Cytaty o charakterze

Zbiór cytatów na temat charakter, ludzie, mienie, nasi.

Najlepsze cytaty o charakterze

Heinrich Heine Fotografia

„Nie powiem, że kobiety nie mają charakteru, raczej mają codziennie inny.“

—  Heinrich Heine poeta niemiecki 1797 - 1856

Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.

Johann Wolfgang von Goethe Fotografia

„Charakter człowieka najlepiej określa się przez to, co uznaje on za śmieszne.“

—  Johann Wolfgang von Goethe niemiecki poeta 1749 - 1832

Pozostałe

Dimitrios Kamburoglu Fotografia
To tłumaczenie czeka na recenzję. Czy to jest poprawne?
Ezra Pound Fotografia
Adam Ferency Fotografia

„Jak ktoś jest niski, łysy i kwadratowy, to nie może być pozytywnym bohaterem.“

—  Adam Ferency aktor polski 1951

o tym, że na ogół obsadzany jest w rolach czarnych charakterów.
Źródło: „Gazeta Wyborcza” nr 233, 2001

Johann Herder Fotografia
Honoriusz Balzac Fotografia
Novalis Fotografia
Dorota Masłowska Fotografia
Martin Luther King Fotografia

„Inteligencja i charakter – to jest cel prawdziwej edukacji.“

—  Martin Luther King pastor, przywódca Murzynów w USA 1929 - 1968

Intelligence plus character – that is the goal of true education. (ang.)

Wszystkie cytaty o charakterze

Razem 742 cytatów o charakterze:

Henryk Józef Marian Elzenberg Fotografia

„Umieć powiedzieć nie: to jest fundament zarówno charakteru człowieka jak jego pozycji wśród ludzi.“

—  Henryk Józef Marian Elzenberg polski filozof 1887 - 1967

Kłopot z istnieniem. Aforyzmy w porządku czasu

Robert Baden-Powell Fotografia

„Jeśli drużynowy obdarzy prawdziwą odpowiedzialnością zastępowego, (…) uczyni więcej dla ukształtowania charakteru tego chłopca.“

—  Robert Baden-Powell brytyjski wojskowy, pisarz, twórca skautingu 1857 - 1941

Skauting

Alexandre Dumas Fotografia
Wiktor Osiatyński Fotografia
Baszszar al-Asad Fotografia

„Wypowiedzi polityków w Stanach Zjednoczonych, na Zachodzie i w innych krajach są obrazą zdrowego rozsądku i lekceważeniem opinii publicznej własnych narodów. To nonsens: najpierw oskarżać, a dopiero potem zbierać dowody. I tym zajmuje się najpotężniejszy kraj – USA. W środę nas oskarżono a za dwa dni amerykański rząd oświadczył, że rozpoczyna zbieranie dowodów. W jaki sposób chcą zbierać te dowody znajdując się daleko od miejsca zdarzenia? Oskarżono nas o to, że armia zastosowała broń chemiczną w obszarze, który niby znajduje się pod kontrolą bojowników. Tak naprawdę, na tym terenie nie ma wyraźnej linii frontu między armią i bojownikami. Jak państwo może wykorzystać broń chemiczną lub jakikolwiek inny rodzaj broni masowego rażenia w miejscu, w którym koncentrują się jego wojska? To przeczy elementarnej logice. Dlatego tego rodzaju oskarżenia mają wyłącznie polityczny charakter, a ich przyczyną jest szereg zwycięstw sił rządowych nad terrorystami. A co się tyczy dochodzenia ws. zbrodni wojennych w Syrii, jesteśmy pierwszymi, którzy zażądali przybycia międzynarodowej komisji śledczej. Kiedy terroryści wystrzelili rakietę z trującym gazem w Aleppo wkrótce po wielu wypowiedziach na Zachodzie o gotowości sił rządowych do użycia broni chemicznej, poprosiliśmy o wizytę zagranicznych ekspertów. Stanowisko to zostało uzgodnione z Rosją, chcieliśmy by USA, Francja, Wielka Brytania przekonały się, że to nie my, ale nasi przeciwnicy używają broni chemicznej. Żeby przekonały się na podstawie konkretnych faktów, a nie gołosłownych oskarżeń. Ale wiadomo, że wszystkie rezultaty mogą być interpretowane na korzyść poszczególnych krajów. Dlatego oczekujemy, że Rosja nie pozwoli interpretować dokumentów w interesie polityki amerykańskiej czy zachodniej w ogóle.“

