Cytaty o kwiatach

Zbiór cytatów na temat kwiat, nie żyje, czas, nasi.

Najlepsze cytaty o kwiatach

„Słowa dziecka to staremu kwiaty.”

Juliusz Słowacki (1809–1849) polski poeta

Inne cytaty

„Kwiat, który się otwiera, nie czyni przy tym hałasu.”

Wilhelm Raabe (1831–1910)

„(…) serca, podobnie jak kwiaty, muszą same się otworzyć.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki. Część druga

„Nawet delikatna dziewczyna kwiaty ścina.”

Safona (-630–-570 p. n. e.) najsławniejsza poetka starożytnej Grecji, przedstawicielka poezji lirycznej

„Chodź, patrz
Na prawdziwe kwiaty
Bolesnego świata.”

Bashō Matsuo (1644–1694) japoński poeta

Źródło: Chodź, patrz

„Kwiat jest uśmiechem rośliny.”

Peter Hille (1854–1904)

Die Blume ist das Lächeln der Pflanze. (niem.)
Źródło: Ausgewählte Dichtungen

„Zrywając z kaprysu kwiaty, tracimy owoce.”

Leopold René Nowak (1934)

Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.

„Kobieta to kwiat pachnący tylko nocą.”

Hugues-Félicité-Robert de Lamennais (1782–1854) polityk francuski

Źródło: Władysław Kopaliński, Encyklopedia „drugiej płci”, Warszawa 1990, s. 591.

„Marzenie – kwiat, spełnienie – owoc nie zawsze smaczny.”

Stefan Florian Garczyński (1805–1833) polski poeta

„I kobieta, i kwiat mają dni swoje.
Nie mają lat.”

Jan Sztaudynger (1904–1970) poeta polski, satyryk

Źródło: Anna Sztaudynger-Kaliszewicz, Fraszki z rękawa. Dedykacje i improwizacje Jana Sztaudyngera, KAW, 1987, s. 18.

Cytaty o kwiatach

„Życie kobiety usłane jest różami, co krok kolec z rzadka kwiat.”

Andrzej Majewski (1966) pisarz i fotografik polski

O życiu, O kobietach

„Nie przystawaj dla zbierania kwiatów, by je zachować, ale idź naprzód, a kwiaty będą ciągle kwitnąć na twojej drodze.”

Rabindranath Tagore (1861–1941) poeta i prozaik indyjski

O zachowaniu

„Jestem człowiekiem o na wskroś pojednawczym usposobieniu. A oto moje życzenia: skromny domek kryty strzechą, przy tym jednak dobre łóżko, dobre jedzenie, mleko i masło pierwszej świeżości, przed oknem kwiaty, przed drzwiami kilka pięknych drzew, jeśli zaś dobry Bóg chce mnie w pełni uszczęśliwić, to niech da mi się nacieszyć widokiem sześciu czy siedmiu moich nieprzyjaciół wiszących na tych drzewach. Z sercem przepełnionym wzruszeniem wybaczę im wszystkie krzywdy, jakie mi wyrządzili w życiu – no, trzeba wybaczać nieprzyjaciołom, ale nie wcześniej, nim zawisną.”

Heinrich Heine (1797–1856) poeta niemiecki

O Bogu, O jedzeniu, Serce

„Gdzie kwitnie kwiat – musi być wiosna, a gdzie jest wiosna – wszystko wkrótce zakwitnie.”

Friedrich Rückert (1788–1866)

O wiośnie

„Naród nasz ma w sobie dużo uczuciowych popędów i odruchów. Niekiedy za nimi idzie. Powstają z nich dzieła sztuki, wielkie i wzniosłe porywy, potężne zwycięstwa. Są one kwiatami naszych dziejów i kultury narodowej, ale aby te kwiaty mogły wyrosnąć, ziemia musi być owładnięta, opanowana i wypracowana. Musimy czuwać nad nią i trzymać ją „obiema dłońmi” w swej spokojnej, trzeźwej myśli, woli i sercu. (…) I naszym narodowym być albo nie być jest nakaz władania sobą, spokój, równowaga, trzeźwość, umiejętność rządzenia wszystkimi swymi porywami, odruchami, namiętnościami, skłonnościami i uczuciami. W obliczu szczytów, które dziurawią niebo i wyciągają swe ramiona w bezkresy, można niekiedy ulec nieładowi uczuć. Tymczasem kto chce wejść na szczyt musi zaczynać od dołu, a potem iść krok za krokiem, nie przyspieszając go. Zły to taternik czy alpinista, który zaczyna wspinaczkę w góry od zrywu i wielkiego wysiłku. Dobry – idzie krok za krokiem, powoli, spokojnie. Możemy się tutaj uczyć jak kierować sobą, rodziną swoją, narodem i państwem. To musi być cierpliwy, spokojny krok za krokiem. Wypadnie niejednego się wyrzec, niejednego sobie odmówić, niejedno w sobie opanować. Trzeba będzie zdobyć się na cierpliwość i umiejętność koordynowania wszystkich swoich porywów. (…) Każdy, kto chce władać państwem, narodem, Kościołem czy rodziną musi naprzód nauczyć się władać sobą.”

Stefan Wyszyński (1901–1981) polski duchowny katolicki, prymas

wypowiedziane w 1957.

O rodzinie, O emocjach, O myślach, O wysiłku

„Unoszę mą miednicę ku Bogu,
by poznała prawdę o tym,
jak kwiat przebija się przez długą zimę.”

Anne Sexton (1928–1974) poetka i pisarka amerykańska

Źródło: Dzikość kobiety

O kobietach, O Bogu

„Małżeństwo: zdarzenie, po którym mężczyzna przestaje kupować kwiaty, a zaczyna kupować warzywa.”

Antoni Uniechowski (1903–1976) rysownik polski

O małżeństwie

„Biedni potrzebują naszych rąk, by im służyły. Naszych nóg, by ich odwiedzały. Naszych ust, by życzliwie do nich mówiły. Naszych serc, by kochały. Kwiat rozwija się, gdy świeci słońce, a człowiek rozwija się, gdy kocha.”

