach: ten morski,
ten, który przysyłają nieruchomi bogowie głębin.
Nigdy tam nie byłam. Nigdy nie wrócę z tej Atlantydy.”

Aurora Luque (1962)

Źródło: Wydmy, „Dekada Literacka” 1997, nr 12 (136), tłum. Beata Mirek

O życiu, O Bogu, O tajemnicy

„Dla mnie oczywistym i jasnym jak słońce jest fakt, że aborcja ma znamiona zbrodni.”

Mohandas Karamchand Gandhi (1869–1948) Indyjski przywódca polityczny i religijny

„Ludzie dają posłuch jakiemuś astrologowi, który usiłował wykazać że to Ziemia się kręci, a nie niebiosa czy firmament, Słońce i Księżyc… Ów głupiec pragnie wywrócić do góry nogami całą astronomię.”

Marcin Luter (1483–1546) teolog i reformator religijny

o Mikołaju Koperniku.
Cytaty przypisywane

O ludziach, O głupcach

„Po lasach pełno było cietrzewi. Tokowiska zaczynały się bardzo wczesną wiosną. Cietrzewie zaczynały tokować już w początkach marca. W tych miejscach robiło się z jedliny wygodne budki, wykopywało dół, by można było wygodnie nogi spuścić, obkładało się darnią, gałązkami, siadało jak na krześle i przez jedlinę obserwowało teren naokoło. Wszystko zaczynało się o drugiej, trzeciej nad ranem. Wpierw odzywał się cietrzew, który zwoływał inne, na Białorusi nazywany takawik. Zaczynał gruchać, potem raptownie słyszało się łopot skrzydeł przypominający klaskanie, brzmiało to tak: czuhsiii, czuhsiii. Pierwszy cietrzew rzucał jak gdyby wezwanie, po nim przylatywał drugi. Tokowiska bywały tak bogate, że zbierało się jakieś czterdzieści, pięćdziesiąt par. Koguty prowadziły ze sobą walkę. Walczyły nie tylko parami, czasami w jednej gromadzie zbierało się trzech, czterech samców i jeden drugiego walił na wszystkie strony. Samiczki siadały oddzielnie, tak jak damy na turnieju, w jednym rzędzie i przyglądały się. Prawdopodobnie zwycięzca szedł potem po swoje laury i odbierał nagrodę. Wszystko to zaczynało się, kiedy jeszcze było całkiem ciemno, później dopiero robiło się szaro, jaśniej i jaśniej, aż do wschodu słońca. Jeżeli działo się to na dużej polanie, na którą zaczynały padać promienie wschodzącego słońca, to w momencie kiedy tarcza słoneczna wychylała się zza horyzontu, toki zamierały zupełnie. Ten, który je zwoływał i siedział na drzewie, także cichł, bitwa ustawała, wszystko nieruchomiało. Samce i samiczki, które siedziały wygodnie, zwracały się główkami do słońca i jakieś pół minuty, czasami minutę, trwała cisza. Sprawiało to przejmujące wrażenie, było coś nadzwyczajnego w patrzeniu na ten hołd oddawany słońcu. Później zaś znowu toczyła się walka. Wszystko trwało jeszcze około pół godziny, nie dłużej, po czym ptactwo odlatywało. Wcześniej, gdy jeszcze było szaro, jak ustrzeliło się jednego samca z walczącej pary, to często drugi wskakiwał na niego i walił go dziobem, aż i jego się ustrzeliło. Strzały początkowo nie płoszyły cietrzewi, dopiero kiedy słońce było wyżej, robiły na nich wrażenie, i po jednym, drugim strzale ptaki rozpierzchały się. Cichym przykazaniem myśliwych było, aby nie wychodzić z ukrycia, dopóki cietrzewie same się nie roproszyły. Żeby nie zapamiętały, że w budkach ukryci są ludzie. Jak już odleciały, wychodziło się, zabierało zabite sztuki i wracało do domu. Wieszało się je na kilka tygodni w przewiewnym miejscu, aby mięso skruszało. Na wielkanocnym stole zawsze był cietrzew.”

Aleksandra Ziółkowska (1949) pisarka polska

Lepszy dzien nie przyszedł już
Źródło: Z miejsca na miejsce [w: Lepszy dzień nie przyszedł już], Warszawa, Iskry 2012, str 214–215

O ludziach, O domu, O wiośnie, O wrażeniach

„Twardo w postanowieniach trwaj, się nie zmieniaj,
Dbaj o rozwój duchowy, nie tylko o finansowy.
Każdy robi błędy, sam wiem czasem błądzę,
Po nocy wstaje dzień, za zakrętem są proste.
Schowaj parasol, pada deszcz, świeci słońce,
Doceniaj każdy błąd, zrozumieć go jest mistrzostwem.”

Diox (1985)

Kilka prostych spraw

O błędach, O czasie

„Oddałem na was głos, bo to ponoć się opłaca,
Pytam się was – kurwa, gdzie jest obiecana praca?!
Nie dostałem nie oprócz moralnego kaca,
Bo połowa wyjechała stąd i nie zamierza wracać”

Junior Stress (1986)

Źródło: Nie po to, by łapać słońce

„Śmiech oświetla życie. Jest jak lampa. Bez niego ciemno, duszno i ciasno, nawet wówczas, gdy świeci słońce. Dlatego tam, na dole, tak często panuje mrok.”

