Cytaty na temat numer

Zbiór cytatów na temat numer, jeden, powiedzieć, mienie.

Cytaty na temat numer

„Ci wyjątkowi ludzie zwykli miewać trzy podstawowe przymioty: postać niezwykłą fizycznie, swoisty luz wewnętrznej pewności siebie i emanujący potężny zwierzęcy magnetyzm. (…) Posiadali te cechy niektórzy wielcy ludzie w historii, z polityków Czyngis Chan, Aleksander Wielki, Napoleon. (…) Numer Dwa niewątpliwie posiadał te właściwości.(…) Nazywał się Ernst Stavro Blofeld.”

Ian Fleming (1908–1964) pisarz brytyjski najbardziej znany z serii powieści szpiegowskich z Jamesem Bondem

Operacja piorun (1961)

O ludziach, O historii, O pewności siebie

„Elżbieta Jakubiak: U nas uważa się, że biznes tworzy państwo, a urzędnicy państwowi je niszczą, a to oni przygotowują wielką infrastrukturę dla życia dziennikarzy, biznesu. Gdyby nie oni, gdyby nie tacy ludzie jak ja, byłby pan bez numeru dowodu, zameldowania.
Redaktor: Gdyby nie biznes, pani byłaby bez pensji.
Elżbieta Jakubiak: To nieprawda! Wypracowuję ją jako urzędnik państwowy, wydając panu zaświadczenia, by mógł pan prowadzić działalność gospodarczą, przygotowując działkę do inwestycji i tak dalej. W sumie to ja panu pozwalam pracować.”

Elżbieta Jakubiak (1966) polska polityk

wywiad przeprowadzony przez Roberta Mazurka. Źródło: Dziennik.pl http://wiadomosci.dziennik.pl/polityka/artykuly/214642,jakubiak-kazda-kancelaria-ma-swoje-grzechy.html z 13 października 2007

O ludziach, O biznesie

„Byłem kiedyś obecny przy dyskusji Kotta - czy nie z Breiterem? - na temat "co chciał powiedzieć" X w swoim ostatnim utworze. Ciskali w siebie cytatami. Zaproponowałem, żeby go zapytali przez telefon i nawet dałem im numer. Zamilkli, a po chwili zaczęli rozmawiać o czym innym - gdy problem został zredukowany do telefonicznego pytania, przestał ich interesować.”

Witold Gombrowicz (1904–1969) pisarz polski

Dziennik 1957-1961

O problemach, Pytanie

„(…) najbardziej uwielbiałem czasopismo „Galaxy”. Tata je prenumerował i ilekroć skończył czytać nowy numer, oddawał mi go. Mama tego nie pochwalała. Zawsze czytywałem je na strychu albo poza domem, w szałasie, który postawiłem w lesie. Potem chowałem je pod moim łóżkiem w schronie przeciwatomowym. Wiedziałem, że po wojnie nuklearnej nie będzie ani telewizji, ani radia, ani w ogóle niczego, toteż będę potrzebował zajęcia w chwilach, kiedy nie będę walczył z mutantami.”

James Patrick Kelly (1951) pisarz science fiction i fantasy

10.16 do jednego

O wojnie, O domu, O czytaniu

„Nasze państwo należy przekształcać w strukturę służby, w aparat służby ludzkiemu dobru w Polsce i wokół niej. To należałoby uznać za naturalne zadanie numer jeden – przede wszystkim dla polskiego inteligenta.”

Bohdan Cywiński (1939) polski opozycjonista, publicysta, działacz

Źródło: Henryk Domański, Inteligencja w Polsce: specjaliści, twórcy, klerkowie, klasa średnia? http://books.google.pl/books?id=4EMoAQAAIAAJ&q=Nasze+pa%C5%84stwo+nale%C5%BCy+przekszta%C5%82ca%C4%87+w+struktur%C4%99+s%C5%82u%C5%BCby,+w+aparat+s%C5%82u%C5%BCby+ludzkiemu+dobru+w+Polsce+i+wok%C3%B3%C5%82+niej.+To+nale%C5%BCa%C5%82oby+uzna%C4%87+za+naturalne+zadanie+numer+jeden+-+przede+wszystkim+dla+polskiego+inteligenta&dq=Nasze+pa%C5%84stwo+nale%C5%BCy+przekszta%C5%82ca%C4%87+w+struktur%C4%99+s%C5%82u%C5%BCby,+w+aparat+s%C5%82u%C5%BCby+ludzkiemu+dobru+w+Polsce+i+wok%C3%B3%C5%82+niej.+To+nale%C5%BCa%C5%82oby+uzna%C4%87+za+naturalne+zadanie+numer+jeden+-+przede+wszystkim+dla+polskiego+inteligenta&hl=pl&ei=eVaZTKewFMnNswbfrpilDA&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=1&ved=0CCUQ6AEwAA, Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii PAN, 2008, s. 117.

O inteligencji

„Zrobiliśmy wszystko na nowo, zmieniliśmy konwencję tych numerów. Miałem okazję rapować moje numery w sposób wyjątkowy. Nie odgrzewaliśmy kotleta. To nie jest wyciąganie orkiestry symfonicznej i dokładanie do istniejącego bandu, tylko wpieprzenie rapera w symfonikę. I to jest wyzwanie.”

