Cytaty na temat gdzieś
strona 4

„(…) opowieść o granicach, zarówno tych fizycznych i namacalnych, jak i tych nieuchwytnych, które konstruujemy w naszych głowach, żeby zbudować sobie zwodnicze poczucie porządku i kontroli nad rzeczywistością. Przeszłość – przyszłość, realne – nierealne, kobieta – mężczyzna, człowiek – zwierzę, sen – jawa, jeden kraj – drugi kraj, jeden język – drugi język. Biegunowość tych kategorii tworzy prostą siatkę, która pozwala nam czuć się bezpiecznie – mamy wrażenie, że rozumiemy świat. Jednak to, co najciekawsze, to, co najbardziej żywe i prawdziwe, dzieje się zawsze gdzieś pomiędzy, na nieskończenie wielkim pograniczu.”

Olga Tokarczuk książka Moment niedźwiedzia

Moment niedźwiedzia
Źródło: s. 135

O kobietach, O świecie, O wrażeniach, O rzeczywostości

„Niech pan posłucha. Mam gdzieś pański parlament i konstytucję. Ameryka jest słoniem, a Cypr i Grecja pchłami. Jeśli będą gryźć, słoń walnie ich trąbą. Dajemy Grekom dużo dobrych amerykańskich dolarów, panie ambasadorze. Jeśli wasz premier zacznie gadkę o demokracji, jego parlament i konstytucja mogą mieć krótki żywot.”

Lyndon Johnson (1908–1973) prezydent USA

w 1964 do ambasadora Grecji, gdy na premiera Grecji wybrano zwolennika liberalnej demokracji Jeorjosa Papandreu.
Źródło: National Archives and Records Administration, cyt. za: Oliver Stone’s Untold History of the United States (2012), tłum. Anna Rajca, Mirosław Filipowicz, odcinek 7

O demokracji

„Tajemnice najlepiej chować na widoku, gdzieś w kącie, wprost na naszych oczach.”

Brian Aldiss (1925–2017) angielski pisarz science-fiction

Szczegóły

O tajemnicy

„Śmierć [Jimiego] była celowa. Umierał szczęśliwy. Umarł szczęśliwy i wykorzystał narkotyki, by zniknąć z życia i przenieść się gdzieś indziej.”

Eric Burdon (1941) wokalista angielski (The Animals)

Źródło: Charles R. Cross, Jimi Hendrix. Pokój pełen luster, tłum. Jarosław Rybski, Wydawnictwo Dolnośląskie, ISBN 9788324594320, s. 285.

O śmierci, O pokoju

„Mam gdzieś autorytety, które oburzają się „buczeniem” na Powązkach, ale nigdy nie oburzały się na zbydlęcenie „młodych wykształconych” pod warszawskim Krzyżem Pamięci. Ba, nie dość, że się nie oburzały, ale piały z zachwytem, że zobaczyły tam nowoczesną, europejską młodzież, „Polskę jasną”. Mam głęboko intelektualistów, którzy po najbardziej chamskich zagraniach Palikota bredzili o „ożywczej roli błazna w życiu publicznym”. Mam centralnie z tyłu „starą inteligencję”, która potrafi miesiącami tokować z oburzeniem, jaki to cham z tego Kaczyńskiego, że całując kobietę w rękę, ośmiela się podnieść jej dłoń o centymetr za wysoko albo wykazuje się zupełnie niewybaczalnym brakiem dobrych manier, rozmawiając w drodze na sejmową trybunę przez telefon komórkowy – a która „won stąd” Niesiołowskiego do Ewy Stankiewicz komentuje pobłażliwym „cóż, Stefan jest nerwowy”, w Palikocie zaś widzi zabawnego enfant terrible.”

Rafał A. Ziemkiewicz (1964) polski pisarz

Źródło: Walce się, „Gazeta Polska”, 15 sierpnia 2012

O kobietach, O młodzieży, O inteligencji, O walce

„Posiadanie wiernych przyjaciół jest tak samo ważne, jak zaspokajanie życiowych potrzeb. Pewne i spokojne grono przyjaciół to bezpieczeństwo chroniące przed wieloma zagrożeniami.”

Fethullah Gülen (1941)

Having faithful friends is just as important as satisfying the vital necessities of life. Being among a secure and peaceful circle of friends means finding safety against many hazards and dangers. (ang.)
Źródło: Perły mądrości

„Nawet najpiękniejsze nogi gdzieś się kończą.”

Julian Tuwim (1894–1953) polski poeta

Wiersze i aforyzmy, Jarmark rymów
Źródło: s. 534

„Oglądam jakiś zdumiewający odcinek Law & ORDER SVU, w którym martwa ofiara została zgwałcona smyczkiem do skrzypiec. SMYCZKIEM DO SKRZYPIEC. Po tym całym gównie na temat „potwornych i dziwacznych” rzeczy w mojej powieści mamy amerykańską sieć telewizyjno-smyczkowej sodomii. Tak, jestem złym gościem, ale cholerna Mariska Hargitay dostanie kolejną Emmy za delikatnie wymruczane „zgwałcony… smyczkiem do skrzypiec”. Pieprzosmyczki. 15 lat „Warren, czemu umieszczasz takie niesmaczne rzeczy w tych miłych komiksach?” a w telewizji: „ZGWAŁCONY SMYCZKIEM DO SKRZYPIEC”. Może jeszcze się rozejrzyjmy za jakimiś Nachos na dokładkę? Tak ludzie zostają seryjnymi mordercami, wiecie?”

Warren Ellis (1968) Angielski pisarz, scenarzysta komiksowy i telewizyjny.

w swojej kolumnie w Doctor Sleeplees #10.
Wypowiedzi autora i didaskalia

O ludziach

„(…) uważam, że cechuje nas zbyt duża arogancja. Myślimy, że skoro żyjemy w dwudziestym pierwszym wieku, to wiemy bardzo dużo, ale to nieprawda. Im więcej naukowcy odkrywają, tym bardziej powinniśmy czuć się niepewni. Wszechświat to w końcu ogromna przestrzeń, a my jesteśmy zaledwie jego malutkim skrawkiem. W tej sytuacji wcale mnie nie zdziwi, jeśli są gdzieś tam siły, które totalnie nas przerastają.”

Frank Spotnitz (1960)

Źródło: Michał Hernes, Jak trafiłem „Z archiwum X” do Ridleya Scotta, stopklatka.pl, 26 lutego 2013 http://stopklatka.pl/wywiady-pelna-tresc/-/asset_publisher/PFY27nB67QFU/content/43669133,jak-trafilem-z-archiwum-x-do-ridleya-scotta?_101_INSTANCE_PFY27nB67QFU_redirect=http%3A%2F%2Fstopklatka.pl%2Fwywiady-pelna-tresc%2F-%2Fasset_publisher%2FPFY27nB67QFU%2Fcontent%2F43669133%2Cjak-trafilem-z-archiwum-x-do-ridleya-scotta&_101_INSTANCE_PFY27nB67QFU_cur=0&page=2

O myślach, O sile, O wszechświecie, O wieku

„Oczy Juana igrały z ciałem Mildred, muskały jej piersi, prześlizgiwały się po biodrach. Spostrzegł, że westchnąwszy lekko wygięła plecy – i gdzieś głęboko zadrgał w nim impuls nienawiści. Nie bardzo silny, bo nie było jej wiele w Juanie – ale miał w sobie indiańską krew i z mrocznej przeszłości brała się ta nienawiść do ojos claros, do jasnookich, do rasy blondynów. Była to nienawiść i wstręt. Ludzie o jasnych oczach zabierali im przez całe stulecia najlepszą ziemię, najlepsze konie, najlepsze kobiety. Wstrząsnęło nim jak od porażenia piorunem, zalało go przyjemne ciepło satysfakcji, że oto, gdyby tylko zechciał, mógłby wziąć sobie tę dziewczynę. Zgnieść ją i zniweczyć. Mógłby stłamsić ją, zgwałcić moralnie i fizycznie, a potem odrzucić. Zalała go fala okrucieństwa i nie próbował jej powstrzymać.”

