Ewa Klajman-Gomolińska cytaty (37 cytatów)

Ewa Klajman-Gomolińska: 37 cytatów0 Polubień

Ewa Klajman-Gomolińska słynne cytaty

„Twoje wiersze układają się w loki Zauważa z grzeczności niewidomy
Bóg mnie kocha odpowiadam
I kieruję papierowy statek do brzegu wanny.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Milczenia z Bogiem
Źródło: Niewidomy patrzy w lustro

„Komary zastygły na ścianie ze smrodu i okrucieństwa faktu – były to szlachetne komary – wysłannicy nieba. Muchy utopiły się w wymiotnym bajorku – one też miały symbolizować trwanie życia i spokojne przemijanie czasu. Ale któż by pomyślał, że człowiek może przeistoczyć się w takie szambo, w taki smród, w taką trupiarnię.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Rzeź komunistów

„haiku moje
na kartki rzucone o
ścianę rozbite”

Ewa Klajman-Gomolińska

Babel
Źródło: Haiku 8

„Bo w jej modlitwach zawsze biło serce niepodważalnej wiary, do której dobrnęła wieloma ścieżkami. A to przecież brak tętna w religii sprawia, że jesteśmy słabi, a ludzie słabi duchem stają się grzeszni, bo się boją. (…) Sara była aguną, bo jej mąż Mosze znalazł kobietę głupszą, która nie zadawała mu tylu pytań przy studiowaniu Tory. Cierpienie, jakie odczuwała w związku z jego odejściem, zamykało zakres znaczenia słowa gehenna. Ale ból zawsze może być większy i gehenna nastała dopiero wraz z Holocaustem. A Holocaust stworzyli ludzie ludziom. (…) Sara już nie żyje, ale przecież kiedyś rabin tłumaczył jej, że Żydzi są jak Księżyc. Czasami widać go na niebie w całej okazałości, czasami tylko część, a czasami go w ogóle nie widać. Ale Księżyc jest zawsze!”

Ewa Klajman-Gomolińska

Iluzja
Źródło: Duch drewnianego ptaka

„Pan Bóg klęczy i się modli
Do oceanu swojej samotności
Klasztoru własnych cieni
Pojękującego serca od ciężaru miłosierdzia
Wtedy trzęsie się ziemia i wieszają skazańca
Ktoś depcze płytę Mozarta”

Ewa Klajman-Gomolińska

Eloi
Źródło: Boski Mozart

„Nim podejdzie od tyłu
I strzeli nam celnie w ostatni oddech
Ta podła Podstępna i nieuchwytna od wieków
Samotność ludzka”

Ewa Klajman-Gomolińska

Milczenia z Bogiem
Źródło: Bądź mym tancerzem

Ewa Klajman-Gomolińska Cytaty o domu

„Boimy się tego, co jest w nas, dlatego często obce lęki nas dziwią. Jak można bać się pająków – powie bojący się duchów po seansie spirytystycznym. Jak można bać się powrotu męża do domu – powie szczęśliwa mężatka drżąca przed ósmym egzaminem na prawo jazdy. Są lęki realne, irracjonalne, patologiczne, lęki w nas samych i lęki czyjeś i jeszcze coś potwornego: lęk przed lękiem.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Babel
Źródło: Nadrzędna rola i znaczenie rzeżuchy w życiu katolickiej rodziny

„Zaskoczony tym wstępem, rozglądając się uważnie, Aleksander Gator przestąpił próg domu Mostowskich. Ich próg. Własny. Gad został pogrzebany żywcem. Gady nie potrafią pomóc ludziom. Nie ten poziom. Anna Konda rozpacza po nim ponoć do dzisiaj.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Babel
Źródło: Aligator

„Przestałam się denerwować i na chłodno już kalkuluję, jak się obronić przed mackami wyrastającymi ze ściany i co zrobić z nogami walającymi się po całym pokoiku, tym bardziej, że od uderzenia jednej wypadło mi prawie oko. Kilka razy walczyłam z nimi, bo dusiły mnie szelmy obrzydliwe. Policja odpada, bo nie chcę się mieszać w tą całą sprawę – skończyłoby się to dla mnie jednoznacznie – obcięciem nóg tuż nad kostką, po czym zmarłabym na skutek ubytku krwi. Jestem więc zagrożona w pracy, w domu i na ulicy. Zdana jestem tylko na siebie, ale nie poddam się, niech wiedzą, że Polacy są dzielni, odważni i wytrwali. Marzą mi się gałki oczne szalejące po parkiecie.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Rzeź komunistów

