Maria Rodziewiczówna cytaty (164 cytatów)

Dzieło

Atma

Maria Rodziewiczówna

Między ustami a brzegiem pucharu

Maria Rodziewiczówna

Straszny dziadunio

Maria Rodziewiczówna

Atma

Maria Rodziewiczówna

Między ustami a brzegiem pucharu

Maria Rodziewiczówna

Straszny dziadunio

Maria Rodziewiczówna

Maria Rodziewiczówna: 164 cytaty5 Polubień

Maria Rodziewiczówna słynne cytaty

„Zima jak troska, długo trwa, a lato jak szczęście, mija chwilą.”

Maria Rodziewiczówna

Źródło: „Człowiek i światopogląd”, tomy 264–269, Wyd. Współczesne RSW Prasa, 1988, s. 95

„Człowiek zły, gdy go spotka zawód, mści się całe życie na innych; człowiek dobry, przez pamięć własnego bólu, bywa dla innych delikatny.”

Maria Rodziewiczówna

Na fali
Źródło: s. 91

„Ludzie potrafią mówić o wszystkim, tylko o bliźnim nie potrafią mówić; bliźniego się tylko obmawia.”

Maria Rodziewiczówna książka Atma

Atma
Źródło: s. 54

„Tracić jest ciężej niż wcale nie mieć.”

Maria Rodziewiczówna

Wrzos
Źródło: s. 176

„O ile nie jestem z konieczności w tłumie, o tyle z upodobania jestem zawsze sam!”

Maria Rodziewiczówna

Ragnarök
Źródło: s. 23

„W ten sposób myśląc, zatruwa pani nawet powietrze wkoło siebie i ślepnie pani na to, co otacza, i głuchnie pani na każdy głos ze świata. Nie widzi pani, że wokoło inni cierpią – może ciężej – ani słyszy pani, że cała ziemia drży od bólu. (…) Zasklepić się w swoich tylko sprawach, myśleć tylko o swojej biedzie, litować się tylko nad sobą, to znaczy nic nie rozumieć – i nie być człowiekiem.”

Maria Rodziewiczówna

Barbara Tryźnianka
Źródło: s. 197

Maria Rodziewiczówna Cytaty o ludziach

„Nie był to dla niej już obcy człowiek – Prusak. Zasady, rzeczywistość, wszystko zgasło, zbladło przed wielką potęgą, co się naigrywała z jej woli i tradycji: on ci nie wróg, on ci najmilszy na całym świecie, i choć może niewart, ale on ci pierwszy z ludzi, i choć ci ani swój mową ani życiem, choć on ciebie nie rozumie – ty go kochasz i kochać będziesz do śmierci, i nie ostoi się przed nim twa powaga ani duma, ani siła charakteru – i skoro zechce, będzie twym panem.”

Maria Rodziewiczówna książka Między ustami a brzegiem pucharu

Między ustami a brzegiem pucharu
Źródło: s. 142

„Obmowa jest jak drożdże: potrzebuje coraz nowego zaprawiania, bo inaczej opada i kwaśnieje. Ludzie będą się bawili szarpaniem mojej opinii, aż się znudzą i znajdą nową ofiarę. Okazać, że się ich lęka, unikać, bronić się, to tylko podsycać płomień.”

Maria Rodziewiczówna

Jerychonka
Źródło: s. 104

„Ludzie jak strusie, łykają najniestrawniejsze baśni.”

Maria Rodziewiczówna

Jerychonka
Źródło: s. 140

„Na sprawiedliwość patrz, a o ludzi złych nie dbaj.”

Maria Rodziewiczówna

Czarny chleb. Opowiadania
Źródło: Pierwsza kula, s. 200

„Osamotnienie jest właściwością starości – ja zresztą nie znoszę towarzystwa. Ludzie nie zapełniają życia, wnoszą w nie tylko chaos.”

