Cytaty o śpiewie
strona 5

„Ksiądz mówi o cierpieniu, o ofiarach, o poległych i o tym, że trzeba pojednać się z Bogiem, bo nie wiadomo, co nas czeka. Żołnierze słuchają. Ksiądz odmawia modlitwę za zmarłych. Klękają i powtarzają słowa modlitwy. Ksiądz błogosławi i wszystkim udziela ogólnego rozgrzeszenia. Znów stoją. W oczach nie widać ani jednej łzy. Twardo i hardo patrzą przed siebie. Ksiądz intonuje:
Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród…
Czterysta głosów podchwytuje dalsze słowa:
Nie damy pogrześć mowy…
Potężnym echem przetacza się wśród ruin i pogorzelisk Rota:
Orężny wstanie hufiec nasz. Duch będzie nam hetmanił…
Śpiew brzmi jak wyzwanie. Zwyciężeni tak nie śpiewają.”

Wacław Zagórski (1909–1982)

Warszawa, po powstaniu warszawskim, 5 października 1944.
Źródło: Wacław Zagórski Wicher wolności. Dziennik powstańca, wyd. Czytelnik, Warszawa 1990, s. 296.

O Bogu, O wolności, O cierpieniu, O czekaniu

„(…) kiedy śpiewam, nie widzę świata poza śpiewaniem, a kiedy gram, nie zamieniłabym tego na nic innego.”

Lucy Lawless (1968) nowozelandzka aktorka

Źródło: „To i Owo” nr 27, 6 lipca 2010, s. 5.

„Przestałem grać w 1998. I dobrze. I tak mi nie wychodziło. Ani nie umiem grać na gitarze, ani nie potrafię śpiewać. Wciąż jednak daje muzykom wskazówki, jak oni powinni to robić. Nienawidzą tego.”

Petr Zelenka (1967) reżyser i scenarzysta czeski

Źródło: Wywiad, 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=17372

„One [piosenki] przychodziły do mnie znienacka. Siadałem i pisałem. Ot i wszystko. Na początku niestety nie zdawałem sobie sprawy, że będę musiał je śpiewać”

Jan Kaczmarek (artysta kabaretowy) (1945–2007) polski artysta kabaretowy, autor piosenek, felietonista

Źródło: Wspominamy..., „Polska Gazeta Wrocławska”, 1 listopada 2008 http://krakow.naszemiasto.pl/archiwum/1821308,wspominamy,id,t.html?akcja=przejdz_nastepny

„Co jest piękniejszego na świecie, niż siedzieć przy otwartym oknie i patrzeć na naturę, słuchać jak ptaki śpiewają, czuć słońce na ustach i mieć w ramionach kochanego chłopaka?”

Anne Frank (1929–1945) Żydówka, autorka dziennika

O ptakach, O naturze, O słońcu, Chłopak

„Nie dorosłem do swych lat…
Masz mnie za nic? – dobrześ zgadł
Jak tak można – pytam was -
Tyle lat marnować czas?
Nauczyłem w życiu się
Paru rzeczy – wszystkich źle
Ale moją dróżką idź
Gdy się już nie daje żyć
Wszystko prostsze, gdy się śpiewa i gra”

Stanisław Staszewski (1925–1973) polski poeta i bard

Źródło: Nie dorosłem do swych lat

O grach, O czasie

„Z reguły jest tak, że nie ma dużej różnicy między Polską a zagranicą, ludzie reagują bardzo podobnie.(…) W Polsce jest trochę więcej ludzi młodszych, natomiast w innych krajach trochę więcej starszych, chociaż jakby tak przejrzeć wszystkie statystyki, to podejrzewam, że wszędzie będzie bardzo podobnie. Różnice polegają głównie na spontanicznych reakcjach. Jeżeli jesteśmy w krajach typu Hiszpania, Portugalia, tam gdzie mają ciepło i cały czas dobre humory, wtedy oczywiście żywiołowo reagują, klaszczą i śpiewają. Natomiast tam, gdzie jest raczej mrocznie i smutno, to troszkę mniej, aczkolwiek w Londynie też mamy bardzo dobre przyjęcie.”

Mariusz Duda (1975)

Źródło: Paweł Pałasz, Mariusz Duda – Riverside – Chciałem na tej płycie przedstawić kilka form współczesnego zniewolenia, rockmagazyn.pl, 25 kwietnia 2013 http://www.rockmagazyn.pl/wywiad/238,mariusz-duda-riverside-chcialem-na-tej-plycie-przedstawic-kilka-form-wspolczesnego-zniewolenia.htm

O ludziach, O czasie

„W pewnej chwili Pas zaczął nucić „Pierwszą Brygadę”. Coraz głośniej. Obecni podchwycili słowa i melodię. Rytm marsza towarzyszył dygotom domku. Po „Brygadzie” śpiewaliśmy „Białe róże”, potem już inne piosenki, jedna wypływała z drugiej: „Rozmaryn”, „Ułani pod okienkiem”, „Czerwony pas”, „Jak dobrze nam zdobywać góry”, „Otwarte okna”. Padały bomby, pociski z nieba i z ziemi, a my śpiewaliśmy jak w transie, porwani melodią pieśni legionowej, żołnierskiej, harcerskiej. Nikt nie myślał, co może stać się w każdej chwili. Nikt już się nie bał. Nawet ja straciłam nieustające dotąd poczucie strachu. Niech się dzieje, co ma się dziać, my śpiewamy, wszystko jedno. Zrobiło się prawie wesoło.”

Teresa Sułowska-Bojarska (1923–2013) polska poetka i prozaik

o powstaniu warszawskim 1944

O strachu, O myślach, O myśleniu

„Weźmy pod uwagę jeden tylko składnik wychowania religijnego, jakim jest odwaga wyrażania swych przekonań religijnych i gotowość publicznego ich wyznawania. Ilu to ludzi ulega jeszcze pod tym względem fałszywemu wstydowi, gdy trzeba dać przed innymi dowód swej pobożności, choćby np. zrobić znak krzyża świętego przed lub po posiłku. Przywykli tylko do modlitwy prywatnej, czują się oni skrępowani wobec publicznych przejawów czci Bożej i gdy idą na nabożeństwo do kościoła, wolą się gdzieś schować w jakimś kąciku, gdzie by ich nikt nie widział. Jakże inaczej rozwijałoby się ich życie religijne, gdyby od młodości byli zaprawieni do czynnego udziału w społecznym kulcie publicznym Kościoła, gdyby mieli zwyczaj co niedzielę i święto być na mszy świętej i głośno razem z innymi modlić się i śpiewać. „Chwała na wysokości Bogu” by ich zaprawiało do jawnego oddawania czci Bogu, „Wierzę w jednego Boga” do odważnego wyznawania swojej wiary. Nie cofnęliby się przed nim w chwilach próby i nie naraziliby się a to, aby i ich wyparł się kiedyś Chrystus przed Ojcem, który jest w niebiesiech, za to, że oni wstydzili się wyznawać Go jawnie przed ludźmi”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

por. Mt 10, 32n
Pełnia modlitwy
Źródło: s. 118

O życiu, O Bogu, O ludziach, O wierze

„Czy decyduje o tym odbiorca, modelka czy artysta? Nie mam pojęcia. Kieruję się metodą prób i błędów. Gdy widzę, że coś działa idę dalej. Kiedy słyszę, że coś wokół mnie śpiewa, od razu staram się to chwytać.”

Julian Opie (1958)

opinia Opiego na temat tego, czemu kobiety nie używają żadnych akcesoriów w czasie pozowania (w przeciwieństwie do mężczyzn)
Źródło: Stuart Jeffries, Mam was w 3D, „The Guardian”, 12 lutego 2011, cyt za: „Forum”, nr 29 (2395), 18–24 lipca 2011, str. 43

O kobietach, O czasie

„To nie ono miasto, to ten miasto. Rodzaj męski. Rzeczywiście, śpiewam, że jest pasożytem. Ludziom, którzy się kochają, zdarza się czasem tak o sobie pomyśleć. To bardzo ludzka, zwyczajna cecha. Ale śpiewam też: „pieprzę cię nad życie” i „pieprzę cię czule” (…) To puzzle. Jeśli użyje się wszystkich puzzli, to powstaje pełny obraz, ale można też wybrać kilka i ułożyć z nich konkretną emocję. To charakterystyczne dla nas naszego czasu – ludzie nie są całością, ale codziennie są różnymi puzzlami. Jednego dnia czuli, innego dnia niemili i okropni. Z miastem jest dokładnie tak samo.”

Maria Peszek (1973) aktorka i piosenkarka polska

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Kraków, 2 grudnia 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/tenmia.htm

O życiu, O ludziach, O czasie, Obraz

„Z katolickiego kościoła słyszę dźwięk organów i śpiew, wchodzę do środka, przed ołtarzem stoją dzieci do Pierwszej Komunii Świętej, ubrane w białe szaty. W kościele jest wielu ludzi, śpiewają Tantum ergo, ksiądz udziela błogosławieństwa wszystkim, w tym mnie. Stoją małe niewinne dzieci, tu w polskim mieście i tam w niemieckim mieście albo w innym państwie i modlą się wszystkie do Boga, a za parę łat wyruszą do boju oślepione nienawiścią i będą się nawzajem zabijać. Również dawniej, gdy narody były bardziej chrześcijańskie, a swych władców nazywały pomazańcami Bożymi, wyglądało to tak samo jak dziś, gdy odchodzi się od chrześcijaństwa. Człowiek jest, jak się wydaje, skazany na to, by czynić więcej złego niż dobrego. Miłość bliźniego zalicza się do najwyższych ideałów na ziemi.”

Wilm Hosenfeld (1895–1952) niemiecki wojskowy

wpis z 26 czerwca 1942 (Tomaszów).
Źródło: Fragmenty pamiętnika kapitana Wilma Hosenfelda, tłum. Andrzej Szpilman w: Władysław Szpilman, Pianista. Warszawskie wspomnienia 1939–1945, op. cit., s. 184.