Miuosh (1986)

o występie z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia i Radzimirem Dębskim. Źródło: Miuosh o współpracy z Radzimirem Dębskim: „Miałem okazję rapować moje numery w sposób wyjątkowy. Nie odgrzewaliśmy kotleta”, wpolityce.pl, 1 lipca 2015 http://wpolityce.pl/kultura/257888-miuosh-o-wspolpracy-z-radzimirem-debskim-mialem-okazje-rapowac-moje-numery-w-sposob-wyjatkowy-nie-odgrzewalismy-kotleta

O współpracy

„Przez dwa dni pokój oznaczony numerem 32/57 stał pusty, potem wstawiono w nim nowe okno, i nowego pacjenta. Ciężkiego neurotyka-autystę… Miejskiego architekta, którego automatyczne instalacje przeciwpożarowe, kosztowały miasto życie kilkudziesięciu mieszkańców, oraz fortunę w odszkodowaniach i honorariach prawniczych…
Rozczarował pielęgniarza. Ten tylko krzyczał po nocach, w przeciwieństwie do swojego towarzyskiego poprzednika… Niestety nie pamiętał nazwiska, coś z katedrą, albo kaplicą… Szkoda, myślał pielęgniarz, rozdzielając leki przed obchodem… Ci najmilsi odchodzą pierwsi…”

Tomasz Kapel (1983)

Źródło: Judas Church

O życiu, O pokoju, O myślach, O nocy

„Gdy przestałem być członkiem Kiss, myślałem o tym, aby nagrać album solowy. Doszedłem do wniosku, że najlepiej zacząć od taśm z materiałem skomponowanym jeszcze w czasach, kiedy byłem w tej grupie. Nie chodziło mi o to, by wydać album z numerami z czasów Kiss, z myślą o fanach tego wcielenia zespołu. Chciałem po prostu zaprezentować muzykę, którą lubię najbardziej. Oczywiście, na płycie znajdziecie kawałki, które przypominają 'Carnival Of Souls', 'Revenge' czy 'Crazy Nights'. Jest też sporo utworów różniących się od tych z czasów Kiss. Przyznam szczerze, iż jestem dumny z każdego kawałku.”

Bruce Kulick (1953)

Źródło: interia. pl http://muzyka.interia.pl/wiadomosc_dnia/news/solowa-plyta-brucea-kulicka,104040

O muzyce, O myślach, O myśleniu

„To było drukowane w trzech numerach jakiejś tam kolorowej gazety, a dostała za to tyle szmalu, że nawet jakbym miał się sfotografować z kupą George’a Busha – za taki hajs bym się zgodził.”

Rafał Mohr (1975) aktor polski

o reklamie, w której wzięła udział Beata Tyszkiewicz. Źródło: A. Nowicka, H. Rydlewska, Moherowy książę, exklusiv.pl http://www.exklusiv.pl/artykul/id,147

„Wywiadowca odpowiedział:
– To nie jest sprawa na rozmowę telefoniczną. Przyjdź do wejścia numer dziewięć. Będę czekał na ciebie na zewnątrz, poznasz mnie po czerwonym goździku w klapie i gazecie „Słowo i czyn”.
– Dobra – powiedział czekista, z tonu głosu rozmówcy zrozumiał, że sprawa jest poważna – Ale z tym kwiatkiem to musimy coś zmienić. Cały świat nas wykrywa przez te czerwone goździki. Jakich wspaniałych ludzi przez to straciliśmy!
Po dziesięciu minutach, gdy był już na dole, zobaczył obok wejścia wywiadowcę z pismem „Playboy” i białym goździkiem w butonierce. Zresztą poznałby go i bez tego.”

Kir Bułyczow (1934–2003) rosyjski historyk i pisarz science fiction

Zbiór opowiadań Pierestrojka w Wielkim Guslarze
Źródło: Szpiegowski bumerang

O ludziach, O świecie, O czekaniu

„Na nartach nie jeżdżę, bo nie lubię. Kiedyś próbowałem, ale mam za długie nogi i bałem się, że jeszcze się połamię. Na łyżwach też nie jeżdżę, bo zawsze mam problem z łyżwami numer 47!”

Tomasz Kot (1966) duchowny polski, jezuita

o uprawianiu sportów zimowych.
Źródło: „Tele Tydzień”, nr 2, 8 stycznia 2007.

O problemach, O sporcie

„Ludzie wychowywani w latach 40. nie wiedzieli, że żyją w Polsce numer dwa. Ci, którzy umierali w Katyniu, też nie ginęli za numerki, tylko za swoją ojczyznę.”

Władysław Bartoszewski (1922–2015) polski polityk, działacz społeczny, historyk

Źródło: wykład Refleksje świadka stulecia na Uniwersytecie Warszawskim, 23 października 2007, za TVN24 http://www.tvn24.pl/0,1525882,wiadomosc.html

O ludziach, O ojczyźnie

„Beniamin B. postanowił dzisiaj nie wychodzić z domu. Nie dlatego, że czuł się źle; czuł się źle codziennie i dzisiejsze samopoczucie Beniamina nie było ani gorsze, ani lepsze niż zazwyczaj. Postanowił, że nie wyjdzie z domu, bo czeka na ważny telefon. Mógł włączyć automatyczną sekretarkę, która jedwabistym głosem jakiegoś innego Beniamina, nieznanego Beniaminowi B., głosem pozornie oschłym, ale z nutą zagadkowości, głosem pozornie beznamiętnym, ale sunącym płynnie, lekko, jedwabiście, układającym się w słowa pełne obietnic, zachęty, pokusy, poinformuje, że to numer taki a taki, mieszkanie tego a tego, że ten a ten w tej chwili nie może, ale jak tylko będzie mógł, to z pewnością, bez wątpienia oddzwoni. Lecz Beniamin nie włączył sekretarki, bo bardzo czekał na ten telefon i chciał odebrać go osobiście.”

