Cytaty na temat gdzieś
strona 3

„No, to była oczywiście inna stawka meczu, ale przecież już powoli, powoli gdzieś szukam w pamięci i znajduję jedną czwartą finału mistrzostw świata, Grzegorz, które wspólnie komentowaliśmy, choć tego meczu akurat nie… No i okazjaaaaaa gooooollll! A więc Götze, Götze, Götze!”

Dariusz Szpakowski (1951) polski dziennikarz sportowy

komentarz do gola, dającego Niemcom zwycięstwo w finale.
Komentarze z mistrzostw świata w piłce nożnej Brazylia 2014

O zwycięstwie

„Jeżeli ktoś czegoś bardzo chce, zawsze może znaleźć rozwiązanie. Jeśli wiatr wieje w oczy, można się schować gdzieś za róg. I przeczekać.”

Aleksandra Szwed (1990) polska aktorka

Źródło: „Gala”, nr 41/2008.

„Wtedy po raz pierwszy zaczęło do mnie docierać, czym jest prawdziwa odwaga. Do tamtej pory wszystko wydawało się nierzeczywiste, jak nocne podchody na szkolnym obozie. Wyjście z ciemności oznaczało wykazanie się odwagą, jaką nigdy nie musiałam się wykazywać, o jakiej nawet nie miałam pojęcia. Musiałam przeszukać własny umysł i ciało, żeby sprawdzić, czy znajdę gdzieś tę nową część mnie. Czułam, że mam w sobie ducha, który jest do tego zdolny, chociaż wcześniej go nie znałam.”

John Marsden (1950) Pisarz australijski

Seria Jutro, Jutro: Kiedy zaczęła się wojna

O odwadze

„To było coś wstrząsającego. Oglądałem oryginalne materiały, nakręcone w Czeczenii, których ze względu na drastyczność żadna telewizja nie ośmiela się emitować. Cała 15-minutowa sekwencja pokazuje np. trupy Czeczeńców, a gdzieś w tle pobrzmiewa czeczeński dyskotekowy folk.”

Abel Korzeniowski (1972) kompozytor polski

Źródło: Dominika Ćosić, Czasem trzeba zaryzykować, „Dziennik Polski”, 13 marca 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/czasemt.htm

O czasie

„Przed nami nie było nic, oprócz rzeki, lasu i bagien. Równiny pokrytej kępami zarośli, która ciągnęła się nie wiadomo dokąd. W milczeniu podziwialiśmy plamy kolorów i żyłkowania traw wierzchniego odzienia lądu, zatopionego w syropie wieczornego światła. Z daleka zobaczyliśmy blask ogniska, które przygasło, gdy skierowaliśmy tam spojrzenia, słysząc plusk wody, stukot wioseł w dulkach. Właściwie nie musiałem wiosłować, nurt sam nas niósł. Mieliśmy przed sobą wiele dni, aby gdzieś dopłynąć.”

Marzena Broda (1965) polska pisarka, poetka i dramaturg

Luka

O trawie

„Stoję przed jakąś dziwaczną trąbą i myślę, że głos mój ma się oddzielić ode mnie i pójść gdzieś w świat beze mnie, jego właściciela. Zabawne pomysły mają ludzie! Doprawdy, trudno się nie śmiać z tej dziwnej sytuacji, w której nagle głos pana Piłsudskiego się znajdzie. Wyobrażam sobie tę zabawną chwilę, gdy jakiś ananas korbą nakręci, śrubkę naciśnie – i jakaś trąba, zamiast mnie gadać zacznie. Pusty śmiech mnie bierze, że ten biedny mój głos, ode mnie oddzielony, przestał nagle być moją własnością i należy już, nie wiem, do kogo, nie wiem, do czego: do trąby czy do jakiegoś akcyjnego towarzystwa. Najzabawniejsza jest jednak myśl, że kiedy mnie już nie będzie, głos pana Piłsudskiego sprzedawanym będzie za trzy grosze gdzieś na jarmarkach, prawie na funty, jak pierniki, na łuty jak jakieś cukierki.”

Józef Piłsudski (1867–1935) polski działacz niepodległościowy i polityk, premier, Naczelnik Państwa, twórca tzw. rządów sanacyjnych

Źródło: nagranie głosu Józefa Piłsudskiego z 1924

O ludziach, O świecie, O myślach, O śmiechu

„Gdyby jakiś pojedynczy człowiek chciał wszystkim iść na przekór, to bym mu radziła, aby naśladując Tymona wyniósł się gdzieś na pustynię i tam sobie sam używał na swej mądrości.”

Erazm z Rotterdamu książka Pochwała głupoty

Quod si quis unus universis velit obstrepere, huic ego suaserim, ut Timonem imitatus, in solitudinem aliquam demigret, atque ibi solus sua fruatur sapientia. (łac.)
Pochwała głupoty

„Czyja to kaczka?! Gdzieś tu kwacze kaczka!”

Barack Obama (1961) Amerykański polityk, 44. prezydent USA

w czasie przemówienia w Białym Domu, które zostało przerwane przez dzwoniący telefon komórkowy.

O domu, O czasie

„Są noce tak przejmująco ciche,
że słychać, jak w nieprzejrzanej
dali szczeka lis i pohukuje
sówka. To właśnie wtedy leżę
przed świtem rozbudzony i słyszę,
jak woda spiętrzona gdzieś na Antlantyku
opada, wznosi się, opada, wznosi
fala za falą bijąc o długi brzeg
nadmorskiej wioski pozbawionej światła
i przyjaciół.”

R.S. Thomas (1913–2000)

Źródło: On, tłum. Andrzej Szuba

O wodzie

„Cóż, nie zabieram swoich ról do domu, więc trudno, żebym kładąc się spać albo oglądając telewizję, nadal zachowywał się jak Pająk. Natomiast z pewnością pamięć o tym facecie zalegała mi gdzieś nieustannie z tyłu głowy, bo przecież następnego dnia znów miałem wejść w jego skórę. Nie ukrywam, bardzo to było męczące. Codziennie na powrót zakładałem te cztery koszule, pociłem się jak mysz, ale uważam, że było warto.”

Ralph Fiennes (1962) aktor angielski

Źródło: wywiad, 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=16270

O domu

„Wyobrażam sobie, że kiedy odniesiemy zwycięstwo w skali światowej, zbudujemy ze złota ustępy publiczne na ulicach kilku największych miast świata. Byłby to „najsprawiedliwszy”, najbardziej pouczający i poglądowo zademonstrowany sposób użycia złota dla tych pokoleń, które nie zapomniały, że w walce o złoto wymordowano dziesięć milionów ludzi i okaleczono trzydzieści milionów w „wielkiej wyzwoleńczej” wojnie lat 1914–1918, w wojnie, która rozstrzygnąć miała doniosły problem: który pokój jest gorszy – brzeski czy wersalski; w walce o to złoto czyni się na pewno przygotowania do wymordowania dwudziestu milionów ludzi i okaleczenia sześćdziesięciu milionów w wojnie, która wybuchnie gdzieś około 1925 czy 1928 roku i toczyć się będzie między Japonią i Ameryką, albo między Anglią i Ameryką, albo też między innymi mocarstwami”

Włodzimierz Lenin (1870–1924) organizator i przywódca Rewolucji Październikowej

Źródło: O znaczeniu złota obecnie i po całkowitym zwycięstwie socjalizmu w: Dzieła, t. 33, Warszawa 1957, s. 105.

O wojnie, O ludziach, O pokoju, O problemach

„Spaghetti można tylko ciągnąć, nie można go pchać – dowódca musi dowodzić od przodu. Armia amerykańskie jeszcze się wtedy tego nie nauczyła. Brytyjczycy to wiedzieli, Patton to wiedział. Zawsze podziwiałem Pattona, o tak, ten głupi bękart był nienormalny, jemu się wydawało, że on żyje gdzieś w średniowieczu, a jego żołnierze byli jego poddanymi. Nie podobało mi się takie podejście ale miałem wiele szacunku dla jego teorii i tego w jaki sposób potrafił motywować do walki.”

George Patton (1885–1945) amerykański generał

If you’re a leader, you don’t push wet spaghetti, you pull it. The U.S. Army still has to learn that. The British understand it. Patton understood it. I always admired Patton. Oh, sure, the stupid bastard was crazy. He was insane. He thought he was living in the Dark Ages. Soldiers were peasants to him. I didn’t like that attitude, but I certainly respected his theories and the techniques he used to get his men out of their foxholes.
Źródło: Bill Mauldin, amerykański rysownik w książce autobiograficznej The Brass Ring (1971)

O walce

„Życie staje się naprawdę dobre, kiedy pojawiają się kłopoty. Wszyscy robimy jakieś plany, a gdzieś po drodze życie zafunduje nam dołki, które możemy zapełnić na sposoby, których nie umielibyśmy wcześniej zaplanować czy przewidzieć. Moje życie jest dzięki tym dołkom dużo bardziej bogate.”

Michael J. Fox (1961) aktor kanadyjski

Źródło: Michael J.Fox: Choroba mnie zmieniła, interia.pl, 15 kwietnia 2010 http://film.interia.pl/news/michael-jfox-choroba-mnie-zmienila,1464886,38?fs=m

O życiu, O chorobach

„Wiem, że gdzieś w jakiejś książce jest napisane, jak powinienem postąpić. Niestety nie czytałem tej książki.”