Maria Rodziewiczówna książka Straszny dziadunio

Straszny dziadunio
Źródło: s. 47

„Ludzie tym się różnią od zwierząt, że znoszą dobrodziejstwo jak hańbę, a wdzięczności się wstydzą.”

Maria Rodziewiczówna

Kwiat lotosu
Źródło: Wyd. Alfa, Warszawa 1990, s. 120

Maria Rodziewiczówna Cytaty o kobietach

„Od śmierci zaciętsza jest natura kobiety, od głazu nielitościwsze jej serce, gdy nie kocha.”

Maria Rodziewiczówna

Na fali
Źródło: s. 155

„Czyż ty, dziecko, nie wiesz, że mężczyzna za dobrodziejstwo płaci dłonią, głową, krwią – kobieta zawsze tylko sercem! Podobno to większy nad wszystko skarb – serce, twoje własne, tobie oddane!”

Maria Rodziewiczówna

Jaskółczym szlakiem
Źródło: s. 84

„Kobieta wierzy, że z każdą miłością staje się na powrót dziewicą.”

Maria Rodziewiczówna

Czahary
Źródło: s. 225

„Kobieta, dla której byłeś dobry, która kocha, nie zapomni twej dobroci, nie sprofanuje swego kochania.”

Maria Rodziewiczówna

Czahary
Źródło: s. 167

„Zadaniem kobiety jest pamiętanie o drobiazgach. One stanowią o spokoju lub niepokoju domu, a dom to jest państwo.”

Maria Rodziewiczówna

Czahary
Źródło: s. 122

„Kobieta przeznaczona jest temu, kto jej zechce.”

Maria Rodziewiczówna

Czahary
Źródło: s. 146

Maria Rodziewiczówna: Na czasie cytaty

„Dajmy każdemu żyć, jak chce, a kogo warto, kochajmy i ceńmy.”

Maria Rodziewiczówna książka Między ustami a brzegiem pucharu

Między ustami a brzegiem pucharu
Źródło: s. 200

„Wszystkie poznane prawdy są chorobą! – Albo odzyskaniem zdrowia. – Może być – ale zawsze już z kalectwem.”

Maria Rodziewiczówna

dialog pomiędzy dwojgiem doświadczonych przez życie
Nieoswojone ptaki

„Kto od klęsk upada, ten niczego innego niewart, a kto niepowodzenia przyszłe w rachunek wciąga, ten tchórz.”

Maria Rodziewiczówna

Magnat
Źródło: s. 83

Maria Rodziewiczówna cytaty

„Nie patrz na życie jak na kroplę wody przez mikroskop, patrz na tę kroplę przez słońce – będzie tęcza!”

Maria Rodziewiczówna

Gniazdo Białozora
Źródło: s. 80

„Nic nie ginie, nic nie przepada, co z duszy jest. (…) To, co wolimy, nie bywa najwyższą zasługą.”

Maria Rodziewiczówna

Na wyżynach
Źródło: s. 152

„Człowiek rodzi się na lat kilkadziesiąt najwyżej. Gdybyż to pamiętał od początku! Ale wtedy tyle sił i żądz nosi w sobie, że mniema się być nieśmiertelnym. Marnuje lata, bo nie wie, jak potem te lata staną mu się wyrzutem i wstydem. Potem dni rad by przedłużyć, godziny pomnożyć, kradnie czas od snu, od jedzenia. Ale cóż to znaczy, te dni starości, te godziny uwiądu, wobec tamtych lat siły i potęgi!…”

Maria Rodziewiczówna

stary profesor do bohatera powieści
Błękitni
Źródło: s. 70

„Duch każdy jest Boży, jeśli go nie damy zabić materii lub oszukać jurystyce szatana.”

Maria Rodziewiczówna

Na wyżynach
Źródło: s. 280

„O wiele wygodniej traci się pieniądze, niż się je zbiera, dlatego nigdy nie miałem gustu do zbierania.”

Maria Rodziewiczówna

Magnat
Źródło: s. 175

„Królewny z bajek zwykle bywają samotne.”

