Cytaty o łzach

Zbiór cytatów na temat łzy, oko, nie żyje, serce.

Najlepsze cytaty o łzach

Andrzej Majewski Fotografia
John Ronald Reuel Tolkien Fotografia

„Nie powiem: Nie płaczcie, bo nie wszystkie łzy są złe.“

—  John Ronald Reuel Tolkien, Władca Pierścieni

Gandalf żegnając hobbitów w Szarej Przystani.
Władca Pierścieni

Julian Tuwim Fotografia

„Znałem kobietę z takim zezem, że jak płakała, to łzy ściekały jej zza uszu.“

—  Julian Tuwim polski poeta 1894 - 1953

Wiersze i aforyzmy, Jarmark rymów
Źródło: s. 539

Hirohito Fotografia

„Podjąłem starania, by połykać łzy i chronić gatunku Narodu Japońskiego.“

—  Hirohito cesarz Japonii 1901 - 1989

w dniu podpisania kapitulacji Japonii, 2 września 1945 r.

Ras Luta Fotografia

„Krople jak łzy lecą z góry, płaczą chmury,
Boże obmyj z nienawiści miasta mury…“

—  Ras Luta 1982

Uratuj siebie (2013)
Źródło: Deszcz

Jacob Cats Fotografia

„Łzy spadającukładają się w słowa,które chcielibyśmy usłyszeć.“

—  Edmund Borzemski 1959

Źródło: Stół milczenia

Epiktet Fotografia
Te-Tris Fotografia

„Mamo, wytrzyj łzy, i tak za dużo matek płacze.“

—  Te-Tris 1981

Dwuznacznie
Źródło: utwór MaMa

Eldo Fotografia

„Nie ma co tracić sił, nie wiesz co bedzie jutro, mocno żyj.“

—  Eldo polski raper 1979

27
Źródło: Krew, pot, sperma i łzy

Wszystkie cytaty o łzach

Razem 201 cytatów o łzach:

Adolf Hitler Fotografia
Mustafa Kemal Atatürk Fotografia

„Matki, które wysłałyście synów z dalekich krajów, obetrzyjcie łzy. Po tym jak stracili życie na naszej ziemi, stali się także naszymi synami.“

—  Mustafa Kemal Atatürk turecki polityk i wojskowy 1881 - 1938

do angielskich żołnierzy po bitwie o Gallipoli.

Hermann Hesse Fotografia

„Tym spośród nas, którzy łatwo znajdują zadowolenie, a pogodni są tylko z pozoru, przeciwstawiają się inni ludzie i całe ludzkie pokolenia, których pogoda nie jest powierzchowną igraszką, ale powaga i głębią. Jednego z nich znałem, był to dawny nasz mistrz muzyki, którego sam niegdyś widywałeś w Waldzell czasami, człowiek ten w ciągu ostatnich lat swojego życia posiadł cnotę pogody w tak znacznym stopniu, że promieniowała zeń jak światło ze słońca, że w postaci życzliwości, radości życia, dobrego humoru, ufności i zaufania przechodziła ona na wszystkich dookoła, we wszystkich też dalej promieniując, we wszystkich tych, którzy prawdziwie blask jej wchłonęli i pozwolili się nim przeniknąć. Ja również oświecony zostałem jego blaskiem, mnie również udzielił on nieco swej jasności i promienistości serca (…) Osiągnięcie takiej pogody jest dla mnie, a wraz ze mną dla wielu, celem najwyższym i najszlachetniejszym. Znajdziesz ową pogodę także u niektórych ojców z kierownictwa zakonu. A pogoda ta nie jest ani igraszką, ani upodobaniem w samym w sobie, jest najwyższą świadomością i miłością, jest afirmacją wszelkiej rzeczywistości, czuwaniem na skraju wszelkich głębin i przepaści, jest cnota rycerzy i świętych, cnota niezniszczalną, która wraz z wiekiem i przybliżaniem się śmierci stale jeno wzrasta. Jest ona tajemnica piękna i właściwą substancją wszelkiej sztuki. Poeta, który cuda i potworności życia taneczną miara swych wierszy opiewa, muzyk, co pozwala im rozbrzmiewać w postaci czystej współczesności, jest szafarzem światła, pomnaża radość i jasność na ziemi, nawet jeśli nas najpierw wiedzie przez łzy i ból. Może ów poeta, którego wiersze tak nas zachwycają, jest smutnym samotnikiem, może i muzyk ów był posępnym marzycielem, lecz także i wówczas dzieło jego uczestniczy w radości gwiazd i bogów. To, co nam daje, nie jest już jego mrokiem, cierpieniem czy trwogą, to kropla czystego światła, wiekuistej radości. Nawet całe narody czy języki zgłębić usiłują głębiny świata przez mity, kosmogonie, religie, radość ta jest ostatecznym i najważniejszym celem, który mogą osiągnąć.“