Matka Teresa z Kalkuty (1910–1997) katolicka siostra zakonna

Źródło: Marta Żurawiecka, Z księdzem Twardowskim 2014, Wyd. Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, Sandomierz 2013, s. 172.

O słońcu, Serce, Kochać się

„Tak jak kwiat potrzebuje słońca aby być kwiatem, tak człowiek potrzebuje miłości aby być człowiekiem.”

Phil Bosmans (1922–2012)

„Do pokoju weszły dwie dziewczyny. Jedna trochę przygruba, ale za to wypucowana, lśniąca czystością, w sukience w różowe kwiaty. Miła, sympatyczna twarz. Druga, ściśnięta w talii szerokim pasem, podkreślającym jej wspaniałą figurę, miała długie ciemne włosy, śliczny nos, szpilki, cudowne nogi i białą bluzkę z głębokim dekoltem. A także ciemnopiwne, bardzo ciemnopiwne oczy, które wpatrywały się we mnie z rozbawieniem, z wielkim rozbawieniem.”

Charles Bukowski książka Faktotum

Faktotum

O pokoju, O dziewczynach

„Jeśli chcesz siać na dni, siej kwiaty. Jeśli chcesz siać na lata, sadź drzewa. Jeśli chcesz siać na wieczność, zasiewaj idee!”

Napoleon Hill (1883–1970)

„„Rzecz jest, rzecz będzie, nie ma być osoba?”
– A potem dodał zimno: „I ja raczę
O kiju przywlec się, gdy przyjdzie pora.”
Tu zaś obrócił się do Artemidora,
Dla dwojga razem grzeczność dając jedną,
I wspomniał: „Wiele niech nie czyta chora –
Szkoda, że stare rękopisma rzedną.
Dobrze jest miewać wzgląd na autora,
Kiedy się czyta – cóż za rzecz przedziwna
Czytanie!”

Cyprian Kamil Norwid (1821–1883) polski poeta, dramatopisarz, prozaik, artysta plastyk

jako gałązka oliwna
Lub migdałowy kwiat.”
Źródło: Quidam, IX

O czytaniu, Pora roku

„(…) wszystkim na ziemi
Łza obok uśmiechu się mieści,
I gdzie się kwiat szczęścia rozplemi,
Wyrasta wraz z cierniem boleści!”

Maria Bartusówna (1854–1885) polska poetka

Źródło: Kalina z antologii Ziemia polska w pieśni

O uśmiechu, Łza

„Trzy rzeczy pozostały z raju: gwiazdy, kwiaty i oczy dziecka.”

Dante Alighieri (1265–1321) średniowieczny poeta włoski

O dzieciach

„Któż nie wie, że noc ma takie moce, że w niej kobiety są jak kwiaty, jeszcze piękniejsze.”

Alfred de Musset (1810–1857) poeta i pisarz francuski

Źródło: Władysław Kopaliński, Encyklopedia „drugiej płci”, Warszawa 1990, s. 545.

O kobietach, O nocy

„Dzieci chowane bez pieszczoty są jak kwiaty hodowane bez słońca.”

Alfred de Musset (1810–1857) poeta i pisarz francuski

O dzieciach

„Są ludzie, którzy na wiosnę widzą tylko liście i kwiaty. Są inni ludzie, którzy widzieli drzewa tylko w jesieni lub tartaku. Ci ludzie niewątpliwie byliby zdziwieni, ale ostatecznie zadowoleni, gdyby wymienili między sobą spostrzeżenia.”

Bolesław Piasecki (1915–1979) polski polityk

O ludziach, O wiośnie, Jesień

„Kwiat – to pośrednik miłości, donoszący adresatom w imieniu wysyłających: On (lub Ona) pragnie.”

Alfred Aleksander Konar (1862–1940)

„Moim zdaniem książka powinna być niczym ziarno, które sieje autor, a czytelnik wyhodowuje z niej kwiat.”

Truman Capote (1924–1984) pisarz amerykański

Źródło: Gerald Clarke, Truman Capote, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2008, tłum. Jarosław Mikos, s. 237.

O książkach

„Serce matki i kwiaty zawsze uwielbiam.”

Antoni Regulski

O matce, Serce

„Spirytus. Kwiaty. Krew. Perfumy. Środek dezynfekujący. Lekarstwa. Choroba. Strach. Bezradność. Nieuchwytny aromat ludzkiej śmiertelności.”

Joy Fielding (1945)

Źródło: Laleczka, tłum. Bożena Krzyżanowska

O strachu, O chorobach

„Siebie nazywasz kaktusem, bo potrafisz ukłuć, ale kaktus potrafi i pięknie kwitnąć! Studiowałem godzinami o rodzinie kaktusów echinocactus cinnabarinus, ich kwiat kwitnie tak pięknie jak ty dzisiaj na trasie!”

Tomasz Zimoch (1957)

do Justyny Kowalczyk w czasie biegu na 30 km kobiet na igrzyskach olimpijskich w Vancouver.
Wpadki komentatorskie

O kobietach, O rodzinie, O czasie

„Raz, raz, tylko jeden raz
Z pąka powstaje kwiat,
Tylko raz gubi płatki swe.
Raz, raz, tylko jeden raz
Przydarzyć mogła się
Miłość, która złączyła nas.”

