Cytaty o łzach

Zbiór cytatów na temat łzy, oko, nie żyje, płacz.

Najlepsze cytaty o łzach

„Początkiem i końcem każdej rewolucji są bieda, krew i łzy.”

Andrzej Majewski (1966) pisarz i fotografik polski

„Łzy są pociechą nieszczęśliwych.”

Epiktet (50–138) filozof rzymski

„Mamo, wytrzyj łzy, i tak za dużo matek płacze.”

Te-Tris (1981)

Dwuznacznie
Źródło: utwór MaMa

„Łzy uzdrawiające to także te łzy, które parzą i smagają.”

Stephen King książka Lśnienie

The Shining

„Nie powiem: Nie płaczcie, bo nie wszystkie łzy są złe.”

John Ronald Reuel Tolkien Władca Pierścieni

Gandalf żegnając hobbitów w Szarej Przystani.
Władca Pierścieni

„Kto obiera cebulę, roni łzy.”

Jacob Cats (1577–1660)

„Łzy jak perły z cierpienia powstają.”

Antoni Regulski

„Krew naszą długo leją katy,
wciąż płyną ludu gorzkie łzy.”

Bolesław Czerwieński (1851–1888) poeta polski

Źródło: Czerwony sztandar

„Nie ma co tracić sił, nie wiesz co bedzie jutro, mocno żyj.”

Eldo (1979) polski raper

27
Źródło: Krew, pot, sperma i łzy

„Łzy znajdują się na dnie każdego komizmu.”

Charles Chaplin (1889–1977) angielski aktor i reżyser kina niemego

Cytaty o łzach

„Jeżeli ta wojna jest przegrana, to nie jest moim zmartwieniem, że giną w niej ludzie. Nie uronię za nich jednej łzy, bo nie zasłużyli na nic lepszego.”

Adolf Hitler (1889–1945) kanclerz Rzeszy, twórca i dyktator III Rzeszy niemieckiej

O wojnie, O ludziach

„Spójrzmy więc wstecz i wspomnijmy to, dla czego warto było żyć. Kruk Edgara Allana Poe. Zamek Karmazynowego Króla. 17 minuta Ech Pink Floyd. James Bond. Nights In White Satin The Moody Blues. Adagio Albinioniego. Kobieta Wąż (The Reptile) w kwietniu 1970 roku – seans w sanockim kinie San, kiedy po raz pierwszy i ostatni bałem się na horrorze. Atom Heart Mother. Andante z Tria Es-dur Schuberta. Tom and Jerry. Coca-cola i ketchup. Rzygający grubas w Sensie życia wg Monthy Pythona. Czas apokalipsy. Drugi koncert Marillion w Gdańsku, gdy Fish śpiewał Lawendy „tylko” dla mnie i Anki. Clint Eastwood i scena z rondlem w westernie Joe Kidd. O fortuna – pierwsza pieśń z Carmina Burana Carla Orffa. Twin Peaks. Wizyta w Domu Kobiety Węża (Oakley Court pod Londynem). Wzruszenie, gdy przyszło mi zapowiedzieć koncert Petera Hammilla w Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy 14 października 1995. Miłość w czasach zarazy Marqueza. Lost Highway. Noc i poranek 31 maja 1998…
Wszystkie te chwile przepadną w czasie, jak łzy w deszczu. Pora umierać.”

Tomasz Beksiński (1958–1999) polski dziennikarz muzyczny, prezenter radiowy, tłumacz

felieton, który był de facto listem pożegnalnym Tomasza Beksińskiego,
Opowieści z Krypty
Źródło: felieton Fin de siecle, „Tylko Rock” nr 1 (101), styczeń 2000.

O miłości, O kobietach, O domu, O śpiewie

„W imię tych, którzy przez wieki nie splamili nigdy się
Na swój kraj i swe oręża przysięgali – krew za krew!
Niezłamanym wojownikom, wiernym prawdzie, aż po zgon
Coraz większy płonie ogień, coraz silniej bije dzwon (…)
W swych ostatnich tchnieniach życia, gdy odejścia wstawał świt
Nieskalanej swej ojczyźnie poświęcali swoje łzy.”

Mariusz Szczerski (1970–2005) wokalista polski (Honor)

Cytaty z utworów zespołu Honor
Źródło: Bóg wojny

O Bogu, O wojnie, O odejściu, O wieku

„Tym spośród nas, którzy łatwo znajdują zadowolenie, a pogodni są tylko z pozoru, przeciwstawiają się inni ludzie i całe ludzkie pokolenia, których pogoda nie jest powierzchowną igraszką, ale powaga i głębią. Jednego z nich znałem, był to dawny nasz mistrz muzyki, którego sam niegdyś widywałeś w Waldzell czasami, człowiek ten w ciągu ostatnich lat swojego życia posiadł cnotę pogody w tak znacznym stopniu, że promieniowała zeń jak światło ze słońca, że w postaci życzliwości, radości życia, dobrego humoru, ufności i zaufania przechodziła ona na wszystkich dookoła, we wszystkich też dalej promieniując, we wszystkich tych, którzy prawdziwie blask jej wchłonęli i pozwolili się nim przeniknąć. Ja również oświecony zostałem jego blaskiem, mnie również udzielił on nieco swej jasności i promienistości serca (…) Osiągnięcie takiej pogody jest dla mnie, a wraz ze mną dla wielu, celem najwyższym i najszlachetniejszym. Znajdziesz ową pogodę także u niektórych ojców z kierownictwa zakonu. A pogoda ta nie jest ani igraszką, ani upodobaniem w samym w sobie, jest najwyższą świadomością i miłością, jest afirmacją wszelkiej rzeczywistości, czuwaniem na skraju wszelkich głębin i przepaści, jest cnota rycerzy i świętych, cnota niezniszczalną, która wraz z wiekiem i przybliżaniem się śmierci stale jeno wzrasta. Jest ona tajemnica piękna i właściwą substancją wszelkiej sztuki. Poeta, który cuda i potworności życia taneczną miara swych wierszy opiewa, muzyk, co pozwala im rozbrzmiewać w postaci czystej współczesności, jest szafarzem światła, pomnaża radość i jasność na ziemi, nawet jeśli nas najpierw wiedzie przez łzy i ból. Może ów poeta, którego wiersze tak nas zachwycają, jest smutnym samotnikiem, może i muzyk ów był posępnym marzycielem, lecz także i wówczas dzieło jego uczestniczy w radości gwiazd i bogów. To, co nam daje, nie jest już jego mrokiem, cierpieniem czy trwogą, to kropla czystego światła, wiekuistej radości. Nawet całe narody czy języki zgłębić usiłują głębiny świata przez mity, kosmogonie, religie, radość ta jest ostatecznym i najważniejszym celem, który mogą osiągnąć.”

Hermann Hesse książka Gra szklanych paciorków

Józef Knecht do swojego przyjaciela Plinia Designori
Gra szklanych paciorków
Źródło: Gra szklanych paciorków (rozdz. Rozmowa), tłum. Maria Kurecka, Wydawnictwo Poznańskie 1971, s. 319–322.

O śmierci, O Bogu, O bólu, O ludziach

„Matki, które wysłałyście synów z dalekich krajów, obetrzyjcie łzy. Po tym jak stracili życie na naszej ziemi, stali się także naszymi synami.”

Mustafa Kemal Atatürk (1881–1938) turecki polityk i wojskowy

do angielskich żołnierzy po bitwie o Gallipoli.

O życiu, O matce

„Znałem kobietę z takim zezem, że jak płakała, to łzy ściekały jej zza uszu.”

Julian Tuwim (1894–1953) polski poeta

Wiersze i aforyzmy, Jarmark rymów
Źródło: s. 539

O kobietach, O płaczu

„Msza Święta jest tą samą ofiarą, ale bezkrwawą, którą Pan Jezus złożył z siebie w Wielki Piątek na krzyżu. Zachodzi ta tylko różnica, że wtedy można było widzieć oczyma ciała, jak Pan Jezus cierpiał i krew swoją przelewał, zaś we Mszy Świętej ofiaruje się Jezus Chrystus swojemu Ojcu w sposób niewidzialny i bezkrwawy. Msza Święta jest szczytną ofiarą: Ona rozwesela cały dwór niebieski, pomaga bidnym duszom czyśćcowym, sprowadza na ziemię wszelkie błogosławieństwo i więcej chwały przynosi Bogu, niż cierpienia wszystkich męczenników, niż umartwienia wszystkich pustelników, niż wszystkie łzy pokutników, przelane od początku świata, aż do końca wieków.”

