Cytaty na temat koniec
strona 6

„Powtarzane jest jak mantra: zlikwidować Kartę Nauczyciela, zderegulować ten zawód i wprowadzić totalną konkurencję. A na końcu najlepiej komputery, w Szkole 2.0 uczniowie będą mogli uczyć się sami. (…) Neoliberalizm jest radykalnym posthumanizmem – nie potrzebuje ludzi, o ile nie działają jak maszyny. Rewolucja kulturalna trwa, spustoszenie jakie uczynił nowy system matury, zwłaszcza z języka polskiego zaczniemy odczuwać już niebawem, gdy w pełni dorosłe życie zaczną wkraczać ludzie może i dobrze wykształceni w sensie edukacyjnej wartości dodanej, lecz pozbawieni kluczowych, a niemierzalnych kulturowych kompetencji.”

Edwin Bendyk (1965) polski publicysta

Źródło: Nauczyciel, wróg publiczny nr 1, Antymatrix, 21 czerwca 2012 http://bendyk.blog.polityka.pl/2012/06/21/nauczyciel-wrog-publiczny-nr-1/

O życiu, O ludziach, O nauczycielach, Sens

„To nie koniec świata!”

Karolina Gorczyca (1985) polska aktorka

„To takie mrugnięcie okiem – dotyczące przepowiedni „końca świata” w 2012 roku. Wszyscy mówią, że trzeba robić zapasy, bo będzie przebiegunowanie, zaleje nas jakaś fala itd. Jeśli się tak stanie, to się stanie – po prostu będzie koniec! Ale być może, gdy minie dzień wyznaczony przez Majów jako koniec świata, spojrzymy na wszystko z uśmiechem. I na pewno bardziej będziemy się cieszyć każdym następnym dniem…”

Marcin Ciurapiński (1970)

o utworze Ostatni stróż cywilizacji. Źródło: Michał Kirmuć, Big Day: Nutka nostalgii, terazrock.pl, 1 grudnia 2012 http://www.terazrock.pl/teksty/czytaj/Big-Day_-Nutka-nostalgii.html

O uśmiechu, O czytaniu

„Litując się nad nieszczęściami bohaterów powieści, w końcu zaczynamy litować się za bardzo nad własnymi.”

Jorge Luis Borges (1899–1986) argentyński pisarz, poeta i eseista

Opowiadania
Źródło: opowiadanie Zakończenie

O nieszczęściu

„Sztuka najnowsza. Zauważyłeś? Jesteś na początku intuicyjnego zachwytu? Brawo. Jesteś na drodze zrozumienia. Przed tobą ciekawe lata. Szukania, porównywania, WYBORU. Sztuka nie jest inwestycją, choć może nią być. Na sztuce zarabia się niechcący, na marginesie własnego zachwytu. Sztuki trzeba się uczyć, bez końca. Słuchać, czytać, patrzeć, porównywać. A na końcu ufać sobie.”

Andrzej Prus (1947) polski aktor teatralny i filmowy

O sztuce, O zrozumieniu, O czytaniu

„Bogu niech będą dzięki za tę nowinę, którą mi przynosicie! Nie mogłabym się lepszej spodziewać, jako że zwiastuje mi ona koniec mojego żywota i łaskę, jaką mnie Bóg obdarzył, bym mogła życie moje oddać na chwałę Jego Imienia i Jego Świętego Rzymsko-Katolickiego Kościoła.”

Maria I Stuart (1542–1587) królowa Szkocji

gdy dowiedziała się od opiekującego się nią lorda Shrefsbury, że umrze na szafocie.
Źródło: Curt Riess, Procesy, op. cit., s. 92.

O życiu, O Bogu

„W latach ’80. trochę stchórzyliśmy i wbrew temu, jaki mamy obraz samych siebie, to „Solidarność” dała się w istocie bardzo łatwo spacyfikować, wszystko się szybko rozpełzło, a potem dogorywało właśnie po kruchtach, zupełnie zneutralizowane politycznie. W końcu została tylko garstka elity opozycyjnej, która naprawdę nie miała innego wyjścia, jak dogadywać się z komunistami, bo nie było już społecznego potencjału dla opozycji. I myślę, że Kościół odegrał w tym wszystkim szalenie dwuznaczną rolę.”

Agata Bielik-Robson (1966) polska filozof

Źródło: rozmowa Agaty Bielik-Robson i Tadeusza Bartosia, Ateizm, gnoza i magiel polski, krytykapolityczna.pl, 16 marca 2013 http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/czytaj-dalej/20130316/ateizm-gnoza-i-magiel-polski

O myślach, O czytaniu, O myśleniu, Obraz

„Chciałbym zwrócić uwagę na fakt, iż po 1989 r. w Polsce niemal nieustannie prowadzone były działania przeciwko szeroko rozumianym środowiskom niepodległościowym. To nie jest tak, że przed laty mieliśmy do czynienia z tzw. inwigilacją prawicy, później nie działo się nic i teraz – w ciągu ostatnich lat – prowadzone były działania m. in. wobec Strefy Wolnego Słowa. Przypominam, że w drugiej połowie lat 90. też dochodziło do zdarzeń świadczących o próbie wyeliminowania części konkurencji politycznej. Włamywano się do naszych biur, przebito opony w moim samochodzie. Potwierdzeniem nieprzypadkowości tego drugiego działania jest opinia ekspertów, która trafiła do prokuratury. Organy ścigania, działając na polityczne zamówienie, przygotowywały niedorzeczne akty oskarżenia oparte na kompletnie wymyślonych sytuacjach. Celem było gnębienie i zniszczenie. To nie ulega wątpliwości. Z tego punktu widzenia proceder, który ujawnili koordynator do spraw służb specjalnych i „Gazeta Polska Codziennie”, są kontynuacją niechlubnej i niszczącej demokrację postkomunistycznej tradycji, z którą trzeba w końcu raz na zawsze zerwać.”

Jarosław Kaczyński (1949) polski polityk, premier RP

Źródło: Jarosław Kaczyński: nie cofniemy się ani o krok, niezalezna.pl, 24 maja 2016 http://niezalezna.pl/80867-jaroslaw-kaczynski-nie-cofniemy-sie-ani-o-krok

O demokracji, O zerwaniu, O lecie

„Z pewnością pierwszego meczu, na Filipinach, nie przegrałem umyślnie. Tal potem powiedział, że jeśli wygrałbym go, to długo bym nie pożył. Najłatwiej byłoby powiedzieć, że nie zostałem mistrzem świata, gdyż Breżniew nie pozwolił. Ale w rzeczy samej Breżniew nie chciał też i Kasparowa, ale Kasparow wytrzymał i koniec końców pokonał Karpowa. W moim charakterze były niedostatki, których nigdy nie mogłem przezwyciężyć, poprawić. I właśnie te niedostatki przeszkodziły mi zostać mistrzem, gdyż zbyt późno posiadłem najważniejsze tajniki kunsztu szachowego, gdy oddałem już zbyt dużo energii.”

Wiktor Korcznoj (1931–2016) rosyjski szachista

Źródło: wywiad z Korcznojem (2004) http://new-arch.rp.pl/artykul/470236_U_czlowieka_jest_sumienie.html

O charakterze

„Pochwalony niech będzie koniec, że jest początkiem,
I początek niech będzie pochwalony, że jest końcem.”

Jacek Dehnel (1980) poeta polski

„[Debiutancka płyta] ukaże się na przełomie maja i czerwca. Wreszcie, bo można powiedzieć, że pracuję nad nią od siedmiu lat – wcześnie zaczęłam. Próbowałam i próbowałam, i teraz w końcu się udało. Pierwszy singiel ma mieć premierę w połowie kwietnia. Już nie mogę się doczekać.”

Patricia Kazadi (1988) polska piosenkarka

Źródło: „Joy” nr 4(61), kwiecień 2011

„Koniec końców, tylko Bóg może zadecydować, czy podaruje komuś dziecko, czy nie. Ja jedynie staram się skierować jego łaskę na pacjentkę.”

Yahya Jammeh (1965) polityk gambijski, prezydent Gambii

Źródło: Prezydent Gambii Yahya Jammeh – jeden z ostatnich władców absolutnych na Ziemi http://konflikty.wp.pl/kat,1020225,title,Prezydent-Gambii-Yahya-Jammeh-jeden-z-ostatnich-wladcow-absolutnych-na-Ziemi,wid,14980387,wiadomosc.html, 5 października 2012, wp.pl

O Bogu, O dzieciach

„Oto zbliża się koniec świata i antychryst już przyszedł (…). Bestia dwurożna, jeden róg to car, drugi – Nikon.”

Awwakum Pietrow (1620–1682) rosyjski pisarz, przywódca religijny

krytyka cara Aleksego I Romanowa i moskiewskiego patriarchy Nikona.
Źródło: Błażej Dąbrowski, Wykastrowane archanioły, „Focus Historia” nr 12 (92)/2014 (grudzień), s. 56.

