Cytaty z książki
Małe kobietki

Name: Małe kobietki
Author: Louisa May Alcott

Louisa May Alcott

Małe kobietki – amerykańska powieść autorstwa Louisy May Alcott, wydana po raz pierwszy w roku 1868.

„(…) serca, podobnie jak kwiaty, muszą same się otworzyć.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki. Część druga

„Ludzie, którzy wszystko zamawiają gotowe, sami nie wiedzą, ile tracą, gdyż najzwyklejsze przedmioty stają się piękne, jeśli wykonały je kochające ręce.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki. Część druga

„Ustawiczne przebywanie w złym towarzystwie, choć tylko wymyślonym, wywierało jednak na nią zły wpływ, gdyż karmiła swe serce i wyobraźnie niebezpieczną strawą, nazbyt wcześnie i niepotrzebnie poznając najmroczniejsze strony życia.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki. Część druga

„Elizabeth – albo Beth, jak ją wszyscy nazywali – była różaną, gładkowłosą i jasnooką dziewczynką lat trzynastu, o nieśmiałym sposobie bycia, cichym głosie i łagodnym usposobieniu, które rzadko ulegało zmianie. Ojciec nazywał ją „Maleńką Ciszą” i imię to świetnie do niej pasowało, gdyż zdawała się ona żyć we własnym szczęśliwym świecie, wyruszając z niego tylko na spotkanie tych kilku osób, które darzyła zaufaniem i kochała.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki

„Mam takie uczucie, jakby po prostu nie było mi przeznaczone długie życie. Nie jestem taka jak wy wszystkie. Nigdy nie snułam planów na przyszłość, nigdy nie myślałam o zamążpójściu. Zawsze widziałam siebie tylko jako małą, głupiutką, drepczącą po domu Beth, z której jedynie tam był jakiś pożytek. Nigdy nie chciałam odejść z domu i teraz najtrudniejsze jest właśnie to, że muszę was wszystkich opuścić. Nie boję się, ale jestem pewna, że będę za wami tęsknić nawet w Niebie.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki. Część druga

„Słyszałam, że ludzie, którzy najbardziej kochają, często najmniej widzą.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki. Część druga

„Margaret, najstarsza z całej czwórki, miała szesnaście lat i była bardzo ładna; krągła, o jasnej cerze, dużych oczach, masie delikatnych brązowych włosów, słodkich ustach i białych dłoniach, które były przedmiotem jej próżności.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki

„Przekonała się, że pieniądze dają władzę, postanowiła więc zdobyć i pieniądze, i władzę, by spożytkować je przede wszystkim dla tych, których kochała.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki. Część druga

„Amy, mimo że najmłodsza, była najważniejsza – przynajmniej we własnym mniemaniu. Prawdziwa śnieżynka, o niebieskich oczach i złotych lokach wijących się na ramionach, blada i szczupła, i zawsze zachowująca się jak dbała o maniery młoda dama.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki

„Zeszłego lata nazwałam jaskółki moimi ptakami i mama powiedziała, że przypominają jej mnie – zawsze zabiegane i zawsze pogodnie ćwierkające. Ty, Jo, jesteś jak mewa, silna i dzika, lubisz burzę i wiatr i lecisz daleko, szczęśliwa w samotności. Meg jest jak gołąb, a Ami jak słowik – próbuje wznieść się wysoko w obłoki, ale zawsze wraca w końcu do gniazda.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki. Część druga

„Być kochaną i wybraną przez dobrego mężczyznę to najlepsza i najsłodsza rzecz, jaka może spotkać kobietę.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki

„Za pieniądze nie kupi się subtelnej natury, tytuł nie zawsze oznacza szlachetność, a prawdziwe szlachectwo można poznać mimo zewnętrznych braków.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki. Część druga

„Bogactwo jest niewątpliwie bardzo pociągające, ale i bieda ma swe słoneczne strony. Właśnie przeciwności losu potrafią dać prawdziwą satysfakcję z uczciwej pracy, a potrzeba stanowi inspirację połowy mądrych, pięknych i pożytecznych osiągnięć tego świata.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki. Część druga

