Cytaty na temat cud

Zbiór cytatów na temat cud, nie żyje, nasi, mienie.

Cytaty na temat cud

„Cechy charakterystyczne społeczeństwa polskiego to: alkoholizm, nieuczciwość, brak tolerancji względem inaczej myślących, nieposzanowanie pracy, zarówno cudzej jak i własnej. Wypadałoby zapytać, czy takiemu społeczeństwu przysługuje miano chrześcijańskiego.”

Andrzej Szczypiorski (1928–2000) pisarz polski

„Cud jest najukochańszym dzieckiem wiary.”

Johann Wolfgang von Goethe (1749–1832) niemiecki poeta

Pozostałe

O dzieciach, O wierze

„Cud jest faktem, a wiarą się tłumaczy.”

Antoni Regulski

Kolacja u Pascala

O wierze

„Ja dzień w dzień
przechodzień
w maju
raju
mijam
w sekundę
(śnię?)
wiśnię
w roztargnieniu
niepotrzebne już gubiącą płatki
w pośpiechu do owoców
owo – cud!
i jabłonkę
jeszcze w różowości stuloną
najskromniej”

Uta Przyboś (1956)

Źródło: Oczywistość opatrzności

„Kiedy ludzie stają się naprawdę źli, jedynym uczuciem, jakie im pozostaje, jest radość z cudzej krzywdy.”

Johann Wolfgang von Goethe (1749–1832) niemiecki poeta

Pozostałe

O ludziach, O emocjach, Radość

„Relaksacyjne walory lekarstw natury są potężne, choć zwyczajne: biedronka na liściu, wróbelek ze źdźbłem trawy w dziobie, (…). spadająca gwiazda, nawet tęczowe błyski w rozbitym szkle na ulicy mogą sprawić cud…”

Clarissa Pinkola Estés (1945)

Źródło: Małgorzata Kronenberger, Muzykoterapia. Podstawy teoretyczne do zastosowania muzykoterapii w profilaktyce stresu, Mediatour, Szczecin 2003, ISBN 8391200620.

O gwiazdach, O naturze, O trawie

„Tylko w cudzym pięknie
jest pocieszenie, w cudzej
muzyce i w obcych wierszach.
Tylko u innych jest zbawienie,
choćby samotność smakowała jak
opium.”

Adam Zagajewski (1945) poeta polski, eseista, prozaik, tłumacz

Źródło: W cudzym pięknie

O samotności

„Szlachetna dusza
nie skala się sześcioma poniżającymi cechami:
zazdrością, podłością i kłamstwem,
satysfakcją z cudzej biedy, słabości i bólu.
Jeśliś bogaty, wyciągnij rękę do przyjaciół,
wesprzyj ich pieniędzmi i jadłem.
Jeśli zaś sam cierpisz biedę,
skrywaj swą tajemnicę, choćby ci twarz z bólu zżółkła.”

Awicenna (980–1037) perski lekarz, filozof i uczony

Źródło: Stefan Weinfeld, Awicenna, Warszawa 1985.

O kłamstwie, O tajemnicy, O zazdrości, O duszy

„Nie dokazuj miła, nie dokazuj
Przecież nie jest z Ciebie znowu taki cud
Nie od razu miła, nie od razu
Nie od razu stopisz serca mego lód.”

Marek Grechuta (1945–2006) polski piosenkarz

Źródło: utwór Nie dokazuj

Serce

„Jest to właściwie jakiś cud, że nowoczesny system nauczania nie zadusił [we mnie] do końca świętej ciekawości badawczej.”

Albert Einstein (1879–1955) fizyk niemiecki, noblista

Źródło: Pisma filozoficzne

„Zachowania męża i żony są tak strasznie różne… Udane święte małżeństwo to jest cud Boga, bo po ludzku to niemożliwe. Nie wiem, czy to jest powszechne na świecie, ale w Polsce kobiety mają duży problem z pochwaleniem męża. Pochwal męża za to, że dobrze prowadzi samochód. Na przydługie relacje żony reaguj grzecznymi zabiegami: naprawdę?, coś ty?, rewelacja!”

Piotr Pawlukiewicz (1960) polski duchowny katolicki

rady dla małżonków Źródło: Ks. Pawlukiewicz: pochwal męża, wysłuchaj żony, czyli recepta na udane małżeństwo http://niedziela.pl/artykul/28828/Ks-Pawlukiewicz-pochwal-meza-wysluchaj, niedziela.pl, 12 maja 2017.

O małżeństwie, O problemach, O relacjach, O samochodach

„Dzisiaj zdarzyło się nam to niekochanie,
słowa rozdarły nas tak jak woda kamień
Wiemy już, że sens naszych rozmów skończył się, było tak, jak zwykle jest
Samotne serca biją w nas
i choć pragniemy siebie tak
zachłannie,
zgubieni na rozstaju dróg
nie potrafimy wierzyć w cud,
bo tak łatwiej…”

Aleksander Woźniak (1975)

Cytaty z piosenek grupy PIN, Muzykoplastyka
Źródło: Niekochanie

O wodzie, Serce, Sens

„Zbyt upokarzające i okrutne byłoby przyznanie: Polskę zgładzono, gdyż zawadzała dominującym niegdyś w Europie potęgom; Polskę przywrócono, gdy dziś panującym w Europie potęgom stała się potrzebna. „Cud” rzuca zasłonę na tę sprawę i pozwala pełną piersią napawać się dniem dzisiejszym.”

Julian Brun (1886–1942) polski dziennikarz i działacz komunistyczny

o cudach przywoływanych przez Szymona Gajowca w Przedwiośniu Stefana Żeromskiego. Źródło: Stefana Żeromskiego tragedia pomyłek, www.nowakrytyka.pl http://www.nowakrytyka.pl/spip.php?article446

„Taka jest chyba ludzka natura, że nie chcemy widzieć negatywnych skutków, często wręcz tragicznych, naszych poczynań w dłuższej perspektywie, jeśli doraźnie przynoszą nam one korzyści. Zawsze wydaje nam się, że zdarzy się jakiś cud, który nas uratuje.”

Jacques Attali (1943) francuski ekonomista

Źródło: Kamilla Staszak, Nie leci z nami pilot, wyborcza.pl http://wyborcza.pl/magazyn/1,126637,11704487,Nie_leci_z_nami_pilot.html

O naturze

„Byłem w Oziornoje. Dostałem od prymasa Józefa Glempa dekret na 3 lata. Oziornoje to historia w kategoriach cudu. W 1936 r. zesłano tutaj Polaków. Deportacje odbywały się wzdłuż linii kolejowych, potem ciężarówkami wywożono ludzi na step. Na stepie powstała wioska. Najpierw mieszkali w namiotach, potem budowali ziemianki. Ludzie zesłani byli, aby umrzeć z głodu i zimna. Ale Bóg o nich nie zapomniał. Ziemię skutą lodem nagle słońce rozmroziło, powstało wielkie jezioro, a w nim niewyobrażalna ilość ryb. (Jezioro – stąd Oziornoje). Był to rok 1941. Wówczas zaczęła się wojna i wielki głód. Ryba była ratunkiem dla całej okolicy. Cud był, bo wielka była ich wiara. Przyjechali z wiarą i z różańcem w ręku. Uratował ich Różaniec. Był jak „ósmy sakrament.””

Tomasz Peta (1951)

Mówiłem o tym na ostatnim Synodzie Biskupów w Rzymie. To było świadectwo wzięte od tych ludzi, świadectwo ich zawierzenia. Niezwykłe doświadczenie na mojej kapłańskiej drodze. Źródło: Krystyna Czuba, Kapłani w Kazachstanie http://www.niedziela.pl/artykul/89499/nd/Kaplani-w-Kazachstanie, niedziela.pl, 2009

O głodzie, O Bogu, O wojnie, O ludziach

„Tak to jest ta akcja, tak to jest Iniesta, tak to jest Barca, tak to jest ten cud!”