—  Hermann Hesse, książka Gra szklanych paciorków

Józef Knecht do swojego przyjaciela Plinia Designori
Gra szklanych paciorków
Źródło: Gra szklanych paciorków (rozdz. Rozmowa), tłum. Maria Kurecka, Wydawnictwo Poznańskie 1971, s. 319–322.

Jan Maria Vianney Fotografia
Alexandre Dumas Fotografia
Kasia Kowalska Fotografia
Kasia Kowalska Fotografia

„Poprzez palce moich rąk płyną dni, nie wiem nawet ile już…
W słodkim winie topię łzy, gaszę wolno słoność ich…“

—  Kasia Kowalska piosenkarka polska 1973

Płyta Gemini
Źródło: Jak rzecz

Diox Fotografia
Eldo Fotografia
Céline Dion Fotografia
William Congreve Fotografia
Andrzej Ziemiański Fotografia
Gabriel García Márquez Fotografia
Ryszard Rynkowski Fotografia

„(…) jak zacząłem się przymierzać do piosenki, łzy mi same leciały na klawiaturę. Przez pierwsze dwa tygodnie nie potrafiłem jej zaśpiewać z suchymi oczyma, tak mnie wzruszała.“

—  Ryszard Rynkowski polski piosenkarz i aktor 1951

na temat piosenki o mamie.
Wywiady
Źródło: „Gala”, 12/2009 http://www.gala.pl/gwiazdy/wywiady/zobacz/artykul/ryszard-rynkowski/

Papusza Fotografia

„Mnie ten Gorzów zjadł. Benzyna dusi, powietrze złe. Dobre ludzi dali mieszkanie, ale wziąć słowika w klatkę zamknąć, to on wszystko traci. Choć pięknie śpiewa, to jemu jest smutno. I te ściany takie ciężkie nade mną. A ja cygańska córka, las mi zdrowie daje. Jechałam taborem, to czułam się jak królowa Bona. Do mnie należeli perły rannej rosy. Moje były gwiazdy złote. Dziś co we włosy wplotę? W majowym słońcu jagody zbirałam, czarne jak łzy cygańskie. Na gałązkach się huśtałam. Żyłam wodnym szumem i jego srebrzystym dźwiękiem. Śpiewać nauczył mnie wiatr, ruczaje płakać. A jak lipy kwitły, to aż mnie zatykało, tak miód było czuć. W górach też cudnie. Jechalimy potokiem, pienił się, skakł, chodził po kamieniach, w deszczu groźniał, rozlewał się, wszystkich nas potopić chciał. Cyganka zejszła z wozu na drogę i tańczyła. Czemu? Bo jej radość była. Kawałek chleba suchego ugryzła, wody się napiła i była szczęśliwa. Z gołymi ręcami jechał człowiek po świecie. Czasem tylko coś pomieniał, parę groszy wziął. Wywróżył. I szedł dalej za tym chlebem żebraczym. Po pięćdziesiąt wozów jeździło u nas. Polskę znam od końca do końca. To wszystko nie można wydrężyć ze serca. Ale kto to zrozumi? Może tylko ci, co lubią przyrodę, świat, stare dawne życie przepamiętują w sobie.“

—  Papusza 1908 - 1987

Źródło: Angelika Kuźniak, Papusza, op. cit., s. 21, 24.