Jan Maria Vianney (1786–1859) francuski duchowny, święty kościoła katolickiego

Źródło: Kajetan Rajski, Prawdziwy mężczyzna… czyli kto?, Wyd. Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, Sandomierz 2013, s. 41, 42.

O Bogu, O duszy, O cierpieniu, O wieku

„Dla charakterów słabych zawód miłosny jest ciosem, który łamiąc serce, wzmaga jeszcze bardziej ich uczucie. Wyrażają oni swe uczucia przez łzy i żale.”

Alexandre Dumas (1802–1870) pisarz francuski

O emocjach, O charakterze, Serce

„Bezlitosny uśmiech ust tych, które znał… Sojusznika! Który strzelał mu w tył głowy!
Dziesiątki lat męczona i nękana przez życie szła o przyszłość niespokojna
Kto głupi tak zaprzedał swą ojczyznę, kto skazał kraj na rządy komunizmu?
Tysiące dni lata niespłaconych ran, czerwone psy mordercy wielkich wspomnień,
Judaszy płacz, srebrniki za ojczyznę, fałszywe łzy za zbrodnie komunizmu!”

Mariusz Szczerski (1970–2005) wokalista polski (Honor)

Cytaty z utworów zespołu Honor
Źródło: Oblicze zbrodni

O życiu, O uśmiechu, O psie, O przyszłości

„Żal nic tu nie pomoże,
Łzy twoje i mój płacz.
Nikt nie uciszy morza,
Nie zatrzyma biegu fal.”

Jerzy Miller (poeta) (1923–2007) polski poeta

Źródło: Żółte kalendarze

O płaczu

„To nie tak miał skończyć się czas – obiecał trwać, lecz zadrwił i zgasł
Wiem, czym są łzy i wiem, czym jest lęk, bo to koniec i mnie coraz mniej…”

Kasia Kowalska (1973) piosenkarka polska

Płyta Czekając na…
Źródło: Czekając na…

O czasie

„Poprzez palce moich rąk płyną dni, nie wiem nawet ile już…
W słodkim winie topię łzy, gaszę wolno słoność ich…”

Kasia Kowalska (1973) piosenkarka polska

Płyta Gemini
Źródło: Jak rzecz

„Śnią mi się sny, w których zostaję sam,
Bo ci, których kocham nie chcą mnie znać.
Ci, których znałem odeszli w niepamięć,
Nie przynosi ulgi ulubiony kawałek.
Wyłączam radio, cisza każe mi myśleć,
Łzy cisną się same, w myślach mam modlitwę:
Boże, daj mi jeszcze trochę wiary,
Wątpię w cel podróży, pogubiłem mapy,
Nie mam siły iść, nie mam siły biec,
Nawet gdybym miał, to nie wiedziałbym gdzie.
Wskaż mi drogę, podaruj mi siłę
I wybacz mi proszę, to że w ciebie zwątpiłem.
Zła droga jest zawsze złą drogą,
Wybaczenie jest zawsze wybaczeniem,
Zwątpienie jest tylko zwątpieniem.
Ja wątpię we wszystko, jestem tylko człowiekiem.”

Diox (1985)

Wątpię 2

O Bogu, O wierze, O myślach, O odejściu

„Ukończywszy Życie pewnego szaleńca, przypadkowo w sklepie ze starzyzną natrafił na wypchanego łabędzia. I mimo że stał on z dumnie wzniesionym dziobem, nawet jego pożółkłe skrzydła były przeżarte przez mole. Rozmyślając nad własnym życiem, poczuł w oczach wzbierające łzy i na ustach gorzki uśmiech. Na drodze przed nim czyhało tylko szaleństwo lub samobójstwo. Szedł samotnie pośród wieczornego tłumu, zdecydowany czekać na swój los, który powoli przyjdzie go unicestwić.”

Ryūnosuke Akutagawa (1892–1927) japoński pisarz

Życie pewnego szaleńca i inne opowiadania
Źródło: Życie pewnego idioty (jap. 或阿呆の一生 Aru ahō no isshō), tłum. Mikołaj Melanowicz, rozdz. 49: Wypchany łabędź, s. 160.

O życiu, O losie, O uśmiechu, O samobójstwie

„Dziś spłacim łzy sióstr, matek i wdów jęki,
Hej, baczność! cel i w łeb lub serce pal.”

Władysław Ludwik Anczyc (1823–1883) polski poeta, dramatopisarz, wydawca, tłumacz, działacz ludowy

Źródło: Marsz strzelców

O matce, Serce

„Zamiast toczyć wojnę ze złem, wylecz tego psa zdychającego w rowie i tym samym otrzyj łzy sobie samemu.”

Philip Kindred Dick Boża inwazja

Źródło: Boża inwazja

„Chciałbym wierzyć, że „my” to coś więcej
Niż upadki, klęski i szpetne blizny.
Dom często to klatka, jedyną kobietą,
Która kocha okazała się matka.”

Eldo (1979) polski raper

27
Źródło: Krew, pot, sperma i łzy

O kobietach, O domu, O matce, Kochać się

„Czuję się wspaniale, spełniona i szczęśliwa. Nie tylko mam przy sobie mężczyznę mojego życia, ale mam już takich 2 mężczyzn. To mnie uskrzydla. Widzę, że znaczę coś w czyimś życiu. Staram się być z moim dzieckiem w każdej ważnej chwili – pierwszy krok, pierwszy ząb, pierwsze słowo, łzy i to jest ważne. Widzę, że jestem ważna dla mojego męża.”

Céline Dion (1968) kanadyjska piosenkarka

Źródło: Zapomniałam, co to życie w świetle reflektorów. http://muzyka.interia.pl/wywiady/wywiad/celine-dion/news/zapomnialam-co-to-zycie-w-swietle-reflektorow,845107,

O życiu, O dzieciach, O muzyce

„Podjąłem starania, by połykać łzy i chronić gatunku Narodu Japońskiego.”

Hirohito (1901–1989) cesarz Japonii

w dniu podpisania kapitulacji Japonii, 2 września 1945 r.

„Krople jak łzy lecą z góry, płaczą chmury,
Boże obmyj z nienawiści miasta mury…”

Ras Luta (1982)

Uratuj siebie (2013)
Źródło: Deszcz

O Bogu, O płaczu

„Jak to mówił mój ojciec, opierając się na swej prostej, chłopskiej znajomości ludzkich dusz? Łzy innych ludzi to tylko woda.”

Ellen Alpsten (1971)

Caryca (2002)

O ludziach, O duszy, O wodzie

„Celinda chroni się w kaplicy,
Ledwie ją pocznę bałamucić;
Lecz łzy się leją z nieszczęśnicy
Na myśl, że mógłbym ją porzucić.
Gdzież wyjście? Są aż dwa (w postaci
Alternatywy rzecz uchwycę):
Niech mnie w anioła przekabaci,
Albo ja zrobię z niej grzesznicę.”

William Congreve (1670–1729) angielski dramaturg i poeta

Źródło: Pobożna Celinda, tłum. Stanisław Barańczak

O aniołach, O myślach, O myśleniu

„Już w dyskotekach brzmi łagodniej bas
I w radiu częściej słychać wiersze.
Ktoś obok ciebie jest jak książę czas,
Choć go od nie dawna znasz.
„To nic ważnego” – pewnie powiesz mi,
Naprawdę nie wiesz, jaka jesteś.
Obrączka złota, jak wyzwanie złotem lśni,
A więc skąd te głupie łzy?”