Dariusz Szpakowski (1951) polski dziennikarz sportowy

„Niektórzy sądzą, że trzeba by cudu, aby Pakistan stał się wolnym krajem, gdzie wszystkie dzieci będą miały równy dostęp do edukacji, a kobiety będą mogły wykonywać zawody wymagające wysokich kompetencji. Ale w moim życiu już zdarzył się jeden cud. Przeżyłam zamach, którego nie miałam prawa przeżyć, więc moja wiara w cuda jest w pełni uprawniona.”

Malala Yousafzai (1997) najmłodsza noblistka

Źródło: Anna Jasińska, Dziewczynka z misją, styl.pl http://www.styl.pl/magazyn/wywiady/news-dziewczynka-z-misja,nId,1353636

O kobietach, O dzieciach, O wierze

„Żeby Stalin podziałał jeszcze dziesięć – piętnaście lat, toby Sowiety stały się najpotężniejszym państwem na świecie, potem mogłoby minąć 150, 200, 300 lat – cud zdarza się raz! Że ogólny standard życia wzrósł, to nie ulega kwestii. Głodu tam nie było. Powiedzmy sobie szczerze, oni tam, gdzie dwa lata wstecz były wioski zapomniane przez Boga i ludzi, stawiali fabryki klasy Hermann-Goering-Werke! Mają linie kolejowe, których nie ma na żadnej mapie. U nas jeszcze nie ma linii, a już są kłótnie o taryfy. Mam książkę o Stalinie i trzeba powiedzieć, że to niesamowita osobowość, prawdziwy asceta, który trzyma to olbrzymie państwo żelazną ręką. Ale powiedzieć, że to państwo socjalistyczne, to jest oszustwo jakich mało! To jest państwo państwowo-kapitalistyczne. 200 milionów ludzi, żelazo, mangan, nikiel, oleje, ropa, co kto chce i ile kto chce. A nad tym wszystkim jeden człowiek, który pyta: czy uważacie, że 13 milionów ludzi to za dużo wobec tak wspaniałej idei?”

Adolf Hitler (1889–1945) kanclerz Rzeszy, twórca i dyktator III Rzeszy niemieckiej

Cytaty przypisywane, Rozmowy przy stole
Źródło: s. 370, 371

O głodzie, O Bogu, O ludziach, O oszustwie

„Wierzę i wyznaję wolność stanu szlacheckiego w Polsce, stworzycielkę nierządu, ucisku, ohydy, która wyzuła chłopów z prawa człowieka, a mieszczanina z praw obywatela (…) Wierzę w przekupienie senatu i posłów; wierzę w obcowanie ich z postronnymi ministrami i, za porozumieniem się ich łakomstwa, wierzę w zmartwychwstanie cudzej przemocy i nierządu. Wierzę w odpuszczenie krzywoprzysięstwa i zdrady i kiedyś przecie otrzymanie lepszego rządu w Polsce – amen.”

Franciszek Salezy Jezierski książka Katechizm o tajemnicach rządu polskiego

Źródło: Katechizm o tajemnicach rządu polskiego (1790)

O tajemnicy, O zdradzie, O wolności

„Cud tęczy raduje tylko tych, którzy przeczekali burzę.”

Lidia Jasińska

„Niezwykły Cud Gwinei.”

Francisco Macías Nguema (1924–1979) prezydent Gwinei Równikowej, dyktator

Milagro Unico de Guinea (hiszp.)
jeden z tytułów, jaki sobie samemu przyznał
Źródło: Simon Sebag Montefiore, Potwory. Historia zbrodni i okrucieństwa, tłum. Jerzy Korpanty, wyd. Świat Książki, Warszawa 2010, ISBN 9788324715480, s. 276.

„Bo miłość to taki standard,
taki cud i miód, evergreen.
Ile jest ten serca stan wart, wiem,
bo co rano się budzę z nim.”

Wojciech Młynarski (1941–2017) polski kompozytor i wykonawca piosenki autorskiej

Źródło: Taki cud i miód

O miłości, Serce

„Bóg patrzy z zachwytem na cud ludzkiej wiary, zwłaszcza tej ufnej, dziecięcej, która wyraża się oddaniem wszystkiego.”

Tadeusz Dajczer (1931–2009)

Rozważania o wierze

O Bogu, O wierze

„Zaczęliśmy jako wątpliwość, a osiągnęliśmy cud. Mało ziemi, niedostatek wody, wrogie otoczenie, żadnych surowców, po prostu nic poza niebezpieczeństwami. Ale jednak ten kraj pokazał, że człowiek może bardziej wzbogacić ziemię, niż ziemia wzbogacić człowieka. Czujemy, że wygrywamy wojny, ale co ważniejsze wygrywamy życie.”

Szimon Peres (1923–2016) izraelski polityk, noblista w dziedzinie pokoju

posłanie z okazji 64. rocznicy niepodległości Izraela. Źródło: Prezydent Peres na Dzień Niepodległości (Jom Haacmaut), izrael.org.il, 25 kwietnia 2012 http://izrael.org.il/news/2220-2012-04-25-11-36-02.html

O życiu, O wojnie

„Nie można pozwolić, aby „wiecznie wczorajsi” zakłócili cud niemiecko-polskiego pojednania.”

Gerhard Schröder (1944) niemiecki polityk, kanclerz RFN

Źródło: „Rzeczpospolita”, 11 października 2004

„Ojcem chrzestnym mego aktorstwa był Dudek Dziewoński. Za kulisami łódzkiego Teatru Syrena – gdzie biegałem patrzeć, jak tańczy moja ukochana Alina – spytał mnie, ile mam wzrostu. Odpowiedziałem, że 182 cm. „Powinieneś być na scenie. Przygotuję cię. Strzelisz monolog Papkina”. Lenistwo nie pozwoliło mi opanować na czas tekstu, ponieważ hołdowałem zasadzie, co masz zrobić dzisiaj, zrób jutro, a będziesz miał dwa dni wolne. Na egzaminie udawałem schrypniętego. „Pan do teatru dla głuchoniemych? – huknął na mnie Zelwerowicz. -W niedzielę ferujemy wyroki. Jak panu gardło nie wyzdrowieje, to niech pan nie przychodzi”. Obkułem Papkina. Zacząłem i słyszę tłumione śmiechy – albo jestem taki dobry, albo kompletna rura. Spytali, kto mi pomagał. Mówię, że Edward Dziewoński. I tu ryk śmiechu: „To widać, to widać…”. Wspaniały, złośliwy karzeł Jacek Woszczerowicz chciał mnie obejrzeć w ruchu. Zaproponowałem wciąganie po linie. Był wystarczająco próżny, by pokazać swoją wersję. Patrzę na to i odzywam się jak kretyn: „Niedobrze pan to robi – cud, że mnie nie wyrzucił. – Przede wszystkim powinien pan spróbować, czy ta lina jest wystarczająco mocna. A wciągając się, trzeba ją też chwytać nogami”. Pokazałem, rozłożył ręce. Kilka miesięcy mnie nie dostrzegał. W końcu podszedł: „Złoty panie, oni się męczą, nie zawsze mają poczucie ciała. Niech pan weryfikuje, czy mam oglądać to, co robią, czy nie”. Zostałem jego asystentem.”

Tadeusz Pluciński (1926–2019) aktor polski

Źródło: „Rzeczpospolita”, 4 marca 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/gralemn.htm

O śmiechu, O czasie

„Ale cóż, świat jest przesycony trybem warunkowym: gdyby tak nie narzekała, gdyby nie płakała bez przerwy, gdyby się wzięła trochę w garść… Nie widzisz, (…), że wszyscy żyjemy na cudzej łasce? Na krawędzi i o krok od upadku? Że w ostatecznym rozrachunku nic nie jest twoje, nawet zimny grób, bo przecież po kilku latach wyciągają cię z trumny i przenoszą do ossarium?”