Krzysztof Karasek Fotografia
Dorota Zawadzka Fotografia

„Jestem ciepłą osobą, a w programie musiałam być zasadnicza. Zdarza się, że przyjeżdżam do malucha, a ten ma łzy w oczach. Rodzice straszą dzieci, że jak będą niegrzeczne to je superniania zabierze.“

—  Dorota Zawadzka polska psycholog 1962

Źródło: Dorota Zawadzka: Nie przepadam za Supernianią, 24 października 2009, dziennikwschodni.pl http://www.dziennikwschodni.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20091024/MAGAZYN/68044064

Paweł Hulka-Laskowski Fotografia
Bisz Fotografia
Eldo Fotografia
Pius XII Fotografia
Magdalena Walach Fotografia

„Kiedyś po jednym z przedstawień – komedii – cudowną rzeczą było dla mnie iść za parą, która płakała ze śmiechu i przeżywała ten spektakl w dalszym ciągu. W drodze na parking kobieta wciąż ocierała chusteczką łzy rozbawienia. To była dla mnie najlepsza recenzja.“

—  Magdalena Walach polska aktorka 1976

Źródło: „Niczego bym nie zmieniła” – wywiad z Magdą Walach, 15 marca 2011 http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/6861/Niczego-bym-nie-zmienila-wywiad-z-Magda-Walach.html

„Powstrzymaj się przed zabijaniem, przemocą, chciwością, zazdrością, przywiązaniem i złym charakterem. Uroń łzy litości i współczucia; pokaż światu drogę do wyzwolenia.“

—  Dharma Sangha 1990

Kazanie z 19 października 2007
Źródło: dharmasangha.info http://www.dharmasangha.info/index.php/teachings/252-teachings-given-on-october-19-2007

François Claudius Koëningstein Fotografia
Augustyn Suski Fotografia

„Będziemy żyć! Bo siłą naszą mocarny duch, którego złamać żadna bezprawna siła nie zdoła Bo siła nasza – to wielka myśl, co w złotą przyszłość woła Zginą twe syny – to nic. Ale zostanie serce narodu co bije, woła przez kres tyranię i łzy „przetrwamy” i choć koniec daleko, przetrwamy!…“

—  Augustyn Suski poeta polski, przywódca konspiracyjnej Konfederacji Tatrzańskiej 1907 - 1942

w czasie okupacji.
Źródło: Urszula Perkowska, POETA I DZIAŁACZ SPOŁECZNY. Augustyn Suski (1907–1942), „Alma Mater”, nr 100, luty 2008, s. 80.

Marek Hłasko Fotografia
Henryk Jaskuła Fotografia

„Do istot, które kochałem bardziej niż bardzo zaliczam „Dar Przemyśla” (…) Żyję z połową duszy, ta druga połowa leży na wraku lub we wraku „Daru Przemyśla” na kubańskiej plaży, gdzie (…) został on bezmyślnie, nonszalancko, jak własność państwowa, rozbity na progu rafowym 80 metrów od suchego lądu, przy doskonałym wietrze ENE 4°B i idealnej widzialności. Wygląda to tak, przy innym spojrzeniu na sprawę, jakby ten jacht nie mógł żyć beze mnie, jakby połowa mojej duszy zadomowiona w nim zrewoltowała się, brzydziła się dotykiem steru jachtu tych rąk, które wydarły go moim. Często wydaje mi się, że ten jacht popełnił samobójstwo (…) przy wraku została połowa mojej duszy, a ta druga, zdumiona nieszczęściem tamtej, nie może się pozbierać do dzisiaj. Nikt nie postawił pomnika czy choćby kamienia przy wraku, czas zdrapał nazwę z burty, nikt tutaj nie uronił jednej łzy, bo dla wszystkich w Przemyskim OZŻ jacht był przedmiotem, a nie istotą, jak dla mnie; ten jacht rodził się na moich oczach, z moich marzeń i nadziei, i nim został zwodowany był już otoczony moim gorącym uczuciem. Niech te słowa będą hołdem dla jachtu w każdą rocznicę jego zagłady, już nieważne czy w wyniku samobójstwa, czy morderstwa. Niech te słowa zastąpią mu kamień przygrobowy z opisem jego czynów. Wspomnienie o „Darze Przemyśla” zakończę marszem żałobnym z III Symfonii „Eroica” Beethovena i westchnieniem: Okręcie mój kochany, rozumiem to, że nie mogłeś żyć beze mnie, ale nie rozumiem tego, jak ja mogę bez ciebie żyć.“