Maria Rodziewiczówna

Czahary
Źródło: s. 142

„Świat jest bardzo dobry i piękny, gdy się chodzi ścieżkami duchów.”

Maria Rodziewiczówna

Jerychonka
Źródło: s. 233

„Warunki są bardzo ciężkie, ale jeśli panu się zdaje, że ten bitwę wygra, kto się z pola wycofał, to niech pan chłopcom historii nie wykłada.”

Maria Rodziewiczówna

właścicielka podupadającego majątku do nauczyciela swych dzieci
Barcikowscy
Źródło: s. 26

„Wie pani, kiedy człowiek głupio czas marnuje? Kiedy się nad sobą żali.”

Maria Rodziewiczówna

Wrzos
Źródło: s. 168

„Wmawiano we mnie, że świat jest z tęcz, mężczyzna szczytem rozumu, dom świątynią, miłość wiecznością. Okazało się, że świat jest z piasku i sośniny, mężczyzna istotą pełną kaprysów, humorów i zacofania, dom placem sprzeczek i plotek, a miłość perfumą złego gatunku, która się ulatnia, zanim się jej zapach pozna!”

Maria Rodziewiczówna

Czarny chleb. Opowiadania
Źródło: Znachor, s. 173

„Teraz takeśmy z tą ziemią jedno, że nie wiem, czy ona jest moją, czy ja jestem jej…”

Maria Rodziewiczówna książka Atma

ziemianin walczący o utrzymanie rodzinnego majątku do swego brata
Atma
Źródło: s. 49

„Bo kochanie urządzone jest jak waga w ormiańskiej kramicy. Kto kupić chce, ten się oszuka, kto sprzedaje, ten oszuka. To towar ni do handlu, ni do zmiany. Masz go, to przy sobie trzymaj. Kto Bogu się z prośbami narzuca, ten ślepy jest i głuchy, kto ludzi o zrównanie rachunków swych datków prosi, ten szaleńcem, co swe należności pisze na fali!”

Maria Rodziewiczówna

Na fali
Źródło: s. 16

„Pamiętajcie nie tykać jego duchowej swobody i woli. Niech się sam kształci, sam uczy, sam wybiera, sam szuka prawdy. Dlatego nie dałem mu żadnej religii, bo wiara powinna być rzeczą wyrozumowaną, przekonaniem a nie narzuconą niemowlęciu formułą. Niech samodzielnie roztrząsa i waży i boryka się z własnym krzyżem (…), nie nakładajcie mu pęt i kajdan, bo zmarnieje jak ludzkość cała marnieje skrępowana wiekowymi fałszami.”

Maria Rodziewiczówna

Kwiat lotosu

„Nie było mi przecie nigdy dobrze, abym na złe się buntował. Biedny byłem skrzywdzony i niepozorny. Jedni ludzie mnie wyzyskiwali, drudzy drwili, nikt mnie nie kochał (…) Dlatego mogę się obejść byle czym, znieść wiele i myślę, że choć wypłaty nie otrzymam, ja sam nie zawinię względem drugich. To daje dla samego siebie szacunek i cześć.”

Maria Rodziewiczówna książka Anima vilis

Anima vilis

„Dlaczego to cnota jest zawsze taka nudna? – Dlatego, że nic nowego nie wymyśla.”

Maria Rodziewiczówna

Jerychonka
Źródło: s. 80

„Nie był pan nigdy nieszczęśliwy? (…) Wtedy ten Bóg, na pozór straszny i niedościgły, zmienia się w ojca czułego, a ta wiara sroga staje się cichą przystanią od orkanów życia, ratunkiem i ucieczką. Zda się wtedy, że na duszę, jak na ocean wichrem smagany, do głębi wzburzony, kładą się ręce kochające i uciszają czarem, że na rany krwawe i palące spływa gojąca oliwa; a gdy człowiek, jak rozbitek, śmierci czeka, otwierają mu wrota nieznane do innego życia.”

