Julian Przyboś cytaty (28 cytatów) | Cytaty sławnych ludzi

Dzieło

Równanie serca

Julian Przyboś

Równanie serca

Julian Przyboś

Julian Przyboś: 28 cytatów0 Polubień

Julian Przyboś słynne cytaty

„Kto pomyślał tę przepaść i odrzucił w górę!”

Julian Przyboś

„Niosłem swoją poezję, jak żołnierz imię
w blaszcze na piersiach przeciw kulom dwóch wojen.”

Julian Przyboś

Źródło: Słońce ze wzgórz Gwoźnicy

„Artysta dawno został wyzwolony, sztuka nie jest służebnicą żadnych innych porządków niż swój, sztuka jest autonomiczną dziedziną działalności humanistycznej.”

Julian Przyboś

Zapiski bez daty
Źródło: Irritabile genus, s. 174.

„Wątły chłopiec – z Polską w ciężkim tornistrze.”

Julian Przyboś

Źródło: Droga powrotna

„Urodzony do pługa – z nadmiaru Ziemi zostałem poetą.”

Julian Przyboś

Źródło: Ziemią gwiezdnie pojętą

„Zielony błysk! Strzeliły drzewa.
Bielmo śmiegu spadło mi z oczu:
wiosna! Wyrosła mi nad głowę.”

Julian Przyboś

Źródło: Wiosna 1941

Julian Przyboś cytaty

„Wiatr to zgubiony znak ręką (…).”

Julian Przyboś

Źródło: Znak

„Słyszę:
Kamienuje tę przestrzeń niewybuchły huk skał.
To – wrzask wody obdzieranej siklawą z łożyska
i
gromobicie ciszy.”

Julian Przyboś

Źródło: Z Tatr

„Kwili świst przepiórki tego lata: erkaemu w żytach.”

Julian Przyboś

Źródło: Nalot nocny

„Doznaję gór – objawienia planety na ziemi”

Julian Przyboś

Źródło: List ze Szwajcarii

„Miasto jak kamień rzuciłem za siebie”

Julian Przyboś

Źródło: W góry

„Nie list, raczej płatek lotu w kopercie
zestrzelony z torby zamczystej.
Listonosz, Francuz prędki jak maszynka
zawirował ośnieżonym z kraju listem.

Te rządki krzywe, jakby napisane sierpem…”

Julian Przyboś

Źródło: Łuk

„Literatura polska jest jedna. Gdziekolwiek powstanie piękny wiersz w języku Norwida, należy do jej obszaru.”

Julian Przyboś

„Alpy ścigane wzrokiem ze szczytu na szczyt
uciekają wyżej,
wyżej przebiły błękit i zajęły niebo”

Julian Przyboś

Źródło: Giessbach

„Chciał mieć sławę pośmiertną za życia.”

Julian Przyboś

Źródło: W czasie zaprzeszłym

„Dla mnie natchnienie – to pokonane lenistwo. W tej definicji równie ważnym składnikiem jest lenistwo, co zwycięstwo nad lenistwem.”

Julian Przyboś

Zapiski bez daty
Źródło: Jak mieć natchnienie, s. 119.

„Czemu druhny nie śpiewacie?
Czy żelazne pyski macie?
Czy żelazne, czy drewniane?
Czy na kołki zamykane?”

Julian Przyboś

Źródło: Na jabłonkę

„Żądzę sławy, warowanej naszą wspólną przysięgą,
zasypał grób: masowy dół bez mogiły.
Krew łagodnie zmyła z twarzy twoje imię.”

Julian Przyboś

Źródło: Grób Nieznanego Żołnierza

„Sądzę, że poezja, że w ogóle piśmiennictwo wymaga, ażeby o nim powiedzieć na początku lub końcu: tak lub nie, czyli zdecydować się: pisać, czyli wyrażać, wierząc, że się wyraża – albo przestać pisać, kiedy po krótkim lub długim pisaniu doszło się do przekonania, że się nie wyraża tego, co co chodzi. (…) Podejrzewać i sprawdzać wszystko, co się tyczy języka, ale zweryfikowawszy zaufać zrehabilitowanemu po nadużyciach werbalistów słowu.”

Julian Przyboś

Zapiski bez daty
Źródło: Dubitandum et not dubitandum est, s. 185–186.

„Łagodny
każdą kieszeń obróciłbym w gniazdo dla jaskółek”

Julian Przyboś książka Równanie serca

Źródło: Równanie serca

„Na świadectwach, wzbici w radość, odlecieli uczniowie,
drży powietrze po ich śmigłym zniku.
Wakacje, panie profesorze! Pora
trzepać wesoło słowa jak futra na wiosnę
oraz
czasowniki przez dni lata odmieniać!”

Julian Przyboś

Źródło: Lipiec

„Bądź ze mną.
Cierpliwie, zawzięcie.
Długo, najdłużej.
Tak czekałem, że wiem to na pewno:
ból wyboli nareszcie, znuży się i zmęczy
i stanie się bez cierni – niedotkięciem róży”

Julian Przyboś

Źródło: Róża

„Próżni! Wznieśli Łuk Triumfalny – dla gołębi.”

Julian Przyboś

Źródło: Łuk

„(…) chyba nie owo „cogito” konstytuuje świadomość, że się jest, ale takie właśnie poczucie współkwitnienia ze światem, współbycia ze wszystkim. Jest się o tyle, o ile się współjest.”

Julian Przyboś

Zapiski bez daty
Źródło: Ergo sum, s. 170.

„Góry na górach – patrzone na widzianych – stoją.”

Julian Przyboś

Źródło: Tam, w urwisku

„Świat nie jest. Świat się wiecznie zaczyna.”

Julian Przyboś

„Ofiaruję ci, ojcze, ojcowiznę wyżętą:
snopek życia i ostu.
Matko, kłoniąc się pytam:
– Zdrowaś?
– Łąkiś pełna?”

Julian Przyboś

Źródło: Z podróży

„Sztuka pisania jest sztuką skreślania.”

Julian Przyboś

Podobni autorzy

Thomas Stearns Eliot18

poeta, dramaturg i eseista angielski None

Jorge Luis Borges45

argentyński pisarz, poeta i eseista None

Octavio Paz10

meksykański poeta, dziennikarz, krytyk i eseista, noblista None

Josif Brodski25

rosyjski poeta i eseista None

Paul Valéry16

poeta francuski None

Hermann Hesse40

prozaik, poeta i eseista niemiecki, noblista None

Czesław Miłosz93

polski poeta, prozaik, eseista, tłumacz i krytyk literacki,… None

Zygmunt Bauman58

polski socjolog, filozof, eseista None

Milan Kundera54

czeski pisarz, eseista None

Elias Canetti58

poeta i dramaturg austriacki, noblista None

Podobni autorzy

Thomas Stearns Eliot18

poeta, dramaturg i eseista angielski None

Jorge Luis Borges45

argentyński pisarz, poeta i eseista None

Octavio Paz10

meksykański poeta, dziennikarz, krytyk i eseista, noblista None

Josif Brodski25

rosyjski poeta i eseista None

Paul Valéry16

poeta francuski None