—  Baszszar al-Asad 1965

Z wywiadu dla rosyjskiej gazety Kornel Sawiński: Bashar Al-Assad: najciekawsze cytaty 2013 r. http://geopolityka.org/programy/kornel-sawinski-bashar-al-assad-najciekawsze-cytaty-2013-r, Izwiestia (sierpień 2013)

Zygmunt Freud Fotografia
Michał Heller Fotografia
Alexandre Dumas Fotografia
Joseph Conrad Fotografia
Zygmunt Gloger Fotografia

„Zamiłowanie do pieśni stanowiło od wieków wybitną cechę charakteru narodowego Polaków.“

—  Zygmunt Gloger etnograf polski 1845 - 1910

Źródło: Encyklopedia staropolska, cyt. za: Kronika Polski. Lata wielkich nadziei: 1796–1814, Wydawnictwo Ryszard Kluszczyński, Kraków 1998, s. 19.

Fiodor Dostojewski Fotografia
Eva Illouz Fotografia
Fiodor Dostojewski Fotografia
Tukidydes Fotografia
William James Fotografia
Marcel Achard Fotografia
Georg Wilhelm Friedrich Hegel Fotografia
William Shakespeare Fotografia
Aldous Huxley Fotografia
Carl Gustav Jung Fotografia
Charles de Gaulle Fotografia

„Przeszkoda pociąga człowieka z charakterem, jako że pokonując ją sam się urzeczywistnia.“

—  Charles de Gaulle prezydent Francji 1890 - 1970

Źródło: Ostrze miecza

Marian Jaworski Fotografia

„Pismo Święte, dzieje Kościoła i życiorysy świętych mówią o ludziach zawsze w odniesieniu do planów Bożych i ich realizacji przez człowieka. Natomiast patrzenie, pojmowanie ludzkie ujmuje go w jego relacjach wewnątrzświatowych: zwraca uwagę na temperament, charakter, uzdolnienie, pochodzenie. Czyż ten nie jest synem Józefa, nie pochodzi z Nazaretu?“

—  Marian Jaworski kardynał polski, arcybiskup Lwowa 1926

pytali ziomkowie Jezusa.
referat wygłoszony 5 listopada 1998 roku w Rzymie na Papieskim Uniwersytecie Angelicum
Źródło: Wprowadzisz Kościół w trzecie tysiąclecie http://www.opoka.org.pl/biblioteka/T/TD/jp2_nauczyciel.html, opoka.org.pl

Jacek Woroniecki Fotografia

„Złożony charakter natury ludzkiej, sprzeczności i konflikty będąc częścią każdego z nas, są wspaniałym źródłem refleksji.“

—  Lidia Jasińska

Źródło: Oficjalna strona pisarki http://www.jasinskalidia.pl/o_mojej_tworczosci.html

Jarosław Modzelewski Fotografia
Roman Dmowski Fotografia

„Związali oni [Żydzi] swą karierę z kapitalizmem nowoczesnym, na którego rozwój i charakter sami wielki wpływ wywarli, i przezeń spodziewali się dojść do całkowitego panowania nad światem.“

—  Roman Dmowski polski polityk 1864 - 1939

w 1930 r.
Źródło: Adam Leszczyński, Jak prawica cenzuruje Dmowskiego http://wyborcza.pl/1,75968,15216829,Jak_prawica_cenzuruje_Dmowskiego.html, wyborcza.pl, 3 stycznia 2014.

Konstanty Schmidt-Ciążyński Fotografia
Otto Weininger Fotografia
Ludwig von Mises Fotografia
Łukasz Kadziewicz Fotografia

„To jest sport i w drużynie nie może być dwunastu grzecznych chłopców, bo wtedy trudno mówić o zespole z charakterem.“

—  Łukasz Kadziewicz siatkarz polski 1980

Źródło: Jestem tylko człowiekiem. http://aktualnosci.siatka.org/pokaz/2006-11-16-lukasz-kadziewicz-jestem-tylko-czlowiekiem

Jigal Amir Fotografia
Sathya Sai Baba Fotografia
Svetislav Basara Fotografia
Olga Bończyk Fotografia

„Czasami reżyserzy chcą, bym ubrała postaci modnie. Zastanawiam się wtedy, co to znaczy? Czy bohater ma swój charakter czy może, ubierając się modnie, właśnie go traci?“

—  Dorota Roqueplo 1960

Źródło: Dominika Bierczyńska, Kostium mówi prawdę o człowieku (wywiad z Dorotą Roqueplo), "Kino", nr 9/2014 (567), wrzesień 2014, s. 42.