John Steinbeck książka Zagubiony autobus

Autobus do San Juan

O kobietach, O nienawiści, O ludziach, O przeszłości

„Bardziej doceniam to, co mi się udaje, jeżeli pozornie więcej nieszczęścia mnie spotyka. Kontrast zauważony przez księdza Jana Twardowskiego, że nieszczęście zawiera w sobie słowo szczęście. Brak szczęścia jest nieszczęściem, ale to szczęście ciągle gdzieś istnieje. Za chwilę będzie znowu. Musimy się tylko nauczyć je dostrzegać.”

Krzysztof Kolberger (1950–2011) aktor polski

Źródło: „Pani” nr 4/2007

O nieszczęściu, O szczęściu

„Jeśli gdzieś rozpoczyna się kryzys eklezjalny, to pierwszym symptomem jest spadek dzietności katolików. Pierwszą zaś oznaką odrodzenia będzie sytuacja, w której bycie rodziną katolicką będzie znaczyło (statystycznie, bo nie zawsze jest to możliwe także z przyczyn obiektywnych) tyle, co bycie rodziną wielodzietną.”

Tomasz Terlikowski (1974) polski dziennikarz i publicysta

Źródło: Koń trojański w mieście Boga, Wydawnictwo AA s.c., Kraków 2012, s. 40.

O Bogu, O rodzinie

„Gdyby nawet ze wszystkich wybrzeży rozrzucono po Atlantyku miliony wieńców i gdyby te miliony wieńców, pchane setkami wiatrów, płynęły z tysiącami wartkich prądów morskich – ocean był zbyt wielki, i tylko naiwny mógł wierzyć, że choć jeden, jedyny wieniec przedryfuje akurat nad spoczywającymi w głębinie. Nigdy nie oddadzą im honorów wojskowych. Czy widział ktoś „GRÓB NIEZNANEGO MARYNARZA” gdzieś na poczesnym miejscu w wielkim mieście?”

Niccolò Machiavelli (1469–1527) włoski pisarz, historyk i dyplomata

„Jak to zwykle bywa, gdzieś coś trzeba włożyć, żeby gdzieś coś wyszło.”

Zbigniew Bartman (1987) polski siatkarz

Źródło: Igłą szyte

„Dym ten wszakże nie przybierał już teraz dawnych rozlicznych kształtów, tylko zawsze zamienił się w mglistą postać jej drogiego chłopca. Zrywała się wtedy ze stołka i wyciągała drżące, wyschłe ręce. Ale mglistą postać wiatr unosił i rozwiewał ją gdzieś w błękitach…”

Maria Konopnicka książka Dym

Źródło: Dym, wyd. Gebethner i Wolff, Warszawa 1909, s. 15.

„Nadzieja jest wartością bezwzględną. Można egzystować bez wielu rzeczy. Nie można jednak żyć bez nadziei. Tam gdzie przestaje ona funkcjonować mamy do czynienia z tragedią, ze śmiercią. W wymiarze czysto filozoficznym jest to coś, co dotyczy każdego z nas. Każdy gdzieś czasem wątpił, stawał w obliczu beznadziei. Sama tylko symbolika słowa „beznadzieja”, oddaje pewien tragizm oraz dramat człowieka. Przy tym są oczywiście różne wymiary i przejawy nadziei. To wszystko jest w ciągłym ruchu. Człowiek, często nie zdając sobie z tego sprawy, mógłby nie posiadać kont, majątków, ale mieć nadzieję. Tymczasem nie mając nadziei, dopiero pozostaje tak naprawdę bez niczego.”

Wojciech Pszoniak (1942) polski aktor

Źródło: wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=44594

O śmierci, O nadziei, O czasie

„Szczęście często jest na wyciągnięcie ręki. Ale my go nie zauważamy. Szukamy gdzieś daleko.”

Robert Janowski (1961) polski aktor, piosenkarz i prezenter telewizyjny

Źródło: Iwona Zgliczyńska, Mam motyle w brzuchu, teletydzien.pl, 14 marca 2012 http://www.teletydzien.pl/gwiazdy/news-mam-motyle-w-brzuchu,nId,587323

O szczęściu

„Sam wiele razy popełniałem takie błędy, że szukałem potem szczęścia gdzieś na zewnątrz. Szczęście jest w nas. Jest w ludziach obok nas, których kochamy i na których nam zależy. W tym, co robimy i w naszych marzeniach.”

Maciej Migas (1976)

Źródło: Wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=30974

O szczęściu, Kochać się

„Kiszczak odcisnął swoje piętno nie tylko na PRL-u, ale i pierwszych latach III RP. Miał świetne kontakty w Moskwie, może nawet lepsze niż Jaruzelski, który podpisał lojalkę u generała Pawłowa; Kiszczak tego nie musiał robić. W PRL-owskim MSW nie było aniołków. Na pewno dla wielu osób prowadzone przez resort sprawy kończyły się tragicznie i do dziś ci ludzie spoczywają gdzieś w nieznanych miejscach. Jednak przypisywanie tych zbrodni generałowi Kiszczakowi byłoby nadużyciem. Nawet tak wpływowy polityk nie o wszystkim wiedział, nie o wszystkim decydował.”

Albin Siwak (1933–2019) polski działacz partyjny w okresie PRL

Źródło: Krzysztof Różycki, Generał, który się kadrom nie kłaniał, „Angora” nr 46 (1326), 15 listopada 2015, s. 7.

O ludziach

„Gdzieś tam w niebie żyjemy na wideo w sieci, żeby Bóg mógł sobie surfować.”

Chuck Palahniuk książka Niewidzialne potwory

Niewidzialne potwory (1999)

O Bogu

„Nawet jeżeli człowiekowi udało się ukryć gdzieś wspomnienia wydarzeń, gdzieś je głęboko zakopać, nie da się wymazać historii, której częścią się stały. Lepiej o tym pamiętać. Nie można wymazać ani zmienić historii. To byłoby jednoznaczne z zabiciem siebie samego.”

Haruki Murakami książka Bezbarwny Tsukuru Tazaki i lata jego pielgrzymstwa

Bezbarwny Tsukuru Tazaki i lata jego pielgrzymstwa

O historii

„Dziwna ta amerykańska kultura. Załamujemy ręce, gdy słynny sportowiec skręci kostkę albo jakiejś gwieździe nie powiedzie się w małżeństwie, ale już mało nas obchodzi, że gdzieś w świecie sto milionów dzieci żyje na ulicach.”

Richard Paul Evans (1962)

Słonecznik (Bliżej słońca; 2006)

O małżeństwie, O dzieciach

„Mimo wszystko uważam, że trzeba dawać szansę wielu pomysłom. Na przykład filmy Olafa Lubaszenki, które były potwornie opluwane przez krytykę, zyskały popularność wśród bardzo dużej grupy widzów. W polskiej, takiej specyficznej kokieterii, musimy doceniać tylko te filmy, na które nikt nie poszedł do kina. Nasza filmowa branża nie może się jakoś rozkręcić między innymi dlatego, że nie ma zdrowych podstaw, również tych ekonomicznych. Być może nie mi o tym mówić, ale wydaje mi się, że gdzieś nasze polskie słabości tu jednak wychodzą.”

Tomasz Sapryk (1966) aktor polski

Źródło: Wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=43970

„Inna sprawa, że ci „naziści” to jednak jakieś głupki. Przecież już Caryca Leonida w słynnym poemacie Janusza Szpotańskiego uczyła, jak nawijać: „Wot Gitler, kakoj to durak. On się przechwalał zbrodnią swoją. A mudriec, to by sdiełał tak: Nu czto, że gdzieś koncłagry stoją? Nu czto, że dymią krematoria? Taż w nich przetapia się historia! Niewoli topią się okowy! Powstaje sprawiedliwszy świat! Rodzi się typ człowieka nowy!”. Toteż odnowiona lewizna opanowała tę nową sztukę nawijania do perfekcji, dzięki czemu pan doktor Edelman śmiało może dziś nawoływać do chwytania za noże, bo jużci – rżnąć w słusznej sprawie wolno jak najbardziej i nikt nie ośmieliłby się postawić mu zarzutu „podżegania” czy choćby „siania nienawiści”, nawet gdyby nie był słynnym i zatwierdzonym bohaterem. Nawet rząd „silnego człowieka polskiej prawicy”, czyli pana premiera Marcinkiewicza, przestraszył się naporu oskarżeń zainspirowanych i obstalowanych u zagranicznych współpracowników przez przypieraną do ściany tubylczą razwiedkę i na gwałt postarał się o alibi, zamykając do lochu przedstawicieli „nazistowskiego podziemia.””

