Cytaty na temat niebiosa

Zbiór cytatów na temat niebiosa, bóg, ludzie, niebo.

Cytaty na temat niebiosa

„Kobieto, królowo, szatanie, aniele,
Motylu, głazie, kwiecie,
Duchu z niebios w ludzkim ciele,
Nie ze świata, a na świecie
Niepoznana, niepojęta,
Odmienna i jednakowa,
I słaba i nieugięta,
Niewolnica i królowa”

Józef Ignacy Kraszewski (1812–1887) pisarz polski

O kobietach, O aniołach

„Ty Boże, ty naturo! dajcie posłuchanie.
Godna to was muzyka i godne śpiewanie.
Ja mistrz!
Ja mistrz wyciągam dłonie!
Wyciągam aż w niebiosa i kładę me dłonie
Na gwiazdach jak na szklannych harmoniki kręgach.”

Adam Mickiewicz książka Dziady

Dziady (Forefathers' Eve) http://www.ap.krakow.pl/nkja/literature/polpoet/mic_fore.htm

O muzyce, O Bogu

„Targane wiatrem stoją smutne grusze,
U stóp ich leżą, zwiędłe zżółkłe liście,
Niby strącone z niebios smutne dusze,
A psalm jesieni huczy uroczyście,
Budząc odludne, mroczne, leśne głusze…”

Zygmunt Różycki (1883–1930)

Źródło: Jesienią z antologii Ziemia polska w pieśni

O duszy, Jesień

„Ludzie dają posłuch jakiemuś astrologowi, który usiłował wykazać że to Ziemia się kręci, a nie niebiosa czy firmament, Słońce i Księżyc… Ów głupiec pragnie wywrócić do góry nogami całą astronomię.”

Marcin Luter (1483–1546) teolog i reformator religijny

o Mikołaju Koperniku.
Cytaty przypisywane

O ludziach, O głupcach, O słońcu

„Złym duchom zabrania dręczyć tych, którzy poddają się Jej władzy i szukają Jej opieki. Lękają się one Królowej niebios i w przerażenie wpadają na sam dźwięk Jej świętego imienia. Drżą przed świętym i strasznym dla nich imieniem Maryi, chrześcijanie natomiast otaczają je miłością i najwyższą czcią. Gdzie złe duchy widzą jego blask, tam nie mają odwagi ukazywać się ani demonstrować swych igraszek. Na sam jego dźwięk padają jak gromem rażeni, a im częściej jest ono wymawiane, z im gorętszą wiarą wzywane, tym szybciej i dalej uciekają.”

Tomasz à Kempis (1380–1471)

o Marii z Nazaretu
Przez Maryję do Jezusa
Źródło: Tomasz à Kempis, Pasja. Przez Maryję do Jezusa, op. cit., s. 345.

O wierze

„Tonęły gwiazdy płoszone świtaniem,
Rozlane łąką wstały mgły zaraniem,
Skrzyła po krzewach djamentowa rosa,
Żywszemi farby świetlały niebiosa.”

Seweryn Filleborn (1815–1850)

Źródło: Poranek z antologii Ziemia polska w pieśni

„Żyje, a jest w niej więcej śmierci niż w odciętych głowach, które rozwierają martwe usta i zdają się protestować, przeklinać i błagać niebiosa o pomstę.”

Waldemar Łysiak (1944) polski pisarz i publicysta

Flet z Mandragory

O śmierci

„Skoro Serce Boże jest bramą niebios, to ja przez tę bramę pragnę wejść do nieba. Może już tam niedługo będę… gruźlica dopomoże mi do opuszczenia więzienia ciała… Ucieszyłam się tym tak bardzo, że skakałam jak dziecko.”

Leonia Nastał (1903–1940) polska zakonnica

Pisma Sługi Bożej Leonii Marii Nastał siostry Profeski Zgromadzenia Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej w Starej Wsi, t. 2, s. 57.
Źródło: o. Joachim Roman Bar, s. Janina Bernadeta Lipian – Polscy święci. Służebnica Boża Leonia Maria Nastał, t. 2, op. cit., s. 268.

O Bogu, O dzieciach, O siostrze, Serce

„Jest coś z magii w liczbach i coś ze świętości
I z przepychu darów natury i niebios”

Jan Stanisław Smalewski (1946)

Źródło: Magia liczb, Liczby polskie

O naturze

„Pomimo że wyglądałoby to na dar niebios, nie jesteśmy gotowi na czarnego prezydenta.”

Tupac Shakur (1971–1996) raper, aktywista i aktor amerykański

Although it seems heaven sent, we ain’t ready to see a black president. (ang.)