Warren Harding (polityk) (1865–1923) prezydent USA

O książkach, O czytaniu

„Dopóki ma się kontrakt, boksuje się w miarę regularnie, to nie ma z tym większego problemu. A jeśli uda się gdzieś przebić do czołówki, to i odłożyć na przyszłość jakieś pieniądze można. Nie trzeba być nawet kimś pokroju Adamka, żeby całkiem przyzwoicie zarobić. Trzeba tylko solidnie podchodzić do swojej pracy, być zawodowcem…”

Roman Bugaj (1973)

Źródło: Przemysław Mrzygłód, APK: Bugaj – Maccarinelli, ringpolska.pl, 16 października 2010 http://www.ringpolska.pl/archiwum-polskiego-kibica/4306-apk-bugaj-maccarinelli-wywiad-z-romanem-bugajem

O pieniądzach, O przyszłości

„Czy urodziłeś się już takim potworem, czy też musiałeś gdzieś pobierać lekcje?”

Erich Segal (1937–2010)

Doktorzy

„Na ekranach chciałem pojawiać się częściej, ale nie byłem amantem, który wchodzi z filmu do filmu i to bez względu na to co zrobił w poprzednim i co zrobi w następnym. Jeżeli chodzi o Zbigniewa Buczkowskiego, to raczej on grał u boku Ewy Szykulskiej i moim. Zbynio w tym czasie był statystą i właśnie w „Dziewczynach” grając kelnera dostał po raz pierwszy w życiu poważne zadanie aktorskie i to był jego debiut, który powiódł go do wspaniałej kariery filmowej. Pracując nad filmem czuliśmy, że w krzywym zwierciadle pokazujemy beznadzieję tego czasu w którym żyliśmy i nie bardzo wierzyliśmy, że puści to cenzura, po premierze w telewizji, ówczesny V-ce prezes TV jakiś Lorenc nie zostawił na tym filmie suchej nitki, twierdząc, że reżyser bazował na najniższych instynktach itp. itd. Potem jednak przyszły nagrody: Jantar 73 w Koszalinie, Złoty Ekran TV, bodajże Srebrne Grono w Łagowie i jeszcze jakieś zagraniczne. Na pewno nie byliśmy w stanie przewidzieć takiego efektu.”

Jan Stawarz (1939)

o filmie Dziewczyny do wzięcia. Źródło: Wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=42789

O dziewczynach, O czasie

„Mogę zamknąć drzwi
klucz wyrzucić
i wiem nie uda się zapomnieć
mogę uciec gdzieś
by nie widzieć Cię
już nie umiem Cię zapomnieć”

Anna Dąbrowska (1981) piosenkarka polska

Źródło: Nie mogę Cię zapomnieć z płyty Samotność po zmierzchu

O samotności

„Bo Polak lubi rządy silnej ręki. Pokazał to choćby zamach majowy, kiedy to w ciągu pięciu lat nikt już nie myślał o żadnych protestach, bo protestujących pacyfikowano szybko i skutecznie. Jakąś nadzieję może dawać tylko to, że wciąż tłucze się gdzieś w nas ten duch Solidarności…”

Jerzy Stępień (1946) prawnik i polityk polski

Źródło: Jerzy Stępień: jestem pełen najgorszych obaw http://wiadomosci.onet.pl/tylko-w-onecie/jerzy-stepien-jestem-pelen-najgorszych-obaw/dbyd3r3, onet.pl, 17 grudnia 2016.

O myślach, O myśleniu

„Ludzie, którzy na codzień uważają, że państwo nie powinno moralizować ani umoralniać, że obywatel sam jest za siebie odpowiedzialny, że należy sprzedawać potencjalnym klientom wszystko to, czego oni chcą, że rynek powinien zaspokajać wszystkie ich pragnienia, a nawet kreować nowe potrzeby, nowe upragnione towary – ci ludzie nagle zawieszają swoje przekonania w przypadku tego jednego towaru. Szczególnie upragnionego przez swoich odbiorców i szczególnie kreującego potrzebę. Dziwne, prawda? Dziwniejsze jeszcze, że to zawieszenie nie dotyczy najbardziej rozpowszechnionego narkotyku, jakim jest alkohol. (…) To pokazuje, że nawet liberalizm, aby istnieć i funkcjonować, potrzebuje gdzieś tam sobie wewnętrznie zaprzeczyć. Jakoś tak się dzieje, że żadna ideologia nie może się obyć bez swojej porcji zamordyzmu, nawet ta głosząca powszechną wolność bez ograniczeń. Ona też ma swój mały autorytarny trik, za pomocą którego swoim miękkim i śliskim wyznawcom dodaje twardości, marsowej powagi.”

Tomasz Piątek (1974) polski pisarz i dziennikarz

Źródło: krytykapolityczna.pl, 7 maja 2011 http://www.krytykapolityczna.pl/TomaszPiatek/Liberalninieprzemakalni/menuid-215.html

O ludziach, O alkoholu, O prawdzie, O wolności

„Skoro już wszyscy tkwimy w gównie po szyję, to przynajmniej podajmy sobie ręce.”

Michaił Żwaniecki (1934)

Źródło: Zabójcze puenty, „Forum”, nr 8, 17-29 kwietnia 2015, s. 82.

„Boję się chorób i śmierci, no i oczywiście starości. Zapewne wyniosłem to z domu. Wczesna śmierć ojca i brata dają o sobie znać w mojej psychice. Babcia też ciągle mówiła o chorobie i śmierci. Ja nie chcę chorować, dlatego szczepię się, na co się da, badam się raz do roku na wszystko, dbam o zęby, a jak tylko gdzieś mnie coś strzyknie, lecę do lekarza. Niektórzy nazywają mnie hipochondrykiem. Poza tym chcę być szczupły. Dlatego uprawiam te wszystkie sporty: pływam, ćwiczę jogę, jeżdżę na rowerze. Dają mi one psychiczną wolność od moich obsesji. Po każdym ćwiczeniu, po każdym basenie czy przejażdżce rowerowej jestem szczęśliwy. Osiągam spokój. A jeżeli nie znajduję na to czasu albo mi się po prostu nie chce, jestem na siebie zły. Bo te ćwiczenia oddalają wizję starego, tłustego cielska.”

Jacek Poniedziałek (1965) aktor polski

Źródło: Nienawidzę sztuczności, „Sukces” nr 12, grudzień 2010 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/108945.html

O śmierci, O chorobach, O ćwiczeniach, O domu

„Zawsze ciekawe jest zagranie, używając pretensjonalnego określenia „czarnego charakteru”, ponieważ jest taka szansa, że gdzieś tam na dnie w tym człowieku drzemie coś dobrego. A zło jest bardzo intrygujące, dużo bardziej niż dobro, bo to ostatnie jest oczywiste, natomiast zło jest zazwyczaj wieloznaczne.”

Maciej Kozłowski (1957–2010) polski aktor

Źródło: „Tele Tydzień” nr 7, 17 lutego 2005

O charakterze, O złu, O szansie

„Jam już widziała tyle zła, które wypłynęło z dobra --takiego zła, z którym walczyć nie wolno – bo z niego daleko gdzieś – znowu wypłynie dobro…”

Zofia Nałkowska (1884–1954) pisarka polska, publicystka i dramatopisarka

Książę
Źródło: s. 12

„Uderzyła mnie silnie piękność Boża i rwała moją duszę tam, w światy nieznane – ciągło jak magnes, rwało, wyrywało tam gdzieś… ach piękność, piękność Boga.”

Bernardyna Maria Jabłońska (1878–1940) zakonnica polska, błogosławiona Kościoła katolickiego

fragment zapisków z rekolekcji 27 grudnia 1932.
Wariant: Uderzyła mnie silnie piękność Boża i rwała moją duszę tam, w światy nieznane – ciągło jak magnes, rwało, wyrywało tam gdzieś… ach piękność, piękność Boga. [fragment zapisków z rekolekcji 27 grudnia 1932. ]
Źródło: o. Joachim Roman Bar, o. Władysław Kluz, Polscy święci. Służebnica Boża Bernardyna Jabłońska, t. 11, op. cit., s. 240.

O Bogu, O duszy

„Jak zaśpiewałam, to grono szacownych zainteresowanych stwierdziło, że „to” jest nieprawdopodobne i że co ja robię ze swoim życiem, już dawno powinnam mieć nagraną płytę! Pomyślałam o męczarniach w stylu demo itp. i już byłam gotowa odpuścić, gdyby Królowie wspaniałomyślnie i przezornie nie zawyrokowali, że za demo uznają moje wariacje do muzyki Rubika.”