Roman Maciuszkiewicz (1955)

Źródło: Pamięć, „Dekada Literacka” 2002, nr 7/8

O domu, O czekaniu

„Kogo jeszcze nienawidzę? Fred Durst z Limp Bizkit. To numer jeden na mojej liście. Dlaczego? Z powodu zadymy, do jakiej doszło podczas koncertu w Nowym Jorku.”

Brian Molko (1972) amerykańsko-brytyjski gitarzysta i wokalista (Placebo)

„Moim marzeniem od dziecka był cyrk, nawet ongiś ćwiczyłem na trapezie, ale to marzenie już się pewnie nie spełni. Pragnąłem być też prestidigitatorem i kiedyś próbowałem w towarzystwie zrobić numer ze zjedzeniem gazety; to prosty trick, ale mi nie wyszedł, no i się najadłem…”

Jerzy Nowak (aktor) (1923–2013) aktor polski

Źródło: „Dziennik Polski”, 20 listopada 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/jestemm.htm

O dzieciach

„Takich numerów parę nam już wycięliście, ale ten dzisiejszy przeszedł wszelkie wyobrażenia. Jeżeli znowu będziecie robić tego rodzaju wisty, to coraz częściej będziemy głosować inaczej niż Platforma, a to może oznaczać rozjechanie się koalicji.”

Eugeniusz Kłopotek (1953) polityk polski

o głosowaniu nad senackimi poprawkami do ustawy medialnej. Źródło: tvn24.pl http://www.tvn24.pl/12690,1606746,0,1,numer-po-przeszedl-wszelkie-wyobrazenia,wiadomosc.html, 24 czerwca 2009

„Ricardo wygrał wszystko, co można było wygrać. Nigdy nie schodził poniżej pewnego poziomu, do którego innym, nawet jeśli wznosili się na wyżyny, trudno było doskoczyć. Gra przy tym szybko i zawsze potrafi coś wymyślić. Myślę, że Ricardo zmienił pojęcie „rozgrywający”, zmienił też sposób patrzenia na tę pozycję i nadał jej swój własny, niepowtarzalny styl. Oczywiście jest jeszcze kilku innych, jak Ball czy Zagumny, których można i należy cenić, ale Ricardo zdecydowanie jest numerem jeden.”

Bruno Mossa Rezende (1986) siatkarz brazylijski

o Ricardo Garcia Źródło: przegladligowy.pl http://przegladligowy.com/siatkowka/reprezentacje/liga-swiatowa/news,14747,bruno-rezende-w-polsce-jak-w-domu

O domu, O grach, O myślach, O myśleniu

„Te problemy można mnożyć
Bez umiaru i bez liku,
W zależności, co tam kogo suszy w duszy…
Z czego żyłyby dostatnio
Pokolenia satyryków,
Gdyby Urban miał o numer
Mniejsze uszy?”

Andrzej Waligórski (1926–1992) polski artysta kabaretowy, poeta

Źródło: Co by było gdyby?

O duszy

„Dzwoni facet z informacją, że zawalił algebrę. Żeby nie wyjść z wprawy, mówię mu: Powieś się. Dzwoni kobieta i mówi, że jej dzieci źle się zachowują. Bez chwili namysłu mówię jej: Powieś się. Człowiek dzwoni, żeby powiedzieć, że samochód nie chce mu zapalić. Powieś się. Kobieta dzwoni i pyta, o której godzinie zaczyna się ostatni film. Powieś się. – Czy to numer pięć pięć pięć trzynaście dwadzieścia siedem? – pyta.”

Chuck Palahniuk książka Rozbitek

Czy to multipleks Moorehouse? Powieś się, mówię. Powieś się. Powieś się.
Rozbitek (1999)

O kobietach, O dzieciach, O samochodach, O facetach

„Syneczku (…) po to, aby pisać, trzeba przede wszystkim wiedzieć, o czym się pisze. Wiedzieć, rozumiesz, zasada numer jeden. Inaczej zaczyna się pisać o wężach morskich.”

Leopold Tyrmand książka Zły

Zły

„Tede w którymś z wywiadów mówił, że puściłem mu pierwszy polski kawałek rapowy i to najprawdopodobniej był ten numer. Ja teraz mogę powiedzieć, że pierwsze graffiti malowałem właśnie z nim. Wtedy się kolegowaliśmy. To były czasy liceum, pierwszą ekipę grafficiarską miałem z nim i z Jankiem Berszem. TDF w tamtym czasie, w 1994 czy 95, malował lepiej niż my, miał bardziej zaawansowane literki.”

Tede (1976) polski raper

O czasie

„Zarzucam prezydentowi Andrzejowi Dudzie to, że oszukał mnie przekazując za pośrednictwem Adama Kwiatkowskiego używającego numeru telefonu 603068781 prośbę o poparcie w wyborach prezydenckich dzwoniąc na mój numer dwukrotnie 535288000 i obiecując, że w przypadku wygranej w ciągu 5 dni rozpozna moją prośbę o ułaskawienie w trybie prezydenckim”

Zbigniew Stonoga (1974) polski przedsiębiorca, videobloger, działacz społeczny i polityczny

nie mylić z obietnicą ułaskawienia Źródło: Zbigniew Stonoga jedzie przed Pałac Prezydencki. „Andrzej Duda oszukał mnie”, wp.pl, 8 września 2015 http://wiadomosci.wp.pl/kat,1329,title,Zbigniew-Stonoga-jedzie-przed-Palac-Prezydencki-Andrzej-Duda-oszukal-mnie,wid,17792198,wiadomosc.html?ticaid=1162fe

„Następny numer dedykuję wokaliście zespołu Creed: ten facet jest egocentrykiem. Ten cholerny punkowiec stoi teraz za sceną i zachowuje się jak pieprzony Michael Jackson.”