Stanisław Michalkiewicz (1947) polski pisarz i publicysta

Osobiście powinienem się z tego małodusznie cieszyć, bo gdyby nie ci „naziści”, to kto wie – może niezawisły sąd dostałby rozkaz wpakowania do lochu mnie?
Źródło: „Najwyższy Czas!”, wydanie 28–29 (843–844), 15 lipca 2006

O świecie, O historii, O czasie, O perfekcji

„Gdy gdzieś daleko zacnemu żyć trzeba,
stamtąd o ludu swego dba wygody;
chmury, kłębiące się gdzieś pośród nieba,
obfitym deszczem mnożą ziemskie płody.”

Sakja Pandita (1182–1251)

Drogocenna skarbnica wytwornych maksym
Źródło: str. 49

O ludziach

„Gdy wreszcie 4 czerwca 1989 roku okazało się, że stary porządek definitywnie upadł, euforia sprzed dziesięciu lat (pierwsza pielgrzymka Jana Pawła II do Polski) nie wróciła. Koszta transformacji społecznej i gospodarczej okazały się zbyt uciążliwe dla bardzo wielu Polaków. Wiele nieprawidłowości życia gospodarczego i społecznego, z którymi nie poradziły sobie kolejne ekipy rządzące bez względu na ich orientację polityczną, wprowadziło atmosferę beznadziejności i lęku o przyszłość. Gdzieś się zapodziała Dobra Nowina.”

Leon Knabit (1929) polski duchowny katolicki, benedyktyn, katecheta

O przyszłości

„(…) Krystian Lupa otworzył mi myślenie na temat teatru, pracy nad rolą, podejście do tego zawodu, które jest mi bardzo bliskie. Gdzieś intuicyjnie czułam, że to jest ten właściwy kierunek, ale dopiero on otworzył moją wrażliwość, moje myślenie na coś takiego.”

Karolina Dafne Porcari (1979) polska aktorka

Źródło: Wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=32971

O myślach, O myśleniu

„W konfrontacji z wielkimi postaciami sceny i ekranu mogłabym po części gdzieś siebie zatracić.”

Julia Pietrucha (1989) polska aktorka, modelka i piosenkarka

Źródło: Wywiad, 2009 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=59299

„Pytanie, czy Bóg stworzył świat, wykracza poza metodę naukową. Ale to nie znaczy, że jest irracjonalne, choć tak uważali naukowi pozytywiści, dominujący w świecie naukowym gdzieś do lat 70. ubiegłego wieku. Dziś, przeciwnie, wielu uczonych fascynuje, co jest poza obszarem naukowej metody. Tym samym zakładają, że granice racjonalności nie pokrywają się z granicami naukowości, z granicami nauki empirycznej. Zastanawiają się choćby nad tym, że jeśli świat fizyczny tłumaczy się za pomocą praw przyrody, które odkrywamy, to skąd się wzięły te prawa?”

Michał Heller (1936) polski filozof, teolog, fizyk kosmolog

Wywiad Cząstka Pana Boga

O Bogu, O świecie, O nauce, O wieku

„Śmiać się pani będzie, gdy opowiem o indagowaniu Goleniewskiego przez komisję senacką. Zgodnie z procedurą musiał najpierw podać dla protokołu swoje dane. Oznajmił, że jest Alieksiejem Nikołajewiczem Romanowem, cudownie uratowanym carewiczem, synem cara Mikołaja II, pretendentem do tronu Rosji. Łatwo to pani sprawdzi w archiwach Senatu. Członkowie komisji żądali, by się nie wygłupiał, lecz on się upierał, że jest carską pociechą, więc przesłuchanie zostało zawieszone, i tak skończyła się "afera Goleniewskiego" - kompromitacją CIA. Nawet nie leczono wariata, osiadł gdzieś na prowincji. To są fakty, pani redaktor. (…) Numer z carską progeniturą rzeczywiście wart był Nobla i Oscara razem wziętych, no ale cóż…”

Michał Goleniewski (1922–1993) oficer polskiego wywiadu

O wariatach

„Ciężko się promować, jeśli zespół nie spisuje się dobrze. Ciężko w tej chwili powiedzieć, jakie te cele będą dla zespołu, ale na pewno mogę powiedzieć, że nie będzie to walka o utrzymanie. Tego sobie nie wyobrażam, i nie po to wracamy do Ekstraklasy, żeby się kopać gdzieś tam w dole tabeli. Jeśli coś takiego będzie miało miejsce to, będzie to porażka. Przy odrobinie szczęścia powinniśmy powalczyć o górną część tabeli, ale przydałyby się do tego pewne wzmocnienia.”

Jarosław Bieniuk (1979) polski piłkarz

Źródło: Robert Zwoliński, Jarosław Bieniuk – defensor na boisku, frontman poza murawą, mmlodz.pl, 9 czerwca 2010 http://www.mmlodz.pl/9333/2010/6/9/jaroslaw-bieniuk--defensor-na-boisku-frontman-poza-murawa-wywiad?category=magazyn

O walce

„W sytuacji kiedy zwykły racjonalizm nie wystarcza, trzeba wznieść się ponad rozum, a nie babrać się gdzieś poniżej.”

Gilbert Keith Chesterton (1874–1936) pisarz angielski

Obrona rozumu

„Wcześniej miałem bardzo trudny charakter, jednak z czasem dojrzałem. Czasami potrafiłem zbyt dużo powiedzieć i to prosto w twarz. Z biegiem czasu nauczyłem się to kontrolować. Praca kilku trenerów nad moim charakterem przyniosła efekty. Może temperament mi pozostał, lecz umiem okiełznać emocje. Będąc młodszym na pewno wszcząłbym awanturę, a teraz mam do tego dystans. Tego diabła, który gdzieś tam w głębi siedział, teraz już nie ma. Poszedł sobie i nie wróci.”

Krzysztof Ignaczak (1978) siatkarz polski

Źródło: Kamil Składowski, Popularny „Igła”: Diabła we mnie już nie ma, „Przegląd Sportowy”, plusliga.pl, 16 kwietnia 2012 http://plusliga.przegladsportowy.pl/Siatkowka/Krzysztof-Ignaczak-libero-Asseco-Resovii-o-Wlazlym,artykul,134964,1,899.html

O charakterze, O czasie

„W tekstach klasyków, które zrealizowałem do tej pory, odnajduję te treści, których mi brakuje w dramaturgii współczesnej. Dzieła klasyczne maję pokłady pełne wieloznaczności, materii będącej ponad konkretnym tu i teraz. Nie starałbym się formułować jakiejś radykalnej teorii na temat kondycji współczesnego dramatu, ale bronię się przed literaturą, którą nazywam „dramaturgią zupy” – opowiadającą o kolejnej patologicznej rodzinie. To mnie odrzuca, gdzieś podświadomie to wypieram. Chce zgłębiać pełnię w człowieku; wszystko, co się w nim zderza z tym, co ponad nami, z kosmosem, z Bogiem.”

Maciej Sobociński (1975)

Źródło: „Ad Spectatores”, 7 marca 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/romi.htm

O Bogu, O rodzinie, O literaturze

„A gdyby Piotra gród był gdzieś nad Czarnym Morzem,
I gdyby kiedyś car nad Bosfor przedarł się,
Żyć można by bez trwóg, bez smutku i być może
I chłód by z oczu znikł i los nam sprzyjał też.”

Aleksander Kuszner (1936)

Źródło: ***, tłum. Elżbieta Zechenter-Spławińska i Zofia Dziechciaruk, „Dekada Literacka” nr 9/10 (155/156), 1999

O losie

„Grono znawców i miłośników opery ma decydujący wpływ na los śpiewaka, kiedy nie ma on jeszcze wyrobionego nazwiska.”

