Zofia Nałkowska cytaty (51 cytatów) | Cytaty sławnych ludzi

Dzieło

Granica

Zofia Nałkowska

Romans Teresy Hennert

Zofia Nałkowska

Dom kobiet

Zofia Nałkowska

Granica

Zofia Nałkowska

Romans Teresy Hennert

Zofia Nałkowska

Dom kobiet

Zofia Nałkowska

Zofia Nałkowska: 51 cytatów0 Polubień

Zofia Nałkowska słynne cytaty

„Ale to trudno, co robić, nie narzekam, bo i co mi z tego przyjdzie, gdybym narzekała. Czy przez to się coś poprawi? Jeszcze Bogu dziękuję, że mam kąt rodzinny na starość, że dzieci moje zdrowe, że mi tu z wami dobrze…”

Zofia Nałkowska książka Dom kobiet

Dom kobiet
Źródło: Pisma wybrane, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 643.

„Człowiek robi się podobny do swojego losu.”

Zofia Nałkowska

Niedobra miłość

„Ludzie ludziom zgotowali ten los.”

Zofia Nałkowska książka Medaliony

motto zbioru.
Medaliony (1946)

„Jedyną rzeczą, po jakiej poznaję swoje uczucie, jest cierpienie.”

Zofia Nałkowska

Dzienniki
Źródło: t. 4. cz. 1, Czytelnik, Warszawa 1988, s. 229.

„By służyć życiu, nie należy go kochać zbyt silnie.”

Zofia Nałkowska

Książę
Źródło: s. 12

„Nie jest jeden człowiek. Jest szereg kawałków czasu, nawleczonych na nitkę jednej pamięci.”

Zofia Nałkowska

Narcyza
Źródło: Wydawnictwo Literackie, Kraków 1976, s. 291.

Zofia Nałkowska Cytaty o kobietach

„Kobieta niekochana, kobieta zaniedbywana dla innej – może być z natury pełna życia, radosna, urocza, stworzona do tryumfów i panowania. Jednak ta rola ją zmieni, przeistoczy do gruntu, uczyni zależną i niepewną, da jej poczucie niższości wobec tamtej drugiej, poczucie upośledzenia, da jej wreszcie niepokój i zakłopotanie wobec każdego.”

Zofia Nałkowska

Niedobra miłość
Źródło: Czytelnik, Warszawa 1979, s. 114.

„Dla prawdziwego szczęścia warto później trochę pocierpieć. (…) Tak, tak, za wszystko dobre w życiu trzeba drogo zapłacić! (…) Są kobiety, które wcale szczęścia nie zaznały i nawet nie mają czego wspominać.”

Zofia Nałkowska książka Dom kobiet

Dom kobiet
Źródło: Pisma wybrane, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 75.

„Nie jestem kobieta wyzwolona, nie jestem nawet wyzwalająca się kobieta. Boję się wolności dla siebie jak opuszczenia i śmierci. Boję się jej jak nieskończoności. Właśnie chcę oddana być w niewolę i móc w niewolę brać. Chcę pętać sobą – i chodzić w cudzym zaczarowaniu.”

Zofia Nałkowska

Narcyza
Źródło: Wydawnictwo Literackie, Kraków 1976, s. 134.

„Słusznie jest gdzieś tam powiedziane, że estetyczna twórczość kobiety wyraża zawsze tylko niedobór uczuciowy.”

Zofia Nałkowska

Źródło: Róża Palatynu, [w:] Opowiadania, Czytelnik, Warszawa 1984, s. 174, 175.

„Za zadanie wzięłam sobie obalić ten przesąd niemądry, że kobieta, co skończyła uniwersytet, przestaje być kobietą.”

Zofia Nałkowska

Źródło: Noc podniebna, [w:] Opowiadania, Czytelnik, Warszawa 1984, s. 152.

„Jest to czarowny stosunek między mężczyzną i kobietą, którego nie psuje miłość. Jest w nim namiętność zakwefiona, nie stępiona tkliwością, nie osłabiona zbliżeniem, jest wrogość, nie dopuszczająca odkrywania stron słabych, wzajemne hiperbolizowanie się, prowadzące do szczytów patosu.”