Fernando Vallejo (1942) kolumbijski pisarz

Błękitne dni

O świecie, O płaczu

„Wyrażamy wdzięczność żołnierzom OUN i UPA, którzy wykazali się wielkim patriotyzmem, męstwem i gorącą miłością do swego kraju, chociaż byli skazani na śmierć, jak na przykład studenci pod Krutami, jednak przeciwstawili się wrogom – zaborcom. Niech ich pamięć i ich męstwo żyje zawsze w sercach naszego narodu. Chlubimy się tym, że ci bojownicy bronili własnych rodzin, własnej ziemi, którą mieli pod swoimi nogami, a nie walczyli na cudzej ziemi jak najeźdźcy.”

Ihor Woźniak (1952)

przemówienie podczas odsłonięcia pomnika Stepana Bandery. Źródło: Ukraińska Cerkiew Greckokaktolicka (ukr.) http://www.ugcc.lviv.ua/index.php?option=com_content&task=view&id=786&Itemid=41

O śmierci, O wdzięczności, Serce

„Złote nuty spadają na Rynek
i dokoła muzyki jest w bród
po królewsku gotuje Wierzynek
a kwiaciarki czekają na cud (…)
u nas chodzi się z księżycem w butonierce
u nas wiosną wiersze rodzą się najlepsze
i odmiennym jakby rytmem
u nas ludziom bije serce
choć dla serca nieszczególne tu powietrze.”

Andrzej Sikorowski (1949) piosenkarz polski

Autorzy: A. Sikorowski i Grzegorz Turnau, Nie przenoście nam stolicy do Krakowa

O wiośnie, O czekaniu, O gotowaniu, Serce

„Panowie mówią, że potrzeba cudu,
Abyś się ze snu zbudził polski ludu (…)
Ja wam panowie powiem prawdę szczerze:
Że ten cud rychły, ufam, mocno wierzę”

Antoni Kucharczyk (1874–1944) polski poeta ludowy

Źródło: Zbudzonym w: Wiersze, piosnki... (1908)

O ludziach

„To prawdziwy „cud nad Wisłą”. A wziął się z krótkotrwałego zaistnienia IV Rzeczpospolitej. W pewnym momencie można było więcej zrobić. Namawiałem do realizacji tego projektu prezesa Andrzeja Urbańskiego. Ale w TVP zmieniły się władze, na czele instytucji stanął Piotr Farfał. Udało mi się przekonać go do pomysłu. Potem do władz telewizji wrócili koledzy z PiS, dofinansowali mój film i tak powstała część podstawowa. Pan prezes Bogusław Szwedo, jestem mu za to wdzięczny, dofinansował to, co wcześniej rozpoczął prezes Farfal. Tu zdarzył się kolejny cud – część pieniędzy dostałem od Państwowego Instytutu Sztuki Filmowej. A następnie udało mi się namówić do współpracy SKOK, i tak powstał budżet „Roja”.”

Jerzy Zalewski (1960) reżyser i scenarzysta polski

Źródło: Najważniejsze to pokazać film ludziom, „Gazeta Polska”, 9 marca 2011

O współpracy

„Chciałam nakręcić film o cudzie. Cuda stanowią paradoks, pewien wyłom w logicznym cyklu życia i śmierci, zaś oczekiwanie cudu implikuje nadzieję, że wszystko się dobrze skończy i że ktoś nad nami czuwa. Długo szukałam odpowiedniej scenerii. Wybrałam Lourdes, bo chciałam podkreślić to, że pielgrzymi ruszają tam właśnie w nadziei na doświadczenie cudu. Na pierwszy rzut oka można pomyśleć, że cuda są na wskroś pozytywne – weźmy na przykład nagłe ozdrowienie paralityka. Jednak gdy zaczęłam zgłębiać historię takich wydarzeń, natrafiłam na przypadki, w których choroba powracała. Cud okazywał się ulotny. Odzwierciedlenie tego można odnaleźć w arbitralnych, przypadkowych aspektach naszego życia: niektóre rzeczy wydają nam się wspaniałe, wręcz cudowne, lecz z czasem okazują się okropne lub po prostu banalne.”

Jessica Hausner (1972)

Źródło: Jessica Hausner o swoim filmie „Lourdes”, „Gutek Film”, 13 stycznia 2010 http://www.kinomaniak.pl/katalog/wywiad/108,1

O śmierci, O chorobach, O historii, O czasie

„Nawet fanatycy, jeśli poznali życie w wolnym kraju, nie chcieliby zmienić ojczyzny na fanatyczną. A cud wolności odkryli przed nami właśnie filozofowie. Johna Stewarta Milla powinniśmy czcić tak samo jak Jezusa i Buddę.”

Jan Hartman (1967) polski filozof, bioetyk, wydawca, publicysta, polityk

Źródło: wywiad Aleksandry Klich Kto zna numer do Pana Boga, „Gazeta Wyborcza”, 25 stycznia 2010.

O życiu, O Bogu, O wolności, O ojczyźnie

„Bardzo silny pogański książę [Lech], siedzący w Wiślech, urągał chrześcijanom i wyrządzał im szkody. Posławszy więc do niego Metody rzekł: Dobrze byłoby, abyś się ochrzcił synu dobrowolnie na własnej ziemi, wówczas nie będziesz wzięty w niewolę i pod przymusem ochrzczony na cudzej ziemi. Tak też się stało.”

Święty Metody (815–885) święty chrześcijański

Źródło: Żywot św. Metodego, cyt. za: Jerzy Jankowski, Monarsze sekrety

„Czy jest nadzieja w tym, co robię, i w tym, o czym piszę? Jeśli nadzieją jest czekanie na cud, to może piszę o nadziei. Piszę o tym, że są ludzie, którzy mają nadzieję wbrew wszystkiemu.(…) Ci ludzie wytrzymują coś, czego ja nie zniósłbym. Niektórzy czekają na coś, na co ja – na ich miejscu – nigdy bym nie czekał. Bo nie miałbym siły. Bo mam tyle siły, ile każdy przeciętny człowiek. A moi bohaterowie, choć zwyczajni, są ludźmi niezwykłymi. Mają ponadludzką siłę.”

Wojciech Tochman (1969) polski dziennikarz

Z wywiadów
Źródło: Zdziwienie i podziw, „Tygodnik Powszechny”, 11/2005

O ludziach, O nadziei, O sile, O czekaniu

„Podczas każdego spółkowania między ludźmi, setki milionów plemników rywalizuje o jedną komórkę jajową. Przemnóż to przez niezliczone pokolenia i prawdopodobieństwo, że twoi przodkowie żyją, spotykają się. Płodzą tego określonego syna, tę konkretną córkę.(…) W wyniku tego połączenia z setek milionów dzieci konkurujących o zapłodnienie pojawiasz się ty i tylko ty. Wyłonienie tak specyficznego kształtu z tego chaosu niemożliwości jest niczym przemiana powietrza w złoto… To ukoronowanie nieprawdopodobieństwa. Termodynamiczny cud (…) Ale świat jest tak pełen ludzi, tak zapchany tymi cudami, że powszednieją i zapominamy o nich.”

Alan Moore książka Strażnicy

Watchmen, Doctor Manhattan

O dzieciach, O ludziach, O świecie, O zapominaniu

„Leśniakowi zamarzyło się np. kiedyś, a były to lata stalinowskie, abyśmy pomachali w trójkę przed ambasadą amerykańską i głośno zapiali. Próbowałem im to wybić z głowy, ale po tygodniu namawiania uległem i rzeczywiście wyznaczonego dnia o wyznaczonej godzinie przeszliśmy, pomachaliśmy i zapialiśmy. Cud Boski, że uszło nam to płazem.”

Franciszek Pieczka (1928) aktor polski

mowa o Zdzisławie Leśniaku i Wiesławie Gołasie. Źródło: „Rzeczpospolita”, 2 listopada 2001 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/fpieczka.htm

„Banda, co przejęła schedę, komunistyczny smród.
Idźmy wszyscy na wybory, nie liczmy na cud.”