O miłości, O Bogu, O dzieciach, O ludziach

„Odór dotarł do nas na wiele kilometrów przed celem podróży. Droga wiodła wzdłuż torów kolejowych. Gdy zostało piętnaście czy dwadzieścia minut jazdy do Treblinki, zaczęliśmy natykać się na zwłoki leżące obok torów, najpierw dwie-trzy sztuki, potem więcej, a kiedy w końcu dojechaliśmy do stacji kolejowej, leżały ich chyba setki – leżały tak przez wiele dni, w upale […] Tego dnia w Treblince było istne Piekło Dantego. Kiedy wjechałem do obozu i wysiadłem z samochodu na placu, stałem po kolana w pieniądzach. Brodziłem w banknotach, monetach, kamieniach szlachetnych, biżuterii, odzieży. Leżały rozrzucone po całym placu. Fetor był nie do zniesienia. Wszędzie leżały setki, nie, tysiące rozkładających się ciał […] Pośród namiotów i ognisk zobaczyłem grupy Ukraińców i kobiet – były to, jak się później dowiedziałem, prostytutki z całej okolicy – wszyscy pijani, tańczyli, śpiewali i grali na instrumentach.”

Franz Stangl (1908–1971) Austriak, komendant obozów koncentracyjnych

relacja z pierwszej wizyty w Treblince.
Źródło: Gita Sereny, W stronę ciemności. Rozmowy z komendantem Treblinki, wyd. Cyklady, Warszawa 2002, s. 135.

O kobietach, O pieniądzach, O piekle, O relacjach

„Bóg stworzył Gwineę Równikową z woli Maciasa. Bez niego Gwinea nie istniałaby… Naprzód z Maciasem! Nic bez Maciasa! Wszystko z Maciasem!”

Francisco Macías Nguema (1924–1979) prezydent Gwinei Równikowej, dyktator

hymn do nabożeństw religijnych, jakie nakazał śpiewać w kościołach
Źródło: Andrzej Polkowski, Kościół w Gwinei w: Jan Paweł II w Afryce, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa, 1985, s. 440

O Bogu

„I moc wszelką skwapliwie jej zdam,
Nie dziwcie się, że śpiewam słodziej,
Niż najuczeńsi w krąg pieśniarze:
Mnie sama miłość śpiewać każe,
Chętnego po swej woli wodzi.
Ciało, serce i zmysły i duch
Na nią jedną wzrok zwrócony mam,
W nią jedną zasłuchany słuch.”

Bernart de Ventadorn

Non es meravelha s'ieu chan
Miels de nulh autre chantador;
Quar plus trai mos cors ves amor,
E mielhs sui faitz a son coman;
Cors e cr e saber e sen
E fors' e poder hi ai mes;
Si m tira vas amor lo fres
Qu'a nulh'autra part no m'aten. (fr.)
Źródło: Pieśń, tłum. Eward Porębowicz

O miłości, Serce

„Umówiłem się z nią na dziewiątą.”

Emanuel Schlechter (1904–1943) scenarzysta polski

tytuł piosenki z filmu Piętro wyżej (1937 rok) z muzyką Henryka Warsa; piosenkę śpiewał Eugeniusz Bodo.

„Myśmy chodzili i nosili czerwone gwiazdki z sierpem i młotem, śpiewaliśmy piosenki ze słowami Bruno Jasieńskiego, która się kończyła „o Polską Republikę Rad”. Nosiliśmy nagany w kieszeniach, przyjaźniliśmy się z bezpieką, takich nas było niewielu na uniwersytecie. Myśmy w zasadzie nienawidzili tej nacjonalistycznej frazeologii gomułkowskiej. Tej, co głosiła – demokracja, naród, Maria Konopnicka, Kościuszko. To wszystko bzdura. My jesteśmy komunistami i chcemy komunizmu. To, że się wyrzuciło Gomułkę, było dla nas bardzo przyjemne.”

Leszek Kołakowski (1927–2009) polski filozof

Źródło: P. Gontarczyk, Filozof pod lupą, „Rzeczpospolita” 4–5 listopada 2006.

O przyjaźni, O demokracji

„Dlaczego lewicowa większość komisji śledczej nie dopuściła do przesłuchania prezydenta Rzeczypospolitej pana Aleksandra Kwaśniewskiego? Czyżby posłowie SLD, Unii Pracy i SdPl bali się, że pan prezydent nie umie śpiewać ani tańczyć, czy był inny powód?”

Alfred Budner (1950) polski rolnik i polityk

Źródło: wystąpienie w Sejmie, 27 maja 2004 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata4.nsf/5c30b337b5bc240ec125746d0030d0fc/119f85c9503b5aa1c125747800465343?OpenDocument

„Nie poddaję się presji, że jeżeli szybko czegoś nie wydam, to fani o mnie zapomną. Zapomną, jeżeli wydam coś niedobrego. Jestem dziś dużo lepszym muzykiem – od premiery pierwszej płyty zagrałam ponad 300 koncertów i nauczyłam się grać na gitarze.”

Nadia Mladjao (1979)

Źródło: Angelika Kucińska, Masz śpiewać tak, jak wyglądasz, t-mobile-music.pl, 1 kwietnia 2013 http://www.t-mobile-music.pl/opinie/wywiady/wywiad-masz-spiewac-tak-jak-wygladasz,12164.html

„To, co zbyt głupie, by je powiedzieć, śpiewa się jak libretto operowe.”

Pierre Beaumarchais (1732–1799)

„Gdy kończyłem Szkołę Teatralną w Krakowie, była moda, że wszyscy aktorzy śpiewali. Ale wtedy nie chciałem robić nikomu konkurencji. Teraz przyszedł czas, żeby w ramach poszerzania swojego emploi sięgnąć po śpiew. Ale spektakl teatralny to przecież nie występ w Sopocie. Piosenki mają coś znaczyć i opowiadać pewną historię. Nawet śpiewając, jestem aktorem i tak chciałbym być odbierany.”

Piotr Cyrwus (1961) aktor polski

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Szczecin, 10 sierpnia 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/nsja.htm

O historii, O modzie, O czasie

„(…) wykształcenie matka odebrała tylko elementarne w klasztorze Sakramentek we Lwowie, jej wyobraźnia poetycka, nie wyzyskana i niekształcona, wypowiadała się w wierze w cuda, duchy, zjawy, w zabiegach pobożnych i modlitwach, w żarliwym życiu religijnym jej samej i obu córek, z którymi była w serdecznym porozumieniu. (…) Na choroby w domu pomagała woda z Lourdes i cudowny obrazek Pana Jezusa (…) Nowenny odmawialiśmy wszyscy klęcząc wieczorami przed ołtarzykiem Serca Jezusowego. Wisiał na ścianie pomiędzy łóżkiem matki i siostry, paliła się na nim wieczna oliwna lampka z czerwonego szkła. (…) Nad drzwiami medalik cudowny św. Benedykta chronił od złodziei pokój, w którym i tak trudno było coś ukraść, bo nędza wyglądała z każdego kąta. Św. Antoni Padewski pomagał szukać rzeczy zgubionych, Matka Boska Nieustającej Pomocy ratowała w cięższych i lżejszych chorobach, Niepokalanie Poczęta w małej figurce porcelanowej miała też swój ołtarzyk w pokoju – świeckich obrazków w ogóle nie było na ścianach. Największy obraz na ścianie to było Niepokalane Poczęcie Papuzińskiego.
W zimie chodziliśmy o w pół do siódmej na roraty przed szkołą, do Trzech Króli śpiewaliśmy w domu kolędy, w poście co niedzieli odmawiałem u św. Mikołaja Gorzkie Żale od 4 do 8 po południu, a w piątki wieczorem obchodziłem na klęczkach 14 stacyj Męki Pańskiej. W maju co wieczór zasypiałem podczas Litanii Loretańskiej w kościele Bernardynów lub u św. Mikołaja. (…)
Najbardziej świeckie były miesiące letnie. Wtedy już tylko jakieś 4-godzinne nabożeństwo dziękczynne i ekspiacyjne, dni krzyżowe, Boże Ciało, św. Trójca, św. Piotr i Paweł, Matka Boska Zielna lub imieniny siostry najstarszej i własne nakazywały nabożeństwa poza niedzielami. (…)
I w lecie jednak dzień, zmrok i część nocy wypełniały myśli i nastroje związane z wiarą religijną. Co dzień rano przed śniadaniem trzeba było głośno mówić na klęczkach przed ołtarzykiem Ojcze Nasz, Zdrowaś Mario, Wierzę w Boga, modlitwę do Anioła Stróża i Modlitwę za umarłych na końcu. To samo wieczorem przed snem.”

Władysław Witwicki (1878–1948) polski psycholog, filozof i tłumacz

Źródło: Ankieta w sprawie utraty wiary religijnej

O Bogu, O wykształceniz, O chorobach, O pokoju

„I
Domokrążny przekupień ogrodów
zielnik swój niesie,
z księgą zapachu krąży.

Nocą przychodzą do jej gałęzi
duszyczki starych ptaków.

Śpiewają w tym zdławionym lesie,
któremu trzeba źródeł płaczu.

Jak małe noski dzieci
splaszczone na matowych szybach,
tak kwiaty owej księgi
u szyby lat, której nie widać.

Oto przekupień ogrodów
zagląda z płaczem do księgi
i omdlewają nad zielnikiem
żywych kolorów przybłędy.

II
Oto przekupień czasu
przynosi zielnik snów.

Ja
Gdzie zielnik twój, gdzie księga?

Przekupień
Trzymasz ją w swoich rękach.

Ja
Mam wolnych dziesięć palców

Przekupień
Sny w twoich włosach tańczą.

