„Tym spośród nas, którzy łatwo znajdują zadowolenie, a pogodni są tylko z pozoru, przeciwstawiają się inni ludzie i całe ludzkie pokolenia, których pogoda nie jest powierzchowną igraszką, ale powaga i głębią. Jednego z nich znałem, był to dawny nasz mistrz muzyki, którego sam niegdyś widywałeś w Waldzell czasami, człowiek ten w ciągu ostatnich lat swojego życia posiadł cnotę pogody w tak znacznym stopniu, że promieniowała zeń jak światło ze słońca, że w postaci życzliwości, radości życia, dobrego humoru, ufności i zaufania przechodziła ona na wszystkich dookoła, we wszystkich też dalej promieniując, we wszystkich tych, którzy prawdziwie blask jej wchłonęli i pozwolili się nim przeniknąć. Ja również oświecony zostałem jego blaskiem, mnie również udzielił on nieco swej jasności i promienistości serca (…) Osiągnięcie takiej pogody jest dla mnie, a wraz ze mną dla wielu, celem najwyższym i najszlachetniejszym. Znajdziesz ową pogodę także u niektórych ojców z kierownictwa zakonu. A pogoda ta nie jest ani igraszką, ani upodobaniem w samym w sobie, jest najwyższą świadomością i miłością, jest afirmacją wszelkiej rzeczywistości, czuwaniem na skraju wszelkich głębin i przepaści, jest cnota rycerzy i świętych, cnota niezniszczalną, która wraz z wiekiem i przybliżaniem się śmierci stale jeno wzrasta. Jest ona tajemnica piękna i właściwą substancją wszelkiej sztuki. Poeta, który cuda i potworności życia taneczną miara swych wierszy opiewa, muzyk, co pozwala im rozbrzmiewać w postaci czystej współczesności, jest szafarzem światła, pomnaża radość i jasność na ziemi, nawet jeśli nas najpierw wiedzie przez łzy i ból. Może ów poeta, którego wiersze tak nas zachwycają, jest smutnym samotnikiem, może i muzyk ów był posępnym marzycielem, lecz także i wówczas dzieło jego uczestniczy w radości gwiazd i bogów. To, co nam daje, nie jest już jego mrokiem, cierpieniem czy trwogą, to kropla czystego światła, wiekuistej radości. Nawet całe narody czy języki zgłębić usiłują głębiny świata przez mity, kosmogonie, religie, radość ta jest ostatecznym i najważniejszym celem, który mogą osiągnąć.“

Józef Knecht do swojego przyjaciela Plinia Designori
Gra szklanych paciorków
Źródło: Gra szklanych paciorków (rozdz. Rozmowa), tłum. Maria Kurecka, Wydawnictwo Poznańskie 1971, s. 319–322.

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 9 czerwca 2020. Historia

Podobne cytaty

Stanisław Vincenz Fotografia
Georges Bernanos Fotografia
Bob Dylan Fotografia
Johann Heinrich Pestalozzi Fotografia
Samuel Johnson Fotografia

„Gdy dwóch Anglików się spotyka, mówią przede wszystkim o pogodzie.“

—  Samuel Johnson pisarz i leksykograf angielski 1709 - 1784

Źródło: The Idler, 1758

Marek Aureliusz Fotografia
Irwin Shaw Fotografia

„Pogoda w sam raz dla bogaczy.“

—  Irwin Shaw pisarz amerykański 1913 - 1984

Źródło: powieść Pogoda dla bogaczy (Rich Men, Poor Men), część III, rozdz. 5 z 1969. Jednocześnie tytuł popularnego serialu amerykańskiego zrealizowanego według książki.

Rémy de Gourmont Fotografia
Friedrich Wilhelm Joseph von Schelling Fotografia
Adam Ziemianin Fotografia
Karel Čapek Fotografia
Sándor Márai Fotografia
Wiktor Hugo Fotografia

„Miłości! – gaje pogody,
I łzawych cierpień bez miary,
Złorzeczy ci gorzko młody,
Ale uwielbia cię stary.“

—  Wiktor Hugo francuski pisarz i polityk 1802 - 1885

Źródło: Nie jedno ma imię: Aforyzmy o miłości, wyb. Kiejstut R. Szymański, Wrocław 1997.

Robert Baden-Powell Fotografia

„Każdy osioł potrafi być dobrym skautem podczas pogody.“

—  Robert Baden-Powell brytyjski wojskowy, pisarz, twórca skautingu 1857 - 1941

Skauting

Pokrewne tematy