Dorota Terakowska (1938–2000) polska pisarka i dziennikarka

Poczwarka

O życiu, O śmiechu

„Gdzie pochyła rośnie brzózka,
Gdzie się słońce za płot chowa,
Żyje sobie kózka Zuzka,
A z nią owca, kot i krowa.
Kózka co dzień, gdy się zbudzi,
W nie najlepszym jest humorze;
O zabawę wszystkich nudzi –
Któż odmówić Zuzce może?”

Maciej Froński (1973) polski poeta i tłumacz, dziennikarz muzyczny

Źródło: Kózka Zuzka

O kotach

„Dzielnicę nad rzeką Edogawa spowijały kłęby roztańczonego, wirującego kurzu. Szary pył sprawiał, że słońce wyglądało blado, zupełnie jak podczas zaćmienia.”

Akira Kurosawa (1910–1998) japoński reżyser, scenarzysta i producent filmowy

opisując w swoim pamiętniku trzęsienie ziemi, które nawiedziło Tokio w 1923 r.
Źródło: cyt. za: Bestia wyszła z morza, „Forum”, 21 marca 2011.

„Ona jest jak promień słońca, rozprasza każdy cień,
przegania czarne chmury, ja wiem.
Ona jest jak słońce, daje radość mi.”

Ras Luta (1982)

Źródło: Jak promień słońca

Radość

„Król-Słońce, wzniesion na ekstazy szczyty,
Francję pod stopy cisnął faworyty.”

Kazimiera Zawistowska (1870–1902)

o Madame Pompadour <br class="br">Źródło: wiersz Pompadour [w:] Poezye http://zbc.uz.zgora.pl/dlibra/doccontent?id=22446&dirids=1, wyd. H. Altenberg, Lwów, s. 53.

„I zimna północ i kraje australne
Widziały nieraz znaki tryumfalne
Mężnego Lecha i gdzie słońce gaśnie,
I kędy wschodzi, ogłaszają jaśnie
Polski dzielności, która jest zasłoną,
Murem i całej Europy obroną.”

Zbigniew Morsztyn (1628–1689) polski poeta, tłumacz i żołnierz

Źródło: Gratulacyja uprzejma na dzień 18 lipca...

„Bardzo trudno powiedzieć: Polska, żeby w słowie powiedzieć wszystko:
Barwę nieba i wody, woń lasu i żytnie zagony na piasku,
Patos ciszy i warkot motorów, defilady i słońce na kaskach,
Cała prostą ludzką codzienność i odświętność. Dalekość i bliskość.”

Krystyna Krahelska (1914–1944) poetka polska, harcerka

Źródło: Polska ze zbioru Wiersze, PIW, Warszawa 1978

„Słońce przylepiło koszulę do pleców, przypalało skórę bez litości, ale zdążyłem. Autobus zakwitł na światłach przed skrzyżowaniem. Na przystanku młode małżeństwo dyskutowało o wielkości pampersów dla bobasa pomrukującego w wózeczku. Neoplan w końcu podjechał i bobas, zdrętwiały ze zdziwienia, znalazł się wewnątrz wraz z wehikułem i rodzicami. Mężczyzna pozwolił małżonce usiąść, a sam trzymał rękojeść spacerówki. Żona zwaliła się ciężko naprzeciwko i mocno wachlując udami chłodziła trójkąt granatowego stroju kąpielowego. Skrawek materiału tym razem nie mógł pobudzać męskości. Jego funkcja publiczna, plażowa, nijak nie przystawała do pokusy zaglądania w kobiece intymności.”

Jacek Wangin (1969) polski poeta i prozaik

Trybalik

O małżeństwie, O rodzicach, O świetle

„Słońce tego dnia wstało jakieś dziwnie leniwe, matowe, bez blasku. Około południa na powleczone niezwykłą bladością niebo wypełzły zwały skłębionych żółtych obłoków i w jednej chwili świat zasnuł się ciemnością.”

Julian Tuwim (1894–1953) polski poeta

przykład tekstu, w którym celowo nie pojawia się głoska „r”.
Pegaz dęba, czyli panopticum poetyckie
Źródło: s. 161

O świecie

„Grzech wyniszcza! Cnota tuczy!
Chrystus się polskiego uczy!
Nieomylne rzeźbią pieśni,
Ziemię płaską jak naleśnik!

Wokół Ziemi krąży Słońce,
Szatan ponoć ma dwa końce,
Więcej wiedzieć niebezpiecznie
Jeśli żyć chcesz wiecznie!”

Jacek Kaczmarski (1957–2004) polski bard, poeta i prozaik

Źródło: Piosenka zza miedzy, 2001

Chrystus

„Wybrałem się z Zosią w piękne, lipcowe popołudnie na spacer na most Poniatowskiego. Tam oczom naszym przedstawił się niebiański widok. Obraz, o jakim marzyliśmy od lat. Po jezdni ciągnął nieprzerwany sznur żołnierzy niemieckich, ale takich, jakich nigdy nie widzieliśmy. Obdarci, brudni, często bez broni i butów, pieszo, na rowerach i wozach, w nieładzie i rozsypce i często bez dowódców. A wśród nich ranni z obwiązanymi głowami i rękami na temblakach. O widoku niezapomniany! A tu w dodatku słońce lipcowe, jak gdyby chcąc tę nędzę lepiej wystawić na widok, wydobywało z mundurów każdą dziurą, każdą plamę z bandaża, każdą rdzę na karabinie. Trzymając się za ręce i z trudem hamując radość, sygnalizowaliśmy sobie uściskiem dłoni ciekawsze widoki. Takich jak my przechodniów było na moście więcej. Wędrowała tam cała Warszawa. Ludzie, udając, że rozkoszują się pięknym, lipcowym popołudniem i Wisłą połyskującą w potokach światła, w gruncie rzeczy paśli oczy widokiem pobitych Niemców. Wymienialiśmy z nimi ukradkiem rozradowane spojrzenia, a tłumy zdemoralizowanych Niemców płynęły bez końca, ścigane głuchym głosem armat dolatujących od Radzymina i Otwocka. Nie ulegało wątpliwości, że front zbliżał się do Warszawy. Już od dawna obserwowaliśmy wśród Niemców oznaki rozkładu i strachu.”