Ja
Ile minęło już stuleci?

Przekupień
Godzinę tylko ma mój zielnik.

Ja
Czy idę w zmierzch, czy do świtania?

Przekupień
Przeszłość jest nie do zamieszkania.

Ja
O gorzkie owoców ogrody!

Przekupień
Gorszy jest zielnik księżycowy.

III
Przyjaciel przyniósł mi po ciemku
w tajemnicy zielnik dźwięków

(Pst…Niech będzie cisza! Oto noc z nieba zwisa!)

W świetle portu zagubionego
wracają echa wszystkich wieków

(Pst…Niech cisza wytrwa jeszcze!
Oto noc chwieje się na wietrze!)

Pst…Dajcie ciszy więcej!
Gniew stary palce mi wykręca.”

Federico García Lorca (1898–1936) hiszpański poeta, dramaturg, malarz, pianista, kompozytor, reżyser teatralny i aktor

Źródło - wiersz -Książka z tomu Zielnik

O dzieciach, O ptakach, O snach, O ciszy

„Panowie jesteście duchownymi i możecie sobie pozwolić na luksus bycia litościwymi, ja jestem żołnierzem i prezydentem całego narodu chilijskiego, narodu zaatakowanego przez bakcyl komunizmu, który trzeba wyrwać z korzeniami, a marksistów i komunistów trzeba torturować, bo inaczej nie śpiewają.”

Augusto Pinochet (1915–2006) wojskowy dyktator Chile

do biskupów – luterańskiego Helmuta Ericha Waltera Frenza i katolickiego Fernande Aritzia, którzy przynieśli protest przeciwko masowym i zinstytucjonalizowanym torturom.
Źródło: Artur Domosławski, Gorączka latynoamerykańska, wyd. Świat Książki, Warszawa 2010, s. 145.

O książkach, O świecie

„Oczarowała mnie Polka, która pięknie śpiewała pieśni Rachmaninowa. Od razu wiedziałam, że nie mogła jej tego nauczyć żadna cipa z naszych uczelni. A jeżeli nie cipa, to tylko Jerzy Artysz. I miałam rację.”

Maria Fołtyn (1924–2012)

Źródło: Jacek Marczyński, Zagrała nawet konia i króla, „Rzeczpospolita”, 8 grudnia 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/151996.html

„Nadzieja jest tym upierzonym
Stworzeniem na gałązce
Duszy – co śpiewa melodie
Bez słów i nie milknące”

Emily Dickinson (1830–1886) poetka amerykańska

Źródło: Nadzieja jest tym upierzonym...

O nadziei, O duszy

„Bądź jak ptak, który spocząwszy w locie swym na gałązce, chociaż ona ugina się pod jego ciężarem, nie przestaje śpiewać, bo wie, że ma skrzydła, które go ustrzegą od zagłady.”

Wiktor Hugo (1802–1885) francuski pisarz i polityk

O ptakach

„Tańczy i śpiewa Łajza Minelli:
To byli czasy… Ale minęli!”

Roman Gorzelski (1934–2010)

Srebrnikowe myśli, czyli bajki, fraszki, przysłowia i wierszyki, Rzeczy kłopotliwe i niekłopotliwe
Źródło: Opisanie kabaretu, s. 96

„Teksty utworów na naszym nowym albumie są równie szczere i bezczelne, jak na poprzedniej płycie, ale dotyczą innych tematów. Teraz śpiewam niekoniecznie o polityce, a bardziej o osobowościach i różnicach pomiędzy ludźmi. Peace Sells było w pełni politycznym utworem i takim utworem jest też Rust in Peace. Hangar 18 opowiada o działaniach rządu USA i zawiera pytanie, czy doszło do lądowania UFO. Tu chodzi o rzeczy związane z polityką. Jeśli mnie nie zgarną i nie zamkną, będę miał dużo szczęścia, bo władze naprawdę się wkurzą, kiedy przeczytają tekst Hangar 18, o ile oczywiście w ogóle go przeczytają. Wiem, że jakiś idiota zaniesie to komuś, kto powie: „Ej, ten koleś o czymś wie.””

Dave Mustaine (1961) gitarzysta amerykański (Metallica, Megadeth)

Ale tak naprawdę wszystko co musisz zrobić [aby to wiedzieć], to oglądać wiadomości. Połowa dzienników telewizyjnych to pretensjonalny bełkot.
o tekstach na płycie Rust In Peace (1990).

O osobowości, Pytanie

„W Kazachstanie miała koncert na stepie. W głębi pasły się ogromne stada krów i owiec, publiczność stanowiła grupka pasterzy. Niesamowity krajobraz oczarował Anię. Coś się z nią stało. Zapomniała, że śpiewa po kazachsku, dla kogoś. Głos niósł się po stepie. Zwierzęta podniosły łby. Nagle uświadomiła sobie, że jej słuchają. Zaniepokoiło ją to, a po chwili ogarnęło wzruszenie. Gdy odjeżdżała, zwierzęta czekały na dalszy ciąg występu.”

Janusz Laskowski (1946) polski muzyk

o Annie German.
Źródło: Sławomir Koper, Życie artystek w PRL, Wydawnictwo Czerwone i Czarne, Warszawa 2013, ISBN 9788377000670, s. 118.

O życiu, O czekaniu, O zwierzętach

„Mam na barkach ciężar bycia spadkobierczynią, podejmowania decyzji. Tutaj jestem osamotniona i wtedy najbardziej wspieram się myśleniem, jakby to ona widziała. Mama nie cenzurowała reżyserów, nie narzucała, nie zabraniała. Chcę się tego trzymać. (…)
Czasem ktoś mi mówi, że nagrano niedobrą płytę z piosenkami mamy, albo że ktoś śpiewa Agnieszkę po białorusku i czy ja wiem, jak te teksty zostały przetłumaczone. Bywam krytykowana, że tego nie pilnuję. Ale ja nie widzę siebie w roli cenzora. Zresztą mama wolała zagadać z panem Heniem na ulicy niż jechać, sprawdzać, kontrolować. Ona tego nie robiła, to ja też nie będę.”

Agata Passent (1973) polska felietonistka i dziennikarka.

Źródło: Beata Kęczkowska, Pamiętajmy o Osieckiej - rozmowa z Agatą Passent http://wyborcza.pl/1,75475,12551342,Pamietajmy_o_Osieckiej___rozmowa_z_Agata_Passent.html, wyborcza.pl, 26 września 2012.

O myślach, O decyzjach, O czasie, O myśleniu

„Pamiętam, pojechaliśmy z kolegami tuż po skończeniu studiów do Gdyni, z dyplomem przerobionym na sztukę objazdową. Przeróbka powstała pod auspicjami profesorów Rudzkiego, Bardiniego i Sempolińskiego, nosiła tytuł Bal na Gnojnej, tak jak przebój Grzesiuka, który śpiewałem. Występowaliśmy w kinie Bałtyk, gdzie… patrzę i własnym oczom nie wierzę, stoją za kulisami Zbyszek Cybulski i Bobek Kobiela. Cybulski był już wtedy Cybulskim, a Bobek tym Kobiela. Najpierw pomyślałem: „Niemożliwe, mam pijackie zwidy”. Zaraz sobie jednak uprzytomniłem, że przecież nie piję, tym bardziej że Zosia jest obok. Oni rzeczywiście tam byli. Potem bardzo mnie komplementowali. Cybulski powiedział, że liczą się tylko Holoubek i ja.”

Bohdan Łazuka (1938) polski aktor i piosenkarz

Źródło: Karolina Prewęcka, Zapracowałem na Łazukę, „Przegląd”, 7 października 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/24530

O piciu, O czytaniu

„Kiedy po raz pierwszy ujrzałam muszlę koncertową, wyrwałam się mamie, wdrapałam na scenę, stanęłam przed mikrofonem i… zaczęłam śpiewać wymyśloną na poczekaniu piosenkę!”

Majka Jeżowska (1960) piosenkarka polska

Źródło: Tomasz Sokołowski, Mój syn wyrósł na fajnego, mądrego, ciepłego faceta, maluchy.pl http://www.maluchy.pl/maluchowe_wywiady/majka_jezowska/

„Kościoły są pełne, wznosi się modły do Boga i śpiewa <>. Ci ludzie zostaną zmasakrowani jutro mieczem niemieckim, mimo że nie są w żadnym stopniu winni. Jestem sercem z nimi.”

Galeazzo Ciano (1903–1944) włoski polityk, zięć Mussoliniego

Źródło: Dziennik z sierpnia 1939

O Bogu, O ludziach, Serce

„Zawsze, dla was zawsze będę śpiewał do końca!”

Ryszard Riedel (1956–1994) polski muzyk rockowy, wokalista

Rawa Blues 1993, przed utworem Skazany na bluesa.

„Dziś trzeba być w pewnym sensie akwizytorem własnego talentu. Kiedy teraz o wszystkim decydują producenci, trzeba umieć podpisać taką umowę, która nas nie krzywdzi. Skończyły się czasy, że bez czytania podpisywało się dokument i szło się śpiewać i grać.”

Jan Jakub Należyty (1964)

Źródło: Maryla Pawlak-Żalikowska, Jan Jakub Należyty: Trzeba być akwizytorem własnego talentu, „Gazeta Współczesna” nr 62 online, 31 marca 2011 http://www.podlaskie.strefabiznesu.pl/artykul/jan-jakub-nalezyty-trzeba-byc-akwizytorem-wlasnego-talentu-54617.html

O czytaniu, Sens

„Piosenka aktorska to piosenka, którą śpiewa aktor. Równie dobrze można by stworzyć festiwal piosenki murarskiej, bo przecież niektórzy murarze też podśpiewują sobie przy stawianiu ścian.”