Zofia Nałkowska

Książę
Źródło: s. 58

Zofia Nałkowska Cytaty o ludziach

„Z dawna ustalonym porządkiem świata ludzie w stodole byli inni niż we dworze. Tu nocowali żołnierze, robotnicy i chłopi, tam mieścili się tylko państwo. Inne też były tutejsze rozmowy i milczenia. W przeciwieństwie do tamtych – tutaj nie bardzo dziwiono się wojnie. U pani Targańcowej wojna była rzeczą niepojętą, nieoczekiwaną, zwalającą się niespodziewanie klęską, niszczącą życie – uporządkowane, równe, szczęśliwe. W stodole klęską było samo życie, klęską trwającą od nieprzejrzanych lat. Wojna nie budziła zdziwienia. Była dalszym ciągiem, naturalnym następstwem tego, co się działo z ludźmi, co wyznaczało ich losy.”

Zofia Nałkowska

Węzły życia
Źródło: Pisma wybrane t. 2, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 703.

„Jest się takim, jak myślą ludzie, nie jak myślimy o sobie my, jest się takim, jak miejsce, w którym się jest.”

Zofia Nałkowska książka Granica

Granica
Źródło: Pisma wybrane t. 2, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 219.

„W Niemczech, można powiedzieć, ludzie umieją coś zrobić – z niczego…”

Zofia Nałkowska książka Medaliony

Medaliony (1946)
Źródło: Profesor Spanner

„Nie lubi się ludzi, którym wyrządziło się krzywdę. Ma się żal do nich, że byli przyczyną tego, co nas zawstydza, chociaż w istocie byli tylko pretekstem.”

Zofia Nałkowska

Węże i róże
Źródło: Czytelnik, Warszawa 1977, s. 50.

„W formule: Bóg i Ojczyzna – zawiera się więc antynomia i bluźnierstwo. Bóg jest tym, co ludzi w najwyższych ich tęsknotach godzi i jednoczy, ojczyzna tym, co według najwyższych haseł – dzieli. Ojczyzna przywraca politeizm: każda armia do swego Boga modli się o zwycięstwo.”

Zofia Nałkowska książka Romans Teresy Hennert

Romans Teresy Hennert
Źródło: Pisma wybrane t. 1, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 236.

„Między charakterami ludzi nie ma nic. W miejscu, gdzie kończy się nasza dusza, zaraz zaczyna się inna. Nasza złość przylega ściśle do cudzej dobroci, kurczy się od jej wielkości albo ją sobą pomniejsza i ogranicza. Nasza pycha mierzy się cudzym poniżeniem i jest przez nie ciasno zewsząd opasana. Pożądanie władzy i szczęścia rozrasta się wcale nie w próżni, ale każdym swym nasyceniem sięga w głąb cudzej krzywdy.”

Zofia Nałkowska

Niedobra miłość
Źródło: Czytelnik, Warszawa 1979, s. 9.

Zofia Nałkowska: Na czasie cytaty

„Największym urokiem świata jest urok drugiego człowieka.”

Zofia Nałkowska

Węzły życia
Źródło: Pisma wybrane t. 2, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 545.

„Jest w tym właśnie jakieś obrzydliwe tchórzostwo czekać tak na tę śmierć, jak zwierzę, póki sama nie przyjdzie. Jest małoduszność w takim bezwarunkowym godzeniu się na życie.”

Zofia Nałkowska

Narcyza
Źródło: Wydawnictwo Literackie, Kraków 1976, s. 104.

„Religia nie powinna zawierać się w formułkach, a w duszy.”

Zofia Nałkowska

Źródło: Rówieśnice, Warszawa 1981, wyd. Czytelnik.

Zofia Nałkowska cytaty

„Zło wojny wydaje się rzeczą niewątpliwą, rzeczą zbyt oczywistą, by należało podejmować trud przekonywania o tym innych. (…) A przecież obrońcy pokoju zmuszeni są wciąż do poszukiwania nowych środków perswazji, do przytaczania nowych dowodów, zobowiązani do największej czujności wobec klas panujących mijającego ustroju, którym do przetrwania wojna jest potrzebna.”