Juras (1981)

Źródło: Testament żołnierzy z AK na albumie solowym Biało-czerwone serce

„Kot każdego dnia sprawdza, na ile zdoła zbliżyć się do naszego gatunku. Ciągle znajdujemy się w okresie próbnym i to naprawdę cud, że nasz kot wciąż na nas patrzy.”

Adolf Muschg (1934) pisarz szwajcarski

Szczęście Suttera
Źródło: s. 281

O kotach

„To jest cud, że ja wyszłem na człowieka właściwie. Mówię „wyszłem”, bo miałem blisko. Daleko – „poszedłem”, blisko – „poszłem”, prawda? Blisko – „wyszłem”, daleko – „wyszedłem”. Chowam się daleko – „chowam”, blisko – „chowię.””

Piotr Bałtroczyk (1961) polski dziennikarz, konferansjer, prezenter telewizyjny i radiowy

Mam nadzieję, że państwo to wią.
Źródło: odc. 1

O prawdzie

„Dni się tak nie rozróżniało za bardzo. Ale to jedno święto – 15 sierpnia (wypadało we wtorek) – nagle postanowiono obejść, uczcić. Na przekór. Od rana. (…) Tym razem czekało się też na Cud nad Wisłą. Też z nimi. Po drugiej stronie. I za Żeraniem. Ale żeby przyszli.”

Miron Białoszewski (1922–1983) polski poeta

Pamiętnik z powstania warszawskiego

O czekaniu

„Co jest istotą świąt Bożego Narodzenia? To proste pytanie: łaska Boża. Oraz zrozumienie tego, że nie możemy na nią zapracować, tak samo jak nie możemy zasłużyć na to, by w naszym życiu pojawiła się miłość. Ze swojej natury łaska jest darem, czymś, co otrzymujemy bezwarunkowo, nieobwarowane żadnymi nakazami, nie w zamian za coś. Najlepsze, co możemy zrobić, to otworzyć na nią nasze serca, by przyjąć ją w pełni, z całych sił, z całą mocą i przekonaniem, że dzięki niej możemy stać się lepszymi ludźmi. To moim zdaniem prawdziwy cud Bożego Narodzenia.”

Richard Paul Evans (1962)

Stokrotki w śniegu (2010)

O miłości, O zrozumieniu, O naturze, Serce

„Nie jestem osobą „super wierzącą”. Ale gdy patrzy się na swoje dziecko, które umiera… Pojawia się wymiar metafizyczny. To, że mój Rysio jest dzisiaj zdrowy, to naprawdę cud. Wierzę, że w tym była boska pomoc. Bo Rysiek szanse na przeżycie miał bardzo nikłe. I było kilka momentów, gdy naprawdę mógł odejść.”

Ewa Gorzelak (1974) .

Źródło: Los zatoczył koło – druga część rozmowy z Ewą Gorzelak http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/1154/Los-zatoczyl-kolo-druga-czesc-rozmowy-z-Ewa-Gorzelak.html

O losie, O dzieciach, O odejściu, O pomocy

„Pewnego dnia zauważyliśmy, że coś się wydarzyło, coś, co mogło być początkiem przyjaźni. Przyjaźń rodzi się często ze spotkania, od którego nikt nie oczekuje cudu. Ale przyjaźń to jest cud, tego mnie nauczyło życie.”

Henning Mankell książka Mężczyzna, który się uśmiechał

Mężczyzna, który się uśmiechał (2007)

O życiu, O przyjaźni

„Nasz naród jest kluczem naszej egzystencji, ponieważ podarowany nam został przez Architekta Wszechświata… Jego to zamiarem było stworzenie nowego narodu pomiędzy narodami świata (…). Ostatnie sto lat stanowi cud, za którym musi być ukryty boski plan. Historia Afrykanerów dostarcza bowiem przykładów, które pozwalają nam wierzyć, że naród nasz nie jest dziełem ludzi, lecz stworzeniem Boga.”

Daniel François Malan (1874–1959)

Źródło: Grzegorz Bębnik, Ostatnia walka Afrykanerów, Biała Podlaska 2004, s. 30.

O Bogu, O ludziach, O historii, O walce

„Pomyślałem sobie, że ten awans i styl, w jakim czasem udaje się nam grać, to prawdziwy cud. A przecież musimy powtórzyć ten cud na Euro.”

Leo Beenhakker (1942) holenderski trener piłkarski

o swoich piłkarzach po obejrzeniu finału Pucharu Polski 2008.
Źródło: „Gazeta Wyborcza”

O czasie

„Zapomnieli, jak mówi się niewypowiedziane dotąd słowa, i coś dławiło ich w gardle. To „coś” to były ich serca, ich ciała, ich zakochane dusze, ich łzy, ich śmiech, który wyrywał się na wolność. Nadchodził kres czekania bez końca, martwych godzin, smutnej samotności. Znikły poranki zasnute nieprzyjemną mgłą, noce przepełnione koszmarnymi snami, nicość życia bez sensu, strach przed śmiercią, zaciekła walka o pamięć, ciągłe borykanie się z zapominaniem. Wszystko sprawił boski cud, że byli razem.”

Ángela Becerra (1957)

Przedostatnie marzenie

O śmierci, O strachu, O duszy, O samotności

„Kiedyś spojrzę pod nogi i nie będzie kłód
W tym momencie myślę: „to by był cud”
A ty myśl dalej, że byś mógł mnie zatrzymać
Bo to nie jest finał, to dopiero się zaczyna”

Tede (1976) polski raper

Źródło: Mamy się dobrze

O myślach, O myśleniu

„(…) sześć lat po świecie tułał się człowiek
i nagle: Polska i harfa eolska,
po prostu cud jak z nut (…).”

Konstanty Ildefons Gałczyński (1905–1953) polski poeta

Kronika olsztyńska (1950)
Źródło: Liryka, liryka, tkliwa dynamika

„Każdy cud musi znaleźć wytłumaczenie, inaczej jest nie do zniesienia.”

Karel Čapek (1890–1938) pisarz czeski

Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.

O myślach, O myśleniu

„Choć papierków po cukierkach ślad i tam, i tu,
marzy ci się bombonierka – istny cud,
żeby tak nasycić się,
ale wciąż w zapasie mieć
i rozgryzać tę zagadkę
po ostatnią czekoladkę.”

Barbara Stępniak-Wilk (1969)

Źródło: Bombonierka

„Nie jesteśmy tymi, co pragną wejść do rządu i stamtąd narzucać krok i słowo. Nie będziemy.
Nie jesteśmy tymi, co wyznaczają cenę własnej lub cudzej godności i zmieniają walkę w jarmark, gdzie polityka jest zajęciem handlarzy, bijących się nie o plany, lecz o klientów. Nie będziemy.
Nie jesteśmy tymi, co oczekują przebaczenia i jałmużny od tego, który udaje, że pomaga, gdy w rzeczywistości kupuje i nie wybacza, ale poniża tego, kto będąc, stanowi wyzwanie i żądanie, i popyt, i potrzebę. Nie będziemy.
Nie jesteśmy tymi, co w swojej naiwności oczekują, że z góry przyjdzie sprawiedliwość, która wzrasta od dołu, wolność, która tylko ze wszystkimi daje się zdobyć, demokracja, która ma wiele pięter i o którą się walczy przez cały czas. Nie będziemy.”

Subcomandante Marcos (1957)

wystąpienie w imieniu Zapatystowskiej Armii Wyzwolenia Narodowego na Placu Zócalo w mieście Meksyk, 11 marca 2001.
Źródło: Mowa z Zócalo, przeł. Halina Lubicz-Trawkowska, w: Wielkie mowy historii, t. 4

O sprawiedliwości, O demokracji, O historii, O przebaczeniu

„Powiedz mi, mamo,
Gdzie mieszka Bóg,
Pójdę do niego po mały cud.”