„Jakieś dziwne nie ziszczone tęsknoty i głuche niepokoje nurtują nasze serca. Gdzieś kiedyś może stoczyły się na nas z Giewontu lub spłynęły nam w dusze z szumiących wśród nocy olbrzymów Białowieskiej Puszczy. Gdzieś kiedyś może wyszły z dna Bałtyku lub posypały się z niebios takim deszczem iskier, że nie potrafi ich zgasić życiowa szarzyzna.”

Tadeusz Perkitny (1902–1986) polski technolog drewna, leśnik

Okrążmy świat raz jeszcze (2009)

O duszy, Serce

„Kiedy mnie znudzą jałowi mieszczanie,
Ducha pogrążam w twej fata-morganie!
Tyś mi natchnieniem, i pieśnią i sławą,
W tobie mam cudów i niebios poznanie,
Arabskich pustyń córo, czarna kawo!”

Antoni Lange (1862–1929) polski poeta, dramatopisarz i powieściopisarz okresu Młodej Polski, także poliglota i tłumacz

Cytaty z utworów poetyckich
Źródło: Kawa, w: Poezye cz. 2, Kraków 1898, s. 24.

O kawie

„Zdobywaj wiedzę. Umożliwia ona temu, kto ją posiada odróżnienie dobrego od zła, oświeca drogę do niebios. Jest naszym przyjacielem na pustyni, naszym towarzyszem w pustce, naszym przyjacielem w samotności. Wiedzie nas do szczęścia, podtrzymuje w biedzie, jest ozdobą wśród przyjaciół i zbroją pośród wrogów.”

Mahomet (570–632) Arabski przywódca polityczny i założyciel islamu

Źródło: Mahomet. Mądrości proroka, przeł. Janusz Danecki, op. cit., s. 106–107.

O samotności

„Cedar Rapids, miałem sen tej nocy. Czy chcecie o nim usłyszeć? Pytam, czy chcecie o nim usłyszeć?! Tonąłem w morzu alkoholu. Fale wyrzuciły mnie na plażę kokainy. Niebo było zrobione z LSD. A każde drzewo było marihuaną! Niestety zatrzymały mnie gliny. Ale nie aresztowali mnie. Zamiast tego ssali mojego fiuta! I było to tak piękne, że aż Bóg zstąpił z niebios i powiedział do mnie: „Marilynie Mansonie, nie będziemy dłużej literować słowa Bóg B-Ó-G!” Zapytałem, jak więc chcesz je literować, Boże? A on odrzekł: „Powiedzcie D! Powiedzcie R! Powiedzcie U! Powiedzcie G! Powiedzcie S!””

Marilyn Manson (1969) kontrowersyjny muzyk amerykański

I jak literuje się Bóg?
I had a dream last night Cedar Rapids. You wanna hear that dream? I said do you wanna hear that dream?!? I was drownin' in a sea of liquor. And I washed up on a beach made of cocaine. The sky was made of LSD. And every tree was made of marijuana! But the cops pulled me over. But they did not arrest me. Instead they sucked my DICK! And it was so beautiful that God came down from heaven. He said to me, "Marilyn Manson, we will no longer spell the word 'God' G-O – D!" I said, "How do you wanna spell it, God?" He said, "Gimme a D! Gimme an R! Gimme a U! Gimme a Geeeee! GIVE ME AN S!" And what does that spell? (ang.)
wypowiedź przed piosenką I don't like the drugs.

O Bogu, O snach, O drzewach

„Powiedz ktoś ty? Gdzie twój kraj? Ziom, sekunda,
mój kraj to mnie zmusił, żebym znów ogarniał funta.
Ja chcę lepszego jutra, gdy skończę studia, pracy.
Nie księdza z limuzyny, co wpierdala wypłaty.
(…)
Życie zbyt krótkie by płakać nad sobą,
mówi to ksiądz proboszcz i jest klasę obok.
E, czujesz wrogość, następna będzie przemoc,
a jeśli nie dasz księdzu, to nie pójdziesz do niebios
(…)
Co jest durnie, bezrobocie spada głąby,
bo wszyscy młodzi dawno skumali, gdzie jest Londyn.
Mam swoje poglądy, które ogarnąć nie łatwo.
Zabrać to państwo tym skłóconym dziadkom.
Nie chcę słuchać Beger, to wasz kolejny patent?
Zamiast uleczyć państwo wyleczcie se prostatę.
Mam dwadzieścia sześć lat, dwadzieścia sześć was widzę
tydzień w tydzień i jakoś chujowo wam idzie.
Poznaj dewizę, tu smak władzy przekleństwem,
chuj mi z twojej gaży, ty daj mi pracę w moim mieście.”