Plácido Domingo (1941) hiszpański śpiewak operowy

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 9 czerwca 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/kazdydz.htm

O losie

„Na niebie tęcza, co zakwita,
Gdy przyjdzie deszczu wieścić kres,
Po chwili nuży i zazwyczaj
Ma każdy z nas ją mocno gdzieś.
(…) I każdy tęczy już po kwadransie
Mówi: pas.”

Georges Brassens (1921–1981) francuski poeta i bard

do tego tekstu, opublikowanego pośmiertnie, Brassens nie napisał muzyki. Do polskiej wersji utworu muzykę napisał Michał Łojewski.
Źródło: Tęcza po kwadransie (L’arc-en-ciel d’un quart d’heure)

„Gdzieś nam zrobiono paskudny kawał. Pan Bóg powsadzał nas w ciała zwierząt, a kazał postępować jak ludziom. Tu był początek całej biedy. Gdyby nas stworzył takimi, jakimi jesteśmy, ale nie nazwał ludźmi, nawet ostatni z nas wiedziałby jak żyć.”

Erskine Caldwell (1903–1987)

Poletko Pana Boga
Źródło: s. 215.

O Bogu, O zwierzętach

„Do worka, k…, potrzymać tydzień i ch…! Trzeba pojechać, wziąć gościa, wsadzić gdzieś do obory czy gdzieś, jednego człowieka przy nim, nie dać mu żryć tam przez trzy dni (…) I go później wypuścić i ch…. Mnie ma to oddać. A ja już w tym czasie to alibi mam, sprawa prosta…”

Stanisław Łyżwiński (1954) polski polityk, rolnik, przedsiębiorca, poseł na Sejm RP IV i V kadencji

fragment nagranej rozmowy z Andrzejem Pastwą. <br class="br">Źródło: Łyżwiński w nagranej rozmowie: do worka, k..., potrzymać tydzień! http://www.wiadomosci24.pl/artykul/33722.html

O czasie

„Aleksander chciał podnieść z podłogi swoje serce. Ale było ciemno i nie mógł go znaleźć. Słyszał, jak toczy się po podłodze, słyszał jak bije, krwawi, pulsuje gdzieś w rogu celi.”

Paullina Simons (1963) pisarka

Tatiana i Aleksander

Serce

„Greenpoint, Greenpoint jest wielki na wieki
Największa atrakcja światowej turystyki
Turyści tu spędzają przeciętnie osiem lat
Mimo, że jeszcze gdzieś indziej jest piękny świat.”

Kazimierz Staszewski (1963) polski muzyk rockowy

Źródło: utwór Natalia w Brooklynie odc. 1

O świecie, O wieku

„Krzyż – święty znak chrześcijaństwa, zawsze występował tam, gdzie przebywał człowiek przyznający się do Chrystusa. Krzyżem nie można ani szafować, ani używać go przeciwko komukolwiek, gdyż to uwłaczałoby jego godności, ale z drugiej strony nie można powiedzieć, że krzyż jest tylko sprawą zakrystii, kościołów, kapliczek, zepchniętych gdzieś poza nawias społecznej świadomości. Tego zrobić nie wolno, bo nie było do tej pory Polski innej niż Polska chrześcijańska.”

Ignacy Dec (1944) polski teolog katolicki, biskup

Źródło: Nie zdejmę krzyża, naszdziennik.pl, 11 września 2010 http://www.naszdziennik.pl/index.php?typ=my&dat=20100911&id=my41.txt

Chrystus

„Ja w czasie wojny nie spotkałem ani jednego przyzwoitego Niemca. Na pewno gdzieś byli, ale ja ich nie spotkałem. Pamiętam za to niebywałą butę i pogardę w codziennych kontaktach. I ciągły krzyk. Oni zawsze krzyczeli.”

Witold Kieżun (1922) polski ekonomista

Źródło: Jacek Karnowski, Michał Karnowski, Okradli nas jak okradli Afrykę, „W Sieci”, 42 (46) 2013, 21–27 października 2013

O wojnie, O czasie

„Pies pogrzebany był w tym, że w tym serialu tkwiłam przez trzy lata. Nie chodzi o to, że życie rodzinne, któremu poświęciła się moja bohaterka, wydało mi się nudne. Nawet gdybym grała panią ordynator, też po pewnym czasie poczułabym się zmęczona. Nie będą jednak ukrywać, że rola w serialu „Na Wspólnej” jest zdecydowanie ciekawsza. Już nie gram kury domowej, ale kobietę z perspektywami. Interesujące jest to, że ona gdzieś pracuje, że ma ochotę na znajomość z mężczyzną. Poznajemy ją w momencie, gdy w jej życiu zaczyna dziać się coś nowego.”

Ewa Skibińska (1963) aktorka polska

o odejściu z serialu Na dobre i na złe <br class="br">Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Wrocław, 9 października 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/juznie.htm

O życiu, O kobietach, O odejściu, O czasie

„Jestem młody, jestem nikim – będę nikim.
Na gościńcach zdarłem buty i kapotę.
Nie obchodzi mnie co będzie ze mną potem,
Tylko chciałbym gdzieś odpocząć od paniki,
Co goni mnie z miejsca na miejsce o głodzie i chłodzie…”

Jacek Kaczmarski (1957–2004) polski bard, poeta i prozaik

Źródło: Syn marnotrawny

O butach

„Ludzie mało czytają. Wiele się na to składa. Naprzód to, że książka dziś za droga, jak na kieszeń wykształconego człowieka, a niewykształcony zawsze się bez niej obchodzi. Potem to, że wolne chwile, które dawniej człowiek czytający spędzał z książką w ręku, dziś mu zabiera radio, kino, sport, a niekiedy dancing. Może być, że tu przyczyna, a może i gdzieś indziej.”

Władysław Witwicki (1878–1948) polski psycholog, filozof i tłumacz

1928 rok.

O ludziach, O książkach, O sporcie, O czytaniu

„Tak bardzo przyzwyczaiłem się do obecności Boga w sobie, że w głębi serca zawsze mam modlitwę, która dochodzi niemal do warg. Ta zaledwie świadoma modlitwa nie ustaje nawet w półśnie, któremu towarzyszy kołysanie pociągu czy pomruk okrętowej śruby, nawet w uniesieniu ciała czy duszy, nawet w gorączce miasta czy napięciu uwagi w czasie pochłaniającego zajęcia. Gdzieś w głębi mnie jest toń nieskończenie spokojna i czysta i nie mogą jej dotknąć ani cienie, ani wiry powierzchni.”

Guy de Larigaudie (1908–1940)

O Bogu, O duszy, O czasie, Serce

„Twarz ściemniała i zmieniła się, rysy stały się nierozpoznawalne (…). Agonia była straszna. Dusił się na oczach wszystkich. W pewnym momencie – nie wiem, czy rzeczywiście, ale tak mi się wydawało – otworzył oczy i powiódł wzrokiem po stojących dookoła. Było to przerażające spojrzenie, na poły bezmyślne, na poły gniewne i przepełnione strachem przed śmiercią. Ojciec uniósł lewą rękę i ni to wskazał gdzieś w górę, ni to pogroził nam wszystkim. W następnym momencie dusza, uczyniwszy ostatni wysiłek wyrwała się z ciała. (…) Twarz taty zbladła i przyjęła swój zwykły wygląd (…) stateczny, piękny, opanowany. Nie wiem, ile czasu staliśmy tak w milczeniu, oniemiali…”

Swietłana Alliłujewa (1926–2011)

o agonii Stalina.
Źródło: Simon Sebag Montefiore, Stalin. Dwór czerwonego cara

O śmierci, O strachu, O duszy, O górach

„Podczas przedstawienia słychać, co najlepiej 'trafia' w widzów. Albo jest milczenie, które jest gęstym słuchaniem, albo śmiech, albo nerwowe reakcje. Widzów nie wolno traktować jako gorszych czy głupszych niż grono specjalistów. Teatr jest dla wszystkich. Jeżeli działa na poziomie emocji, będzie skuteczny, bo poza wykształceniem i pochodzeniem jesteśmy przecież skonstruowani z emocji. W teatrze nie trzeba wszystkiego rozumieć. Poprzez teatr literacki jesteśmy wprawdzie przyzwyczajeni, by odwoływać się do znaczeń, ale nie wszystkie muszą być przez widza interpretowane. A stopnie trudności tekstów dramatycznych pozostawiam teatrologom.”