Fred Durst (1970) wokalista amerykański (Limp Bizkit)

O facetach

„Cieszę się bardzo, bo to trzecie miejsce, a ja przez większość mojej kariery gram z numerem 3. Dziękuję bardzo kolegom z drużyny, bo bez nich nie byłoby tego indywidualnego wyróżnienia.”

Piotr Gruszka (1977) siatkarz polski

po odebraniu nagrody za trzecie miejsce w 75. plebiscycie na najlepszego sportowca roku.
Źródło: Polsat, Gala Siatkarskich Plusów, 13 lutego 2010.

„Każdy minister sprawiedliwości powiedziałby, że najlepszą sytuacją jest możliwość przeprowadzenia procesu i osądzenia w trybie sądowym dowolnego zbrodniarza czy terrorysty, bo proces sądowy to również możliwość przedstawienia opinii publicznej wszystkiego tego, za co odpowiada dana osoba. (…) To, że tego numeru jeden na światowej liście terroryzmu już nie ma to dla nas wszystkich dobra wiadomość.”

Krzysztof Kwiatkowski (polityk) (1971) samorządowiec polski

o śmierci Usamy ibn Ladina. Źródło: Kwiatkowski: to dobra wiadomość, ale terroryzm nie ma jednego adresu, gazeta.pl, 2 maja 2011 http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80269,9528935,Kwiatkowski__to_dobra_wiadomosc__ale_terroryzm_nie.html

O śmierci, O sprawiedliwości

„Nowa… Pierwsza płyta na garnkach Yamaha. Jest kilka fajnych numerów, trochę fajnych eksperymentów. Pierwsza płyta na której pierwsze i ostatnie słowo (przynajmniej w wersji japońskiej) należało do mnie – rozpoczyna się od bębnów solo, kończy outro mojej produkcji. He, He. Nadal gram nierówno, ale już trochę mniej.”

Krzysztof Raczkowski (1970–2005) perkusista polski (Vader, Dies Irae)

o albumie Black To The Blind, 1997.

„Po miesiącu grania rewii ambasador niemiecki zaprotestował w naszym MSZ przeciwko ośmieszaniu postaci Hitlera. Po obejrzeniu numeru [Ten wąsik] przez specjalną komisję (…) dyrekcja otrzymała nakaz skreślenia Hitlera. Zapanowała konsternacja, gdyż jedną z największych atrakcji programu była właśnie ta postać. Próbowałem ratować sytuację i zgoliłem Hitlerowi wąsiki, nic nie pomogło. Obserwatorzy z ambasady niemieckiej pilnowali na widowni respektowania nakazu. Musiałem się przecharakteryzować na Goebbelsa. Tego puścili.”

Ludwik Sempoliński (1899–1981) polski aktor

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/es_ludwik_sempolinski

„Zajmuję się snookerem i wszystko kręci się wokół niego. Wśród moich hobby na pierwszym miejscu jest snooker. Dopóki robię to wszystko, to snooker będzie numerem jeden.”

Marek Zubrzycki (1977)

Źródło: Sebastian Palus, Marek Zubrzycki, Polski Snooker, styczeń 2007 http://www.polskisnooker.pl/readarticle.php?article_id=15

„„Warszawska Gazeta” jest prawicowym tabloidem. Często stosuje mowę nienawiści i żeruje na antysemityzmie „narodowych” wyborców PiS i Kukiz'15. Tytuły wybranych losowo numerów: „Odkłamać tzw. pogrom kielecki (bo to spisek żydowsko-ubecko-komunistyczny”, „Pogonić lewacką szarańczę”, „Donald Tusk powinien zostać skazany, bo zdradził swoją ojczyznę” (…), „Uwaga, wnuczka ubeków czuwa!” (o Danucie Huebner),"Czekamy na Polexit”, „Zamknąć granice dla neobanderowców”, „Faszysta Gross-Polakożerca”, „Ubrać lewactwo w kaftany bezpieczeństwa”, „Kochanka Buzka na celowniku CBA”, „Cimoszewicz czerwony błazen”, „Na pasku lewactwa i masonerii”, „Knebel żydowskiego lobby”, „Zabierzmy zdrajcom głos”, „Kijowski szuka okazji, aby dostać w mordę”, „Żydowskie pieniądze a sprawa ekshumacji”.(…) Mimo skrajnych treści, od których PiS oficjalnie się odcina. „Warszawskiej Gazecie” dają wywiady znaczący politycy obozu władzy: Jarosław Gowin, Anna Zalewska, Patryk Jaki, Ryszard Legutko, Jarosław Krajewski, Paweł Szafernaker, Krystyna Pawłowicz. I posłowie Kukiza”

Wojciech Czuchnowski (1964) Polski dziennikarz i publicysta

Bartosz Józwiak i Józef Brynkus
Źródło: Niepokorni w wyścigu do ucha prezesa, „Gazeta Wyborcza” 18–19 lutego 2017, s. 19.

O pieniądzach, O kochankach, O czekaniu, O ojczyźnie

„Zamiast dostrajać się do drugiego człowieka, teraz wystarczy mieć numer jego komórki.”

Marek Konecki (1949)

Księga kpin (satyry, ironie i nonsensy)

„Ja zwracam uwagę na katastrofalne zachowanie naszego rozgrywającego, Pawła Zagumnego, który zdenerwowany trzepnął tabliczką ze swoim numerem o ziemię!”