O.S.T.R. (1980) raper polski

Źródło: Daj mi pracę z płyty HollyŁódź

O życiu, O wrogości, O studiach, O płaczu

„Niegodziwi pochlebcy, najbardziej złowrogi dar, jakim władców karze niebios wyrok srogi.”

Jean Baptiste Racine (1639–1699)

O karze

„Ale dokument demaskuje kłamstwa Władysława Bartoszewskiego, który dziś twierdzi, że o żadnym Tomaszu Turowskim nigdy nie słyszał, a wedle stenogramu z komisji osobiście go rekomendował na placówkę, opowiadając o jego licznych przewagach. Wspominał także o świetnych kontaktach Turowskiego z Kościołem katolickim i prawosławnym, o tym, że ma dobre relacje z Rosją, co w przypadku Kuby akurat nie jest bez znaczenia. I tak dalej. Krótko mówiąc – wtedy Bartoszewski wychwalał Turowskiego pod niebiosa, a po latach w każdym wywiadzie na ten temat utrzymywał, że go nie znał.”

Cezary Gmyz (1967)

o stenogramie z posiedzenia sejmowej Komisji Spraw Zagranicznych w sprawie rekomendacji Tomasza Turowskiego na placówkę w Hawanie na Kubie
Zawód: dziennikarz śledczy
Źródło: s. 251

O kłamstwie, O relacjach

„Tak jak jest tylko jeden Bóg w niebiosach, tak może być tylko jeden władca na ziemi.”

Timur Chromy (1336–1405) Władca mongolski

Źródło: Nigel Cawthorne, Dowódcy i generałowie. Prawdziwe historie, Grupa Wydawnicza Foksal, Warszawa 2014, s. 72.

O Bogu, O historii

„Wyróżniamy pięć podstawowych gałęzi wiedzy, a mianowicie: logikę, która w naukach daje równowagę; fizykę, która obejmuje rzeczy postrzegane zmysłami w ruchu i zmianie; astronomię badającą podstawy świata, ruchy niebios i gwiazd, albowiem zostało udowodnione, że należy poznać istotę tych ruchów; muzykę, by wskazać przyczyny harmonii i dysharmonii dźwięków i zasady kompozycji; oraz naukę o tym, co jest poza naturą – czyli metafizykę.”

Awicenna (980–1037) perski lekarz, filozof i uczony

Księga wiedzy

O wiedzę, O naturze, O nauce

„Proszę zwrócić uwagę, markizie, na prostotę i wielkość naszych modlitw. Nie prosimy w nich niebios o złoto ani diamenty, ani o godności. Prosimy o chleb: „Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj”. Jest jednak inny niezbędny człowiekowi pokarm, o który nie prosimy w naszych modlitwach – woda. Nie mogę zrozumieć, dlaczego w Pater noster chrześcijanin nie prosi Pana o powszednią wodę.”

Marcel Pagnol (1895–1974) francuski pisarz, dramaturg, reżyser filmowy

O wodzie

„Jeżeli przystało zakonnikowi odznaczać się cnotą, dojrzałymi uczynkami i łaską niebios, to wszystko znaleźć można u błogosławionego Czesława, który w samej rzeczy jest godny wielkiej sławy. Wszechpotężny Bóg nie przestaje go przyozdabiać wielkimi cudami, których z dnia na dzień przybywa coraz to więcej.”

Czesław Odrowąż (1180–1242) dominikanin polski, błogosławiony Kościoła katolickiego

w XVII-wiecznym dziele „Tutelaris Silesiae” (patron, opiekun Śląska). Źródło: Zatrzymał jeźdźców Apokalipsy - bł. Czesław http://kosciol.wiara.pl/doc/490658.Zatrzymal-jezdzcow-Apokalipsy-bl-Czeslaw, wiara.pl

O Bogu, O wierze

„Są dusze, co mają
modre gwiazdy z niebios,
w liściach czasu zorzę
poranną uwiędłą
i czyste zakątki,
co w swym wnętrzu strzegą
szmeru snów minionych
i tęsknot.”

Federico García Lorca (1898–1936) hiszpański poeta, dramaturg, malarz, pianista, kompozytor, reżyser teatralny i aktor

Źródło: Są dusze, co mają…

O duszy, O snach, O czasie

„Świat zwykł po niebiosa wychwalać ludzi przyzwoitych i hojnych li tylko dlatego, że na ich zgubie żeruje.”

Ivo Andrić (1892–1975) jugosłowiański powieściopisarz, nowelista i poeta

Źródło: Myślę, więc jestem. Aforyzmy, maksymy, sentencje, op. cit., s. 20.

O ludziach, O świecie

„Wrota niebios i piekieł sąsiadują z sobą i są identyczne.”