Janusz Kondratowicz (1940–2014) polski poeta, satyryk

Źródło: piosenka Słodka lady z repertuaru Moniki Borys

O czasie

„Ten, kto wymyślił wino, powinien zostać mianowany Bogiem. Powinni mu stawiać pomniki ze złota, ze spiżu, z marmuru… Któż jak nie on potrafił pocieszyć wszystkie dzieci prawdziwych Bogów, które jakoś w bożym świecie nie potrafiły znaleźć sobie miejsca. I tylko słodki napój osuszał ich łzy, czyścił umysły, odsuwał choć o trochę, o troszeczkę wszelkie strapienia. Powiecie, że to ułuda? Że nieprawda, że wino to kłamstwo, jeno miraż pociechy? Cóż… Może. Ale Bogowie nie dają nawet tego. (…) Kłamstwo leczy! Dzięki ci, dobry człowieku! Co byśmy bez ciebie zrobili? (…) Jak bardzo bez ciebie bylibyśmy samotni. A tak możemy, przynajmniej, nakłamać sobie, że wszystko jest w porządku, że nie jesteśmy sami, że wszystko ułoży się jakoś. Że zły los nie jest taki zły (kurwa, dzięki tobie choć przez chwilę naprawdę w to uwierzymy!), że nie wszystko przepadnie, że będziemy żyć wiecznie młodzi, że, wreszcie, nie będzie nic nas obchodzić.”

Andrzej Ziemiański książka Achaja

Achaja

O Bogu, O losie, O dzieciach, O kłamstwie

„Łzy spadającukładają się w słowa,które chcielibyśmy usłyszeć.”

Edmund Borzemski (1959)

Źródło: Stół milczenia

„Nikt nie zasługuje na twoje łzy, a ten kto na nie zasługuje na pewno nie doprowadzi cię do płaczu.”

Gabriel García Márquez (1927–2014) pisarz kolumbijski, noblista

„(…) jak zacząłem się przymierzać do piosenki, łzy mi same leciały na klawiaturę. Przez pierwsze dwa tygodnie nie potrafiłem jej zaśpiewać z suchymi oczyma, tak mnie wzruszała.”

Ryszard Rynkowski (1951) polski piosenkarz i aktor

na temat piosenki o mamie. Wywiady Źródło: „Gala”, 12/2009 http://www.gala.pl/gwiazdy/wywiady/zobacz/artykul/ryszard-rynkowski/

„Nieproszone łzy poturlały się po policzkach. Skąd ten żal?, że tak prędko, tak nieodwracalnie, bezceremonialnie, tak byle jak, bez ostrzeżenia, bez punktu kulminacyjnego i wielkiego finału? Patrzył teraz przez nią jak przez szybę.”

Tadeusz Żuczkowski (1955)

Torowisko

„Mnie ten Gorzów zjadł. Benzyna dusi, powietrze złe. Dobre ludzi dali mieszkanie, ale wziąć słowika w klatkę zamknąć, to on wszystko traci. Choć pięknie śpiewa, to jemu jest smutno. I te ściany takie ciężkie nade mną. A ja cygańska córka, las mi zdrowie daje. Jechałam taborem, to czułam się jak królowa Bona. Do mnie należeli perły rannej rosy. Moje były gwiazdy złote. Dziś co we włosy wplotę? W majowym słońcu jagody zbirałam, czarne jak łzy cygańskie. Na gałązkach się huśtałam. Żyłam wodnym szumem i jego srebrzystym dźwiękiem. Śpiewać nauczył mnie wiatr, ruczaje płakać. A jak lipy kwitły, to aż mnie zatykało, tak miód było czuć. W górach też cudnie. Jechalimy potokiem, pienił się, skakł, chodził po kamieniach, w deszczu groźniał, rozlewał się, wszystkich nas potopić chciał. Cyganka zejszła z wozu na drogę i tańczyła. Czemu? Bo jej radość była. Kawałek chleba suchego ugryzła, wody się napiła i była szczęśliwa. Z gołymi ręcami jechał człowiek po świecie. Czasem tylko coś pomieniał, parę groszy wziął. Wywróżył. I szedł dalej za tym chlebem żebraczym. Po pięćdziesiąt wozów jeździło u nas. Polskę znam od końca do końca. To wszystko nie można wydrężyć ze serca. Ale kto to zrozumi? Może tylko ci, co lubią przyrodę, świat, stare dawne życie przepamiętują w sobie.”

Papusza (1908–1987)

Źródło: Angelika Kuźniak, Papusza, op. cit., s. 21, 24.

O życiu, O ludziach, O zdrowiu, O świecie

„Wczoraj, nad ranem, przyszła do mnie rozpacz
To zwierzę musiało już długo spać we mnie
Bo kiedy się obudziłem
Usłyszałem, że szlocham, łzy
Spływały mi po policzkach, wewnątrz
Coś bulgotało i wzdrygało się
Jakby kot, co zamieszkał we mnie
Usiłował wypluć rybę, która cuchnie
I zbyt późno zorientował się
Że umiera”

Krzysztof Karasek (1937)

Źródło: Bestia

O kotach, O rybach, O zwierzętach, O zamieszkaniu

„Dowiedziawszy się, że ustanowiono u nas dynastię dwugłową, wielostronną, nie miałem już powodu, by kryć się z moimi uczuciami monarchistycznymi, tlącymi się we mnie od wczesnego dzieciństwa; toteż jąłem ronić łzy, wrzeszczeć, skakać na jednej nodze wokół stołu, w prawej ręce wznosząc triumfalnie zielono-pomarańczową flagę zrobioną z pończochy.”

Mircea Horia Simionescu (1928–2011)

Bibliografia ogólna (Bibliografie generală)

O emocjach, O dzieciństwie

„Uniósł okulary i nastawił ostrość na dziewczynę. Była piękna – nie było co do tego żadnych wątpliwości. Lecz w tym morzu otwartych ust jej usta były zamknięte. Nie śpiewała. Dostrzegł lśniące łzy spływające w dół po policzkach, a gdy na nią patrzył, przetarła grzbietem dłoni swoje pełne, miękkie wargi.”

Ted Allbeury (1917–2005)

Człowiek z mózgiem prezydenta

O śpiewie

„A tam sprawozdawca grzmi:
– Nasi mają więcej z gry!
Zdanie to nic nie oznacza,
Naszych leją w rytmie cza-cza,
Przez plac jadą jak po stole
I ładują Polsce gole.
Ale po co ronić łzy?
Nasi mają więcej z gry!”

Andrzej Waligórski (1926–1992) polski artysta kabaretowy, poeta

Cytaty z tomu wierszy Błędny rycerz (wyd. 1999)

„Jestem ciepłą osobą, a w programie musiałam być zasadnicza. Zdarza się, że przyjeżdżam do malucha, a ten ma łzy w oczach. Rodzice straszą dzieci, że jak będą niegrzeczne to je superniania zabierze.”

Dorota Zawadzka (1962) polska psycholog

Źródło: Dorota Zawadzka: Nie przepadam za Supernianią, 24 października 2009, dziennikwschodni.pl http://www.dziennikwschodni.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20091024/MAGAZYN/68044064

O dzieciach, O rodzicach

„Siedziałem na szarej podłodze, blisko drzwi i płakałem. Drzwi były uchylone, na progu stała matka i pocieszała mnie, że zaraz wróci. W ręku trzymałem skórkę chleba i przez łzy patrzyłem na drzwi, które nieubłaganie zamknęły się za matką. Nieraz zadaję sobie pytanie, czy to jest naprawdę moje pierwsze wspomnienie i pierwszy przebłysk świadomości, czy też widziałem takie dziecko płaczące za oddalającą się matką i ten widok przywłaszczyłem sobie.”

Paweł Hulka-Laskowski książka Mój Żyrardów

Mój Żyrardów

O dzieciach, O matce, O wspomnieniach, O płaczu

„Masz w sobie coś, co możesz pokazać tylko wybranym,
wciąż jest nas zbyt mało, by doprowadzić do zmiany,
lecz każdy z nas ma moc, by zacząć powoli wsączać łzy w serce skały,
aby poruszyć monolit.”

Bisz (1984)

Wilk chodnikowy
Źródło: utwór Indygo

Serce

„Prawda, miłość, nadzieja, szczęście.
I możesz mi mówić: „Głupi idealisto”, mów.
Ja żyję tak, nic albo wszystko,
Bo nie wiem czy zobaczę jutro.”