Violetta Najdenowicz (1963) wokalistka polska pochodzenia bułgarskiego (pseud. Fiolka)

Królowie to producent muzyczny Andrzej Paweł Wojciechowski i Małgorzata Maliszewska, szefowa Sony Music Polska. Źródło: Anita Bartosik, Fiolka Najdenowicz: „Nago (na deszczu) w koronie...”, nuta.pl http://web.archive.org/web/20080926174103/http://www.nuta.pl/wywiady/d/1/81/

„W stosunku do tych wszystkich doktryn partykularystycznych, które, pochwyciwszy jakąś cząstkę prawdy, nie widzą jej wielu innych składników i nie obejmują jej pełni, tomizm ma właśnie charakter doktryny uniwersalistycznej, górującej ponad wszystkimi systemami partykularystycznymi, nie wykluczając bynajmniej jednak tego wszystkiego, co one zawierają w sobie pozytywnego, prawdziwego i twórczego. Owszem, wchłania on chętnie w siebie po uprzednim oczyszczeniu wszystkie te cząstki prawdy, które są rozsiane po niezliczonych systemach filozoficznych, i dzięki którym te systemy zdołały zjednać sobie przynajmniej na pewien czas nieco powodzenia i pewne grono zwolenników; odrzuca natomiast ich ułamkowość, ich negacje, ich ciasny i jednostronny partykularyzm.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

Katolickość tomizmu
Źródło: s. 9

O charakterze, O czasie

„W życiu politycznym roi się od strażaków, którzy odwracają wzrok, gdy tylko ujrzą gdzieś pożar.”

Giovanni Guareschi (1908–1968) pisarz włoski, satyryk

„Jazz wgryza tylko się w elit wąskie grono
I czuć to, bo czuć, i czuć, niechaj skonam!
Nie ubliżając akordeonom –
W jazzie jest po prostu harmonia!
Po prostu harmonia!”

Jacek Ziobro

Źródło: „Jak ja kocham ten jazz”

„Jestem Irlandczykiem, mam wszystko gdzieś i chrzańcie się!”

Colin Farrell (1976) aktor irlandzki

„Nasz piękny park nosił niegdyś, jak opowiadał mi nieboszczyk dziadek, imię marszałka Piłsudskiego. Później, w czasie wojny, zmieniono tę nazwę na Park Horsta Wessela. Po wojnie patronami parku zostali bohaterowie Stalingradu i byli nimi bardzo długo – do czasu, gdy marszałek Piłsudski ponownie wrócił do łask, a jego popersie do parku. Później, gdzieś około 1993, nastała Era Szybkich Zmian. Marszałek Piłsudski zaczął się źle kojarzyć – nosił wąsy i robił przewroty, głównie w maju, a nie były to czasy, gdy można było tolerować w parkach popiersia facetów z wąsami, lubiących podnosić zbrojną rękę na legalną władzę, niezależnie od efektu i pory roku. Park przemianowano tedy na Park Orła Białego, ale wówczas inne narodowości, których na Suwałkach było już bez liku zaprotestowały gorąco. I czynnie. Wówczas nazwano park Ogrodem Ducha Świętego, ale po trzydniowym strajku banków postanowiono nazwę zmienić. Zaproponowano: Park Grunwaldzki, ale zaprotestowali Niemcy. Zaproponowano: Park Adama Mickiewicza, ale zaprotestowali Litwini ze względu na pisownię i inskrypcję „polski poeta” na projekcie pomnika. Zaproponowano: Park Przyjaźni, ale zaprotestowali wszyscy. W rezultacie ochrzczono park imieniem króla Jana III Sobieskiego i tak już zostało, prawdopodobnie dlatego, że odsetek Turków w Suwałkach jest znikomy, a ich lobby nie ma żadnej siły przebicia. Właściciel restauracji „Istanbul Kebab” Mustafa Baskar Yusuf Oglu mógł zaś sobie strajkować do usranej śmierci.”

Andrzej Sapkowski (1948) polski pisarz

główny bohater opowiadania o parku w Suwałkach.
Coś się kończy, coś się zaczyna
Źródło: W leju po bombie.

O śmierci, O przyjaźni, O wojnie, O sile

„Żyj tak, nawet może gdzieś błądząc, ale żeby inni przez ciebie nie płakali.”

Bożena Stachura (1974) polska aktorka

Źródło: Bożena Stachura na zlocie fanów, aleseriale.pl http://aleseriale.pl/cid,3756,zwiastun.html?ticaid=6d2c2

O płaczu

„Gomułka miał wizję państwa niepolicyjnego, natomiast represyjnego wedle kaprysów. To były straszne rzeczy. (…) Pewnego dnia gdzieś w jakimś miasteczku koło Dęblina, na jakichś wałach chłopiec zgwałcił i zamordował dziewczynę. Po czym okazało się, że jego kolega też (…). Zrodziła się psychoza. I poszła dyrektywa, że w całej Polsce trzeba ścigać gwałty. Prokuratorzy mi opowiadali, że muszą „wyrobić” gwałty, bo są pod presją statystyk. Gomułka uznał, że to jest główny problem Polski. Minęły gwałty, zaczęły się afery mięsne. Wawrzecki poszedł wisieć. Skończyło się mięso, zaczęły się skóry, a w aferach skórzanych ludzie dostawali dożywocia.”

Jerzy Urban (1933) polski dziennikarz

o Władysławie Gomułce.
Źródło: Jerzy Urban. Rozmawia Marta Stremecka, Wyd. Czerwone i Czarne, Warszawa 2013, s. 125.

O ludziach, O problemach

„Nie jestem specjalistą od oceny stanów psychicznych. Wiem tylko, że Pan profesor ma pewne kłopoty z pamięcią. Gdzieś wspominał, że byliśmy razem w wojsku, i to jest prawda, ale że to był pułk czołgów. To niestety była zwykła piechota, tzw. zające, czyli najniższa w hierarchii formacja. To była tzw. szkółka podoficerska, z tym, że tam byli też studenci odbywający tzw. obóz wojskowy. To i owo się panu profesorowi myli. Jeśli chodzi o zagrożenie, to mogę powiedzieć, że ludzie różnie przeżywają stres i widocznie ta sytuacja powoduje stres u pana profesora.”

Jarosław Kaczyński (1949) polski polityk, premier RP

o służbie w wojsku polskim w odpowiedzi do Rzeplińskiego. Źródło: Rzepliński chwalił się wspólną służbą w wojsku. Prezes PiS zdradził jak było naprawdę, niezalezna.pl, 30 marca 2016 http://niezalezna.pl/78334-rzeplinski-chwalil-sie-wspolna-sluzba-w-wojsku-prezes-pis-zdradzil-jak-bylo-naprawde

O ludziach, O prawdzie

„Jedną z najgroźniejszych broni w tego typu manipulacji jest wspomniane przemilczanie określonych tematów. Było ono obecne w cenzurze, jest równie wyraźne w mechanizmach politycznej poprawności. Chodzi o to, że jeśli nie da się o pewnych sprawach tak kłamać, by zachować przynajmniej pozory prawdy, to wówczas przemilcza się określoną sprawę. Gdzieś u podstaw takiego działania leży – fałszywe skądinąd – przekonanie, że problem, o którym się nie mówi, nie istnieje, albo sam z siebie znika. Znała dobrze ten zabieg propaganda PRL, ale dzisiaj wydaje się to jeszcze mocniejsze.”

Janusz Nagórny (1950–2006) polski duchowny katolicki, teolog

Źródło: Przemilczenia i tabu w mediach, „Nasz Dziennik”, 5 stycznia 2002

O zachowaniu, O problemach

„Moja rola była kompletnie inna. Można powiedzieć dobra i zła. Może byłem gdzieś niezręczny i kogoś wsypałem, ale nie to, że byłem agentem. Nie to, że chciałem kogoś zdradzić. Nie byłem agentem, nie pracowałem na tamtą stronę (…). Przysięgam i niech mnie szlag trafi, jeśli kłamię.”

Lech Wałęsa (1943) polski polityk i działacz związkowy, przywódca Solidarności, laureat Pokojowej Nagrody Nobla, były prezydent Pol…

wypowiedziane na IV Debacie Kopernikańskiej na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika.
Źródło: dwie wersje cytatu za portalem Gazeta.pl, Wałęsa: „Przysięgam, że nie byłem agentem”, 17 kwietnia 2009; Dziennik.pl, „Wałęsa przyznaje: Może kogoś wsypałem…”, 17 kwietnia 2009

„Zawsze czuję się z tym dziwnie. Malcolm powiedział kiedyś, że da mnie na okładkę. Odpowiedziałem, że zawsze dają mnie na okładkę albo gdzieś w okolicy. On na to, że to dlatego, że ludzie mnie znają, wiedzą, że jestem częścią AC/DC, mogą się skupić. Nawet jeśli ktoś nie wie, jak się nazywam, wiedzą, że to ten koleś w krótkich spodenkach. A ja zawsze chowałem się do tyłu, od samego początku, ale zawsze było to samo. Malcolm i George zawsze mówili, że trzeba mnie dać na przód. Tłumaczyli, że oni wiedzą, że ja umiem grać na gitarze, ale ludzie też muszę wiedzieć. Odpowiadałem na to: „Ale przód jest też miejscem, gdzie strzelają rakietami!””

Angus Young (1955) australijski muzyk rockowy (AC/DC)

Maksimum rock’n’rolla

O ludziach

„Gdzieś pomiędzy początkiem drogi, a szczytem znajduje się odpowiedź na pytanie, dlaczego się wspinamy.”