—  Henryk Jaskuła żeglarz polski 1923

Pożegnanie jachtu „Dar Przemyśla” wygłoszone w polonijnym Yacht Clubie im. Josepha Korzeniowskiego w Chicago
Źródło: Przemyślanin – Przemyski Niezależny Serwis Historyczno-Informacyjny

Walery Antoni Wróblewski Fotografia

„Łzy tych kobiet tak mnie wzruszyły, że nie mogłem odmówić i wydałem rozkaz wstrzymania przygotowań do wysadzenia kościoła Notre Dame.“

—  Walery Antoni Wróblewski Polski działacz rewolucyjno-demokratyczny, dowódca w powstaniu styczniowym, generał Komuny Paryskiej. 1836 - 1908

opowiadając o dwóch księżniczkach francuskich, które podczas Komuny Paryskiej swoim błagalnym płaczem przyczyniły się do ocalenia słynnej katedry.
Źródło: Leonard Dubacki, Walery Wróblewski, „Przegląd Socjalistyczny” nr 1 (22), 2009 http://lewicowo.pl/walery-wroblewski/

Siergiej Jesienin Fotografia

„Łzy i rojenia,
Kwiaty, marzenia
Daruję ci.

Tkliwość nieśmiałą,
Opowieść łzawą
I uczuć wir.“

—  Siergiej Jesienin poeta rosyjski 1895 - 1925

Мечты и слезы,
Цветы и грезы
Тебе дарю.

От тихой ласки
И нежной сказки
Я весь горю. (ros.)
Źródło: wiersz Młodość http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Młodość&useskin=monobook

Teresa Wilska Fotografia
Paulina Bisztyga Fotografia
Howard Zinn Fotografia
Maryla Wolska Fotografia

„Jej narzeczony był ogromnym mężczyzną – taki miś olbrzymiego wzrostu, barczysty i potężny, ale odnoszący się do niej z ogromną subtelnością. Tę delikatną dziewczynę gorąco pokochał. Kiedyś stali oboje razem. Zaczęło się bombardowanie. Ona się wyrwała, zaczęła uciekać i została trafiona – na jego oczach. Jakiś podmuch zdarł z niej całe ubranie. W szpitalu na Mokotowskiej w kostnicy, wśród kilkunastu trupów, zobaczyłyśmy jej ciało. Leżała tylko w białej koszulce, całej we krwi. To było wzruszające i wstrząsające. Jej narzeczony chciał koniecznie zrobić dla niej trumnę. Trumien już od dawna nie było, większość wydobytych spod gruzów zwłok po prostu zakopywano w ziemi. Ale on zdobył jakieś deski, zbił proste pudło i gdzieś za ulicą Wiejską mieliśmy ją pochować. Trzeba było iść dość daleko, przejść przez cały Plac Trzech Krzyży, w okolicy Instytutu Głuchoniemych. (Wtedy to zobaczyłam zniszczoną moją szkołę Królowej Jadwigi). Narzeczony Wandzi sam wykopał grób, złożył ją do „trumny”, szlochał jak dziecko, a jego łzy padały na ciało Wandzi. Ponieważ co chwilę był nalot, chcieliśmy jak najszybciej zakończyć ten pogrzeb. Tymczasem on ukląkł, złożył całe dłonie jak przy pacierzu i modlił się serdecznie. Wandzia leżała słodko uśmiechnięta, spokojna, uroczo dziecinna, drobniutka w tej swojej koszulce, prawie naga, calutka we krwi. Była jak polski sztandar: biała koszulka i czerwona krew… Nie było księdza, więc my prowadziłyśmy modlitwy – jej narzeczony modlitwę. Potem nakrył swą skrzynkę jakąś deską, rzuciliśmy troszkę ziemi, on sam grób zakopał, usypał kopczyk i postawił krzyż, który wystrugał z odpowiadał. Gdy skończyłyśmy się modlić, on jeszcze zaczął „Pod Twoją obronę” i gdy łkającym głosem mówił, wszyscy płakaliśmy i tak łkając kończyliśmy patyków. Było coś wstrząsającego w żałobie tego olbrzymiego mężczyzny. A myśmy stały, jak zawsze zdumione, że jeszcze żyjemy. Inni odchodzą, a my zostajemy, nawet żadna z nas nie jest ranna.“