Eldo (1979) polski raper

27
Źródło: Krew, pot, sperma i łzy

O miłości, O szczęściu, O prawdzie, O nadziei

„Czcigodni Bracia! Godzina, w której dajemy wam pierwszą Naszą encyklikę, przedstawia się Nam z wielu powodów prawdziwie godziną ciemności. W niej duch przemocy i niezgody wylewa na ludzkość, z czary pełnej krwi, niezliczone klęski i niewypowiedziane cierpienia. Czyż potrzebujemy was zatem zapewniać, że Nasze ojcowskie serce obejmuje miłością pełną współczucia wszystkie Nasze dzieci, a zwłaszcza te, które spotkała krzywda i prześladowania? Narody pogrążone w odmętach wojny są może dopiero u początków boleści, a oto już tysiące rodzin zostały dotknięte przez śmierć, zniszczenie, łzy i nędzę.”

Pius XII (1876–1958) papież

Encyklika Summi Pontificatus o solidarności ludzkiej i państwie totalitarnym
Źródło: 79

O śmierci, O wojnie, O dzieciach, O cierpieniu

„Kiedyś po jednym z przedstawień – komedii – cudowną rzeczą było dla mnie iść za parą, która płakała ze śmiechu i przeżywała ten spektakl w dalszym ciągu. W drodze na parking kobieta wciąż ocierała chusteczką łzy rozbawienia. To była dla mnie najlepsza recenzja.”

Magdalena Walach (1976) polska aktorka

Źródło: „Niczego bym nie zmieniła” – wywiad z Magdą Walach, 15 marca 2011 http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/6861/Niczego-bym-nie-zmienila-wywiad-z-Magda-Walach.html

O kobietach, O śmiechu, O płaczu

„Powstrzymaj się przed zabijaniem, przemocą, chciwością, zazdrością, przywiązaniem i złym charakterem. Uroń łzy litości i współczucia; pokaż światu drogę do wyzwolenia.”

Dharma Sangha (1990)

Kazanie z 19 października 2007 Źródło: dharmasangha.info http://www.dharmasangha.info/index.php/teachings/252-teachings-given-on-october-19-2007

O świecie, O zazdrości, O charakterze

„Społeczeństwo jest przeżarte zgnilizną W warsztatach, kopalniach i na polach pracują i cierpią tysiące ludzi, którzy nie mogą liczyć na uzyskanie choćby tysięcznej części tego, co wypracowali. Ich żony i dzieci umierają z głodu. Tuż obok tej strasznej nędzy utuczeni burżuje prowadzą życie pełne uciech i pogardliwym śmiechem odpowiadają na łzy wygłodniałych biedaków…”

François Claudius Koëningstein (1859–1892)

wygłaszając na koniec procesu swój manifest anarchistyczny.
Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, op. cit., s. 376.

O życiu, O śmierci, O głodzie, O dzieciach

„Będziemy żyć! Bo siłą naszą mocarny duch, którego złamać żadna bezprawna siła nie zdoła Bo siła nasza – to wielka myśl, co w złotą przyszłość woła Zginą twe syny – to nic. Ale zostanie serce narodu co bije, woła przez kres tyranię i łzy „przetrwamy” i choć koniec daleko, przetrwamy!…”

Augustyn Suski (1907–1942) poeta polski, przywódca konspiracyjnej Konfederacji Tatrzańskiej

w czasie okupacji.
Źródło: Urszula Perkowska, POETA I DZIAŁACZ SPOŁECZNY. Augustyn Suski (1907–1942), „Alma Mater”, nr 100, luty 2008, s. 80.

O myślach, O sile, O czasie, O przyszłości

„Kiedy umiera człowiek wolny, kończy się życie pełne niebezpieczeństw, pełne walki, pełne radości. Ale kiedy umiera nędzarz, kończy się tylko wstyd. Mamy łzy w oczach. Powyższe zdanie ukradliśmy z filmu Spartakus.”

Marek Hłasko książka Piękni dwudziestoletni

Piękni dwudziestoletni

O życiu, O walce

„Do istot, które kochałem bardziej niż bardzo zaliczam „Dar Przemyśla” (…) Żyję z połową duszy, ta druga połowa leży na wraku lub we wraku „Daru Przemyśla” na kubańskiej plaży, gdzie (…) został on bezmyślnie, nonszalancko, jak własność państwowa, rozbity na progu rafowym 80 metrów od suchego lądu, przy doskonałym wietrze ENE 4°B i idealnej widzialności. Wygląda to tak, przy innym spojrzeniu na sprawę, jakby ten jacht nie mógł żyć beze mnie, jakby połowa mojej duszy zadomowiona w nim zrewoltowała się, brzydziła się dotykiem steru jachtu tych rąk, które wydarły go moim. Często wydaje mi się, że ten jacht popełnił samobójstwo (…) przy wraku została połowa mojej duszy, a ta druga, zdumiona nieszczęściem tamtej, nie może się pozbierać do dzisiaj. Nikt nie postawił pomnika czy choćby kamienia przy wraku, czas zdrapał nazwę z burty, nikt tutaj nie uronił jednej łzy, bo dla wszystkich w Przemyskim OZŻ jacht był przedmiotem, a nie istotą, jak dla mnie; ten jacht rodził się na moich oczach, z moich marzeń i nadziei, i nim został zwodowany był już otoczony moim gorącym uczuciem. Niech te słowa będą hołdem dla jachtu w każdą rocznicę jego zagłady, już nieważne czy w wyniku samobójstwa, czy morderstwa. Niech te słowa zastąpią mu kamień przygrobowy z opisem jego czynów. Wspomnienie o „Darze Przemyśla” zakończę marszem żałobnym z III Symfonii „Eroica” Beethovena i westchnieniem: Okręcie mój kochany, rozumiem to, że nie mogłeś żyć beze mnie, ale nie rozumiem tego, jak ja mogę bez ciebie żyć.”

Henryk Jaskuła (1923) żeglarz polski

Pożegnanie jachtu „Dar Przemyśla” wygłoszone w polonijnym Yacht Clubie im. Josepha Korzeniowskiego w Chicago
Źródło: Przemyślanin – Przemyski Niezależny Serwis Historyczno-Informacyjny

O nieszczęściu, O emocjach, O duszy, O samobójstwie

„Łzy tych kobiet tak mnie wzruszyły, że nie mogłem odmówić i wydałem rozkaz wstrzymania przygotowań do wysadzenia kościoła Notre Dame.”

Walery Antoni Wróblewski (1836–1908) Polski działacz rewolucyjno-demokratyczny, dowódca w powstaniu styczniowym, generał Komuny Paryskiej.

opowiadając o dwóch księżniczkach francuskich, które podczas Komuny Paryskiej swoim błagalnym płaczem przyczyniły się do ocalenia słynnej katedry. Źródło: Leonard Dubacki, Walery Wróblewski, „Przegląd Socjalistyczny” nr 1 (22), 2009 http://lewicowo.pl/walery-wroblewski/

O kobietach

„Łzy i rojenia,
Kwiaty, marzenia
Daruję ci.

Tkliwość nieśmiałą,
Opowieść łzawą
I uczuć wir.”

Siergiej Jesienin (1895–1925) poeta rosyjski

Мечты и слезы, Цветы и грезы Тебе дарю. От тихой ласки И нежной сказки Я весь горю. (ros.) Źródło: wiersz Młodość http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Młodość&useskin=monobook

O marzeniach, O emocjach, O Kwiatach

„Bardzo lubię nosić listy. Przechodzą z rąk do rąk. Czasem, bardzo rzadko, przywędrowują aż zza Wisły. Wchodzi się do domu. Pyta czy mieszkają tacy a tacy. Patrzą niepewnie, z niepokojem. A potem, gdy dostaną małą, wymiętą, brudną kartkę, nie wiedzą co robić ze szczęścia. Płaczą, śmieją się, całują. Są tak bardzo szczęśliwi. Przeważnie pytają, czy można coś napisać. Kartka krąży znowu z rąk do rąk. Przez linie walki, przez kanały, przez gruzy Woli, aż dojdzie do zmizerowanego, zmęczonego chłopca, który o nic już nie dba, a na widok tego małego świstka nagle znowu zaczyna czuć się jak dawniej. Jest szczęśliwy, że nie wszędzie jeszcze jest źle, że jego najbliżsi żyją. Łzy stają w oczach „wielkiego” żołnierza. Żołnierza, który ma 15 lat.”