Anna Augustynowicz (1959)

Źródło: „Rzeczpospolita”, cyt. za: culture.pl http://www.culture.pl/baza-teatr-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/anna-augustynowicz

O wykształceniz, O śmiechu

„W moim świecie muzyka pod względem użyteczności plasuje się gdzieś między wstążkami do włosów a tęczą, przy czym tęcza może przynajmniej dawać pewne pojęcie o pogodzie.”

Suzanne Collins książka Igrzyska śmierci

Trylogia Igrzyska śmierci, Igrzyska śmierci

O muzyce, O pogodzie

„Współczesny świat przeżywa dzisiaj głęboki kryzys. Szerzący się relatywizm rodzi pustkę w dziedzinie wartości, sensu, prawdy. Brak trwałych i pewnych punktów odniesienia – wszystko jest płynne. W konsekwencji rośnie liczba ludzi wykorzenionych, ludzi, którzy zagubili gdzieś po drodze fundamenty własnej egzystencji. Obecny Ś[wiatowy] D[zień] M[łodzieży] chce być mocnym i jasnym przesłaniem skierowanym do młodych: fundament niezbędny do budowania domu własnego życia istnieje, a jest nim żywa osoba Jezusa Chrystusa! Tylko w Nim może człowiek znaleźć odpowiedź na najgłębsze pytania, niepokoje i pragnienia swego serca. Każdy ŚDM to moment ponownego wyboru Chrystusa jako Przyjaciela i Przewodnika. Benedykt XVI zapewnia młodych: nie ma nic ważniejszego i nic piękniejszego jak spotkać w życiu Chrystusa i z nim się zaprzyjaźnić! A kto przyjmie Chrystusa nie traci nic, a zyskuje wszystko.”

Stanisław Ryłko (1945) polski duchowny katolicki, kardynał

Źródło: Leszek Wilczak SJ, Wywiad z kard. Stanisławem Ryłką https://www.kapucyni.pl/index.php/duchowo-/chrzecijastwo/4316-wywiad-z-kard-stanisawem-rylka, kapucyni.pl, 11 sierpnia 2011

O ludziach, O świecie, O domu, Serce

„Tbilisi jako ostatnie dołączy do listy tych miejsc, gdzie oficjalnie funkcjonuje iTune, tu nawet nie znalazło się miejsce dla budek z falafelem. Już nawet nie wspominam o sex-shopie, chociażby jednym, gdzieś w odległej dzielnicy. Prawosławny fundamentalizm okazał się nie do przebicia. Gruzińskiemu narodowi pozostało tylko wypełniać plan demograficzny, i to w określonych ramach, to znaczy w dni niepostne.”

Zaza Burczuladze książka Adibas

Źródło: Adibas, przeł. Magdalena Nowakowska, op. cit., s. 101–102.

Odległy

„Cóż, prezydent jest obecnie w Chinach. 71 samochodów w kolumnie wiozło go z lotniska do Pekinu. Jedno auto dla prezydenta, dwa dla Secret Service i 68 dla doradców w kwestiach środowiska.(…) 71 samochodów. Gdzieś na świecie Al Gore uronił łzę.”

Jimmy Fallon (1974) aktor amerykański

Źródło: Jay Leno i inni – cytaty wybrane http://www.joemonster.org/art/12873/Jay_Leno_i_inni_cytaty_wybrane

„(…) cudownie być dziadkiem na rockowej scenie i na tyle młodo się czującym. Kiedy idę z wnukiem, ludzie mówią: o jaki synek fajny, a ja na to: to wnuczek! Gdzieś w środku czuję, że mam 20 lat. Każdy kolejny wnuk to taki rodzaj błogosławieństwa, którego doświadczam.”

Robert Friedrich (1968) polski gitarzysta, pseud. Litza (Acid Drinkers, Arka Noego)

Źródło: Arek Lerch, „Pokusy są potrzebne” – mówi Litza w nowym numerze „W Sieci”. Fragment wywiadu, wnas.pl, 11 maja 2014 http://wnas.pl/artykuly/4839-pokusy-sa-potrzebne-mowi-litza-w-nowym-numerze-wsieci-fragment-wywiadu

O ludziach

„I tu, tutaj właśnie zatrzymuje się światło,
choć pewnie brzeg rzeki gdzieś płonie pięknie i płonie
brzeg morza, którego nie widać,
ognia nie widać, który to morze wyrzuca na brzeg.”

Paweł Sarna (1977) polski poeta

I pewnie pająk
tu do nas się zakradł.
Źródło: Zasypia sieć

O świetle, O morzu

„Gdzieś w centrum miasta, które tkwi w każdym z nas, leży cmentarz starych miłości. szczęściarze, zadowoleni ze swego życia i z tego, z kim je dzielą, przeważnie o nim nie pamiętają. Nagrobki są wyblakłe lub powywracane, trawa nieskoszona, wszędzie plenią się jeżyny i dzikie kwiaty.
U innych miejsce to wygląda dostojnie i schludnie jak cmentarz wojskowy. Kwiaty podlano i ułożono, wysypane tłuczniem ścieżki są starannie zagrabione. Widać ślady częstych odwiedzin.
Cmentarz większości z nas przypomina szachownicę. Niektóre pola są zaniedbane albo wręcz leżą odłogiem. Kto by sobie zawracał głowę nagrobkami – czy też miłościami, które pod nimi spoczywają? Nawet nazwiska zatarły się w pamięci. Inne groby pozostają jednak ważne, choćbyśmy niechętnie się do tego przyznawali. Odwiedzamy je często, niekiedy – prawdę mówiąc – zbyt często. Nigdy nie wiadomo jak się będziemy czuli po wyjściu z cmentarza: czasem będzie nam lżej, czasem ciężej na duszy. Nie sposób przewidzieć w jakim nastroju będziemy wracać do domu teraźniejszości.”

Jonathan Carroll (1949) pisarz amerykański

Zakochany duch

O domu, O duszy, O trawie, O czasie

„(…) jeśli prowadzisz samochód z przywiązaniem do myślenia, wtedy twój umysł będzie gdzieś indziej i pojedziesz dalej na czerwonym świetle. Myślenie bez przywiązania oznacza, że twój umysł jest czysty przez cały czas. Kiedy prowadzisz, nie myślisz – po prostu prowadzisz. Prawda jest właśnie taka.”

Seung Sahn (1927–2004)

Strzepując popiół na Buddę

O prawdzie, O samochodach, O myślach, O czasie

„Czuję już, mocny puls po grzbiecie gdzieś wędruje dreszcz
słodki dreszcz.
Przytul się, zanim blask rozłączy nas i kołysz mnie
kołysz tak.
I tylko zapach Twego ciała
w erotycznej grze
uskrzydla mnie to wręcz zniewala,
wręcz zniewala.
Bo Twoja miłość mnie unosi
jest w niej życia sens.
Zapach kobiety to narkotyk
mój narkotyk”

Krzysztof Logan Tomaszewski (1945) tekściarz, pisarz polski

Źródło: piosenka „Zapach kobiety” z repertuaru Budki Suflera

O miłości, O kobietach, O grach, Sens

„To jam powrozem biernym, który skuł ci
Ramiona; pletnią, którą cię smagano;
Cierniem, co skroń ci wieńczyła nim zbrodnia;
Podaną tobie z octem gąbką żółci;
Tą kością, którą o twą szatę grono;
Krzyżem, na którym do dziś konasz co dnia.”

Leopold Staff (1878–1957) poeta polski

„Jak mnie przesłuchiwała ubecja, to po godzinie czy dwóch siedzenia w celi albo gdzieś w gabinecie przychodził jakiś sierżant czy porucznik i mówił, że jestem szpiegiem. Po czym pytał, jakiego wywiadu, dając do wyboru trzy: izraelski, amerykański, niemiecki. Odpowiadałem, że skoro nie wiem, to co ja mam mu mówić. Tego typu dialogi się odbywały. I po godzinie takiej mądrej rozmowy wsadzał mnie znowu do klatki z wodą (…) Potem przychodził jakiś milicjant i mnie wypuszczał. O czym więc tu mówić, zwłaszcza, że oni przegrali. (…) Pytałem: panie, skończył pan uniwersytet, ma pan dyplom z paskiem czerwonym, więc po cholerę to panu.(…) Odpowiadali, że dostają mieszkanie i talon na samochód, a tego nigdzie indziej by nie dostali. Więc co tu gadać.”