Greg Child (1957)

Źródło: Cytaty o górach, alpinistyczne, wspinaczkowe, drytooling.com.pl, 9 stycznia 2013 http://drytooling.com.pl/serwis/art/artykuly/2136-cytaty-o-gorach-alpinizmie-himalaizmie-wspinaczce-wspinaczach?showall=&start=2

Pytanie

„Otwórz gazetę dowolnego dnia i znajdziesz historię, że gdzieś ktoś siedzi w więzieniu, kogoś torturują, ktoś jest skazany na śmierć za przekonania lub wyznawaną religię. Czytelnik ma poczucie chorej niemożności. Ale jeśli te uczucia wielu ludzi połączyć, coś skutecznie może być zrobione.”

Peter Benenson The Forgotten Prisoners

Open your newspaper any day of the week and you will find a report from somewhere in the world of someone being imprisoned, tortured or executed because his opinions or religion are unacceptable to his government ... The newspaper reader feels a sickening sense of impotence. Yet if these feelings of disgust could be united into common action, something effective could be done. (ang.)
Źródło: The Forgotten Prisoners, „The Observer”, 28 maja 1961, tłum. Paweł Smoleński.

O śmierci, O ludziach, O religii, O emocjach

„Czy nigdy nie będę szczęśliwy? Co mam zrobić, żeby być? – Chciał sobie przypomnieć, czy kiedyś już w życiu odczuwał prawdziwą radość. Stanęły mu przed oczami zapomniane fragmenty przeszłości: bardzo wczesny chłodny poranek, słońce wstaje zza gór, po błotnistej drodze skaczą małe szare ptaszki. Nie miał wtedy żadnego specjalnego powodu do radości, ale ją czuł.
Albo to: wieczór, koń o lśniącej sierści ociera swą piękną szyję o płot, słychać nawoływanie przepiórek, gdzieś, skądś kapie woda. Aż zaczął szybciej oddychać w podnieceniu, kiedy sobie to przypomniał.
I jeszcze: jedzie starym wozem drabiniastym ze swoją kuzynką. Była starsza od niego, nie pamięta, jak wyglądała. Koń spłoszył się i szarpnął, ona upadła na niego i podnosząc się oparła rękę na jego nodze. Ogarnęła go rozkosz, czuł ją w brzuchu, uderzyła mu do głowy, aż do mózgu, aż do bólu.
I to: jest o północy w wielkiej ciemnej katedrze, ostry barbarzyński zapach żywicy kręci mu w nosie. Trzyma w ręku małą świeczkę przewiązaną białą jedwabną kokardą. Senny szmer odprawianej przed wielkim ołtarzem mszy nadpływa z oddali i usypia go słodko.
Mięśnie Juana rozluźniły się. Zasypiał na słomie w opuszczonej stodole. Nieśmiałe myszy wyczuły, że śpi, wyszły spod słomy, zaczęły się bawić i krzątać, i deszcz poszeptywał cicho na dachu”

John Steinbeck książka Zagubiony autobus

Autobus do San Juan

O wodzie, O słońcu, O przeszłości, Koń

„Dopiero stojąc w obliczu śmierci, pojęłam, czemu powieściopisarze piszą książki: zanim umrą, chcą by ktoś, gdzieś tam, ich zrozumiał.”

Natsuo Kirino (1951) japońska pisarka

Prawdziwy świat (2010)
Źródło: rozdział 7

O śmierci, O książkach

„Gdzieś napisano, że „skrajna prawica polska przegrała”. To nie prawica przegrała. To Polska przegrała. Wciąż wciskają nam te przestarzałe kategorie marksistowskie, aby zmylić społeczeństwo, by zapomniało, że toczy się walka o Polskę, a nie o władzę prawicy czy lewicy.”

Jerzy Bajda (1928–2012) polski teolog

Źródło: Medytacja powyborcza, naszdziennik. pl, 27 października 2007 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20071027&typ=my&id=my41.txt

O walce

„Nie wszyscy chcą oglądać swoje wspomnienia na zdjęciach, niektórym wystarczą utrwalone gdzieś na siatkówce oka przelotne mgnienia przemykajacego obok życia.”

Leena Lehtolainen książka Luminainen

Tłumaczenie: Sebastian Musielak
Źródło: Kobieta ze śniegu (fin. Luminainen)

O kobietach

„W polityce „wielkiej” Rusini proponują nam, byśmy się wynieśli „za San”; gdybyśmy to zrobili, byłaby im krzywda, żeśmy się nie cofnęli za Wisłok, potem za Wisłokę, i jeszcze za Dunajec, a nawet gdzieś za Popradem jeszcze by im była krzywda. Na to nie ma rady.”

Feliks Koneczny (1862–1949) historyk polski, historiozof

Kwestia rusińska i ukraińska
Źródło: „Państwo i prawo w cywilizacji łacińskiej”.

O krzywdzie

„Pewnej nocy śniło mi się, że dobiłem targu z diabłem za cenę duszy. Spełniało się każde moje życzenie, a nowy służący wyprzedzał nawet moje myśli i pragnienia. Spróbowałem więc dać mu do rąk swoje skrzypce, aby przekonać się, co on z nimi uczyni. Jakież było moje zdziwienie, gdy zaczął znakomicie grać jakąś sonatę, której nadzwyczajne piękno przeszło wszelkie wyobrażenie. Poczułem się gdzieś przeniesiony, porwany i oczarowany. Próbowałem i ja wziąć skrzypce do ręki, aby powtórzyć zasłyszane przed chwilą dźwięki – na próżno. Gdy się obudziłem, zabrałem się natychmiast do spisywania tego, co usłyszałem we śnie. Skomponowałem wtedy najlepszą moją sonatę, która jednak daleka jest od cudownej muzyki, granej mi tej nocy.”

Giuseppe Tartini (1692–1770) włoski kompozytor i skrzypek późnego baroku

o Sonacie z diabelskim trylem.
Źródło: Janusz Ekiert, Czy wiesz? Zagadki muzyczne, Warszawa 1995, wyd. Alfa, s. 16, 17.

Cytaty o pięknie, O duszy, O myślach, O snach

„Nie interesuje mnie naśladowanie tak zwanej rzeczywistości, interesuje mnie stworzenie czegoś 'gdzieś indziej' nawet wirtualnie, lecz wyhodowanego na emocjach – najlepszym w moim przypadku nawozie.”

Norman Leto (1980)

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_leto_norman

O rzeczywostości

„To, co ujrzał, było wielką, skomplikowaną pajęczyną, siecią rozciągającą się we wszystkich kierunkach i wypełnioną mnóstwem migoczących, świetlistych punkcików. Pośrodku tej pajęczyny falował pojedynczy, silny płomień. Wiedział, że ten płomień to Królowa, pozostałe świetliste punkciki oznaczały zaś wszystkich krwiopijców. Gdzieś tam było także jego małe światełko. Opowieść o Świętym Ogniu była prawdziwa. Widział to na własne oczy. A teraz nadszedł czas dla nich wszystkich, aby poddać się mrokowi i ciszy. Nadchodził koniec.
Rozległa i niesamowita pajęczyna pojaśniała i zalśniła słabym blaskiem, płomień stanowiący jej środek eksplodował, a potem na dłuższą chwile wszystko ściemniało, on zaś poczuł w kończynach cudownie miłą wibrację, jaka często nawiedzała go, gdy pogrążał się w zwykłym śnie, i pomyślał: Ach, a więc to jest śmierć. Umieramy. I to bezboleśnie.
Lecz dla jego starych bogów to, co się działo było niczym Ragnarok, kiedy strażnik Asgardu, Heimdall, Ten, Który Niesie Światu Światłość, dmie w swój róg, wzywając bogów Aesirów, by stanęli do ostatniej bitwy.”

Anne Rice książka Krew i złoto

My też odejdziemy, walcząc – wyszeptał Thorne w swojej jaskini.
Krew i złoto

O śmierci, O Bogu, O świecie, O odejściu

„Równowaga jest podstawą tubylczego myślenia. Dostajesz tylko wtedy, kiedy dajesz. Tym, którzy wykorzystują elementy tubylczych kultur lub po prostu kupują indiańskie wyroby, brakuje tej podstawowej wzajemności. W rezultacie mogą przeczytać książkę czy mieć pamiątkę, ale sens tego gdzieś się zagubił.”

Winona LaDuke (1959) amerykańska działaczka praw Indian i ochrony środowiska

O myślach, O myśleniu, Sens

„W Polsce realizacja soboru przebiegała właściwie. Jest to głównie zasługą prymasa tysiąclecia, kard. Stefana Wyszyńskiego. Liturgię sprawuje się w języku polskim bez nadużyć. Jeżeli gdzieś takie się zdarzają, szybko są eliminowane. Także wierni świeccy aktywnie uczestniczą w życiu Kościoła. Starzy komuniści i nowi ateiści pomagają katolikom utrzymać się na właściwym poziomie. Polacy na zeświecczałym Zachodzie są promotorami Ewangelii. Zachód natomiast za szybko zachłysnął się soborowymi zmianami i za daleko poszedł w ich interpretacji. W następstwie tego spadły powołania, opustoszały kościoły, zlekceważono wartości chrześcijańskie. Dowartościowanie świeckich kończyło się wyeliminowaniem duchownych, a poszerzanie kręgów wolności przeradzało się w libertynizm. Naprawianie szkód będzie wymagało dużo czasu.”