Teresa Wilska (1926)

Notatka dotycząca 5 sierpnia 1944
Oszczędzajcie filipinki

O domu, O czasie, O walce, O płaczu

„Łzy smakują.
Smakują jak poranna kłótnia
Jak nieudolnie wypieczony placek
Jak zrozumienie,
ciepły powiew.
One czekają na mnie
One mnie kochają
Tak jak ty.”

Paulina Bisztyga (1978) polska wokalistka, kompozytorka i poetka

Źródło:
Teksty utworów

O zrozumieniu, O czekaniu, Kochać się

„Nie chodzi mi o to, aby użalać się nad ofiarami czy obwiniać katów. Te łzy i ten gniew, gdy dotyczą przeszłości, pozbawiają nas naszej moralnej energii niezbędnej, by działać tu i teraz. Zwłaszcza, że granice nie zawsze są jasne, a w dalszej perspektywie prześladowca okazuje się również ofiarą. Na krótszą metę (a do tej pory dzieje ludzkości składały się wyłącznie z krótkich odcinków) ofiary – ogarnięte rozpaczą i skażone uciskającą je kulturą – same zwracają się przeciwko innym ofiarom.”

Howard Zinn (1922–2010)

Ludowa historia Stanów Zjednoczonych. Od roku 1492 do dziś
Źródło: s. 38–39.

O gniewie, O przeszłości

„Z mózgu bowiem, i z mózgu jedynie, początek swój biorą wszystkie rozkosze nasze i radości, śmiech oraz żarty, a takoż smutki nasze i bóle, żale i łzy…”

Robin Cook (1931–1994) pisarz amerykański

Źródło: Mózg (1981), tłum. Marek Mastalerz

O smutku, O śmiechu

„Stare sprawy pokrył kurz,
Coraz szybciej bije puls,
Ty zostajesz w tle
Jak odbicie w szkle,
Jak spóźniony widz.

Nawet jeśli w sercu tkwi
Głupia gorycz jednej łzy,
Do stracenia masz
Jeszcze parę szans –
Lepsze to, niż nic.”

Janusz Kondratowicz (1940–2014) polski poeta, satyryk

Źródło: piosenka Stare sprawy z repertuaru Felicjana Andrzejczaka

Serce

„Mówią, że pochowałeś brata, a jesteś w swym bólu niepocieszony. Jakże miałbym w tobie filozofa podziwiać, jeżeli do tego stopnia dałeś się złamać cierpieniu? Powstrzymaj łzy, połóż kres żałobie i sam będąc sobie lekarzem uśmierz ból rozsądkiem!”

Teofilakt Symokatta (580–630) kronikarz bizantyński

O bólu, O cierpieniu

„Nic tak nie wzrusza mężczyzny jak łzy kobiety, którą kochać zaczyna, a nic tak nie drażni mężczyzny jak łzy kobiety, którą kochać przestaje.”

Maryla Wolska (1873–1930) poetka polska

O kobietach, Kochać się

„Jej narzeczony był ogromnym mężczyzną – taki miś olbrzymiego wzrostu, barczysty i potężny, ale odnoszący się do niej z ogromną subtelnością. Tę delikatną dziewczynę gorąco pokochał. Kiedyś stali oboje razem. Zaczęło się bombardowanie. Ona się wyrwała, zaczęła uciekać i została trafiona – na jego oczach. Jakiś podmuch zdarł z niej całe ubranie. W szpitalu na Mokotowskiej w kostnicy, wśród kilkunastu trupów, zobaczyłyśmy jej ciało. Leżała tylko w białej koszulce, całej we krwi. To było wzruszające i wstrząsające. Jej narzeczony chciał koniecznie zrobić dla niej trumnę. Trumien już od dawna nie było, większość wydobytych spod gruzów zwłok po prostu zakopywano w ziemi. Ale on zdobył jakieś deski, zbił proste pudło i gdzieś za ulicą Wiejską mieliśmy ją pochować. Trzeba było iść dość daleko, przejść przez cały Plac Trzech Krzyży, w okolicy Instytutu Głuchoniemych. (Wtedy to zobaczyłam zniszczoną moją szkołę Królowej Jadwigi). Narzeczony Wandzi sam wykopał grób, złożył ją do „trumny”, szlochał jak dziecko, a jego łzy padały na ciało Wandzi. Ponieważ co chwilę był nalot, chcieliśmy jak najszybciej zakończyć ten pogrzeb. Tymczasem on ukląkł, złożył całe dłonie jak przy pacierzu i modlił się serdecznie. Wandzia leżała słodko uśmiechnięta, spokojna, uroczo dziecinna, drobniutka w tej swojej koszulce, prawie naga, calutka we krwi. Była jak polski sztandar: biała koszulka i czerwona krew… Nie było księdza, więc my prowadziłyśmy modlitwy – jej narzeczony modlitwę. Potem nakrył swą skrzynkę jakąś deską, rzuciliśmy troszkę ziemi, on sam grób zakopał, usypał kopczyk i postawił krzyż, który wystrugał z odpowiadał. Gdy skończyłyśmy się modlić, on jeszcze zaczął „Pod Twoją obronę” i gdy łkającym głosem mówił, wszyscy płakaliśmy i tak łkając kończyliśmy patyków. Było coś wstrząsającego w żałobie tego olbrzymiego mężczyzny. A myśmy stały, jak zawsze zdumione, że jeszcze żyjemy. Inni odchodzą, a my zostajemy, nawet żadna z nas nie jest ranna.”

Maria Okońska (1920–2013)

Źródło: Maria Okońska Wspomnienie z Powstania Warszawskiego, op. cit., s. 124–125.

O dzieciach, O wspomnieniach, O płaczu

„Dwadzieścia pięć na sto naszych łez wylewanych z miłości, to łzy spontaniczne, ale siedemdziesiąt pięć, to już tylko sztucznie wyciśnięte.”

Pitigrilli (1893–1975)

Pogodny pesymista

„Moje serce płonie

Przychodzą do was w nocy
I kradną wasze łzy gorące, drobne
Czekają do wschodu księżyca
I wciskają je w me żyły chłodne”

Till Lindemann (1963) niemiecki muzyk rockowy, wokalista zespołu Rammstein

Mein Herz brennt

Sie kommen zu euch in der Nacht
Und stehlen eure kleinen heißen Tränen
Sie warten bis der Mond erwacht
Und drücken sie in meine kalten Venen (ang.)
Teksty piosenek
Źródło: Mein Herz Brennt, album Mutter (2001).

O czekaniu, Serce

„Jeżeli płaczesz nad tym, że w twoim życiu słońce zapadło za horyzontem, łzy przeszkodzą ci dostrzec piękno gwiazd”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

Łowcy dusz
Źródło: s. 406

Cytaty o pięknie, O słońcu, O płaczu

„Wreszcie 18 września, podczas pięknej, słonecznej pogody, doszedł do umęczonego miasta jakiś inny, głęboki i potężny głos motorów. Nie było widać jeszcze nic, ale już się rozpoczął potworny ogień niemieckiej broni przeciwlotniczej. Nad płonącą Warszawę, nad głowy płaczących ze wzruszenia ludzi, którzy wyciągali ręce ku niebu, nadpływają wysoko – niestety za wysoko – ogromne, błyszczące srebrzyście ptaki i setki różnokolorowych spadochronów spływają w dół… w większości poza linie powstańcze! Ściskamy sobie ręce z Janem, który ma łzy w oczach. Schwyciłem za kod i za chwilę Jan depeszował: „W tej chwili samoloty amerykańskie dokonywują nad Warszawą zrzutu”. Przeszedł na odbiór i z radosnym uśmiechem notował: „O. K., O. K., dziękujemy!”. Znad klucza podniosły się ku mnie zadowolone oczy: „Postawiliśmy dzisiaj nasz nowy rekord szybkości. Jeszcze zrzut się nie skończył, a już Londyn pokwitował wiadomość o nim!”.”

Stefan Korboński (1901–1989) polski polityk ruchu ludowego, działacz Polskiego Państwa Podziemnego

o zrzucie pomocy alianckiej dla walczącej Warszawy z samolotów „latających fortec” USA, 18 września 1944.