Marek Edelman (1922–2009) przywódca powstania w getcie warszawskim, lekarz, działacz polityczny

Źródło: s. 93.

O samochodach, O wodzie

„(…) doświadczyłam czegoś, co nazwałabym ponownym zakochaniem się w muzyce. Poznawałam coś, a to czyniło mnie coraz szczęśliwszą. Nie było koło mnie nikogo, z kim mogłabym się kłócić, gdzieś pojechać, wyjść na miasto. Byłam tylko ja i muzyka. Miałam koło siebie gitarę, bas i fortepian, dzięki którym pisałam piosenki. Spodobał mi się taki sposób pracy.”

Sandra Nasić (1976) wokalistka niemiecka (Guano Apes)

Źródło: Lesław Dutkowski, Ponownie zakochałam się w muzyce, muzyka.onet.pl, 14 lutego 2008 http://muzyka.onet.pl/publikacje/wywiady/ponownie-zakochalam-sie-w-muzyce,1,4562315,wiadomosc.html

O muzyce

„Tak to nadobne grono
radziło unisono
w śmiertelnej sali.
A że lico miał bladsze
orzekli: – Pewnie nadszedł
koniec kanalii.”

Konstanty Ildefons Gałczyński (1905–1953) polski poeta

Kronika olsztyńska (1950)
Źródło: Śmierć poety, 1930

O śmierci

„Nie jestem jedynym śpiewakiem, który wykluł się z ojczyźnianego jajka i wyszedł na świat. W moim przypadku zadecydowało o tym bardzo wiele okoliczności. W głównej mierze siła mojej osobowości i dużo szczęścia. Dzięki temu udało mi się w bardzo krótkim czasie dotrzeć do takiego miejsca w życiu, do którego gdzieś zawsze w głębi duszy przynależałem.”

Mariusz Kwiecień (1972)

Źródło: „Angora” 4/04 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/najseksowniejszyg.htm

O świecie, O duszy, O sile, O czasie

„Tak, od razu widać, że Cate to prawdziwa gwiazda filmowa. Ale ja też tam jestem, i dla mnie znalazło się miejsce gdzieś obok Cate.”

Kate Winslet (1975) aktorka angielska

o swoim zdjęciu z Cate Blanchett na międzynarodowym festiwalu filmowym Palm Springs 2007.

O gwiazdach

„Oczywiście w polskich produkcjach zawsze coś szwankuje i gdzieś tam coś musi być nie tak.”

Jan Wieczorkowski (1972) polski aktor

Źródło: Artur Cichmiński, Rozmowa z Janem Wieczorkowskim o polskim horrorze https://archiwum.stopklatka.pl/news/rozmowa-z-janem-wieczorkowskim-o-polskim-horrorze-150227, stopklatka.pl, 16 kwietnia 2008

„Wielu polskich gejów, i tych znanych postaci i tych zwykłych, anonimowych, żyje w stworzonych przez siebie gettach. Bardzo starannie dobierają grono przyjaciół, którzy wiedzą i szczelnie oddzielają się od reszty świata, która nie wie. Sami spychają się na margines, sami traktują swój homoseksualizm jak temat tabu.”

Michał Piróg (1979) polski tancerz i choreograf

„Każdy z nas ma w sobie ukrytego demona. Diabła, który siedzi w nas gdzieś głęboko i którego może pokonać tylko i wyłącznie miłość. Chociaż jest to strasznie ciężka walka. Każdy z nas ma jakieś demony, których się boi i potrzebuje miłości.”

Paweł Małaszyński (1976) polski aktor

Źródło: Nigdy tak nie grałem http://malaszynski.org/index.php?name=News&file=article&sid=58

O miłości, O walce

„Czytać słowa zapisane w kolorach,
układać wróżby niby wiersze,
zostawić je gdzieś za sobą i skręcić
w kolejną, czarną przecznicę.”

Jacek Karolak (1970)

Źródło: Poranek

O czytaniu

„Piłem, nie wychodząc nawet z łóżka, przez jakieś trzy czy cztery dni. Nie mogłem się przemóc, by wziąć do ręki gazetę z ofertami. Sama myśl o tym, że znowu znajdę się naprzeciw jakiegoś siedzącego za biurkiem faceta i będę mu musiał opowiadać, jak mi zależy na pracy, jakie mam nadzwyczajne kwalifikacje, była dla mnie nie do zniesienia. Powiem szczerze: byłem przerażony życiem, tym wszystkim, co człowiek zmuszony jest robić, tylko po to, by mieć na jakąś strawę, kąt i odzienie. Dlatego właśnie nie wstawałem z łóżka i piłem. Kiedy pijesz, to świat nadal gdzieś tam sobie istnieje, ale przynajmniej na chwilę zdejmuje ci nogę z gardła.”

Charles Bukowski książka Faktotum

Faktotum

O świecie, O myślach, O piciu, O myśleniu

„A ponieważ nie tak trudno jest natknąć się na siebie nawet w wielkim mieście… wobec tego lepiej w ogóle się gdzieś wynieść. Nowe realia, sami nowi ludzie, a przede wszystkim żadnych wspomnień.”

Federico Moccia (1963)

Tylko ciebie chcę

O ludziach

„Gdzieś w okolicach wiceministra finansów.”

Renata Beger (1958) polska polityk

odpowiedź na pytanie dziennikarza w sprawie zawodowych planów Renaty Beger po przejęciu władzy przez Samoobronę RP. Miało to miejsce w okresie sukcesów sondażowych tej partii w pierwszych miesiącach 2004.

O sukcesie

„Ojcze, weź mnie za rękę i dalej, do SPD albo USPD, albo KPD, albo jeszcze gdzieś indziej. Niestety, nic z tego, znów prześlizgnąłeś, teraz miałeś lepszą pozycję, bo zostałeś adwokatem nazistów, przez demokratycznie myślących kolegów uznanym za wysoce nieprzyjemnego krzykacza. Nareszcie mogłeś zrealizować swoje marzenie służenia Hitlerowi. Mięczak, bez kręgosłupa do końca życia.”

Niklas Frank (1939) niemiecki dziennikarz i pisarz; syn Hansa Franka

Źródło: s. 36.

„Gdybyś mnie zapytała, czy jestem szczęśliwa, pewnie odpowiedziałabym, że tak, ale każde szczęśliwe wydarzenie na mojej mapie przecina strużka rożnych zmartwień. I one płyną sobie jak małe potoki, gdzieś zakręcają, znikają, potem znów wypływają.”

Marzena Rogalska (1970) polska dziennikarka telewizyjna i radiowa

Źródło: „Olivia” nr 8, sierpień 2011

„Graliśmy w nieczynnych magazynach, starym kościele, gdzie widownią byli bezdomni, na dworcu PKP, w gospodarstwie, w którym obok sceny stała przywiązana krowa. Okazuje się, że tak naprawdę, czy to widzów gdzieś w dalekiej Bolonii, czy na polskiej wsi – nie różni w sumie czynnik człowieczy, ale tylko możliwości.”

Grzegorz Artman (1971)

Źródło: Monika Żmijewska, Białystok. Film o podróży grupy teatralnej, „Gazeta Wyborcza - Białystok”, 14 sierpnia 2010 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/99415.html

„Siedziałem, oglądałem Leo w tym filmie i miałem wrażenie, że patrzę na jednego z The Beatles. Wszystkie dziewczyny chciały się z nim przespać, wszyscy faceci chcieli go bić. Pomyślałem sobie: „Cholera, dobrze, że nie dostałem tej roli”. Ale gdzieś w głębi dręczyła mnie myśl, że może gdybym zagrał w tym filmie, żyłbym potem dokładnie tak, jak sobie wymarzyłem. I nigdy więcej nie musiałbym martwić się o swoją karierę. Niech cię diabli, DiCaprio!”