Nikos Kazandzakis książka Ostatnie kuszenie Chrystusa

Źródło: Ostatnie kuszenie Chrystusa

„Ojciec dał mi wolną rękę. Powiedział: „Jeśli już spotkało cię to nieszczęście, że musisz pracować na swoje utrzymanie, to, na litość niebios, rób chociaż coś ciekawego.””

Julian Fellowes (1949) aktor i scenarzysta brytyjski

Źródło: rozmowa Wojciecha Orlińskiego, Człowiek z krainy lordów, „Gazeta Wyborcza”, 7 października 2016.

O nieszczęściu

„Największa mądrość życiowa polega właśnie na obojętnym przyjmowaniu tego, co zsyłają niebiosa, słońce czy deszcz, byleby nie w nadmiarze, ale nawet i wtedy, bo przecież ani w czasie potopu nie zginęli wszyscy ludzie, ani nie było jeszcze takiej suszy, żeby nie przetrwała choćby jedna trawka lub nadzieja na jej odnalezienie.”

José Saramago (1922–2010) pisarz portugalski, noblista

Baltazar i Blimunda
Źródło: s. 280.

O mądrości, O ludziach, O nadziei, O czasie

„We współczesnym świecie Zachodu informacja jest wszechobecna i bezcenna. Czas i przestrzeń przestają być dla niej ograniczeniem. Technologia rozwija się dynamicznie, a człowiek w coraz większym stopniu staje się twórcą i władcą świata. To, co niedawno jeszcze stanowiło domenę sił nadprzyrodzonych: pogoda, powodzenie ludzkich działań, reguły działania natury, stwarzanie życia, a nawet kreowanie światów, zostało sprowadzone z niebios na ziemię w postaci deszczu informacji i od tej pory znajduje się pod symboliczną kontrolą człowieka. Bóg ustąpił miejsca i ukrył się na nielicznych obszarach, do których ludzka ręka nadal nie potrafi sięgnąć. Ostateczne zwycięstwo nie wydaje się jednak bliskie. Możliwe bowiem, że jedyne, czego człowiek nigdy się nie dowie, to uzasadnienie swojego istnienia, jego cel. Tym celem dla wielu z nas wciąż pozostaje Bóg.”

Łukasz Dębski (1981)

Źródło: Bóg. Granica. Informacja, „Fraza” 2006, nr 54–55.

O Bogu, O świecie, O naturze, O czasie

„Niebiosa miłościwie postanowiły, że tajemnice wszystkich serc pozostaną w ukryciu, wobec czego trawieni jesteśmy wieczni pokusą, by podejrzewać coś, co być może nie istnieje.”

Virginia Woolf (1882–1941) angielska pisarka

Orlando: biografia (1928)

O tajemnicy, Serce

„Przyszłam udzielić pomocy królestwu i wam. Król Niebios życzy sobie za moim pośrednictwem, namaszczenia i ukoronowania króla w Reims i abyście zostali namiestnikiem w Luy, prawdziwej siedzibie króla Francji!”

Joanna d'Arc (1412–1431) francuska bohaterka narodowa, święta Kościoła katolickiego

podczas pierwszej rozmowy z Karolem VII.

O pomocy

„Marks przygotował atak na społeczeństwo burżuazyjne w chwili, w której osiągnęło ono szczytowy punkt swego rozkwitu materialnego. W tym samym roku Gladstone w mowie budżetowej pogratulował swym rodakom ich „zaraźliwego pomnażania bogactwa i potęgi”, którego świadkiem były poprzednie lata, upływające w nastroju rosnącego optymizmu i powszechnego zaufania. W tym świecie Marks jest postacią odizolowaną, zgorzkniałym wrogiem, gotowym na wzór wczesnych chrześcijan czy francuskich enragè (wściekłych) odrzucić wszystko, czym ten świat jest i do czego dąży, nazywając jego ideały bezwartościowymi, a jego cnoty grzechami, potępiając jego instytucje tylko za to, że są burżuazyjne, a więc należą do skorumpowanego, tyrańskiego i irracjonalnego społeczeństwa, które musi być unicestwione raz na zawsze. W epoce, która niszczyła swoich wrogów środkami potężnymi, choć działającymi wolno i dyskretnie, zmuszając Carlyle'a i Schopenhauera do ucieczki w odległe cywilizacje lub idealizowaną przeszłość, doprowadzając swego arcywroga Nietzschego do histerii i szaleństwa, Marks pozostał odporny i niezmiennie groźny. Jak starożytny prorok, dopełniający dzieła wyznaczonego mu przez niebiosa, z wewnętrznym spokojem opartym na jasnej i niewzruszonej wierze w harmonijne społeczeństwo przyszłości, objawiał wszystkim znaki rozkładu i ruiny, które widział na każdym kroku. Zdawało mu się, że stary ład wali się powoli przed jego oczami. Zdziałał więcej, niż ktokolwiek dla przyśpieszenia tego procesu, chcąc skrócić finalną agonię poprzedzającą koniec.”