Zdzisław Ambroziak (1944–2004) polski siatkarz i dziennikarz

O zachowaniu

„Otóż moim zdaniem ten antysemityzm ma dwie różne przyczyny, albo jeśli ktoś woli, istnieją dwa rodzaje antysemityzmu i antysemitów. Jeden ma charakter ludowy, odruchowy i w gruncie rzeczy gospodarczy. Mechanizm powstania tego antysemityzmu znakomicie opisał w rzeczy o sprawie żydowskiej Karol Marks. Ten antysemityzm jest skutkiem utożsamiania Żydów z wyzyskiwaczem. W Polsce rzecz przedstawia się tak, że głównym wyzyskiwaczem chłopa był szlachcic polski, ale ten był zwykle chroniony przez feudalną ideologię (bunt Szeli jest wyjątkiem w tej dziedzinie). Nienawiść skupiała się więc na wyzyskiwaczu numer dwa, na karczmarzu Żydzie i to tym łatwiej, że był on człowiekiem pod wieloma względami obcym. To był jeden rodzaj antysemityzmu.
Ale w Polsce, jak i gdzie indziej, mieliśmy także inny rodzaj, intelektualny. Podczas gdy pierwszy typ był rozpowszechniony w ludzie, drugi był wytworem inteligencji i miał w niej najwięcej zwolenników. Tym antysemitom nie chodziło o sprawy gospodarcze, ale o kulturalne. Stwierdzali, że Żydzi byli przedstawicielami obcej wiary i kultury, i że jako tacy działali rozkładowo na naszą kulturę narodową, podkopywali wiarę, moralność, wierność ideałom narodowym i tak dalej. A że mieli ogromny wpływ na prasę i piśmiennictwo, stanowili poważne zagrożenie samego istnienia narodu polskiego. Dodajmy że w przytłaczającej większości nie utożsamiali się z Polską, w tych trudnych walkach pozostawali „neutralni.””

Józef Maria Bocheński (1902–1995) polski duchowny katolicki, dominikanin, filozof

Jeśli chodzi o mnie odrzucam obie wersje antysemityzmu.
Wspomnienia
Źródło: s. 31, 32

O nienawiści, O ludziach, O wierze, O inteligencji

„Przełomy dobrze robią, czyszczą umysł i kartę SIM w telefonie z niepotrzebnych już numerów. Staram się być konsekwentna i mieć plan, a przełomy, zmiany, jak zwał tak zwał, dyktuje los. Z nim nie wygrasz.”

Karolina Korwin-Piotrowska (1971) polska dziennikarka i felietonistka

Źródło: onet.pl http://uroda.onet.pl/moda/poczulam-sie-jak-demon-seksu,1,4832773,artykul.html

O losie, O seksie, O modzie

„(…) jeżeli aktor jest w teatrze repertuarowym, powinien podporządkować się jego regułom. Gdyby każdy z 80 aktorów zespołu Narodowego miał inny pomysł na swoją pracę poza sceną – nie doszłoby do żadnego spektaklu (…). Dyrekcja wywiesiła nam kwietniowy repertuar już w styczniu. (…) 9 kwietnia siedziałam z kolegami w garderobie, w kostiumach, w perukach, do końca miałam nadzieję, że Grażyna Szapołowska przyjdzie. O godz. 18.55 Jan Englert powiedział, że może nam zrobi numer, wpadnie w ostatniej chwili i zagramy. To, co się stało, nie mieści się w głowie.”

Ewa Wiśniewska (1942) polska aktorka

o tym, że Grażyna Szapołowska nie przyszła na zaplanowany spektakl, za co następnie została zwolniona dyscyplinarnie przez dyr. teatru, Jana Englerta. Źródło: Jacek Cieślak, Nie lubię siedzieć w jednym garnku, „Rzeczpospolita” nr 104, 6 maja 2011 http://www.rp.pl/artykul/9131,653665-Nie_lubie_siedziec__w_jednym_garnku.html

„Wykonałem numer, który może posłużyć jako przykład przyszłym pokoleniom. Jeżeli nie jesteś zadowolony z tego, co robisz – przestań występować. Dwanaście lat nie graj, potem wracasz i wtedy każdy powie: nie, on wcale nie był taki kiepski, jak myślałem. To jest moja recepta na sukces. Grałem w przeszłości bardzo dobre role, ale okazuje się, że teraz to nie ma żadnego znaczenia. Proporcje bardzo ciepłego przyjęcia, którego doznałem, z tym, co rzeczywiście zrobiłem, są żadne. Być może po prostu od dawna nie oglądano aktora tego typu i takiego rodzaju grania. Z aktorów w tak podeszłym wieku, którzy wychodzili na scenę, pamiętają już tylko Solskiego. Jeden z recenzentów napisał o mnie: „Wyszedł na scenę i już nic nie musi.””

Andrzej Łapicki (1924–2012) aktor polski

To widocznie wystarczyło do pozytywnej oceny. Źródło: „Teatr” 12/08, 12 grudnia 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/pmstw.htm

O myślach, O sukcesie, O wieku, O przeszłości

„W Niemczech podział obowiązków jest absolutnie jednoznaczny i znany każdemu. Nie ma takiej możliwości, bym przyszła na plan bez imiennej listy z numerami telefonów członków całej ekipy. Kiedy wieczorem potrzebny jest mi rekwizyt, wiem, do kogo zadzwonić. W Polsce dowiadujemy się tego na bieżąco. Choć generalnie widać poprawę i nie można już tak narzekać jak kiedyś.”