O historii

„(…) dla każdego, kto podejmuje zadanie przewodnika w krainę zjawisk chemicznych, droga osobliwie jeży się od trudności. Przede wszystkim z samej istoty procesu chemicznego wynika, że dla nas dostępne są tylko początek i koniec jego, i tak w procesie rdzewienia żelaza spostrzegamy jedynie gotowy produkt – rdzę… Ta swoistość świata zjawisk chemicznych tłumaczy nam, dlaczego tyle mozołu potrzeba do wprowadzenia ucznia w zakres myślenia chemicznego, do przezwyciężenia pokusy traktowania chemii jako umiejętności podług recepty.”

Jan Harabaszewski (1875–1943) polski chemik

Źródło: Zofia Kluz, Michał M. Poźniczek, Chemia niejedno ma imię, „Alma Mater”, nr 136, nr specjalny 2011, s. 68.

O myślach, O myśleniu

„Łatwo znaleźć składniki miłości, ale wszystko zależy od tego, jak się je miesza. Potrzeba ogromnej pracy. (…) Po pierwsze, trzeba umieć rozumieć i akceptować. Potem trzeba być najlepszym przyjacielem. Zawsze. Trzeba pracować nad pokonywaniem tego, czego w tobie nie lubi druga osoba. Potrzeba wielkiego serca, mimo że tak łatwo jest po prostu być małym człowiekiem w tak wielu sytuacjach… Czasami iskra zapalająca miłość jest z ludźmi od początku. Ale wielu tę iskrę bierze za płomień, który – jak uważają – będzie trwał wiecznie. To dlatego tak wiele ognia i żaru serc ludzkich po prostu się wypala i w końcu gaśnie. Nad prawdziwą miłością trzeba pracować diabelnie ciężko.”

Jonathan Carroll (1949) pisarz amerykański

Śpiąc w płomieniu

O miłości, Serce

„Wiele rzeczy, które nie mogą przejść przez gardło, ma się na końcu języka.”

Stanisław Jerzy Lec (1909–1966) poeta polski, aforysta

Źródło: Aneta Łastik, Poznaj swój głos..., op. cit., s. 145.

„Wydawałoby się, że najtrudniejszy dla socjalisty jest przypadek kogoś, kto zaczynał od zera. Ktoś taki uzyskał swój tytuł własności drogą dobrowolnej wymiany od kogoś innego, kto ten tytuł posiadał, a ten ktoś z kolei od kogoś jeszcze innego, itd. Nawet jeśli założymy, że w tym łańcuchu wymian nie było żadnych przypadków rozboju i grabieży (co oczywiście jest nonsensem, w każdym rzeczywistym przypadku prędzej czy później znajdziemy ewidentną grabież), dojdziemy w końcu do osoby, która własności nie uzyskała w drodze wymiany, a która po prostu przywłaszczyła sobie zasoby, które należały wcześniej do wszystkich. Pytanie brzmi: dlaczego akt położenia przez kogoś łapy na zasobach naturalnych i zakrzyknięcie przez tego kogoś „Moje!” miałoby budzić w nas jakiś moralny respekt? Czy „kto pierwszy, ten lepszy” miałoby być jakąś fundamentalną moralną zasadą? I dlaczego w ogóle społeczeństwo musi być podzielone na grupkę posiadaczy i większość zmuszoną do wynajmowania się im do pracy?”

Gerald Cohen (1941–2009)

Źródło: Przeciwko kapitalizmowi, wykład w Channel 4, 12 lutego 1986

Pytanie

„Pocałunek powinien być jak koniec dotychczasowego życia.”

Cecelia Ahern książka PS Kocham cię

PS Kocham cię

O pocałunku

„A zapomniane zabawki ginęły. Znikały. Ulatniały się. Wchłaniała je przestrzeń mieszkania. Pożerał je czas mieszkania. I nikt już ich nie znajdował. I nigdy nie znajdzie. Więc kiedy ginęła jakaś rzecz, i ginęła w mieszkaniu, i byliśmy pewni, że w mieszkaniu, i długo nie mogła się znaleźć, to nie było sensu dalej jej szukać. Koniec. Przepadła. Licho zabrało.
Licho nie umiało czytać. Dlatego nigdy nie zabierało książek. Książki nigdy nie przepadały.”

Sasza Griszczenko (1983)

Wstecz. Długi wiersz prozą

O książkach, O czasie, O czytaniu, Sens

„Jakikolwiek nie jesteś: gruby – chudy, wysoki – niski, ciemny czy jasny – na koniec dnia nie ma to większego znaczenia, jeżeli tylko akceptujesz siebie. Ważne jest, co masz w środku.”

Kajol (1974)

Źródło: Completewellbeing.com, cyt. za: „Lubię sposób, w jaki żyję”, Kajoldevgan.dbv.pl http://kajoldevgan.dbv.pl/news.php?readmore=20

„Weźmy pierwszy rozdział Genesis i otwórzmy jakikolwiek porządny podręcznik naukowej egzegezy. Dowiadujemy się najpierw, że ten tekst został stworzony w czasie niewoli babilońskiej; analiza wykazuje, że on był przedtem przekazywany ustnie z pokolenia na pokolenie i ma wyraźnie budowę mnemotechniczną ułatwiającą zapamiętywanie. Jest podzielony na siedem dni, a każdy dzień zaczyna się tak samo, jest stały rytm: „i rzekł Bóg…, i stało się…, i widział, że to było dobre…”. Obraz świata, który jest pod to podłożony, pochodzi z babilońskich lub sumeryjskich tekstów kosmologicznych, które kursowały wtedy na Bliskim Wschodzie. Teraz przyjrzyjmy się bliżej samemu tekstowi: otóż on ma bardzo piękną budowę, najpierw jest wstęp, taka jakby ramka: „na początku Bóg stworzył niebo i ziemię, a ziemia była pusta”, potem jest opis stworzenia, a na końcu znowu ramka: konkluzja, siódmy dzień, wypoczynek. Cała reszta kompozycji ujęta jest w dwa tridua, opis pierwszych trzech dni wyobraźmy sobie umieszczone po lewej stronie, opis pozostałych trzech dni po prawej. I jest wyraźna paralelność: w pierwszym dniu Pan Bóg oddziela wody górne od dolnych – było takie wyobrażenie babilońskie – a w czwartym dniu wypełnia wody górne i dolne ptakami i rybami. W pierwszym triduum stwarza przestworza, obszary, w drugim wypełnia je bytami. Więc to jest kompozycja literacka, a nie podręcznik kosmologii, to jest piękny poemat, zapewne o funkcji liturgicznej, i trzeba go tak tłumaczyć, a nie dosłownie. Nie można dosłownie tłumaczyć np. „Lilli Wenedy”.”

Michał Heller (1936) polski filozof, teolog, fizyk kosmolog

Wywiad Język Pana Boga

O Bogu, O ptakach, O rybach, O czasie

„Czas przyszły wyjaśni tę prawdę, że od wczesnego polania nas wodą zaczęły się zmywać wszystkie cechy nas znamionujące, osłabiał w wielu naszych stronach duch niepodległy i kształcąc się na wzór obcy, staliśmy się na koniec sobie samym cudzymi.”

Zorian Dołęga-Chodakowski (1784–1825) polski etnograf, archeolog, historyk i słowianofil

Źródło: O Sławiańszczyźnie przed chrześcijaństwem oraz inne pisma i listy, oprac.J. Maślanka, Warszawa 1967, s. 19.

O wodzie, O czasie

„Polityk powinien mieć wizję. Tak, wizja to jest to. Bardzo przydatna rzecz, nie uważacie? W końcu przy dobrej pogodzie większość polityków sięga wzrokiem aż do… no cóż, znam paru, którzy sięgają wzrokiem aż na drugi brzeg Tamizy, prawie do Battersea.”

Michael Dobbs (1948)

House of Cards. Bezwzględna gra o władzę
Źródło: rozdział 1

O pogodzie

„Pewnego wieczora w Montgomery, w stanie Alabama, na początku grudnia 1955 roku siedziałam na przednim siedzeniu autobusu w części dla kolorowych. Biali siedzieli na miejscach przeznaczonych dla białych. Wsiadało ich coraz więcej i w końcu zajęli całą swoją część. W tej sytuacji my, czarni, mieliśmy im ustąpić. Ja jednak ani drgnęłam. Biały kierowca powiedział: Potrzebne są miejsca z przodu.”

Rosa Parks (1913–2005) amerykańska działaczka praw człowieka

Nie wstałam. Miałam już dosyć podporządkowywania się białym.
Źródło: My Story, 1992, cyt. za: Deborah G. Felder, 100 kobiet, które miały największy wpływ na dzieje ludzkości, wyd. Świat Książki, Warszawa, 1998, ISBN 83-7129-666-5, str. 66, tłum. Maciej Świerkocki.

O kobietach, O książkach, O świecie

„Człowiek taki, jak ja, który ma za sobą mnóstwo porażek, mnóstwo zwycięstw, mnóstwo medialnych zawirowań, każdy koniec traktuje jako początek.”

