Anna Kłodzińska cytaty (29 cytatów)

Anna Kłodzińska: 29 cytatów0 Polubień

Anna Kłodzińska słynne cytaty

„Bardzo ładna – stwierdził z niechęcią. Bardzo lubił ładne kobiety, ale nie w czasie śledztwa.”

Dwa włosy blond

„W pokoju zapanowała cisza. Oficerowie patrzyli na Biegańskiego, a on pod tymi spojrzeniami kulił się w krześle jak pod uderzeniem pałek.”

Anna Kłodzińska

Wrak

„Jeszcze co nieco, jak mawiał Kubuś Puchatek.”

Anna Kłodzińska

Dwa włosy blond

„CIA interesowała się żywo stopniem przygotowania drobnicy do przewozu.”

Anna Kłodzińska

Źródło: Zdrajca

„Deszcz to wróg milicjanta. Zmywa wszelkie ślady niczym sprzymierzeniec mordercy. Należałoby właściwie oddać deszcz pod sąd.”

Anna Kłodzińska

Srebrzysta śmierć

„Co to za facet? – pyta Szczęsnego rozmawiający z nim milicjant. Był zły. Można przecież było się domyślić, że nie ma w Polsce człowieka, który by się nazywał Kubuś Puchatek.”

Anna Kłodzińska

Dwa włosy blond

Anna Kłodzińska cytaty

„Jak to o nim powiedział Żarewicz? „Moralnie zużyta rura.””

Anna Kłodzińska

Za progiem mroku

„Istnieją tylko trzy przyczyny zabójstw.(…) Pieniądze, baba i zemsta.”

Anna Kłodzińska

Czy Pan pamięta, inżynierze?

„Weszła Drewniakówna. Drobna, prawie filigranowa, o jasnych włosach i oczach dziecka, robiła wrażenie porcelanowej laleczki, a nie robotnicy przy tokarce.”

Anna Kłodzińska

Śledztwo prowadzi porucznik Szczęsny

„No cóż… był okres, kiedy kobietom imponowały wstążeczki na mundurze. Przyszedł okres, kiedy imponuje mercedes i komisowy garnitur.”

Anna Kłodzińska

Dwa włosy blond

„Nie bał się pan ryzyka, kapitanie?
Szczęsny zamyślił się na chwilę. Nie odpowiedział.”

Anna Kłodzińska

Błękitne okulary

„Szczęsny rzucił okiem dookoła, zobaczył ogromnie dużo lalek, co go trochę zirytowało. Nigdy nie miał z tym do czynienia.”

Anna Kłodzińska

Źródło: Jedwabny krawat

„Na scenie las-nie-las, pełen cieni i przelatujących co chwila czerwonych świateł. Gdzieś z góry (…) schodzili partyzanci, błyskały lufy karabinów, śpiew brzmiał coraz donośniej:
Dziś do ciebie przyjść nie mogę,
Zaraz pójdę w nocy mrok…”

Anna Kłodzińska

Potem przychodzi ktoś inny

„Nie, to nasz dyrektor. On tak codziennie, rano i przed południem. Objeżdża biuro.
– Ale ten hałas… na czym on jeździ?
– Na wrotkach, żeby prędzej. W ten sposób zyskuje 26 i pół minuty dziennie.”

Anna Kłodzińska

Srebrzysta śmierć

„Przeszedł do wytłaczarki ślimakowej, porozmawiał z robotnikami. Grube nitki polistyrenu wyłaziły z kolumny polimeryzacyjnej jak olbrzymi makaron i wędrowały pod zimny natrysk.”

Anna Kłodzińska

Wrak

„Morwa czekał na swoją dziewczynę. Aktualnie była to nieduża, pulchna blondynka z niebieskimi oczami, podobna do tej, jaką kiedyś widział na pudełku czekoladek, kiedy jeszcze czekoladki można było bez trudu kupić w sklepach.”

Anna Kłodzińska

Za progiem mroku

„Każdy dzień, każda godzina, którą podejrzany, a może niewinny człowiek przebywa w areszcie, obciąża jego milicyjne sumienie.”

Anna Kłodzińska

Śledztwo prowadzi porucznik Szczęsny

„W granatowym berecie i żółtym szaliku w drobną kratę w rękoma w kieszeniach ciemnego płaszcza, szczupły, niewysoki, o typowo warszawskim, trochę cwaniackim spojrzeniu czarnych oczu wyglądał raczej na studenta niż na doświadczonego wygę Milicji Obywatelskiej.”