Isaiah Berlin (1909–1997) brytyjski filozof i historyk idei pochodzenia rosyjskiego

Źródło: Karol Marks. Jego życie i środowisko

O życiu, O świecie, O wierze, O zaufaniu

„Twarz to kiepski językoznawca. Ile słów mieści się w uśmiechu? Poza tym uśmiechy dzielą się na stosowne i niestosowne. Te pierwsze otwierają przed tobą drzwi, te drugie nie. Co robić, kiedy jest ci potrzebny język niebios, a ty masz tylko ręce i oczy?”

Jonathan Carroll (1949) pisarz amerykański

Cylinder Heidelberga

O uśmiechu

„Bo w ciebie, o Poezjo, zawsześmy patrzyli
Jako gwiazdę jedyną na niebios sklepieniu,
Za przewodniczkę mając ciebie każdej chwili,
Matko, i nie chcąc zbytnio dowierzać Natchnieniu.”

Paul Verlaine (1844–1896) poeta francuski

O miłości

„O, jakże jesteś piękna, ojczyzno kochana!
Nad tobą są rozpięte bezbrzeżne błękity,
Dokoła krajobrazu powab rozmaity,
Gdzie spojrzeć – nowy widok i nowa odmiana:
Tu w wesołych dolinach kwiaty całe w rosach,
A tam olbrzymie szczyty i gwiazdy w niebiosach (…)!”

Iwan Wazow (1850–1921) Bułgarski poeta i pisarz

Źródło: O, jakże jesteś piękna, ojczyzno kochana!, przeł. Jan Brzechwa, „Życie Literackie” nr 1 (4 lutego), 1951, s. 3 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14092

O życiu, O Kwiatach, Kochać się

„To była miłość! Miłość od pierwszego wejrzenia, najrzadszy skarb, którym niebiosa mogą obdarzyć kobietę! Nie oddałam mu się wtedy, bo się w nim zakochałam pierwszą, nieprzytomną, jedyną w życiu miłością. Gdyby mi się tylko spodobał jak wielu chłopców może spodobać się wielu dziewczynom – posiadłby moje ciało już wówczas, w salonie madame Brown. Ale nie posiadłby mojego wówczas mojego serca.”

John Cleland książka Pamiętniki Fanny Hill

Pamiętniki Fanny Hill

O miłości, O kobietach, Serce

„Jeśli nie nakłonię niebios, poruszę piekło.”

Wergiliusz książka Bukoliki

Flectere si nequeo superos, Acheronta movebo. (łac.)
Bukoliki, Eklogi
Źródło: 7, 312

O piekle

„Gdybym miał niebios wyszywaną szatę
Z nici złotego i srebrnego światła,
Ciemną i bladą, i błękitną szatę
Ze światła, mroku, półmroku, półświatła,
Rozpostarłbym ci tę szatę pod stopy,
Lecz biedny jestem: me skarby – w marzeniach,
Więc ci rzuciłem marzenia pod stopy,
Stąpaj ostrożnie, stąpasz po marzeniach.”

William Butler Yeats (1865–1939) poeta i dramaturg irlandzki, noblista

Źródło: Poeta pragnie szaty niebios (ang. He Wishes for the Cloths of Heaven) z tomu Wiatr pośród trzcin, 1899, tłum. Leszek Engelking

O marzeniach

„Zobaczyć świat w ziarenku piasku,
Niebiosa w jednym kwiecie z lasu.
W ściśniętej dłoni zamknąć bezmiar,
W godzinie – nieskończoność czasu.”

William Blake (1757–1827) angielski poeta, pisarz i malarz

To see a World in a Grain of Sand
And A Heaven in a Wild Flower,
Hold Infinity in the palm of your hand
And Eternity in an Hour. (ang.)
Wróżby niewinności

O świecie, O czasie

„Stany Zjednoczone pod niebiosa wychwalają swój system jako taki doskonały, gdy tymczasem prezydent co innego mówi w trakcie kampanii wyborczej, a co innego po inauguracji, w okresie wyborów uzupełniających głosi jeszcze coś innego, a przed nowymi wyborami – zupełnie co innego, a to nam zarzucają niestabilność polityki.”

Deng Xiaoping (1904–1997)

Źródło: Koncepcja pokojowego zjednoczenia Tajwanu z Chinami kontynentalnymi [w:] Chiny na drodze reform w XXI wieku, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2007.