Ethan Hawke (1970) aktor amerykański

o roli Leonardo DiCaprio w Titanicu.

O dziewczynach, O myślach, O wrażeniach, O myśleniu

„Był moment, że zastanawiałem się nad emigracją. To były lata 80., pojechałem do Szwecji, chciałem się rozejrzeć, znaleźć miejsce dla siebie. Chyba zabrakło mi odwagi. Nie miałem tyle determinacji, żeby opuścić miejsce gdzieś tam dla mnie przeznaczone. Wróciłem promem trzy dni później.”

Jerzy Kryszak (1950) aktor polski

Źródło: Marta Zastawna, Pazura, jak znajdowałeś na to wszystko czas?, „Dziennik Elbląski” nr 94, 22 kwietnia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/115805.html

O czasie

„Chcę się gdzieś osiedlić, zapuścić korzenie. Trzeba wiedzieć, kiedy należy powiedzieć, że to już koniec. Teraz jest najlepsza pora.”

Mark Price (1964) koszykarz amerykański

o zakończeniu kariery.
Źródło: Price kończy karierę, „Pro-Basket. Magazyn” nr 5/99 (33), s. 7.

Pora roku

„Polska od listopada zeszłego roku jest poza granicami państwa prawa. Od momentu, gdy prezydent w nocy podpisał pierwszą, tak zwaną ustawę naprawczą, dotyczącą Trybunału Konstytucyjnego. Odtąd jedynym instrumentem stosowanym przez rządzących jest siła. I mamy do czynienia ze stosowaniem siły w każdej postaci. Oraz z postawą rządzących, że: „mamy wszystko gdzieś, mamy większość”. A to oznacza jedno, że Polska jest w połowie drogi do katastrofy. Jestem pełen najgorszych obaw.”

Jerzy Stępień (1946) prawnik i polityk polski

Źródło: Jerzy Stępień: jestem pełen najgorszych obaw http://wiadomosci.onet.pl/tylko-w-onecie/jerzy-stepien-jestem-pelen-najgorszych-obaw/dbyd3r3, onet. pl, 17 grudnia 2016.

O ustawie, O sile

„Wygląda na to, że zgubiło mi się gdzieś po drodze, jak powiedział pewien jaguar, któremu kazano opiekować się koźlęciem.”

Gene Wolfe książka Cytadela Autarchy

Ożywiony żołnierz
Źródło: Cytadela Autarchy

„Dla mnie jedynym celem jest to, by powstał bardzo dobry film, i koniec. Pracując nad nim, nie mogę mieć żadnych obciążeń, osobistych dylematów. Jeśli jadę do Indii, Japonii czy gdzieś tam, to nawet jeśli coś sobie założyłem, w każdej chwili jestem gotowy to zmienić dla dobra filmu.(…) Zawsze lubiłem wynaleźć sobie jakiś temacik na końcu świata i tyle go zdokumentować, żeby stać się jednym z najlepszych specjalistów w tym temacie. Jestem chyba jedynym polskim reżyserem filmu dokumentalnego, który takie filmy kręci.”

Andrzej Fidyk (1953) reżyser dokumentalista

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 25 czerwca 2009

„Gdzieś tak w połowie liceum rozkręciło się na dobre,
uznałem, że to nie ja, ale ten świat ma ze mną problem,
poczułem ulgę, choć powiesz, że to okropne,
gdy obserwowałem pierwszy mojego autorstwa pogrzeb.”

Miuosh (1986)

Pogrzeb
Źródło: utwór Zły

O świecie, O problemach

„Jak szaleni tańczymy oboje
I nie mogę złapać tchu i łapię paranoję
I unoszę się nad tłum co staje na dole
I znowu chyba gdzieś łączą się nasze dłonie”

Pezet (1980)

Źródło: Noc i dzień

O nocy

„(…) słuchacze, szczególnie jazzowi, muzyki spokojnej, nie tylko w Polsce lubią słuchać rzeczy, które już gdzieś tam kiedyś usłyszeli.”

Andrzej Dąbrowski (1938) polski piosenkarz, perkusista, kompozytor, dziennikarz, fotografik, kierowca rajdowy

Źródło: wywiad z Andrzejem Dąbrowskim http://www.andrzejdabrowski.com/Wywiady_prasowe/Wywiad.pdf

„Nie lubię rzucać się w oczy. Taki już jestem. Jeżeli tylko mogę, chowam się gdzieś z tyłu i nie walczę wszelkimi sposobami, aby być w centrum uwagi.”

Bartosz Porczyk (1980) aktor polski

Źródło: Barwy szczęścia, wrzesień 2010 http://www.barwyszczescia.pl/wywiady:1456.html

„Bogaci Żydzi, Żydzi z klasy średniej, żydowscy urzędnicy służby cywilnej, którzy obawiali się walki po stronie Dreyfusa, dziś obawiają się walki z faszyzmem. Myślą tylko o tym, żeby gdzieś się zagrzebać i ukryć.”

Léon Blum (1872–1950) francuski polityk

w 1935.
Źródło: Tony Judt, Brzemię odpowiedzialności. Blum, Camus, Aron i francuski wiek dwudziesty, tłum. Michał Filipczuk, Wyd. Krytyki Politycznej, Warszawa 2013, s. 61.

O myślach, O wieku, O walce, O myśleniu

„Ludzie bogaci chcą wierzyć, że ktoś, gdzieś naprawdę coś robi dla Trzeciego Świata. Dlatego nie chcą przyglądać się motywom działania i praktykom stosowanym przez tych, którzy zdają się pełnić tę rolę, bez względu na to, jak się z niej wywiązują.”

Christopher Hitchens książka Misjonarska miłość. Matka Teresa w teorii i w praktyce

Misjonarska miłość. Matka Teresa w teorii i w praktyce (1995)
Źródło: str. 34–35.

O ludziach

„Głupi byliśmy. W latach 80. zaraziliśmy się ideologią neoliberalizmu, rzeczywiście sporo się tutaj zasłużyłem, namawiałem do tego Tuska, Bieleckiego, całe to gdańskie towarzystwo. Pisma Hayeka im pracowicie podtykałem. Mieliśmy podobne poglądy z Balcerowiczem, dzisiaj się rozjechaliśmy. Wygasł we mnie ten zapał dość szybko. Zorientowałem się, że w liberalizmie zaczyna dominować składnik indywidualizmu, który po kolei wypiera inne ważne wartości i zabija wspólnotę. To zresztą łatwo wyjaśnić. Indywidualizm ma bardzo mocne wsparcie ze strony sił wolnego rynku, który na indywidualistycznym modelu życia zbija pieniądze. Natomiast wartości społeczne i obywatelskie, solidarność, współdziałanie nie mają takiego dopalacza. One są nieefektywne z punktu widzenia ekonomii. Zapanowało złudzenie, że każdy człowiek może żyć osobno, w ramach swojej osobistej wolności gdzieś tam pracować, zarabiać możliwie jak najwięcej, używać życia jak najwięcej, a ktoś tam będzie nami rządził. Można się zająć własnymi przyjemnościami, a nie zawracać sobie głowy sprawami tego świata.”

Marcin Król (1944) polski filozof i historyk idei

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 8 lutego 2014

O pieniądzach, O przyjemności, O wsparciu, O wolności

„Nie tylko jego twarz, ale cała postać wyrażała tak wielki smutek, że nie odważyłam się go pocieszać nawet najmniejszym gestem. Było jasne, że chce pozostać sam na sam ze swą żałobą. Wydawało mi się, że zmalał: czapka niemal zakrywała mu twarz, oczy tonęły w powstrzymywanych z wysiłkiem łzach. Gdy nasze grono postąpiło naprzód wraz z tłumem żałobników, poszedł za nami bez oporu, tak jakby wdzięczny był, że prowadzimy go do zmarłej towarzyszki.”

Andżelika Bałabanowa (1878–1965)

opisując reakcję Włodzimierza Lenina na śmierć Inessy Armand.
Źródło: Nigel Cawthorne, Życie erotyczne wielkich dyktatorów, tłum. Zofia Domaniewska, wyd. Puls, ISBN 1859170676, s. 51.

