Cytaty na temat palec

Zbiór cytatów na temat palec, ludzie, powiedzieć, mówić.

Cytaty na temat palec

„Pewnego dnia może mi się zachcieć zrobić sobie czerwoną kropkę w tym miejscu i parę dodatkowych oczu.. o tutaj.”

Michael Jackson (1958–2009) amerykański muzyk, kompozytor i autor tekstów

w odpowiedzi na pytanie o operacje plastyczne.

„Gdyby nas nawet setkami tysięcy topiono, wbijano na pale, obdzierano ze skóry, pieczono na wolnym ogniu – w całej sympatycznej Europie nikt palcem nie ruszy, nikt nie otrząśnie popiołu z cygara.”

Bolesław Prus (1847–1912) polski pisarz i publicysta

Kroniki tygodniowe

O piekle

„Mając znajomość z nocy kresem
Zasiadaj nad Tukidydesem
I purpurowy sok destyluj,
Aż palcem dotkniesz
ziarna stylu
I szukaj, jaki wtedy będzie
Ślad stopy ludzkiej na legendzie.”

Czesław Miłosz (1911–2004) polski poeta, prozaik, eseista, tłumacz i krytyk literacki, noblista

Źródło: Traktat moralny, Waszyngton, 1947.

„(…) dalekowschodnia mądrość powiada, że „kiedy mędrzec wskazuje Księżyc, idioci patrzą na palec”. Język to właśnie palec, który wskazuje na Księżyc.”

Olga Tokarczuk książka Moment niedźwiedzia

Moment niedźwiedzia
Źródło: s. 169

O mądrości, O idiotach

„Ludzie o wiele częściej waliliby się młotkiem w palec, gdyby ból występował dopiero po roku.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

O bólu, O ludziach

„Są cudzoziemcy, syci i znudzeni, którzy nie mają nic innego do roboty, jak wskazywać palcem na nasz kraj i go pouczać… Chiny nie eksportują rewolucji, głodu ani biedy. Nie wywołują żadnego bólu głowy. Czego chcecie więcej?”

Xi Jinping (1953) polityk chiński

podczas wizyty w Meksyku. Źródło: Radosław Pyffel, Chiny: Xi nie chce, ale musi, newsweek.pl, 2 stycznia 2011 http://swiat.newsweek.pl/chiny--xi-nie-chce--ale-musi,70010,3,1.html

O głodzie

„Wystarczy, że kiwnę małym palcem, a nie będzie już Tity!”

Józef Stalin (1879–1953) przywódca ZSRR

Źródło: Simon Sebag Montefiore Stalin. Dwór czerwonego cara

„Instrumenty powinny angażować ciało, a do niedawna muzyka elektroniczna zdominowana była przez palec obsługujący myszkę komputera. To żałosne i absurdalne, żeby sztukę, która polega w dużej mierze na doświadczeniu fizycznym, tak jak muzyka współczesna, tworzyć bez fizycznego zaangażowania twórcy, bez udziału ruchu czy gestów.”

Brian Eno (1948) brytyjski muzyk rockowy

Źródło: Bartek Chaciński, Złamana pieczęć http://www.dwutygodnik.com/artykul/4501/, Dwutygodnik.com nr 107/2013.

O muzyce

„Księga napisana Bożym palcem.”

Hugon od św. Wiktora (1096–1141)

o świecie.
Źródło: Teresa Michałowska, Średniowiecze, wyd. piąte, PWN, Warszawa 1999, s. 23.

„Powiedz człowiekowi, że na niebie jest gwiazd 978301246569987 a uwierzy. Ale napisz kartkę „Świeżo malowane”, a sprawdzi palcem i powala się.”

Julian Tuwim (1894–1953) polski poeta

Wiersze i aforyzmy, Jarmark rymów
Źródło: s. 543

„W latach osiemdziesiątych, już w Polsce, znowu zobaczyłam kartki na cukier i ogarnęła mnie panika. Poczułam się jak w pułapce. Ale w kilka dni później zadzwonili do nas krewni z wiadomością, że z zagranicy przysłano im pięćdziesięciokilowy worek tego cennego produktu. Byliśmy uratowani!
– Dlaczego się denerwujesz? – dziwił się mąż. – Przecież nie jadasz cukru.
Nagle zobaczyłam w myślach mrugającego do mnie Stalina i zaśmiałam się. Ale Stalin pogroził mi palcem.
– Wcale nie byłem taki głupi, jak ci się wydaje, moja droga – powiedział po rosyjsku z silnym gruzińskim akcentem.”

Helena Amiradżibi-Stawińska (1932–2017) polska reżyserka i scenarzystka filmowa, pochodzenia gruzińskiego

Wiedziałem, co robię, kiedy zamknąłem granice i zlikwidowałem duchowieństwo! Żadnych paczek! Żadnych przesyłek przez parafie! Figa!
Słodkie życie księżniczki (1996)

„Zbliżają się wybory do europarlamentu. Pan poseł Łyżwiński zasugerował mi coś takiego: szukać ludzi tak zwanych ciepłych. To znaczy takich, którzy mają pieniądze. Ja mówię: no i co? On mówi: zaproponuj im miejsca na listach. I ja Panie przewodniczący dziś się Pana nie boję, bo dyktatu ja już się nie boję, jestem wolnym człowiekiem. I muszę powiedzieć tak: ja palcem nie jestem robiony i odmówiłem Panu Łyżwińskiemu. I za dwa tygodnie już nie jestem przewodniczącym. Jest pełniącym obowiązki Pan poseł Łyżwiński. O dziwo, panie przewodniczący, na pierwszej pozycji na liście do europarlamentu znajduje się niejaki Bogdan Golik.”

Waldemar Borczyk (1960) polski polityk

o swoim odwołaniu z funkcji przewodniczącego Samoobrony w województwie łódzkim.
Źródło: Teraz My, TVN, 11 kwietnia 2006

O pieniądzach, O ludziach

„W dużym stopniu stygmatyzacja homoseksualizmu jest kształtowana nie ewolucyjnie, ale kulturowo. Czytałem np., że gdy Brazylijczycy z niskich warstw społecznych oglądają film pornograficzny, w którym kobieta wkłada mężczyźnie palec do odbytu, krzyczą „viado”, czyli uważają mężczyznę, który pozwolił kobiecie na takie zachowanie, za homoseksualistę. Ale nie jest dla nich „viado” mężczyzna uprawiający seks z innym mężczyzną, jeśli tylko pozostaje stroną aktywną.”

Bogusław Pawłowski (1962) polski antropolog

Źródło: rozmowa Tomasza Ulanowskiego, Gej nie jest konkurencją, „Gazeta Wyborcza”, 20 maja 2011.

O kobietach, O seksie, O zachowaniu, O czytaniu

„Gdy człowiek wytyka kogoś palcem, powinien pamiętać, że pozostałe cztery wskazują na niego samego.”

Louis Nizer książka My Life in Court

When a man points a finger at someone else, he should remember that four of his fingers are pointing to himself. (ang.)
My Life in Court (1961)
Źródło: s. 115

„Dlaczego od dnia założenia obrączki na palec zobojętnienie ma się też stać uprawomocnione?”

Zofia Gerlach (1930)

„Ziemia to plama
Na nieskończoności błękicie
A Bóg zetrze ją palcem lub wleje w nią życie
Jak w posąg gliniany Adama.”

Juliusz Słowacki Kordian

Kordian

O życiu, O Bogu

„Umierający republikanie,
brocząc po bruku krwią swoich ran,
w krwi umaczanym palcem po ścianie
wypisywali: „No pasaran!””

Władysław Broniewski (1897–1962) polski poeta

Źródło: No pasaran!

„Zalotna kobieta jest to pierścionek obiegający towarzystwo, który każdy włożyć sobie może na palec.”

Zofia Arnould (1740–1802)

O kobietach

„Zawsze chciałem, żeby kobieta była dla mnie zagadką. A w momencie, kiedy znacząco patrzy na swój serdeczny palec, to zagadką nie jest.”

Kuba Wojewódzki (1963) polski dziennikarz muzyczny

Źródło: „Pani”

O kobietach

„B jak Big Brother. Ciągnie się za mną nieustannie. Przysporzył mi tyle samo radości, co nerwów. Dał zwycięstwo nad innymi i ciągłe pokazywanie palcem w moją stronę. No i te szepty: Patrz, to ta Marzena z Big Brothera! A ja i tak zawsze poprawiam, że pani Marzena z teatru.”