Anna Kłodzińska

Srebrzysta śmierć

„Przepraszam, czy Szczęsny to pańskie imię, czy nazwisko? Jeżeli wolno…
– Wolno – roześmiał się kapitan. – Tak się śmiesznie złożyło, że mam takie samo imię i nazwisko. Moi rodzie mieli, widać, poczucie humoru.”

Anna Kłodzińska

Potem przychodzi ktoś inny

„Poznali się wiele lat temu w partyzantce. Ślub dał im dowódca oddziału, a ucztę weselną, złożoną z gorących ziemniaków i ajerkoniaku na bimbrze, przerwał atak zmotoryzowanej żandarmerii hitlerowskiej.”

Anna Kłodzińska

Czy Pan pamięta, inżynierze?

„Pod sześćdziesiątym trzecim, Zofia i Jolanta Kackie, siostry. Pierwsza siedziała cztery lata za manko w sklepie, nie pracuje, zarabia, jeżeli znajdzie amatora na swoje stare kości. Druga to jeszcze lepszy numer. Zdemolowała kiedyś pół lokalu, pobiła milicjanta i w pijanym widzie rozniosła nam radiowóz. No, nie dosłowne, ale co zdążyła, to potłukła i podarła. Obie wyglądają jak czarownice.”

Anna Kłodzińska

Źródło: Taniec szkieletów

„To straszny człowiek – szepnął. – U niego pieniądz najważniejszy. Panie, ile oni tu lasu wycięli! Ile pięknych drzew poszło pod topór. Pola golfowe, korty, baseny… I wszystko dla tych kilkunastu dyrektorów. A w Gniewczycach ludzie po piętnaście lat czekają na mieszkania. W ruderach się takich gnieżdżą, z grzybem, ze zbutwiałą podłogą, tynk im na głowy leci, nie ma pieniędzy na remonty. Panie, toż to wielka krzywda społeczna! Żeby kilku miało tak wiele? […] Szczęsny zagryzł wargi w bezsilnym gniewie. I on tak się pytał, ale nie dostał jeszcze od nikogo odpowiedzi, cóż więc mógł rzec temu prostemu człowiekowi, który mówił to, co go dręczyło i napełniało goryczą.
– Kiedy przyjdzie ten czas? – rzucił major gniewnie.”

Anna Kłodzińska

Czas rozliczeń i sprawiedliwości społecznej?
– Nie wiem. Ale jestem niepoprawnym optymistą. Więc może jeszcze w tym roku?
Źródło: Grzęzawisko

„Położył na biurku książkę, z którą przyszedł, otworzył na którejś stronie i zacytował, szybko i trochę niewyraźnie, bo nie przywykł przyznawać się do tego, co najbardziej w nim nurtowało.”

Anna Kłodzińska

o książce Barwy Walki M. Moczara.
Potem przychodzi ktoś inny

„Nie zawsze potrafimy uzasadnić, co nas prowadzi właśnie w tym, a nie innym kierunku.”

Anna Kłodzińska

Czy Pan pamięta, inżynierze?

„Wolę jasne sytuacje, bez tych tam takich… Podobasz mi się, Andrzej.
– Więc po co my tu siedzimy?”

Anna Kłodzińska

spytał cicho.
Błękitne okulary

„Czy zbrodni nie mogła dokonać Marta Saćko, kobieta ponura jak noc i silna jak mężczyzna?”

Anna Kłodzińska

Śledztwo prowadzi porucznik Szczęsny

„Skórzaną kurtkę musisz mieć! Nie mogę już patrzeć na twój ortalionowy łach.”

Anna Kłodzińska

Czy Pan pamięta, inżynierze?

„Po stawie pływał samotny łabędź, właściwie było to tylko pół łabędzia, to gorsze, widać szukał czegoś na dnie.”

Anna Kłodzińska

Potem przychodzi ktoś inny

„Dziwna troskliwość jak na człowieka, który wali oficera milicji boczkiem po głowie.”

Anna Kłodzińska

Śledztwo prowadzi porucznik Szczęsny

Podobni autorzy

Anne Frank16

Żydówka, autorka dziennika None

Agatha Christie82

pisarka angielska None

Neale Donald Walsch6

pisarz i dziennikarz amerykański None

Alberto Moravia21

włoski powieściopisarz, nowelista i dziennikarz None

Octavio Paz10

meksykański poeta, dziennikarz, krytyk i eseista, noblista None

Janina Ipohorska25

None

Eduardo Galeano4

None

Helen Rowland6

None

Will Rogers5

None

Michael Jackson47

amerykański muzyk, kompozytor i autor tekstów None