O wieku

„Słowo jedno jedyne i jedno znaczące, które rozlegając się od
niebios do piekieł przywróci ład utracony, słowo którego nie
ma i ten szum jak lasu czy morza to tylko bełkot i płacz.”

Czesław Miłosz (1911–2004) polski poeta, prozaik, eseista, tłumacz i krytyk literacki, noblista

Źródło: Strukturalizm, 1965 http://www.milosz.pl/w_st.php.

O płaczu

„To niezrozumiałe, że możecie się odwracać od wolności. Ale jeśli nie cenicie wolności, to – w imię niebios – spakujcie swoje walizki i wyjedźcie. Może na świecie jest miejsce, gdzie możecie być sobą. Bądźcie ze sobą szczerzy i nie zabijajcie niewinnych dziennikarzy. Po prostu, jeśli się wam tu nie podoba, bo jacyś satyrycy robią gazetę, to po prostu wyp….. lajcie.”

Ahmed Aboutaleb (1961)

po zamachu na „Charlie Hebdo”.
Źródło: Łukasz Wójcik, Jak się nie zderzyć, „Polityka” nr 4 (2993), 21-27 stycznia 2015, s. 44–45.

O wolności

„Ileż razy w mym życiu wyrwał się z mej duszy okrzyk dziękczynienia względem Boga za to, że urodziłam się w Starej Wsi, w Starej Wsi, gdzie sobie tron założyła Królowa niebios, by z niego, jako Matka Miłosierdzia, rozdawać łaski tłumom pielgrzymów, którzy rokrocznie przychodzą do Niej w dni odpustowe, a Ona leczy ich rany, koi bóle, osusza łzy. Jakże wdzięczna jestem Bogu za to, że urodziłam się w Starej Wsi, gdzie Maria założyła sobie ogród, w którym pielęgnuje z miłością Matki lilie białe, które nie tylko niebo zachwycać mają swą wonią i bielą, ale i ziemię odnawiać dla Boga… Na łonie przyrody starowiejskiej rosłam i wychowywałam się jak kwiat polny, nad którym specjalną pieczę roztacza sam Bóg, by mimo wichrów i burz mógł się rozwijać.”

Leonia Nastał (1903–1940) polska zakonnica

Pisma Sługi Bożej Leonii Marii Nastał siostry Profeski Zgromadzenia Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej w Starej Wsi, t. 1, s.4.
Źródło: o. Joachim Roman Bar, s. Janina Bernadeta Lipian – Polscy święci. Służebnica Boża Leonia Maria Nastał, t. 2, op. cit., s. 234.

O Bogu, O duszy, O matce, O siostrze

„Tak więc nie ma w sercu ludzkim żadnej wrodzonej moralności, a stwórca wszechświata nie nałożył na człowieka żadnego obowiązku; gdyby było inaczej, czyż Bóg nie uświadomiłby nam tych nakazów przez jakieś widoczne znaki, aby mogły być łatwo rozumiane przez wszystkich ludzi? (…) Zło i dobro moralne są dlatego czysto relatywne i bynajmniej nie absolutne. Pojęcia te różnią się zasadniczo u rozmaitych ludów, narodów i jednostek. Fakty pozostają te same, ale różne są nasze sądy spraw tych dotyczące (…) Cnota zaś aczkolwiek piękna nie jest głosem niebios, ale jest nawet przeciwna prawom Natury; człowiek cnotliwy jest więc istotą nienaturalną…”

Jean-Paul Marat (1743–1793) jeden z przywódców Wielkiej Rewolucji Francuskiej

Źródło: Jean-Paul Marat, Listy polskie

O Bogu, O ludziach, O naturze, O złu

„Ugięła kolana, bose stopy nacisnęły spłaszczony zbiornik gazu, a Zabójczy Podest zafalował w odpowiedzi. Wydawał dźwięk, jakby świat się kończył, jakby liny podtrzymujące niebiosa pękały i zwijały się na niebie.”

William Gibson książka Johnny Mnemonic

Źródło: Johnny Mnemonic, tłum. Piotr W. Cholewa, Katarzyna Karłowska, Krzysztof Sokołowski