Sebastian Riedel (1978) muzyk polski

Cree, Tacy sami
Źródło: utwór Wszystko co mam... dla ciebie

O Bogu

„Zwiększa się niestabilność na rynkach akcji, wysychają rynki kapitałowe, rosną odsetki, które muszą płacić kraje Południa za nowe kredyty. Niektóre z nich nie mogą już liczyć na ściągnięcie z rynku jakichkolwiek pieniędzy. A Europa – nawet gdyby nie posługiwała się wspólną walutą – jest dziś zbyt spleciona gospodarczo, by kłopoty Południa nie rozlały się na resztę kontynentu. Oczywiście zawsze może zdarzyć się cud, na przykład spadnie cena ropy albo Chiny czy USA zaczną się szybciej rozwijać. Niewiele jednak na to wskazuje. Nie ma sensu się łudzić, że czeka nas łatwy rok.”

Michael Christopher Burda (1959)

Źródło: Michael C. Burda: Euro jest skażone grzechem, forsal.pl, 23 grudnia 2011 http://forsal.pl/artykuly/578680,michael_c_burda_euro_jest_skazone_grzechem.html

O czekaniu, Sens

„Przypomniałem sobie pewien ranek, gdy zobaczyłem uczepioną kory drzewa poczwarkę właśnie w chwili,
gdy motyl rozrywał spowijającą go powłokę, przygotowując się do lotu.
Czekałem dość długo, ale motyl zwlekał.
Niecierpliwie schyliłem się i zacząłem go ogrzewać własnym oddechem.
I w moich oczach – szybciej, niż przewiduje natura – zaczął dokonywać się cud.
Powłoka opadła i wyszedł motyl, ale kaleki.
Nigdy nie zapomnę przerażenia, jakie odczułem, gdy zobaczyłem, że nie może rozwinąć skrzydeł.
Drżąc próbował tego dokonać wysiłkiem całego ciała – na próżno – choć pomagałem mu oddechem.
Potrzebny był tu cierpliwy proces dojrzewania. Skrzydła powinny wolno rozwijać się w słońcu.
Teraz było już za późno. Ciepło mojego tchnienia zmusiło go, aby opuścił poczwarkę przedwcześnie, pomarszczony niby embrion.
Drżał rozpaczliwie jeszcze chwilę i umarł na mojej dłoni.
Te leciutkie zwłoki motyla spoczęły ogromnym ciężarem na moim sumieniu.
Dzisiaj już wiem, że pogwałcenie odwiecznych praw natury jest śmiertelnym grzechem.
Nie wolno nam ulegać niecierpliwości, winniśmy z ufnością poddawać się wieczystemu rytmowi wszechświata.
Usiadłem na skale, aby przemyśleć to z Nowym Rokiem.
O, gdyby ten motyl, którego zabiłem, mógł lecąc przede mną wskazywać mi drogę!”

Nikos Kazandzakis książka Grek Zorba

Grek Zorba

O naturze, O wysiłku, O czekaniu, O cierpliwości

„Na tej ziemi, pod tym niebem
Życie nasze toczy się.
Dzień jak co dzień, dzień po dniu.
Wciąż się dzieje życia cud.”

Tadeusz Woźniak (1947) polski muzyk, kompozytor, piosenkarz

Źródło: Pośrodku świata, piosenka z serialu Plebania

O życiu

„To po prostu cud, że mam jeszcze nogi i nauczyłem się od nowa chodzić. Miałem zmiażdżone stawy skokowe, złamania w kilkunastu miejscach. Jestem i będę inwalidą już do końca życia.(…) Nie było mnie na scenie 6 lat. To było długie 6 lat prawie codziennej rehabilitacji. To cud, że w ogóle wykształcił mi się jakiś staw, że chodzę. Nauczyłem się udawać, że nie kuleję – wszystko zostało wypracowane w bólach.”

Ireneusz Dudek (1951) polski muzyk rockowy, wokalista

Źródło: Patrycja Michońska-Dynek, Sławomir Dynek, Życie bez playbacku, „Magazyn Familia”, 8 kwietnia 2009 http://www.magazynfamilia.pl/artykuly/Zycie_bez_playbacku,1019,91.html

O życiu

„Życie zna tylko jeden cud – miłość.”

Bolesław Szczęsny Herbaczewski (1875–1943)

O miłości, O życiu

„Tak, początek życia to cud, a dzieci są wysłannikami nieba na ziemi, nawet dalszy ciąg życia to cud, chociaż już o wiele mniej estetyczny.”

Tomasz Jastrun (1950) polski poeta, prozaik, eseista

Dla Zwierciadła
Źródło: „Zwierciadło”, nr 6/1928, czerwiec 2007

O dzieciach

„Stara. Wszyscy uważają ją za szaloną, ale ja czuję, że ona wie. Wie o rzeczach, których jeszcze nie ma, ale które kiedyś nastąpią w mojej i w cudzej przyszłości.”

Isabel Abedi (1967) niemiecka autorka książek dla dzieci

Whisper – Nawiedzony dom
Źródło: rozdział 15

O przyszłości

„Jeżeli z pracy ma wypłynąć prawo własności, praca sama musi być prawa czyli godziwa, inaczej i złodziej miałby prawo własności do rzeczy ukradzionych. Praca tyle razy jest nieprawa, ilekroć na cudzej pracy się wykonywa, czyli ilekroć szukamy prawa własności na cudzej własności.”

Karol Libelt (1807–1875) filozof polski, działacz polityczny i społeczny

Źródło: Pisma pomniejsze Karola Libelta http://books.google.pl/books?id=Uq0wAAAAYAAJ&printsec=frontcover&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q&f=false, wyd. J.K. Żupański, 1851, tom 4, s. 283.

„To było bardzo dziwne, że niektórzy żydowscy chłopcy i dziewczęta widząc wielkiego wroga z całym jego uzbrojeniem byli jednak radośni i weseli. Dlaczego? Wiedzieliśmy, że nasz koniec już nadszedł. Wiedzieliśmy już wcześniej, że nas pokonają ale wiedzieliśmy też, że oni zapłacą wysoką cenę za nasze życie. Rzeczywiście tak się stało. To trudne do opisania i znajdzie się pewnie wielu, którzy nie uwierzą w to ale kiedy Niemcy (hebr. גרמנים, Germanim) podeszli blisko, znaleźli się u stóp naszej mocno obsadzonej placówki i minęli nas w szyku i kiedy my wtedy rzuciliśmy bomby i granaty ręczne i kiedy zobaczyliśmy niemiecką krew przelewającą się po ulicach Warszawy po tym jak tak wiele żydowskiej krwi i łez wcześniej popłynęło ulicami Warszawy poczuliśmy w sobie wielką radość i już nie było ważne co się stanie następnego dnia. Była wśród nas wielka radość, wśród żydowskich bojowników. Nagle stał się cud, oto wielcy niemieccy „bohaterowie” wycofali się w ogromnej panice w obliczu żydowskich granatów i bomb. Godzinę później zauważyliśmy jak niemiecki oficer zachęcał żołnierzy do wyjścia do walki i przyniesienia rannych. Nikt z nich się nie ruszył i zostawili swoich rannych, którym później my odebraliśmy broń.(…) Mieliśmy wielu towarzyszy po stronie aryjskiej i Icchak Cukierman był wśród nich. Ich głównym zajęciem w pierwszych dniach były dodatkowe dostawy broni i rzeczywiście po wielu staraniach udało się to osiągnąć.”

Cywia Lubetkin (1914–1978)

Źródło: Film Fighters in the Warsaw Ghetto z Archiwum Yad Vashem, Zeznanie Cywii Lubetkin na procesie Adolfa Eichmanna w Jerozolimie, 3 maja 1961 https://www.youtube.com/watch?v=pin_H8rcfPQ

O życiu, O walce, Radość

„Mężczyzna zdjął kapelusz i lekko skinął głową. Miał miły uśmiech i równiutkie, zbyt białe, by były prawdziwe, zęby.
– Czeka pani na cud, madame?
Agata potarła zmarznięte dłonie. Gdzieś schowała rękawiczki i, jak zwykle, nie pamiętała gdzie. Odparła w szkolnej niemczyźnie, bo nie był to język jej życia:
– Myślałam, że się pokaże. Ta święta góra Szwajcarów.
– Błąd, madame! Naszą narodową świętością są wyłącznie banki. Im głębsze mają podziemne sejfy, tym lepiej. A tak między nami mówiąc, Matterhorn nie jest tu górą najwyższą. Gdyby była lepsza widoczność, zobaczyłaby pani szczyt Monte Rosa.”