„Człowiek, który ma w domu wszystko, by z niego nie wychodzić, nie ma domu. Są takie miejsca, w których można poczuć się dobrze przez odnalezienie się/siebie.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Nędznicy. Podróż międzyplanetarna. Dygresje eseistyczne
Źródło: Mydełko lawendowe 100g bez wagi

Ewa Klajman-Gomolińska Cytaty o czasie

„Człowiek różni się od innych zwierząt tym, że otrzymał dar mowy. Żeby dar mowy został właściwie przyjęty przez człowieka, musi umieć myśleć i słuchać, inaczej dar mowy nie zadziała; łańcuszek nie będzie kompletny. Mówić umie dominująca większość, myśleć niecała połowa z nich, słuchać prawie nikt. Zwłaszcza, że słuchać trzeba nie tylko wtedy, gdy się chce lub gdy się ma czas; słuchać trzeba zawsze.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Babel
Źródło: Balet paranormal

„Taki banalny dramat artysty
Tłamsiciela własnego ja niby z przypadku
Wobec przetrzymywania mego czasu
W ogrodzie bez bramy i altany”

Ewa Klajman-Gomolińska

Sługa, niewolnik i błazen
Źródło: Rysopis poety

„I znowu gdzieś uciekałam z odczynem tętniaka schizofrenii, gdzieś biegłam i gdzieś się chowałam, gdzieś żyłam i gdzieś mdlałam. Ludzie zapomnieli, że mieli być ze mną do końca świata, bo okazało się, że to jeszcze nie czas. Za karę ogłoszono pogrom garbusów i nastała noc kryształowa z roztłuczonych szkiełek kolorowych lampek mego jestestwa.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Iluzja
Źródło: Rok przepukliny słonecznej

Ewa Klajman-Gomolińska cytaty

„Dryfujemy syzyfowo kolejne lata
Obok siebie
Z samej głębi wyszło słowo
I do głębi powraca
Niby wciąż mówimy do niego
Lecz ono się nie odwraca”

Ewa Klajman-Gomolińska

Miejsce na ziemi
Źródło: Z samej głębi wyszło słowo…

„Strzelasz do Żydów w noc kryształową
A w porcelanową jesteś Żydem wiecznym tułaczem
Budzisz się zawsze.”

Ewa Klajman-Gomolińska

W samym miąższu pomarańczy
Źródło: Oniryzm

„I gdyby ten świat nie miał tego miarowego tętna, gdyby ta kula ziemska spokojnie nie odliczała godzin, gdyby ten kurz z biurka nie dusił go z taką siłą, no i gdyby nie ten tekst, te nazwiska ze starego wycinka… Gdyby te przeklęte wspomnienia nie wyciągały po niego rąk, na pewno dożyłby jeszcze i do jutra.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Rzeź komunistów

„Jestem przeciwko sobie
Żeby być bardziej z innymi
Akceptacja walką z samotnością Dziwką która włazi na człowieka
I za gardło trzyma
W mieście samotnych uciec trudno przed
Jej pandemią(…)”

Ewa Klajman-Gomolińska

Milczenia z Bogiem
Źródło: Asertywność

„Zawołał donośnym głosem Oddał za mnie życie
Gdybym nie wiedziała, że zaraz potem Zmartwychwstał
Strzeliłabym sobie w łeb.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Eloi
Źródło: Eloi, Eloi

„Spłodzę dzięki tobie syna
Mężczyzna podniósł dużą ostrygę
Z okazałą porcją błękitu
Jestem ostrygą Wyjątkowa karma By przetrwało życie.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Iluzja
Źródło: Wyjście z Iluzji Zaćmienie

„W dymie nad Birkenau
Rysuje się postać Chrystusa
Mojżesz Majmonides nie wie
Co powiedzieć”