„Wiele czasu musi upłynąć, aby ludzie dostrzegli różnicę między talentem a geniuszem, zwłaszcza jeśli są to ludzie młodzi i ambitni.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki. Część druga

„Pożałujesz tego kiedyś, Jo.
– Och, dokąd idziesz?! – zawołała, bo wyraz jego twarzy przestraszył ją.
– Do diabła! – brzmiała pocieszająca odpowiedź.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

rozmowa Lauriego z Jo, po odrzuconych oświadczynach.
Małe kobietki. Część druga

„Piętnastoletnia Jo była bardzo wysoka, chuda i smagła i przypominała źrebię, gdyż zdawało się, że nigdy nie wiedziała, co zrobić ze swoimi długimi kończynami, które wciąż jej zawadzały. Miała zdecydowane usta, komiczny nos i bystre szare oczy, które wydawały się wszystko dostrzegać i były kolejno to groźne, to wesołe, to znów zamyślone. Długie, gęste włosy były jedynym atutem jej urody, ale zazwyczaj upychała je w siatkę, żeby jej nie przeszkadzały. Jo miała okrągłe ramiona, duże stopy i ręce, rozwichrzone stroje i skrępowany wygląd dziewczyny, która gwałtownie zmieniała się w kobietę i nie lubiła tego.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki

„To jest to! – powiedziała sobie Jo, kiedy odkryła ostatecznie, że prawdziwa dobroć okazywana bliźnim może uczynić pięknym i dystyngowanym nawet krępego niemieckiego nauczyciela, który pospiesznie pochłaniał obiad i sam sobie cerował skarpety.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki. Część druga

„Życie małżeńskie wystawia kobietę na nie lada próby i wymaga nieskończonej cierpliwości i miłości.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki. Część druga

„Nie był ani bogaty, ani młody czy przystojny, ani pod żadnym względem fascynujący czy błyskotliwy, a mimo to wszyscy garneli się do niego, przyciągał do siebie każdego, niczym ciepły kominek. Był biedny, a jednak zdawało się, że zawsze coś ludziom ofiarowywał; obcy, a mimo to miał mnóstwo przyjaciół; niemłody już, lecz duchem radosny niczym chłopiec; niezbyt urodziwy, poniekąd dziwak, a jednak wielu osobom wydawał się piękny, jego dziwactwa zaś chętnie mu wybaczano.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

o profesorze Bhearze.
Małe kobietki. Część druga

„Nic więcej, z wyjątkiem tego, że nie sądzę, bym kiedykolwiek wyszła za mąż. Jestem zupełnie szczęśliwa i zbyt kocham moją wolność, żebym zgodziła się jej wyrzec dla jakiegokolwiek śmiertelnika.
– Ja znam cię lepiej! – przerwał Laurie. – Teraz tak myślisz, ale nadejdzie kiedyś czas, kiedy będzie ci na kimś zależało i tak go pokochasz, że będziesz gotowa poświęcić dla niego wszystko. Wiem, że tak się stanie, bo masz taki charakter, a ja będę musiał stać z boku i tylko przyglądać się temu. – I zrozpaczony młodzieniec rzucił na ziemię swój kapelusz z taką zapalczywością, że byłoby to zabawne, gdyby jego twarz nie wyrażała takiej rozpaczy.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

rozmowa Lauriego z Jo.
Małe kobietki. Część druga

Podobni autorzy

Louisa May Alcott25

amerykańska pisarka 1832–1888

Henry David Thoreau94

amerykański pisarz, poeta i filozof None

Mark Twain128

amerykański pisarz, satyryk, humorysta None

William James26

filozof i psycholog amerykański None

Walt Whitman16

poeta amerykański None

Elbert Hubbard4

None

Ambrose Bierce53

amerykański dziennikarz, satyryk i pisarz None

Émile Zola37

francuski pisarz None

Ralph Waldo Emerson78

filozof amerykański None

George Sand35

pisarka francuska None