Agata Buzek (1976) polska aktorka i modelka, córka Jerzego

Źródło: Jacek Cieślak, Mam dystans zarówno do kariery, jak i towarzystwa, „Rzeczpospolita”, 12 lutego 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/mdzd.htm

„Dzisiaj Down jest naszym zespołem numer 1., pracą na pełny etat. Usiedliśmy wszyscy i zgodziliśmy się co do tego. Każdy z nas jest różny, podobnie jak nasza muzyka jest różna i oscyluje między rockiem a metalem, ale jedno jest pewne: kiedy się spotykamy, to gramy jako Down i nie myślimy o niczym innym.”

Jimmy Bower (1968)

Źródło: Miłosz Habura, Down: „Power to the riff!”, nuta.pl http://www.nuta.pl/wywiady/d/2/157/

O muzyce, O myślach, O myśleniu

„Inspiracje każdy ma inne, a płytę przygotowaliśmy właśnie w taki sposób, żeby każdy mógł przepchnąć swoje, zrobić numery w takiej stylistyce, jaką się jara. Kto przynosił szkic numeru, ten go kończył, włącznie z nadzorem nad miksem i masterem.”

Afrojax (1978) polski raper, kompozytor i dziennikarz

Źródło: Wywiad, 2009 http://allrap.pl/wywiady.php?id=16

„Tosca prostuje się i spiczastym nosem dziobie powietrze, to włoskie cudeńko polskiej przyrody, i jest w kostiumie. Ma czerwone porteczki ze srebrnymi lampasami i wokół tułowia dość szeroką trójbarwną szarfę. Najpierw kręci się trochę w miejscu, cofa do tyłu i nieco w bok, drapie parę razy ziemię i węszy. Teraz jednak Scarletto wydaje dwukrotnie krótki gwizd, wówczas Tosca cofa się parę kroków, przystaje, bierze nagły rozpęd i – patrzcie państwo, wyskakuje do góry i wywija salto w powietrzu, i właśnie w tym momencie wzlatuje czerwona makatka z zielonymi frędzlami i leży od razu rozpostarta, to (…) Antonella potrafi zrobić bardzo zgrabnie i w samą porę, tedy Tosca ląduje na tej czerwonej makatce z zielonymi frędzlami, chociaż zrobiła wprawdzie o pół obrotu za dużo, spada zatem na plecy i ponadto jeszcze ukośnie. Ale całość wywiera wielkie wrażenie. Teraz Tosca stoi i myje sobie nos i wąsy, oczekuje zatem nagrody, a my możemy być w pełni zadowoleni. Nie ma nic ponad latające szczury, chciałoby się rzec, to, co również widzowie włoskiego cyrku Cyganów zwykle stwierdzają. Tosca machała tylnymi łapkami, mówi Antonio, w trzeciej fazie. Ten syn cyrku rzeczywiście już może zabierać głos. Ale wobec tego są to już dwa błędy popełnione przez Toskę.
Numer Toski zatem także nie wychodzi.”

Johannes Bobrowski (1917–1965) niemiecki poeta, prozaik i eseista

opis numeru cyrkowego w cyrku Scarletto – Toska.
Młyn Lewina

O wrażeniach

„Jacek Kuroń zaczął zachodnim dziennikarzom przekazywać informacje: tu pobili, tam pobili, tego wsadzili, tamtego zatrzymali. Robił to jawnie, pod swoim nazwiskiem. Przebił się, bo był wyrazisty. (…) Więc ten numer [telefonu Jacka Kuronia] stał się skrzynką kontaktową, stale musiał ktoś siedzieć u Jacka i prowadzić dziennik pokładowy: „Dzwonił Kowalski, że zrobili mu rewizję”. „Dzwoniła żona Malinowskiego, że go zatrzymali”. (…) Zachodni dziennikarze zaczęli pisać o Jacku „rzecznik KOR”. Innych to trochę denerwowało. (…) że ktoś wychodzi na czoło. Antek był na to zły. (…) To było wyjaśniane. KOR starał się zachować kolegialność i tego pilnowano. Ktoś powiedział: „Podali za granicą, że szef KOR Jacek Kuroń mówi to i to, a przecież nie mamy szefa”.”

Ludwika Wujec (1941)

o początkach podziałów w środowisku KOR.

O zachowaniu

„Zawodnik z numerem 11 pogrążył nas. I pomyśleć, że jakiś czas temu pozbyto się go z Rosji, bo uważano za zbyt szalonego.”

Aleksiej Wierbow (1982) siatkarz rosyjski

o Łukaszu Kadziewiczu, po meczu z Polską na MŚ 2006. Źródło: Marzena Cyboran, Odnajdywanie pasji i chęci, semestr.pl http://www.semestr.pl/2,2418.html

O czasie

„Tak więc powiewał dumnie polski sztandar nad żarówiasto-różowym napisem CUKIERNIA SOLARIUM na pomarańczowym tle. W sumie dobrze, że powiewał, bo gdzie miał powiewać, to przecież polski small business napędza PKB, napędza gospodarkę tego państwa, to jemu Rzeczpospolita zawdzięcza swoją współczesną kondycję, to małe i średnie przedsiębiorstwa są tym, co tworzy Polskę, to właśnie one, stworzone przez tak pogardzanych drobnych cwaniaczków i dorobkiewiczów z najntisów, sprawiają, że Polska jako tako działa, myślałeś, to właśnie oni, ci kolesie handlujący przy użyciu łóżek polowych skarpetkami, papierosami i niemiecką chemią, są prawdziwymi ojcami założycielami tego kraju, a nie Mieszko I czy Bolesław Chrobry.