Zofia Nałkowska

Źródło: O pokoju, „Życie Literackie” nr 1, 4 lutego 1951, s. 2 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14092.

„Nie cierpię: w delirium męki przeszłam tę granicę, poza którą wrażenia nie różniczkują się już na radość i ból, za którą noc nieszczęścia nie przeciwstawia się już dniowi.”

Zofia Nałkowska

Kobiety
Źródło: Czytelnik, Warszawa 1976, s. 69.

„Jam już widziała tyle zła, które wypłynęło z dobra --takiego zła, z którym walczyć nie wolno – bo z niego daleko gdzieś – znowu wypłynie dobro…”

Zofia Nałkowska

Książę
Źródło: s. 12

„Dla mnie niedostępne są takie etyczne subtelności jak zbrodnie myślane… Jedynym możliwym sprawdzianem jest czyn, tylko czyn leży w obrębie odpowiedzialności ludzkiej”

Zofia Nałkowska

Narcyza
Źródło: Wydawnictwo Literackie, Kraków 1976, s. 75.

„Tańczyć – jest to właściwie: iść nigdzie.”

Zofia Nałkowska książka Romans Teresy Hennert

Romans Teresy Hennert
Źródło: Pisma wybrane t. 1, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 197.

„Moja miłość jest na całej przestrzeni mnie, na wszystkich szczeblach, jestem nią cała objęta, nie chcę zostawić dla siebie nic.”

Zofia Nałkowska

Dzienniki
Źródło: t. 4. cz. 1, Czytelnik, Warszawa 1988, s. 354, 355.

„Nie to jest mi ważne, co ktoś dany uczuwa kryjomo względem mnie – ale co chce, abym ja sądziła, że czuje. Pierwsze bowiem jest od niego niezależne, drugie zaś określa jego stosunek do mnie świadomy, chciany, rozumowy – i pociąga za sobą odpowiedzialność. Życiową prawdą stosunków międzyludzkich jest ich strona oficjalna, ich pozór, ich właśnie – forma.”

Zofia Nałkowska

Węże i róże
Źródło: Czytelnik, Warszawa 1977, s. 189.

„Co dla jednych jest podłogą, dla drugich jest sufitem.”

Zofia Nałkowska książka Granica

Granica

„Mnie się wydaje, że człowiek rodzi się każdy możliwy. Właśnie tak muszę to powiedzieć: każdy możliwy. Wszystko z nim może być – najbardziej odmienne, najbardziej mu zaprzeczające, najdalsze.”

Zofia Nałkowska

Niedobra miłość
Źródło: Czytelnik, Warszawa 1979, s. 8.

„Wystarczy zwrócić uwagę na człowieka, by stał się pociągający i na swój sposób piękny.”

Zofia Nałkowska książka Niecierpliwi

Źródło: Niecierpliwi, [w:] Pisma wybrane t. 2, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 367.

„Ból nie jest rzeczą trudną. Z oczami zamkniętymi cierpieć można, schować się przed groźnym światem głęboko w swoich ciemnościach. Ale sam mówiłeś mi kiedyś: należy mieć odwagę ponosić szczęście życia… Ach, jakże to cudnie powiedziałeś: mieć odwagę ponosić także i szczęście – kiedy idzie od przeznaczenia”

Zofia Nałkowska

Narcyza
Źródło: Wydawnictwo Literackie, Kraków 1976, s. 252.

„Mężczyźni! Jakiś niższy gatunek ludzki, rodzaj zwierząt, które należy opanowywać, ujarzmiać, tresować, trzeba umieć.”

Zofia Nałkowska książka Granica

Granica
Źródło: Pisma wybrane t. 2, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 61.

„(…) przy ograniczeniu ścisłym zakresu wrażeń, życie wewnętrzne rozrasta się jak jemioła.”

Zofia Nałkowska

Źródło: Agenor albo starość przykładna, [w:] Pisma wybrane t. 1, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 270.