Stefan Korboński (1901–1989) polski polityk ruchu ludowego, działacz Polskiego Państwa Podziemnego

Źródło: W imieniu Rzeczypospolitej…, op. cit., s. 342–343.

O ludziach, O strachu, O butach, Obraz

„Byłem w Oziornoje. Dostałem od prymasa Józefa Glempa dekret na 3 lata. Oziornoje to historia w kategoriach cudu. W 1936 r. zesłano tutaj Polaków. Deportacje odbywały się wzdłuż linii kolejowych, potem ciężarówkami wywożono ludzi na step. Na stepie powstała wioska. Najpierw mieszkali w namiotach, potem budowali ziemianki. Ludzie zesłani byli, aby umrzeć z głodu i zimna. Ale Bóg o nich nie zapomniał. Ziemię skutą lodem nagle słońce rozmroziło, powstało wielkie jezioro, a w nim niewyobrażalna ilość ryb. (Jezioro – stąd Oziornoje). Był to rok 1941. Wówczas zaczęła się wojna i wielki głód. Ryba była ratunkiem dla całej okolicy. Cud był, bo wielka była ich wiara. Przyjechali z wiarą i z różańcem w ręku. Uratował ich Różaniec. Był jak „ósmy sakrament.””

Tomasz Peta (1951)

Mówiłem o tym na ostatnim Synodzie Biskupów w Rzymie. To było świadectwo wzięte od tych ludzi, świadectwo ich zawierzenia. Niezwykłe doświadczenie na mojej kapłańskiej drodze. <br class="br">Źródło: Krystyna Czuba, Kapłani w Kazachstanie http://www.niedziela.pl/artykul/89499/nd/Kaplani-w-Kazachstanie, niedziela.pl, 2009

O głodzie, O Bogu, O wojnie, O ludziach

„Szaranowicz: – Są zawodnicy, którzy mówią tylko: „Znowu pada!”, „Znowu świeci słońce!”
Apoloniusz Tajner: – Tak. Georg Späth przychodzi rano do stołówki i mówi: „Znowu jestem smutny!”
Szaranowicz:”

Włodzimierz Szaranowicz (1949) polski dziennikarz sportowy

„Znowu ta zupa!” hehe.
Skoki narciarskie, Willingen 2005

„… A ma ci on Attyla, syn Mundzuka, głowę wielką, grzbiet garbaty, nogi krzywe, nos perkaty, skórę żółtą i kose oczy. Kobyle mleko pija, surową koninę żre, po sześć palcy ma u nóg. Kiedy tupnie w złości, dym smrodliwy idzie spod murawy. W dymie demony się kłębią, Mundzukowemu synowi posłuszne. Nie zdzierży im nikt… Ma zaś ci on Attyla swój stolec daleko, w stepie gorącym, równym. Cztery wieżyce strzegą jego domu. Po cztery razy waruje wkoło częstokół. Na każdym palcu częstokołu wbita głowa wroga. Z wygniłych oczu kapie trupi jad, grozę niesie na wskroś stepu. Nie zdąży ich słońce wybielić, już wiatr pędzi cuch nowych głów. Drży z trwogi ziemia dokoła. Dyszy ciężko z lęku step… Za czterokrotnym opasaniem głów ucztuje rad Attyla, syn Mundzukowy. Z nim pięćdziesięciu jego synów i stu hetmanów przedniejszych (…) Ze złotych i srebrnych czar piją Attylowe syny i woje; on sam zaś z czary drewnianej, zaklętej. Podle pałacu jego stoi pomieszkanie żon. Jest ich dziewięćdziesiąt i dziewięć. (…) Słuchają też zachcenia Attyli, Mundzukowego syna, cesarz rzymski Walencjusz, w wielkim Bizancjum siedzący, i wszyscy królowie Wschodu. Straszny on. (…) We śnie ludzie z trwogą powtarzają jego imię. Gorszy jest niźli wilkołak…”

Attyla (406–453) wódz Hunów

O Attyli

O ludziach, O domu, O piciu, O snach

„Każdy z jego kształtów ma swoistą szybkość; każdemu odpowiada szczególny dźwięk. Całość żyje intensywnie, jak skomplikowany mechanizm, równie precyzyjny jak ryzykowny, jak zegar, którego sprężyną jest ciążenie określonej masy pary w przyspieszeniu.
Dzwonienie o ziemię pionowych siatek, bul-bul rynien, małe uderzenia gongu mnożą się i dźwięczą jednocześnie w koncercie pozbawionym monotonii i dosyć delikatnym.
Gdy sprężyna się rozkręci, niektóre kółka poruszają się jeszcze, coraz bardziej zwalniając, aż w końcu cała maszyneria zatrzymuje się. A jeśli słońce ukazuje się znowu, wszystko wkrótce niknie, błyszczący aparat ulatnia się: padał deszcz.”