Kuba Wojewódzki (1963) polski dziennikarz muzyczny

Źródło: W roli głównej, TVN Style

„Mamy tradycję kulturową, która w porównaniu ze Stanami istnieje. Może trochę na zasadzie ubogiego krewnego, ale jednak. Teatry są pełne młodych ludzi. Sama staram się śledzić bieżące realizacje, choć nie ukrywam, że budzą one często we mnie wątpliwości, bo nie zostaje po nich wiele w pamięci. Kontakt z teatrem jednak zawsze będzie potrzebny nam do egzystencji. A ja po cichu liczę na to, że kiedy już wszyscy nasycą się dobrami materialnymi, zwrócą się w stronę swoich potrzeb duchowych. To w końcu dzięki wielkim i możnym tego świata rodziły się najwybitniejsze dzieła.”

Barbara Krafftówna (1928)

Źródło: Agnieszka Rataj, Marzenia zostają do końca, „Rzeczpospolita”, 16 maja 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/28938

O ludziach, O marzeniach, O czytaniu

„Lustereczko, powiedz przecie, kto jest najgłupszy w świecie? (…) – Ty, Reese. Ale koniec z tym. Ani dnia dłużej. Masz dwadzieścia trzy lata i powinnaś wreszcie nabrać rozumu.”

Rebecca Winters (1940)

Źródło: Marsz weselny (2007), tłum. Anna Adamiak

„Tylko raz zdarzyło się, że podróżowaliśmy razem z ekipą – pod koniec lat siedemdziesiątych, kiedy tak naprawdę ekipa składała się tylko z jednego człowieka.”

Dave Murray (1956) angielski muzyk rockowy (Iron Maiden)

O podróżowaniu

„Chcę być, patrzeć, rozmawiać i mam wrażenie, że jak zasnę, to już koniec.”

Stanisław Sojka (1959) polski wokalista, instrumentalista i kompozytor jazzowy

o niechęci do zasypiania.
Źródło: „Zwierciadło”, nr 12/1946, grudzień 2008

O wrażeniach

„Pcheł w żaden sposób nie mogłem wyłapać, były szybsze ode mnie – całkiem zrozumiałe, w końcu lepiej się odżywiały. Wszy mogłem łapać z łatwością, tyle że to nie miało sensu. Jeśli już byłem na nie bardzo zły, przesuwałem paznokciem wielkiego palca po naprężonym na plecach płótnie koszuli i dobrze słyszalna seria trzasków była miarą mojej zemsty, rozkoszowałem się ich zagładą, ale już po minucie mogłem to powtórzyć, choćby dokładnie w tym samym miejscu i znów z dokładnie tym samym rezultatem.”

Imre Kertész książka Los utracony

Los utracony

O zemście, Sens

„Po zakończeniu semestru zawsze urządzaliśmy wielki jubel. Było bardzo wesoło, hulanka i swawola. I tam zdarzyło się, że się pierwszy i ostatni raz upiłem się. Dostaliśmy świadectwa, trzeba było to oblać. Jak się kończyło, Crux zawsze była ciut niespokojna. Po kryjomu poszliśmy do chłopskiej gospody, śpiewaliśmy pieśni zbójeckie i pili. Szczegółów nie pamiętam, potem to sobie odtworzyłem. Następnego dnia obudziła mnie mleczarka, która mnie znalazła na drodze ze Steyr na Karsten. Byłem w opłakanym stanie. Przychodzę do mojej Crux. Na litość Boską, panie Adolfie, jak pan wygląda! Kąpię się, ona mi robi czarną kawę, potem pyta: a jak tam świadectwo? Zaglądam do torby – nie ma! Chryste Panie! I co ja teraz pokażę matce? Mówię sobie, powiem, że pokazywałem w pociągu, przeciąg zdmuchnął za okno i przepadło! A Crux naciska. Co jest? – Ktoś mi rąbnął! – Mówi się trudno, musi pan zaraz pójść do szkoły, może dadzą duplikat. Ma pan jeszcze w ogóle pieniądze? – Ani grosza… Dała mi pięć guldenów. Idę do szkoły, dyrektor każe mi poczekać. W międzyczasie, okazało się, do szkoły dotarły cztery kawałki tego świadectwa. Po pijanemu, w nieświadomości pomyliłem je z papierem toaletowym. To był koszmar. Co usłyszałem od rektora, nie nadaje się do powtórzenia. Okropność. Przysiągłem na wszystkie świętości na resztę życia rzucić alkohol. Dostałem ten duplikat. Jak ja się krępowałem! Przyszedłem do Crux, a ona: i co powiedział?”

Adolf Hitler (1889–1945) kanclerz Rzeszy, twórca i dyktator III Rzeszy niemieckiej

Co powiedział, tego kobiecie nie powiem. Ale jedno pani mogę powiedzieć: koniec z alkoholem! To była lekcja, która nie pozwoliła mi nigdy więcej wypić. Pojechałem do domu z lekkim sercem, może nie takim całkiem lekkim, bo widywałem w życiu lepsze świadectwa.
Cytaty przypisywane, Rozmowy przy stole
Źródło: s. 189

O kobietach, O pieniądzach, O alkoholu, O domu

„Warto więc wrócić jeszcze na chwilę do prób – coraz częściej skutecznych – prawnego zakazania wszelkich manifestacji religii. Oczywiście tylko chrześcijańskiej, albo ewentualnie żydowskiej: chciałabym zobaczyć, jak ateiści próbują zakazać publicznych manifestacji islamskich. Albo jak publicznie drą Koran. Zbędne chyba dodawać, że – przynajmniej w obecnym klimacie – raczej nie będzie nam dane być świadkami podobnego widoku. To z dwóch powodów. Po pierwsze, dla niektórych – może dla większości – spośród protestujących ateizm nie jest podstawową zasadą ani sprawą główną, lecz raczej obowiązującą częścią politycznej poprawności, jaką wyznają i jaką chcieliby narzucić innym. Innymi jej obowiązującymi składnikami są kultura ofiary i kultura tożsamości grupowej. Zgodnie z tą wizją świata muzułmanie, jako prześladowana mniejszość i ofiary „islamofobii”, mają uprawnienia i przywileje, jakie innym nie są dane. O zakazaniu im czegokolwiek mowy być nie może. Drugim powodem, dotyczących wszystkich, jest strach. Zakazać muzułmanom publicznych manifestacji ich religii nikt by się nie odważył, przynajmniej w Anglii. Skutek tej mieszanki strachu i politycznej poprawności będzie w końcu taki, że islam stanie się jedyną widoczną religią. A z czasem może jedyną dozwoloną.”

Agnieszka Kołakowska (1960)

Źródło: Powaga http://www.teologiapolityczna.pl/agnieszka-kolakowska-powaga/, teologiapolityczna.pl, 24 lipca 2015

O strachu, O religii, O czasie

„Poszłabym za tobą na sam koniec świata,
ale mi się nie chce, ale mi się nie chce,
nie chce za chłopcami latać!”

Franciszek Walicki (1921–2015) polski oficer marynarki wojennej, dziennikarz muzyczny i publicysta

piosenka z repertuaru zespołu Breakout.
Źródło: Poszłabym za tobą

„Kiedy w końcu dostaliśmy kontrakt nagraniowy z MGM, jakieś półgłówki stamtąd zdecydowały, że The Mothers było złą nazwą dla grupy i że żadna stacja radiowa nigdy nie zagra naszej płyty ponieważ nazwa jest zbyt ryzykowna. W tamtym czasie, jeśli byłeś dobrym muzykiem, byłeś a motherfucker, i Mothers to był taki skrót od motherfuckers. Tak naprawdę, było to trochę aroganckie aby tak nazwać naszą grupę, bo wcale nie byliśmy dobrymi muzykami. Wedle standardów zespołów barowych w naszym obszarze, byliśmy całe lata świetlne przed naszą konkurencją, ale jeśli chodzi o prawdziwą muzykę, to sądzę, że byliśmy dokładnie w bagnie.”

Frank Zappa (1940–1993) amerykański muzyk rockowy, multiinstrumentalista, kompozytor

Źródło: Audycja dokumentalna o FZ w BBC, 1993

O czasie

„(…) że siły trzeba szukać w sobie. Tylko wewnętrzna siła pomoże ci przeczekać ciężki moment, pozwoli uwierzyć, że jutro, pojutrze, za tydzień, za miesiąc, kiedyś w końcu będzie dobrze. Nie warto zbyt łatwo się poddawać.”

Joanna Moro (1984) polsko-litewska aktorka

o tym, czego nauczyła się od Anny German.
Źródło: Beata Nowicka, „Grazia” nr 7, 2 kwietnia 2013

O sile

„Koniec końców, każdy zgon to zatrzymanie akcji serca, ale coś, na Boga, musi spowodować to zatrzymanie, prawda?”

Erica Spindler (1957)

W milczeniu

O Bogu, O prawdzie, Serce

„To nie koniec świata!”