Maria Peszek (1973) aktorka i piosenkarka polska

Źródło: „Gazeta Wyborcza” 31 stycznia 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/klamczucha.htm

„Dla mnie pisanie tekstów jest bardzo ważne. Nie chcę wyjść na scenę i śpiewać teksty innych autorów. Chcę czuć, że to ja je napisałam, że to właśnie, a nie co innego, chciałam przekazać.”

Avril Lavigne (1984) muzyk rockowy, wokalistka

„Nadal będę robić to, co lubię i potrafię najlepiej, komponować, śpiewać i grać. Będę to robił tak długo, jak długo zechcą mnie słuchać. Na wysokim szczeblu drabiny z napisem „polska piosenka” już byłem. Zdobycie podobnych szczytów w Ameryce mi nie grozi. Ale gitara i możliwość przelania swych pomysłów i uczuć na papier nutowy są w moim życiu najważniejsze.”

Krzysztof Klenczon (1942–1981) kompozytor, wokalista i gitarzysta

w 1980.
Źródło: wywiad dla „Głosu Wybrzeża”, cyt. za: Ryszard Wolański, Krzysztof Klenczon…, op. cit., s. 21.

O emocjach

„O moja Piwno! Od Augustianów! Od nieszporów! Psalmów: I Siedmiu Boleści. Chodziłem kiedyś do Augustianów na nieszpory. Był tłok. Kadzili. Były palmy. Śpiewali. Te nieszpory. Te żydowskie sprawy w kościele z gotyku, w XX wieku językiem Kochanowskiego. I kiedy dochodziło do: Ty jesteś kapłan do końca wieka wedle obrządku Melchizedeka… wzruszałem się najwięcej. Od tych słów usłyszałem, zapamiętałem pierwsze nieszpory. Dlatego to piszę. Bo to się zazębia o siebie. Wszystko. I moje strony, Leszno, Chłodna. I Muranów. Bo tam najwięcej tych moich kościołów. Potem Żydzi. I te psalmy. I ta kobieta pod filarami. Jerozolima dom nasz, dom Boży, chwała jego co dzień się mnoży… Potem było, że coś „pełna w spichrze”, że zaszczyca „… trwała stolica”. Jerozolima na Starym Mieście czy Muranowie. Potem w getcie. Był jeszcze jeden psalm: Jeżeli domu sam Pan nie zbuduje, daremno nad nim robotnik pracuje. Jeżeli miasta Pan nie strzeże z góry, próżno straż czujna opasuje mury. I to dalej… co pamiętam, tyle:… (coś) odpowiada, gdy do swych w bramie nieprzyjaciół gada.”

Miron Białoszewski (1922–1983) polski poeta

Pamiętnik z powstania warszawskiego

O kobietach, O domu, O wieku

„To jest tak, że Bóg mnie lubi kiedy pracuję, ale kocha, gdy śpiewam.”

George Harrison (1943–2001) brytyjski muzyk rockowy, członek The Beatles

And it’s like God likes me when I work, but loves me when I sing. (ang.)
Źródło: wywiad przeprowadzony w biurze wytwórni Apple (Londyn, 1969)

O Bogu, Kochać się

„Żyję dla muzyki, nie dla dobra sprawy.
Słucham Metalliki, czasem Okudżawy.
Słucham ćwierku ptaków, szeleszczenia drzewa.
Szumienia strumyka. Kurwa! co ja śpiewam?!
Durna to piosenka, makabryczne rymy.
Ludzie dajcie czadu, zara kończymy.”

Artur Andrus (1971) polski dziennikarz i poeta

Źródło: Jarocin

O ludziach, O ptakach, O czasie

„Nie lubię oglądać wszelkiej maści reality show typu: śpiewają, tańczą, chodzą na szczudłach, walczą w kisielu itp. Bo nie chodzi w nich o samo śpiewanie czy tańczenie, które nawet mogłoby być fajne, tylko o to wszystko, co się dzieje wokół. Wyszukiwanie małych skandalików, zakulisowe rozgrywki, upokorzenia i łzy. Natomiast (…) nie mam za złe nikomu z kolegów, którzy biorą udział w tego typu programach, zwłaszcza jeśli odpowiada to ich temperamentowi i robią to z wdziękiem. Nie lubię też programów typu talk show. Oglądając je, czuję się często jako widz po prostu zażenowana poziomem rozmowy, poruszanymi tematami, ostentacyjnym brakiem kultury podnoszonym do rangi swady. Mam też wątpliwości co do granic prywatności w takich programach. Jestem w stanie zrozumieć, gdy osoby publiczne opowiadają na przykład o swojej walce z chorobą. To ma ogromne pozytywne znaczenie dla tych, którzy też z taką chorobą się zmagają i jest godne szacunku. Ale wiele poruszanych w takich programach tematów nasuwa pytanie o granicę sensownej obecności w mediach. Wszelkich takich programów konsekwentnie unikam zarówno jako widz, jak i jako gość, pomimo wielokrotnych zaproszeń.”

Agnieszka Wagner (1970) polska aktorka

Źródło: Joanna Rutkowska, Byłam bohaterką wielu filmowych romansów – szósta część wywiadu z Agnieszką Wagner http://www.barwyszczescia.pl/2164/bylam-bohaterka-wielu-filmowych-romansow-szosta-czesc-wywiadu-z-agnieszka-wagner.html

O walce, O łzach, Pytanie

„Miałam cztery lata i mama zabrała mnie na Festiwal Moniuszkowski w Kudowie, na którym występowała. A ponieważ zawsze musiałam robić to, co ona, naśladowałam ją też przy rozśpiewywaniu się. Wtedy właśnie dyrektor Stefan Rachoń zapytał mamę: Kto tak z Panią śpiewa w pokoju hotelowym? – Moja córka – odparła. Dyrektor na to: – Jak to córka? To małe dziecko? Niemożliwe! I rzeczywiście, w nagrodę dostałam wtedy czekoladki i różę, a dyrektor chciał ze mną nagrać płytę z ariami operowymi. Ostatecznie projekt nie doszedł do skutku. Rodzice stwierdzili, że oszczędzą dziecku stresu. Dziś wiem, że to była słuszna decyzja.”

Aleksandra Kurzak (1977)

Źródło: Magdalena Talik, Iść za głosem, Kulturaonline, 22 grudnia 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/izgl.htm

O dzieciach, O pokoju, O rodzicach, O decyzjach

„I schną powoli, ludzkie drzewa –
Jeszcze w nich szemrze, śwista, śpiewa,
Jeszcze są w stanie – o, ciekawi! –
Oglądać, jak ich kornik trawi”

Jerzy Liebert (1904–1931) polski poeta

Źródło: Skazańcy (1930), w: Pisma zebrane. Poezja – proza, Znak, Kraków 1976, s. 187.

„Kto śpiewa, podwójnie się modli,.”

Aureliusz Augustyn z Hippony (354–430) wczesnochrześcijański biskup i teolog

Bis orat, qui cantat. (łac.)

„Ja nie przywiązuję żadnej wagi do swojego śpiewania. Ono ma charakter przypadkowy, wyrywkowy. Ja nie uważam się za aktora śpiewającego – niech mnie ręka boska broni i uwolni od tej nomenklatury. Nie umiem śpiewać, nie szkoliłem się szczególnie w tym kierunku. Ja sobie „radzę”, nie śpiewam – tak bym to określił. Dysponuję jakimś standardowym wyposażeniem słuchowo-wokalnym i to jest wszystko. Nie mam ambicji śpiewaczych, piosenkarskich. Aczkolwiek, gdyby można było z tego wyodrębnić jakiś taki nurt piosenki literackiej o charakterze refleksyjnym, z taką poświatą filozoficzną, dającą się zamknąć w rygor piosenki, to może bym spróbował. Na przykład Przegląd Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu – do tej pory nie rozumiem, co to znaczy. Z całą pewnością nie jestem aktorem śpiewającym.”

Piotr Fronczewski (1946) aktor polski

Źródło: Tomasz Klauza, „Dziennik Teatralny”, Katowice, 15 stycznia 2008 http://www.dziennikteatralny.pl/artykuly/nie-jestem-aktorem-spiewajacym.html

O charakterze

„Śpiew jest dla mnie radością życia… Chciałabym śpiewać całe życie, ale nie tak, by słuchacze mówili: Co, znów ona?!, lecz: Aaa, ONA, no to posłuchajmy… Bardzo chciałabym na to zasłużyć.”

Anna German (1936–1982) piosenkarka polska

Źródło: Anna German, tvp.pl, 2013 http://www.tvp.pl/vod/seriale/obyczajowe/anna-german

O życiu, Radość

„Bóg szanuje mnie, gdy pracuję, ale kocha mnie, gdy śpiewam.”

Rabindranath Tagore (1861–1941) poeta i prozaik indyjski

O Bogu, Kochać się

„(…) są ludzie, których lubimy, jak śpiewają, ale są ludzie, których lubimy, jak nie śpiewają.(…) Jego już dawno nie było, a chórek dalej swoje…”

Andrzej Poniedzielski (1954) poeta polski, artysta kabaretowy

komentarz do występu wokalnego Artura Andrusa.
Źródło: Artur Andrus, Zabierzcie mi gitarę

O ludziach

„Rob [Marshall] po prostu potrafi oczarować każdego, a dyskusja z nim jest z góry skazana na porażkę. Nie wiem, jak on to robi! Powiedziałem mu, że nie umiem śpiewać. Stwierdził: „Umiesz”. (…) Ktoś zagrał na pianinie, a ja zaśpiewałem, chcąc przekonać Roba, że mi to nie wychodzi. Na co on powiedział: „Widzisz, dasz radę”. Bo był pewien, że po ośmiu tygodniach prób każdy zaśpiewa tak jak trzeba. No i zaufałem mu.”

Daniel Day-Lewis (1957) aktor brytyjski

o zagraniu w musicalu Dziewięć.