Francis Ponge (1899–1988)

Źródło: Deszcz

„Nie patrz na życie jak na kroplę wody przez mikroskop, patrz na tę kroplę przez słońce – będzie tęcza!”

Maria Rodziewiczówna (1864–1944) polska pisarka

Gniazdo Białozora
Źródło: s. 80

O życiu

„Zanim wzeszło słońce, zrozumiałam, że to, czego staram się dociec, jest prawdą znaną mi od dawna. Że odwaga jest wyrazem wytrwałości. Że tchórz zawsze najpierw zdradza siebie. A gdy to uczyni kolejne zdrady przychodzą mu z łatwością.”

Cormac McCarthy książka All the Pretty Horses

Źródło: Rącze Konie (ang. All the Pretty Horses; 1992), tłum. Jędrzej Polak

O zdradzie, O odwadze, O koniach

„Niosłem swoją poezję, jak żołnierz imię
w blaszcze na piersiach przeciw kulom dwóch wojen.”

Julian Przyboś (1901–1970) poeta i eseista polski

Źródło: Słońce ze wzgórz Gwoźnicy

„Odkrycie charakteru pisma przyjaciela na kopercie listu przyniesionego przez listonosza sprawia, że słońce rozjaśnia najbardziej pochmurny dzień.”

Charlotte Gray (1948)

O charakterze

„Czyż nie piękniejsze kwiaty na łące
Niźli bukiety w kościołach?
Czyż nam nie milsze słońce gorące
Niźli żar świec na cokołach?”

Roman Stopa (1895–1995) polski językoznawca, afrykanista

Źródło: Mówią kwiaty

O Kwiatach

„Miłość między cnotami jest tym, czym słońce między gwiazdami: nadaje im blasku i urody.”

Franciszek Salezy (1567–1622) francuski teolog i filozof katolicki, święty Kościoła Katolickiego

O miłości

„Jest w północnych krainach wyspa, która nazywa się Skandan, (…) gdzie mieszka wiele ludów. Wśród nich był niewielki lud zwany Winnilami. I była z nimi niewiasta imieniem Gambara i miała dwóch synów, imię jednego Ibor, a imię drugiego Agio; ci z matką swoją Gambarą dzierżyli przywództwo nad Winnilami. Ruszyli się zatem wodzowie Wandalów, to jest Ambri i Assi z wojskiem swoim, i mówili do Winnilów: „Albo płaćcie nam dań, albo przygotujcie się do bitwy i bijcie z nami”. Wtedy odpowiedzieli Ibor i Agio z matką swoją Gambarą: „Lepiej nam przygotować się do bitwy niż płacić Wandalom”. Wtedy Ambri i Assi, to jest wodzowie Wandalów, poprosili Wotana [Odyna, boga wojowników], aby dał im zwycięstwo nad Winnilami. Odpowiedział Wotan, mówiąc: „Których pierwszych ujrzę o wschodzie słońca, tym dam zwycięstwo”. W tym samym czasie Gambara z dwoma synami swoimi, to jest Iborem i Agio, którzy byli przywódcami Winnilów, poprosili Freję, małżonkę Wotana, żeby była przychylna Winnilom. Wtedy Freja dała im radę, aby o wschodzie słońca przybyli Winnilowie oraz ich żony z włosami rozpuszczonymi wokół twarzy na podobieństwo brody, i aby tak przybyły ze swoimi mężami. Wtedy, gdy zabłysło wschodzące słońce, obróciła Freja, małżonka Wotana, łóżko, w którym spoczywał jej mąż, i skierowała jego twarz ku wschodowi, i zbudziła go. A on, spoglądając, ujrzał Winnilów i ich żony z włosami rozpuszczonymi wokół twarzy, i rzekł: „Kim są ci długobrodzi?”. I rzekła Freja do Wotana: „Tak jak dałeś im imię, daj im też zwycięstwo.””

Grimoald I (615–657)

I dał im zwycięstwo, aby gdziekolwiek postanowią walczyć, zwyciężali. Od tej pory Winnilowie zwani są Longobardami.
longobardzki mit zapisany na podstawie tradycji ustnej w prologu Edyktu Grimoalda (668), i w późniejszym Edykcie Liutpranda (735).
Źródło: Origo gentis Langobardorum, cyt. za: Karol Modzelewski, Barbarzyńska Europa, wyd. Iskry, Warszawa 2004, s. 62–63.

O Bogu, O ludziach, O matce, O czasie

„A jednak się kręci Słońce dookoła Ziemi
Zaświadczą o tym księża palcami swemi”

Kazimierz Staszewski (1963) polski muzyk rockowy

Kazik solo
Źródło: utwór Mars napada

„Słońce chowało się za ich plecami a cienie sunęły przodem – jeden większy, a drugi mniejszy – pochylające się równomiernie, bardzo długie, niby zmęczone, rozciągały się na wodzie.”

Krasimir Damjanow (1948–2015)

Brzeg

„Na pisarzu horrorów ciąży jedno straszliwe przekleństwo. Bez względu na to, dokąd zawiodą go drogi, bez względu na to, w jak pięknej będzie przebywał scenerii czy też w jakich będzie żył luksusach, bardzo szybko zacznie rozmyślać o ciemnych stronach swojej sytuacji.
Może świecić słońce, promienie mogą rozkosznie ślizgać się po morskich falach, ale w umyśle twórcy horrorów zaczyna już napływać wzbudzający dreszcz cień.”