Krzysztof Dzikowski (1938) polski satyryk i literat

Źródło: Jedno jest życie

O miłości, O życiu

„Za to, że wiemy, dokąd Wisła płynie I gdzie się mieści Tatr najwyższy grzbiet I jakie nosił król Sobieski imię, Że „rzekę” trzeba pisać przez „er zet”…”

Tadeusz Śliwiak (1928–1994) poeta polski

Źródło: Kwiaty

„Zostałeś przesłuchany przez dwunastu dzielnych ludzi, różniących się tak od ciebie, jak różni się niebo od piekła. Oni to orzekli, że jesteś winny. Cóż więc się teraz stanie? Nic nadzwyczajnego. Pory roku będą nadal następować po sobie. Nadejdzie zielona wiosna i zakwitną kwiaty w dolinie. Potem będzie lato i nawet w górach zapanują upały. Przyjdzie też jesień z opadającymi liśćmi, które w promieniach słońca nabiorą złotego koloru. Przyjdzie też zima z szalejącymi burzami. Ciebie jednak już nie będzie i ani wiosny, ani lata, ani też zimy oglądać nie będziesz. Ani razu nie rzucisz już okiem na piękno natury, bowiem w myśl wyroku sądowego zostaniesz zaraz zaprowadzony do najbliższego drzewa i na nim za szyję powieszony. Będziesz tam wisiał tak długo, dopóki nie będziesz martwy, martwy, martwy, ty oliwoskóry, koźli synu!”

Roy Bean (1825–1903)

z procesu meksykańskiego koniokrada.
Źródło: Przemysław Słowiński, Sławni…, op. cit.

O ludziach, Cytaty o pięknie, O wiośnie, O myślach

„Za moich młodych lat
Piękniejszym bywał świat,
Jaśniejszym wiosny dzień!
(…)
Za moich młodych lat
Wonny miłości kwiat
Perłowym blaskiem lśnił…”

Adam Asnyk (1838–1897) polski poeta

Źródło: Za moich młodych lat w: Poezye, tom III, wyd. Gebethner i Wolff, Lwów 1898, s. 171.

O świecie, O wiośnie

„Gdy się wpatrzy w ludzkie dzieje:
Wieleż łez się wilczych leje”

Antoni Kucharczyk (1874–1944) polski poeta ludowy

Źródło: Żal wilka w: Blade kwiaty... (1905)

„Były to artystycznie wykonane maleńkie posążki żałobne, złożone tam w ofierze przez krewnych i przyjaciół, podobnie jak my składamy wieńce z kwiatów w progu kaplic żałobnych; tylko że nasze kwiaty więdną szybko, zaś dowody starożytnego bólu pozostają, po trzech tysiącach z górą lat, nienaruszone. Egipt bowiem może tworzyć jedynie rzeczy wieczne.”

Théophile Gautier książka Romans mumii

składane w grobach figurki „uszebti”.
Romans mumii (1858)
Źródło: s. 19

„Czasami tonę w szarości dnia, gotuję, sprzątam, stoję gdzieś między obiadem, tramwajem a łóżkiem czekając na coś, na kogoś już sama nie wiem. Są ludzie, mijają. Są jeszcze kwiaty i wcześniejsze powroty do domu, o których ktoś zapomniał.”

Radosław Kobierski (1971)

Źródło: Harar

O ludziach, O domu, O gotowaniu

„Samotność boli.
I dlatego, rozrzutny fetyszysta,
z twojego bogactwa i z mojej
nieprzymuszonej woli
jednym imieniem nazwałem
wszystkie dobre przewodniki
światła i radości,
wszystkie drogi wschodzące,
wielkie słońca i kwiaty małe,
drzewa i owoce.”

Jan Zych (1931–1995)

Źródło: ***, „Życie Literackie” nr 21, 20 maja 1956, s. 4. http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14811

O życiu, O samotności, O bogactwie

„Czyż nie piękniejsze kwiaty na łące
Niźli bukiety w kościołach?
Czyż nam nie milsze słońce gorące
Niźli żar świec na cokołach?”

Roman Stopa (1895–1995) polski językoznawca, afrykanista

Źródło: Mówią kwiaty

O słońcu

„Film rodzi się najpierw w mojej głowie i umiera na papierze; wskrzeszają go żywe osoby i prawdziwe przedmioty, które umierają na taśmie, lecz po odpowiednim uporządkowaniu i wyświetleniu na ekranie – ożywają jak kwiaty w wodzie.”

Robert Bresson (1901–1999)

„Ruszaj się, Bruno, idziemy na piwo;
Niechybnie brakuje tam nas!
Od stania w miejscu niejeden już zginął,
Niejeden zginął już kwiat!”

Edward Stachura (1937–1979) polski poeta, prozaik, pieśniarz i tłumacz

Źródło: Nie rozdziobią nas kruki w: Wiersze, poematy, piosenki, przekłady, wyd. Czytelnik, Warszawa 1982, s. 203.

O piwie

„Ta fascynacja to w ostatku w takt
unosi mnie.
W twych włosach tańczy pomarańczy kwiat
a oczy twoje mówią wiem.”

Mieczysław Szcześniak (1964) polski muzyk

Źródło: Co ty na to?

„Hańbę zniosę, na wszystko przyjdzie kiedyś koniec
Kwiaty, usta i sady – wszystko nicość wchłonie”

Wasyl Machno (1964) poeta, prozaik, tłumacz

Źródło: Ciepło jesiennego liścia, tłum. Andrzej Nowak

„Przy alei prowadzącej od furtki do dużej bramy rozkwitły petunie, długowieczne i odporne, o kielichach powleczonych słodko-gorzkawym klejem. Uszły uwagi mamy, która każdej wiosny niszczyła wszystko, co naturalne i co rosło samo i sadziła najróżniejsze rośliny – bez zapachu, o płatkach w ostrych kolorach i woskowym wyglądzie kwiatów z plastyku. Przez całe lato pielęgnowała te wymizdrzone kwiaty, których wzdęte bulwy wyglądały jak dotknięte przepukliną jądra.”

Felicia Mihali (1967)

Z kraju sera

O wiośnie, O lecie

„Gesty dobroci są jak letnie kwiaty wsunięte między kartki książki: uczucia z nimi związane ożywają nawet po latach.”