—  Maria Okońska 1920 - 2013

Źródło: Maria Okońska Wspomnienie z Powstania Warszawskiego, op. cit., s. 124–125.

Pitigrilli Fotografia
Till Lindemann Fotografia

„Moje serce płonie

Przychodzą do was w nocy
I kradną wasze łzy gorące, drobne
Czekają do wschodu księżyca
I wciskają je w me żyły chłodne“

—  Till Lindemann niemiecki muzyk rockowy, wokalista zespołu Rammstein 1963

Mein Herz brennt

Sie kommen zu euch in der Nacht
Und stehlen eure kleinen heißen Tränen
Sie warten bis der Mond erwacht
Und drücken sie in meine kalten Venen (ang.)
Teksty piosenek
Źródło: Mein Herz Brennt, album Mutter (2001).

Stefan Korboński Fotografia
Józef Łobodowski Fotografia

„Pożegnania – strzały niecelne,
łzy żałości – cekiny srebrne.“

—  Józef Łobodowski 1909 - 1988

Źródło: Kasyda pożegnalna

Ángela Becerra Fotografia
Jan Twardowski Fotografia

„Po to jest cisza by szepty słyszeć? – Słyszeć łzy:
– Wielu poetów poznało krzyk ciszy.“

—  Jan Tulik 1951

Źródło: Pszczoły spod Verdun

Bolesław Czerwieński Fotografia

„Krew naszą długo leją katy,
wciąż płyną ludu gorzkie łzy.“

—  Bolesław Czerwieński poeta polski 1851 - 1888

Źródło: Czerwony sztandar

Keith Richards Fotografia

„Łzy wylane przez kobiety Micka zrujnowały sporo moich koszul.“

—  Keith Richards brytyjski muzyk rockowy, gitarzysta (The Rolling Stones) 1943

Źródło: wyborcza.pl, 14 listopada 2010 http://wyborcza.pl/1,75480,8656381,Rolling__Life_.html#ixzz15jK1cbch

Doda Fotografia

„Już dosyć!
Świat nie jest zły,
Lecz warto wiedzieć, że są łzy
Bo źli jesteśmy my.“

—  Doda polska piosenkarka (Doda; Doda Elektroda) 1984

Cytaty z piosenek Dody, Z zespołem Virgin, Ficca
Źródło: Znak pokoju

Stefan Żeromski Fotografia
Karol Samsel Fotografia
Juda Halevi Fotografia

„O miasto świata, nieskalanie piękne,
Na dalekim Zachodzie wzdycham do ciebie,
Och! gdybym miał orle skrzydła, poleciałbym do ciebie,
A moje łzy skropiłyby twoją ziemię.“

—  Juda Halevi 1079 - 1141

Źródło: Simon Sebag Montefiore, Jerozolima. Biografia, Warszawa 2011, Wydawnictwo Magnum, s. 246–247.

Danny DeVito Fotografia

„Jeśli nie wiesz, jak się płacze, to wystarczy, żebyś pociągnął mocno jeden włosek w nosie – łzy pojawią się błyskawicznie.“

—  Danny DeVito amerykański aktor, reżyser i producent filmowy 1944

Źródło: „To i owo” nr 18, 2009, s. 5.