Graham Masterton (1946) brytyjski pisarz

Dwa tygodnie strachu (1994)
Źródło: Słowo wstępne, s. 7.

„wiem że jesteś przy mnie kiedy piszę wiersz
i kiedy go nie piszę
przychodzisz z lepkiego mroku
niczym zwielokrotnione słońce”

Stefan Jurkowski (1948)

Źródło: Obecność

„Słońce to jedyna rzecz, której widok nas cieszy, pomimo że nie potrafimy na nią patrzeć.”

Tomasz Wargala (1976)

Antologia del Premio internazionale per l’aforisma „Torino in sintesi”

„Jest jasne jak słońce, że za czeczeńskimi bandytami stoją międzynarodowe organizacje terrorystyczne. To jest agresja międzynarodowego terroryzmu przeciwko Rosji.”

Władimir Putin (1952) rosyjski polityk

Wojna i terroryzm
Źródło: „Die Zeit”, 5 grudnia 1999

„Walczyłem zaciekle, lecz wasze karabiny były dobrze wycelowane. Kule leciały w powietrzu jak ptaki i świstały przy naszych uszach jak zimowy wiatr w drzewach. Moi wojownicy padali wokół mnie. (…) Rankiem słońce wzeszło zamglone, a wieczorem zatonęło w ciemnym obłoku i wyglądało jak kula ognia. Po raz ostatni słońce świeciło nad Czarnym Jastrzębiem. (…) Jest on teraz więźniem białych ludzi. (…) Nie zrobiłem nic, czego mógłby się wstydzić Indianin. Walczyłem w obronie swoich rodaków, kobiet i dzieci przeciwko białym, którzy przybywali rok po roku, aby ich oszukiwać i odbierać ich ziemie. Sami wiecie, dlaczego toczymy tę wojnę. Wiedzą to wszyscy biali. To oni powinni się wstydzić. Indianie nie są podstępni. Biali ludzie mówią źle o Indianach i patrzą na nich z pogardą. Lecz Indianie nie kłamią. Indianie nie kradną.”

Czarny Jastrząb (1767–1838)

mowa kapitulacyjna wygłoszona w 1832, kiedy został pokonany i schwytany.
Źródło: Howard Zinn, Ludowa historia Stanów Zjednoczonych. Od roku 1492 do dziś, tłum. Andrzej Wojtasik, Wyd. Krytyki Politycznej, Warszawa 2016, s. 184.

O kobietach, O dzieciach, O ludziach, O historii

„Słońce na Maderze
Świeci tej cholerze,
A cholera śpi
I o Brześciu śni…”

Józef Piłsudski (1867–1935) polski działacz niepodległościowy i polityk, premier, Naczelnik Państwa, twórca tzw. rządów sanacyjnych

anonimowy wiersz z Poznania ze stycznia 1931 roku.
Źródło: Antologia poezji głupich i mądrych Polaków, wybór Ludwik Stomma, Gdańsk 2000

„Na tych wakacjach było bardzo przyjemnie. Tyle że nie mogłem zbyt wiele robić, bo ciągle trzymałem kontuzjowaną nogę w lodzie. Poza tym wszystko dopisało – słońce, plaża…”

Paweł Zagumny (1977) siatkarz polski

Źródło: Zagumny opowiada, jak to było z Lozano. http://iwanczyk.blox.pl/2008/11/Zagumny-opowiada-jak-to-z-Lozano-bylo.html

O wakacjach

„Jestem zmęczony walką. Nasi wodzowie nie żyją: Looking-Glass nie żyje, Ta-Hool-Hool-Shute nie żyje. Cała starszyzna nie żyje. To młodzi muszą powiedzieć tak lub nie. Ten, który prowadził młodych ludzi, nie żyje. Jest zimno, nie mamy koców, małe dzieci zamarzają na śmierć. Część moich ludzi uciekła w góry bez jedzenia i koców – zapewne teraz marzną na śmierć. Chcę mieć chwilę czasu i poszukać swoich dzieci, zobaczyć, ile z nich będę w stanie jeszcze odnaleźć. Być może znajdę je wśród poległych. Posłuchajcie mnie, moi wodzowie. Moje serce jest smutne i chore. Od tej chwili, kiedy słońce stoi w tym miejscu, nie będę już walczył, po sam koniec końców.”

Wódz Józef (1840–1904) wódz indiańskiego plemienia Naz Perce

słowa, jakimi wódz poddał się po pięciodniowej bitwie w górach Bear Paw 5 października 1877.
Źródło: Brian Mooney, 100 największych przywódców, wyd. Świat Książki, Warszawa, 2008, ISBN 978-83-7391-958-7, tłum. Marek Urbański, str. 228

O śmierci, O dzieciach, O ludziach, O książkach

„Spędziłem długie godziny na studiowaniu, jak budował swoje obrazy Vermeer, Rembrandt, Hogarth, Turner czy Hoppner. Świat można opisać na wiele sposobów, rodzi się jednak pytanie: dlaczego pewne sposoby przedstawiania świata zapadają w pamięć mocniej, a inne słabiej? Uświadomiłem sobie, że najbardziej lubię światło naturalne, ale naturalne nie do końca, odrobinę odkształcone. Wszystko w granicach realizmu, ale nie iluzja rzeczywistości. Tak fotografuje Sven Nykwist, Gordon Willis, kilku innych. Jest w tym element kreacji, bo słońce nigdy nie świeci tak nisko, kontrasty są wyważone, kadr zwężony itd., ale jeśli np. podstawowym źródłem światła w scenie jest okno, trzeba ten fakt respektować. W malarstwie też tak jest, nawet w obrazach Salvadora Dali.”