O ludziach, O uśmiechu, O historii, O ptakach

„Pożegnania – strzały niecelne,
łzy żałości – cekiny srebrne.”

Józef Łobodowski (1909–1988)

Źródło: Kasyda pożegnalna

O pożegnaniu

„Zapomnieli, jak mówi się niewypowiedziane dotąd słowa, i coś dławiło ich w gardle. To „coś” to były ich serca, ich ciała, ich zakochane dusze, ich łzy, ich śmiech, który wyrywał się na wolność. Nadchodził kres czekania bez końca, martwych godzin, smutnej samotności. Znikły poranki zasnute nieprzyjemną mgłą, noce przepełnione koszmarnymi snami, nicość życia bez sensu, strach przed śmiercią, zaciekła walka o pamięć, ciągłe borykanie się z zapominaniem. Wszystko sprawił boski cud, że byli razem.”

Ángela Becerra (1957)

Przedostatnie marzenie

O śmierci, O strachu, O duszy, O samotności

„Jeśli ktoś płacze dlatego, że drugiemu jest źle, Pan Bóg cieszy się tym płaczem, bo takie łzy ciekną po twarzy jak perły, które nurek wyławia z ciepłego morza w Zatoce Perskiej. To są piękne łzy.”

Jan Twardowski Dziecięcym piórem

Źródło: Dziecięcym piórem, tom 2

O Bogu, O płaczu

„W słońcu płonie ratusz, jak spojówka zwierzęcia o dziwnym wyrazie,
ulga dla oka, ujście zmyślnej łzy.”

Natalia Malek (1988)

Źródło: Unter den Linden

O zwierzętach

„Po to jest cisza by szepty słyszeć? – Słyszeć łzy:
– Wielu poetów poznało krzyk ciszy.”

Jan Tulik (1951)

Źródło: Pszczoły spod Verdun

O ciszy

„Być może bezdomności doświadcza każdy, kto najgłębiej pragnie domu. Ze zdarzeń nieuchwytnych, prawie niewytłumaczalnych – jak mowa milczenia, ciasnota własnego ciała, spojrzenie psa – buduje swój dom. Może pewniejszego domu nie ma.”

Grzegorz Strumyk (1958)

Źródło: z okładki powieści Łzy, wyd. W.A.B., Warszawa 2000

O domu

„Łzy wylane przez kobiety Micka zrujnowały sporo moich koszul.”

Keith Richards (1943) brytyjski muzyk rockowy, gitarzysta (The Rolling Stones)

Źródło: wyborcza.pl, 14 listopada 2010 http://wyborcza.pl/1,75480,8656381,Rolling__Life_.html#ixzz15jK1cbch

O kobietach

„Już dosyć!
Świat nie jest zły,
Lecz warto wiedzieć, że są łzy
Bo źli jesteśmy my.”

Doda (1984) polska piosenkarka (Doda; Doda Elektroda)

Cytaty z piosenek Dody, Z zespołem Virgin, Ficca
Źródło: Znak pokoju

O świecie, O pokoju

„Najmniej znacząca dla innego okoliczność mnie o sercowe łzy przyprawia.”

Stefan Żeromski książka Dzienniki

Dzienniki

„gdzie nie pójdę
mosiądz skąd nie odejdę
kamień. kogo ach kogo
dziś poraziłem
gdy prostowałem
ścieżkę a ziemia
znowu zwinęła się
w grotę?”

Karol Samsel (1986) polski poeta

Źródło: Modlitwa do łzy elektrycznej

O odejściu

„O miasto świata, nieskalanie piękne,
Na dalekim Zachodzie wzdycham do ciebie,
Och! gdybym miał orle skrzydła, poleciałbym do ciebie,
A moje łzy skropiłyby twoją ziemię.”

Juda Halevi (1079–1141)

Źródło: Simon Sebag Montefiore, Jerozolima. Biografia, Warszawa 2011, Wydawnictwo Magnum, s. 246–247.

„Jeśli nie wiesz, jak się płacze, to wystarczy, żebyś pociągnął mocno jeden włosek w nosie – łzy pojawią się błyskawicznie.”

Danny DeVito (1944) amerykański aktor, reżyser i producent filmowy

Źródło: „To i owo” nr 18, 2009, s. 5.

O płaczu

„Każde słowo, każde zdanie i skojarzenie Zośki [córki] to wydarzenie. Płakałam, gdy poszła do przedszkola i pierwszy raz zobaczyłam moją córkę jedzącą zupę w towarzystwie innych dzieci. Poczułam takie wzruszenie, że ze wstydu schowałam się w toalecie. Do tej pory, kiedy stawia pierwsze kroki w jakiejś dziedzinie, od razu mam łzy w oczach.”

Aneta Todorczuk-Perchuć (1978) polska aktorka

Źródło: Izabela Górnicka-Zdziech, Życie bez rutyny, „Magazyn Familia”, 21 sierpnia 2010 http://www.magazynfamilia.pl/artykuly/Zycie_bez_rutyny,3396,91.html

O życiu, O dzieciach, O płaczu, Córki

„Odrodzenie nauczyło nas – albo nauczyło na nowo – opłakiwać zmarłe dzieci. Luter głęboko przeżył utratę szesnastoletniej córki Magdaleny. Jest rzeczą charakterystyczną, że największy polski poeta wieku XVI, humanista Kochanowski, najlepsze swoje dzieło, Treny, poświęcił córeczce Urszuli, która umarła, mając dwa i pół roku. Oczywiście utwór jest starannie wypracowany, czasem przeładowany erudycją, jednakże jego szczerość nie budzi wątpliwości; ona decyduje o wartości jego najpiękniejszych wierszy, „przejrzystych i czystych jak łzy.””

Jean Delumeau (1923–2020) francuski historyk

Cywilizacja odrodzenia (1967)

O dzieciach, O czasie, O wieku, O szczerości

„Hej, łzy się kręcą…”

Henryk Sienkiewicz książka Stary sługa

zakończenie noweli.
Źródło: Stary sługa (1875)

„Bardzo trudno było mi nauczyć się płakać na zawołanie. W filmie Nel wiele razy płacze. Na początku nie mogłam sobie z tym poradzić. Do tego trzeba się najpierw bardzo mocno skupić. A najgorsze jest to, że bardzo często musiałam powtarzać te „płaczące” ujęcia. A skąd miałam wtedy brać łzy? Bardzo nie lubiłam też zdjęć, w których musiałam dotykać trąby słonia. Ona była zawsze mokra i obśliniona. Czułam się wtedy tak, jakbym wkładała dłoń do nosa komuś, kto ma wielki katar…”

Karolina Sawka (1991) polska aktorka dziecięca

Źródło: Wywiad, 2001 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=2903

O płaczu

„Niby wystrzelona z katapulty wypadła na dziedziniec z fontanną i przechyliwszy się przez mur zwymiotowała na pokrytą szronem ziemię. Łzy ciurkiem popłynęły po jej twarzy w rytm kolejnych spazmów, aż oddała cały, drogi posiłek, zapity jeszcze droższym winem i nie miała już czym wymiotować.(…)
Bury kocur stał obok poruszając nozdrzami i spoglądając na nią ze współczuciem. Może nie rozumiał większości zachowań ludzi, ich gorączkowego biegania tam i z powrotem, bezsensownego hałasowania, ale tę dolegliwość pojmował doskonale. I współczuł Küce całym swoim kocim sercem.”

Marcin Pągowski (1978)

Zima mej duszy, Zima mej duszy

O ludziach, O zachowaniu, Serce

„Podczas natarcia ogarniał nas wściekły gniew. Przepotężna żądza zabijania uskrzydlała mój krok. Wściekłość wyciskała gorzkie łzy. Niesamowita wola zniszczenia ciążąca nad polem bitwy zagęściła się w mózgach i zanurzyła je w czerwone opary. Krzyczeliśmy do siebie urywanymi bełkotliwymi zdaniami, a jakiś postronny widz mógłby sądzić że doznaliśmy nadmiaru szczęścia.”