O zaufaniu

„Wiem, niewiele w życiu dróg schodziłam,
wciąż śpiewałam i czekałam,
ale brata nie znienawidziłam
ani siostry nie zaprzedałam.”

Anna Achmatowa (1889–1966) rosyjska poetka

Tom Różaniec (1914)
Źródło: Któryś nigdy…, tłum. Andrzej Mandalian

O siostrze, O czekaniu

„Kiedyś [występ w musicalu] było to moje duże marzenie i myślę, że jeszcze je zrealizuję. Moja ciocia jest śpiewaczką operową. Kiedyś zobaczyłem ją na deskach teatru w Regensburgu, jak śpiewała w musicalu Jesus Christ Superstar, i pamiętam, że zrobiło to na mnie ogromne wrażenie.”

Maciej Zakościelny (1980) polski aktor

Źródło: Maciej Zakościelny: Idzie nowe, wp.pl http://film.wp.pl/id,54851,name,Maciej-Zakoscielny,osoba_wywiady.html

O myślach, O wrażeniach, O myśleniu

„(…) dziś każdy może być fotografem, wszystko dzięki nowym technologiom. Telefon częściej służy do robienia zdjęć, niż komunikowania się. Zresztą podobnie jest z muzyką, każdy w zaciszu swojego domu, albo za pomocą telefonu może tworzyć swoją własną muzykę.”

Baron Wolman (1937)

Źródło: Monika Dzwonnik, Fotografik Baron Wolman: Janis Joplin śpiewała tylko dla mnie (wywiad), pap.pl, 12 grudnia 2012 http://paplife.pap.pl/palio/html.run?_Instance=cms_paplife.pap.pl&_PageID=9&dep=80760&kat=12&depStart=1&_CheckSum=-14540043

O domu, O pomocy

„Nikt nie wie, dlaczego śpiewać chcą głównie dziewczynki. Podobno chłopcy wolą grać w piłkę… We Włoszech – w przeciwieństwie do Polski czy Anglii – śpiewanie w chórze nie jest uważane za zajęcie dla chłopców.”

Sabrina Simoni (1969)

Źródło: Miejsca w sercu – Rozmowa z Sabriną Simoni, dyrygentką chóru dziecięcego Piccolo Coro dell’ Antoniano http://qlturka.pl/2015/12/02/miejsca-w-sercu-rozmowa-z-sabrina-simoni-dyrygentka-choru-dzieciecego-piccolo-coro-dell-antoniano/l, qlturka.pl, 19 września 2010

O muzyce

„Mróz śpiewa, potem wyje i marszczy szybę gładką.”

Leszek Herdegen (1929–1980)

Źródło: 24.12.1956, „Życie Literackie” nr 16, 21 kwietnia 1957, s. 3 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14859

O życiu

„(…) kiedy usłyszałem, że Konrad Imiela chce zaśpiewać Karuzelę z Madonnami, zdrętwiałem. Zawsze obawiam się, kiedy ktoś porywa się na „świętości”, bo wtedy bardzo dużo ryzykuje. Konrad śpiewa jednak ten utwór znakomicie, znalazł swój własny sposób wyrazu.”

Robert Moskwa (1965) aktor polski

Źródło: „Gazeta Wyborcza Wrocław”, 14 listopada 2002 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/10l.htm

„Nie ścigam się już tak z muzyką. Dawniej musiałam coś sobie udowodnić, walczyłam z samą sobą. Starałam się za wszelką cenę pokazać, że jestem dobra w tym, co robię. A minęły już przecież 21 albo 22 lata, od kiedy wykonuję ten zawód – jestem niemal stara. Teraz przestało to już być dla mnie na pierwszym miejscu – teraz śpiewam o moim wielkim szczęściu, dzielę się nim ze słuchaczami.”

Céline Dion (1968) kanadyjska piosenkarka

Źródło: Zapomniałam, co to życie w świetle reflektorów. http://muzyka.interia.pl/wywiady/wywiad/celine-dion/news/zapomnialam-co-to-zycie-w-swietle-reflektorow,845107,

O życiu, O muzyce

„Niewielu ludzi kupuje płyty. Potężna rzesza ściąga muzykę z internetu, albo kopiuje. Jeden kupi, a stu od niego przegrywa. Nie chodzi już nawet o to, że tracimy na tym finansowo. Chcielibyśmy jednak wiedzieć, dla ilu ludzi gramy, ilu rzeczywiście podoba się to co prezentujemy. Takim wskaźnikiem była niegdyś właśnie ilość sprzedanych płyt.”

Romuald Lipko (1950–2020) polski instrumentalista i kompozytor (Budka Suflera)

Źródło: Robert Małolepszy, Romuald Lipko: Po prostu gramy i śpiewamy http://muzyka.onet.pl/publikacje/artykuly/romuald-lipko-po-prostu-gramy-i-spiewamy,1,4531017,wiadomosc.html, muzyka.onet.pl, 22 września 2007.

O ludziach, O muzyce

„Osiem lat temu śpiewałam we Wrocławiu Gildę w „Rigoletcie”. Po premierze wylądowałam w szpitalu na dziesięć dni z zapaleniem płuc. To był największy koszmar, jaki przeżyłam – mimo choroby spróbować dośpiewać do końca. Ostatnio w Londynie wydarzyła się podobna sytuacja. Był to podczas spektaklu „Napoju miłosnego” Donizettiego, w którym brałam udział. W przerwie baryton zapowiedział, że jest chory i nie panuje nad tym, co robi. Organizatorzy zadzwonili po jego dublera, ale miał wyłączoną komórkę i nie mogli go znaleźć. Przerwa przedłużyła się prawie do godziny. Wtedy ściągnęli innego śpiewaka, który od dwóch dni był w Londynie na próbach innego spektaklu. Kiedy do niego zadzwonili bronił się, że ostatni raz wykonywał tę partię piętnaście lat temu, poza tym jest zmęczony. Ubłagali go jednak i przyszedł z pulpitem prosto na scenę, tak jak stał.”

Aleksandra Kurzak (1977)

Źródło: Magdalena Talik, Iść za głosem, Kulturaonline, 22 grudnia 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/izgl.htm

O chorobach

„Tu nie ma wody tu jest tylko skała
Skała bez wody i piaszczysta droga
Droga wijąca się wśród gór nad nami
Między skałami głazami bez wody
Gdyby tu była woda stanąłbym i pił
Lecz pośród skał nie można myśleć ani stać
Suchy jest pot a stopy grzęzną w piachu
Gdyby tu woda spływała ze skał
Martwa jest paszcza gór spróchniałe zęby pluć nie mogą
Tutaj nie można usiąść leżeć ani stać
I ciszy nawet nie ma w górach
Tylko bezpłodny suchy grzmot bez deszczu
I samotności nawet nie ma w górach
Tylko posępne czerwone twarze - drwią i szydzą
W drzwiach lepianek z popękanej gliny
Gdyby tu była woda
A nie skała
Gdyby tu była skała
Ale i woda
I woda
Źródło
Sadzawka wśród skał
Gdyby tu był chociażby wody dźwięk
A nie cykada
I śpiew suchych traw
Ale na skale wody dźwięk
Gdzie drozd-pustelnik śpiewa pośród sosen
Krop kap krop kap kap kap kap
Ale tu nie ma wody

Kim jest ten trzeci, który zawsze idzie obok ciebie?
Gdy liczę nas, jesteśmy tylko ty i ja
Lecz gdy spoglądam przed siebie w biel drogi
Zawsze ktoś jeszcze idzie obok ciebie,
Stąpa spowity płaszczem brunatnym, w kapturze
Nie wiem czy jest to kobieta czy mąż
- Kim jest ten, który idzie po twej drugiej stronie?

Co to za dźwięki wysoko w powietrzu
Pomruk matczynych lamentów
Co to za hordy w kapturach, jak roje
Na bezkresnych równinach, utykają na spękanej ziemi
Otoczonej jedynie płaskim horyzontem
Co to za miasto nad łańcuchem gór
Pęka i zrasta się i rozpryskuje - w fioletowym wietrze
Walące się wieże
Jeruzalem Ateny Aleksandria
Wiedeń Londyn
Nierzeczywiste”

Thomas Stearns Eliot (1888–1965) poeta, dramaturg i eseista angielski

The Wasteland, Prufrock and Other Poems

O myślach, O myśleniu, O samotności, O kobietach

„Jaskier - skrzywił się niziołek. - Na poezji to ty się może i znasz, ale w sprawach handlowych, wybacz, to ty jesteś kompletny bałwan. Słyszałeś, ile podatku wyliczył mi Schwann? A od czego płaci się podaki? Hę? Od czego?
- Od wszystkiego - stwierdził poeta. - Ja nawet od śpiewania płacę. I guzik ich obchodzą moje tłumaczenia, że śpiewałem z wewnętrznej potrzeby.”

Andrzej Sapkowski (1948) polski pisarz

„Teraz rozumiem. Przez mur do jasno oświetlonych tawern, żeby pić, śpiewać i recytować poezję.
- Prawie zgadłeś… Z wyjątkiem tych śpiewów i recytacji.”