O świecie

„Bardzo przeżyłam moment składania Ślubów. Ojciec stanął przed ogromnym Obrazem Matki Bożej Jasnogórskiej, wziął tekst Ślubów do ręki i powiedział do mnie: „Powtarzaj – «Królowo Polski – przyrzekamy!». Jesteśmy jakby symbolem ludu zebranego pod Szczytem Jasnej Góry”. Czytał dobitnie, wyraźnie, z ogromnym wzruszeniem. Ja drżącym głosem powtarzałam: „Królowo Polski, przyrzekamy!”. Po skończonej uroczystości Ojciec był radosny i szczęśliwy jak nigdy przedtem. Dokonało się to, czego tak bardzo pragnął: Naród złożył Śluby i Prymas złożył Śluby. W zadumie Ojciec powiedział: „Stała się wielka rzecz. Jakiś ogromny, wielki, ciężki kamień przetoczył mi się z ramion na ziemię. Czuję się wolny jak ptak. Ufam, że Królowa Niebios i Polski doznała dziś wielkiej chwały na Jasnej Górze!”. Na drugi dzień, 27 sierpnia, musiałam wyjechać z Komańczy. Kończyła mi się przepustka. Przy pożegnaniu Ojciec powiedział mi: „Dostałem wiadomość, że Śluby zostały złożone. Było przeszło milion ludzi. To był prawdziwy cud”.”

Maria Okońska (1920–2013)

o Ślubach Jasnogórskich z prymasem Wyszyńskim w Komańczy.

O ludziach, O matce, O ptakach, O ślubie

„I nagle Toccata, w chwili gdy słońce znika całkowicie za chmurami, zgromadzonymi na samej linii horyzontu. W operze niebios – ogromne czerwone smugi, czarny plusz, delikatne budowle, które sprawiają wrażenie, jakby były utkane z drutu żelaznego i puchu, przygotowują się w szerokim układzie, czerwonym, zielonym i czarnym – pokrywając cały nieboskłon, ewoluując w nieustannie zmieniającym się oświetleniu, według najbardziej majestatycznej z choreografii. Toccata, na tym uśpionym morzu, pod festynem tego królewskiego nieba… chwila jest niezapomniana.”

Albert Camus (1913–1960) francuski pisarz, noblista

Dzienniki z podróży

O wrażeniach, O słońcu

„Gdyby niebiosa dały mi jeszcze pięć lat, zostałbym wielkim artystą.”

Hokusai Katsushika (1760–1849) japoński malarz i twórca barwnych drzeworytów w stylu ukiyo-e

ostatnie słowa
Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, tłum. Anita i Krzysztof Staroniowie, Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 1998, ISBN 8305129713, s. 263.

O śmierci, O ludziach, O książkach, O wiedzę

„Lepiej być panem w piekle, niźli sługą w niebiosach”

John Milton książka Raj utracony

Tis better to reign in Hell, than to serve in Heaven. (ang.)
Raj utracony (1667)

„Otrzymałam od niebios dar w postaci talentu, który pozwolił mi zaistnieć artystycznie. I dyskontuję to. Bez potrzeby poświęceń.”

Jane Seymour (1951) aktorka brytyjska

Źródło: Zbigniew K. Rogowski, W cztery oczy z Jane Seymour http://mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=61157, „Przekrój”, nr 28/2611, 9 lipca 1995, s. 10–13.

„Przed malarstwem Maneta miny zwierzających są tak zabawne, tak oszołomione, że uważam za swój obowiązek nie chować dłużej światła pod korcem. (…) Oto prawda prawdziwa o wystawiającym Édouardzie Manet: Brzydziliście się Corotonem przez lat czterdzieści (…)? A obecnie wynosicie go pod niebiosa. Dobra! Corot zrodził Maneta. Kpicie z Maneta, kpijcie więc z Corota. kto lubi jednego, musi zrozumieć drugiego.”

Ernest Chesneau (1833–1890)

Źródło: Zdzisław Kępiński, Impresjonizm, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1982, s. 157.

O prawdzie, O malarstwie

„Człowiek pokorny duchem potrafiłby się zdobyć na cierpliwość, mądrość pomogłaby mu podjąć decyzję, ale tu w grę wchodziło jeszcze coś innego. Wrodzona giętkość umysłu, która pomaga szukać pocieszenia, która daje siłę, by przekształcić zło w dobro, która ułatwia znalezienie zajęcia pozwalającego oderwać się od własnych ograniczeń. Najwłaściwszy dar niebios.”

Jane Austen książka Perswazje

tłum. Ewa Partyga (wyd.: Prószyński i S-ka, Warszawa 2010, s. 124).
Perswazje (1817)

O mądrości, O decyzjach, O sile, O złu

„Należy być silnym jak lew, a zarazem szlachetnym jak kwiat. Poprzez trening można dotrzeć do bram niebios.”

Masutatsu Ōyama (1923–1994) japoński karateka

O Kwiatach, Trening

„Skromne i niepokaźne kwiaty, rozwijające się w dolinach umierają może, gdy przesadzić je nazbyt blisko niebios, w rejony, gdzie zbierają się burze, a słońce pali.”

Honoriusz Balzac Komedia ludzka

Komedia ludzka, Dom pod Kotem z Rakietką

O Kwiatach, O słońcu

„Samotny żagiel w niebios toni
Bieleje na błękicie fal.”