Ernst Jünger (1895–1998) pisarz niemiecki

W stalowych burzach
Źródło: s. 211

O woli, O gniewie, Wściekłość

„Są takie momenty w naszym życiu, kiedy wydaje się, że nic się nie dzieje, kiedy dym nie zdradza płonących mieścin i gospodarstw, i kiedy nie ma dużo śmierci, przez którą przelewamy łzy. Nauczyłem się nie ufać tym czasom, ponieważ gdy na świecie panuje pokój, ktoś inny planuje wojnę.”

Bernard Cornwell książka Death of Kings

There are seasons of our lives when nothing seems to be happening, when no smoke betrays a burned town or homestead and few tears are shed for the newly dead. I have learned not to trust those times, because if world is at peace then it means someone is planning war. (ang.)
Postać: Uthred
Death of Kings

O śmierci, O pokoju

„Łzy wysychają, gdy się wchodzi poza próg ludzkiej ostateczności.”

Jerzy Zawieyski (1902–1969) polski pisarz, aktor, działacz polityczny

Źródło: Wysoka ściana

„Ból trwania w obcym miejscu
przecina moje serce, jest jak słodki owoc.
I gdzież są dobre łzy?”

Jehuda Amichaj (1924–2000)

Źródło: Ból trwania w obcym miejscu (hebr. Ke'ew lihiot be-makom zar), tłum. Tomasz Korzeniowski

O bólu, Serce

„Ale miałem łzy w oczach, a ze łzami w oczach nie można walczyć, zasłaniają one pole bitwy i czynią człowieka nieudolnym.”

Bodo Uhse (1904–1963)

o reakcji na prawdę o Stalinie. Źródło: Krytyka i samokrytyka na konferencji kulturalnej SED, „Życie Literackie” nr 45, 10 listopada 1957, s. 11 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14888

O życiu, Łza

„Zaskakująca, przejmująca muzyka przepełniła moje jestestwo ostrymi fragmentami tak niebywałego piękna, że do oczu napłynęły mi łzy. Chwilami zwalniała na rzecz nurtu szemrzących głosów, a ja byłem nawet w stanie uchwycić jedno czy dwa słowa. Potem przeniknęła do mojego mózgu i ukazała mi wszystkie moje wspomnienia. Zdumiało mnie ich bogactwo, a zarazem niedostatek, przeżyłem bowiem zaledwie pięćdziesiąt lat, zaś owa inteligencja, z którą zostałem właśnie skonfrontowany, stanowiła wszystkie spisane zbiorowe ludzkie wspomnienia.”

Kathleen Ann Goonan (1952)

Most

O muzyce, O inteligencji, O bogactwie

„Łzy kobiety – kontynuacja rozmowy przy użyciu innych środków.”

Marcello Mastroianni (1924–1996) włoski aktor

O kobietach

„Czasami życie rzuca ci w oczy brud, który kłuje cię tak, że nie możesz widzieć przez parę minut. Nawet po jego wyjęciu twoje oczy są całe czerwone i obraz jest gówniany… ale w końcu, czy to przez łzy, a może tylko przez czas… zaczynasz widzieć jeszcze wyraźniej niż wcześniej.”

Hayley Williams (1988) Wokalistka Paramore

Sometimes life throws dirt in your eyes and it stings and you can’t see for a few minutes. Even after you get it out your eyes are all red and your vision is shitty… but eventually, whether through tears or maybe just time… you start to see even clearer than before. (ang.)

O życiu, O czasie, Obraz

„Lubię grać, bo jestem aktorką, występuję od dziecka, to moje powołanie. Ale mówić o Wysockim, w dodatku publicznie, jest mi nadal trudno. Ile razy na próbach ocierałam łzy – wiem tylko ja i może jeszcze muzycy.”

Marina Vlady (1938) francuska aktorka pochodzenia rosyjskiego

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 17 stycznia 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/pwrm.htm

O dzieciach

„Płyńcie! płyńcie, łzy tęschnoty,
Nieutulne łzy tułacze,
Może jeśli dzień przepłaczę,
Noc przyniesie mi sen złoty.”

Teofil Lenartowicz (1822–1893) polski etnograf, rzeźbiarz, konspirator i poeta romantyczny

Źródło: Dumka wygnańca

O snach, O nocy

„Z samą zasadą leninowską, że nie można mieć jajecznicy bez tłuczenia jaj, każdy, kto przystępował do komunizmu, musiał się zgodzić. To była pierwsza rzecz. Ale tu już wynikło zasadnicze pytanie, jakie sobie stawiałem, jaką ma się pewność, gdzie są te kryteria pewności? (…) Można przyjąć jako kontrargument stanowisko Iwana Karamazowa, że cała harmonia wszechświata nie jest warta jednej łzy skrzywdzonego dziecka. (…) Ten nasz zespół komunistów, komunizatorów siedzących w więzieniu w gruncie rzeczy był interesujący, ale nie był typowy dla komunizmu. W każdym razie ani ja, ani Broniewski nie byliśmy rasowymi komunistami, nasz komunizm był niesłychanie skomplikowany.”

Aleksander Wat (1900–1967) polski poeta i prozaik

Wat siedział razem z Władysławem Broniewskim zarówno w sanacyjnym więzieniu, jak i na Łubiance.
Mój wiek. Pamiętnik mówiony

O dzieciach, Pytanie

„Psychiczne prawo dozwala żyć tylko w jednym świecie realnym, spędzając wszystko, co przeczy realności, na peryferię marzeń. Gdy człowiek zostanie z rodzimej realności przepędzony na tułaczkę po obczyźnie przeżyć, ratuje się przyrodzoną samoobroną wewnętrznego i zewnętrznego aktorstwa. Aktorstwo to altera natura. Niemowlę ma tylko naturę somatyczną, bo nie stać go jeszcze na aktorstwo. Człowiek z wdziękiem to taki, który jest dobrym aktorem życia. Pozer to też aktor, tylko tyle, że zły. Zmanierowany zaś to ten, który nie może wydobyć się z szarży. W przeinaczonym (…) istnieniu jest się otoczonym nowymi elementami, wobec których nie pasuje już aktorstwo z rodzimej realności; trzeba improwizować i szukać nowej formy wyrazu. (…) Niespodziewanie w nowej realności odnajduje się człowiek w starym kostiumie. Trzeba się kryć przed ludźmi, aby nie razić ich oczu kontrnaturalnym połączeniemdwu wichrowatych wobec siebie czasów, które wypełniając w zestawieniu więcej powietrza, niż może pomieścić ograniczona przestrzeń uczuć, wywołują sprężenie atmosfery tak przygniatającej ciało, że czasem aż wyciska łzy.”

Stanisław Dygat książka Jezioro Bodeńskie

Jezioro Bodeńskie
Źródło: wyd. KiW 1987, s. 40–41.

O emocjach, O naturze, O czasie, O niemowlętach

„Jeśli wszystko się skończy to trudno.
Ja wiem, że życie jest tylko minutą, wiesz?
I w tej minucie chcę być w pełni człowiekiem.”

Eldo (1979) polski raper

27
Źródło: Krew, pot, sperma i łzy

O życiu

„Polska nie dlatego powstała, żeby w niej stara nędza, jak za czasu najeźdźców, nadaremnie krwawe łzy lała. Polska nie dlatego powstała, żeby dygnitarz cywilny lub wojskowy, pędząc w automobilu, obryzgiwał dziadów i żebraków, wtulonych w każde załamanie muru stolicy państwa. Polska nie dlatego powstała, żeby w jej granicach miała swe rozpostarcie burżuazyjna fabryka paskarstw, szwindlów i oszustw. Polska odrodziła się z krwi i pracy męczenników po to, żeby na miejscu, gdzie stała ciemnica niewoli, rozpostarło się najjaśniejsze pracowisko postępu.”

Stefan Żeromski (1864–1925) powieściopisarz polski

Snobizm i postęp Źródło: rozdz. IV, s. 39, 40 http://www.biblioteka.vilo.bialystok.pl/lektury/Dwudziestolecie_miedzywojenne/Stefan_Zeromski_Snobizm_i_postep.pdf

O czasie

„Pamiętam, że przycisnął mnie do siebie, i wydawało mi się, że łzy spływały po jego policzkach.”