Krystyna Boglar (1931–2019) polska poetka i prozaiczka

Dalej są tylko smoki

O uśmiechu, O błędach, O górach, O myślach

„Jezus jest centralną postacią świata dlatego, bo stał się decydującym człowiekiem w postępie człowieczeństwa. Dokonał największej i jedyne sensownej rewolucji w historii ludzkości. Rewolucji duchowej, rewolucji, w której nie przelewał cudzej krwi lecz własną. Niezliczone miliony ludzi w ciągu minionych dwóch tysięcy lat z Jego powodu zmienili swoje życie. Miliony z Jego powodu odrzuciły nienawiść, zemstę i okrucieństwo. Miliony ze względu na Niego dochowały wierności swoim małżonkom, miliony oddały swoje życie na służbę Jego sprawie i bliźnim. Miliony potrafiły wybaczyć największe nawet krzywdy swoim prześladowcom. Miliony potrafiły przezwyciężyć chciwość i skąpstwo, aby podzielić się kawałkiem chleba z głodnymi. Miliony zaczęły iść przez życie tą drogą, którą wskazał: drogą miłości, życzliwości, pokory i ofiary. To było możliwe dlatego, że nie był tylko człowiekiem, był Bogiem-Człowiekiem, który przez swoje narodzenie i zmartwychwstanie wszedł w historię ludzkości i pozostał w niej.”

Stanisław Wielgus (1939) polski arcybiskup katolicki

Źródło: Audycja świąteczna na antenie Radia Maryja, 24 grudnia 2008.

O życiu, O Bogu, O nienawiści, O ludziach

„Jestem Nikaraguańczykiem i czuję się dumny, że w żyłach moich, w stopniu większym niż jakakolwiek inna, płynie krew Indian amerykańskich, która przez atawizm nosi w sobie tajemnicę lokalnego i szczerego patriotyzmu (…) Jestem miejskim robotnikiem, rzemieślnikiem, jak się mówi w naszym kraju, a mój ideał ogarnia rozległy horyzont internacjonalizmu, prawo do bycia wolnym i do egzekwowania sprawiedliwości, nawet jeśliby osiągnięcie tego stanu doskonałego wymagało przelania krwi własnej i cudzej (…) Najbardziej szczycę się tym, że pochodzę z łona uciśnionych, którzy są duszą i nerwem naszej rasy.”

Augusto Sandino (1895–1934)

Źródło: Zbigniew Marcin Kowalewski, Guerilla latyno-amerykańska, op. cit., s. 20–21.

O tajemnicy, O sprawiedliwości, O duszy

„Ale nawet z punktu widzenia najmniej znaczących rzeczy nie jesteśmy całością materialnie ukształtowaną, tożsamą dla wszystkich, którą każdy może po prostu sprawdzić niby hipotekę lub testament; nasza społeczna osobowość jest tworem cudzej myśli. Nawet akt tak prosty, który zwiemy „widzieć znajomą osobę’, jest po części aktem intelektualnym. Pozór fizyczny widzianej osoby wypełniamy wszystkimi pojęciami, które mamy o niej; a w ogólnym kształcie, jaki sobie tworzymy, pojęcia te mają z pewnością największy udział.”

Georges Bataille (1897–1962)

Erotyzm
Źródło: s. 22

O myślach, O osobowości, O myśleniu

„Możesz liczyć tylko na siebie albo na cud. A pamiętaj, co mówi towarzysz Stalin: cudów nie ma.”

Wiktor Suworow (1947) pisarz rosyjski

Źródło: Wybór

„Trudno być kowalem własnego losu w cudzej kuźni.”

Jacek Wejroch (1929)

O losie

„Piołun –
Artemisia Absinthium –
bylina zwyczajna,
gorzka i zaradna tak
niczym wszystkowiedząca
w cudzej potrzebie
niezamężna ciotunia.”

Marian Cezary Abramowicz (1934–1997) polski poeta i prozaik

Źródło: Uroki i zadziwienia, Poznań 1994

„Nie wiem, czy dziś wieczorem wydarzy się cud. Ale nic się nie traci, próbując.”

Mario Vargas Llosa (1936) pisarz peruwiański

Postać: porucznik Silva
Kto zabił Palomina Molero

„Ta wiadomość jest porażająca. Nie wierzę, że Lepper popełnił samobójstwo. On był osobą bardzo wierzącą, był chrześcijaninem praktykującym. Wielokrotnie widziałam go, gdy zwracał się do Boga w trudnych sytuacjach. Nie tak dawno opowiadał mi, że jechał do chorego syna przez Częstochowę, mówił, że wierzy w cud jego ozdrowienia.”

Renata Beger (1958) polska polityk

Źródło: Beger: nie wierzę w samobójstwo Leppera, był jak ojciec, wp.pl, 5 sierpnia 2011 http://wiadomosci.wp.pl/kat,1342,title,Beger-nie-wierze-w-samobojstwo-Leppera-byl-jak-ojciec,wid,13664880,wiadomosc.html

O Bogu, O wierze, O samobójstwie

„Ja nie wiem jak my to zrobiliśmy, ale chyba limit szczęścia już wykorzystaliśmy i musimy teraz skupić się na graniu w piłkę ręczną, a nie na liczeniu na kolejny taki cud.”

Mariusz Jurkiewicz (1982) polski piłkarz ręczny

o meczu Polska – Białoruś w fazie zasadniczej Mistrzostw Europy w Danii w 2014 roku. Źródło: Gdyby Białorusin obronił, bałbym się schodzić do szatni http://www.wspieramyklub.pl/home/aktualnosci/28666,.html

„Człowiek nie powinien dawać dobrowolnie rządom podatków, ani pośrednich, ani bezpośrednich, także nie powinien korzystać z pieniędzy, zbieranych przez podatki, w formie pensyi, emerytury, gratyfikacyi itp. ani też z instytucyi państwowych, utrzymywanych przy pomocy podatków, zebranych przymusowo z ludu… człowiek chcący działać nie na swe osobiste dobro wyłącznie, ale ku polepszeniu bytu ludzi, nie powinien uciekać się do gwałtów rządowych dla obrony ziemi i innych przedmiotów, ani dla bezpieczeństwa osobistego albo bliźnich; lecz władać ziemią i przedmiotami swej własnej albo cudzej pracy o tyle tylko, o ile do nich inni nie roszczą żądań.”

Lew Tołstoj (1828–1910) pisarz rosyjski

Państwo i władza

O ludziach, O pomocy

„Wiele moglibyśmy sobie oszczędzić przy odrobinie zdolności przewidywania. Ale mieliśmy tyle fantazji ile nowo narodzone cielę z niezbyt inteligentnych rodziców. Musielibyśmy zawczasu zrobić jakąś konfederację małych narodów. (…) Tyle, że dziś jest na to za późno. Teraz już nam na żadną spółdzielnię nie zezwolą. Więc każdy będzie uważać, aby utrzymać ten kramik tak długo, jak się da, ale na koniec skrachujemy jeden, jak i drugi. Pamiętajcie to sobie. A my tutaj ucierpimy najwięcej. Urządzimy cud. Zobaczycie. Będziemy srać ku Zachodowi, a ze Wschodu gówno dostaniemy.”

Jan Masaryk (1886–1948) czeski polityk

w 1947, o perspektywach rozwoju sytuacji politycznej w Czechosłowacji i straconej szansie stawienia czoła komunizmowi.