Marzena Wieczorek (1971)

Źródło: Małgorzata Ziętek, Kocham wszystko, co gorące!, „Gazeta Lubuska”, 24 września 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/124439.html

O zwycięstwie

„Paul Bernardo: Obciągniesz mi?
Karla Homolka: Tak
Paul Bernardo: Ssij jej piersi. No, już. Ssij!
Karla Homolka: Proszę cię, pospiesz się.
Paul Bernardo: [mówi coś niewyraźnie, a potem] Nie robisz tego.
Karla Homolka: Robię
[Po chwili]
Paul Bernardo: Rób to. Liż jej cipkę. Liż ją. No, wyliż ją.
Karla Homolka: Robię to.
Paul Bernardo: Włóż palec do środka.
Karla Homolka: Nie, nie mogę.”

Paul Bernardo (1964) kanadyjski seryjny morderca

nagranie z gwałtu, jakiego dokonali na Tammy Homolce (siostrze Karli).
Źródło: Shelley Klein, Największe zbrodniarki w historii, wyd. Muza SA, Warszawa, 2006, ISBN 83-7319-854-7, tłum. Barbara Gutowska-Nowak, s. 185.

O historii

„Szczyt góry zmusza do podniesienia wzroku. Jest jakby palcem wskazującym na niebo, odsyła do zenitu, a więc do światła, do niedostępności, do transcendencji w stosunku do horyzontu w jakim poruszamy się na co dzień. Góra wraz ze swym szczytem niemal przeszywającym niebo, odwzorowuje wyprostowaną postawę człowieka, który podniósł się z nicości ziemi. Jest pewnego rodzaju symbolem zwycięstwa na siłą ciążenia.”

Gianfranco Ravasi (1942)

Źródło: Cytaty o górach, alpinistyczne, wspinaczkowe, drytooling.com.pl, 9 stycznia 2013 http://drytooling.com.pl/serwis/art/artykuly/2136-cytaty-o-gorach-alpinizmie-himalaizmie-wspinaczce-wspinaczach?showall=&start=3

O górach, O sile

„Obraz naszej historii, który mamy w głowie, jest jak zamek z papieru. Wygląda imponująco, ale palcem można wywiercić w nim dziurę. Potrzeba nam więc historycznej herezji.”

Olga Tokarczuk (1962) polska pisarka

Źródło: rozmowa Tomasza Stawiszyńskiego, Tropem herezji, „Tygodnik Powszechny”, 19 października 2014.

O historii, Obraz

„Mówiąc to zmierzył go wzrokiem snajpera trzymającego palec na osłonie spustu.”

Waldemar Łysiak książka Statek

Statek

„Gdy tylko znalazła się na zewnątrz, pod nocnym, czarnym jak węgiel niebem, natychmiast poczuła się lepiej. Może plan, który obmyśliła, nie należał do najmądrzejszych, ale wszystko było lepsze niż kolejna bezsenna noc w łóżku i użalanie się nad sobą.
Na znajomej zarośniętej ścieżce prowadzącej nad wodę łatwo było wyobrazić sobie, że Peris stąpa bezszelestnie tuż za nią, tłumiąc śmiech, gotów do kolnej nocy szpiegowania nowych ślicznych. Razem. Tally i Peris wymyślili, jak oszukać centralę domu, gdy mieli dwanaście lat.
Wtedy trzymiesięczna różnica wieku wydawała się kompletnie pozbawiona znaczenia.
– Przyjaciele na zawsze – szepnęła Tally, przesuwając palcem po niewielkiej bliźnie na prawej dłoni.”

Scott Westerfeld książka Brzydcy

Brzydcy

O domu, O śmiechu, O wodzie, O wieku

„Mateczko! Obrzydło mi to siedzenie bez sensu w tej Warszawie! Za byle drobiazg płacić muszę każdej poselskiej kanalii z zapyziałego miasteczka! Żeby choć brali i robotę robili! A oni biorą i palcem w bucie nie kiwną…”

Nikołaj Repnin (1734–1801)

Źródło: list do Katarzyny II

O butach, Sens

„Biedni i bogaci zawsze byli i zawsze będą. Dlaczego? Dlatego że są ci, którzy pracują, i ci, którzy nie pracują, ci, którzy chcą zarobić, i ci, którzy nie chcą ruszyć palcem. Kto pracuje, kto chce pracować, ten nie jest biedny. Istotnie, prawdą jest, że Nasz Pan i Stwórca pozwala nam wszystkim urodzić się równymi, ale jest też prawdą, że kiedy se rodzimy, nie jesteśmy an bogaci, ani biedni, Jesteśmy nadzy. Dopiero potem stajemy się bogaci lub biedni, zależnie od zasług. Tak, wiemy również i My, że rozdawanie pieniędzy na nic się zda. Dlaczego? Dlatego, że aby wyeliminować nędzę, potrzeba tylko jednego: pracy.”

Haile Selassie I (1892–1975) cesarz Etiopii

z wywiadu z Orianą Fallaci w czerwcu 1972.
Źródło: Oriana Fallaci, Wywiad z historią, tłum. Agnieszka Czepnik, Anna Osmólska-Mętrak, Joanna Ugniewska, wyd. Sfery, Warszawa 2012, ISBN 9788377990391, s. 412.

O historii

„Docinki pod siatką czy wyprostowany środkowy palec to stały element meczu. W lidze słyszałem też, jak środkowi mówili do rozgrywającego: „Grasz tak, że czytam cię jak książkę”. Na niektórych zawodników działa to negatywnie, denerwują się i popełniają błędy, ale są też tacy, którzy na wkurwieniu mogą zagrać lepiej. Lata gry w siatkówkę spowodowały, że wiem, do kogo podchodzić, a kogo nie drażnić.”

Krzysztof Ignaczak (1978) siatkarz polski

Źródło: wywiad, 2009 http://aves.lksdwernicki.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=79:krzysztof-ignaczak-dla-aves&catid=3:newsflash&Itemid=75

O czytaniu

„Ludziom się wydaje, że reżyser „z nazwiskiem” ma do dyspozycji tyle pieniędzy, ile mu się tylko podoba. Wystarczy, że kiwnie palcem i już zlecą się sponsorzy. Tymczasem to tak nie działa. Nawet ci najbardziej poważani filmowcy muszą liczyć się ze zdaniem producentów, ci zaś mogą dojść do wniosku, że dany projekt jest absolutnie nierynkowy i jego realizacja się nie opłaca. Chyba tylko Steven Spielberg może cieszyć się absolutną swobodą, bo jego filmy i tak zarabiają na siebie. Niezależnie od tego, co wymyśli, ludziom się to podoba.”

Francis Ford Coppola (1939) reżyser, scenarzysta, kompozytor, producent filmowy i aktor amerykański

Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Francis Ford Coppola specjalnie dla Stopklatki!, stopklatka.pl, 11 lipca 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=47140

„Kiedyś, po meczu reprezentacji, przyszedł do mnie Krzysiek Ignaczak i powiedział, żeby zagrać piosenkę o rudym lisie z Akademii Pana Kleksa, gdy tylko Zagumnemu wyjdzie kiwka, bo on o to prosi. Nie sprawdziłem i dałem się wkręcić. Gumie wychodzi akcja, a z głośników „rudy ojciec, ruda matka…”.. Tylko mi palcem pogroził, a cały zespół w śmiech. Potem przyszedł do mnie i pyta: „Czyj to pomysł?”, ja do niego: „Nie powiem.”, a Guma: „To powiedz Ignaczakowi, że ma przerąbane.””

Marek Magiera (1978)

O matce, O śmiechu

„Razu jednego… kiedy w malignie zasnąłem,
Wpadł mi palec w kałamarz… i pisać zacząłem.”

Aleksander Fredro Trzy po trzy

Trzy po trzy

„Nauka wszędzie człowieka zdobi – i na wojnie, i u dworu, i doma, i w Rzeczypospolitej widzimy to, że ludzie więcej sobie ważą chudego pachołka uczonego aniżeli pana wielkiego a błazna, co go sobie więc palcem ukazują.”