„Żal nic tu nie pomoże,
Łzy twoje i mój płacz.
Nikt nie uciszy morza,
Nie zatrzyma biegu fal.“

—  Jerzy Miller (poeta) polski poeta 1923 - 2007

Źródło: Żółte kalendarze

Aneta Todorczuk-Perchuć Fotografia
Henryk Sienkiewicz Fotografia

„Hej, łzy się kręcą…“

—  Henryk Sienkiewicz, książka Stary sługa

zakończenie noweli.
Źródło: Stary sługa (1875)

Karolina Sawka Fotografia
Ernst Jünger Fotografia
Bernard Cornwell Fotografia

„Są takie momenty w naszym życiu, kiedy wydaje się, że nic się nie dzieje, kiedy dym nie zdradza płonących mieścin i gospodarstw, i kiedy nie ma dużo śmierci, przez którą przelewamy łzy. Nauczyłem się nie ufać tym czasom, ponieważ gdy na świecie panuje pokój, ktoś inny planuje wojnę.“

—  Bernard Cornwell, książka Death of Kings

There are seasons of our lives when nothing seems to be happening, when no smoke betrays a burned town or homestead and few tears are shed for the newly dead. I have learned not to trust those times, because if world is at peace then it means someone is planning war. (ang.)
Postać: Uthred
Death of Kings

Jerzy Zawieyski Fotografia

„Łzy wysychają, gdy się wchodzi poza próg ludzkiej ostateczności.“

—  Jerzy Zawieyski polski pisarz, aktor, działacz polityczny 1902 - 1969

Źródło: Wysoka ściana

Jehuda Amichaj Fotografia

„Ból trwania w obcym miejscu
przecina moje serce, jest jak słodki owoc.
I gdzież są dobre łzy?“

—  Jehuda Amichaj 1924 - 2000

Źródło: Ból trwania w obcym miejscu (hebr. Ke'ew lihiot be-makom zar), tłum. Tomasz Korzeniowski

Bodo Uhse Fotografia

„Ale miałem łzy w oczach, a ze łzami w oczach nie można walczyć, zasłaniają one pole bitwy i czynią człowieka nieudolnym.“

—  Bodo Uhse 1904 - 1963

o reakcji na prawdę o Stalinie.
Źródło: Krytyka i samokrytyka na konferencji kulturalnej SED, „Życie Literackie” nr 45, 10 listopada 1957, s. 11 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14888

Charles Chaplin Fotografia

„Łzy znajdują się na dnie każdego komizmu.“

—  Charles Chaplin angielski aktor i reżyser kina niemego 1889 - 1977

Kathleen Ann Goonan Fotografia
Marcello Mastroianni Fotografia
Hayley Williams Fotografia

„Czasami życie rzuca ci w oczy brud, który kłuje cię tak, że nie możesz widzieć przez parę minut. Nawet po jego wyjęciu twoje oczy są całe czerwone i obraz jest gówniany… ale w końcu, czy to przez łzy, a może tylko przez czas… zaczynasz widzieć jeszcze wyraźniej niż wcześniej.“

—  Hayley Williams Wokalistka Paramore 1988

Sometimes life throws dirt in your eyes and it stings and you can’t see for a few minutes. Even after you get it out your eyes are all red and your vision is shitty… but eventually, whether through tears or maybe just time… you start to see even clearer than before. (ang.)

Marina Vlady Fotografia

„Lubię grać, bo jestem aktorką, występuję od dziecka, to moje powołanie. Ale mówić o Wysockim, w dodatku publicznie, jest mi nadal trudno. Ile razy na próbach ocierałam łzy – wiem tylko ja i może jeszcze muzycy.“

—  Marina Vlady francuska aktorka pochodzenia rosyjskiego 1938

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 17 stycznia 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/pwrm.htm

Teofil Lenartowicz Fotografia

„Płyńcie! płyńcie, łzy tęschnoty,
Nieutulne łzy tułacze,
Może jeśli dzień przepłaczę,
Noc przyniesie mi sen złoty.“

—  Teofil Lenartowicz polski etnograf, rzeźbiarz, konspirator i poeta romantyczny 1822 - 1893

Źródło: Dumka wygnańca

Aleksander Wat Fotografia
Stanisław Dygat Fotografia
Eldo Fotografia
Stefan Żeromski Fotografia
Maria Walewska Fotografia

„Pamiętam, że przycisnął mnie do siebie, i wydawało mi się, że łzy spływały po jego policzkach.“

—  Maria Walewska kochanka Napoleona 1786 - 1817

o spotkaniu z Napoleonem 28 czerwca 1815 w Malmaison, przed jego zesłaniem na Wyspę św. Heleny.
Źródło: Vika Filipowicz, Smutne szczęście pani Walewskiej, „Top Biografie” nr 7–9/2007, s. 74.