Benedykt XVI Fotografia
Giorgio Armani Fotografia
Louis Auguste Le Tonnelier de Breteuil Fotografia
Jarosław Kaczyński Fotografia

„To są akty o charakterze prywatnym, które w żadnym wypadku nie mogą nabrać mocy prawnej poprzez publikację.“

—  Jarosław Kaczyński polski polityk, premier RP 1949

na temat wyroków Trybunału Konstytucyjnego, z których większość została później tj. 16 sierpnia 2016 opublikowana w organie promulgacyjnym.
Źródło: „Prywatny charakter” aktów Trybunału http://www.naszdziennik.pl/polska-kraj/164003,prywatny-charakter-aktow-trybunalu.html, naszdziennik.pl, 10 sierpnia 2016.

Al-Dżahiz Fotografia
Stanisław Brzozowski Fotografia
Thorstein Veblen Fotografia
George Marshall Fotografia

„Ośrodek kondensacji formy stanowi otwartą strefę przestrzenną. Jako zbiór kształtów o określonym charakterze jest on punktem odniesienia dla odpowiadających im formą elementów ruchomych, które mogą być rozprzestrzeniane poza obrębem ośrodka.“

—  Stefan Krygier polski malarz 1923 - 1997

założenia przedstawione na Sympozjum Form Przestrzennych w Ustce, 1972.
Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_krygier_stefan

Jean-Louis Forain Fotografia
Krzysztof Respondek Fotografia
Maria Szyszkowska Fotografia
Stanisław Mackiewicz Fotografia
Jacek Woroniecki Fotografia
Krzysztof Pieczyński Fotografia
O.S.T.R. Fotografia
John Updike Fotografia

„Marzenia się spełniają. Bez tej możliwości natura nie podburzałaby nas do posiadania ich.“

—  John Updike amerykański pisarz 1932 - 2009

Dreams come true. Without that possibility, nature would not incite us to have them. (ang.)

Samuel Johnson Fotografia
Horacy Fotografia

„Kto obmawia przyjaciela, kto go nie broni wobec oskarżeń innych, kto cieszy się z wyśmiewań ludzkich i łowi plotki gadułów, kto potrafi zmyślać rzeczy nie widziane, a nie potrafi zmilczeć zawierzonej tajemnicy, jest czarnym charakterem, tego wystrzegaj się, Rzymianinie!“

—  Horacy rzymski poeta liryczny -65 - -8 p. n. e.

Absentem, quo rodit amicum, qui non defendit alio culpante, solutos qui capiat risus hominum famamque dicacis, fingere qui non visa potest, comissa tacere qui nequit, hic niger est, hunc tu, Romane caveto! (łac.)
Źródło: C. Jędraszko, Łacina na co dzień, Warszawa 1988, s. 8, 9.

Thorstein Veblen Fotografia
Krzysztof Niewrzęda Fotografia

„Jedyną atrakcję zapowiadały przedłużające się zdjęcia do teatru telewizji, kryminału, przypominającego legendarną „Kobrę”. Aktorzy wyłaniali się z charakteryzatorni w odpowiednich kostiumach, sporo osób było w policyjnych mundurach. Sensację budził aktor z dużą ilością czerwonej farby na głowie, imitującej ranę zadaną ostrym narzędziem. Na razie pił kawę, jakby fakt, że za chwilę wyniosą go na noszach w charakterze zwłok, nie robił na nim wrażenia.
Dopadła go charakteryzatorka, prosząc, by nie czynił szczególnie ekspresyjnych gestów, bo farba, której użyli, nie należy do najlepszych.
– Głupie oszczędności – mruknął poirytowany. – Już i tak parę kropel wleciało mi do filiżanki.
Cała ekipa miotała się po studiu, usiłując przygotować scenę odkrycia morderstwa.
– Co ty tu robisz? – warczał przez zęby reżyser do scenografa. – Po co mu podkładasz pod łeb te papiery? Na gołej podłodze będzie się lepiej kadrowało! I to jeszcze kolorowe gazety? Zwariowałeś?
– Mówiłeś, że ma być interesująco – bronił się wystraszony scenograf. – Patrz, tu są nawet gołe baby.
– Zabierz sobie do domu! Pusta podłoga i to jeszcze brudna!
Z filozoficznym spokojem aktor grający trupa położył się w końcu w wyznaczonym miejscu.
– Błagam, tylko mało dubli – poprosił.“