Jan III Sobieski (1629–1696) król Polski i wielki książę litewski od 1674

Źródło: F. Kulczycki, Pisma do wieku i spraw Jana Sobieskiego, cz. I, s. 19.

O wojnie, O ludziach, O nauce, O wieku

„Kiedy władza pozwoliła grać Witkacego i Gombrowicza, przewaliła się cała epoka w teatrze. To było jak lot w kosmos. Dramat absurdu wyodrębnia się z przyjętych kanonów, autor przyjmuje własną formę i styl, niezwiązane z konkretnym czasem. Witkacy tworzył rzeczywistość słowem i równocześnie jako malarz budował obrazy, które uruchamiały się w jego wyobraźni. Pracowałam z ludźmi tkniętymi palcem bożym. To jest potężna inspiracja w pracy i w czasie grania. Dzięki niej pojawiają się obrazy, których nie wyprodukuje najwrażliwszy mózg artysty.”

Barbara Krafftówna (1928)

Źródło: „Dziennik”, 17 listopada 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/sbsp..htm

O rzeczywostości, O czasie, Obraz

„Boję się. Jutro stanę przed Bogiem Sędzią, będzie On kartkował wszystkie tomy mojej Etyki. Wodząc palcem po stronicach zacznie mi wykazywać: Tego się dopuściłeś, to popełniłeś. Ale gdy Bóg skończy, wtedy Mu powiem: To prawda, Panie, wszystko uczyniłem, lecz jestem autorem innej jeszcze książki: Tajemnica Miłosierdzia Bożego.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

Tę miarę do mnie zastosuj.
dzień przed śmiercią.
Źródło: s. Imelda Błeszyńska, O. Jacek Woroniecki. Dominikanin – wychowawca – patriota. 1978–1949, Fundacja Servire Veritati Instytut Edukacji Narodowej, Lublin 2006, s. 223.

O śmierci, O Bogu, O prawdzie, O tajemnicy

„Pistolet nie zrobił większego wrażenia na wielkoludzie stojącym przy oknie.
– Adamie, daj mi to, zanim sobie odstrzelisz palec albo jeszcze coś cenniejszego.”

Jeff Abbott (1963) amerykański pisarz

Zderzenie (2008)

O wrażeniach

„No bo niby co? – głos Grolscha wyrwał mnie ze słodkich rozmyślań. – Przecież mnie nie zabijecie okrutnie, prawda? – Skrzywił się z wyraźną boleścią. – Dzieciaczka takiego… Pewnie i synkiem waszym mógłbym być. – Czujnie spojrzał na mnie spode łba.
Uchowaj Boże, pomyślałem, bo to by oznaczało, że wcześniej musiałbym wychędożyć twoją matkę, co by z kolei znaczyło, że upiłem się w stopniu przechodzącym ludzkie pojęcie. Ale trzeba przyznać, że chłopak rozbawił mnie nieudolną próbą zyskania mej litości i mych względów.
Uśmiechnąłem się do niego serdecznie i pogroziłem żartobliwie palcem.
– Ty figlarzu, ty.”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

Podszedłem i wyciągnąłem dłonie, jakbym chciał rozplątać więzy krępujące jego nadgarstki.
A potem skręciłem mu kark.
Ja, inkwizytor. Dotyk zła
Źródło: s. 161–162, wyd. I

O Bogu, O prawdzie, O matce, Chłopak

„W czasie pisania siedzę. Na podłodze. Po turecku. (…) Oparta o tapczan, na którym wyleguje się pies. Nie mam biurka, bo jak siedzę tak, że mi nogi dyndają, to nic mi do głowy nie przychodzi. Mam taki niski stoliczek, na nim komputer… A kiedyś maszyna do pisania. Piszę jednym palcem, „metodą dzięcioła”, zawsze jest wielka radość, kiedy znajdę tę właściwą literę.”

Maria Czubaszek (1939–2016) polska pisarka, satyryk, autorka tekstów piosenek, scenarzystka, felietonistka, dziennikarka

O czasie, Radość

„Polska powinna, oczywiście, uczestniczyć w polityce Unii Europejskiej, ale nie ma żadnego powodu, że tak powiem, żebyśmy tutaj wsadzali palec między drzwi.”

Bronisław Komorowski (1952) polski polityk, prezydent Polski

o ewentualnym zaangażowaniu Polski w konflikt w Strefie Gazy. Źródło: wp.pl za Sygnałami dnia http://wiadomosci.wp.pl/kat,1342,title,Niech-Polska-nie-wsadza-na-ochotnika-palca-miedzy-drzwi,wid,10716428,wiadomosc.html, 4 stycznia 2009

„To ma być miasto? – rozmyślała po drodze. Tylko Polakom, długo pozbawionym państwowej inicjatywy, mogło się wydawać, że jak się coś uchwali, to od razu będzie to tym, czym być powinno. A miasta potrzebują wieków, wszystko, co na początku nowe, musi się w nich zestarzeć, wrosnąć w ziemię i w pamięć ludzką. Co to za miasto, które nie ma przeszłości? Trzeba być bardzo silnym, żeby wierzyć tylko w przyszłość. Czy ona aby naprawdę jest w tym „mieście”, wciśniętym jak palec między drzwi, potężne drzwi, pchane przez rozpierających się barbarzyńców?”

Stanisława Fleszarowa-Muskat (1919–1989) polska pisarka

o Gdyni, 1939.

O wieku, O przeszłości, O przyszłości

„Moja codzienność to jazda bez trzymanki. Wielka improwizacja. Znajomy biznesmen mawia: Joasia, twoje życie jest jak włoska gospodarka. Nie ma prawa działać, ale działa. ADHD-owcy często wpadają w tarapaty, na przykład finansowe. Mnie zdarza się dwa razy zapłacić ten sam rachunek. I nie uczę się na własnych błędach. „Kto się raz sparzył, ten na zimne dmucha”: ADHD-owiec sto razy włoży palec do gorącej wody w tym samym garnku.”

Joanna Szczepkowska (1953) aktorka polska

Inne wypowiedzi Źródło: „Twój Styl” nr 1, 28 stycznia 2008 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/50624.html

O życiu

„Dziś nie mówi się o sądzie i karze, bo to niemodne, tylko o Bozi, która jest miłosierna. Przepraszam, ale w Piśmie Świętym jest aż zatrzęsienie napomnień, że za to, co się zrobiło złego, kara (czyli konsekwencja) musi zostać wymierzona. Nie może być tak, że jeden drugiemu przebaczy i wszystko jest OK. Papież przebaczył Ali Agcy, ale absolutnie palcem nie kiwnął, żeby go wyciągnąć z więzienia.”

Leon Knabit (1929) polski duchowny katolicki, benedyktyn, katecheta

Źródło: o. Joachim Badeni, Sekrety mnichów czyli sprawdzone przepisy na szczęśliwe życie, Rafael, Kraków 2007, s. 61.

O życiu, O karze, O przebaczeniu

„Miliony ludzi z całego świata uwierzyły, że nowy kontynent jest miejscem spełniania marzeń, równych szans i sprawiedliwej nagrody za zaradność i dobrą pracę. Ameryka to adres, pod którym mieści się raj na ziemi. Wierzy w to wielu i to nie tylko ci, którzy podejmują próbę sforsowania bram raju, ale także ci, którzy nigdy nie ruszą palcem, aby wyrwać się z bezruchu. Dla nich wystarczy, że za oceanem jest raj, do którego można udać się w marzeniach, a skoro jest już o czym marzyć, to można pogodzić się z życiem szarym i bez perspektyw. Amerykańskie marzenie najlepiej sprzedaje się w kinie i przypuszczam, że właśnie dlatego amerykańskie kino zawojowało świat.”

Krzysztof Zanussi (1939) polski reżyser i scenarzysta filmowy

Źródło: Pora umierać, wyd. Tenten, s. 121.

O ludziach, O świecie

„Patrzysz na świat z wysokości swego wózka,
Jak się bawią ludzie starsi — tacy duzi! —
Że aż palec z ciekawości trzymasz w buzi. (…)

Prawda? w świecie pełno samych humoresek!
Ej! nie dziwny mi twój zachwyt szczery,
Mały widzu — światowej premjery!”

Józef Birkenmajer (1897–1939) polski slawista, historyk literatury, poeta, tłumacz

Źródło: Dziecko w wózku w: Ulicą i drogą, wyd. Księgarnia F. Hoesicka, Warszawa 1928, s. 23-24.