„Bo j e s t ta ciemność między człowiekiem a człowiekiem (…). Bo myśli s ą bezkarne, nie mają w twarzy człowieka żadnego kształtu, żadnego znaku. Myśl kończy się na mnie, myśl zaczyna się i kończy na mnie. (…) A moje myśli trwały. Mogłam ich nie mówić, mogłam je przytrzymywać zębami – to mogłam. Ale nie mogłam ich nie myśleć.”

Zofia Nałkowska książka Dom kobiet

Dom kobiet
Źródło: Pisma wybrane, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 676.

„Należy unikać brania gotowej piękności prosto z życia. Model nie powinien sam przez się być doskonałym dziełem sztuki, ale zaledwie okazją do samodzielnego poszukiwania piękności.”

Zofia Nałkowska

Węże i róże
Źródło: Czytelnik, Warszawa 1977, s. 227.

„Wojna – jest rzecz barbarzyńska. Już sama myśl o ogromie książek po bibliotekach świata, że ich nigdy nie przeczyta w jedno życie jeden człowiek, może pragnącego wiedzy wszystkiej doprowadzić do samobójstwa. A teraz wiadomo tylko, że najbogatsze biblioteki mogą być zrabowane, mogą spłonąć, że druki jedyne i bez ceny, jakieś manuskrypty bezpowrotne – nie odczytane, nie skopiowane – mogą przepadnąć.”

Zofia Nałkowska

Źródło: Tajemnice krwi, [w:] Opowiadania, Czytelnik, Warszawa 1984, s. 233.

„Było to tym gorsze według niej, że zamknięte w dziedzinie spekulacji, w obrębie projektu. Rzecz dokonana miałaby wytłumaczenie w wielkiej komplikacji powodujących ją okoliczności i przyczyn. Rzecz pomyślana nie ma złagodzeń, jest prosta i niewątpliwa.”

Zofia Nałkowska

Narcyza
Źródło: Wydawnictwo Literackie, Kraków 1976, s. 114.

„Wolność nie jest rzeczą zupełną, rzeczą doskonałą. Jest wyzwoleniem się z pewnych stosunków do spraw świata, jest tendencją do znalezienia się na zewnątrz cudownych zawiłości życia, organicznych powiązań. Prawdą życia jest powrót, jest niewola w zamęcie potęg ziemi i nieba, niewola, zamykająca w sobie panowanie. Człowiek wolny jest ten, który nie pozostaje do życia w żadnym stosunku. Człowiek wolny nie może władać.”

Zofia Nałkowska

Narcyza
Źródło: Wydawnictwo Literackie, Kraków 1976, s. 280.

„Człowiek żyje jeden obok drugiego lata całe i nie wie o nim nic. Żyje między najbliższymi jak w ciemności. Zaledwie siebie zna – i to źle, źle siebie sądzi. Jakże może sądzić innych? Co można naprawdę wiedzieć o ludziach z ich czynów, z ich słów – kiedy nie wiadome są myśli? (…) Siedzisz tu, (…), naprzeciwko mnie – i tak się patrzymy na siebie. Gdybym sądziła po czynach, (…), po twojej dobroci – mogłabym myśleć, że mnie kochasz, prawda? Że nie pamiętasz mi nic…
(…)
Tak, trudno jest wiedzieć coś o drugim człowieku.”

Zofia Nałkowska

Narcyza
Źródło: Pisma wybrane, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 646, 647, 660.

„Każda miłość ma chwile martwe, ale wówczas powinno się nad nią czuwać.”

Zofia Nałkowska

Węże i róże
Źródło: Czytelnik, Warszawa 1977, s. 192.

„Wierność cenna jest tylko w takiej kobiecie, którą ona coś kosztuje.”

Zofia Nałkowska

Książę
Źródło: s. 14

„Dziwne, jakie złoża cierpienia czekają w człowieku całkiem gotowe, przeznaczone dla drugiego człowieka.”

Zofia Nałkowska

Dzienniki
Źródło: t. 4. cz. 1, Czytelnik, Warszawa 1988, s. 217.