—  Marta Węgiel 1960

Nie będę tak leżał godzinami.
Przypadkowy kadr

Aleksander Smolar Fotografia

„Program Tuska uderza radykalizmem na tle jego dotychczasowej polityki. Można mieć wątpliwości co do jego czysto obronnego charakteru. Nie ma w nim pozytywnych działań na rzecz zatrudnienia i wzrostu dochodów. Zaskakuje też zupełny brak działań na rzecz młodzieży. A jest to grupa, która wszędzie płaci obecnie najwyższą cenę.“

—  Aleksander Smolar 1940

Źródło: rozmowa Michała Sutowskiego, Koniec opowieści o zielonej wyspie?, krytykapolityczna.pl, 19 listopada 2011 http://www.krytykapolityczna.pl/Wywiady/SmolarKoniecopowiesciozielonejwyspie/menuid-1.html

Jarosław Kaczyński Fotografia
Marta Chodorowska Fotografia
Jacek Woroniecki Fotografia
Giorgio Armani Fotografia
Thorstein Veblen Fotografia
Jacek Woroniecki Fotografia
Alpha Oumar Konaré Fotografia
Leopold Tyrmand Fotografia
Hassan ibn Sabbah Fotografia
Thorstein Veblen Fotografia
Tomasz Strzembosz Fotografia

„Powstanie Warszawskie zorganizowane, podjęte i prowadzone przez generałów i pułkowników, było – jak mało która bitwa – dziełem dwudziestolatków, ich sprawą, ich czynem, ich wielką życiową przygodą. Przyjęli je oni za własne i nasycili sobą, nadając mu ten kształt i tę atmosferę, którą znamy z tysięcznych przekazów: z pamiętników i wspomnień, piosenek i wierszy, z całej powstańczej literatury. Zawdzięczało im powstanie nie tylko atmosferę. Zawdzięczało także swoje uporczywe trwanie, aż do ostatecznego wyczerpania się możliwości walki, pomimo braku broni, zaopatrzenia i żywności. Oni spowodowali, że ta często do rzezi podobna walka zachowała się w pamięci społecznej nie tylko jako koszmar, ale także jako wielki i piękny zryw młodzieży, wspartej przez przytłaczającą większość ludności stolicy. Bo także jest prawdą, i to prawdą nie do podważenia, że wszędzie tam, gdzie powstanie nabrało charakteru walki nie pozbawionej szans powodzenia, gdzie trwało nieco dłużej i nie zaczynało się od rzezi, jak na Ochocie i Woli, zaakceptowane zostało przez ogół warszawiaków. I dlatego dzień 1 sierpnia gromadzi dziś na cmentarzu wojskowym w Warszawie, tak jak gromadził przez tyle lat, tłumy nie tylko byłych żołnierzy powstania, ale także ogromne rzesze tych, którzy przeżyli je nie na barykadzie i nie z bronią w ręku. Obok tych, którzy stracili wtedy swoich najbliższych, przychodzą tu co rok tacy, którzy nie mają nikogo ze swoich na tym cmentarzu. Powstanie bowiem było sprawą nie jakiejś garstki szaleńców, którzy wydali miasto na łup pożarów i pod kule żołdaków, lecz było i jest sprawą ludu Warszawy, który podobnie jak ci chłopcy i te dziewczęta w opaskach, przyjął je za swoje własne.“

—  Tomasz Strzembosz polski historyk 1930 - 2004

Refleksje o Polsce i Podziemiu 1939–1945
Źródło: s. 119–120

Izabela Kuna Fotografia
Kurt Vonnegut Fotografia
Maria Rodziewiczówna Fotografia
Iwan Krystew Fotografia
Maria Szyszkowska Fotografia
Thorstein Veblen Fotografia

„Andrzej Duda ma taki charakter, że kiedy przyjdzie mu o czymś rozstrzygać, woli komuś ustąpić, nie chce lub nie umie wiązać się odpowiedzialnością. Czy taki ktoś może być prezydentem? Dobrym prezydentem? Nie.“

—  Jan Zimmermann 1949

o Andrzeju Dudzie.
Źródło: Prof. Zimmermann o Andrzeju Dudzie: Czy ktoś taki może być dobrym prezydentem? Nie http://polska.newsweek.pl/profesor-jan-zimmermann-promotor-andrzeja-duda-krytykuje-prezydenta,artykuly,385801,1.html, newsweek.pl, 17 maja 2016