Terry Pratchett książka Blask fantastyczny

The Light Fantastic

O piciu

„Raz w przedwieczornej mgle w Londynie
Ulicznik jakiś mnie zaskoczył
Podobny był do mej jedynej
Ze wstydu więc spuściłem oczy
W spojrzeniu jego czując drwinę

Zły chłopak szedł i całą parą
Gwiżdżąc w kieszenie ręce włożył
Ja za nim domy nad tą parą
Jak rozstąpione fale morza
On Hebrajczycy ja Faraon

Niech cegły zwalą się lawiną
Jeślim cię miła fałszem karmił
Władcą Egiptu i władczynią
Jestem i ciurą jego armii
Jeśli nie jesteś mą jedyną

W rogu ulicy która płonie
Ogniami wszystkich swoich fasad
Runami mgieł w nieutolonej
Krwawiącej skardze wszystkich fasad
Kobieta szła podobna do niej

Ten wzrok nieludzki i niewierny
Ta blizna tuż pod szyją gołą
Pijana szła przez próg tawerny
W tej samej chwili gdy pojąłem
Każdej kochanej fałsz bezmierny

Kiedy przytułał się z daleka
Ulisses mądry d przystani
Drgnęła staremu psu powieka
I za przędziwem cienkich tkanin
Żona na powrót męża czeka

Do Sakontali syty chwały
Wracał małżonek-król po walce
Oczy miłością jej pałały
Czekała blada a jej palce
Samca gazeli sierść głaskały

Ledwie wspomniałem szczęście króli
Tu nieprawdziwa tam niedobra
W której wciąż kocham się najczulej
Dwa cienie które los mi dobrał
Zderzyły się by zjątrzyć ból mój

Żal się już piekłem na mnie wali
Otwórz się niebo niepamięci
Za pocałunek jej zuchwali
Królowie życie z własnej chęci
Nędzarze cień by swój sprzedali

Zazimowałem w swej przeszłości
O słońce wielkanocne grzej i
Niech ciepło w sercu mym zagości
Bo zmarzło tak jak w Cezarei
czterdziestu męczenników kości

Pamięci o mój piękny statku
Czy nam już nie dość podróżować
Po fali wód o przykrym smaku
Od zórz po zmierzchy od różowych
Aż po te smutki na ostatku

Szalbierko żegnam twój kobiecy
Cień pomylonych dwóch postaci
I tej z którą zwiedzałem Niemcy
Jam ją w ubiegłym roku stracił
I nigdy nie zobaczę więcej

O Drogo Mleczna płyń siostrzyco
Białych strumieni ziem Chanaan
Kochanek białych w mgle zachwyceń
Zgrajo topielców niekochana
Ciągnijmy za nią ku mgławicom

Pamiętam jak innego roku
Kwietniowy świr zwiastował wiosnę
Śpiewałem radość u jej boku
Śpiewałem miłość męskim głosem
Gdy rozkwitała miłość roku”

Guillaume Apollinaire (1880–1918) francuski poeta

O wiośnie, O kochankach, O piekle, Chłopak

„I
To nie jest kraj dla starych ludzi. Między drzewa
Młodzi idą w uścisku, ptak leci w zieleni,
Generacje śmiertelne, a każda z nich śpiewa,
Skoki łososi, w morzach ławice makreli,
Całe lato wysławiać będą chóry ziemi
Wszystko, co jest poczęte, rodzi się, umiera.
Nikt nie dba, tą zmysłową muzyką objęty
O intelekt i trwałe jego monumenty.

II
Nędzną rzeczą jest człowiek na starość, nie więcej
Niż łachmanem wiszącym na kiju, i chyba,
Że dusza pieśni składać umie, klaśnie w ręce,
A od cielesnych zniszczeń pieśni jej przybywa.
Tej wiedzy w żadnej szkole śpiewu nie nabędzie,
W pomnikach własnej chwały tylko ją odkrywa.
Dlatego ja morzami żeglując przybyłem
Do świętego miasta Bizancjum.

III
O mędrcy gorejący w świętym boskim ogniu
Jak na mozaice u ścian pełnych złota,
Wyjdźcie z płomienia, co żarem was oblókł,
Nauczcie, jak mam śpiewać, podyktujcie słowa.
Przepalcie moje serce. Chore jest, pożąda,
I kiedy zwierzę z nim spętane kona,
Serce nic nie pojmuje. Zabierzcie mnie z wami
W wieczność, którą kunsztownie zmyśliliście sami.

IV
A kiedy za natury krainą już będę,
Nigdy formy z natury wziętej nie przybiorę.
Jak u greckich złotników, tak formę wyprzędę
Wplatających w emalię liść i złotą korę,
Ażeby senny cesarz budził się ze dworem,
Albo tę, jaką w złotej wykuli gęstwinie,
Żeby śpiewała panom i damom Bizancjum
O tym, co już minęło, czy mija, czy minie.”

William Butler Yeats (1865–1939) poeta i dramaturg irlandzki, noblista

O koniach, O wiedzę, O ptakach, O naturze

„I przez całą tę brudną drogę, nie wiedzieć czemu, niewypowiedzianie dręczyła Iwana wszechobecna orkiestra, przy akompaniamencie której ociężały bas śpiewał o swej miłości do Tatiany.”

Michaił Bułhakow (1891–1940) pisarz rosyjski

„Wyruszył zastanawiając się, jak przywołać cebulę. Wprawdzie na straganach zwykle widywał ją w wiankach, ale chyba w wiankach nie rosła. Może chłopi używają szkolonych psów albo śpiewają pieśni, żeby ją wywabić?”

Terry Pratchett książka Blask fantastyczny

The Light Fantastic

„Tę porę roku dostrzec we mnie możesz,
Gdy liście żółte, żadne, nieco liści,
Z drżących gałęzi zwisają na mrozie;
Gdzie słodko śpiewał ptak, nagi chór zniszczeń.
Zmierzch dnia twym oczom we mnie się odsłania,
Gdy słońce gaśnie na zachodzie nisko,
A noc je z wolna pochłania, pochłania -
Bliźniaczka śmierci - pieczętując wszystko.
Nikły żar we mnie widzisz, po płomieniu,
Który w popiele młodości umiera
Na łożu śmierci, gdzie zagaśnie w cieniu,
Przez to pożarty, co dotąd pożerał. (…)”

William Shakespeare książka Sonety Williama Szekspira

Shakespeare's Sonnets

O ptakach, O nocy, O śmierci, O słońcu

„Zygmunt miał napisać muzykę, Ewa śpiewać, a Piotr łudził się, że to przedsięwzięcie ich pogodzi, bo już od jakiegoś czasu trwał konflikt między nimi. Ale nic z tego nie wynikło. Jak mógł ich pogodzić Marco Polo albo my, skoro nie pogodził ich Wyspiański i Wajda. Muzykę do Nocy listopadowej pisał przecież Zygmunt dla Ewy. Rola Pallas Ateny, którą miała śpiewać, była wymyślona inscenizacyjnie „pod nią”, statycznie, monumentalnie, w trosce o to, by nie krępował jej brak scenicznego doświadczenia. Ale Ewa w ostatniej chwili się wycofała. Bała się chyba zrobić krok naprzód w rozwoju, spróbować czegoś nowego. Myślę, że to był główny powód jej rozstania z Zygmuntem.”

Andrzej Maj (1950–2005) polski reżyser

o konflikcie Zygmunta Koniecznego i Ewy Demarczyk.
Źródło: Piwnica pod Baranami czyli Koncert ambitnych samouków. Warszawa: Tenten, 1994, s. 260–261.

O myślach, O myśleniu, O czasie

To tłumaczenie czeka na recenzję. Czy to jest poprawne?

„Podjąłem łatwą drogę i do pewnego stopnia żałuję tego. Mimo to sposób, w jaki to zrobiliśmy, był uczciwy. Graliśmy i śpiewaliśmy tak, jak my to czuliśmy, i jest wiele do powiedzenia na ten temat.”

Johnny Cash (1932–2003) amerykański muzyk country

„Żyjemy w czasach zaniku indywidualności. W każdej ze sztuk, nie tylko w muzyce. Znam co najmniej pięć grup, które brzmią tak jak Backstreet Boys, pięć młodych dziewcząt, które śpiewają jak Britney Spears, z dziesięć grup prezentujących taki sam repertuar rap czy hip-hop. Lenistwo wkradło się do przemysłu muzycznego, teraz liczą się tylko pieniądze, duże pieniądze.”

Natalie Cole (1950–2015) piosenkarka amerykańska

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Berlin, 6 lipca 2000.
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 263.

O pieniądzach

„Piszę, gdy jestem w nastroju, który sprawia, że zaczynam o czymś śpiewać. Wiele tekstów najpierw wypowiadam, potem dopiero spisuję, a nie odwrotnie. I gdy w moich ustach brzmią autentycznie, zachowuję. Nie wycofuję się, nawet jeśli czuję, że są kontrowersyjne albo mogą przysporzyć mi kłopotów.”

Iggy Pop (1947) amerykański muzyk rockowy

z wywiadu z 6 sierpnia 1999 w Londynie
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 170.

„Lubię, gdy piosenka opowiada jakąś historię. Wtedy jest dla mnie jak zaklęcie. Dzięki niej możesz wytłumaczyć coś sobie lub kogoś zabawić. Piosenki mają różne zastosowania. Myślę o nich jak o porządkowaniu swojego umysłu. W takim znaczeniu, że problemom, które zaprzątają moje myśli, nadaję formę za pomocą rymu i rytmu. Gdy jeszcze wyobrazisz sobie ten kształt i zaśpiewasz go, to sprawia ci to dodatkową przyjemność. Śpiewam w ten sposób dla córki, próbując przyciągnąć jej uwagę, starając się rzucić na nią czar, wręcz testuję na niej piosenki. Właśnie do tego celu je wykorzystuję. Aby rzucić urok na słuchacza i zakląć w nich jego uwagę.”

Suzanne Vega (1959) piosenkarka amerykańska

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Nowy Jork, 5 września 1996.
Źródło: Piotr Kaczkowski, Przy mikrofonie, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, ISBN 83-7052-806-6, s. 202-203.

O myślach, O myśleniu, Córki, O przyjemności

„Chcę śpiewać, grać spektakle, spotykać się z ludźmi. To jest dla mnie najważniejsze, bo nie lubię nagrań, rejestracji telewizyjnych. Nie uznaję sztuki dla sztuki, gdyż śpiewam dla ludzi, z którymi chcę mieć dobry kontakt i myślę, że daję im sporo. Zresztą, oni też mi wiele dają. Na spektaklu następuje między nami sprzężenie zwrotne. Wspaniałe uczucie. to jest właśnie to, dlaczego warto uprawiać ten zawód. Tylko to ma sens, i dla tego warto żyć. Urodziłam się po to, by śpiewać.”