Edward Kłosiński (1943–2008) polski operator filmowy

Źródło: wywiad Bożeny Janickiej, „Kwartalnik Filmowy”, 7–8 1994

O świecie, O rzeczywostości, O świetle, O malarstwie

„Wszystko sen był. Ta ziemia barwna i bogata,
Słońce, zieleń i ludzie – wszystko sen był marny
I ułudny. Nic niema, jeno mgła skrzydlata.”

Jerzy Żuławski (1874–1915) polski pisarz, poeta i dramaturg

Źródło: Tatry we mgłach z antologii Ziemia polska w pieśni

O ludziach, O snach

„(…) nie ma bardziej stresującej sytuacji dla aktora, niż taka kiedy przychodzi na plan i widzi, że reżyser zastanawia się dopiero jak zrealizować daną scenę. Oświetlacze nerwowo palą papierosy, ktoś nieśmiało przypomina, że zaraz zajdzie słońce, a bezradny reżyser sam nie wie, co zrobić. To jest nieprofesjonalne niechlujstwo ponieważ on w ten sposób przerzuca wielką część odpowiedzialności z siebie na aktorów, tylko że później jego na ekranie nie widać. Później mówi się, że to wina aktora, bo źle to zagrał. Dlatego nienawidzę takich sytuacji.”

Mirosław Baka (1963) polski aktor

Źródło: Wywiad, 2001 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=2521

„Był kwiecień 1978, oglądałem mecz na Stadionie Jingu w Tokio, świeciło słońce, popijałem piwo. Kiedy Dave Hilton z drużyny Yakult Swallows wykonał perfekcyjne uderzenie, zrozumiałem, że napiszę powieść.”

Haruki Murakami (1949) pisarz japoński

Źródło: Zrozumieć Murakamiego http://mariuszwysocki.natemat.pl/73705,zrozumiec-murakamiego-wywiad

O piwie

„Hiszpania jest wszędzie, gdzie świeci słońce!”

Juan Sebastián Elcano (1476–1526) żeglarz baskijski

Źródło: F.A. Kirkpatrick, Zdobywcy Ameryki, przeł. Jan Furuhjelm, Warszawa 1957.

„Pomyślał, ze każda próba uspokojenia umysłu pochodząca z samego umysłu jest jak pragnienie cienia, by usunąć przedmiot, który zasłania mu słońce.”

Wiktor Pielewin (1962) pisarz rosyjski

Napój ananasowy dla pięknej damy

„Umysł wolny od stałego wyobrażenia o „kimś”, kto czyni „coś” dla „kogoś innego”, jest jak słońce promieniujące samo z siebie.”

Ole Nydahl (1941) duński mistrz buddyzmu

„Jeśli czujesz się źle, wyjdź na słońce i pozwól promieniom rozjaśnić twoje oblicze.”

Phil Bosmans (1922–2012)

„Tyś jest, cenzuro, wcale nie taka straszna
Nie kazamaty ani krople słonej wody
Co płyną po ciemnych i kamiennych ścianach,
Nie świst pejcza i krwawe zaklęcia
Tylko słońce w firankach, jesionowe biurko,
Wesoło gwiżdże czajnik, kawy domowy zapach
W kątach się rozpiera i słychać wysoki
Perlisty śmiech zażywnej urzędniczki
Która trzyma w ręku zwyczajne nożyczki.”

Adam Zagajewski (1945) poeta polski, eseista, prozaik, tłumacz

Źródło: Mała piosenka o cenzurze

O śmiechu

„Co to jest radość?
Niebo, kiedy nagle w kałuży zaświeci.
Ciepły wiatr
niespodziany
Co nam wybiega naprzeciw,
i jeszcze:
wcześnie rano chleb,
kiedy słońce w ostrzu noża tuż obok.
I ni stąd, ni zowąd,
twój uśmiech,
mój uśmiech
I tam w górze, dziko rozpędzony
obłok. (…)”

Joanna Kulmowa (1928–2018) polska pisarka i poetka

Źródło: Co to jest radość?

O uśmiechu, Radość

„Już za kilkaset lat ludzkość może przestać istnieć jako jednolity gatunek, zwłaszcza jeśli założymy nowe społeczności na odległych planetach. Za sześć miliardów lat, kiedy Słońce rozbłyśnie i umrze, formy życia i inteligencji będą tak różne od dzisiejszych, jak my dziś różnimy się od bakterii.”

Martin John Rees (1942)

Źródło: wyborcza.pl, 24 stycznia 2005 http://wyborcza.pl/1,75248,2509424.html

O inteligencji, Odległy

„Niektórzy malarze przekształcają słońce w żółtą plamę, ale są inni, którzy dzięki swojej sztuce i inteligencji przekształcają żółtą plamę w słońce.”

Pablo Picasso (1881–1973) hiszpański malarz, rzeźbiarz

Źródło: Leksykon złotych myśli, op. cit.

O inteligencji, O myślach, O myśleniu

„Trzeba to będzie podsumować, skończyć
w te dni, kiedy nikogo nie będzie tu prócz
słomianego człowieka. Trzeba będzie skoczyć
w przepaść, a potem wznieść się z dna przepaści w
słońce i spłonąć. Stara czarna słoma
wyda dym. A z dymu
będzie deszcz. Gdy wrócą, bo wrócą być może,
znajdą ślady po deszczu
głębokie.”