Konstanty Schmidt-Ciążyński Fotografia

„Sprawy miejskie
Posiedzenie Rady Miejskiej d. 1 kwietnia.
(…)
Z porządku dziennego r. m. Dr F. Jakubowski uzasadnia wnioski co do nabycia przez gminę dla Muzeum Narodowego zbioru kamei i gem p. Schmidta-Ciążyńskiego. Sprawozdawca podnosi wysoką wartość tego zbioru, jakiego nie posiada w takiej ilości żadna instytucya, a zbiór ten mieści 2,500 sztuk kamei i gem. Wartość tę zbioru sprawdzili wysłani do Wiednia pp. Maryan Sokołowski i Zygmunt Cieszkowski. Za zbiór ten, którego wykaz szczegółowy odczytuje sprawozdawca, zażądał właściciel wypłaty rocznej renty w sumie 3,600 złr. Suma ta przedstawia się jako mała w porównaniu z wartością zbioru, lecz ponieważ było za ciężko dla Rady ponosić takową wyłącznie, dlatego zwrócono się do Sejmu z prośbą o subwencyę jak najwyższą na ten cel, a Sejm przeznaczył 1,000 złr., przez co umożliwił nabycie zbioru. Prócz kamei i gem ofiaruje p. Schmidt-Ciążyński dla Muzeum 61 obrazów, które się już tam znajdują i 67 sztuk obrazów, które tymczasowo do Rapperswylu posłał, a których odebranie będzie połączone z pewnemi trudnościami. W ocenienie szczegółowe zbioru nie wdaje się sprawozdawca, znanym on jest bowiem z wystawy Sobieskiego, i prosi wreszcie Radę o przyjęcie wniosków, które brzmią następnie:
1) Gmina miasta Krakowa nabywa od p. Konstantego Schmidt-Ciążyńskiego zbiór kamei i gemm na własność, na rzecz Muzeum Narodowego w Krakowie, za rentę dożywotnią p. Konstantemu Schmidt Ciążyńskiemu, rocznie począwszy od 1 stycznia. 1885 w ilości 3600 zł. aw. w ratach półrocznych z góry opłacać się mającą. 2) Nabycie dokonanem zostaje na podstawie wykazu inwentarycznego dołączonego. 3) Renta roczna, w ustępie 1) określona, wypłacaną będzie w ten sposób, iż na ten cel użytą będzie suma 1000 złr. przez Sejm krajowy na ten cel przeznaczona, zaś resztę, w ilości 2600 złr. wa. wypłacać będzie gmina m. Krakowa z funduszów bieżących. 4) Poleca się Sekcyi skarbowej, aby fundusz na zapłacenie renty tegorocznej obmyśliła i do dyspozycyi Pana Prezydenta pozostawiła, tudzież, aby na przyszłość odpowiednie fundusze w budżecie rocznym zamieszczała. 5) Do zawarcia i podpisania umowy z p. Konstantym Schmidt Ciążyńskim, upoważnia Rada miejska Pana Prezydenta, tudzież Radców pp. Dra Faustyna Jakubowskiego i Dra Henryka Jordana.
Po otwarciu dyskusyi nad wnioskami, zabiera głos r. m. Baranowski, który sądzi, iż właśnie dlatego, że Muzeum jest Narodowe, Sejm powinien dać większą subwencyę, a mianowicie 2,600 złr., miasto zaś mogłoby się przyczynić kwotą 1,000 złr. Zawielki to ciężar dla gminy, dlatego oświadcza, iż głosować będzie przeciw wnioskom.
R. m. Dr Warschauer rozbiera szczegółowo charakter wydatków miejskich i dzieli takowe na egoistyczne, tj. potrzebne na budowę bruków, kanałów itd., i na wydatki krajowe, do których miasto przyczyniać się musi. Ani z jednego, ani z drugiego funduszu wydatku na nabycie kamei czynić nie można. Mówca był przeciwny założeniu Muzeum, które obecnie już kosztuje gminę 3,000 złr., a które przysporzyło miastu dwóch urzędników i woźnego. Niezawodnie jest ładnie, żeby były Muzea, galerye; niezawodnie, że zbiór rzeczony jest cenny, że ma pretium affectionis; niezawodnie, że ma gmina pewne obowiązki względem kraju, ale nie tak wielkie, bo przypuśćmy, że Sejm w którymkolwiek roku nie da subwencyi, to wtedy cały jej ciężar spadnie na miasto, za rzecz, która nie jest w ścisłym związku z Muzeum Narodowem, chyba o tyle, o ile działy sztuki wogóle mają związek ze sobą. Mówca doradza, aby i zamożne prywatne osoby przyczyniły się do nabycia, i proponuje następujący rozkład kwoty: Sejm niech da 1/3, miasto 1/3 i ludzie prywatni 1/3. Pieniądze są, trzeba je dać.