To ich nazwiska, a nie królów, Kościuszków i generałów, o których nikt i tak nic nie wie, powinniśmy przytwierdzać do obrzępolonych ścian naszych ulic. Zresztą – lepiej by tam pasowały. Bo ja wygląda tabliczka z napisem „ul. Bolesława Chrobrego” na otynkowanej pastelowym barankiem ścianie domku-bliźniaka otoczonego powyginanym w pseudobarok betonowym płotem seryjnej produkcji, do tego tabliczka z wizerunkiem wilczura i napisem „Pies zły, teściowa jeszcze gorsza”? Albo tabliczka z napisem „ul. Jagiellońska” na rozpieprzonej do szczętu kamienicy, w której mieszkańcy nadal szczają i srają do jednego sracza na całe piętro i grzeją węglem z piwnicy, modląc się do Jezusa Chrystusa, żeby dach nie zawalił się już tej zimy. Kamienicy, przed którą rozciąga się blade klepisko z jakimiś dwiema nieokreślonymi budami z blachy, w której gnieżdżą się dwa samochody zajumane z Niemiec, czekające na przebicie numerów. A golf trójeczka i czwóreczka? A? Albo wielki napis „OSIEDLE TYSIĄCLECIA CHRZTU POLSKI” wymalowany wielkimi, kolorowymi kobyłami na czteropiętrowym bloku, świeżo otynkowanego na seledyn ze wstawkami ciepłych brązów, pod którego ścianami w wytartej trawie robią się błotniste kałuże przemieszane w koktajl z popękanymi płytami chodnikowymi i jakąś żuł-ławką, na której dobywa się picie ciepłego piwa w puszkach ze sklepu Żabka zlokalizowanego w ceglanej i nieotynkowanej dobudówce przyłączonej do bloku w szalonych latach dziewięćdziesiątych? Przecież to wszystko wygląda jak żarty, jak robienie sobie jaj.

Do tego wszystkiego pasują ulice z zupełnie innymi nazwami, na przykład „Handlarzy spod dworca Zoo w Berlinie” albo „Obrońców blaszanych szczęk pod Pałacem Kultury w Warszawie”. Albo „ul. Badylarzy”, „ul. Pionierów Prywaciarstwa Polskiego”. Ewentualnie „pl. Właścicieli Kantorów” czy „al. Wypożyczalni Wideo Hollywood.””

Ziemowit Szczerek (1978) polski pisarz i publicysta

To są prawdziwi Ojcowie Ojczyzny. I nad tym wszystkim powinny wisieć flagi narodowe. Czemu nie, tak powinno być.
Siódemka (2014)
Źródło: s. 24–25.

O myślach, O piciu, O trawie, O zimie

„Kościół Soborowy jest schizmatycki, ponieważ obrał sobie jako podstawę swojego uwspółcześniania zasady stojące w opozycji do zasad Kościoła katolickiego, między innymi: nową koncepcję wyrażoną w numerach 5 wprowadzenia do Missale Romanum i 7 jego pierwszego rozdziału, nadająca zgromadzeniu charakter kapłański, który nie może mu przysługiwać, podobnie jak naturalne – to znaczy boskie – prawo każdej osoby i każdej grupy osób do wolności religijnej.”

Marcel Lefebvre (1905–1991) francuski biskup katolicki, twórca schizmy

O charakterze, O wolności

„(…) ten Holokaust cały czas był podskórnie obecny i pozostaje do dziś. W ogóle rodziny żydowskie są na ogół mało liczne z powodu Holokaustu, bo nie ma rodziny, która nie straciłaby kogoś bliskiego. Z rodziny mojego taty przeżył tylko on, który był w Oświęcimiu jako więzień numer 128.277.”

Gołda Tencer (1949) polska aktorka

Źródło: „Trybuna”, 31 stycznia 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/niema.htm

O czasie

„Pewnego dnia odwiedziłem go w Putney, gdzie leżał chory. Przyjechałem taksówką o numerze 1729 i napomknąłem, że ten numer wydaje mi się dość nieciekawy, czego, miałem nadzieję, nie należy uważać za niedobry znak. – O nie! – odparł. – To bardzo ciekawa liczba, to najmniejsza liczba, która daje się wyrazić na dwa różne sposoby jako suma dwóch sześcianów.”

Godfrey Harold Hardy (1877–1947) angielski matematyk

„Przez Prokom przewinęło się wielu graczy z bogatą przeszłością w dobrych ligach, ale numerem 1 jest dla mnie Wójcik. To ikona polskiej koszykówki. Chwała mu za to, że poświęca się dalej reprezentacji, chociaż za wszystkie swoje zasługi mógłby już odpocząć.”

Filip Dylewicz (1980) koszykarz polski

po tym, jak Adam Wójcik został rekordzistą polskiej ligi koszykówki pod względnej ilości zdobytych punktów.
Źródło: „Gazeta Wyborcza”, dodatek „Sport” nr 7/642, ISSN 1232–1737, 16 lutego 2009.