„Człowiek chciałby się kończyć na swej skórze – ale się nie kończy.”

Zofia Nałkowska książka Romans Teresy Hennert

Romans Teresy Hennert
Źródło: Pisma wybrane, t. 1, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 192.

„Czyżby naprawdę miłość niemożliwa była bez kochania?”

Zofia Nałkowska

Kobiety
Źródło: Czytelnik, Warszawa 1976, s. 25.

„Poznawanie życia nie nauczyło mnie nic, nie doprowadziło do żadnej syntezy. Im więcej się o nim wie, tym trudniej sformułować uogólnienie. W życiu wszystko wzajemnie sobie przeczy. Nauka jest bardziej konsekwentna.”

Zofia Nałkowska

Kobiety
Źródło: Prószyński i S-ka, Warszawa 2010, s. 221.

„Myśli mają melodię i mają kształt. Można być artystą wiedzy, estetą matematyki, wyznawcą piękna intelektualnego, można zachwycać się właśnie wytwornością nauki (…) Są karty u Kanta i u Schopenhauera, przed którymi staje się z bijącym sercem. Zupełnie, jak przed wielkim jakimś dziwem natury. To jest upajające, jak widok krateru wulkanicznego, albo jak widok morza. --Głębia tego, co pomyśleć może – człowiek.”

Zofia Nałkowska

Węże i róże
Źródło: Czytelnik, Warszawa 1977, s. 141.

„Nie można pojąć krzywdy, jeśli jej się samemu nie doznało.
– Można – jeżeli się samemu krzywdziło.”

Zofia Nałkowska

Książę
Źródło: s. 70

„Jestem kimś, kto musi żyć powoli. Widzę wtedy urok życia, doznaję go w całości.”

Zofia Nałkowska

Dzienniki
Źródło: t. 4. cz. 1, Czytelnik, Warszawa 1988, s. 60.

„Pytanie, czy istnieje „nieśmiertelność duszy” jest niekonieczne, jest z dziedziny złego tekstu. Nieśmiertelność i nieskończoność już „w tym życiu” – ze wszystkimi udręczeniami i całym upojeniem tego doznania. Nieśmiertelność jest konsumowana podczas życia, jest całkowicie wyczerpana, do dna wypita. Myślę, że wszystko jest zawarte i dotrzymane w obrębie życia. Mam niechęć do nieśmiertelności jako wznowienia życia indywidualnego. Cała reżyseria nieśmiertelności – zmartwychwstanie, metempsychoza, życie wieczne – to jest wciąż ten niepotrzebny, zły akt czwarty dobrze zbudowanego, rozdzierającego dramatu życia. Grzech śmiertelny przeciw jedności czasu i miejsca.”

Zofia Nałkowska

Dzienniki
Źródło: Warszawa 1972, s.?

„Zazdrość jest przejawem czysto biologicznej natury. W zawiści zaś jest coś, co poniża piękność duszy, wciąga ją w grę pasji małych i głupich.”

Zofia Nałkowska

Książę
Źródło: s. 9

Podobni autorzy

Kurt Vonnegut97

amerykański pisarz i publicysta None

Marcel Achard29

francuski dramatopisarz None

Erich von Däniken6

szwajcarski pisarz fantastyki naukowej i publicysta None

Ilja Erenburg19

rosyjski pisarz None

George Orwell69

pisarz i publicysta angielski None

Amos Oz8

pisarz izraelski None

Maksim Gorki17

pisarz rosyjski None

Janusz Korczak22

polski pisarz, lekarz None

Hannah Arendt16

amerykańska teoretyk polityki, filozof i publicystka None

Władysław Reymont23

polski pisarz None

Podobni autorzy

Kurt Vonnegut97

amerykański pisarz i publicysta None

Marcel Achard29

francuski dramatopisarz None

Erich von Däniken6

szwajcarski pisarz fantastyki naukowej i publicysta None

Ilja Erenburg19

rosyjski pisarz None

George Orwell69

pisarz i publicysta angielski None