Edward Ozorowski (1941)

Źródło: Paweł Bieliński, Sobór scalił naukę o Kościele http://ekai.pl/wydarzenia/temat_dnia/x59843/sobor-scalil-nauke-o-kosciele/, ekai.pl, 20 października 2012

O wolności, O nauce, O czasie

„(…) charakter Polaków plasuje się gdzieś między włoskim i niemieckim.”

Steffen Möller (1969) niemiecki artysta kabaretowy

Źródło: Steffen Möller – M jak Möller http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/815/Steffen-Moller-M-jak-Moller.html

O charakterze

„Zaczęliśmy od remisu ze Słowenią, grając bojaźliwie, w dodatku jednym napastnikiem. Pojechaliśmy do San Marino i kto wie, Andrzej, co by było, gdyby Fabiański nie obronił rzutu karnego. W marnym stylu wygraliśmy pierwsze wyjazdowe spotkanie. Okazało się, że to jest jedyne zwycięstwo biało-czerwonych w tych eliminacjach mistrzostw świata na wyjeździe. Potem nastąpiło przebudzenie i przywrócenie nam wiary po ładnym meczu, ale ze słabo grającymi Czechami. Troszkę była to zasłona dymna. Wierzyliśmy, że można. Później – fatalne błędy Boruca w wygranym meczu w Bratysławie sprawiły, że szansa awansu oddaliła się, a kiedy Boruc puścił piłkę, fatalnie interweniując gdzieś. No… stremowany występem w Belfaście. Te nasze szanse zmalały do minimum.”

Dariusz Szpakowski (1951) polski dziennikarz sportowy

Słowenia-Polska 3–0, 9 września 2009

O wierze, O szansie, O zwycięstwie

„Mężczyzna zdjął kapelusz i lekko skinął głową. Miał miły uśmiech i równiutkie, zbyt białe, by były prawdziwe, zęby.
– Czeka pani na cud, madame?
Agata potarła zmarznięte dłonie. Gdzieś schowała rękawiczki i, jak zwykle, nie pamiętała gdzie. Odparła w szkolnej niemczyźnie, bo nie był to język jej życia:
– Myślałam, że się pokaże. Ta święta góra Szwajcarów.
– Błąd, madame! Naszą narodową świętością są wyłącznie banki. Im głębsze mają podziemne sejfy, tym lepiej. A tak między nami mówiąc, Matterhorn nie jest tu górą najwyższą. Gdyby była lepsza widoczność, zobaczyłaby pani szczyt Monte Rosa.”

Krystyna Boglar (1931–2019) polska poetka i prozaiczka

Dalej są tylko smoki

O uśmiechu, O błędach, O górach, O myślach

„Zespół teatru Ateneum pojechał kilka lat temu ze spektaklem do jednego z miast w Polsce. Występował Holoubek, Fronczewski, Teresa Krzyżanowska, Gosztyła. Jeden z technicznych pracowników teatru w tamtym mieście dostał dwa bilety. Zabrał kolegę. A ten mu po spektaklu wygarnął: „Gdzieś ty mnie, bracie, przyprowadził? Jakiś drugi, trzeci sort! Nikogo z serialu!””

Anna Seniuk (1942) aktorka polska

Źródło: „Twój Styl”, 4 stycznia 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/26345

O czytaniu

„Nasze czyny nie są strzałami, które wypuszczone znikną gdzieś w kosmosie, są raczej bumerangami, które wrócą do nas prędzej czy później.”

Richard Paul Evans (1962)

Podarunek (2009)

„Ale ja stawiam sobie pytanie, i nie chciałbym, żeby ono zabrzmiało kasandrycznie, ale czy nie jesteśmy jednak gdzieś blisko katastrofy? Polska coraz bardziej przechyla się w stronę autorytaryzmu (…). Totalitaryzm nam nie grozi, z różnych powodów, ale bardzo brzydki autorytaryzm już wisi w powietrzu, a nawet myślę, ze już w jakimś sensie jest.”

Alfred Wierzbicki (1957)

Źródło: Ks. prof. Wierzbicki: bardzo brzydki autorytaryzm już wisi w powietrzu http://www.tvn24.pl/wiadomosci-z-kraju,3/ks-wierzbicki-bardzo-brzydki-autorytaryzm-juz-wisi-w-powietrzu,702813.html, tvn24.pl, 27 grudnia 2016

O myślach, O myśleniu, Sens, Pytanie

„Mam słabość do teenage movies, lubię też subtelne horrory, gdzieś w środku chciałem, żeby Ziegenort było jak polskie Twin Peaks. Temat filmu leży gdzieś na styku głupich, nastoletnich problemów, darwinizmu społecznego, filozofii przyrody, symboliki ryby, słońca, czarnego i białego orła, nazizmu i chrześcijaństwa. Chciałem zderzyć beztroskie wakacje z okrutną naturą.”

Tomek Popakul (1986)

Źródło: Ziegenort making of, Shortcutview.com 2013 http://shortcutview.com/pl/issues/promocja/ziegenort-making-of

O naturze, O rybach, O wakacjach

„Stoi przed wami człowiek, który czuje na sobie odpowiedzialność, czuje niedosyt, czuje złość, czuje to, że czegoś może nie ruszył. Obojętnie jak to nazwać, nie jestem człowiekiem, który chowa się gdzieś pod szczotkę, którą wycierają parkiet, tylko staram się zawsze walczyć do końca. Jestem tym wszystkim rozczarowany, zdziwiony, obolały, przegrany – możecie tych określeń użyć w kolejności jakiej chcecie.”

Bogdan Wenta (1961) polski piłkarz ręczny

po porażce z Węgrami w meczu o siódme miejsce na Mistrzostwach Świata w piłce ręcznej. Źródło: sport.pl http://www.sport.pl/reczna/1,78466,9024056,MS_pilkarzy_recznych__Wenta__rozczarowany__obolaly_.html z 29 stycznia 2011 r.

O sporcie

„Ja się w wieku 40 lat, rozumiesz, dorobię tyle kasy, że będę leżeć z dupą na wierzchu i będę miała to gdzieś.”

Doda (1984) polska piosenkarka (Doda; Doda Elektroda)

Źródło: „Głos Szczeciński”

O wieku

„Na scenie las-nie-las, pełen cieni i przelatujących co chwila czerwonych świateł. Gdzieś z góry (…) schodzili partyzanci, błyskały lufy karabinów, śpiew brzmiał coraz donośniej:
Dziś do ciebie przyjść nie mogę,
Zaraz pójdę w nocy mrok…”

Anna Kłodzińska (1915–2008) dziennikarka i autorka kryminałów milicyjnych.

Potem przychodzi ktoś inny

O świetle

„Uniwersytet Łódzki był – można powiedzieć – poligonem dla komunistów. Tuż po wojnie przyjechał tam znany wówczas filozof Adam Schaff, oczywiście pochodzenia żydowskiego. Usiłował indoktrynować młodzież, przekonując ją do komunizmu. Był emisariuszem tego ruchu wysłanym z Moskwy. Właśnie on organizował dyskusje w auli uniwersyteckiej. Podczas jednej z nich jako 22-letni student podjąłem dyskusję z 35-letnim wówczas profesorem. Pomagał mu wtedy Władysław Bieńkowski (…) Powstało wówczas wokół mnie grono zdolniejszych studentów. Uczestniczył w nich również Leszek Kołakowski, znany profesor filozofii, znawca marksizmu. Jednak on od razu dał się poznać z sympatii do komunizmu. W gronie moich znajomych był również Andrzej Brzeski. Utrzymywał on kontakt z pewnym urzędnikiem w Łodzi, pracującym w przemyśle włókienniczym, który wówczas otrzymał wysokie stanowisko w Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego. Był to minister Czesław Bąbiński.”

Stefan Kurowski (1923–2011) polski ekonomista

Źródło: Moja droga, moja walka, naszdziennik.pl, 10 maja 2008 http://www.naszdziennik.pl/index.php?typ=my&dat=20080510&id=my61.txt

O wojnie, O młodzieży, O walce

„Legenda mówi, że gdzieś jest 12 innych planet zamieszkałych przez inteligentne istoty. Nasza Ziemia jest w tym gronie nazywana Planetą Dzieci. Według legendy 12 kryształowych czaszek sprowadzono na Ziemię z pozostałych planet, zaś trzynasta ma zawierać ważne informacje o każdym z tych światów.”

Giorgio A. Tsoukalos (1978) Pisarz

Źródło: program Starożytni kosmici, sez. I, odc. 2, Misja

O dzieciach, O świecie, O zamieszkaniu

„Ja od 40 lat przekonuję ludzi, że 2×2=4, za komuny była teoria, że 2×2=12, w tej chwili jesteśmy przy twierdzeniu, że 2×2=9. Już gdzieś tak ludzie uczynili postęp, ja już mam tego dość. 2×2=4, jest 4, jest 4, jest 4, koniec. Jeśli ktoś np. mówi tak, a to się mówi w tej chwili, np. była minister finansów to powiedziała, że podatki takie lepsze, niskie, to wprowadzimy, jak się nam podniosą wskaźniki gospodarcze, jak to? To jeżeli się podniosą bez planów podatki, to po co planować podatki i wskaźniki wzrostu, to jest po prostu idiotka, kompletna idiotka, która po prostu nie wiem, co robi, ona może być księgową, nie ma pojęcia o gospodarce, ale ona była ministrem wybrana, a ja jestem ekscentryczny.”