Pam Brown (1948)

O książkach, O emocjach

„Adams otworzył drzwi i wszedł, nadal nie wierząc własnym oczom. Znalazł się w ogrodzie, ale niezwyczajnym. Ciekły w nim liczne strumienie. Jednak nie tworzyły błota, klucząc pośród równej, choć niestrzyżonej murawy, lecz ich dno zaścielał biały piasek lub drobne kamyki przypominające perły. Rosły tu przeróżne kwiaty, ale jakby zakomponowane: te wyżej, te pośrodku, te na samym dole. Roślinność formowała zielony dach nad głową, choć niewyraźnie zarysowany, bo wszystko ginęło w przyjemnej mgle. Było ciepło, lecz nie duszno jak w szklarniach. Adams podziwiał kompozycję kolorów kwiecia. To nie mogło być przypadkowe.
Nagle kwiaty zaczęły śpiewać. Wysokimi trelami, niemal umykającymi możliwościom ucha. Adams uważnie przyjrzał się kielichowi jednego z nich. Łatwo zrozumieć, dlaczego kwiat potrafił śpiewać: zmienione płatki formowały kanał dźwiękowy i zgrabną komorę rezonansową. Z pewnością ogrzane powietrze, unosząc się tędy, wydawało takie dźwięki.”

Marek S. Huberath książka Miasta pod Skałą

Źródło: Miasta pod Skałą

O śpiewie

„Wiersze moje jak kwiatki krótki zapach ślą,
jak kwiaty tracą płatki.
Na wielkich, samotnych polach Waterloo
zerwane kwiatki…”

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska (1891–1945) poetka polska

Źródło: Kwiatki z Waterloo

O zerwaniu

„BUDDO, PANIE na swym tronie z lotosu,
Oczy twe wzniosłe, rozmodlone ręce,
Jakiż mistyczny zachwyt, na swój sposób,
Tak niezłomny wzbudzasz ostatecznie?
Czyż takiego spokoju pozbawieni,
Mielibyśmy nie zaznać na tej ziemi?

Wiatr zmian nieustannie wieje,
Na naszej drodze jazgotów,
Jutrzejsze smutki zwiastuje,
Naszych wczorajszych kłopotów.
Sen goni sen; kłótnia kłótnię,
I śmierć życia nici utnie.

Dla nas harówki palące,
Sekret dumy połamany,
Porażek lekcje męczące,
Kwiat i owoc zakazany;
A nie absolutny spokój,
Buddo na tronie z lotosu.

Marnymi dłońmi sięgamy
Po nasze złudne pragnienie,
Znak, że szczyty zdobywamy
Bez wiary i ze znużeniem
Lecz nic nie zmoże, nie zdusi
Głodu nieba naszej duszy.

Cel choć daleki, ulotny,
Wciąż nęci w urokliwości
A każdy moment przelotny
Przedsionkiem nieskończoności.
Jak schwytać to co nieznane,
Twego lotosu Nirwanę?”

Sarojini Naidu (1879–1949)

Źródło: Do Buddy siedzącego w lotosie http://www.bartleby.com/236/379.html/

O śmierci, O głodzie, O smutku, O wierze

„Czy można dziwić się buczeniu wobec łajdaka, mówiącego o znieważaniu krzyża na Krakowskim Przedmieściu jako o „wesołym happeningu”, i wobec jego partyjnej towarzyszki wysyłającej funkcjonariuszy straży miejskiej, żeby, tak jak niegdyś ZOMO, usuwali kwiaty i znicze czczące pamięć tego, który przywrócił Powstaniu jego chwałę? Cóż w tej sytuacji zrobiła rządowa propaganda? Tym razem w roli herolda urzędowego potępienia obsadzono dawnego bohatera, ale później beznadziejnego oportunistę od lat wysługującego się Jaruzelskiemu i jemu podobnym. Zbigniew Ścibor-Rylski przeżył szlachetniejszych od siebie i został nominowany symbolem Powstania Warszawskiego mocą przykomunistycznego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Żałosny były bohater, który poniżył się do wyprzedaży zasług swej młodości spadkobiercom katów własnych kolegów.”

Krzysztof Wyszkowski (1947) polski polityk, publicysta, działacz opozycji w PRL

Źródło: Młody bohater – stary oportunista, „Gazeta Polska”, 8 sierpnia 2012

O demokracji, O wolności

„Niechciani, nie zapytani, wolni. Darowane
i odrzucone kwiaty. Powiedziałbyś,
błąd natury. Powiedziałbyś, dzieci
roztargnionego przez chwilę Boga. Jedynie
czas, im jednym, oddaje się
bez umiaru.”

Andrzej Babaryko (1952–2006) polski poeta, dziennikarz i animator kultury

Źródło: Jedyni

O Bogu, O dzieciach, O błędach, O naturze

„Szczęśliwe kwiaty! mogą patrzeć śmiele
I składać życzeń utajonych wiele,
I śnić o szczęściu jeden dzień słoneczny…
Zanim z tęsknoty uwiędną serdecznej.”

Adam Asnyk (1838–1897) polski poeta

Źródło: Posyłam kwiaty w: Poezye, tom III, wyd. Gebethner i Wolff, Lwów 1898, s. 85.

„Korzeń jest jeden, choć liści tysiące. Przez cały zakłamany młodości dzień kąpałem swoje kwiaty, swoje liście w słońcu, teraz się mogę w prawdy usunąć cień.”

William Butler Yeats (1865–1939) poeta i dramaturg irlandzki, noblista

„Nie są to trupy anonimowe. Tu leży armia. Można by zaryzykować określenie kwiat armii, oficerowie bojowi, niektórzy z trzech uprzednio przewalczonych wojen. To jednak, co najbardziej nęka wyobraźnię, to indywidualność morderstwa, zwielokrotniona w tej potwornej masie. Bo to nie jest masowe zagazowanie, ani ścięcie seriami karabinów maszynowych, gdzie w ciągu minuty czy sekund przestają żyć setki. Tu przeciwnie, każdy umierał długie minuty, każdy zastrzelony był indywidualnie, każdy czekał swojej kolejki, każdy wleczony był nad brzeg grobu; tysiąc za tysiącem.”