Jolanta Kwaśniewska Fotografia

„Nie zadawajcie pytań, które wywołują moje łzy.“

—  Jolanta Kwaśniewska prawnik, działaczka społeczna, żona prezydenta RP 1955

Źródło: wyborcza.pl, 17 lipca 2009 https://web.archive.org/web/20131020105149/http://wyborcza.pl/1,75515,6829121,Jolanta__you_are_the_best_.html

Stefan Żeromski Fotografia
Günter Grass Fotografia

„Łzy też są arantilem.“

—  Günter Grass, książka Miejscowe znieczulenie

Postać: Eberhard Starusch
Miejscowe znieczulenie

„Wtedy ja usiadłam do fortepianu. Chwila namysłu, a potem mocnym dźwiękiem popłynęła melodia najpierw Jeszcze Polska nie zginęła, a potem – Oto dziś dzień krwi i chwały. Wszyscy stają na baczność, coś drży w całym ciele. Z wielkim wzruszeniem pełną piersią śpiewamy Warszawiankę – zakazane od pięciu lat słowa, nucone wiele razy przy szczelnie zamkniętych drzwiach i oknach: „Kto przeżyje wolnym będzie, kto umiera, wolnym już”. Trudno powstrzymać płacz. Łzy spadają mi na klawisze. Oto pierwszy oddech wolności, pierwsze spotkanie z tym, o czym człowiek marzył, o co się modlił i o co walczył. Wolność Woli. Wolność śpiewa w duszy, wolność drży w klawiszach fortepianu, w odgłosach salw karabinowych, w naszej młodości, która zespolona w oczekiwaniu na nieprzyjacielski czołg, chce zgnieść zło, podłość i fałsz. Dom pełen chłopców, żołnierzy AK, którzy przed chwilą butelkami benzyny pokonali czołg. Wychodzimy na ulicę – pełni entuzjazmu i szczęścia wołamy – Warszawa wolna! I nagle zrywa się pieśń inna, potężny, poważny hymn – modlitwa: „Przed Twe ołtarze zanosim błaganie, Ojczyznę wolną racz nam wrócić, Panie!” Stoimy wyprostowani, na baczność, a śpiew nasz biegnie na ulicę, oczekującą w ciszy na nowy szturm. Wiele jeszcze razy w ciągu powstania śpiewało się tę pieśń, ale nigdy już z takim entuzjazmem, mocą, szczęściem i łzami, jak wówczas w trzecim dniu powstania, w trzecim dniu walki na Woli, między zdobywaniem jednego czołgu po drugim.“

—  Maria Okońska 1920 - 2013

Źródło: Maria Okońska, Wspomnienie z powstania warszawskiego, op. cit., s. 26–27.

Mariusz Antoni Kamiński Fotografia
Felicjan Andrzejczak Fotografia

„Któregoś dnia zadzwonił Romek Lipko i zaproponował współpracę. Zgodziłem się, bo zapotrzebowanie na muzykę rockową było olbrzymie. Nigdy nie zapomnę koncertów, kiedy publiczność śpiewała całą piosenkę Jolka, Jolka, pamiętasz… Głos mi drżał, łzy się pojawiały w oczach. Nie mówiąc o występach w USA, w salach, o których każdy artysta marzył, by w nich wystąpić.“

—  Felicjan Andrzejczak polski muzyk i wokalista 1948

o współpracy z Budką Suflera.
Źródło: Leszek Kalinowski, Felicjan Andrzejczak: Wolę Świebodzin od Warszawy, „Gazeta Lubuska”, 28 stycznia 2008 http://www.gazetalubuska.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20080128/WYWIADY/729560097

Jankiel Wiernik Fotografia
Krzysztof Niewrzęda Fotografia
Anaïs Nin Fotografia
Zhou Weihui Fotografia
Sławomir Szmal Fotografia
Czesław Miłosz Fotografia