Maria Walewska (1786–1817) kochanka Napoleona

o spotkaniu z Napoleonem 28 czerwca 1815 w Malmaison, przed jego zesłaniem na Wyspę św. Heleny.
Źródło: Vika Filipowicz, Smutne szczęście pani Walewskiej, „Top Biografie” nr 7–9/2007, s. 74.

O szczęściu

„Wzięła go pod rękę. Miała łzy w oczach. Chciała dotrzymać mu kroku, chciała żeby było choć trochę cieplej. Do podartych, związanych sznurkiem butów wciskał się śnieg. Rozdarte, związane sznurkiem serce zalewał smutek.”

Paullina Simons (1963) pisarka

Jeździec Miedziany

O smutku, O butach, Serce

„Nie zadawajcie pytań, które wywołują moje łzy.”

Jolanta Kwaśniewska (1955) prawnik, działaczka społeczna, żona prezydenta RP

Źródło: wyborcza.pl, 17 lipca 2009 https://web.archive.org/web/20131020105149/http://wyborcza.pl/1,75515,6829121,Jolanta__you_are_the_best_.html

Pytanie

„Szczęście moje mieści się w wyrazie: wolność. Gdybym teraz odebrał sobie życie – nikt nie uroniłby po mnie łzy żalu.”

Stefan Żeromski książka Dzienniki

Dzienniki

O życiu, O szczęściu, O wolności

„Łzy też są arantilem.”

Günter Grass książka Miejscowe znieczulenie

Postać: Eberhard Starusch
Miejscowe znieczulenie

„Wtedy ja usiadłam do fortepianu. Chwila namysłu, a potem mocnym dźwiękiem popłynęła melodia najpierw Jeszcze Polska nie zginęła, a potem – Oto dziś dzień krwi i chwały. Wszyscy stają na baczność, coś drży w całym ciele. Z wielkim wzruszeniem pełną piersią śpiewamy Warszawiankę – zakazane od pięciu lat słowa, nucone wiele razy przy szczelnie zamkniętych drzwiach i oknach: „Kto przeżyje wolnym będzie, kto umiera, wolnym już”. Trudno powstrzymać płacz. Łzy spadają mi na klawisze. Oto pierwszy oddech wolności, pierwsze spotkanie z tym, o czym człowiek marzył, o co się modlił i o co walczył. Wolność Woli. Wolność śpiewa w duszy, wolność drży w klawiszach fortepianu, w odgłosach salw karabinowych, w naszej młodości, która zespolona w oczekiwaniu na nieprzyjacielski czołg, chce zgnieść zło, podłość i fałsz. Dom pełen chłopców, żołnierzy AK, którzy przed chwilą butelkami benzyny pokonali czołg. Wychodzimy na ulicę – pełni entuzjazmu i szczęścia wołamy – Warszawa wolna! I nagle zrywa się pieśń inna, potężny, poważny hymn – modlitwa: „Przed Twe ołtarze zanosim błaganie, Ojczyznę wolną racz nam wrócić, Panie!” Stoimy wyprostowani, na baczność, a śpiew nasz biegnie na ulicę, oczekującą w ciszy na nowy szturm. Wiele jeszcze razy w ciągu powstania śpiewało się tę pieśń, ale nigdy już z takim entuzjazmem, mocą, szczęściem i łzami, jak wówczas w trzecim dniu powstania, w trzecim dniu walki na Woli, między zdobywaniem jednego czołgu po drugim.”

Maria Okońska (1920–2013)

Źródło: Maria Okońska, Wspomnienie z powstania warszawskiego, op. cit., s. 26–27.

O szczęściu, O domu, O duszy, O wolności

„Panie premierze, wie pan co mnie w tym wszystkim najbardziej bulwersuje, tak, że burzy się we mnie krew? To że dziewięć miesięcy, w pewnym szczególnym momencie, a staliśmy wtedy obok siebie, widziałem w pana oczach łzy, i to były prawdziwe łzy. To było na pogrzebie Sebastiana Karpiniuka. A dziś pozwala pan Rosjanom szargać prawdę o ostatnim locie Sebastiana Karpiniuka, pani senator Bochenek, Grzegorza Dolniaka. Odwrócił się pan plecami do własnych przyjaciół.”

Mariusz Antoni Kamiński (1978) polityk polski

Źródło: gazeta.pl, Lis ostro o pośle Kamińskim, 21 stycznia 2011 http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80269,8982419,Lis_ostro_o_posle_Kaminskim___Chloptas__chlystek_obsztorcowuje.html

„Któregoś dnia zadzwonił Romek Lipko i zaproponował współpracę. Zgodziłem się, bo zapotrzebowanie na muzykę rockową było olbrzymie. Nigdy nie zapomnę koncertów, kiedy publiczność śpiewała całą piosenkę Jolka, Jolka, pamiętasz… Głos mi drżał, łzy się pojawiały w oczach. Nie mówiąc o występach w USA, w salach, o których każdy artysta marzył, by w nich wystąpić.”

Felicjan Andrzejczak (1948) polski muzyk i wokalista

o współpracy z Budką Suflera. Źródło: Leszek Kalinowski, Felicjan Andrzejczak: Wolę Świebodzin od Warszawy, „Gazeta Lubuska”, 28 stycznia 2008 http://www.gazetalubuska.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20080128/WYWIADY/729560097

O śpiewie, O współpracy

„Wojna jest rzeczą radosną… W czasie wojny rodzi się wzajemna miłość. Kiedy własną sprawę uważa się za dobrą i kiedy widzi się, jak własna krew (rodacy) wspaniale walczy, łzy cisną się do oczu. Szczere i pobożne serca napełniają się słodyczą, gdy widzi się swojego przyjaciela, który tak dzielnie naraża własne ciało, aby dotrzymać i wypełnić przykazania naszego Stwórcy. I chce się wtedy żyć z nim i umierać, i za sprawą miłości nie opuścić go nigdy. Stąd rodzi się takie uniesienie, że nikt, kto tego nie doświadczył, nie mógłby powiedzieć, jak wielkie to jest dobro. Czy myślicie, że ktoś, kto tak postępuje, bałby się śmierci? W żadnym wypadku, bo jest pobudzony, tak uniesiony, że sam nie wie, gdzie się znajduje. Zaiste, nie zna on lęku przed niczym.”

Jean de Bueil (1406–1477)

Le Jouvencel, 1465.
Źródło: Johan Huizinga, Jesień średniowiecza, Warszawa 1974.

O miłości, O śmierci, O wojnie, O myślach

„Dzień, w którym po raz pierwszy ujrzałem jak do budynku śmierci doprowadzają dzieci, kobiety i mężczyzn przyprawił mnie prawie o obłęd. Wyrywałem sobie włosy z głowy i wylewałem gorzkie łzy rozpaczy. Najwięcej cierpiałem patrząc na dzieci przy matkach lub samotne, które nie zdawały sobie sprawy z tego, że pasmo ich krótkiego życia urwie się za kilka minut wśród największych męczarni.”

Jankiel Wiernik (1889–1972) ocalony z Treblinki, świadek Holokaustu

Rok w Treblince
Źródło: s. 17.

O śmierci, O kobietach, O dzieciach, O matce

„Większość moich klientów mówiła o nich przyciszonym głosem i prawie wszyscy powtarzali: „Widzi pan. Wszystko przychodzi z powrotem”. W taki sposób jakby od dawna na tych chłopców czekali. Jakby byli dumni, że oni nadeszli. Jakby był to dowód tego, iż w imię wyższych wartości trzeba się zgodzić na wyrzeczenia. Starsi ludzie mieli nawet łzy wzruszenia w oczach. Marzyli o tym, by przypisać siedzącym na schodach chłopcom winę za wszelkie niegodziwości, w zamian za choćby tylko chwilę ponownej wielkości całego narodu. Chłopcy nie wykazywali jednak najmniejszej inicjatywy. Siedzieli tylko i popijali piwo. Nieumundurowani i zgodni z konstytucją. Ale ich ogolone głowy wskazywały na to, że gotowi są do bohaterskich czynów.”

Krzysztof Niewrzęda (1964) polski prozaik, poeta i eseista

Poszukiwanie całości
Źródło: s. 119

O ludziach, O piwie, O czekaniu