„Dzień chrztu naszego to największy dzień naszego życia.”
Pius XI (1857–1939) papież
Źródło: ks. Kazimierz Pielatowski, Chrzest, Te Deum, Warszawa 2002, s. 76.
„Kur już zapiał na świtanie,
Słońce błyska z chmur;
By dnia uczcić narodziny,
Nasze pieśni, nasze czyny
W jeden zlejmy chór.
Czy nie bratnia krew w nas płynie?
Czy nie znamy chrztu?…
Podaj rękę, Rosjaninie –
Ja tiebia liubliu!”
Źródło: Rosjanom, którzy przyznają się do braterstwa z Polakami
Podobne cytaty
„Krew naszą długo leją katy,
wciąż płyną ludu gorzkie łzy.”
Bolesław Czerwieński (1851–1888) poeta polski
Źródło: Czerwony sztandar
„Naszą bronią są nasze pieśni,
naszym złotem dźwięczący głos.”
Włodzimierz Majakowski (1893–1930) poeta rosyjski
Źródło: Nasz marsz
„Każdemu, kto tonie, należy podać rękę!”
Irena Sendlerowa (1910–2008) polska działaczka społeczna, uczestniczka akcji pomocy Żydom w czasie II wojny światowej
Źródło: Anna Mieszkowska, Anioł czasu zagłady, „Przegląd Polski”, 23 maja 2008 http://www.dziennik.com/www/dziennik/kult/archiwum/01-06-08/pp-05-23-02.html.
„Nasze narodziny nie są niczym innym niż snem i zapomnieniem.”
William Wordsworth (1770–1850) angielski poeta
Nikita Chruszczow (1894–1971) przywódca ZSRR
29 stycznia 1937 w przemówieniu do tłumu zgromadzonego na placu Czerwonym po ogłoszeniu werdyktu w procesie „alternatywnego antysowieckiego centrum trockistowskiego”.
Źródło: Simon Sebag Montefiore, Stalin…, op. cit., s. 204.
Wojciech Belon (1952–1985) polski piosenkarz, lider Wolnej Grupy Bukowina
pierwowzorem piosenki był niejaki Władek Nadopta, autentyczna postać żyjąca w Bieszczadach. Prawdziwy Majster Bieda przeżył Belona, który uśmiercił Biedę z piosenki („nie przyszedł Bieda zieloną wiosną, miejsce, gdzie siadał, zielskiem zarosło”). Zyskawszy popularność, starszy pan za drobną opłatą przybijał pieczątkę i rozdawał autografy sygnowane Majster Bieda.
Źródło: piosenka Majster Bieda z repertuaru Wolnej Grupy Bukowina z lat 70. XX wieku
Ota Pavel (1930–1973) czeski pisarz
Wariant: Można powiedzieć, że słońce jest często wielką żółtą pigułką od niebiańskich psychiatrów, która rozpędza smutek i wytwarza różowy nastrój. Słońce działa niekiedy skuteczniej niż szwajcarskie proszki noveril czy amerykański aventyl HCl. Słońce jest także żółtym ręcznikiem frotte, który nas samoczynnie wyciera, do sucha. Słońce również dostaje się nam do krwi, by ogrzać nasze serca, kiedy są zimne jak psi nochal.
Źródło: Długi Honza, tłum. Józef Waczków
„Myśl Mao to słońce w naszych sercach, korzenie naszego życia.”
Lin Biao (1907–1971)
Źródło: Waldemar Jan Dziak, Kim Jong Il, Wydawnictwo TRIO, Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, Warszawa, 2004, s. 85.