Marcin Świetlicki (1961) polski poeta, dziennikarz i muzyk rockowy

Źródło: Słomiany człowiek z książki Niskie pobudki

O książkach

„Z początku wstydziłem się jej dać. Taki wiersz to jak oświadczyny prawie. A ona – jak się ucieszyła! Przeczytała i zrobiła się cała czerwona. Nie bujaj, mów, na pewno skądś przepisałeś. Jak Boga kocham, napisałem go specjalnie dla ciebie. No, nie wierzę. Chłopaki zawsze tak mówią. To ja na to, że zaraz na przerwie mogę jej napisać następny. No? Wziąłem kartkę, tę samą, i na drugiej stronie napisałem wiersz Jeżeli mi nie wierzysz. Dwie zwrotki, ale zawsze. „Jeżeli mi nie wierzysz, odejdę. By nigdy już tu nie wrócić. Daleko. Niczym nie zmierzysz. Pójdę rozbite serce rozrzucić. Na cztery strony. Świata. Bo jeśli ty mi nie wierzysz. Nie wzejdę. Jak słońce. Na Twoim niebie. O nieskończoność od Ciebie. W innym kosmosie. Kto inny zrozumie. I przyjmie. Nieszczęśliwego wariata.””

Tadeusz Siejak (1949–1994) pisarz polski, inżynier elektryk

Kulturysta

O Bogu, O wariatach, O odejściu, Chłopak

„Wiemy, że słońce wschodzi i zachodzi, że deszcz pada i rosa, że żyjemy po to, by orać, by siać, by plony zbierać i znowu siać. A gdy jest urodzaj, wiemy, że Bóg dał, gdy nieurodzaj, że Bóg zabrał. Wiemy po co żyjemy, wiemy dlaczego pomrzemy. My wszystko wiemy, bo oczy mamy otwarte, bo ziemia nas uczy. Kształci nas na swoich pewnikach, niezachwianych, trwałych, wiecznych. Nie mamy potrzeby, nie mamy woli grzebania się w naszych prawdach. Stoją nad nami jak las, a my wśród nich żyjemy bezpieczni o swoją równowagę, w której znajdujemy siłę, nie siłę pędu lecz trwania. A owe wiedza i wykształcenie karczują ci wszystkie prawdy, podważają pewniki, burzą harmonię świata, napełniają umysł chaosem wątpliwości. I w końcu robią z człowieka to, że swoją niepotrzebnością sam się zatruje.”

Tadeusz Dołęga-Mostowicz (1898–1939) polski pisarz

Świat pani Malinowskiej
Źródło: Świat pani Malinowskiej, s. 238–239

O Bogu, O świecie, O wykształceniz, O wiedzę

„Sympatyczny, słoneczny poranek – słońce bardzo żółte a niebo niebieskie aż do pocztówkowej przesady.”

Paweł Witek (1977)

początek opowiadania.
Gołąb i kot

„Kiedy się szumem, tłumem, gwarem
Ludzkie skupiska ustokrotnią
Najdroższym na świecie towarem
Będzie samotność
Tęsknotą ciszy uciekamy
W bezludność wyspy, słońce południa
Lecz kiedy na niej zamieszkamy
Wyspa przestaje być bezludna
Przybędzie z nami trud i strach
Niewola dnia, historii schemat
Jak pięknie wiatr układa piach
Tam gdzie nas nie ma”

Jonasz Kofta (1942–1988) polski poeta, dramaturg, satyryk, i piosenkarz

Źródło: Wyspa w: Wiersze, Toruń 1994, s. 47.

O strachu, O historii, O samotności, O zamieszkaniu

„Gdyby ani jeden człowiek na świecie nie kochał, słońce by zgasło.”

Wiktor Hugo (1802–1885) francuski pisarz i polityk

Kochać się

„Dojdzie do ciebie taka
Osoba, rzecz, wiadomość,
Twoją głową zatrzęsie jak planetą,
Nie utrzyma jej na uwięzi
Żadne słońce ani serce, ani biblia.”

Zbigniew Chojnowski (1962) polski poeta, krytyk literacki

Źródło Renata

Serce

„Jeżeli odlatują ptaki,
Jeżeli słońce gaśnie,
Wyschnięty liść akacji,
To nie na zawsze…”

Andrzej Tylczyński (1925–2009)

Źródło: Nie na zawsze

O ptakach

„Jeżeli płaczesz nad tym, że w twoim życiu słońce zapadło za horyzontem, łzy przeszkodzą ci dostrzec piękno gwiazd”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

Łowcy dusz
Źródło: s. 406

Cytaty o pięknie, O płaczu, O łzach

„Żyjemy tu, nie czując pod stopami ziemi, Nie słychać i na dziesięć kroków, co szepczemy,A w półsłówkach, półrozmówkach naszychCień górala kremlowskiego straszy. Palce tłuste jak czerwie, w grubą pięść układa, Słowo mu z ust pudowym ciężarem upada. Śmieją się karalusze wąsiskaI cholewa jak słońce rozbłyska. Wokół niego hałastra cienkoszyich wodzów: Bawi go tych usłużnych półludzików mozół. Jeden łka, drugi czka, trzeci skrzeczy, A on sam szturcha ich i złorzeczy. I ukaz za ukazem kuje jak podkowę – Temu w pysk, temu w kark, temu w brzuch, temu w głowę. Miodem kapie każda nowa śmierćNa szeroką osetyńską pierś.”