Józef Mackiewicz (1902–1985) polski pisarz i publicysta

Źródło: Widziałem na własne oczy – Dymy nad Katyniem (1943)

O czekaniu

„W moim pierwszym szwedzkim filmie była scena, w której główny bohater przychodzi do mnie z kwiatami. Starałam się grać jak najprościej. Jak w życiu. I widzę, że reżyser jest niezadowolony: „My się chyba nie rozumiemy – mówi. – Przecież on przyszedł do ciebie z kwiatami”. No właśnie, ja mu dziękuję, wstawiam kwiaty do wazonu. A on dalej: „Przyniósł ci kwiaty. To jest niesamowite”. „A cóż w tym niesamowitego? – pytam. – Bez przerwy ktoś do kogoś przychodzi z kwiatami”. „Nieprawda – odpowiada. – Normalnie gość może przynieść książkę, bombonierkę. Jeśli przynosi kwiaty, to będzie ci wyznawał miłość. Powinnaś być zaskoczona i zmieszana”. Ja bym na to nie wpadła. Na tym właśnie polegają różnice kulturowe.”

Małgorzata Pieczyńska (1960) .

Źródło: „Rzeczpospolita”, 8 sierpnia 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/aktorstwop.htm

O miłości

„Ciebie biorąc, z Ciebie pijąc, ja o niebo
Już nie dbałem wiedząc przecież, że to jedno.”

Rafał Wojaczek (1945–1971) polski poeta

Źródło: Kwiat zrywając, Ciebie biorąc

O piciu

„Kwiaty na to są, ażeby więdły, ale serca są, aby kochały.”

Leopold Staff (1878–1957) poeta polski

Źródło: Trwoga miłości

Serce, Kochać się

„Najbardziej wstrząsającym wypadkiem mojego życia był czas, gdym przed sobą odkrył, żem Jest poeta, a działo się to w 1877 roku… W kojącym świetle lipcowego słońca, gdy drzewa i kwiaty w całej swojej kwiecistości byli ubrane.”

William McGonagall (1825–1902)

Źródło: Najlepsze, najgorsze, najbardziej niezwykłe http://niniwa2.cba.pl/naj_na_naj.htm

O czasie

„Łzy i rojenia,
Kwiaty, marzenia
Daruję ci.

Tkliwość nieśmiałą,
Opowieść łzawą
I uczuć wir.”

Siergiej Jesienin (1895–1925) poeta rosyjski

Мечты и слезы, Цветы и грезы Тебе дарю. От тихой ласки И нежной сказки Я весь горю. (ros.) Źródło: wiersz Młodość http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Młodość&useskin=monobook

O marzeniach, O emocjach, O łzach

„Odnaleziona w życiu – zrodzona w królestwie marzeń – kobieta jest jak ów kwiat mistyczny – lilia przeczystej bieli; marzyciel nie śmie jej dotknąć i z dala tylko adoruje najszczytniejsze bóstwo, ustami kryjąc ślady jej na pyle ziemi, a przychodzi baran – i bez namysłu ją pożera, niby groch przy drodze.”

Bolesław Szczęsny Herbaczewski (1875–1943)

O kobietach

„Kiedy facet leci po kwiaty dla kobiety, szczególnie te, które ona najbardziej lubi, sam się naprasza, aby bardzo serio potraktowała pewne sygnały.”

Nora Roberts (1950)

Ciemna strona księżyca

O kobietach, O facetach

„[…] Kto się naprawdę chce przyjrzeć bogactwu przyrody, pójdzie na łąkę, do lasu, na staw lub jezioro. Tu dopiero przyroda roztacza swe bogactwa w całej pełni. Czy jest na świecie coś piękniejszego, jak przechadzka ranna po łące majowej! Przepyszna szmaragdowa trawa, błyszcząca brylantami rosy, tysiące wdzięcznych główek kwiatowych o delikatnych, subtelnych barwach, przepyszne barwne motyle, niby wielkie kwiaty latające, zgrabne ważki o szybkich, zwinnych ruchach, iskrzące się w słońcu niby żywe szmaragdy i szafiry, roje złocistych muszek, tańczących w powietrzu, trzmiele i pszczoły, oddane poważnej, zabiegliwej pracy napełniają świat żywym brzęczącym rojem. Dość jest rozsunąć źdźbła trawy łąkowej, aby wszędzie, pod każdym niemal badylem, dojrzeć setki istot żywych, większych i mniejszych, łażących, pełzających, skaczących, siedzących, robaków, larw owadzich, wijów, pająków, mrówek, drobniutkich owadów bezskrzydłych, o najrozmaitszym wyglądzie i ubarwieniu. Gdy zaczerpniemy trochę wody ze stawu, obejrzymy od spodu liść grzybienia, wydobędziemy garstkę mułu z dna, znowuż ujrzymy tysiące żyjątek, drapieżnych i roślinożernych, szybkich i powolnych, szarych, zielonych, czerwonych, przezroczystych, każde o odmiennych nałogach i potrzebach, każde o swoistym sposobie życia. A tu co za nieskończone bogactwo, co za nieograniczona pomysłowość przyrody w rozwiązywaniu elementarnych zagadnień bytu! […] Człowiek myślący, który na własne oczy oglądał wszystkie te cuda i który zastanawiał się nad nieskończoną w swej pomysłowości mocą twórczą przyrody, dozna mimowolnego uczucia wzniosłości. To bezgraniczne piękno musiało być powołane do życia przez przyczynę, nieskończenie potężną i nieskończenie mądrą. Tylko taka myśl może przynieść umysłowi pewne ukojenie.”

Jan Dembowski (1889–1963) biolog, prezes PAN, marszałek Sejmu

Źródło: Jan Dembowski, O istocie ewolucji, Instytut Wydawniczy „Bibljoteka Polska”, Warszawa 1924

O świecie, Cytaty o pięknie, O emocjach, O myślach

„Urzeka czar nocy
zapalonej oceanem gwiazd
przez okno szeroko otwarte
zapach bzu przenika,
wzrusza szept krajobrazu,
kwiaty podnoszą powieki,
wiatr złe myśli rozwieje,
budzi nowe nadzieje.”