Ewa Klajman-Gomolińska

W samym miąższu pomarańczy
Źródło: Marzyciel getta

„Żyjesz tylko wtedy, gdy patrząc na drzewo, widzisz jego twarz naturalną ze zmarszczkami i kurzymi łapkami, postrzegasz jego duszę. Jeżeli w drzewie widzisz tylko i wyłącznie drzewo, to nie żyjesz, ale trwasz. Czasami trwanie trwa latami i kończy się zgonem twoim w trwaniu na życie.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Pędzące noce w wagonach
Źródło: opowiadanie Zostały tylko te zapiski

„Przed końcem świata
Kiedy amnezja ogarnie ludzkość
Powiem, że też nic nie pamiętam.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Eloi
Źródło: Ewa

„Nigdy nie widziałam bardziej wyrazistych rysów kręgosłupa egzystencji w brukowym wydaniu po sensownym wylaniu egzaltacji podgrzewanej do granic wytrzymałości kotła do gotowania ducha umarłego poety i podgrzewania uśmiechów losów na co dzień i od święta.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Pędzące noce w wagonach
Źródło: opowiadanie Gołębie serce

„Mam ekumeniczny stosunek do świata
Zwłaszcza, gdy zbliżam się do szczytu
Lecz moimi oczami pisząc
Jestem wierna ludziom, którzy odeszli
Bo ja mam obowiązek wobec aktu śmierci”

Ewa Klajman-Gomolińska

Sługa, niewolnik i błazen
Źródło: Akt śmierci

„Człowiek zerwał się z drzewa ni w pięć ni w dziesięć, więc wierzy w szczęśliwą siódemkę. Siedem nie jest cyfrą!!! Ale o tym wie mało kto. Mało kto, to ktoś wybitny, kto nigdy za wybitnego uznany nie będzie. Bo uznanie jak ubranie czasami wychodzi z mody.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Pędzące noce w wagonach
Źródło: opowiadanie Pojęcie czasów w języku polskim

„Wiersz jest niebezpieczny
To taka cicha
Cyganka (…)
To taka podstępna gra
Zaczyna się plastikowymi klockami
A kończy rosyjską ruletką.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Miejsce na ziemi
Źródło: Ars poetica

„Dostałam bon rabatowy na moją duszę
(…)
Dopóki nie odkryłam że to chwyt marketingowy
Zlot czarownic polujących na moje przyszłe bliżej nieba
(…)
Wracając do tych czarownic ja nigdy nie wiem kiedy pani pisze na jawieŚni improwizuje ironizuje jakby podmiot wierszy nie umiał mówić zwyczajnie.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Milczenia z Bogiem
Źródło: Seans u psychologa klinicznego po próbie samobójczej

„Doskonale udaje mi się udawać, że nie udaję
Opowiadać o niczym z dzikim wdziękiem
Wdzięczyć się z bliska i z daleka”

Ewa Klajman-Gomolińska

W samym miąższu pomarańczy
Źródło: Blef

„Po kwadransie wszedł z kamiennym wyrazem twarzy w stroju księdza i w piwnicznym smrodzie spermy, brudu, kleju i kartofli udzielił Izabelli i Klaudynowi sakramentu ślubu. Młodzi otrzymali obrączki po żyjących rodzicach.(…) Julian trochę się pośmiewał, trochę pocierał po przyrodzeniu, wreszcie zupełnie nieoczekiwanie dla nikogo zwymiotował na i tak obskurną piwniczną posadzkę.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Babel
Źródło: Książę

„Za nią stała druga ona przyglądając jej się zza pleców. Miała przebity policzek drewnianym nożem do nakładania masła, przypominającym bardziej skrzydło. Dziura była na tyle stara, że bez trudu wkładała weń palec. Za którymś razem wetknęła go do ust tej z przodu. Zwymiotowała. Obie położyły się bezszelestnie na swoich łóżkach w bezimiennym miejscu czekając na nic.
Ludzie wariują od wiatru.
Autonomia zmian.
Przypadek.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Iluzja
Źródło: Nasze ostatnie lato

„U dołu schodów stał karzeł. Był łysy i trzymał czarne nożyce, którymi strzygł sny. Jej krzyk rozcinał bezsłowie, które przyszło do niej kilka lat temu i odtąd wszystkie zdarzenia nazywała iluzją. (…) Wiedziała, że nawet jeśli krzyk rozetnie sufit i kryształowe sople żyrandola posiądą jej ciało, nie może zawrócić (…) Na dole stoi karzeł. Chce więcej ugryźć niż jest w stanie przełknąć. Żenująca karykatura tego, co prowadzi Mrok. Przegrana inteligencji, co ugrzęzła w zacietrzewieniu. Brak pomysłu. Kopia kopii.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Iluzja
Źródło: Wprowadzenie do Iluzji