Janusz Korwin-Mikke/J

Źródło: Zbliżenie, radio Tok FM, 17 stycznia 2006

O ludziach

„Jaki ten naród jest wielki, wszyscy na chwilę są jedni,
za chwile dzień powszedni znów wszystkich zobojętnił,
zaraz będziemy znów pędzić, dziś na ulice wyszliśmy,
To do dziś widzę tak boli, wiesz co mam na myśli,
za chwilę większość zapomni, znów będziemy się dzielić,
może postawią gdzieś pomnik by o nich nie zapomnieli,
znowu powrócą bariery, powrócą spory i kłótnie,
popatrz ten naród jest chory, sorry wiem to okrutne,
dziś mają smutek na twarzach, by jutro znów się obrażać,
to ta mentalność tak nasza, przepraszam to mnie przeraża,
cały ten naród z bazaru, za chwile znów będzie w normie,
cały ten naród przegrany, skrzywdzonych tak przez historie!”

Tede (1976) polski raper

Źródło: Dokąd idziesz Polsko

O smutku, O historii, O myślach, O myśleniu

„Grając rolę Maćka Chełmickiego, starałem się odnaleźć ten wspólny mianownik obecnego pokolenia młodzieży, który – pomimo wszystkich różnic – gdzieś jednak istnieje.”

Zbigniew Cybulski (1927–1967) polski aktor teatralny i filmowy

o roli w filmie Popiół i diament.
Źródło: „Legendy XX wieku. Zbyszek Cybulski”, oprac. Marek Sadowski.

O młodzieży, O wieku

„Jestem politycznie molestowany akurat w tej sferze od wielu lat. Takich rozmów o tym, kiedy wychodzę gdzieś i przechodzę gdzie indziej odbyłem i z politykami wiele, i z wyborcami, poprzez Facebook, poprzez internet. Zawsze muszę się tłumaczyć, że nie jestem wielbłądem.”

Paweł Poncyljusz (1969) polski polityk

odpowiedź na pytanie czy jest politycznie molestowany. Źródło: rmf24.pl http://www.rmf24.pl/opinie/wywiady/kontrwywiad/news-pawel-poncyljusz-nagabuja-mnie-w-roznych-miejscach-jestem,nId,340818, 19 maja br.

„Matka Boża powiedziała gdzieś, że internet to dar Matki Bożej.”

Piotr Natanek (1960)

Źródło: Ksiądz Piotr Natanek: Od naukowca do demiurga, 23 lipca 2011 http://www.newsweek.pl/artykuly/sekcje/spoleczenstwo/ksiadz-piotr-natanek--od-naukowca-do-demiurga,77598,1

O matce

„Od tego dnia, jak go zobaczyłam nieżywego, nigdy nie zasypiam przy zgaszonym świetle. Kiedyś myślałam, że zamordowali go za Samoobronę. Albo z mojego powodu… Teraz myślę, że mógł mieć jakąś własną tajemnicę. Ale pewna jestem jednego – to nie była zwykła śmierć, tylko morderstwo. Dlaczego nie zostawił żadnego listu, jakby miał się zabić? Dlaczego dowód i paszport po wyciągnięciu z wody były jak nowe? Dwóch jasnowidzów przepowiedziało, że to było morderstwo. Zabili go, gdzieś trzymali, potem włożyli dokumenty i do wody… Jeden jasnowidz mnie ostrzegł, że jak będę głośno mówić o tej zbrodni, to mnie też grozi niebezpieczeństwo. Trzy lata temu wspomniałam o Ryśku z sejmowej trybuny. Poszłyśmy potem z Renatką Beger do mojego pokoju, na telewizorze miałam kolekcję porcelanowych słoników. Nagle same z siebie, trach, lecą na ziemię i rozsypały się w proszek. To było ostrzeżenie od Ryśka.”

Danuta Hojarska (1960) polski rolnik i polityk

o swoim zmarłym mężu.
Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 13 lutego 2006

O śmierci, O tajemnicy, O pokoju, O myślach

„nic nie zostało z moich marzeń z moich planów zobacz, mam dosyć iść tak gdzieś bez planów wciąż od nowa, zaczynać coś, nie kończyć.”

Pezet (1980)

Źródło: Nieważne

„Słusznie jest gdzieś tam powiedziane, że estetyczna twórczość kobiety wyraża zawsze tylko niedobór uczuciowy.”

Zofia Nałkowska (1884–1954) pisarka polska, publicystka i dramatopisarka

Źródło: Róża Palatynu, [w:] Opowiadania, Czytelnik, Warszawa 1984, s. 174, 175.

O kobietach

„Pamiętam (…), że kiedy kręciliśmy jedną ze scen w klasztorze, umieściliśmy Rafała w trumnie. W pewnym momencie wynikł jakiś problem, nad którym musieliśmy się poważnie zastanowić. Zajęło nam to prawie godzinę. Kiedy byliśmy już gotowi do wznowienia zdjęć, zaczęliśmy szukać Rafała. Byliśmy przekonani, że on sobie gdzieś poszedł. On tymczasem słodko sobie drzemał w trumnie.”

Andrzej Saramonowicz (1965) polski scenarzysta, reżyser, producent, dziennikarz oraz dramaturg

o Rafale Królikowskim podczas realizacji filmu Ciało. Źródło: Grzegorz Wojtowicz, „Ciało” ostatniej szansy. Rozmowa z Koneckim i Saramonowiczem, 22 sierpnia 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=15832

O problemach

„Gdybym mógł, wszystkie bym tony poruszył, jakie by mi tylko ślepe, wściekłe, rozjuszone nasłało uczucie, aby choć w części odgadnąć te pieśni, których rozbite echa gdzieś jeszcze po brzegach Dunaju błądzą, co wojsko Jana śpiewało…”

Fryderyk Chopin (1810–1849) polski kompozytor i pianista XIX wieku

do Jana Matuszyńskiego 26 grudnia 1830 na wieść o wybuchu powstania listopadowego.
Listy
Źródło: Mieczysław Tomaszewski, Fryderyk Chopin…, op. cit.

O emocjach, O śpiewie

„Nie zdziwiłbym się, gdyby gdzieś w kącie istniał jaki uczciwy człowiek, o którym nikt nie wie.”

Sébastien-Roch Nicolas de Chamfort (1741–1794)

Charaktery i anegdoty

„Kicz, żenada, po prostu kompletny syf, no gdyby ktokolwiek z Ruchu Palikota postawił taki pomnik gdzieś na Krakowskim Przedmieściu czy gdziekolwiek w Polsce, to byśmy wszyscy wysłuchiwali, że obraziliśmy czyjeś uczucia religijne. Tak. Kółka od poloneza, betonowe skrzydła, które nigdy nie polecą, no bezguście całkowite.”

Janusz Palikot (1964) polski polityk

o pomniku prezydenckiego tupolewa w Kałkowie w rozmowie z Moniką Olejnik na antenie Radia Zet. Źródło: Janusz Palikot o pomniku Tupolewa: kicz, żenada, kompletny syf, wp.pl 25 czerwca 2012 http://wiadomosci.wp.pl/page,5,title,Janusz-Palikot-o-pomniku-Tupolewa-kicz-zenada-kompletny-syf,wid,14678145,wiadomosc.html

O emocjach

„Czasem odkrywamy pełni dumy jakiś dziewiczy ląd myśli. Ale w końcu widzimy gdzieś w lesie opakowanie środka antykoncepcyjnego.”

Stanisław Jerzy Lec (1909–1966) poeta polski, aforysta

O myślach, O czasie, O myśleniu

„Papierowe łódeczki wylądowały w koszu. Tim otworzył szufladę i wrzucił do niej noże, widelce i serwetki. Ja złapałem karton mleka i wsunąłem go do stojącego na półce wazonu. W ten sposób została tylko taca. Tim podał ją mnie. Rozejrzałem się w poszukiwaniu miejsca, gdzie można by ją schować. Nie znalazłem, więc postawiłem ją na krześle i usiadłem na niej.
– Proszę wejść! – zawołał Tim.
Nachylił się nad biurkiem i skrobał coś na czystej kartce papieru. Robiłoby to lepsze wrażenie, gdyby używał właściwego końca pióra.
Drzwi się otworzyły.
Nasz gość miał ze sobą pistolet – i to właśnie pistolet zobaczyłem najpierw. Mały, z krótką lufą, metalicznie szary. Gość też był mały, niewiele wyższy ode mnie, i taki blady, jakby dopiero co wyszedł z jednego z tych starych, czarno-białych filmów. Miał kwadratowy podbródek, krótko przycięte włosy i małe oczka, które zdawały się chować za grubymi szkłami okularów. Albo on był bardzo krótkowzroczny, albo jego okulista. A może po prostu czuł się za tymi kuloodpornymi szkłami bezpieczniej.
Zamknął za sobą drzwi. Na zewnątrz najwyraźniej padało, bo duże krople wody przywarły mu do czoła i skapywały z brzegu płaszcza. A może po prostu się pocił.
– Pan jest Tim Diament? – zapytał.
– Tak, to ja – przyznał Tim.
Mężczyzna wszedł dalej do środka i wtedy zobaczył mnie. Przez chwilę lufa mierzyła w moim kierunku. Ręce automatycznie zatrzepotały mi gdzieś ponad głową.
– A ty? – zapytał ostro.
– Nick Diament – odpowiedziałem.”