Osip Mandelsztam (1891–1938) poeta rosyjski

Źródło: Listopad 1933, tłum. Stanisław Barańczak

O śmierci

„Jest taka bezmyślna tendencja, by wyobrażać sobie, że za sześć miliardów lat ludzie będą przyglądać się z Ziemi, jak Słońce wypala się i gaśnie. Ale przyszłe formy życia i inteligencji będą się z pewnością tak różnić od nas, jak my od bakterii. (…) Istoty te będą stwarzać nowe wszechświaty.”

Martin John Rees (1942)

O ludziach, O inteligencji

„Dziś jeszcze ciąży na nas pierworodny grzech szlachetczyzny. Dziś jeszcze, gdy wzbogacony niepomiernie ziemianin wyjdzie o poranku wiosennym na ganek dworu i spostrzeże, że, dajmy na to, słońce zbyt silnie przygrzewa, a w łanach pszenicy i żyta tworzą się łysiny w miejscach przypalonych, postanawia stante pede podnieść cenę „pary” zboża. Gbur wzbogacony idzie w tym wypadku ręka w rękę z dziedzicem i skwapliwie go naśladuje. Gdy tylko ta koncepcja w czyn wchodzi, co prędzej piekarz podnosi cenę chleba. Robotnik fabryczny, wskutek podwyższenia ceny chleba, żąda podwyższenia swej płacy dziennej, a skoro mu nie podwyższają, musi strajkować, ażeby mieć za co chleba kupić. Skoro zaś fabrykant, czy przedsiębiorca płacę za dzień roboczy podwyższył, natychmiast skacze cena cegły z dwudziestu tysięcy na trzydzieści tysięcy za tysiąc – i wyżej. Ktokolwiek zamierzał wznosić budowle, staje i na czas nieograniczony odkłada swój zamiar. Pęka Warszawa od nadmiaru mieszkańców, walą się stare domostwa. A ziemianin poczciwy, zgarnąwszy papierków bez liku i bez miary, nic nie buduje. W starym swym dworze, urąga na żydów i czytuje kiedy niekiedy gazetkę co reakcyjniejszą, co soczystszą w wymyślaniu na strajkujących parobków, pisaną przez najemnych chwalców starego porządku rzeczy.”

Stefan Żeromski (1864–1925) powieściopisarz polski

Snobizm i postęp <br class="br">Źródło: rozdz. IV, s. 40 http://www.biblioteka.vilo.bialystok.pl/lektury/Dwudziestolecie_miedzywojenne/Stefan_Zeromski_Snobizm_i_postep.pdf

O życiu, O czasie

„Słońce wschodzi – zachodzi,
Leniwie płynie Ziemia.
Na Ziemi żywa biomasa,
W biomasie żyje kropla – ja.”

Jurko Pozajak (1958)

Źródło: Biomasa, tłum. Lidia Stefanowska

„Dzieciństwo to dla mnie święty czas. Dziecko poznaje świat w sposób bezpośredni, nie przez kulturę. My poznajemy świat tylko przez kulturę: przez telewizor, filmy, książki, Internet, gazety. Poznajemy coś, bo ktoś nam już o tym mówił. A dziecku nikt jeszcze tego nie zdążył powiedzieć. Dotyka trawy, kwiatów, widzi słońce, takie jakie ono jest naprawdę. Dziecko poznaje w sposób czysty”

Tomasz Budzyński (1962) polski wokalista rockowy, malarz, poeta

Źródło: Marcin Jakimowicz, O Woodstocku, małym białym ubranku i przyjściu antychrysta z Tomkiem Budzyńskim rozmawia Marcin Jakimowicz, 2tm23.art.pl http://www.2tm23.art.pl/wywiady2.html

O dzieciach, O książkach, O świecie, O trawie

„Miasto nad Wisłą, rzeką w Polsce główną, leży. Obrazem pierwotnym miasta i rzeki bieg powieści znaczę i miejsce akcji oraz ideę utworu wykładam. Miasto promieniste; to nie znaczy jasne, lecz koncentryczne. Podobne słońcu, gdyby zgasło słońce, na ziemię spadło i stygło w oparze krwawym i popiele. Taka jest miasta barwa i struktura.”

Andrzej Kijowski (1928–1985) pisarz polski

Źródło: Dziecko przez ptaka przyniesione, 1968

O dzieciach, O ptakach, Obraz

„Myśl Mao to słońce w naszych sercach, korzenie naszego życia.”

Lin Biao (1907–1971)

Źródło: Waldemar Jan Dziak, Kim Jong Il, Wydawnictwo TRIO, Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, Warszawa, 2004, s. 85.

O myślach, O nauce, O myśleniu, Serce

„Słońce na błękicie
wróży wiosny przyjście.
Pierwszy się wychylił
spod śniegu przebiśnieg.”

Czesław Janczarski (1911–1971) polski poeta i tłumacz

Źródło: Wiosna

O wiośnie

„Codziennie trzeba walczyć o życie (…) I nigdy nie będzie końca tej walki, nigdy nie dopłynie się do miejsca, w którym powie się: teraz do już ocean jest spokojny, słońce świeci i możemy na plaży czekać na kolejny dzień. Nic nie jest dane raz na zawsze.”

Michał Sołowow (1962) polski kierowca rajdowy

Źródło: Grzegorz Nawacki, Tomasz Siemieniec, Wspomagam się wiedzą mądrych ludzi, „Puls Biznesu Weekend” nr 5 (VI), za: „Angora” nr 25, 22 czerwca 2014

O życiu, O ludziach, O biznesie, O czekaniu