Michaił Lermontow (1814–1841) rosyjski pisarz i dramaturg

Bielejet parus odinokij W tumanie moria gołubom. (ros.) Źródło: wiersz Żagiel http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Żagiel&useskin=monobook, 1832 rok spopularyzowane dzięki parafrazie w tytule powieści Samotny biały żagiel Walentina Katajewa z 1936 roku

„Gdybym miał niebios haftowane szaty,
Złotym i srebrnym przetykane światłem,
Błękitne, ciemne, przydymione szaty
Nocy i światła, i półświatła,
Rozpostarłbym je pod twoje stopy.
Lecz jestem biedny, mam tylko sny,
Moje sny ścielę pod twoje stopy,
Stąpaj więc lekko, bo stąpasz po snach.”

William Butler Yeats (1865–1939) poeta i dramaturg irlandzki, noblista

Źródło: Poeta pragnie szaty niebios, tłum. Ludmiła Marjańska

O snach

„To, co przychodzi nam zbyt łatwo, nisko cenimy. Tylko wysoka cena nadaje rzeczom wartość. Niebiosa wiedzą, jaką zapłatę, wziąć za swoje dobra.”

Thomas Paine (1737–1809) pisarz i filozof angielski

„Co śni serce, niech raz prześni!
W twarde życie twarde pieśni
Niech wiodą jak w tan.
A miast ręce rękojeści
Szczery uścisk gdy obwieści
Z niebios chwilę Pan.”

Mieczysław Romanowski (1833–1863) polski poeta epoki romantyzmu

Źródło: Co tam marzyć, w: Poezye Mieczysława Romanowskiego, wyd. Karola Wilda, Lwów 1863, s. 22.

O życiu, Serce

„Niektórym Niebiosa darowują objęcia mężczyzn, a niektórym – rozum. Sądzę że to drugie jest lepsze.”

Aleksandra Ruda (1982)

Odnaleźć swoją drogę

„Nie pytamy o to, jaki jest pożytek z ptasiego śpiewu, ponieważ śpiew jest przyjemnością ptaków, odkąd zostały stworzone dla śpiewania. Podobnie nie powinniśmy pytać, dlaczego umysł człowieka zadręcza się zgłębianiem sekretów niebios […] Różnorodność zjawisk Natury jest tak wielka, a skarby ukryte w niebiosach tak ogromne właśnie po to, aby ludzkiemu umysłowi nigdy nie brakło świeżej strawy.”

Johannes Kepler książka Mysterium Cosmographicum

Źródło: Mysterium Cosmographicum

O przyjemności, O ptakach, O naturze

„Tego Ducha Świętego Pan obiecał nam posłać jako Pocieszyciela, aby nas przygotował dla Boga. Jak bez wody nie da się zaczynić suchej mąki i wyrobić z niej jednego ciasta i jednego chleba, tak i my nie możemy stać się jedno w Jezusie Chrystusie bez wody, która przychodzi z nieba. Jak zeschnięta ziemia nie wyda plonu bez wilgoci, tak my, którzy byliśmy suchym drzewem, nie wydalibyśmy owoców życia bez deszczu zesłanego z woli niebios.”

Ireneusz z Lyonu (130–202) pisarz chrześcijański, święty Kościoła katolickiego

Źródło: Przeciwko herezjom, III, 17.

O Bogu, Chrystus

„Dopiero widok Wenecji
Gdy u wyjścia rozbłysła
Na czystym płótnie niebios
Wyjęta ze snu
A z kamienia i wody
Rzeczywista –
Kazał mi stanąć z zachwytu”

Mieczysława Buczkówna (1924–2015)

Kartki z podróży (VI 1956) Źródło: Wenecja: biennale, „Życie Literackie” nr 33, 18 sierpnia 1957, s. 1 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14876

O życiu

„Co noc kaznodzieje nawracać chcą cię;
Mówią ci, co dobre, mówią ci, co złe.
Lecz kiedy im wyznasz, że chciałbyś coś zjeść,
Słodziutkim głosikiem odrzekną ci wnet:

„Synu, po śmierci się najesz do syta,
Niebiosa wszak to kraina obfita.
Teraz módl się, haruj i żyw się sianem,
A gdy zdechniesz – ciastko w niebie dostaniesz.””

Joe Hill (1879–1915) amerykański działacz związkowy, członek IWW

Long-haired preachers come out every night,
Try to tell you what's wrong and what's right;
But when asked how 'bout something to eat,
They will answer with voices so sweet:

You will eat, bye and bye,
In that glorious land above the sky;
Work and pray, live on hay,
You'll get pie in the sky when you die. (ang.)
Źródło: The Preacher and the Slave (1911)

O śmierci, O nocy