Ewa Demarczyk (1941) polska piosenkarka i aktorka

Źródło: rozmowa Bohdana Gadomskiego, Raczej słucham niż mówię http://b-gadomski.blogspot.com/p/wywiady.html, 1998.

O myślach, O myśleniu, Sens, O ludziach

„Jasna Góra, czarna madonna, nasza matko, miej w opiece naród cały, który żyje dla Twej chwały, tak śpiewaliśmy na początku.”

Mateusz Morawiecki (1968) polski menedżer, historyk, bankowiec i polityk, Szesnasty Premier Rzeczypospolitej Polskiej od 2017 roku

Źródło: Morawiecki zawierza kraj Czarnej Madonnie i Rydzykowi. Bo wrogowie robią podkop, jak pod Jasną Górą https://oko.press/morawiecki-zawierza-kraj-czarnej-madonnie-i-rydzykowi-bo-wrogowie-robia-podkop-jak-pod-jasna-gora/, oko. press, 8 lipca 2018

O górach

„Chcemy przekształcać Europę, ją z powrotem, takie moje marzenie, rechrystianizować, bo niestety w wielu miejscach nie śpiewa się kolęd, kościoły są puste i są zamieniane na muzea. To wielki smutek.”

Mateusz Morawiecki (1968) polski menedżer, historyk, bankowiec i polityk, Szesnasty Premier Rzeczypospolitej Polskiej od 2017 roku

Źródło: Mateusz Morawiecki ma ambitny cel. „Chcemy rechrystianizować Europę. To moje marzenie” http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114884,22758869,mateusz-morawiecki-ma-ambitny-cel-chcemy-rechrystianizowac.html, gazeta.pl, 8 grudnia 2017

O smutku

„Yma Sumac – dziewczyna, która już umarła, a dysponowała przeszło czterema oktawami, od barytonu do najwyższych koloratur sopranu. Była Peruwianką i na pewno Indianką. Z czasem wytwórnie zmusiły ją do śpiewania standardów tanecznych, dansingowych, ale są nagrania, gdzie ona głosem przy dzikiej muzyce odgrywa dżunglę. Tajemnicze szelesty i ryki jaguarów. Śpiewa dżunglę sopranem i barytonem naraz. Ja byłem zachwycony Ymą Sumac, no i dzięki niej po raz pierwszy poczułem rytm.”

Jacek Kleyff (1947) polski poeta, kompozytor, bard

Źródło: Rozmowa, Wołowiec 2012, s. 12.

O czasie

„Cóż, we wczesnym okresie to była osoba związana z kościołem, Mahalia Jackson. I Rosetta Tharpe. Były to bardzo duchowe, silne głosy. Wiedziałam tylko, że są to czarne osoby, rozpoznawane i szanowane. Ale muszę wspomnieć, że zawsze śpiewałam covery piosenek mężczyzn. Nie śledziłam ani nie słuchałam tak wielu piosenek wykonywanych przez kobiety.”

Tina Turner (1939) amerykańska piosenkarka

odpowiedź na pytanie o pierwsze muzyczne wpływy.
Źródło: Mark Bego, Tina Turner: Break Every Rule, 2005, s. 18.

O kobietach

„Gdy dostaję wiadomości od nieszczęśliwych ludzi, zastanawiam się, jak to możliwe, że ludziom tak bardzo może brakować miłości. Zachęcam, aby żyli miłością, aby mówili tym, których kochają, że za nimi tęsknią, chcą z nimi być. Wydaje mi się, że Beatlesi mieli rację, gdy śpiewali: All you need is love.”

Daniela Vega (1989) chilijska aktorka

Kiedy otrzymujemy miłość, życie staje się łatwiejsze.
Źródło: Karolina Domagalska, Diwa, „Wysokie Obcasy” nr 1/2019, s. 56.

Kochać się, O ludziach

„Przed laty krążył dowcip o Mieczysławie Foggu, że niby odkopano w Egipcie mumię, która ożyła i spytała, czy ten Fogg jeszcze śpiewa. Dzisiaj bohaterem dowcipu jest Czesław Niemen. Na pewno po trosze dlatego, że Fogg od lat nie żyje, ale pewnie i z tego powodu, że nie wszystkie nastolatki słyszały śpiewającego Fogga. I ja nie mówię, że są niewykształcone i nieobyte. Każda epoka ma swego idola, a każde środowisko swoje dzieła i wykonawców, którymi się zachwyca. Oczywiście ważne, by poszerzać swój krąg zainteresowań, czyli sięgnąć po tego Mieczysława Fogga czy Ellę Fitzgerald, ale to już inna historia.”

Małgorzata Karolina Piekarska (1967) polska dziennikarka i pisarka

Wzrockowisko (rubryka w czasopiśmie Cogito)
Źródło: Co znaczy znany?, nr 20/2000 (144), 28 listopada 2000; cyt. za: s. 126.

O lecie, O historii

„Syreny śpiewają, by człowiek uległ. Wystawiają na próbę jego moc przeobrażania. A także jego wolę stałości, która jest tylko skokiem śmiertelnym w zapomnienie.”

Carlos Fuentes (1928–2012) pisarz meksykański

Rozdział: Happily ever after
Święta strefa

„Pracowity, ostrożny, przebiegły Ulisses, przywiązany do największego masztu, słuchający bez zagrożenia. Nie słyszał nic, oto jest prawda. Syreny mu nie śpiewały. Zagubiony statek minął w ciszy wyspy zaczarowane; głucha załoga wyobraziła sobie tę pokusę. Przywiązany kapitan powiedział, że słyszał i wytrzymał. Kłamał. To kwestia prestiżu, sensu legendy. Ulisses był własnym agentem od reklamy. Syreny tym razem, tylko tym razem, nie śpiewały: ten jeden raz, kiedy historia zanotowała ich śpiew (…) Ulisses mógł minąć je bez zagrożenia. Ulisses pragnął tylko być bohaterem antagonizując: zawsze puls agonii; nigdy śpiew syren, który słyszalny jest tylko dla tych, co już nie podróżują, już nie zdobywają się na wysiłek, wyczerpali się, chcą przeobrażeni przebywać w jednym tylko miejscu, które będzie mieściło ich wszystkich.”

Carlos Fuentes (1928–2012) pisarz meksykański

Rozdział: Happily ever after
Święta strefa

O wysiłku, Sens, O prawdzie, O podróżowaniu

„Pamiętam starego proboszcza, wieloletniego gościa wakacyjnego, którego nazywałyśmy Formularz Mszalny, bo dzień w dzień, kiedy doszedł do ołtarza, informował nas, że dzisiaj obowiązuje formularz mszalny z takiego to a takiego święta… i do głowy mu nie przyszło, że myśmy ten formularz już musiały odnaleźć, skoro śpiewałyśmy introit. Prawie też nie ma księdza, który by nas nie informował na wstępie, jakie dziś mamy święto, chociaż przecież my już od paru godzin o tym wiemy i długie pacierze odprawiłyśmy o tym święcie.”

Małgorzata Borkowska (1939) polska benedyktynka i pisarka

Źródło: Oślica Balaama, str. 30, Wydawnictwo Benedyktynów TYNIEC

„Jestem za stary by być sędzią, ale jestem dość młody, by śpiewać.”

Mick Jagger (1943) brytyjski muzyk rockowy, wokalista The Rolling Stones

wypowiedziane 8 lipca 2018 na koncercie w Warszawie.
Źródło: Fakty, TVN, 9 lipca 2018

„W przerwach oprawcy chodzili po trupach, kopali, przewracali, dobijali żyjących, rabowali kosztowności. Ciała dotykali przez jakieś specjalne szmatki. Mnie samej zdjęto z ręki zegarek, nie zauważyli przy tym, że jeszcze żyję. W czasie tych okropnych czynności pili wódkę, śpiewali wesołe piosenki, śmieli się. Obok mnie leżał jakiś tęgi, wysoki mężczyzna w skórzanej kurtce, który długo rzęził. Niemcy oddali 5 strzałów, zanim skonał. W czasie dobijania strzały raniły mi nogę. Leżałam tak przez długi czas w kałuży krwi, przyciśnięta trupami. Myślałam tylko o śmierci, jak długo będę się jeszcze męczyć. W nocy zepchnęłam martwe ciała leżące na mnie.”

Wanda Lurie (1911–1989)

o rzezi warszawskiej Woli w 1944.
Źródło: Szymon Datner, Kazimierz Leszczyński (red.), Zbrodnie okupanta w czasie powstania warszawskiego w 1944 roku (w dokumentach), Wydawnictwo MON, Warszawa 1962, s. 61–65.

O myślach, O myśleniu, O piciu, O śmierci

„Zawsze uwielbiałem śpiewać. Pierwszą piosenką, do której nauczyłem się wszystkich słów, była Girl of My Best Friend Elvisa. Tata zapoznał mnie z muzyką Elvisa, a kiedy dostałem od dziadka sprzęt do karaoke, nagraliśmy z kuzynem całe mnóstwo jego piosenek. Szkoda, że nie mam już tych nagrań, bo chętnie bym posłuchał.”

Harry Styles (1994) brytyjski piosenkarz, autor tekstów i aktor

Źródło: Siła marzeń. Życie w One Direction, tłum. Dariusz Rossowski, Wydawnictwo JK, Łódź 2013, s. 13.