Marek Frąckowiak (1950–2017) aktor polski

„Oczywiście, zwykli ludzie nie chcą wojny, (…) ale w końcu to przywódcy kraju określają politykę i zawsze łatwo jest pociągnąć za sobą ludzi, niezależnie, czy jest to demokracja, faszystowska dyktatura, parlament czy dyktatura komunistyczna. (…) Mając głos czy go nie mając, ludzie zawsze mogą być podporządkowani przywódcom. To łatwe. Jedyne, co trzeba zrobić, to powtarzać ludziom w kółko, że są atakowani, oraz potępić pacyfistów za brak patriotyzmu i narażanie kraju na niebezpieczeństwo. To działa w każdym kraju.”

Hermann Göring (1893–1946) niemiecki wojskowy i polityk nazistowski

Natürlich, das einfache Volk will keinen Krieg (…) Aber schließlich sind es die Führer eines Landes, die die Politik bestimmen, und es ist immer leicht, das Volk zum Mitmachen zu bringen, ob es sich nun um eine Demokratie, eine faschistische Diktatur, um ein Parlament oder eine kommunistische Diktatur handelt. (…) das Volk kann mit oder ohne Stimmrecht immer dazu gebracht werden, den Befehlen der Führer zu folgen. Das ist ganz einfach. Man braucht nichts zu tun, als dem Volk zu sagen, es würde angegriffen, und den Pazifisten ihren Mangel an Patriotismus vorzuwerfen und zu behaupten, sie brächten das Land in Gefahr. Diese Methode funktioniert in jedem Land. (niem.)
słowa wypowiedziane podczas procesu norymberskiego, 18 kwietnia 1946.

O wojnie, O ludziach, O demokracji

„Zapomnijcie o Pucharze, najważniejsze, że Londyn w końcu jest bezpieczny!”

José Mourinho (1963) portugalski trener piłkarski

pies Portugalczyka został deportowany do Portugalii, bo nie miał wymaganych szczepień.

„Kiedyś postaci pochodzenia żydowskiego regularnie zmieniały swoje dane na brzmiące bardziej polsko, wiadomo – mogłeś dostać wpierdol za niewinne „witz” na końcu nazwiska, dlatego proszę bardzo, wychodzę na pierwszy front i czekam, aż ktoś podejdzie z pięściami.”

Jakobe Mansztajn (1982)

Źródło: Wywiad, 2010 http://www.poema.art.pl/site/itm_169976_clue_tego_zdania_to_trup_wywiad_z_jakobe_mansztajnem.html ; Wywiad, 2010 http://czytnikliteracki.blogspot.com/2010/12/clue-tego-zdania-to-trup-wywiad-z.html

O czekaniu

„Ulica japońskiej wiśni,
Niech ci się przyśni co jakiś czas.
Ulica japońskiej wiśni,
Niech się wymyśli w purpurze gwiazd.
Purpurą do góry,
Purpurą w dół,
Na końcu purpury
Kanada i księżyc na stół.”

Agnieszka Osiecka (1936–1997) polska poetka, autorka tekstów piosenek

piosenka wykonywana przez Barbarę Dziekan
Cytaty z tekstów literackich, Cytaty z wierszy i piosenek
Źródło: Ulica japońskiej wiśni

O czasie

„Prawie każda droga w Yosemite ma jakąś swoją legendę, która z czasem narasta i narasta, tak, że w końcu zaczyna mocno odbiegać od rzeczywistości. Bo jak Steck – Salathé, to musi być strasznie, natomiast gdy Astroman – to pięknie itd. Ludzie sami się tym nakręcają, a w efekcie końcowym traci na tym i droga i my. Nie przyjmujemy jej bowiem taką, jaką jest, tylko podchodzimy z nastawieniem, że musi być taka a taka. Nie próbujemy też odczuć jej na swój sposób, tylko staramy się odszukać to, co rzekomo powinniśmy na niej znaleźć.”

Adam Pustelnik (1982)

Źródło: Piotr Drożdż, Pustelnik Bros – sezon w Yosemite, „Góry”, nr 11 (138), listopad 2005 http://www.goryonline.com/gory,1210,0,0,0,F,news.html.

O ludziach, O rzeczywostości, O czasie

„W Samoobronie jest tyle brudów, że ludzie się w końcu zbuntują. To partia wodzowska, przy Andrzeju Lepperze kręci się dworek i to wszystko. Dla Leppera człowiek jest niczym. Liczy się tylko kasa, kasa, kasa.”

Jan Bestry (1954) polski polityk

po wykluczeniu z Samoobrony we wrześniu 2006. Źródło: Koalicja bez warcholstwa, pomorska.pl, 22 września 2006 http://www.pomorska.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20060922/KRAJSWIAT01/109220348

O ludziach

„Takie jest więc pokłosie kryzysu: dysfunkcjonalne pozostałości modelu ekonomicznego opartego na systemie finansowym niezdolnym do autonaprawy; przesunięcie akumulacji kapitału ze starych centrów, które się zwirtualizowały na śmierć do nowych peryferiów posiadających i wytwarzających realną gospodarkę jednak jeszcze bez zdolności do pełnej nad nią kontroli; system polityczny w ruinie w większości krajów powalony przez siły autodestrukcji i brak uprawomocnienia ze strony mas coraz mniej ufających swoim liderom; społeczeństwo obywatelskie w rozsypce, gdy okazało się że stare organizacje społeczne okazały się pustymi skorupami, a nowi aktorzy zmiany społecznej dopiero się rodzą; w końcu najważniejsza cecha owego krajobrazu: stara kultura gospodarcza stabilizująca strukturę społeczną m. in. za sprawą wiary w rynek i zaufania do banków straciła swą moc przekonywania, nowe kultury polegające na tłumaczeniu wartości życia na wartości ekonomiczne ciągle dopiero się tworzą.”

Manuel Castells (1942) socjolog hiszpański

Źródło: João Caraça, Gustavo Cardoso, Manuel Castells, Aftermath. The Cultures of the Economic Crisis, Oxford University Press, 2012.

O śmierci, O wierze, O zaufaniu, O sile

„W nauce w końcu wróciliśmy do pre-sokratejskiego filozofa Heraklita, który powiedział: wszystko jest strumieniem, potokiem, procesem. Nie ma żadnych „rzeczy”. BEZPRZEDMIOTOWOŚĆ w języku Wschodu to „brak rzeczy”. Na Zachodzie myślimy o bezprzedmiotowości jako o próżni, pustce i braku egzystencji. We wschodniej filozofii i nowoczesnej fizyce „bezprzedmiotowość” i „brak rzeczy” to proces nieustannego ruchu.”

Bruce Lee (1940–1973) amerykański aktor i mistrz sztuk walki pochodzenia chińskiego

O myślach, O nauce, O myśleniu

„Pożeracze pragną nie tylko tego, by ich klientami były wszystkie istoty ze wszystkich wszechświatów. Oni chcą – niewątpliwie obawiając się, że któregoś dnia ktoś zada niemiłe pytanie o prawdziwą wartość sprzedawanych przez nich rzeczy – oni chcą, by wszyscy ich kliencie zostali uległymi, podatnymi na sugestie niewolnikami, którzy nie nadają się do niczego oprócz gapienia się i kupowania śmieci wystawionych przez Pożeraczy na sprzedaż. To oznacza, że klienci Pożeraczy w końcu nie będą mieli czym płacić za te śmieci, ale Pożeracze zdają się nie kłopotać taką możliwością. Prawdopodobnie uważają, że zawsze znajdą się nowe wszechświaty do złupienia. I może rzeczywiście znajdą.”

Fritz Leiber (1910–1992) amerykański pisarz

Ningauble w rozmowie z Fafhrdem o Pożeraczach.
Targ Niezwykłości

O wszechświecie, Pytanie

„Unikaj ludzi, którzy są zależni i tchórzliwi i przez swe ciągłe oczekiwanie nieszczęścia sprowadzają w końcu nieszczęście. W ich towarzystwie – kimkolwiek by byli – będziesz wchłaniał w siebie ich ducha i nieświadomie inaczej działał, niż byś chciał – przestaniesz być sobą.”

Prentice Mulford (1834–1891) amerykański pisarz, filozof

Przeciw śmierci

O nieszczęściu, O ludziach

„Koniec z politycznym kultem fallusa! „Kobieta bez zobowiązań” nie musi już zadzierać kiecki, żeby pokazać swój program!”

Julia Kristeva (1941) francuska językoznawczyni

o Ségolène Royal, kandydatce socjalistów na prezydenta Francji w wyborach z 2007.
Źródło: „Forum”, 5 marca 2007

O kobietach

„Na koniec jeszcze o pojęciu Afrykaner. Jest to nazwa narodowa, wyrażająca dobrowolną przynależność wszystkich mówiących w afrikaans, którzy swe poczucie wspólnoty zawdzięczają językowi, kulturze i historii. Ten, kto przez te wartości utożsamia się z narodem Afrykanerów, jest Afrykanerem (…).”

Constand Viljoen (1933–2020)

Źródło: Grzegorz Bębnik, Ostatnia walka Afrykanerów, op. cit., s. 58.