R. m. prezes Majer jest za wnioskami, ale musi się usprawiedliwić, dlaczego. Wiele jest prawdy w słowach mówcy poprzedniego, i gdyby nie pewne względy, nie mógłby oświadczyć się za nabyciem zbioru. Na wszelkie targi, jak podobny, bo inaczej układu na przeżycie nazwać nie można, wzdryga się jego sumienie, inna rzecz bowiem, jeżeli rodzice odstępują dzieciom majątek, a sobie zastrzegają rentę. Przyznaje mówca, że zbiór ten, to rzecz przydatna, ale pierwej iść powinny potrzeby konieczne. Gdyby nie było Muzeum Narodowego, to nikomu nie postałoby w głowie nabywanie zbioru, ale skoro Muzeum jest, to naszym obowiązkiem, aby się rozrastało. Znawcy powiadają, że nabytek robimy za cenę stosunkowo niską; znawcy w Wiedniu orzekli, iż wartość samego materyału, nie licząc wartości sztuki, oszacować można na 40,000 do 50,000 złr. Ale to wszystko mając na względzie, nie mógłby jeszcze mówca za nabyciem wotować, gdyby nie zasiłek, jaki przeznaczył Sejm w kwocie 1,000 złr., a nie traćmy nadziei, że usiłowaniom naszych posłów uda się więcej uzyskać. Drugim względem, skłaniającym mowcę do głosowania za nabyciem, jest zapewnienie, że znajdzie się fundusz i to taki, iż miasto ciężaru nie poniesie.
R. m. Dr Machalski wyjaśnia poprzedniemu mówcy, iż niema najmniejszej niemoralności co do zachodzącego tu dożywocia, bo ono jest uświęconem we wszystkich społeczeństwach cywilizowanych. Rada nie spekuluje tu na życie niczyje, a życie p. Schmidta-Ciążyńskiego jest w ręku Boskiem.
R. m. Rehman zapytuje, czy subwencya Sejmu jest jednorazową, czy też będzie udzielaną i na przyszłość.
R. m. Romanowicz wyjaśnia, że jest to datek roczny, więc nie potrzeba będzie wnosić petycye, bo odnośną kwotę będzie wstawiał co roku Wydział krajowy; nie chroni to wszakże tej rubryki od tego, że może się za nią nie podnieść większość rąk, czego przecież po reprezentacyi kraju przypuścić nie można, aby się w tym względzie taka większość nie znalazła.
Sprawozdawca Dr F. Jakubowski dodaje do wyjaśnienia r. m. Machalskiego tę uwagę, że jeżeli rodzice dzieciom majątek zostawiają, a sobie rentę dożywotnią zastrzegają, to tutaj obywatel przychodzi i mówi: oddaję wam wszystko, co mam, całą moją własność, dajcie mi rentę dożywotnią. Tu propozycya wychodzi z jego strony i jemu wolno tak postąpić; Co do r. m. Warschauera, który mówi: niech ktoś da, to nie od nas zawisło, by dał, ani Sejmu także do większej ofiary zmusić nie możemy, Sejmu, który w trudnych warunkach ofiarował 1000 złr. Jeżeli zaś ktoś ma dać, to nie od nas także zawisło, ale trzeba rozpocząć składać datki, a radca Warschauer rozpoczął od proponowania datków. Radca Warschauer dzieli także wydatki na niższe i wyższe, lecz ile razy przychodzimy z żądaniem niższych wydatków, to nam mówią o wyższych, ile zaś razy żądamy wydatków na wyższe cele, to nam mówią o brukach, kanałach itd. Gdy szło n. p. o szkołę przemysłową, to mówiono: po co szkoła przemysłowa! I zdaje się, ze słów p. Warschauera, jak gdyby gmina Krakowa mogła tylko kanały i bruki budować i ten jedynie miała obowiązek. Muzeum, przeciw któremu występuje p. Warschauer, ma dziś dziesięć razy większą wartość, niż suma, jaką na nie gmina wydała. Sprawozdawca wskazuje i na te wyższe cele, jakie miasto Kraków ma do spełnienia wobec kraju i narodu i prosi jeszcze raz o uchwalenie wniosków.
W głosowaniu imiennem, zarządzonem na wniosek r. m. Epsteina, głosowali za: Armółowicz, Dr Bobrzyński, Dr Bochenek, Geissler, Dr Hajdukiewicz, Dr F. Jakubowski, Dr Jakubowski Maciej, Dr Jordan, Dr Kasparek, dyrektor Kieszkowski, Knaus. JE. Dr Kopff, Dr Kohn, Dr Lisowski, Dr Majer, Dr Machalski, Muczkowski, hr. Potocki, Romanowicz, Dr Rosenblatt, Dr Straszewski, Szpakowski, hr. Tamowski, Zaremba, Dr Zatorski, Dr Zoll. Razem 26 głosów.
Przeciw głosowali: Dr Asnyk, Baranowski, Birnbaum, Epstein, Grosse, Gwiazdomorski, Kwiatkowski, Dr Oetinger, Rehman, Stockmar, Dr Warschauer, Zieleniewski. Razem 12 głosów.
Wstrzymali się od głosowania: Chęciński, Dr Domanski, Fedorowicz, Feintuch, wiceprezydent Friedlein, Goebel, Dr Horowitz, X. Midowicz, Mendelsburg, Schwarz.
Nieobecni: Chrzanowski Leon, Goldgardt, Matusińsiki, hr. Mieroszowski, Mirtenbaum, Dr Pareński, Dr Pieniążek, Dr Retinger, Rzewuski, Spira, Dr Weigel.“