O dzieciach, O ludziach, O prawdzie, O świecie

„(…) jesteś sama jak palec i założę się, że rozważasz alternatywę: żyć czy skończyć ze sobą. Tak więc dzwoń do mnie nie tylko w sprawach biurowych. O każdej porze dnia. W nocy również. Miej świadomość, że jest taki numer telefonu, pod którym odezwie się głos i powie: hej Marta, cieszę się, że dzwonisz.”

Ewa Ostrowska (1938–2012)

Abonent czasowo niedostępny (2009)
Źródło: część pierwsza: Rana

Pora roku

„Wszyscy chcą się porozumiewać. Nie można uciekać się wyłącznie do pomocy języka – mojego czy twojego – bo jeśli nie znamy ani jednego wspólnie, nie zrozumiemy się. Da się jednak przebić przez tę powierzchnię. O ile wiem, dla ludzkości pierwszym instrumentem dialogu był bęben, jeszcze przed nim – uderzenia dłonią o dłoń. W Afryce brano kamienie; w Azji – misy z wodą, w które bito gałęzią drzewa albo sypano żwir, wreszcie zwilżano palec i wodzono po ich krawędziach. Takie narzędzia poruszają coś, co jest głęboko ukryte w każdym człowieku. Bóg stworzył atom, z atomów składa się wszystko w świecie; to fizyka uczy, że istnieje całość, ale każda jej część też jest całością. To oznacza, że twoi przodkowie i moi… że do pewnego stopnia jesteśmy tą samą osobą. Istnieje coś wspólnego w nas obojgu, rodzaj genetycznego kodu. A ponieważ nie ma kultury na świecie, która nie komunikowałaby się przy pomocy instrumentów perkusyjnych, dlaczego nie mielibyśmy używać tego rdzennego sposobu, by sprowokować kontakt. To moja filozofia.”

Ellen Stewart (1919–2011) amerykańska reżyserka i producentka teatralna

Źródło: Leszek Karczewski, Klucz brzmi L.O.V.E., „Gazeta Wyborcza Łódź”, 8 października 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/kluczb.htm

O Bogu, O wodzie, O pomocy

„Poseł Rzońca włożył mi w usta słowa, których ja nigdy nie wypowiedziałem. Że ja jako ten „poczciwy człowiek”, jak mnie określił, nigdy bym nie wyszedł z więzienia, gdyby nie pan Piotrowicz. To jest kompletnym wywróceniem prawdy historycznej. Pan prokurator Piotrowicz palcem w mojej sprawie nie kiwnął. On wtedy robił partyjną karierę.”

Antoni Pikul (1954)

na temat rzekomej pomocy, jakiej Antoniemu Pikulowi w okresie stanu wojennego udzielił prokurator Stanisław Piotrowicz. Źródło: Antoni Pikul dla „Wyborczej”: Piotrowicz palcem w mojej sprawie nie kiwnął, wyborcza.pl, 7 grudnia 2016 http://wyborcza.pl/7,75398,21085386,antoni-pikul-dla-wyborczej-piotrowicz-palcem-w-mojej-sprawie.html

O pomocy

„Irytuje mnie dominująca obecnie w literaturze polskiej poetyka silnego, osobistego głosu. „Ja”, które opowiada, że jadło kanapkę w tramwaju, z ręką w kieszeni i z palcem w dupie. Myślałam nad tym, czy da się mówić z perspektywy ogółu, zagłuszając podmiot. Teraz myślę nad tym, czy da się zagłuszyć ogół. Ciężko mi powiedzieć, w co wierzę. Wydaje mi się, że nasza osobliwość nie znika – wręcz przeciwnie – cały czas jest budowana z szumów i śladów, z szeptów i krzyków, aby ulegać ciągłym zmianom. „Ja” to taki błazen, który pławi w przesadzie, bawi, zwodzi, kłamie i straszy, jak jakieś dydko.”

Katarzyna Fetlińska (1991) poetka polska, urodzona w 1991 roku

Źródło: „Jestem matematyczną, oczytaną katarynką”. Z Katarzyną Fetlińską rozmawia Łukasz Zatorski http://biuroliterackie.pl/przystan/czytaj.php?site=200&co=txt_4168

O literaturze, O myślach, O czasie, O czytaniu

„Częścią problemu bezrobocia jest nie tyle recesja, ile wielki napływ ludzi na rynek pracy. W tym, drogie panie, choć nie chcę nikogo wskazywać palcem, wzrost liczby pracujących kobiet.”

Ronald Reagan (1911–2004) prezydent USA

1982.
Źródło: Susan Faludi, Why Women May Be Better Off Unwed, „West Magazine, San Jose Mercury News”, 10 sierpnia 1986, s. 9.

O kobietach, O ludziach

„Żyjemy w czasach, kiedy ludzie mają większą świadomość bycia odpowiedzialnymi za swoje życie. Mają pewną drogę do przejścia i ona jest ich wyborem, a przedtem były wielkie autorytety, które tę drogę wskazywały palcem. Jestem przeciwniczką takich autorytetów, bo bardzo szybko mogą się zmienić w swoje przeciwieństwo i okazać się antyautorytetami. To zmiana jakościowa, która ma bardzo duże znaczenie dla odbiorców. Ludzie oglądają moje przedstawienie i mówią po prostu, jakie emocje ono w nich wzbudza. Nie analizują, tylko mówią: jestem wstrząśnięty, szczęśliwy, wdzięczny, nie zrozumiałem czegoś, coś jest niejasne, wkurzyło mnie to. To zupełnie inaczej karmi.”

Małgorzata Sikorska-Miszczuk (1964)

Źródło: Agata Dąbek, Wszystko, co wiem i potrafię http://www.dwutygodnik.com/artykul/4675-wszystko-co-wiem-i-potrafie.html, Dwutygodnik.com nr 113/2013.

O życiu, O ludziach, O zmianach

„Ja miałem też lecieć, ale jak ja przeczytałem listę pasażerów tego samolotu… powiedziałem – Danka, zapomnij! Ludzie, ja czytam tak, że leci tak: no ten, to wiadomo – z małżonką Jolantą. On tam schodków nie widzi, ale samolot zobaczył. Następnie leci, następnie leci do Rzymu na pielgrzymkę, leci ten… koszałek z Platformy – marszałek Sejmu Płażyński, następnie leci premier Buzek z małżonką. Ta kobita jakaś nieciekawa! Następnie leci ta z Senatu szefowa… wyleciało mi tera… Jak? (Zwracając się o pomoc do widowni) O, właśnie ta laska marszałkowska – święta Genowefa z Torunia. Następnie leci, następnie patrzę, kto leci?! Palcem tak… patrzę następnie leci Marian [Krzaklewski] Ooo… Powiedziałem. Marian – powiedziałem – proszę bardzo! Niech leci w cholerę i nawet nie wraca! Ludzie, i to wszystko, mili… ludzie… w jednym samolocie!!! Ludzie! Wszystko w jednym samolocie! Ja powiedziałem – Danka, przecież to wystarczy… Ja mówię, czy my jesteśmy Zimbabwe, Gibbon czy jakaś inna cholera? Przecież wystarczyłoby, żeby się w tę turbinkę czy tam w tę korbkę szpak wkręcił… (Gwizd spadającego samolotu). I Powązki przez miesiąc zapchane, bo kolejka stoi na ulicy. A w kraju chaos: nie ma dwóch marszałków! Ludzie! Nie ma premiera, prezydenta! No szlag cię trafił! Ja powiedziałem – Danka, rozpakuj się. Niech oni jadą, se lecą do Rzymu w diabły! My jedziemy do Warszawy – jakby im się szpak w korbkę wkręcił, to jeszcze rozkład Pałacu pamiętam. Ale szczęśliwie wylądowali – nie mam żalu do nikogo, nie mam żalu…”

Jerzy Kryszak (1950) aktor polski

Parodia Lecha Wałęsy
Źródło: Kabareton, Opole 2001

O ludziach, O czytaniu, O pomocy

„Gdyby wiara była choć odrobinę łatwiejsza, to przestałaby być wiarygodna. Najbardziej wiarygodna jest tajemnica, której palcem nie możemy wskazać, dna nie możemy zgłębić. To jest najbardziej wiarygodne. Im bardziej infernalna jest rzeczywistość empiryczna, tym bardziej możemy spozierać w kierunku jakiejś innej nadziei. Ja tej nadziei nie umiem i nie chcę nazywać, bo każde jej nazwanie byłoby jakimś rodzajem bałwochwalstwa.”