Anthony Horowitz (1955)

Jego brat. Przesunął wzrok niżej.
– Czemu siedzisz na tacy?
– Bo czuję się jak filiżanka herbaty.
To była pierwsza rzecz, jaka przyszła mi do głowy, lecz najwyraźniej jemu to wystarczyło, bo chwilę później, gdy podszedł do okna, już o mnie zapomniał.
Źródło: Szpieg mimo woli

O poszukiwaniu, O wrażeniach, O herbacie

„Kiedy człowiek ma dużo pracy, i to takiej, którą lubi wykonywać, jest akceptowany, ba, ma liczne grono fanów, to są już wystarczające powody, żeby powiedzieć: jest cudnie. Ja ponadto mam udane życie rodzinne, a to już więcej niż cudnie.”

Maryla Rodowicz (1945) piosenkarka polska

O życiu

„I gdzieś pomiędzy
Jednym twoim słowem
A jednym mym spojrzeniem
Jak tęcza się rozwiesi
Spokój i zrozumienie
Nic nie liczy się
Już nic nie liczy się
Znów jesteś obok mnie
Nic nie liczy się…”

Edyta Bartosiewicz (1965) polska piosenkarka, autorka piosenek, producentka muzyczna

Źródło: utwór (Między nami) Deszcz

O zrozumieniu

„Na tym właśnie polega aktorstwo! Gram, udaję kogoś, kim nie jestem. Przeżywam cudze emocje. Poza tym samo życie wywołuje w nas szereg rozmaitych odczuć. To, jak postrzegamy świat, jak postrzegamy związek z drugą osobą, wpływa na nasze doznania. Odkłada się gdzieś tam w psychice. Zadaniem aktora jest odnaleźć te emocje, odgrzebać je i poddać się im lub walczyć z nimi.”

Al Pacino (1940) aktor amerykański

Źródło: wywiad Stopklatka.pl http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=28557, 18 listopada 2005

O życiu, O świecie

„W pewnym mieście, co leży gdzieś tam
między Szklarską Porębą a Gdynią,
mieszkał pan, co się cieszył wśród dam zasłużenie najgorszą opinią.
Trudno by się doszukać w nim zalet, za to wady rozwijał wytrwale,
więc dziewczęta nie kryły też wcale,
co myślą o takich jak on.
Mówiły mu, że łotr,
mówiły mu, że drań.”

Andrzej Bianusz (1932–2018) polski poeta, prozaik, scenarzysta, satyryk, autor tekstów piosenek

Źródło: piosenka Mówiły mu z repertuaru Maryli Rodowicz

O myślach, O myśleniu

„To jest właściwie połączenie wszystkich gatunków istniejących, które kiedykolwiek w przestrzeni świata się znalazły. Tak naprawdę nie myśleliśmy o łączeniu gatunków, a bardziej korzystaliśmy z tego co w nas, czyli gdzieś z tego odbicia dźwięków, które są dookoła. I oczywiście mocno opieraliśmy się na bazie muzyki tradycyjnej, słowiańskiej.”

Joanna Słowińska (1971)

Pytanie na śniadanie, TVP2, odpowiedź na pytanie: „Połączeniem jakich gatunków muzycznych jest płyta Możesz być”?

O myślach, O myśleniu

„Żyd współczesny nie może żyć bez antysemityzmu. Jeśli antysemityzm gdzieś nie istnieje, on go stworzy.”

Isaac Bashevis Singer (1902–1991) pisarz amerykański, noblista

„Mam dość forsy, żeby mieć gdzieś żądania dystrybutorów. Żaden z nich nie powie mi: „Nie wolno ci o tym mówić” albo „Lepiej to zmień, bo nie podpiszę z tobą następnego kontraktu”. Mam już dom i zadbałem o dobro swojej rodziny, a ponadto mam dosyć pieniędzy z tego filmu i książki, żeby nakręcić następny. Jestem w stanie powiedzieć: „Spieprzaj”. Żaden człowiek z branży nie zmusi mnie do pójścia na kompromis, wymachując mi forsą przed nosem.”

Michael Moore (1954) amerykański filmowiec, dokumentalista

w 2002.

O książkach, O domu

„Gdyby internetu nie wymyślili gdzieś na początku lat 70. chłopcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego, kombinując alternatywne systemy łączności na wypadek wojny jądrowej, to z pewnością wymyśliliby go Polacy. Na potrzeby wojny domowej. Dla typowego polskiego gnoma sieć to zbawienie duszy. Może, nie wychodząc z domu, dosrać anonimowo wszystkim wielkim tego świata. I pójść spać w poczuciu dobrze spełnionego patriotyzmu.”

Kuba Wojewódzki (1963) polski dziennikarz muzyczny

Źródło: „Gala” nr 9/2010

O wojnie, O domu, O duszy

„Gdyby świat cały obrósł w niebieskie migdały,
Gdyby Magik był doskonały.
Gdyby podziały gdzieś się podziały,
Gdyby ryby głos też miały.”

Magik (raper) (1978–2000) raper polski, pseud. Magik (Kaliber 44, Paktofonika)

Paktofonika
Źródło: utwór Gdyby

O świecie, O rybach

„Ostateczny cel nie jest bowiem jakimś stanem, który gdzieś tam, u kresu ruchu i niezależnie odeń, a więc niezależnie od drogi przez sam ruch odbywanej, czeka na proletariat jako „państwo przyszłości”; stanem, o którym z tej racji można w codziennej walce spokojnie zapomnieć, przywołując go co najwyżej na niedzielnych kazaniach, jako moment uwznioślający pośród powszednich trosk.”

György Lukács (1885–1971) węgierski filozof

Źródło: Historia i świadomość klasowa, 1922, tłum.M.J. Siemek, Warszawa 1988.

O historii, O czekaniu, O przyszłości, O walce

„W mojej prywatnej hierarchii dzieci zajmują miejsce gdzieś na równi z psami – powinny być posłuszne, inteligentne i spokojne.”

Sue Grafton (1940–2017)

D jak dłużnik, Kinsey Millhone
Źródło: s. 132

O dzieciach

„(…) jestem bardzo związany z morzem. Mimo że urodziłem się we Lwowie, wychowywałem się w Krakowie, ale byłem w szkole rybołówstwa morskiego. Uciekłem z domu – to były lata 50. i zaciągnąłem się do rybaków. Trochę pływałem, bo morze zawsze mnie fascynowało. Zresztą fascynuje mnie do dzisiaj. To jest potężna siła, której my lądowi ludzie nie rozumiemy. To jest wielki okrutny olbrzym, który czasem przyjmuje nas łaskawie, czasem niszczy. Ludzie morza to jest osobny gatunek. Bardzo ładnie powiedział kiedyś wielki polski żeglarz Leonid Teliga: „linia horyzontu, to, co oddziela morze od nieba, jest zawsze magiczna, dlatego że gdzieś tam za horyzontem leżą wszystkie nasze marzenia. My możemy je spełnić, trzeba tam tylko dopłynąć.””

Andrzej Kotkowski (1940–2016)

Źródło: Ania Serdiukow, Hołd dla miasta z morza, stopklatka.pl, 9 października 2009 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=59258

O ludziach, O marzeniach, O domu, O sile

„My, gdzieś pomiędzy cywilizacjami, pomiędzy kulturami, pomiędzy Bizancjum a Zachodem, nie mamy swojej wyraźnej twarzy.”

Marek Kondrat (1950) aktor polski

„Gdzieś mi umknęło poczucie współtworzenia teatru.”

Joanna Szczepkowska (1953) aktorka polska

Inne wypowiedzi
Źródło: „Existence” nr 3, jesień 2009.

„Nie dzwoń, to pomyłka, chociaż gdzieś jest podobno taka jedna dziwka, nazywa się Pitz Patrycja i jest tak strasznie prawie jak ty brzydka, że może do niej zadzwoń i się zapytaj, bo ja nie, bo ja teraz idę do Centrum Galerii oddać się na manekin, sorry baj baj spierdalaj, dzięki za twoje zasrane komplementy.”

Dorota Masłowska książka Paw królowej

Paw królowej

O bajkach

„Cały program się chwieje, gdyż z kojca Casimira pod wozem dochodzi już przez cały czas bez najmniejszej przerwy gdakanie Franceski. Ta cudowna kura nie może doczekać się swego występu. Wyciąga szyję, trzepie skrzydłami, kuli się do desek podłogi i wyczynia ów sympatyczny harmider towarzyszący zazwyczaj zniesieniu jaja, który jest taki miły dla ucha, jeśli się nie wie, że właśnie ten przemożnie rozlegający się wrzask jest numerem Franceski i bynajmniej nie oznacza, że zniosła jajko. Gdakanie Franceski starczyłoby na dobre siedemnaście jajek, ale u Franceski nie ma to żadnego związku, ani zewnętrznego, ani wewnętrznego, ona gubi swoje jajko gdzieś nieuważnie za dnia, pomijając ten fakt milczeniem, o ile go w ogóle zauważa, ale za to właśnie gdacze: wylewnie i w urozmaicony sposób, krótkie urywane gamy, rozwlekłe skargi, szybkie, aż do najwyższych tonacji muśnięte glissanda, dużo tego, a przede wszystkim rozlega się bez przerwy i nader donośnie. Przeważnie na rozkaz, czasem – jak w tej chwili – z nudów, albo, może wskutek termy, niekiedy zaś – sądzę – po prostu z radości życia.”