—  Konstanty Schmidt-Ciążyński polski kolekcjoner dzieł sztuki 1818 - 1889

O Konstantym Schmidcie-Ciążyńskim
Źródło: „Czas” nr 76, 3 kwietnia 1885, s. 2, Małopolska Biblioteka Cyfrowa http://mbc.malopolska.pl/publication/20747

Robert Gliński Fotografia

„Z pomysłem zrobienia filmu o Katyniu wystąpił osiem lat temu Lew Rywin. (…) Bardzo szybko zdaliśmy sobie sprawę z tego, że największym problemem przy realizacji tej produkcji będzie nie kwestia pieniędzy czy obsady aktorskiej, ale właśnie scenariusza. Taka opowieść musiała się składać z ogromnej ilości szczegółów, a scenarzysta zajmujący się tym tematem powinien posiadać ogromną wiedzę o tragedii, która rozegrała się wiosną 1940 roku. Niestety, na horyzoncie nie pojawił się nikt, kto potrafiłby napisać taki scenariusz. Rywin rozpisał nawet taki wewnętrzny konkurs, to znaczy zaproponował kilku wybranym scenarzystom przedstawienie pomysłu na taki film. Konkurs ten nie przyniósł jakiś rewelacyjnych efektów, a najciekawszym z nich był pomysł zaprezentowany przez Jerzego Janickiego i Andrzeja Mularczyka. Pomysł ten jednak został odrzucony, ponieważ jego wizja miała za bardzo reportażowo-telewizyjny charakter. Wtedy zaproponowałem, żeby scenariusz napisał Cezary Harasimowicz. Czarek zaproponował opowieść bazującą po części na losach swojego dziadka, który był polskim oficerem i tylko cudem nie trafił do obozu. Jego scenariusz przedstawia tragizm kampanii wrześniowej oraz odmalowuje portret głównego bohatera zanim dostał się do Katynia. Najistotniejsza część scenariusza rozgrywa się w obozie w Kozielsku, gdzie przesłuchujący więźniów enkawudzista prowadzi brutalną grę o duszę polskiego oficera, próbując go zwerbować do sowieckiego wywiadu. Stawką tej rozgrywki jest życie Polaka. (…) Scenariusz Czarka został poddany kilku przeróbkom i wreszcie w 1998 Rywin zdecydował, że robimy ten film. Natychmiast rozpoczęliśmy przygotowania. Byliśmy w Rosji, zwiedzaliśmy monastyr w Kozielsku, byliśmy również w Katyniu, żeby zobaczyć, jak wygląda dzisiaj ów złowieszczy las. Spotykaliśmy się również z ludźmi, którzy pamiętają tamte czasy. W czasie tej dokumentacji był z nami również scenograf Jacek Osadowski, który przygotował wstępne projekty dekoracji.(…) Zaczęliśmy angażować aktorów, była już w większości skompletowana ekipa realizacyjna, był harmonogram zdjęć. Według niego zdjęcia miały rozpocząć się we wrześniu 1999 roku. Prowadziliśmy również rozmowy z kaskaderami. Nagle któregoś dnia, to było na wiosnę ubiegłego roku, Rywin zaprosił mnie i Frykowskiego do swojego gabinetu i oświadczył, że nie będziemy robić tego filmu, ponieważ Andrzej Wajda zamierza robić film o Katyniu. Co więcej, Wajda uważa, iż tylko on powinien zrobić taki film, a jeśli tak jest w rzeczywistości, to nie będziemy w stanie zdobyć pieniędzy na tę produkcję, ponieważ sprzeciw Wajdy podparty jego wielkim autorytetem sprawi, że stanie się to bardzo trudne.“