O historii, O walce

„Odrodzenie socjologii zaczęło się pod sam koniec lat pięćdziesiątych, a w istocie rzeczy na początku sześćdziesiątych. Zaczynało się wszystko powoli, z trudnościami i sprzecznościami. Nauka o społeczeństwie, jego różnych strukturach, grupach, ich wzajemnym oddziaływaniu, natknęła się na trudności realiów życiowych lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, na dogmatyzm i mechaniczną powierzchowność teoretycznej myśli społecznej. Przez wielu jednak ludzi, w tym również przeze mnie, została potraktowana jako absolutnie niezbędne dla nauk społecznych zjawisko, jako sposób na przezwyciężenie przepaści między teorią i praktyką.”

Raisa Gorbaczowa (1932–1999)

… mam nadzieję! (1991)
Źródło: s. 83

O ludziach, O myślach, O nauce, O myśleniu

„Serce człowieka to nic więcej, jak zwyczajna półka, którą można obciążyć tylko do pewnego stopnia, bo w końcu coś musi z niej spaść i będzie trzeba pozbierać roztrzaskane szczątki.”

Jodi Picoult (1966)

W naszym domu (2010)

Serce

„Nie komuniści się bali, ale konkurencja. Że żadnej ich książki ludzie już nie kupią, gdy moja wyjdzie. Cztery lata leżała zaaresztowana w Komitecie Centralnym, to był skutek. Komunistów gówno obchodziły narządy płciowe. Ich obchodziło to, że pan Kozakiewicz powiedział, że książka nie może wyjść, a drugi seksuolog, pan Imieliński, to potwierdził. Gdy książka wreszcie trafiła do cenzury, czepiali się, że zdjęcia pozycji są za duże, a były wielkości pocztówki. Zmniejszaliśmy, aż się zrobiły maleńkie jak znaczek pocztowy. Co im zrobiłam mniejszy, to miał być jeszcze mniejszy. I tak na okrągło. W końcu jak już był taki mały, że nie było wiadomo, kto baba, a kto chłop, to mówię do naszego grafika: „Panie, zrób pan chłopa czarnego, babę białą, albo odwrotnie, żeby było widać, czyje nogi, czyje ręce, bo przecież to wszystko razem jest do niczego”. Zrobił i rzeczywiście bardzo czytelne są te rysunki. Więc potem pytali: „Ale dlaczego biała kobieta z Murzynem?””

Michalina Wisłocka (1921–2005) polska lekarka-seksuolog

To był największy zarzut. Mózg staje. o Sztuce kochania. Źródło: Rozmowa z dr Michaliną Wisłocką http://seksualnosc-kobiet.pl/artykuly/rozmowa_z_dr_michalina_wislocka/5, seksualnosc-kobiet.pl

O kobietach, O ludziach, O książkach

„Calutki dzień tak ciepło było,
Że dziadek – i on w końcu z pieca zlazł,
U rzeczki siadł, gdzie słońce piekło,
I stare plecy pod siermięgą grzał.”

Maksim Bahdanowicz (1891–1917) białoruski poeta, krytyk literacki, historyk

Так цёпла цэлы дзень было, Што дзед – i той сцягнуўся з печы, Ля рэчкі сеў, дзе больш пякло, I грэў пад старай світкай плечы. (białorus.) Źródło: wiersz Dziadek http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Dziadek_(Bahdanowicz)&useskin=monobook, 1913

O piekle, O słońcu

„Podczas gdy większość Amerykanów z trudem wiąże koniec z końcem, my, superbogaci, korzystamy z wielkich ulg podatkowych. (…) Płacę niższe podatki niż moja sprzątaczka.”

Warren Buffett (1930)

apelując do rządu, żeby podniósł podatki jemu i jemu podobnym bogaczom.
Źródło: Paweł Leszczyński, Czy Buffett został socjalistą?, „Gazeta Wyborcza”, 27–28 sierpnia 2011.

„(…) gdy mężczyzna mówi „koniec”, to jest koniec. I nie ma co ratować, bo można się tylko ośmieszyć.”

Katarzyna Glinka (1977) polska aktorka

Źródło: Kasia Glinka o miłości, oficjalna strona serialu Barwy szczęścia, wrzesień 2010 http://www.barwyszczescia.pl/wywiady:1459.html

„Czyż to mało znaczy cieszyć się słońcem, radośnie powitać wiosnę, kochać, zamyślić się, związać koniec z końcem?”

Matthew Arnold (1822–1888) angielski poeta i krytyk

O wiośnie, Kochać się

„Znamy te opowieści, że mój facet jest wspaniały. Kiedy ona mówi, że razem uwielbiają pić wino na balkonie i patrzeć na miasto, wiemy, że koniec tego związku jest bliski.”

Leszek Talko (1965)

Rodzaj męski (rubryka felietonowa w „Twoim Stylu”)
Źródło: My wiemy, „Twój Styl” nr 10 (243), październik 2010, s. 98.

O facetach, O piciu, O winie

„Bóg tak chciał, że to właśnie młodzi ludzie doprowadzili do upadku Kaddafiego, dołączając do arabskiej wiosny ludów. Ogłaszam, że to koniec ery Kaddafiego. Przyszłość pewnie nie będzie usłana różami (…) mimo to wzywam wszystkich Libijczyków do odpowiedzialnego zachowania, nie brania sprawiedliwości w swoje ręce (…) i traktowania jeńców z szacunkiem. Wszyscy mamy prawo do godności w tym kraju.”

Mustafa Muhammad Abd al-Dżalil (1952)

podczas konferencji prasowej w Bengazi (22 sierpnia 2011).

O Bogu, O ludziach, O sprawiedliwości, O zachowaniu

„Zatem, abyśmy tej kwestii koniec wreszcie położyli: wyjaśniamy że, jeżeli nie jest heretykiem, to w każdym razie jest nierozważnym, gorszącym cały Kościół, krzywdę wyrządzającym świętym, sprzyjającym heretykom odrzucającym władzę Kościoła co do kanonizacji świętych, trącącym herezją, jako że ściele drogę niewiernym do wyszydzenia wiernych, a także szerzycielem błędnego twierdzenia i zasługującym na najcięższe kary jest ten, kto by śmiał twierdzić, że papież zbłądził w tej lub owej kanonizacji i temu albo owemu świętemu przez niego kanonizowanemu nie należy oddawać czci: jak to dowodzą także ci, którzy nauczają, iż nie jest prawdą wiary, że papież jest nieomylny w kanonizacji świętych, i że nie jest prawdą wiary, iż ten lub ów kanonizowany jest świętym.”

Benedykt XIV (1675–1758) papież

Źródło: De Beatificatione et Canonizatione Sanctorum, s. 336.

O wierze, O karze

„Polityka to też walenie głową w mur, aż się go przebije. Tak wprowadzano na całym świecie najważniejsze reformy. Ileś razy trzeba było przegrać, by w końcu wygrać. Także po to, by je popularyzować w społeczeństwie. Polscy politycy walczą dziś o rozpoznawalność nie projektów reform, idei, ale samych siebie.”

Sławomir Sierakowski (1979) socjolog i publicysta polski

Źródło: Skreślę wszystkich, krytykapolityczna.pl, 17 czerwca 2010 http://www.krytykapolityczna.pl/KrytykaPolitycznawmediach/SierakowskiSkreslewszystkich/menuid-47.html

„Mam kilka koszmarnych cech – brak mi determinacji, szybko się nudzę, bywam adecyzyjna. To składa się na naturę multizadaniowca, co oznacza, że lubię i potrzebuję robić kilka rzeczy naraz. Równocześnie każde z tych zadań będę wykonywała najlepiej jak potrafię, z dużym nakładem ambicji. Jest to problematyczne zjawisko, które zaczęło się u mnie już w dzieciństwie. Byłam tak zwanym dzieckiem wielu talentów, czego efektem jest to, że koniec końców nie ma się żadnego.”

Aleksandra Kwaśniewska (1981) polska dziennikarka

Źródło: Iza Bartosz, Aleksandra Kwaśniewska niczego nie żałuje, polki.pl http://polki.pl/viva_artykul,10011343,2.html

O dzieciach, O naturze, O dzieciństwie

„O ile łatwiej jest umierać tym, którzy w coś wierzą! Tym, którzy są przekonani, że śmierć to nie koniec wszystkiego. W oczach których świat dzieli się wyraźnie na białe i czarne, którzy wiedzą dokładnie, co trzeba robić i dlaczego, którzy niosą pochodnię idei, wiary, a w ich świecie wszystko wygląda prosto i zrozumiale. Tym, którzy nie mają żadnych wątpliwości, żadnych wyrzutów sumienia. Takim ludziom umiera się lekko. Umierają z uśmiechem.”

Dmitrij Głuchowski książka Metro 2033

Metro 2033
Źródło: rozdział 9, Du stirbst

O śmierci, O świecie, O wierze, O uśmiechu

„Ulegamy pokusie wiary, że to my jesteśmy centrum świata, że nasze życie będzie szczęśliwe, jeśli będziemy posiadać, mieć pieniądze albo władzę. Ale to nie jest tak! To fakt, że posiadanie, pieniądze i władza dają chwile upojenia, złudzenie szczęścia, ale w końcu okazuje się, że to one nas mają, a nie my je. Dodajcie Chrystusa do swojego życia, pokładajcie w nim ufność. Dodajcie wiarę, dodajcie nadzieję, dodajcie miłość!”