Wanda Gizicka (1925) poetka polska

Źródło: Wiosną z tomiku Skojarzenia

O wiośnie, O myślach, O myśleniu

„Kto uważa, że stoi pod pręgierzem, ten obmyśla zemstę, która jednak z reguły trafia w próżnię bądź – (…) – wypuszcza papierowe kwiaty i niewypowiedziane zniewagi, przekleństwa, które właściwie miały być wabiącymi okrzykami.”

Günter Grass książka Przy obieraniu cebuli

Przy obieraniu cebuli

O zemście

„Za dywizję wołyńską, nie kwiaty i wianki –
Szubienica w Lublinie. Ojczyste Majdanki.
Za sygnał na północy, bój pod Nowogródkiem –
Długi urlop w więzieniu. Długi i ze skutkiem.
Za bój o naszą Rossę, Ostrą Bramę, Wilno –
Sucha gałąź lub zsyłka na rozpacz bezsilną.
Za dnie i noce śmierci, za lata udręki –
Taniec w kółko: raz w oczy a drugi raz w szczęki.
Za wsie spalone, bitwy, gdzie chłopska szła czeladź –
List gończy tropicielski: dopaść i rozstrzelać.
Za mosty wysadzone z ręki robotniczej –
Węszyć gdzie kto się ukrył, psy spuścić ze smyczy.
Za wyroki katów, za celny strzał Krysta –
Jeden wyrok: do tiurmy. Dla wszystkich. Do czysta.”

Kazimierz Wierzyński (1894–1969) polski poeta, prozaik, eseista

Źródło: Na rozwiązanie Armii Krajowej w: Krzyże i miecze (1946)

O śmierci, O psie, O udręce, O tańcu

„Darzę Pana wielkim podziwem, szanuję Pana, Pańską opinię i to, co zrobił Pan dla Polski, ale nie mogę przerwać strajku głodowego. Wybrałem ten sposób walki z totalitaryzmem, walki o wolność na Kubie i muszę być konsekwentny. Jeżeli umrę, proszę Pana tylko o to, by złożył Pan kwiaty na moim grobie, gdy Kuba będzie wolna.”

Guillermo Fariñas (1962)

słowa skierowane do Lecha Wałęsy. Źródło: „Proszę złożyć kwiaty na moim grobie” – kubański dysydent do Wałęsy, wyborcza.pl, 12 marca 2010 http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80708,7656391,_Prosze_zlozyc_kwiaty_na_moim_grobie____kubanski_dysydent.html

O wolności, O walce

„Kobiety – jak te kwiaty!
Kto żonaty, ten wie –
powąchać tak, dotykać – nie!
Minęła pora godowa,
teraz tylko boli głowa.”

Piotr Bukartyk (1964) polski muzyk, kompozytor i autor tekstów, artysta kabaretowy

Źródło: Kobiety jak kwiaty

O kobietach, Pora roku

„Trojako się pracuje: myślą, mową i czynem. Zaczątkiem jest myśl; jest jakby ziarnem, z którego wyrośnie kwiat słowa i owoc czynu. Co teraz zasiejesz myślą, w następnym życiu zbierzesz w czynie; więc myśli pilnuj, myśl kieruj w górę!”

Maria Rodziewiczówna książka Atma

Atma
Źródło: s. 47

O górach, O myślach, O myśleniu

„Są na świecie natury ludzkie, od wszelkiej studni głębsze, w które, gdy raz kwiat ukochania wpadnie, już go żadne fale precz nie wyrzucą, i żadne żale głośno wymówioną skargą nie splamią. Serce nóż zatopiony w sobie czuć może, ale usta nie otworzą się dla wydania słowa oskarżenia, bo nad wszystkie bóle większy żal zdejmuje nad tym, na kogo paść ma to słowo. Choćby im od tego oskarżenia włos nie spadł z głowy, oni go nie wymówią; choćby im ono wysunęło z tego serca połowę tego noża, który w niem zatopiony, oni go nie wymówią i jeszcze wszelkiemi sposoby, choćby kłamstwem, z ust innych wyjmować je będą. Jakto! tę pierś oskarżać, u której głowa nasza prześniła swój złoty sen życia? Tej duszy złorzeczyć, dla której z ognia, z wody, przez drogi kamieniste, przez czyściec gorejący pragnęlibyśmy dostać i przynieść wszystkie błogosławieństwa! Na te dni i godziny wyrzekać, w których nam drzewa śpiewały, ptaki gadały, ze wszystkich zdrojów życia wody słodkie i gorące biły! Wszystko to mogło być snem, złudzeniem, marą rozwiewną, lotną błyskawicą, po której same ciemności zostały, ale winy w tem niczyjej niema, a jeśli jest czyja, to nasza raczej, stokroć raczej nasza, lecz nie tej istoty, której oskarżyć za żadną cenę przed nikim w świecie usta nasze nie chcą i nie mogą.”

Eliza Orzeszkowa książka Cham

pisownia oryginalna.
Cham
Źródło: s. 84-85.

O kłamstwie, O duszy, O ptakach, O naturze

„Osobiście podjął się dowództwa nad operacją Odzysk, wydając kategoryczny rozkaz, w ciągu najwyżej czterdziestu ośmiu godzin odnaleźć go żywego i przyprowadzić mi go, a jeśli odnajdą go martwego, to przyprowadzić mi go żywego, a jeśli go nie odnajdą, to przyprowadzić mi go, rozkaz tak jasny i groźny, że przed upływem przewidzianego czasu przyszli do niego z wiadomością, panie generale, że znaleźli go w zaroślach przepaści z ranami spowodowanymi przez złote kwiaty frailejones, bardziej żywego niż my, panie generale.”

Gabriel García Márquez książka Jesień patriarchy

Jesień patriarchy (1975)

O czasie

„„Państwo może wychowywać dziecko”, „Rodzina nie jest czynnikiem koniecznym w wychowaniu” itd., itd. Jakież bluźnierstwa, cóż za kretynizm. To zimno, ten chłód bijące dziś coraz bardziej od ludzi, to zdrętwienie, to wynik obumierania ciepłoty, miłości i miękkości. Ludzie bez matek i ojców, ludzie jak cięte kwiaty.”