Jerzy Nowosielski (1923–2011) polski malarz, rysownik i scenograf

Źródło: Dariusz Suska, Rozmowa z Jerzym Nowosielskim. Czy Bóg się wycofał? http://wyborcza.pl/1,76842,9144450,Rozmowa_z_Jerzym_Nowosielskim__Czy_Bog_sie_wycofal_.html, Gazeta Wyborcza nr 86, 11 kwiecień 1998 r.

O Bogu, O tajemnicy, O wierze, O rzeczywostości

„Nie chciałem chodzić na msze do ich kaplicy, ale była tak paskudna, że przeorowi powiedziałem: „Jak Bóg może w takim paskudztwie zamieszkać?”. On: „Bóg jest wszędzie”. A ja: „Tu może małym palcem dotknął, a w kościele Mariackim obiema rękami, nogami i wszystkim”. Najchętniej na mszę wybierałem kościół św. Anny, ze względów towarzyskich, bo tam chodziło ziemiaństwo krakowskie, a w Mariackim był cudowny nastrój.”

Franciszek Starowieyski (1930–2009) polski malarz, grafik i scenograf

O Bogu, O nastroju, O zamieszkaniu

„W tej chwili Słownik Wyrazów Obcych zaczął się marszczyć. Ryjek z przejęcia ugryzł Paszczaka w palec.
– Uważaj! – oburzył się Paszczak. – Ugryzłeś mnie w palec.
– Oj, przepraszam – szepnął Ryjek.”

Tove Jansson książka W Dolinie Muminków

Pomyliło mi się, myślałem, że to mój!
W Dolinie Muminków

O myślach, O myśleniu

„Są nasze oczy, nasz umysł i umiejętnie palec, który wgniata migawkę i robię w tym momencie zdjęcie akurat, a nie w tym. Któryś z kolegów mnie zapytał, mówi: „słuchaj, powiedz mi, co Ty właściwie tutaj fotografujesz? Ja tutaj kompletnie nic nie widzę. A Ty cały czas fotografujesz!”. Na tym to polega, że jeden fotograf to doskonale widzi, a drugi nic nie widzi.”

Adam Bujak (1942) polski fotograf

Źródło: Krzysztof Ziemiec, Nie potrafię być paparazzi, tvp. info, 30 marca 2013 http://tvp.info/opinie/wywiady/nie-potrafie-byc-paparazzi/10540644

O czasie, O zdjęciach

„Przez kilkadziesiąt lat nasłuchałem się w bazach i schroniskach setek nocnych rozmów wspinaczy na ten temat. Ile można oddać za ośmiotysięcznik? Jeden palec – krzyczeli jedni, dwa – odpowiadali inni. Ktoś rzucił, że dziesięć. Ja bym zawrócił.”

Aleksander Lwow (1953) polski alpinista i himalaista

Źródło: Dominik Szczepański, Polacy na Broad Peak. Aleksander Lwow: Mieli ciśnienie, off.sport.pl, 6 marca 2013 http://off.sport.pl/off/1,111379,13514768,Polacy_na_Broad_Peak__Aleksander_Lwow__Mieli_cisnienie.html

O sporcie

„Słońca nie można zakryć palcem.”

Fidel Castro (1926–2016) przywódca kubański

latem 1968, decydując się na pojednanie z Moskwą i kończąc 10-letni okres tzw. „herezji kubańskiej”.
Źródło: Artur Domosławski, Gorączka latynoamerykańska, op. cit., s. 32.

„Sędzia pochylił się do przodu, by przyjrzeć się Johnny’emu i dziewczynie, którzy byli nieco zdenerwowani i stale spoglądali na siebie. Sędzia był młodym człowiekiem o twarzy komedianta.
– Sprawa umorzona – oznajmił, a następnie pogroził palcem. – Mógłbym teraz powiedzieć, że to winna być dla was nauczka. Ale wiem, że nie będzie. Nic nigdy nie jest nauczką dla nikogo, i jeśli to brzmi jak filozoficzne przesłanie, skorzystajcie z niego w pełni. To była bardzo ładna rzecz, to, co zrobiłeś, stając w obronie starego Jima Hughesa, ale dlaczego nie mogłeś po prostu użyć rewolweru! Doprowadzenie aresztu do porządku będzie nas kosztować pięćset dolarów i być może potrącimy ci je z twojej nagrody.
Pomocnik sądowy odwrócił się do szeryfa i mrugnął porozumiewawczo, a wtedy obaj wybuchnęli śmiechem.
– Proszę uszanować powagę sądu – powiedział sędzia.”

W.R. Burnett (1899–1982)

Inna sprawa, że gdyby Jim Hughes był demokratą, lubiłbym go bardziej, ale myślę, że po prostu pomylił się już na samym początku. Jak mówiłem, sprawa umorzona.
Podróżując bez bagażu

O myślach, O śmiechu, O myśleniu

„Jeżeli uważamy, że bardzo ważną sprawą są media publiczne, to zastanówmy się jak je zmienić. Bo władza nawet palcem tu nie ruszy. Jeśli politycy partyjni coś zmienią, to tak, by zmiany sprzyjały im, a nie kulturze. Polityczna soap opera będzie trwała w najlepsze.”

Jerzy Hausner (1949) polski polityk i ekonomista

Źródło: rozmowa Joanny Warszy i Artura Żmijewskiego, Egzekwowanie demokracji, „Krytyka Polityczna”, Nr 30/2012.

O demokracji

„Gdybym wiedział, że Niemcom nie uda się wyprodukować bomby atomowej, nie kiwnąłbym nawet palcem.”

Albert Einstein (1879–1955) fizyk niemiecki, noblista

„Aktorstwo to szalona amplituda – w jednym roku można być na topie, a w następnym spaść na sam dół i być wytykanym palcem przez krytyków i kolegów.”

Anna Seniuk (1942) aktorka polska

Źródło: „Rzeczpospolita”, 13 grudnia 2002 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/radoscp.htm

„Nie jestem w stanie się rozpoznać w dawnych filmach. O tutaj, widzi pani? (wskazując palcem na policzek) Tu wszędzie była jedna wielka miazga.”

Mickey Rourke (1952) aktor amerykański

Źródło: „Forum”, 2 marca 2009.

„Ta twarz zza okna – z liści i połączonych ze sobą gałęzi, zielona na wiosnę, potem żółknąca i czerwieniąca się, jakby zrobiła coś, czego powinna się wstydzić, rozgadana, kiedy padał deszcz – była jedynym, pewnym człowiekiem, na którego mogliśmy liczyć. To nic, że zimą odchodziła, nie wiadomo gdzie, zostawiając czaszkę czarnych gałęzi. Nie wiadomo po co odchodziła. Zostawaliśmy na te sztywne i zimne miesiące sami jak palec… Źle nam było z zimą i zimie też z nami nie najlepiej pewnie było, kto to wie. Jednak najbardziej podczas zimy doskwierał mnie i Pliplokowi brak znajomej i bliskiej nam twarzy, która już od przedwiośnia codziennie aż do późnej jesieni czekała pomiędzy gałęziami i jakoś dziwnie, zielono uśmiechała się do nas, wystraszonych nastaniem poranka, którego się baliśmy. Jakby nam chciała dodać otuchy i zupełnie tak, jakby wszystko o nas wiedziała. Nawet to, czego my o sobie nie mogliśmy, z braku refleksji nad sobą, domyślać się i wiedzieć.”

Stefan Szczygłowski (1952)

Źródło: pl. iplok (2005)

O wiośnie, O zimie, O czekaniu, Jesień

„Szkoła kształtuje osobowość, ale nie do końca. Po dyplomie człowiek zostaje taki troszeczkę ulepiony i dalej musi działać sam, kleić się własnymi siłami. Kilku znajomych ze szkoły zrezygnowało z aktorstwa. Prowadzą firmy i są zadowoleni, czasem umiejętności aktorskie wykorzystują w biznesie. Na uczelni jest się pod parasolem ochronnym, aktorem zaczyna się być po szkole. Wszyscy się bawią, nawet w trakcie sesji. Egzaminy wstępne sprawdzają tylko dryg do rzemiosła. Przypuszczam, że gdyby ustawić 500 osób pod ścianą, a komisja przeszłaby i wskazała palcem: „przyjmujemy ciebie”, „ciebie”, „ciebie”, to może pomyliłaby się o kilka osób. Jedni dostają się na studia z największą ilością punktów. Są objawieniem. Kadra się zachwyca. A po kilku latach okazuje się, że żadni z nich aktorzy.”