Franciszek (papież) (1936) papież

podczas Światowych Dni Młodzieży w Rio de Janeiro. Źródło: Maciej Stasiński, Papież Franciszek w Brazylii: Chcę rabanu w Kościele, wyborcza.pl, 26 lipca 2013 http://wyborcza.pl/1,75477,14343262,Papiez_Franciszek_w_Brazylii__Chce_rabanu_w_Kosciele.html#ixzz2aMExmyr4

O miłości, O życiu, O pieniądzach, O młodzieży

„Bezszelestnie krok za krokiem
Przyszedł czas i chęć do buntu
Marna sztuka finał, koniec
Wielki dramat w złym gatunku”

Agata Budzyńska (1964–1996) polska piosenkarka, poetka i kompozytorka

Źródło: Dramat

O sztuce, O czasie

„Obserwujemy koniec PiS jako partii w wiarygodny sposób wielonurtowej, republikańskiej. PiS staje się innym ugrupowaniem.”

Paweł Kowal (1975) polski historyk i polityk

Źródło: Kolejni politycy odchodzą z PiS. „Obserwujemy koniec PiS”, gazeta.pl, 21 listopada 2010 http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80708,8696124,Kolejni_politycy_odchodza_z_PiS___Obserwujemy_koniec.html

„Pod koniec XIX wieku polska inteligencja wykonała ogromną pracę, tłumacząc innym klasom społecznym, że są Polakami.”

Daria Nałęcz (1951) polski historyk

Źródło: Powstaje Polska, będzie wspaniała, „Gazeta Wyborcza” nr 262 (7383), 10 listopada 2011

O inteligencji, O wieku

„Liberał bowiem, jako człowiek kompromisu, pragnie aby nigdy nie nadszedł dzień radykalnej negacji lub pełnej afirmacji; dlatego przy pomocy dyskusji zamąca wszystkie pojęcia, rozplenia sceptycyzm wiedząc, że lud, który nieustannie, przy każdej sprawie, słyszy z ust swoich sofistów „«za»” i „«przeciw»”, w końcu nie wie już czego ma się trzymać i pyta się, czy prawda i fałsz, sprawiedliwość i niesprawiedliwość, hańba i honor rzeczywiście są ze sobą sprzeczne, czy też raczej są tym samym, rozpatrywanym z różnych punktów widzenia (…) stan taki nie może trwać zbyt długo. Człowiek jest zrodzony do działania, i wieczna dyskusja, która nie zostawia miejsca na działanie, jest czymś nienaturalnym. Nadejdzie dzień, kiedy lud pchany swoimi instynktami runie na ulice, aby zdecydowanie zażądać wypuszczenia Barabasza lub Jezusa, i aby przewrócić katedry sofistów.”

Juan Donoso Cortés (1809–1853)

Źródło: Estado Novo

O ludziach, O prawdzie, O sprawiedliwości, O pomocy

„To dobrze, kiedy człowiek zawodzi nasze oczekiwania, kiedy nie odpowiada z góry powziętym wyobrażeniom. Typowość to koniec człowieka, to wyrok na niego. Jeżeli nie da się go podciągnąć pod żaden wzorzec, jeżeli nie jest typowy, to znaczy, że spełnia co najmniej połowę wymagań, jakie się stawia człowiekowi. Jest panem samego siebie, zdobył już szczyptę nieśmiertelności.”

Borys Pasternak książka Doktor Żywago

Doktor Żywago

„Tak się jakoś dziwnie dzieje, że nawet jak dostałam na festiwalu filmowym w Gdyni nagrodę za rolę matki w filmie Moje pieczone kurczaki, to zrobiła ze mną rozmowę tylko jedna pani, a i ten wywiad w końcu się nie ukazał. Ale może to i dobrze. Mam skłonność do wycofywania się, wolę normalnie żyć i spokojnie pracować.”

Maria Maj (1948) aktorka polska

Źródło: „Życie Warszawy”, 29 grudnia 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/ofte.htm

O życiu, O matce, O piekle

„W czasach masowych zwolnień okazało się jednak, że amerykański system ma zasadniczą wadę: kiedy tracisz pracę, tracisz wszystko. Koniec z lekarzem, koniec z emeryturą. W tej sytuacji nagle znalazło się wielu Amerykanów. Nie ze swojej winy (…).
W Europie, gdy tracisz pracę, to jeszcze nie koniec świata. Lekarz cię przyjmie, Dziecko nie wyleci ze szkoły. Państwo pomoże w znalezieniu następnej. W Ameryce – radź sobie sam.”

Steven Hill (1958)

Źródło: wywiad Wojciecha Orlińskiego, Europa daje kopa, „Gazeta Wyborcza”, 23–25 kwietnia 2011.

O dzieciach

„Wydaje mi się, że każdy z nas potrzebuje akceptacji. Jeśli o mnie chodzi, to jako nastolatek miałem straszne problemy z różnymi kompleksami. Wydawało mi się, że nikt mnie nie rozumie. Niesamowitą szkołą życia były dla mnie początki kariery aktorskiej. Miałem dwadzieścia kilka lat i wychodziłem na scenę z poczuciem, że wszyscy patrzą na mnie tylko po to, żeby skrytykować mój występ. Wmawiałem sobie, że jestem jakimś żałosnym dupkiem, że nie nadaję się do tego zawodu… Na szczęście to minęło. Tutaj, w Hollywood, czuję się o wiele lepiej. W końcu jestem wśród swoich – więcej tu Australijczyków, niż w moich rodzinnych stronach.”

Hugh Jackman (1968) aktor australijski

Źródło: wywiad, 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=14160

O szczęściu

„Podajemy sobie dzisiaj zupełnie szaleńcze spojrzenia
Częstujmy się nimi jak chlebem i mirtem w skolionie
Śpiewam ochryple, dojrzewając do końca sezonu
Koniec sezonu na leśne zjawiska w dziwnych miejscach
Na trzeciej lekcji uprzejmości należy być nieuprzejmym
Ostatnio wychodzi mi to coraz lepiej, korepetycje biorę
Sama się doedukuję w tym zakresie, wzorowa i pilna
Opadają słowa wraz z ustami w futerały zamszowe
potem można w niespokojnym śnie o tym pomruczeć
Czeka na nas przecież Śmierć w ciuchach do krykieta
Zna wszystkie lekcje uprzejmości, szczególnie trzecią”

Bianka Rolando (1979)

Modrzewiowe korony
Źródło: Trzecia lekcja uprzejmości

O śmierci, O snach, O śpiewie, O czekaniu

„Pewien człowiek rozumny utrzymywał wobec milionerów, że można być szczęśliwym posiadając sześć tysięcy franków renty. Ci oponowali z niechęcią, a nawet z uniesieniem. Opuściwszy towarzystwo, zastanawiał się człowiek rozumny nad przyczyną niechęci ze strony ludzi, którzy darzyli go przyjaźnią. W końcu ją znalazł. Niechęć pochodziła stąd, że dał im do zrozumienia, że jest od nich niezależny. Każdy człowiek posiadający małe potrzeby zdaje się grozić bogatym, że co chwila gotów się im wymknąć. Tyrani spostrzegają, że tracą niewolnika. Refleksję tę można zastosować do wszystkich namiętności w ogóle. Człowiek, który zwyciężył pociąg miłosny, okazuje obojętność, zawsze wstrętną w oczach kobiet. Natychmiast przestają się nim interesować. Może dlatego nikt nie interesuje się losem filozofa: nie posiada on namiętności poruszających społeczeństwo. Ludzie widzą, że niemal nic nie mogą uczynić dla jego szczęścia, i zostawiają go własnemu losowi.”

Sébastien-Roch Nicolas de Chamfort (1741–1794)

Maksymy i myśli

O kobietach, O przyjaźni, O losie, O ludziach

„Pamiętam, jak Dejmek wyrzucił mnie z próby, w moim pojęciu właściwie za nic. To było w spektaklu Święto Winkelrida – miałem własną koncepcję, jak grać. Dejmek próbował mi powiedzieć, że mam robić dokładnie to, co on mówi, ale ja przerywałem i swoje: ale ja panie dyrektorze… W końcu nie wytrzymał i wyrzucił mnie z próby. Uniosłem się honorem i odszedłem z teatru, ale następnego dnia Dejmek wezwał mnie do gabinetu i powiedział: „Gówniarzu, jak cię reżyser ochrzania, to masz spuścić uszy po sobie, przyjąć to do wiadomości i grać”. I to jest prawda.”