—  Robert Gliński polski reżyser 1952

Źródło: Wywiad, 2000 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=1069

Jan Rokita Fotografia

„Znajdziemy ludzi, doszukamy się ich najczarniejszych cech charakteru, upodlimy ich i dzięki temu zbudujemy nowy rząd. To ma być budowanie rządu? Panie premierze, niech pan to powstrzyma!“

—  Jan Rokita polski polityk 1959

o stylu w jakim PiS budowało rząd po wystąpieniu z koalicji Samoobrony.
Źródło: gazeta.pl

Jerzy Szmajdziński Fotografia

„Niektórzy mówią, że i zupa w stołówce studenckiej może mieć charakter polityczny.“

—  Jerzy Szmajdziński polski polityk 1952 - 2010

Źródło: Program III Polskiego Radia, 2 sierpnia 2004

„Charakter jej jest pewnie równie ognisty, jak jej włosy.“

—  Małgorzata Linde

o Ani Shirley.
Źródło: Wypowiedzi postaci, L.M. Montgomery, Ania z Zielonego Wzgórza, op. cit., s. 70.

Jerzy Giedroyc Fotografia

„Polacy – to okropny naród. Zapewne, każdy naród jest okropny. Ale Polacy odznaczają się szczególną słabością charakteru i niewykształconą administracją.“

—  Jerzy Giedroyc polski publicysta, działacz emigracyjny, wydawca 1906 - 2000

Źródło: Jerzy Giedroyc, Autobiografia na cztery ręce, Warszawa 2006, s. 53.

Krzysztof Niewrzęda Fotografia
Zdzisław Kępiński Fotografia
Jędrzej Moraczewski Fotografia

„Z tego gimnazjum wyniosłem dużo dobrej nauki, miłe wspomnienia i charakter. (…) Nie robiliśmy różnic między sobą z powodów narodowych czy rasowych. Nie wyszliśmy z ław szkolnych wrogami ani Żydów ani Rusinów. Wprost przeciwnie. Z gimnazjum nie wyniosłem szczypty antysemityzmu, zaś do Rusinów, późniejszych Ukraińców, więcej niż sympatię.“

—  Jędrzej Moraczewski polski polityk, premier II Rzeczypospolitej 1870 - 1944

o nauce w III Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie.
Źródło: Marian Romaniuk, Jędrzej Edward Moraczewski (1870–1944), lewicowo.pl http://lewicowo.pl/jedrzej-edward-moraczewski-1870-1944/

Salvador Dalí Fotografia
Lukáš Ticháček Fotografia
Andrzej Lepper Fotografia

„Kriuczkow, który przybywając w 1989 r. do Warszawy, wskazał na Tadeusza Mazowieckiego jako człowieka strawnego dla Moskwy w charakterze premiera.“

—  Andrzej Lepper polski polityk 1954 - 2011

o szefie KGB Władimirze Kriuczkowie.
Źródło: Świat według Leppera, polityka.pl, 21 lipca 2007 http://archiwum.polityka.pl/art/swiat-wedlug-leppera,360231.html

Jimmy Carter Fotografia

„Patrzyłem na wiele kobiet z pożądaniem, ale Bóg wybaczy mi to. Wiele razy popełniłem cudzołóstwo w moim sercu.“

—  Jimmy Carter polityk amerykański, 39. prezydent Stanów Zjednoczonych (1977–1981) 1924

podczas kampanii wyborczej w roku 1976 w wywiadzie dla Playboya. Niektórzy atakowali go za to stwierdzenie, twierdząc, iż nie przystoi to kaznodziei w kościele baptystów (a Carter takim jest), ale inni chwalili za brak obłudy i uczciwość charakteru.