Piotr Miazga (1976)

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Łódź, 26 marca 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/talentn.htm

O szkole, O studiach, O sile, O czasie

„Zachowałem sobie ten gwóźdź. Kiedy przyjeżdżam do Europy, zanurzam dłoń w kieszeni i kłuję się nim w palec – żeby stale pamiętać: jesteś wolny, masz być wolny, masz obowiązek być wolny, zostałeś stworzony do wolności, nie ograniczaj swojego myślenia, horyzontów, poglądów, nie daj się stłamsić, uporządkować, znormalizować, zunifikować. Nie jesteś elementem statystyki – jesteś podmiotem. Nie daj się przestawiać ani ustawiać żadnej władzy, a gdyby… gdyby przyszli pod twój dom, masz pełne prawo gwoździem ich potraktować! Dźgam się nim i Wam, moi drodzy, zalecam to samo – noście gwoździe w kieszeniach. Tak dla przypomnienia właściwego porządku rzeczy. Taki gwóźdź bardzo prostuje myślenie. Jest jak strzałka kompasu.”

Wojciech Cejrowski (1964) polski dziennikarz i podróżnik

Utwory, Wyspa na prerii

O zachowaniu, O domu, O myślach, O wolności

„Miałem pani plakat w moim pokoju. Kiedy byłem szesnastolatkiem.
– Czuję się doceniona… – zaczęła.
– Było na nim trochę plam – powiedział i mrugnął – jeśli pani wie, co chcę powiedzieć.
– … i zniesmaczona. – Pogroziła mu palcem i odwróciła się.”

Harlan Coben (1962) amerykański pisarz

Cześć.
Cykl z Myronem Bolitarem, Zaginiona (2009)
Źródło: rozdział 27

O pokoju

„Zabawna sytuacja zdarzyła się też, kiedy w kostiumach jechaliśmy z Michałem [Pielą] na sesję zdjęciową. Wyglądaliśmy poważnie: dwóch facetów w mundurach w nieoznakowanym wozie. Chcieliśmy sprawdzić, czy to działa i na przykład pogrozić palcem komuś, kto popełnia drogowe wykroczenie. Ale jak na złość wszyscy jechali prawidłowo. Aż tu na światłach zrównaliśmy się z samochodem, którego kierowca – młodziutka dziewczyna – rozmawiała przez komórkę. Stanęliśmy obok i patrzyliśmy na nią wymownym wzrokiem. Kiedy nas zobaczyła, w jednej sekundzie wypuściła komórkę z rąk i złożyła dłonie jak do modlitwy, prosząc o wybaczenie… Bywa również, że w Sandomierzu jakaś starsza osoba zapyta mnie o drogę albo ktoś poprosi o pomoc przy przetoczeniu wózka inwalidzkiego przez krawężnik. To miłe, bo ludzie nie traktują mnie jak aktora, tylko kogoś, kto może przyjść im z pomocą. A to oznacza, że w mundurze mi do twarzy.”

Piotr Polk (1962) polski aktor

Źródło: „Gala”, 14 października 2009 http://www.gala.pl/gwiazdy/wywiady/zobacz/viewpointer/1/artykul/piotr-polk-moja-mikstura.html

O ludziach, O świetle, O pomocy

„Być może jestem starym lwem, ale jeśli ktokolwiek wsadzi mi palec do paszczy – odgryzę mu go!”

Wilhelm Steinitz (1836–1900) szachista amerykański

Źródło: Władysław Litmanowicz, Nowe dykteryjki i ciekawostki szachowe, Sport i Turystyka 1983, s. 27.

O sporcie

„Zamilknij, wsteczna duszo! – Nunel uniósł ostrzegawczo palec. – Myślisz negatywnie.
– Raczej trzeźwo.”

Maja Lidia Kossakowska (1972) polska pisarka

Żarna niebios
Źródło: rozdział Żarna niebios

O duszy, O myślach, O myśleniu

„Dla mnie aktorstwo jest całym światem. To się zaczęło jak miałem dziesięć, jedenaście lat. Uczyłem się tańca jazzowego i mieliśmy wspólną szatnię z dziewczynami. Czego ja tam wtedy nie widziałem! Aż nabrałem przekonania, że warto być artystą. A tak bardziej serio, to rzeczywiście od wczesnych lat marzyłem o scenie i ekranie, choć wstydziłem się do tego przyznać. To była moja tajemnica. Jako mały chłopiec właziłem pod prysznic i gdy szklane drzwi od kabiny zaparowywały, pisałem palcem modlitwę: „Boże, daj mi zostać aktorem.””

Jeff Goldblum (1952) aktor amerykański

Potem szybko wszystko zmazywałem, żeby nikt nie zobaczył. Źródło: Lubię żyć z otwartymi oczami, „Rzeczpospolita”, 7 lutego 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/26970

O Bogu, O tajemnicy, O świecie, O czytaniu

„Dwukrotnie było tak, że stawałem do walki nie w pełni sprawny. Gdy startowałem ze swoim słynnym już złamanym małym palcem u stopy na turnieju kwalifikacyjnym do igrzysk w Sydney w 2000 roku, wstrzykniętą miałem blokadę przeciwbólową. Udało się uchronić ten palec i awansować na igrzyska. Z blokadą startowało mi się źle, nie wiedziałem, czy dam radę, bo kontuzja ograniczała zastosowanie określonych technik w judo. Tak było podczas samych igrzysk. Miałem znieczulony bark i skończyło się źle.”

Paweł Nastula (1970) judoka polski

Źródło: Kontuzja. Diabelski przeciwnik, wyborcza.pl, 5 sierpnia 2008 http://wyborcza.pl/1,76842,5547088,Kontuzja__Diabelski_przeciwnik.html#ixzz1Kv09Th9g

O walce

„Człowiek powinien by widzieć wszystko i wszystkiego dotknąć, tak jak poklepał tego osła w Toledo albo jak głaskał pień palmy w ogrodzie Alcazaru. Wszystkiego dotknąć choćby palcem. Cały świat przesunąć dłonią. To ci dopiero radość, człowieku, gdy widzisz lub dotykasz coś, czegoś nie znał. Każda różnica w rzeczach i ludziach pomnaża życie.”

Karel Čapek (1890–1938) pisarz czeski

Listy z podróży

O życiu, O świecie, Radość

„Jesteś taka piękna, nagrana na dźwiękach,
wszystko co mi mówisz biorę, kochana do serca,tak od dawna się wkręcam, w rękach w końcu mam cię,
jadę wskazującym palcem spokojnie po kancie
jak mogę najdokładniej, sprawdzam nierówności.”

O.S.T.R. (1980) raper polski

Źródło: Czarna miłość

O miłości, Serce, Kochać się

„Zgodnie z najnowszymi danymi naszego wywiadu teologicznego, Szatan zamierza rozwinąć swe siły na tych koordynatach – generał dotknął odpowiednich miejsc na mapie swoim tłustym palcem wskazującym. – W pierwszym rzucie jego sił znajdą się diabły, demony, sukuby, inkuby i cała reszta szeregowców. Bael będzie dowodził prawym skrzydłem, Buer – lewym. Jego Wysokość Szatan zachowa dla siebie dowództwo trzonu sił, znajdującego się w centrum.
– Taktyka raczej średniowieczna – wymamrotał generał Dell.(…)
– Kontynuując – odezwał się najwyższy generał – za pierwszą linią obrony Szatana znajdą się wskrzeszeni grzesznicy oraz liczne elementarne siły piekielne. Upadłe anioły działać będą jako jego eskadry bombowe. Wylecą im naprzeciw automatyczne myśliwce przechwytujące Della.
Generał Dell uśmiechnął się posępnie.
– Po nawiązaniu bezpośredniego kontaktu bojowego korpus automatycznych czołgów generała MacFee przebijać się będzie w stronę środkowej części szyku nieprzyjaciela – kontynuował Fetterer – wspierany przez automatycznych fizylierów generała Ongina. Generał Dell pokieruje bombardowaniem zaplecza wroga za pomocą ładunków wodorowych. Natarcie powinno być silnie skoncentrowane i miażdżące. Ja zaś rzucę tu i tu – dotknął palcem dwóch odpowiednich miejsc na mapie – oddziały zmechanizowanej kawalerii.”