Ryszard Ronczewski (1930) aktor polski

Źródło: Marek Górlikowski, Ryszard Ronczewski. Graj, gówniarzu, „Gazeta Wyborcza”, dodatek „Duży Format”, 5 lipca 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/120472.html?josso_assertion_id=C060F4BDB4630985

O prawdzie, O odejściu

„Chodziłem w różne miejsca, ale najbardziej mnie dołowała biblioteka. Przeczytałem wszystko, co w niej było. W końcu przychodziłem już tylko po to, żeby złapać pierwszą lepszą grubą książkę i rozejrzeć się za jakąś młodą dziewczyną. Zawsze się tam kręciły. Siadałem o kilka krzeseł dalej i udawałem, że czytam. Robiłem inteligentne miny, bo miałem nadzieję, że któraś mnie poderwie. Wiedziałem jaki jestem brzydki, ale myślałem, że jeżeli będę dosyć inteligentnie wyglądał, to może jednak mi się uda. Nigdy się nie udało. Panienki robiły notatki, wstawały i wychodziły, a ja śledziłem magiczny rytm ich ciał pod czystymi sukienkami. Co zrobiłby w podobnych okolicznościach Maksym Gorki?”

Charles Bukowski (1920–1994) amerykański poeta i powieściopisarz

Z szynką raz!

O myślach, O czytaniu, O myśleniu

„Kręciliśmy od początku sierpnia w okolicach Warki, Warszawy i Rzeszowa. Towarzyszyły nam grupy rekonstrukcyjne, kaskaderzy, pirotechnicy. Na planie było też kilkadziesiąt koni. Aktorzy uczyli się posługiwać białą bronią, bo musieli walczyć szablami i bagnetami. Wizytówką naszego serialu są efektowne sceny batalistyczne. Akcja rozpoczyna się pod koniec I wojny światowej, a w ostatnim odcinku zobaczymy Bitwę Warszawską.”

Maciej Migas (1976)

o realizacji serialu 1920. Wojna i miłość.
Źródło: „Tele Tydzień”, nr 44, 2 listopada 2010

O miłości, O wojnie, Koń

„W ostatnich wyborach do Parlamentu Europejskiego nasz bohater poniósł wprawdzie coś na kształt klęski (…). Wtedy zgłosił gotowość objęcia urzędu prezydenta. Pierwsze sondaże i od razu dwie wiadomości. Dobra, że są Polacy, którzy go poprą. Zła, że wszyscy są za granicą. Błędu statystycznego. Po trudnych miesiącach na billboardach z Barackiem Obamą poparł w końcu Bronisława Komorowskiego. Po jego wygranej został zaś prezydenckim doradcą do spraw historii i dziedzictwa narodowego. Nie przejmuje się jednak tytułami. Dziedzictwo – nudziarstwo, a historia – była, minęła. Zwłaszcza dla kogoś, kogo przeznaczeniem jest realizacja zadań na odcinku polityki bieżącej.”

Tomasz Nałęcz (1949) polski polityk, historyk

Źródło: Krzysztof Feusette, Doradca do spraw anegdot, „Uważam Rze” nr 6/2011, s. 41.

O błędach, O historii

„Trzy lata temu ostrzegałam, że „rząd, jak Czerwony Kapturek, beztrosko bieży przez ciemny las”. Może rządzący nie mieli świadomości, jakie wyzwania przed nimi stoją. Najpierw byli beztroscy, potem chaotyczni, następnie rozrzutni. Na końcu sięgnęli do pieniędzy na emerytury oraz podnieśli podatki. Wbrew temu, co sami twierdzą, nie działali ani roztropnie, ani konsekwentnie. Liczyli, że przeczekają trudne czasy.”

Zyta Gilowska (1949–2016) polska ekonomistka, działaczka polityczna

o rządzie Donalda Tuska.

„To opowiadanie zaczyna się jako historia mojego dziadka, a kończy jako moja. Dziadek mój był maszynistą w tych dawnych czasach, kiedy nie tylko pociągi miały jeszcze napęd parowy (to w końcu nie było tak dawno), ale kiedy piękne kobiety traciły głowę w wyniku nieszczęśliwej miłości. I z jedną taką głową, uczepioną za czarne włosy pod trzonem lokomotywy, przyjechał dziadek w nocy do parowozowni (remizy). Ponieważ jej załoga wypuściła się na nocne wędkowanie do pobliskiego stawu, usiadł tymczasem na palecie, żeby zjeść skromną kolację, i w tej chwili (z kromką w ręku) zobaczył pod lokomotywą ludzką głowę.”

Jiří Kratochvil (1940)

Źródło: Opowiadanie z rozkoszną kulminacją z tomu Miłości moja, Postmoderno (1994), tłum. Leszek Engelking

O kobietach, O historii

„Zeszłego lata nazwałam jaskółki moimi ptakami i mama powiedziała, że przypominają jej mnie – zawsze zabiegane i zawsze pogodnie ćwierkające. Ty, Jo, jesteś jak mewa, silna i dzika, lubisz burzę i wiatr i lecisz daleko, szczęśliwa w samotności. Meg jest jak gołąb, a Ami jak słowik – próbuje wznieść się wysoko w obłoki, ale zawsze wraca w końcu do gniazda.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki. Część druga

O ptakach, O samotności

„Na początku nie chciałem go oglądać. Myślałem sobie: „Co to za Mad Max bez Mela Gibsona? W świecie, w którym żyje Mel Gibson jak można obsadzić Toma Hardy'ego?”. W końcu zobaczyłem film i okazało się, że jest wspaniały, a Tom Hardy jest cholernie dobry.”

Quentin Tarantino (1963) amerykański reżyser i scenarzysta filmowy

o filmie Mad Max: Na drodze gniewu.

O myślach, O myśleniu

„Gdy byłem małym dzieckiem
Zawsze mnie matka stroiła w ubranka białe niebieskie
O Panno Święta
Czy aby jeszcze mnie kochasz
Bo ja jestem pewien
Że będę cię kochał
Nawet w godzinę śmierci
A jednak stało się koniec
Nie wierzę ni w niebo ni w piekło”

Guillaume Apollinaire (1880–1918) francuski poeta

Źródło: Modlitwa

O śmierci, O dzieciach, O matce, O piekle

„Osiągnęliśmy taki etap, że broń musi ucichnąć, do głosu powinna dojść polityka. (…) To nie jest koniec. To dopiero początek nowej ery.”

Abdullah Öcalan (1949) przywódca Kurdów tureckich

Źródło: Abdullah Ocalan, przywódca Partii Pracujących Kurdystanu, od 30 lat toczącej wojnę z państwem tureckim, wezwał do rozejmu, wyborcza.pl, 22 marca 2013 http://wyborcza.pl/1,75477,13607257,Abdullah_Ocalan__przywodca_Partii_Pracujacych_Kurdystanu_.html#ixzz2YZ5CqZRh

„W okresie kiedy wydaliśmy nasz ostatni album, Lars Ulrich z Metalliki przekazał mi poprzez wypowiedź dla prasy pewną rzecz. Powiedział, że jestem utalentowany, ale powinienem częściej podejmować ryzyko, co przyjąłem jako dobrą radę. W miarę jak ta płyta przybierała swój ostateczny kształt, stawało się coraz bardziej jasne, że odpowiednim dla niej tytułem będzie Risk [Ryzyko]. W końcu ten zespół nazywa się Megadeth – my nie boimy się ryzykować.”

Dave Mustaine (1961) gitarzysta amerykański (Metallica, Megadeth)

w 1999.

„Jeanie wyglądała normalnie, wręcz zdrowo. Ale naprawdę lubiła whisky. Piła równo ze mną. Zszedłem na dół w przypływie pożądania, ale już go nie czułem, to znaczy, gdyby miała w sobie coś świńskiego, coś nieprzyzwoitego albo jakąś skazę (zajęczą wargę, cokolwiek), miałbym większą ochotę do działania. Przypomniała mi się historia, którą przeczytałem kiedyś w „Informatorze wyścigowym” o rasowym ogierze, którego nie mogli zmusić do pokrycia klaczy. Wyszukiwali mu najpiękniejsze sztuki, ale ogier zawsze uciekał. Potem ktoś, kto się na tym znał, wpadł na pomysł. Wysmarował piękną klacz błotem i ogier natychmiast ją pokrył. Chodzi o to, że ogier miał kompleks niższości, toteż dopiero kiedy klacz była zabłocona i pobrudzona, mógł w końcu poczuć się równy lub nawet lepszy od niej. Wygląda na to, że umysły koni i mężczyzn nie różnią się tak bardzo.”

Charles Bukowski (1920–1994) amerykański poeta i powieściopisarz

Tom Na południe od nigdzie (1973)
Źródło: Facet z ikrą

O facetach, O historii, O piciu, Koń

„Kto odda się cały jednej wielkiej czy małej sprawie, w dodatku sprawie beznadziejnej, ten musi umrzeć w końcu za nią albo też przez nią.”

Maria Dąbrowska (1889–1965) pisarka polska

„Jeśli ludzie całe życie idą razem, to co ich czeka? Na koniec jedno umiera, a drugie zostaje z rozdartym sercem (…). To straszne, że po tylu latach miłości trzeba zostać samemu. Chciałbym umrzeć pierwszy.”