Andrzej Bobkowski (1913–1961) polski pisarz i przedsiębiorca emigracyjny

8 maja 1943.
Szkice piórkiem

O dzieciach, O ludziach, O rodzinie, O matce

„Czas to wreszcie przyznać – patriotyzm w wydaniu „Solidarności” musiał doprowadzić do PiS-u, bo jest to jego ukoronowanie, zwieńczenie, kwiat. Ba! Ale dla naszej tożsamości i tradycji stanowi ten kwiat zagrożenie nie mniejsze, bo równie płaskie, banalne i kłamliwe jak niegdyś komunizm. A nawet w pewnym sensie większe, bo nie pochodzące „z zewnątrz”, lecz odwołujące się do polskiej tradycji, co z tego, że w jej najbardziej anachronicznej wersji.”

Andrzej Romanowski (1951) literaturoznawca

Źródło: Z pamięcią katastrofa, „Gazeta Wyborcza”, 24–25 lipca 2010

O czasie, Sens

„Pachniesz tu (…)
jakbyś miała
wszyty pod skórą
kwiat czarnego bzu”

Jerzy Grupiński (1938) polski poeta

Źródło: Zaklęcie

„Gdybym mogła być mężczyzną jeden dzień,
pewnie byłabym
supermenem, tyle o kobietach wiem,
jestem jedną z nich.
Byłabym i listonoszem,
co im listy nosi miłosne, gdy
nie kocha ich już nikt,
i wielbicielem cichym,
tak że kwiaty zostawił raz
starym pannom przy drzwiach,
byłabym każdej spełnieniem marzeń, Bogusiem Li
i polskim Ice’em T
i smutnym kobietom zaśpiewam przez telefon, jak,
jak Stevie Wonder sprzed lat.”

Kayah (1967) polska piosenkarka

Źródło: Supermenka

O kobietach, Kochać się

„Inne oczy słońca
Kwitną jak sny ubogich dzieci. Kwiaty paproci
Rozkładają przed nami ramiona by płynąc bez końca
W ciemnym oku tunelu. Ich bramy to białe linie
Jak żyły. Bez uśmiechu.”

Jacek Kawecki (1987)

Źródło: Dwa wiersze na otwarcie, 1

O dzieciach, O uśmiechu

„Mkną po szynach niebieskie tramwaje
przez wrocławskich ulic sto.
Tu przechodnia uśmiechem witają dzieci,
kwiaty i każdy dom.
Na przystankach nucą słowiki,
dźwięczy śpiewem stary park.
Przez Sępolno, Zalesie i Krzyki
niesie melodię wrocławski wiatr.”

Maria Koterbska (1924) polska piosenkarka

Autorzy: Krystyna Wnukowska, Wrocławska piosenka
Cytaty z piosenek wykonywanych przez Marię Koterbską

O dzieciach, O uśmiechu, O domu

„Kwiaty nie pachną dla siebie, tylko zawsze dla kogoś.”

Ryszard Kapuściński książka Imperium

Imperium

„Miłość – choroba to straszliwa.
Niczym nieuleczona:
Kwiat, co, deptany, znów ożywa,
Pielęgnowany – kona.
W tym zło:
Zechcesz jej – nie dba o to zgoła,
Nie chcesz jej – sama ciebie woła,
Hej-ho!”

Samuel Daniel (1562–1619)

Źródło: Miłość – choroba to straszliwa, tłum. Stanisław Barańczak

O miłości, O chorobach, O złu, O koniach

„Kwiaty mają pstro w głowie.”

Antoni Regulski

„To mogło się wydarzyć w środę. Ale w środę, metaforyczne w środę, „te oczodoły wołają o prawdę” premiera polskiego rządu, wywołały zachwyt. Już na drugi dzień liberalni politycy, opiniotwórczy Michnik od dawna niepiszący, zaproponowali posprzątać tropy pamięci z katyńskiego lasu, zapomnieć ślady profanacji znad charkowskich grobów. (…) To się mogło zdarzyć w środę, zdarzyło się wczoraj. To był ten kwiat polskiej inteligencji, to były te elity, które miały zasilić swą krwią ziemię smoleńska, by katyńska ofiara sprzed 70 lat nie została zapomniana, byśmy nie zasypali tropów, którymi kroczyli ci żegnający się z najbliższymi.”

Zbigniew Suchy

11 kwietnia 2004 w czasie mszy w Archikatedrze Przemyskiej w intencji ofiar katastrofy polskiego samolotu prezydenckiego pod Smoleńskiem‎. W poprzednią środę w Katyniu był premier Donald Tusk. Źródło: Szokująca homilia w Archikatedrze Przemyskiej, alert24.pl, 12 kwietnia 2010 http://www.alert24.pl/alert24/1,84880,7763307,Szokujaca_homilia_w_Archikatedrze_Przemyskiej__POSLUCHAJ_.html

O inteligencji, O czasie

„Walentyna, Walentyna,
Już gwiazd kraina ją dobrze zna,
Były kwiaty dla Gagarina,
A Walentyna twista ma!”

Walentina Tierieszkowa (1937) radziecka kosmonautka

O Walentinie Tierieszkowej
Źródło: fragment piosenki Wala twist wykonywanej przez zespół Filipinki.

„Jeśli poczujesz, że zakwita w tobie ból, kwiat nagle stanie się ulgą.”

Thomas Harris Milczenie owiec

Milczenie owiec

O bólu

„(…) w sercu rosną chwasty razem z pięknymi kwiatami. Piękne kwiaty są delikatne i wymagają ciągłej troski i starania. Chwasty – kiedy już je zły wiatr zasieje – nie dają się wyplenić.”

Anna M. Nowakowska (1960)

Dziunia (2013)

Serce

„Uciekajcie przed miłością, szukajcie rozkoszy, a na drodze życia spotkacie tylko róże, same piękne kwiaty, zapowiedzi szczęścia.”