O fantazji, O rodzicach

„Tu leży najsilniejszy z silnych,
Król wszystkich mędrców i nauczycieli,
Silny jak Synaj, a przecież podnoszący góry,
Wielka pochodnia, która latami dawała nam światło.
W jego dziele „Morze Salomona” i wielu innych.
Jego imię znane jest na całym świecie,
bowiem wychował i rozsławił wielu uczniów.
To on, wielki, cud świata, nasz Pan
Salomon, syna Pana Jechiela Lurii.
12 Kislew roku 5334 (1573) powołany został
do akademii zaświatów,
by tam rozstrzygać o wiedzy i wierze.
Tak spadła korona z naszej głowy.”

Salomon Luria (1510–1573) uczony żydowski, rabin

epitafium umieszczone na macewie na starym cmentarzu w Lublinie. O Salomonie Lurii Źródło: Majer Bałaban, Żydowskie miasto w Lublinie, tnn.pl http://tnn.pl/rozdzial.php?idt=66&idt_r=951&f_2t_rozdzialy_trescPage=2

O wierze, O wiedzę, O świetle, O nauczycielach

„W sali znajduje się teraz kilkadziesiąt żywych ludzkich ciał, a każde z nich jest workiem wypełnionym wnętrznościami i płynami pod tak wysokim ciśnieniem, że po nakłuciu strzyknęłyby na kilka metrów. Każde z nich opiera się na konstrukcji zbudowanej z dwustu sześciu kości połączonych ze sobą znanymi z zawodności stawami, które często trzeszczą, skrzypią i trzaskają, kiedy znajdują się w nie najlepszym stanie stanie technicznym. Ten szkielet obciągnięty jest trzęsącym się mięsiwem, wydęty workami z powietrzem i nadziany gordyjskim węzłem kanalizacyjnym, pełnym bulgocących kwasów i gazów pod ciśnieniem, spryskiwanym enzymami i rozpuszczalnikami produkowanymi przez ułożone wzdłuż niego ciemne, skruszałe bryłki genetycznie przeprogramowanego mięsa. Przez ten lepki labirynt przeciskają się kawały trawionego pokarmu, popychane szeregowymi skurczami, rozkładając się na gaz, płyn i substancje stałe, które należy regularnie wydalać na świat, inaczej bowiem właściciel zatrułby się na śmierć. Kuliste, wypełnione żelem kamery obracają się w smarowanym śluzem gniazdach. Niezliczone armie rzęsek bronią organizm przed wrogimi cząsteczkami, otorbiają je i pozbywają się ich. W każdym z ciał trzepocze usytuowany centralnie mięsień, przepompowujący płyny pod ciśnieniem. A mimo to żaden z organizmów nie wydaje nawet najdrobniejszego szmeru podczas całej przemowy sułtana. Ten cud można wyjaśnić jedynie potęgą władzy, jaką ma nad ciałem mózg, a nad nim z kolei – kultura.”

Neal Stephenson książka Cryptonomicon

Źródło Cryptonomicon, rozdział Sułtan str. 250, Warszawa 2001
Cryptonomicon

O śmierci, O świecie

„Czekając na cud każdy błądzi
dochodząc do dnia w którym Bóg nas osadzi
Dziś nadszedł ten dzień, w którym znajdę cel by móc światem rządzić”

Ramona 23 (1981)

Źródło: Czekając na cud

O Bogu, O świecie

„(…) to jedynie może uchodzić za cud, co jest sprzeczne z naturą; a któż zna ją na tyle, by ośmielał się to stwierdzić.”

Donatien Alphonse François de Sade (1740–1814)

Dialog między księdzem a umierającym

O naturze

„Jeśli istnieje krytyk, którego szanujesz, wszystko jedno w jakiej dziedzinie, to powinieneś czytać tego krytyka, niezależnie od tego, czy piszesz o twojej czy cudzej pracy. Ale jeśli ich nie znosisz, tak jak na to zasługują, jeśli widzisz w nich nieszczęsne i bezproduktywne kreatury, jakimi są, jeśli czujesz, że są nieudacznikami nie tylko jako krytycy, bo to należy do ich zawodu, lecz co gorsza nieudacznikami życiowymi, to dlaczego, na Boga, miałbyś ich czytać?”

William Goldman (1931–2018) amerykański pisarz, dramaturg i scenarzysta

Źródło: Maciej Karpiński, Niedoskonałe odbicie. Warsztat scenarzysty filmowego, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 2006, s. 22.

O Bogu, O czytaniu

„Tym, którzy jednak zmierzają z Oksfordu wyruszyć na rzekę, radzę: weźcie własną łódź – jeśli, oczywiście, nie możecie zabrać cudzej bez obawy, ze was nakryją.”

Jerome K. Jerome (1859–1927) pisarz angielski

Trzech panów w łódce nie licząc psa

„Oto cud porównań, który jest
prajęzykiem, naszą mową właściwą.
Kamień jest tylko kamieniem. Lecz może być
piaskowcem, szczątkiem wulkanu – jeśli
do świata rzeczowników zaprosimy Porównania.”

Jan Tulik (1951)

Źródło: O porównaniach

„We współczesnych dyskusjach przyjął się idiotyczny zwyczaj twierdzenia, że takie to a takie poglądy są do przyjęcia w jednej epoce, a nie do przyjęcia w innej. Tłumaczy się nam, że pewne dogmaty są wiarygodne w XII wieku, a nie są wiarygodne w wieku XX. (…) To, w co człowiek może wierzyć, zależy od wyznawanej przez niego filozofii, a nie od godziny czy epoki. Jeśli człowiek wierzy w niezmienne prawa natury, to nie może wierzyć w żaden cud, kiedykolwiek miałby się on zdarzyć, jeśli zaś wierzy w to, że prawo jest przejawem woli, może dać wiarę każdemu cudowi.”

Gilbert Keith Chesterton (1874–1936) pisarz angielski

Źródło: Ortodoksja. Romanca o wierze, Biblioteka Frondy, Gdańsk-Warszawa, s. 81.

O wierze, O naturze, O wieku

„Wielce szanowny Lwie Nikołajewiczu! W ostatnim czasie coraz mocniej uświadamiam sobie, ile trudu, sił i zdrowia kosztowało wielu ludzi to, że dotychczas korzystałam z cudzej pracy. Korzystałam z niej i część czasu poświęcałam na zdobycie wiedzy, sądząc, że dzięki niej z czasem stanę się w jakiś sposób pożyteczna dla ludzi. Teraz jednak widzę, że wiedza, jaką posiadam, nie jest nikomu potrzebna, że nie potrafię zastosować jej w życiu, by bodaj trochę naprawić zło, które sprawiłam swoim nieróbstwem – nie potrafię tego, nie wiem, co powinnam w tym celu robić…”

Nadieżda Krupska (1869–1939) rosyjska działaczka komunistyczna

początek listu do Lwa Tołstoja, który wystosował apel do wykształconych dziewcząt, by zabrały się do poprawiania i udoskonalania znanych książek w celu przystosowania ich do czytania przez ludzi prostych
Źródło: Larysa Wasiliewa, Kremlowskie żony, op. cit., s. 20.

O ludziach, O książkach, O wiedzę, O złu

„Przybysza z Hiszpanii musi zaskoczyć ten cud, że w mieście ścięcie drzewa uważane jest niemal za zbrodnię, za zamach przeciw zdrowiu publicznemu i urodzie miejskiej. Latem wszystkie miasta są tu pełne kwiatów.”

Carmen Laforet (1921–2004) hiszpańska pisarka

Za żelazną kurtyną. Podróż do Polski w 1967 roku
Źródło: s. 133

O zdrowiu

„Cud powinien być posłuszny i oswojony. Nawet z Boga zrobiliśmy człowieka i dopiero wtedy nauczyliśmy się w niego wierzyć.”

Siergiej Łukjanienko (1968) rosyjski pisarz

Labirynt odbić

O Bogu

„Być w mocy cudzej! Podlegać jakimś atakom, mieć w sobie jakiegoś gościa, który w każdej chwili może opanować duszę? Za nic nie być w pełni odpowiedzialnym? Cóż to za okropność i śmieszność!”