„Ja pochodzę z dopuszczalności błędu
W obliczeniach idei prostych i złożonych
I z filmu przyrodniczego
I z kolorowych wycinanek (…)
A jeżeli lufcik jest iluzją
A pogarda milczeniem
To na miłość Twoją Panie
W co ja się u Ciebie zmienię.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Miejsce na ziemi
Źródło: Geneza

„Powinnam imiesłowy tworzyć lżejsze
A przymiotnikom dokładać trochę ciała
Nie wolno mi
Powiedzieć kocham cię
To byłoby banalne
A ja jestem poetką.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Sługa, niewolnik i błazen
Źródło: Poetka

„Mężczyznom zawdzięczam to, że stałam się gorszym człowiekiem. Cierpienie uszlachetnia jedynie masochistów.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Nędznicy. Podróż międzyplanetarna. Dygresje eseistyczne
Źródło: Dialekt

„Była między nimi od początku nieprzystawalność liryczna. Na tyle silna, że między słowami stało się między światami. Na ekranie pokazali symbiotyczny układ, którym otworzyli się na świat. Świat był hermetyczny jednak dla nich i nie skorzystał z ich obecności. Nie zmienili więc siebie, lecz melodia ich rozdźwięków pasowała do rozgwiazdy dysonansu zbiorowego filmu. Ciąg dalszy nie nastąpi. Rachityczna niemoc. Odarcie z wrażliwości pełnej.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Nędznicy. Podróż międzyplanetarna. Dygresje eseistyczne
Źródło: Nędznicy. Podróż międzyplanetarna

„Jak w takim eutanazyjnym świecie odnajduje się literatura? Literatura, przy której trzeba myśleć, a skomputeryzowanie codzienności niestety wypiera myślenie, zaś łatwość i dostępność klawiatury oraz drukarki powoduje, że jak do niedawna każdy czuł się lekarzem (wystarczy znaleźć się w jakiejkolwiek przychodni, by ze zdumieniem stwierdzić, że w kolejce do lekarza czekają nie pacjenci a grupa ekspertów), teraz czuje się i pisarzem. Indolencja twórcza boleśnie odsłania brak oczytania, ale przy tak nadwyrężonym kręgosłupie moralnym niespecjalnie jest to przyjmowane czy też brane pod uwagę. Pragnienie ujrzenia swego nazwiska na okładce książki staje się przez twórców, zbiorowej narodowej makulatury, pragnieniem ponad.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Nędznicy. Podróż międzyplanetarna. Dygresje eseistyczne
Źródło: Literatura w eutanazyjnym świecie

„Dostajemy to, co dajemy. Każdy nasz uczynek ma bezpośredni zwrot do nadawcy, ale nie bezpośrednią drogą. Może stąd rozczarowania, że podziękowania są słabe albo żadne. Po uderzeniu w stół, odzywają się nożyce a nie stół.”

Ewa Klajman-Gomolińska

Nędznicy. Podróż międzyplanetarna. Dygresje eseistyczne
Źródło: Mój Bóg. Moja wiara. Moja religia

Podobni autorzy

Olga Tokarczuk67

polska pisarka None

Marek Żukow-Karczewski44

polski historyk, publicysta i działacz społeczny None

Christopher Paolini12

pisarz amerykański None

Joanne Kathleen Rowling20

angielska pisarka None

Lady Gaga10

amerykańska piosenkarka pop, autorka piosenek None

Markus Zusak18

None

Chuck Palahniuk70

None

Carlos Ruiz Zafón33

None

Brian Molko28

amerykańsko-brytyjski gitarzysta i wokalista (Placebo) None

Nicholas Sparks42

None

Podobni autorzy

Olga Tokarczuk67

polska pisarka None

Marek Żukow-Karczewski44

polski historyk, publicysta i działacz społeczny None

Christopher Paolini12

pisarz amerykański None

Joanne Kathleen Rowling20

angielska pisarka None

Lady Gaga10

amerykańska piosenkarka pop, autorka piosenek None