Donatien Alphonse François de Sade (1740–1814)

Pozostałe dzieła

„Małżeństwo jest jak kwiat. Trzeba go codziennie doglądać, pielęgnować, podlewać, trzeba dbać o niego z miłością, trzeba nawozić ziemię, na której rośnie…”

Federico Moccia (1963)

Wybacz, ale będę ci mówiła skarbie

O małżeństwie

„Pług wojny połamał sierpnie jasnych lat
zostały daleko obce
krew coraz bliżej
w ruinach wiary wiatr się nocą łzawi
a z serc za wcześnie pokrzywdzonych chłopców
nienawiść
czarny kwiat
na grobach Anhellich więdnący miast krzyży.”

Zdzisław Stroiński (1921–1944) poeta polski, uczestnik powstania warszawskiego

Źródło: Ród Anhellich

O nienawiści, O wojnie, O wierze, Serce

„Żołnierz dziewczynie nie skłamie,
chociaż nie wszystko jej powie.
Żołnierz zarzuci broń na ramię,
Wróci, to resztę dopowie.”

Bronisław Brok (1906–1975)

piosenka do muzyki Jerzego Wasowskiego, za którą Urszula Sipińska dostała pierwsze miejsce na festiwalu w Opolu.
Źródło: Po ten kwiat

„Można ścinać kwiaty, ale wiosny to i tak nie zatrzyma”

Ernesto Guevara (1928–1967) rewolucjonista argentyński

o nadchodzącym socjalizmie.

O wiośnie

„Czy mamy oglądać kwiaty wiśni tylko wtedy, gdy są w pełnym rozkwicie, zaś księżyc wyłącznie wtedy, gdy nie skrywają go chmury?”

Kenkō Yoshida książka Tsurezuregusa

Źródło: Tsurezuregusa (Zapiski dla zabicia czasu), szkic 137, tłum. Henryk Lipszyc

O czasie

„Wtedy wstał czarny, mroczny, zły Śiwa i stworzył Głupotę.
Uniosła się ona z Ziemi, ogromna i szpetna. Bezbarwne włosy wielkimi kosmami opadały na jej ramiona i plecy a oczy jej były ślepe. Patrzyła na słońce – i nie widziała słońca. Patrzyła w gwiazdy – i nie widziała gwiazd.
Wokół niej kwitły kwiaty a ona nie odczuwała ich woni. Kiedy palące promienie słońca padały na jej ciało – nie kryła się w cieniu rozłożystych drzew. A kiedy od chłodu drżały jej wszystkie członki – nie chodziła wygrzewać się na słońcu.
(…) A wokół unosił się okropny fetor, słychać było jęki, lała się krew.”

Włas Doroszewicz (1865–1922)

Тогда поднялся чёрный, мрачный, злой Шиву и создал Глупость. Она поднялась от земли, огромная и безобразная. Бесцветные волосы космами падали по её плечам, и глаза её были слепы. Она смотрела на солнце – и не видела солнца. Смотрела на звёзды – и не видела звёзд. Кругом цвели цветы, и она не слышала их аромата. Когда знойные лучи солнца жгли её тело, – она не пряталась в тень широколиственных деревьев. И когда от холода дрожали её члены, – она не шла греться на солнце. (...) А кругом подымался смрад, раздавались стоны, лилась кровь. (ros.) Źródło: legenda O pochodzeniu głupoty http://wiersze.wikia.com/index.php?title=O_pochodzeniu_głupoty&useskin=monobook

O głupocie, O słońcu

„Nie ma na świecie nic piękniejszego niż nagi kwiat i naga kobieta.”

Jaroslav Seifert (1901–1986) poeta czeski, noblista

O kobietach

„Daję ci kwiat.
Chociaż ścięty, żywy tak.”

Andrzej Nowak (gitarzysta) (1959) polski gitarzysta

Cytaty z utworów grupy Złe Psy, Forever
Źródło: utwór Szampan

„Uczułem, że jestem tylko świadomością. Poznałem, że nie widzę, nie czuję, nie słyszę, tylko wiem. Białawy obłoczek mgły to byłem ja. Ilekroć przypominałem sobie cokolwiek, to płomienie błękitne i purpurowe, niby błyskawice, wylatywały jakby z tego mojego ja. Spokój szczęścia niezmiernego czułem w sobie. Przebiegałem jakieś światy czarodziejskie. Płynąłem zielonym strumieniem światła. Byłem we wszechświecie. Miljardy słońc kołysały się dokoła, jakby kwiaty białe, żółte i purpurowe. Niezliczone wiry płomieni przebiegały przestrzenie. (…) Byłem wszędzie, a nie mogłem chcieć, byłem jak rozpłynięty, przenikający, wszędzie obecny.”

Władysław Reymont (1867–1925) polski pisarz

Źródło: W palarni opium, cyt. za: Kamil Sipowicz, Encyklopedia polskiej psychodelii, Wyd. Krytyki Politycznej, Warszawa 2013.

O emocjach

„Kiedy dłoń puściła, czarka spadła i roztrzaskała się;
Trudno jest mówić gdy rozpada się rodzina lub ktoś umiera.
Wiosna przychodzi i obfituje w pachnące kwiaty.
Góry, rzeki i ta wielka ziemia, są tylko Tathagatą.”

Xu Yun (1840–1959)

Źródło: Strażnik Dharmy, wyd. Pusty Obłok, 1986.

O rodzinie, O wiośnie

„Kędy szeleszcze
Lipa w kwiecie,
Gdzie z miłym swym siedziałam wraz,
Miejsce to jeszcze odnajdziecie,
Bo zmięte kwiaty pomną nas.
Z lasku płynął słodki śpiew
Tandaradei!”

Walther von der Vogelweide (1170–1230) minnesänger i poeta niemiecki

Under der linden an der heide,
dâ unser zweier bette was,
Dâ mugt ir vinden schône beide
gebrochen bluomen unde gras
Vor dem walde in einem tal,
tandaradei! (staroniem.)
Źródło: Tandaradei!, tłum. Leopold Staff