Maria Rodziewiczówna

Kwiat lotosu
Źródło: Wyd. Alfa, Warszawa 1990, s. 180

„My nie możemy sądzić o szczęściu kobiety. One inaczej czują i rozumują. Szał tylko jednoczy obie płci, poza tym to dwa odrębne światy.”

Maria Rodziewiczówna

Ragnarök
Źródło: s. 166

„Żywot jest piekłem. Dlaczego ludzie grają w nim jedno dla drugich role oprawców? Czy to ich zła natura, czy jakaś niepojęta tej ziemi klątwa? A tak łatwo można by mieć spokój!”

Maria Rodziewiczówna

Jaskółczym szlakiem
Źródło: s. 118

„Drwina i ośmieszenie to broń straszna! Broń mas na jednostki, które chcą być inne od tłumu. Broń ograniczenia na wielkość, broń zacofania na postęp. Człowiek, gdy boi się śmieszności, od razu niech nie idzie na bój ze światem.”

Maria Rodziewiczówna

Ragnarök
Źródło: s. 174

„Nie wierz nigdy w dzieciństwo kobiety!”

Maria Rodziewiczówna

Na wyżynach
Źródło: s. 112

„Człowiek, który widzi siebie nie jedną cegłą tylko, ale cząstką wielkiego budynku, nabiera wartości i szacunku dla samego siebie.”

Maria Rodziewiczówna

Klejnot
Źródło: s. 53

„Trojako się pracuje: myślą, mową i czynem. Zaczątkiem jest myśl; jest jakby ziarnem, z którego wyrośnie kwiat słowa i owoc czynu. Co teraz zasiejesz myślą, w następnym życiu zbierzesz w czynie; więc myśli pilnuj, myśl kieruj w górę!”

Maria Rodziewiczówna książka Atma

Atma
Źródło: s. 47

„Mężczyźnie się zdaje, to on wybiera; zostawiono mu ten pozór. W rzeczy samej ożeni się z tą, która go wybierze, zręcznie w sieć obmota i wmówi, że to ona jest kochana. Jeszcze się będzie drożyła.”

Maria Rodziewiczówna

Jaskółczym szlakiem
Źródło: s. 136

„Kiedyś podobna jej znalazła się na sądzie, ale to daleko stąd było, w Judei, i stanęła przed sędzią, który zabronił jej kamienować, ale to dawno było, a sędzia był Bogiem, Miłością! Odtąd nie powtórzyło się już na świecie, a kamienie trwają, stały się symbolem cnoty, gdy spadają na głowę jawnogrzesznicy; występku, gdy miażdżą uwodziciela.”

Maria Rodziewiczówna

Joan. VIII 1–12
Źródło: s. 193

„Przyroda, która mędrca do podziwu wznosi, młodego jak wino podnieca, marzyciela duszę rozkoszą poi, artystę zachwytem napełnia, dla tego pogańsko niewiernego umysłu, dla tej duszy zbuntowanej i szyderskiej, dla tego serca pustego nie miała uroku; była zamkniętą księgą.”

Maria Rodziewiczówna

Kwiat lotosu
Źródło: Wyd. Alfa, Warszawa 1990, s. 60

„Rodzi się człowiek z gotową dolą i wyrokiem na całe życie. Jeden do wyzyskiwania i używania, na uznanie; miłość i niełaskę ludzką; drugi na doświadczenie od życia, pustkę, nienawiść i obojętność. Kiedy z sobą szczęścia nie przyniósł, żadnych wypłat nie ma taki na pracę (…) Praca uczciwa sama przez się daje spokój, a bieda cicho zniesiona, czyni człowieka głębszym i lepszym. Ten co najmniej ma dla siebie najwięcej ma w sobie.”

Maria Rodziewiczówna książka Anima vilis

Anima vilis

„Cudza tajemnica nie jest nigdy naszą własnością.”

Maria Rodziewiczówna

Błękitni
Źródło: s. 133

„Kobieta będzie kochać sto razy i zawsze będzie przysięgać, że tak kocha pierwszy raz.”