„A syrena szła i śpiewała. A gdy już była tuż, tuż nad brzegiem Wisły, odwróciła się, spojrzała ku wiosce i zawołała na głos cały: – Kochałam cię, ty brzegu wiślany, kochałam was, ludzie prości i serca dobrego, byłam waszą pieśnią, waszym czarem życia! Czemuż wzięliście mnie w niewolę, czemuż chcieliście, abym w pętach, w więzieniu, na rozkaz książęcy śpiewała? Śpiewałam wam, ludzie prości, ludzie serca cichego i dobrego, ale na rozkaz śpiewać nie chcę i nie będę. Wolę skryć się na wieki w fale wiślane, wolę zniknąć sprzed waszych oczu i tylko szumem rzeki do was przemawiać. A gdy przyjdą czasy ciężkie i twarde, czasy, o których nie śni się, ani wam, ani dzieciom i wnukom dzieci waszych śnić się jeszcze nie będzie, wtedy, w lata krzywdy i klęski, szum fal wiślanych śpiewać będzie potomkom waszym o nadziei, o sile, o zwycięstwie.”

Artur Oppman (1867–1931) polski poeta okresu Młodej Polski

legenda o Warszawskiej Syrence. Źródło: Legendy warszawskie. Syrena https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/legendy-warszawskie-syrena.html, wolnelektury.pl

O sile, Kochać się, O dzieciach, O ludziach

„W mojej muzyce musi być obecna radość; nie chcę śpiewać o tematach, które wywołują u mnie depresyjny nastrój. Nie – ja chcę uszczęśliwiać ludzi, chcę uszczęśliwiać siebie. Stąd radość w moich piosenkach. Na poziomie jakościowym bardzo trudno jest zawrzeć ją w muzyce. Zawsze łatwiej jest wywoływać u ludzi uśmiech, jak sądzę… Tak, jak robił to wielki Michael Jackson. Częściej dawał wywoływał u ludzi uśmiech niż łzy. To właśnie staram się robić.”

Lou Bega (1975) niemiecki piosenkarz

Źródło: Katarzyna Kasińska, Staram się być porządnym facetem http://muzyka.interia.pl/wywiady/news-staram-sie-byc-porzadnym-facetem,nId,1689031, muzyka.interia.pl, 16 lipca 2009

Radość, O uśmiechu, O ludziach, O łzach

„Przez dwa miesiące namawiała mnie, żeby nagrał swój głos, a gdy tato usłyszał kasetę, omal mnie nie zabił za to, że nie powiedziałem mu wcześniej, że umiem śpiewać. Szczerze mówiąc, ja też tego nie wiedziałem.”

Gianfranco Randone (1970)

Źródło: Eiffel 65 (biografia) http://muzyka.wp.pl/aid,3313,title,Eiffel-65,artysta_biografia.html?ticaid=11ae97, wp.pl

„Mnie basen uspokajał, wszystko porządkował. Tam tworzyłam historie, napisałam wiele tomów harlequinów, uczyłam się do testów, śpiewałam piosenki. Woda dawała poczucie bezpieczeństwa. To było miejsce, w którym nie zagrażał mi świat. Wiedziałam, że to mój czas, że nikt nie zadzwoni, nie przerwie, nie zaprowadzi w inne miejsce. Każdy ma swój dom i czuje spokój, kiedy zamknie drzwi od środka. Ja miałam wodę.”

Otylia Jędrzejczak (1983) polska pływaczka, mistrzyni olimpijska

Źródło: rp.pl, 2 lutego 2017 http://www.rp.pl/Plus-Minus/302029876-Otylia-Jedrzejczak--Plywanie-daje-poczucie-bezpieczenstwa.html,

O wodzie, O czasie, O świecie, O domu

„Kościoły są pełne, wznosi się modły do Boga i śpiewa Boże, coś Polskę.”

Galeazzo Ciano (1903–1944) włoski polityk, zięć Mussoliniego

Ci ludzie zostaną zmasakrowani jutro mieczem niemieckim, mimo że nie są w żadnym stopniu winni. Jestem sercem z nimi.
Źródło: Dziennik z sierpnia 1939

O Bogu

„W pewnej chwili Pas zaczął nucić Pierwszą Brygadę. Coraz głośniej. Obecni podchwycili słowa i melodię. Rytm marsza towarzyszył dygotom domku. Po Brygadzie śpiewaliśmy Białe róże, potem już inne piosenki, jedna wypływała z drugiej: Rozmaryn, Ułani pod okienkiem, Czerwony pas, Jak dobrze nam zdobywać góry, Otwarte okna.”

Teresa Sułowska-Bojarska (1923–2013) polska poetka i prozaik

Padały bomby, pociski z nieba i z ziemi, a my śpiewaliśmy jak w transie, porwani melodią pieśni legionowej, żołnierskiej, harcerskiej. Nikt nie myślał, co może stać się w każdej chwili. Nikt już się nie bał. Nawet ja straciłam nieustające dotąd poczucie strachu. Niech się dzieje, co ma się dziać, my śpiewamy, wszystko jedno. Zrobiło się prawie wesoło.
o powstaniu warszawskim 1944.
Źródło: Teresa Sułowska-Bojarska, Codzienność. Sierpień-wrzesień 1944, op. cit., s. 170.

„Wiosna jest piękna wszędzie, ale w Syrii jest więcej niż piękna… Wiosna jest duchem Boga, który nierozpoznany przemierza pospiesznie ziemię. Gdy dotrze do Syrii, zwalania i obraca się wstecz: obcuje z duchami królów i proroków unoszącymi się w przestworzach, śpiewa ze strumieniami salomonową Pieśń nad Pieśniami, powtarza z cedrami Libanu wspomnienia dawnej chwały.”

Khalil Gibran (1883–1931) libański pisarz, poeta i malarz

Połamane skrzydła (1912)

O wiośnie, O Bogu

„Problem zaczął się w momencie, kiedy ja dalej się rozwijałam, uczyłam i chciałam robić rzeczy poważniejsze, a tymczasem miałam nadal śpiewać te same piosenki, które wykonywałam, mając lat 15. Miałam wrażenie, że oszukuję publiczność.”

Sasha Strunin (1989) piosenkarka polska

Wypowiedzi piosenkarki Źródło: Gazeta.pl, 2016 http://weekend.gazeta.pl/weekend/1,152121,20833155,sasha-strunin-wraca-na-scene-mialam-wrazenie-ze-oszukuje.html

O problemach, O wrażeniach, O oszukiwaniu

„Sopran koloraturowy to rzeczywiście bardzo ciekawy, niezwykle efektowny rodzaj głosu. Jest wiele ról (…), które napisano specjalnie dla niego. Z tych wszystkich, które śpiewałam, najbardziej cenię sobie Królową Nocy z Czarodziejskiego fletu.”

Anna Jeremus-Lewandowska (1959)

Niezwykle trudna technicznie, wykorzystująca całą rozległą skalę głosu, wymaga wyjątkowych predyspozycji i umiejętności. Śpiewałam ją wielokrotnie (...). Za każdym razem zaśpiewanie tej roli było dla mnie wyzwaniem, ale i dawało ogromną satysfakcję. Źródło: Artystyczny jubileusz, „Tygodnik Płocki” nr 33, 16 sierpnia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/122306.html

„Nie miałabym nic przeciwko zagraniu w odcinku Ekipy. Słyszałam, że producenci są moimi wielbicielami. Rzeczywiście, rozmawiałam z jednym z nich, zatem zobaczymy, jak to się potoczy. Uwielbiam ten program. Przypuszczam, że nie umiem śpiewać, więc raczej nie wystąpię w Amerykańskim Idolu.”

Betsy Russell (1963) aktorka amerykańska

Sama nie wiem. Przyjęłabym dobrą rolę, ale przyjęłabym także słabą rolę w dobrym projekcie. Źródło: Betsy Russell o filmie „Piła V”, „Kino Świat”, 23 października 2008 http://www.kinomaniak.pl/katalog/wywiad/68,1

„Urodziłem się we Lwowie. Ojciec śpiewał w chórze w teatrze operowym. Brat mamy, obdarzony pięknym barytonem, był solistą w operze. Miał w swym repertuarze partię Oniegina, śpiewał w Halce Moniuszki, w Traviacie.”

Bohdan Stupka (1941–2012)

Ja z magią teatru zetknąłem się już w wieku 7 lat, oglądałem opery, balet. Już w dzieciństwie lubiłem się przebierać w kostiumy teatralne, co niepokoiło moją mamę. Źródło: Jan Bończa-Szabłowski, Ręka Woszczerowicza, „Rzeczpospolita”, 19 września 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/rekaw.htm

Aleksandra Kurzak (1977)

Moja córka – odparła. Dyrektor na to: – Jak to córka? To małe dziecko? Niemożliwe! I rzeczywiście, w nagrodę dostałam wtedy czekoladki i różę, a dyrektor chciał ze mną nagrać płytę z ariami operowymi. Ostatecznie projekt nie doszedł do skutku. Rodzice stwierdzili, że oszczędzą dziecku stresu. Dziś wiem, że to była słuszna decyzja. Źródło: Magdalena Talik, Iść za głosem , Kulturaonline, 22 grudnia 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/izgl.htm

O pokoju

To tłumaczenie czeka na recenzję. Czy to jest poprawne?

„Chcę namalować sposób w jaki śpiewa ptak.”

Claude Monet (1840–1926) malarz francuski

O ptakach

„Na lotnisku w Neapolu czekał na nas (leciałam oczywiście w towarzystwie Ranucia) kompozytor piosenki, którą miałam śpiewać na festiwalu. Towarzyszyła mu żona, młoda, przystojna kobieta – matka pokaźnej liczby dzieci. Dokładnie nie pamiętam, ale liczba dzieci waha się w mojej pamięci między siódemką a dziewiątką. Zresztą, jeśli popełniam niedokładność, to do tego czasu wyrównana ona została z pewnością na korzyść dziewiątki.”

Anna German (1936–1982) piosenkarka polska

Cytaty z książki "Wróć do Sorrento?..."

O matce, O kobietach, O dzieciach, O czasie

Cytaty o śpiewie strona 5

Cytaty o śpiewie
strona 5