Robert Sheckley (1928–2005) amerykański pisarz science fiction

Źródło: Bitwa

O aniołach, O sile, O pomocy

„Przez całe życie piszę piórem i czarnym atramentem. Klawiatura stuka, to mnie wybija z wewnętrznego rytmu myślenia. Lubię mieć wokół ciszę, czuć pod palcem szorstkość lub gładkość papieru, trzymać w ręku narzędzie. Oczywiście, już nie biegam za ptactwem i nie przycinam do kciuka wyrywanych im piór, jak dawniej czyniono.”

Wiktor Zin (1925–2007) polski architekt, działacz kultury

Źródło: „Tele Tydzień”, nr 17, 21 maja 2007

O życiu, O myślach, O myśleniu

„Jak mówią moi koledzy z kabaretu: „Jak wsadzać palec do nosa, to w całości!””

Katarzyna Pakosińska (1972) polska artystka kabaretowa

Źródło: Arkadiusz Bartosiak, Łukasz Klinke, Katarzyna Pakosińska, „Playboy” nr 4, 2010

„(…) oto w kraju Białych Słoni czułam się, jakbym była wtykanym palcem Niebieskim Słoniem, odrzuconym przez przez wszystkich i kryjącym się, by nie splamić jednolitości stada.”

Ysabelle Lacamp (1954)

Tajlandzka księżniczka

„Zawsze wiedziałem, że to w końcu ja będę musiał wykonywać męską robotę. Stary, poczciwy Norman Osborn. On nas ochroni. On będzie bohaterem. On ocali świat. Norman będzie podejmował słuszne decyzje, Norman nie ma uczuć. Norman zapłodni dziewczynę, a potem publicznie skręci jej kark, Norman nie ma nic przeciwko, Norman weźmie na siebie konsekwencje. Norman zrobi wszystko co trzeba, więc nawet nie próbuj kiwnąć swoim cholernym palcem, albo nie daj Panie Boże robić tego, co do ciebie należy! Mamy kosmicznego potwora i szalonego miecznika biegających samopas po bazie. Może powinniśmy wysłać naszą olbrzymią ochronę i zespół nadludzi, żeby się tym zajęli? Ależ nie, lepiej wszyscy chodźmy na cholerne drugie śniadanie, a tymczasem Norman wszystko posprząta. Jestem jakimś porąbanym męczennikiem albo porąbanym bohaterem do wynajęcia, oto czym jestem. Norman Osborn, ostatni amerykański superbohater! Kiedyś będę rządził tym krajem, ale myślicie, że wtedy będą mnie szanować? A skąd! Już widzę jak będzie. „Panie prezydencie Osborn sir, bardzo przepraszam, że zabieram panu czas, ale nie mam dosyć siły, żeby wyrzucić własne śmieci, czy mógłby pan to zrobić za mnie?” Tak będzie! „Panie prezydencie Osborn. Naprawdę chciałbym umieć zrobić coś kompetentnie, ale niestety, moje drzewo genealogiczne wygląda jak dwa skrzyżowane żebra, wydarte z truchła martwego szopa.””

Warren Ellis (1968) Angielski pisarz, scenarzysta komiksowy i telewizyjny.

Hitler nigdy nie miał tego typu problemów, ludzie po prostu robili to, co im kazał. To musiało być miłe.
Monolog Normana Osborna
Thunderbolts

O Bogu, O ludziach, O świecie, O emocjach

„Zawsze to powtarzam: Bóg wskazał na mnie palcem i powiedział: „to jest ten gość.””

Romário (1966) polityk brazylijski

O Bogu

„Rzucili się do mnie, że zamiast operę narodową, albo symfonię pisać, łaskoczę nerwy po salonach i piszę głupie exercisy. Jeżeli nie operę, to nie powinienem nic innego tworzyć, jak tylko mazury a polonezy, bo jak nie czują, to im polskości palcem w moich nutach nie pokażę.”

Fryderyk Chopin (1810–1849) polski kompozytor i pianista XIX wieku

niezadowolenie z zarzucania mu przez niektórych polskich emigrantów kosmopolityzmu i „oderwania od pracy dla kraju”
Listy
Źródło: Kronika Polski. W boju i na tułaczce: 1831–1846, Wydawnictwo Ryszard Kluszczyński, Kraków 1998, s. 12.

„I bardzo sympatycznie popukał się teraz palcem w głowę Khamouttskikh bo to on teraz przedobrzył, przekombinował!”

Zdzisław Ambroziak (1944–2004) polski siatkarz i dziennikarz

„Panie Lynch – powiedział Wilson z uśmiechem – niniejszym aresztuję pana w imieniu korporacji. Odwrócił się i polecił policjantom z oddziału szturmowego, żeby wezwali ekipę komorniczą. Rozejrzał się po pokoju i zobaczył cienką smużkę dymu, która unosiła się teraz z mojego komputera. Spojrzał na mnie i pokręcił głową.
– To było głupie – powiedział. – Mogliśmy sprzedać ten komputer, żeby pomóc panu w spłaceniu zadłużenia.
Nie mogłem nic odpowiedzieć z powodu knebla, więc wzruszyłem ramionami i wyprostowałem środkowy palec.”

Ernest Cline książka Ready Player One

Źródło: Ready Player One, Random House, Nowy Jork 2011.

O pokoju, O uśmiechu

„Jestem szczęśliwa. Nigdy w całym swoim życiu nie czułam się tak dobrze. A ty?
– Ja? – Przytula ją do siebie. – Ja czuję się znakomicie.
– Tak, że mógłbyś dotknąć palcem nieba?
– Nie, nie tak.
– Jak to, nie tak?
– O wiele wyżej. Co najmniej trzy metry ponad niebem.”

Federico Moccia (1963)

Trzy metry nad niebem
Źródło: rozdział 62

„Na stole między kluczem a kostką magi.
namalowała cukrem-pudrem
Boga tylko dla siebie
Wszedłem do kuchni Ona cicho
zdmuchnęła Boga ze stołu
na wypastowane linoleum
a palec dała mi do oblizania
Moje oczy zamknęły się natychmiast
jak centralny zamek i w ustach poczułem
Jego ciało i smak”

Krzysztof Siwczyk (1977)

Źródło: „Rysunek palcem”

O Bogu

„Każdy wie, że w szeregu zwykłych, normalnych lat rodzi niekiedy zdziwaczały czas ze swego łona lata inne, lata osobliwe, lata wyrodne, którym, jak szósty mały palec u ręki, wyrasta kędyś trzynasty, fałszywy miesiąc.”

Bruno Schulz książka Sklepy cynamonowe

Sklepy cynamonowe
Źródło: Sklepy cynamonowe, Noc wielkiego sezonu, Tow. Wyd. Rój, Warszawa 1934, s. 199.

O czasie, O nocy

„Jechałem do Krakowa coś tam załatwiać. To było w czasie konklawe. Wracając nastawiłem radio w samochodzie. Udało mi się Watykan przechwycić. I nagle słyszę: Habemus papam i tak dalej. Carolum cardinalem Wojtyla. Trochę mi się kierownica pokręciła. To był niesamowity wstrząs, ale radosny, ogromnie radosny wstrząs. Jechałem w zagłębiu górniczym i na przystankach byli ludzie, a ja tak zwalniałem samochodem, otwierałem okno i krzyczałem: „Mamy papieża! Kardynał Wojtyła!” A ci z przystanku, nie wiem co to za ludzie byli, patrzą co to za wariat, niektórzy nawet pokazywali tak [gest pukania się palcem w czoło – przyp. ], co to za wariat krzyczy z tego samochodu. To była wielka radość.”