O życiu, O śmierci, O smutku, O wysiłku

„Nawet najkonsekwentniejsi optymiści, odganiający od siebie myśl, że bydlęce wagony wiozą warszawskich Żydów nie do obozów pracy, uplasowanych gdzieś na wschodzie, ale na śmierć, nie mogli już nie zdawać sobie sprawy z tego, co się dzieje. Pojmowały to z większą lub mniejszą intensywnością i wyrazistością także dzieci; rzeczy miały się tak również wtedy, gdy rodzice starali się, jeśli nie ukrywać (byłoby to niemożliwe), to przynajmniej łagodzić straszną rzeczywistość, a więc zmniejszać strach, w jakim żyły, bo swoje już wiedziały. Lata tego nie miałem jeszcze ośmiu lat, ale docierało do mnie wiele, może nie ogarniałem wszystkich szczegółów, może ulegałem jakimś przywidzeniom i ułudom, które nie pozostawały w żadnym stosunku do realności, nie mogłem jednak nie dostrzegać tego, co się każdego dnia dzieje, nie mogłem się nie bać. Strach – można byłoby go nazwać strachem ostatecznym, bo nawet dziecko musiało dostrzec, że gra toczy się o samo istnienie – jest doskonałym nauczycielem, otwiera oczy i uszy, odbiera złudzenia. Dzieje się tak zwłaszcza wtedy, a może – tylko wtedy, gdy chodzi o życie. Ów strach ostateczny był także moim nauczycielem.”

Michał Głowiński (1934) polski historyk literatury

Źródło: Burza

O życiu, O śmierci, O dzieciach, O strachu

„Świat to gromada zwierząt wałęsających się po gównie.”

Marek Hłasko książka Cmentarze

Cmentarze

O świecie, O zwierzętach

„Życie było niekończącą się drabiną, która znika gdzieś w chmurach, chwieje się niebezpiecznie i w każdej chwili może się przewrócić, pociągając go ze sobą.”

Cecelia Ahern (1981) irlandzka pisarka

Podarunek (2008)

O życiu

„Znajomi mówią w nim o Stanisławie Staszewskim, że był człowiekiem cynicznym, że często drwił z samego siebie, ze śmierci, ale i z życia… Z całą pewnością to, co się jemu przydarzyło – a działo się bardzo dużo rzeczy złych – sprawiło, że nie umiał się odnaleźć w normalnej rzeczywistości. Dla mnie Staszewski był niezdiagnozowanym depresjonikiem. To słychać w tych tekstach. Wystarczy je przeczytać i okazuje się, że pozornie zwykłe piosenki, które można by było śpiewać na weselach albo gdzieś w knajpach, mają w sobie co najmniej podwójne dno.”

Jacek Bończyk (1967) polski aktor

Źródło: Martyna Słowik, Nigdy nie piszę do szuflady, „Dziennik Polski”, 30 sierpnia 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/145228.html

O śmierci, O rzeczywostości, O śpiewie

„Na twoim oknie cień twój lirycznie
z drugim spleciony w miłosny fresk,
a ja tu stoję, a ja nie krzyczę
i tylko za mnie gdzieś wyje pies.”

Jeremi Przybora (1915–2004) polski aktor, satyryk, poeta, piosenkarz

Źródło: Pod twoim oknem, muz. Jerzy Wasowski

„Czasami myślisz ile jeszcze wytrzymasz
Ze świadomością, że wolność drzemie gdzieś w żyłach.”

Eldo (1979) polski raper

27
Źródło: Są rzeczy, których chciałbym nie pamiętać

O myślach, O wolności, O myśleniu

„Kobiety mają chyba troszkę dość bycia Matką Polką i tylko Matką Polką. Świat Magdy M. nie jest jednoznaczny, nie jest mieszaniem herbaty, ani bawieniem dzieci, jest zadawaniem sobie pytań i odpowiadaniem na nie. Myślę, że to gdzieś tam tkwi tajemnica.”

Joanna Brodzik (1973) polska aktorka

O kobietach, O dzieciach, O tajemnicy, O świecie

„Wciąż jeszcze przechodzą brodem przez rzekę odważnie, gdy już most jest gdzieś zbudowany.”

Karol Irzykowski (1873–1944) polski prozaik, dramaturg i krytyk literacki

Aforyzmy

„Dziadku mój! Oto jestem teraz w Górnym Świecie,
wyżej niźli bogowie, ci więksi i mniejsi, ci znani
i nieznani
I cóż? Bóg jest człowiekiem, a człowiek jest bogiem
I oto rzeki nasze, tak potężne, czczone,
których nurty od siebie ziemie oddzielają, zmieniły się jakoby
w niteczki pajęcze
Człowiek stał się bogiem

I gdzież jest teraz kondor? Gdzie przepadły orły?
Niewidzialne, znikome jak drobiazg owadzi, zniknęły
gdzieś w przestworzach wśród błahostek innych”

José María Arguedas (1911–1969) peruwiański pisarz

Źródło: Oda do Dżeta, tłum. z keczua Andrzej Nowak

O Bogu

„Jak gdzieś jedzie czołg, a ludzie ostrzeżeni się nie usuwają – to ich prawo. Wolny człowiek w wolnym kraju ma prawo dać się rozjechać. Na tym polega liberalizm.”

Janusz Korwin-Mikke/J

Źródło: blog, 6 czerwca 2007

O ludziach

„Ale gdzieś – panie trenerze – odpowiada pan za to, że zespół wygląda tak, jak wygląda. Dziś w Mariborze czy w Chorzowie 4 dni temu. Jestem z biało-czerwonymi od wielu lat i zawsze przykro komentuje się takie mecze jak ten dzisiejszy – kiedy jesteśmy kompletnie bezradni, w grze, w pomyśle, w zasadzie. We wszystkim.”

Dariusz Szpakowski (1951) polski dziennikarz sportowy

Słowenia-Polska 3–0, 9 września 2009

O grach

„Lepper był politykiem wrażliwym społecznie. Jego troska o ludzi biednych i wykluczonych nie była na pokaz, lecz autentyczna. On prawdziwie i szczerze dążył do tego, żeby poprawić los najbiedniejszych Polaków. On chciał, próbował, myślał o tym, podczas gdy wielu innym nawet myśleć o tym się nie chciało. Lepper nawet jeśli sam nie miał dobrych pomysłów na walkę z biedą i wykluczeniem, to innych zmuszał do szukania (…) Lepper wstrząsnął polityczną elita i salonem i był to wstrząs pozytywny. Jeszcze wtedy, gdy z grzywka opadająca na oczy stawiał pierwsze blokady, albo gdy skuty kajdanami w koszuli z orłem na piersiach szedł do aresztu – pokazywał elitom, że coś jest nie tak, że ludzie mają problemy, że gdzieś tam trochę dalej od rogatek Warszawy, Krakowa czy Gdańska jest prawdziwa bieda, a nawet rozpacz i desperacja. I to było potrzebne, bo elity i salony dostawały już z zawrotu głowy od własnej propagandy sukcesu (…) Lepper był naprawdę dobrym ministrem rolnictwa. Większość spraw rolniczych załatwia się dziś w Brukseli, a Lepper działał tam bez kompleksów, był twardy i uparty, tak jak powinien być minister rolnictwa dużego i najbardziej rolniczego kraju Unii. Dzięki jego twardości i uporowi udało się na przykład wspólnie załatwić (wspólnie, bo i Europarlament brał w tym udział) sprawę dopłat dla producentów owoców miękkich w Polsce. Lepperowi niewątpliwie pomagał w Unii mit i wizerunek niesfornego, kontrowersyjnego polityka, z którym nie ma co się kłócić, bo i tak nie ustąpi. Inna sprawa, że Lepper miał wtedy oparcie w twardej europejskiej polityce całego rządu Jarosława Kaczyńskiego”

Janusz Wojciechowski (1954) polityk polski

Źródło: Trzy zasługi Leppera dla Polski, blog Janusza Wojciechowskiego, 6 sierpnia 2011 http://januszwojciechowski.salon24.pl/330882,trzy-zaslugi-leppera-dla-polski

O losie, O ludziach, O myślach, O sukcesie

Cytaty na temat gdzieś strona 4

Cytaty na temat gdzieś
strona 4