Ewa Nowak (1966)

Rezerwat niebieskich ptaków (2008)

O życiu, O ludziach, O czekaniu, Serce

„– Słuchaj, próbuję wytłumaczyć chemię Józiowi „Piwo i frytki”, tak? Może Józio wykuł na pamięć podręcznik reguł futbolu, ale nie rozumie, o co chodzi z freonem, i nie łapie różnicy między mikrogramem a mammografią. Więc mikrogram to mniej więcej jedna KNKTZ [Kropka Na Końcu Tego Zdania]. Jedna cząsteczka na milion to kropla w cysternie kolejowej – w ten sposób nie brzmi groźnie więc firmy chemiczne zawsze tak to ujmują. […]. Nie oczyszczone ścieki spływające do naszego portu w ciągu tygodnia wypełniłyby stadion aż po koronę.”

Neal Stephenson książka Zodiac

Zodiac (thriller ekologiczny)
Źródło: Zodiac (thriller ekologiczny), str. 30, Poznań 2001.

O piwie

„Cyrus Wielki i perskie imperium obejmujące pół Azji bywają w Iranie tematami rodzinnych dyskusji przy obiedzie. I oczywiście zastępczym źródłem dumy dla tych Irańczyków, którzy ledwo wiążą koniec z końcem.”

Maziar Bahari (1967)

Źródło: Łukasz Wójcik, Zjednoczeni upokorzeni „Polityka” nr 14 (3003), 1–7 kwietnia 2015, s. 61.

„To, co ujrzał, było wielką, skomplikowaną pajęczyną, siecią rozciągającą się we wszystkich kierunkach i wypełnioną mnóstwem migoczących, świetlistych punkcików. Pośrodku tej pajęczyny falował pojedynczy, silny płomień. Wiedział, że ten płomień to Królowa, pozostałe świetliste punkciki oznaczały zaś wszystkich krwiopijców. Gdzieś tam było także jego małe światełko. Opowieść o Świętym Ogniu była prawdziwa. Widział to na własne oczy. A teraz nadszedł czas dla nich wszystkich, aby poddać się mrokowi i ciszy. Nadchodził koniec.
Rozległa i niesamowita pajęczyna pojaśniała i zalśniła słabym blaskiem, płomień stanowiący jej środek eksplodował, a potem na dłuższą chwile wszystko ściemniało, on zaś poczuł w kończynach cudownie miłą wibrację, jaka często nawiedzała go, gdy pogrążał się w zwykłym śnie, i pomyślał: Ach, a więc to jest śmierć. Umieramy. I to bezboleśnie.
Lecz dla jego starych bogów to, co się działo było niczym Ragnarok, kiedy strażnik Asgardu, Heimdall, Ten, Który Niesie Światu Światłość, dmie w swój róg, wzywając bogów Aesirów, by stanęli do ostatniej bitwy.”

Anne Rice książka Krew i złoto

My też odejdziemy, walcząc – wyszeptał Thorne w swojej jaskini.
Krew i złoto

O śmierci, O Bogu, O świecie, O odejściu

„Morze rzadko wyrzuca na brzeg prawdziwe skarby, ale jeśli zbierasz kawałki drewna, szkło od butelek czy inne ciekawe przedmioty, które długo leżały w oceanie, to w końcu natrafisz na coś, co warto zabrać do domu.”

Jonathan Carroll (1949) pisarz amerykański

Zakochany duch

O domu, O morzu

„Stoję we wspaniałym holu brukselskiego hotelu Metropole i obserwuję, jak trzech Laureatów Nagrody Nobla mocuje się z windą. Z pewnością nie jest to winda najłatwiejsza w obsłudze (…) ale przynajmniej udało mi się ją uruchomić. Zażenowany bezradnością naukowców odrywam na chwilę wzrok (…) Mimowolnie zastanawiam się, czy Einstein też miał problem z tą windą. Jeśli tak, to do tego czasu nawet on, bezradny i wściekły, poprosiłby w końcu o pomoc. Naukowcom niełatwo jednak przyznać, że utknęli, bo nie widzą w takiej sytuacji początku nowej, fascynującej drogi. A gdyby to zrobili, koledzy, zamiast udawać z wyższością, że nic się nie dzieje, pomogliby im rozwiązać problem i można by ruszyć dalej.”

Michael Brooks (1970)

13 rzeczy, które są bez sensu

O problemach, O czasie, O pomocy

„Ogromnie zaniepokoiła mnie wiadomość o tym, że białoruskie władze wciąż prześladują osoby walczące o swoje podstawowe prawa. Urządzanie łapanek na ulicach przypomina najgorsze komunistyczne czasy, do których nie chcemy już nigdy wrócić. To niedopuszczalne, aby dochodziło do takich sytuacji na naszym kontynencie w XXI wieku! Wzywam białoruskie władze do uwolnienia Alaksandra Bialackiego i wszystkich innych bezzasadnie przetrzymywanych więźniów politycznych. Takie represje sprawią jedynie, że społeczeństwo połączy siły, by osiągnąć nadrzędny cel – wolność i swobody obywatelskie. Na Białorusi również w końcu nastąpią zmiany, podobnie jak miało to miejsce na wybrzeżach Afryki Północnej. Parlament Europejski zawsze stoi po stronie Białorusinów.”

Jerzy Buzek (1940) polski polityk, premier III Rzeczypospolitej

oświadczenie w związku z aresztowaniem Alaksandra Bialackiego, 4 sierpnia 2011. Źródło: J. Buzek w sprawie zatrzymania białoruskiego obrońcy praw człowieka Alaksandra Bialackiego http://www.europarl.europa.eu/president/view/pl/press/press_release/2011/2011-July/press_release-2011-July-23.html;jsessionid=3B9774A036F5ED893D474DE3FF44F4ED, Parlament Europejski, 4 sierpnia 2011

O wolności, O sile, O wieku

„Marks przygotował atak na społeczeństwo burżuazyjne w chwili, w której osiągnęło ono szczytowy punkt swego rozkwitu materialnego. W tym samym roku Gladstone w mowie budżetowej pogratulował swym rodakom ich „zaraźliwego pomnażania bogactwa i potęgi”, którego świadkiem były poprzednie lata, upływające w nastroju rosnącego optymizmu i powszechnego zaufania. W tym świecie Marks jest postacią odizolowaną, zgorzkniałym wrogiem, gotowym na wzór wczesnych chrześcijan czy francuskich enragè (wściekłych) odrzucić wszystko, czym ten świat jest i do czego dąży, nazywając jego ideały bezwartościowymi, a jego cnoty grzechami, potępiając jego instytucje tylko za to, że są burżuazyjne, a więc należą do skorumpowanego, tyrańskiego i irracjonalnego społeczeństwa, które musi być unicestwione raz na zawsze. W epoce, która niszczyła swoich wrogów środkami potężnymi, choć działającymi wolno i dyskretnie, zmuszając Carlyle'a i Schopenhauera do ucieczki w odległe cywilizacje lub idealizowaną przeszłość, doprowadzając swego arcywroga Nietzschego do histerii i szaleństwa, Marks pozostał odporny i niezmiennie groźny. Jak starożytny prorok, dopełniający dzieła wyznaczonego mu przez niebiosa, z wewnętrznym spokojem opartym na jasnej i niewzruszonej wierze w harmonijne społeczeństwo przyszłości, objawiał wszystkim znaki rozkładu i ruiny, które widział na każdym kroku. Zdawało mu się, że stary ład wali się powoli przed jego oczami. Zdziałał więcej, niż ktokolwiek dla przyśpieszenia tego procesu, chcąc skrócić finalną agonię poprzedzającą koniec.”

Isaiah Berlin (1909–1997) brytyjski filozof i historyk idei pochodzenia rosyjskiego

Źródło: Karol Marks. Jego życie i środowisko

O życiu, O świecie, O wierze, O zaufaniu

„Kiedy spotkasz kogoś, upewnij się, że kiedy w końcu cię opuści będzie bogatszy o jeden uśmiech…”

Shah Rukh Khan (1965) indyjski aktor i producent filmowy

When you meet somebody, make sure the person leaves you with at least is one smile richer… (ang.)

O uśmiechu

„(…) płacze dziewczynka
zanim ujrzy mrok, jest zmęczona jak owoc
i zasypia na końcu języka”

Anka Žagar (1954)

Źródło: Ciemny koniec języka, tłum. Julian Kornhauser

O płaczu

„Czasami życie rzuca ci w oczy brud, który kłuje cię tak, że nie możesz widzieć przez parę minut. Nawet po jego wyjęciu twoje oczy są całe czerwone i obraz jest gówniany… ale w końcu, czy to przez łzy, a może tylko przez czas… zaczynasz widzieć jeszcze wyraźniej niż wcześniej.”

Hayley Williams (1988) Wokalistka Paramore

Sometimes life throws dirt in your eyes and it stings and you can’t see for a few minutes. Even after you get it out your eyes are all red and your vision is shitty… but eventually, whether through tears or maybe just time… you start to see even clearer than before. (ang.)

O życiu, O czasie, O łzach, Obraz