Stanisław Szymecki (1924)

Źródło: wywiad z abp Szymeckim http://www.centrumjp2.pl/mediatekajp2/szymecki-stanislaw-ks-abp/, centrumjp2. pl, 17 października 2012

O ludziach, O wariatach, O czasie, Radość

„Ja Camill, stara kochanka, zostawiłam odpoczywający cud Sokountala.
I walc, który kusił złotem draperii. Pośladki, na których jego palec zostawił cień po odejściu.
Nie pamiętam, czy łopatki były spodkiem nieba.
Turynia była moim kręgosłupem. Auguste profilem. Teraz dopadł mnie wiek dojrzały…”

Anna Nowaczyńska (1974)

Źródło: Testament Claudel http://free.art.pl/akcent_pismo/pliki/nr1-2.02/nowaczynska-smoczyk.html, „Akcent” nr 1-2 (87–88) 2002.

O kochankach, O odejściu, O wieku

„Mnóstwo ludzi istnieje, ale takich, co naprawdę żyją, można wskazać palcem.”

Feliks Chwalibóg (1866–1930)

O ludziach

„Za nią stała druga ona przyglądając jej się zza pleców. Miała przebity policzek drewnianym nożem do nakładania masła, przypominającym bardziej skrzydło. Dziura była na tyle stara, że bez trudu wkładała weń palec. Za którymś razem wetknęła go do ust tej z przodu. Zwymiotowała. Obie położyły się bezszelestnie na swoich łóżkach w bezimiennym miejscu czekając na nic.
Ludzie wariują od wiatru.
Autonomia zmian.
Przypadek.”

Ewa Klajman-Gomolińska (1966)

Iluzja
Źródło: Nasze ostatnie lato

O ludziach, O lecie

„Najpierw jedna osoba, potem następna, a w końcu niemal wszyscy dotykają ust wskazującym, środkowym i serdecznym palcem lewej dłoni i wyciągają ją ku mnie. To stary i rzadko widywany gest naszego dystryktu, sporadycznie używany podczas pogrzebów. Oznacza podziękowanie, a także podziw. Tak się żegna kogoś drogiego sercu.”

Suzanne Collins książka Igrzyska śmierci

Trylogia Igrzyska śmierci, Igrzyska śmierci

Serce

„Eksperyment ze zmysłem dotyku. Jeśli założysz palec wskazujący na środkowy tak, by widoczny był cały paznokieć, wszystko, czego dotkniesz tymi dwoma palcami, wyda się podwojone, pod warunkiem że dotykany przedmiot jest gładki.”

Leonardo da Vinci (1452–1519) malarz, rzeźbiarz, architekt, konstruktor maszyn, filozof

„(…) talent albo się ma, albo… się go nie ma. Talentu człowieka się nie nauczy. Owszem, można solidną robotą wypracować pewne umiejętności, ale jeżeli palec Boga nas nie dotknął, to dobrze nie będzie.”

Maria Pakulnis (1956) aktorka polska

Źródło: Marta Zastawna, Maski zostawia się w garderobie, „Dziennik Elbląski”, 11 kwietnia 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/28214

O Bogu, O czytaniu

„Ludzie sukcesu rzadko mają refleksyjną naturę. Stale patrzą w przyszłość – dzięki temu odnoszą sukcesy. Nie leży w ich naturze pamiętanie, co przeżywali, jak byli ubrani, kto im towarzyszył, jak pachniało świeżo skoszona trawa na dziedzińcu kościoła w dniu ich ślubu lub jak mocno ich pierwsze dziecko trzymało ich za palec.”

Robert Harris (1957) angielski powieściopisarz, dziennikarz i komentator polityczny

Ghostwriter
Źródło: rozdział 6

O dzieciach, O ludziach, O naturze, O ślubie

„Ach, tak, serce… W serce to on trafia – Korowiwo wyciągnął swój długi palec w kierunku Azazella – jak chce. W dowolny przedsionek albo w dowolną komorę – do wyboru.
Małgorzata nie od razu zrozumiała, a zrozumiawszy, zawołała ze zdumieniem:
-Ale przecież ich nie widać!
-Złociutka! - zaskrzeczał Korowiow – cała sztuka na tym polega, że są niewidoczne! Na tym właśnie polega cały dowcip! W przedmiot, który widać, każdy potrafi trafić!”

Michaił Bułhakow książka Mistrz i Małgorzata

The Master and Margarita

O sztuce, Serce

„Pogrożę mu tylko palcem – rzekł, kładąc go na cynglu.”

Stanisław Jerzy Lec książka Myśli nieuczesane

Unkempt Thoughts (1957)

„W kosmosie nie ma nic, co dałoby nam szczęście. Tu na Ziemi mamy wszystko, co najcenniejsze we wszechświecie. Na jednym kwiatku, na jednym jesiennym liściu można zobaczyć, wszystkie kolory istniejące w kosmosie. To mi wystarcza. W moim odczuciu przyszłość niewiele ma do zaoferowania jednostce. Niszczymy ludy pierwotne, grupy etniczne, a przecież wszyscy należymy do jakiejś grupy etnicznej, jesteśmy ludami pierwotnymi, żyjemy na tej planecie i musimy o nią wspólnie dbać. Musimy też troszczyć się o zwierzęta. Ilekroć doprowadzamy do wyginięcia jednego ze zwierząt, działamy na własną szkodę. To tak, jakbyśmy ucinali sobie palec, w ten sposób okaleczamy własne ciało.”

Eric Burdon (1941) wokalista angielski (The Animals)

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Warszawa, 7 maja 1998.
Źródło: Piotr Kaczkowski, Przy mikrofonie, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, ISBN 83-7052-806-6, s. 317.

O szczęściu, O ludziach, O przyszłości, O zwierzętach

„Myślę, że gros polityków w polskim sejmie zajmuje się głównie wyglądaniem, wystawnym żarciem, chlaniem, ćpaniem koksu, konsumowaniem dziwek w majonezie, lataniem samolotami, sprawdzaniem kont, spaniem i dłubaniem dużym palcem w bucie. Ci ludzie mają wszystko w dupie i są siebie warci.”

Tymon Tymański (1968) polski kompozytor, instrumentalista, poeta, prozaik

Źródło: AD HD. Autobiografia. Z Tymonem Tymańskim rozmawia Rafał Księżyk, Kraków 2013, s. 390-391.

O ludziach, O butach, O myślach, O pewności siebie

„Zabiłem go, ale to było jak pstryknięcie palcem. Fraszka. To przykre, co mówię, ale tak jest. Mnie to absolutnie nic nie kosztowało. Trzeba było to zrobić.”

Stanisław Likiernik (1923–2018) polski żołnierz, politolog

o zastrzeleniu niemieckiego funkcjonariusza okupacyjnego. Źródło: Zmarł Stanisław Likiernik https://wiadomosci.onet.pl/kraj/stanislaw-likiernik-nie-zyje/3sd8m23, onet.pl, 17 kwietnia 2018.

„O tu! – krzyknąłem, szeroko otwierając jamę ustną i wskazując palcem na zęby trzonowe.”

Sławomir Mrożek (1930–2013) polski dramatopisarz, prozaik i rysownik

O tu, wybili, panie, za wolność wybili! Nastąpiło zamieszanie. Ucichli, patrzyli na mnie, nie mogąc zrozumieć, o co mi chodzi. A przecież chciałem tylko uprzytomnić im cierpienia mojego narodu. To, że najwidoczniej nie doceniali martyrologii, bardzo mnie rozgniewało.
o polskim ubogim turyście w Wenecji, który zaproszony na eleganckie przyjęcie upija się tam i „pożądając czynu desperackiego”, prezentuje wnętrze jamy gębowej.
Źródło: Moniza Clavier

„No więc – pisanie to sprawa prosta. Ale tylko dla dotkniętych palcem Bożym. I już przez to skazanych na wieczne cierpienie, niezrozumienie, niedostatek i zawiść. Bo jak wiadomo pionierzy giną od strzałów w plecy. Bo wysforują się na czoło…”

Paweł Zarzeczny (1961–2017) polski dziennikarz sportowy

Źródło: weszlo.com http://weszlo.com/2015/05/11/jak-co-poniedzialek-pawel-zarzeczny-153/,

O cierpieniu

„Gdy Bóg wyciąga palec, nie bierz całej ręki.”

Piet Joubert (1834–1900)

Źródło: Tomasz Greniuch, Natal 1899–1900, Warszawa 2017, s. 112.

O Bogu