Witold Gombrowicz książka Opętani

Źródło: Opętani

O duszy

„Określiłbym to tak: kto chciał przeżyć, nie wolno mu było bać się śmierci, bo każdy, kto chciał żyć, a bał się śmierci – bał się narazić na bicie i wykonywał ściśle zarządzenia, czekając na cud i koniec wojny, że go zwolnią albo że przetrzyma. Gdy się zorientował, że się kończy, za późno już wtedy było na zryw i dla takiego zostawało tylko krematorium.”

Stanisław Grzesiuk książka Pięć lat kacetu

Pięć lat kacetu, O życiu w obozie koncentracyjnym

O śmierci, O wojnie

„Tam spotkałyśmy znajomego kleryka, brata mojej koleżanki Teresy Materskiej (obecnie biskupa seniora Edwarda Materskiego, byłego ordynariusza diecezji sandomierskiej). Rozmawiałyśmy z nim o klęsce 26 sierpnia. Przeżył bardzo „Nową mobilizację walczącej Warszawy”. Wiedział, że to było nasze dzieło. Pytał: „Jak to zrobiłyście, żeście się nie załamały. Przecież obiecywałyście Warszawie cud, a jest klęska?” Tłumaczyłyśmy mu, że cud polega na tym, że Warszawa poszła na Apel do nieba, na święto Matki Bożej. Warszawa wprawdzie – po ludzku biorąc – ginie w strasznej burzy, zanurza się w otchłań, ale w łodzi śpi Pan Jezus. Musimy zaufać. Do dzisiejszego dnia Ksiądz Biskup jest naszym przyjacielem. Powiedział kiedyś: „Ja nie dam na nie nic powiedzieć. Widziałem je w Powstaniu Warszawskim i widziałem jak wierzyły!””

Maria Okońska (1920–2013)

Tak nim wstrząsnęło to, że nie załamałyśmy się 26 sierpnia. Uważał to za dowód wielkiej wiary – bo rzeczywiście, można się było załamać.
Źródło: Maria Okońska Wspomnienie z powstania warszawskiego, op. cit., s. 121.

O wierze, O zaufaniu, O matce, O wspomnieniach

„Operacja udana, ale powinna jeszcze być druga. Zostałem aresztowany co popsuło stan mojego zdrowia. Dziś kwalifikuję się jako nieuleczalnie chory. Każą mi prosić o cud za przyczyną ks. J. Balickiego. Ale mi to przychodzi z trudem, bo raczej należy prosić o spełnienie woli Bożej, niż o cud.”

Władysław Findysz (1907–1964) polski błogosławiony, duchowny katolicki, założyciel zakonu michalitów

Źródło: Męczennik komunizmu - bł. Władysław Findysz http://kosciol.wiara.pl/doc/490436.Blogoslawiony-Wladyslaw-Findysz-Meczennik-komunizmu/6, wiara.pl

O wierze

„Od wczoraj już nie szukam twoich drzwi, to cud,
Pamięć byle groszem przekupuję
I może też przekupię mrzonką złotą głód,
Góry i pagórki przeskakuję.”

Stanisława Celińska (1947) polska aktorka

Cytaty z piosenek wykonywanych przez S. Celińską
Źródło: „Dziurawy but na każdą z dróg”, sł. Janusz Wiśniewski

O głodzie, O butach

„Straciliśmy najlepszych piłkarzy. W klubie jest chaos. Człowiek, który mnie sprowadził, dyrektor sportowy, podał się do dymisji i nie mam z kim rozmawiać. Jeśli z tą drużyną zdobędę mistrzostwo, będzie to sukces piłkarzy, na których nikt nie stawia. To będzie cud!”

Dan Petrescu (1967) piłkarz rumuński

O sukcesie

„Ale gdy pożyjesz dłużej, poznasz, że gdy ktoś chce czegoś na świecie dokazać, temu nie wolno ni własnej, ni cudzej słabości folgować, nie wolno większych spraw dla mniejszych poświęcać.”

Henryk Sienkiewicz książka Potop

Postać: Janusz Radziwiłł
Potop
Źródło: tom I, rozdział XXI

„Bóg nadal obdarza nas cudami w tej pełnej wiary Nikaragui. Narodziny tego dziecka to cud, znak od Boga.”

Rosario Murillo (1951)

po urodzeniu przez 12-letnią Indiankę dziecka poczętego w wyniku gwałtu; sprawa stała się głośna, gdyż władze odmówiły zezwolenia na aborcję mimo, że ciąża zagrażała życiu nieletniej. Źródło: Nikaragua skazana na Daniela Ortegę? http://www.rp.pl/artykul/747951.html, rp.pl, udostępniony 6 listopada 2011

O Bogu, O dzieciach, O wierze, O narodzinach

„Bardzo przeżyłam moment składania Ślubów. Ojciec stanął przed ogromnym Obrazem Matki Bożej Jasnogórskiej, wziął tekst Ślubów do ręki i powiedział do mnie: „Powtarzaj – «Królowo Polski – przyrzekamy!». Jesteśmy jakby symbolem ludu zebranego pod Szczytem Jasnej Góry”. Czytał dobitnie, wyraźnie, z ogromnym wzruszeniem. Ja drżącym głosem powtarzałam: „Królowo Polski, przyrzekamy!”. Po skończonej uroczystości Ojciec był radosny i szczęśliwy jak nigdy przedtem. Dokonało się to, czego tak bardzo pragnął: Naród złożył Śluby i Prymas złożył Śluby. W zadumie Ojciec powiedział: „Stała się wielka rzecz. Jakiś ogromny, wielki, ciężki kamień przetoczył mi się z ramion na ziemię. Czuję się wolny jak ptak. Ufam, że Królowa Niebios i Polski doznała dziś wielkiej chwały na Jasnej Górze!”. Na drugi dzień, 27 sierpnia, musiałam wyjechać z Komańczy. Kończyła mi się przepustka. Przy pożegnaniu Ojciec powiedział mi: „Dostałem wiadomość, że Śluby zostały złożone. Było przeszło milion ludzi. To był prawdziwy cud”.”

Maria Okońska (1920–2013)

o Ślubach Jasnogórskich z prymasem Wyszyńskim w Komańczy.

O ludziach, O matce, O ptakach, O ślubie

„(…) cudem nad cud (…) jest jak niektórzy nauczyciele zaniedbali ten (tzn. studium przyrody) łatwy i niezawodny instrument wychowania i toczyli walkę o to, by narzucić kształcenie na podstawie Biblii jako pierwszy krok mający doprowadzić niespokojnego, pełnego życia chłopaka do myślenia o sprawach wyższych.”

Robert Baden-Powell (1857–1941) brytyjski wojskowy, pisarz, twórca skautingu

Skauting i Bóg

O myślach, O nauczycielach, O walce, O myśleniu

„Stefan Batory jest wzrostu słusznego, budowy silnej, chudy; nosi wąsy jak stary żołnierz. Ubiera się skromnie po węgiersku; na głowie nosi kołpaczek przycięty krótko z piórem rzekomo kapłoniem, lecz które rzeczywiście kapłoniem nie jest. (…) Żyje jak najoszczędniej. Posiada przy tem następne cztery wielkie zalety. Po pierwsze jest dobrym katolikiem, po wtóre lubi słuchać cudzej rady, po trzecie, wykonywa natychmiast to, co postanowił; po czwarte, nie żałuje swego życia w potrzebie. W sądach cywilnych nader rozważnym i przytomnym jest.”

Stefan Batory (1533–1586) król Polski w latach 1576-1586

z listu Dominika Ridolfino, inżyniera wojskowego w służbie Stefana Batorego, z 16 lutego 1580.
Źródło: K. Th., Dominik Ridolfino – podpułkownik w służbie Rzplitej Polskiej w XVI wieku, „Przegląd Naukowy i Literacki”, t. 6 (1878)

O wieku