Johannes Bobrowski (1917–1965) niemiecki poeta, prozaik i eseista

opis numeru cyrkowego w cyrku Scarletto – Francesca.
Młyn Lewina

O czasie

„Ale to nie był żaden gang, chociaż tak to przedstawił świadek koronny Masa. Byliśmy grupą kolegów. Znałem na stopie towarzyskiej wielu ludzi z różnych środowisk: biznesmenów, artystów, sportowców, prawników czy polityków. Czy to był gang? Moje najbliższe grono to ludzie znający się nawzajem, każdy z nas wiedział, że jeśli ktoś ma kłopoty, to sobie nawzajem pomagamy. Odpędzamy tych, którzy nam grożą albo oczerniają, bo my mamy swoje interesy. Nie pozwolimy ich popsuć.”

Leszek Danielak (1951)

Źródło: rozmowa Piotra Pytlakowskiego, My z kolegami, „Polityka” nr 28 (2915), 10 lipca 2013, s. 24, 25.

O ludziach

„[Jak stoję w tłumie i widzę, że ktoś szarpie Żyda, to co mogę zrobić? – WB, KB]
Jakbyś podszedł do niego i powiedział: odczep się, on by się mógł przestraszyć. Przecież on nie szarpał tego Żyda legalnie, bo legalnie miał prawo Żyda sponiewierać Niemiec, wachman. On to robił dlatego, żeby od Żyda wziąć pieniądze, a potem albo oddać go Niemcom, albo nie oddać. I nic nie groziło komuś, kto powiedział do szmalcownika: odczep się od tego Żyda. Szmalcownik, jak wyłapał Żyda, to po pierwsze ciągnął go gdzieś do bramy. Dlaczego? Żeby ich nie widzieli ludzie. Wiedział, że to jest nie w porządku. Wiem dokładnie, bo przecież wiele razy mnie łapali. Dwa razy się zdarzyło, że ktoś powiedział: odczep się od niego, co ty chcesz, to też jest człowiek. I szmalcownik się odczepił.”

Marek Edelman (1922–2009) przywódca powstania w getcie warszawskim, lekarz, działacz polityczny

Źródło: s. 63.

O pieniądzach, O ludziach

„Nie wiem, czy istnieje ten element, nie jestem pewien,
jakoś tak wspomnienia się mieszają, nie wiem, zanikają,
całą chmarą nawarstwiają, gdzieś unoszą się, jak balon w chmurach.”

Buka (1988)

Źródło: utwór Tracę tlen

„Wszelkiego rodzaju statystyki i historia moich startów nie za bardzo mnie interesowały. Jechałem na zawody, dobrze się na nich bawiłem i cieszyłem się ze zwycięstw. Praktycznie po rozdaniu medali to wszystko gdzieś ulatywało. Traktowałem i traktuje sport szybowcowy jako odskocznie od studiów, pracy i różnych zajęć. Dla mnie to przede wszystkim dobra rozrywka.”

Sebastian Kawa (1972) polski pilot szybowcowy i żeglarz

Źródło: Grzegorz Pajda, Sebastian Kawa – człowiek wart miliony w rozmowie z Grzegorzem Pajdą dla Sportowych Wywiadów, sportowewywiady.pl, 22 czerwca 2013 http://sportowewywiady.pl/index.php/wiadomosci/sebastian-kawa-czlowiek-wart-miliony-w-rozmowie-z-grzegorzem-pajda-dla-sportowych-wywiadow/

O historii, O kawie, O sporcie

„Wypadłem przez okno. Z drugiego piętra. Próbowałem dostać się na dach, chwyciłem za rynnę, no i straciłem równowagę. Wylądowałem pomiędzy balustradą a starą pralką, którą ktoś zostawił przed domem. Wiesz, kiedy człowiek jest młody, nie myśli zbyt wiele o śmierci, nie odczuwa strachu. Ten wypadek dał mi nauczkę: pora zwolnić tempo i zacząć doceniać urodę życia. Wyobraź sobie – leżałem w szpitalu i nie mogłem się ruszać. Opiekowały się mną cztery pielęgniarki. Przez cały czas dręczył mnie potworny ból. Złamałem cztery kręgi, trzy żebra i nieomal uszkodziłem rdzeń kręgowy. Lekarze naprawdę myśleli, że z tego nie wyjdę. Cała moja godność gdzieś się ulotniła. Tkwiłem bezwładnie na łóżku, wszystko robili za mnie, było to naprawdę upokarzające. Kiedy zaś już odzyskałem siły, przekonałem się, ile przyjemności daje życie. Dopiero wtedy byłem w stanie docenić, jak wspaniale jest po prostu móc wyjść na spacer. Dzięki temu doświadczeniu zyskałem pewnego rodzaju dojrzałość, którą – jak mi się wydaje – mogłem później obdarzyć Legolasa. Naprawdę miałem szczęście. Miałem dużo, dużo szczęścia.”

Orlando Bloom (1977) angielski aktor

Źródło: Wywiad, 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=12826

O życiu, O śmierci, O bólu, O szczęściu

„Kolejna rzecz, którą mówi się po czyjejś śmierci, na ogół do współmałżonka, który przeżył. „Słuchaj, jeśli jest cokolwiek, co mogę zrobić – nie krępuj się, po prostu pytaj”. I co zrobisz, zmartwychwstanie? Wiecie co należy powiedzieć takiemu gościowi? „O, świetnie, wpadnij w weekend, możesz pomalować garaż. I weź jakieś uszczelki bo toaleta na górze przecieka i całe piętro jest w gównie”.”

George Carlin (1937–2008) amerykański aktor komediowy

It's Bad for Ya! (2008)

O śmierci

„Jestem przekonany, że jeśli nauka wytłumaczyła już w 99% to jak ten świat powstał, to nie dość zajęła się stroną duchową człowieka. Nie zajęła się różnicą pomiędzy rozumem a mózgiem, co czym rządzi, co z czego wynika. To są dylematy, które dotyczą chyba większości ludzi, którzy zadają sobie pytanie: no dobrze dotarliśmy gdzieś, i co teraz? w prawo, w lewo, góra, dół?”

Mariusz Saniternik (1954) aktor polski

Źródło: TAT, 18 września 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/uswk.htm

O ludziach, O świecie, O górach, O nauce

„Nierealny. Najman jest pseudosportowcem i mnie tylko boli, że on uważa się za jakiegoś sportowca, boksera… w zasadzie nie wiem, jaką on uprawia dyscyplinę sportu. On tak naprawdę nigdy w życiu nie był i pewnie nigdy nie będzie poważnym sportowcem. Próbuje swoją osobą podważyć umiejętności Salety i mówić, że to jest nikt. Saleta był mistrzem Europy! To samo z Pudzianem, który był mistrzem świata strongmanów. On po prostu próbuje być kontrowersyjny, a to jest po prostu śmieszny człowiek, który próbuje powiedzieć, że ze Świerczewskim to on się będzie bił, że mnie pokona gdzieś tam w kisielu. Ja nie potrzebuję się promować na jakimś śmiesznym Najmanie, bo to jest dla mnie pseudosportowiec. Ja się pana zapytam, pan jest dziennikarzem. Jaką on dyscyplinę uprawia? MMA? K-1? Boks?”

Piotr Świerczewski (1972) piłkarz polski

o Marcinie Najmanie. Źródło: Daniel Dziubicki, Świerczewski: nie będę walczył z jakimś śmiesznym Najmanem http://eurosport.onet.pl/pilka-nozna/eliminacje-ms/swierczewski-nie-bede-walczyl-z-jakims-smiesznym-n,1,5281702,wiadomosc.html, onet.pl, 19 października 2012 r.

O sporcie

„Kiedyś nie było pudelków, srelków i kolorowych gazetek. Aktorki nie musiały brylować i wciskać się w sukienki różnych projektantów. To, co się teraz dzieje kojarzy mi się z małpim gajem. Wolę przeczytać ciekawą książkę i pojechać gdzieś z plecakiem, niż chodzić na imprezy. Problem jest taki, że niektórzy zaczęli z tego klucza obsadzać. Im więcej cię w gazetach, internecie i telewizji, tym więcej propozycji. Rozumiem to i godzę się z tym, mam wybór. Pewnie obecność w mediach się przydaje, pewnie coś tracę, ale wolę robić inne rzeczy.”

Marta Chodorowska (1981) polska aktorka

Źródło: Jan Dziekan, Prześladuje mnie Klaudia! Druga część rozmowy z Martą Chodorowską, 11 kwietnia 2011 http://www.barwyszczescia.pl/18113/przesladuje-mnie-klaudia.html

O problemach

Cytaty na temat gdzieś strona 3

Cytaty na temat gdzieś
strona 3