Maria Rodziewiczówna

Czahary

„Ziemia nazywa się grunt, w niej wszystkie korzenie tkwią, i trawy, i drzewa, i człowieka. Puścisz ziemię, będzie cię wiatr nosił po świecie, suchą łomakę! A uchowasz ziemię – to choćby cię sto razy od niej oderwali, to wrócisz i zakorzenisz się znowu.”

Maria Rodziewiczówna

umierający dziad do wnuka
Byli i będą
Źródło: s. 12

„Ale wy z miasta, to jakoś nie widzicie natury. Oczy wam wśród kamieni zgasły.”

Maria Rodziewiczówna

Czarny chleb. Opowiadania
Źródło: Jezioro, s. 49

„Jaka to szkoda, że człowiek nie pierwej nabiera rozumu, aż sam sobie przyzna, że był głupi!”

Maria Rodziewiczówna

Jerychonka
Źródło: s. 211

„Posłuchaj mnie uważnie, a jeśli nie zrozumiesz, to cię życie nauczy kiedyś; strzeż swego serca logiką i rozumem, bo z serca przychodzi śmierć człowieka (…) Przyjaciela, brata, powiernika nie szukaj wśród ludzi, ale stań się tym sam dla siebie. Sądź się surowo i milcz w bólu i radości, walki, upadki, tryumfy, niech je zna tylko ten Bóg, którego imię stanie ci się kiedyś religią; a ludzie nigdy, nigdy; I pamiętaj że na świecie jest jeden grzech; podłość, jedna cnota szlachetność, jedno szczęście spokój. I jest prawda, ale kto powie, że ją posiadł? Komu duch przestanie stawiać pytania i wątpliwości, aż do końca…?”

Maria Rodziewiczówna

Kwiat lotosu
Źródło: Wyd. Alfa, Warszawa 1990, s. 103

„Im dalej w życie, tym prawdziwiej widzimy, tym rzeczywiściej. Przychodzi logika i druzgoce marzenia, przychodzi prawda i burzy szklane gmachy młodzieńczych rojeń. Czy nie lepiej samemu się obudzić niż czekać, by ludzie brutalnie nas zbudzili?”

Maria Rodziewiczówna

Kwiat lotosu

„We wnętrzu człowieka mieszka złodziej zwany namiętnością. Strzeż się, by nie wykradł tego, co jest złotem w tobie.”

Maria Rodziewiczówna

Kwiat lotosu
Źródło: Wyd. Alfa, Warszawa 1990, s. 106

„Człowiek rad plwa na to, co z własnej winy utracił, by się nie zdradzić, że cierpi.”

Maria Rodziewiczówna

Jerychonka
Źródło: s. 221

„Od początku świata sidła są na wszystko i na wszystkich słabych, głupich i łakomych. Sidła i sieci, i wabie, i lusterka, i cienie. Ino na przednie i górne ptaki to nie służy. Za wysoko lecą, za bystro widzą. Rozumiesz?”

Maria Rodziewiczówna

Gniazdo Białozora
Źródło: s. 45

„Był jak miedziana moneta, prędko starta użyciem.”

Maria Rodziewiczówna

Czarny chleb. Opowiadania
Źródło: Starzec, s. 89

„Bo kto dopiero kocha nieszczęśliwie, ten może zyskać jeszcze wzajemność, więc rozczarowanie się odwlecze. Kto zaś wzajemność już zyskał, ten może ją już tylko stracić. Rozczarowanie stoi mu u progu.”

Maria Rodziewiczówna

Na fali
Źródło: s. 78

„Człowiek jest jak koń! Bez tresury – kawaler, z narowami – stary kawaler, z ułogą – mąż złej żony. Ale mąż dobrej żony to ideał konia!”

Maria Rodziewiczówna

miłośnik koni, hr. Maszkowski na weselu
Błękitni
Źródło: s. 226

„Urzędnik, panie, nie ma ojczyzny. Jemu wszystko jedno, gdzie jest i co robi! Mnie się zdaje, że urzędnik – to nawet duszy mieć nie może. Bo czy może mieć duszę maszyna do pisania!”

Maria Rodziewiczówna

Gniazdo Białozora
Źródło: s. 68

„Każdy jest na właściwej drodze, każdy ma los dostosowany do duszy. Tylko po swej drodze trzeba iść, tylko swój los trzeba kształtować, gdy się zrozumie cel. On jest abstrakcją, ty jesteś czynem…”

Maria Rodziewiczówna książka Atma

Atma
Źródło: s. 43

„Dola buduje się na klęskach.”

Maria Rodziewiczówna książka Dewajtis

Dewajtis
Źródło: s. 247

„Między naszą bracią bojującą wykwitnąć muszą trzy rzeczy, rzadko znane kobietom: odwaga, zimna krew i zdrowie jak stal hartowna; a zniknąć takie trzy; wrażliwość, plotkarstwo i płochość. Inaczej nie będzie nas!”

Maria Rodziewiczówna

Kwiat lotosu
Źródło: Wyd. Alfa, Warszawa 1990, s. 184

„Niechlujstwo jest pierwszym krokiem do złego.”

Maria Rodziewiczówna

Jerychonka
Źródło: s. 116

„Chlebiec święty, dobrodziej żywiciel – całe w nim bezpieczeństwo i zdrowie. Powiadają niektórzy, że tyle się nad nam nabiedzisz, że aż gorzki się stanie, ale to gardło gorzkie u takiego. Chleb zawsze dobry, a tylko człowiek bywa jadowity. A ja nawet powiem, że im więcej się nad nim nabiedujesz, to smaczniejszy.”

Maria Rodziewiczówna

Czarny chleb. Opowiadania
Źródło: Czarny chleb, s. 14

„To dowodzi, żeś zupełnie obcy. My, miejscowi, tak przywykliśmy do plotek i oszczerstw, że nie zwracamy na nie uwagi. Jest to zatrudnienie większej części naszego społeczeństwa.”

Maria Rodziewiczówna

miejscowy o społeczeństwie polskim
Jaskółczym szlakiem
Źródło: s. 116

„A czyje ono? Nasze czy nie nasze? Niech o tym myśli taki, co nie rozumie, że ino dusza jest nasza własna, a wszystko inne – dzierżawne i czasowe!”

Maria Rodziewiczówna książka Lato leśnych ludzi

Lato leśnych ludzi
Źródło: Wyd. Bellona, Warszawa 1990, s. 126

„Powiem, że kobiety mają duszę, chociażby z tej racji, że rozumieją ją w drugich, a mężczyźni uganiają się za cielesną pięknością.”

Maria Rodziewiczówna

Jerychonka
Źródło: s. 47

„Oni tylko gawrony hodują i pasą! Orłów im nie trzeba w tym kraju!”

Maria Rodziewiczówna

Gniazdo Białozora
Źródło: s. 51

„Bunt wszelki wyradza gorycz; gorycz prowadzi do refleksji.”

Maria Rodziewiczówna

Błękitni
Źródło: s. 199

Podobni autorzy

Władysław Reymont23

polski pisarz None

Andrzej Sapkowski171

polski pisarz None

Isaac Bashevis Singer32

pisarz amerykański, noblista None

Christian Morgenstern6

poeta i pisarz niemiecki None

Janusz Korczak22

polski pisarz, lekarz None

James Joyce21

irlandzki pisarz None

Gilbert Keith Chesterton85

pisarz angielski None

Henry Miller16

pisarz amerykański None

Paulo Coelho95

pisarz brazylijski None

Ilja Erenburg19

rosyjski pisarz None

Podobni autorzy

Władysław Reymont23

polski pisarz None

Andrzej Sapkowski171

polski pisarz None

Isaac Bashevis Singer32

pisarz amerykański, noblista None

Christian Morgenstern6

poeta i pisarz niemiecki None

Janusz Korczak22

polski pisarz, lekarz None