O sporcie, O przeszłości

„(…) jestem osobą, która niby kiedyś zrobiła prawo jazdy, ale jak było mi kiedyś potrzebne zdjęcie, to je odlepiłam z tego prawa jazdy i przykleiłam do czegoś innego. Więc nie interesuje mnie jeżdżenie samochodem. Jestem osobą, która nie ma kieszonkowego telefonu, bo nie mam. Świetnie sobie radzę bez niego, a każdy robi wielkie oczy; „jak to, pani Zofio, pani nie ma numeru komórkowego?” Po prostu nie mam. Kiedyś chciałam prasować i nie było prądu. Zadzwoniłam do męża i powiedział mi, że korki wysiadły: „Musisz przycisnšć taki czarny korek”. Ja mam taki garnek do gotowania mleka z czarnymi korkami i tam przycisnęłam, to jedyne miejsce, gdzie były czarne korki, w tym niemieckim garnku, kupionym wtedy spod lady. Nie umiem uruchomić pralki. Jestem idiotką. Techniczną. Nie, że całkiem – tylko techniczną. Nie mam o tym pojęcia.”

Zofia Merle (1938) polska aktorka

Źródło: Marek Ciszak, Malinowa sytuacja. Rozmowa z Zofią Merle http://www.marekciszak.ovh.org/merle.html

O zdjęciach, O gotowaniu

„Ciało, którym się opiekowałam, leżało w sali numer jeden.
Sala była biała. I ciało było białe. Mówiło do mnie „córeńko”.Rozsznurowywałam troczki szpitalnej koszuli, a ono wypływało
na prześcieradło i niżej, na szare kwadraty podłogi.
Pachniało koniczyną, zbutwiałym drewnem, piwnicznym dołem.”

Anna A. Tomaszewska (1968) poetka polska

Źródło: Mapa http://www.zeszytypoetyckie.pl/poezja/157-anna-tomaszewska

„Przede wszystkim musimy sobie poradzić z górnictwem, bo to dziś jest problem numer jeden.”

Dawid Jackiewicz (1973) polski polityk

Źródło: Nowy szef MSP: problem numer jeden to górnictwo, gornictwo.wnp.pl, 16 listopada 2015 http://gornictwo.wnp.pl/nowy-szef-msp-problem-numer-jeden-to-gornictwo,261432_1_0_0.html

O problemach

„Zapytajcie proszę mieszkańców Łotwy, Litwy i Estonii, zapytajcie proszę Polaków, Czechów, Słowaków, Węgrów, Bułgarów, Rumunów i Wschodnich Niemców. Zapytajcie mieszkańców tych krajów, jak to jest żyć w świecie, w którym Związek Sowiecki jest Numerem Jeden. Nie chciałbym mieszkać w takim świecie i myślę, że wy również nie.”

Ronald Reagan (1911–2004) prezydent USA

Z przemówień, Aby odbudować Amerykę (31 marca 1976)

O myślach, O myśleniu

„Dzięki zaangażowaniu prezydenta Lecha Kaczyńskiego, premiera Jarosława Kaczyńskiego i przy wszystkich błędach szefowej MSZ Anny Fotygi w Rosji pojawił się respekt przed Polską. Na Kremlu mieli świadomość, że „oni mogą nam wyciąć taki numer, za który ciężko zapłacimy”, więc „lepiej się z nimi ułożyć”. Po czym przyszedł rząd Tuska i pan prezydent Komorowski, który z Rosją za wszelką cenę chce się ułożyć. Tylko jak się okazuje, nic za to nie mamy w zamian. A do tego pozycję naszego kraju dezawuuje śledztwo smoleńskie. Tusk zmarnował ten kapitał.”

Ludwik Dorn (1954) polityk polski

o doniesieniach z przecieków Wikileaks, w których Rosja i USA dostrzegały zaangażowanie Lecha Kaczyńskiego przeciw rosyjskiej inwazji na Gruzję w 2008.

„Zawsze najbardziej przyciąga naszą ciekawość to, co znajduje się poza granicą naszej wiedzy. Dlatego już od dłuższego czasu zajmuję się nie tyle kosmologią, ile poszukiwaniem kwantowej teorii grawitacji. (Podobno jest regułą, że w pewnym wieku każdy kosmolog zaczyna zajmować się kwantową grawitacją). Ta teoria ma wyjaśnić pierwsze sekundy istnienia Wszechświata. To jest dziś zagadnienie numer jeden dla fizyki.”

Michał Heller (1936) polski filozof, teolog, fizyk kosmolog

Wywiad Dowód na istnienie Boga

O poszukiwaniu, O wiedzę, O czasie, O wieku

„Ja jako słuchacz tej muzyki – bo wciąż słucham polskiego hip-hopu – nie uważam, że ktokolwiek, nawet syn, powinien tworzyć tak blisko Magika. On ma 16 lat, niech szuka siebie. Ja też na początku błądziłem. Przyjdzie na niego czas. Nie można poddawać ocenie artystę po jednym utworze. Czasami trudno o to po dwóch albumach. Rap to nie rock, tutaj nie tworzy się albumu cztery lata. To nie Metallica, Goran Bregovic czy Czesław Mozil – to rap, gdzie przy odpowiednim flow piszesz numer w godzinę.”

Miuosh (1986)

o synu Magika. Źródło: Przemysław Bollin, Miuosh: mało jest w rapie prawdziwych ludzi, muzyka.onet.pl, 29 maja 2015 http://muzyka.onet.pl/hip-hop/miuosh-malo-jest-w-rapie-prawdziwych-ludzi/c9brp5

O ludziach, O muzyce, O czasie

„Tylko najlepsze chwyty mają szansę przetrwać tak długo, że zyskują miano „starego numeru.””

Adam Fawer (1970)

Szczególna przypadłość (2005)

„(…) jesteś sama jak palec i założę się, że rozważasz alternatywę: żyć czy skończyć ze sobą. Tak więc dzwoń do mnie nie tylko w sprawach biurowych. O każdej porze dnia. W nocy również. Miej świadomość, że jest taki numer telefonu, pod którym odezwie się głos i powie: hej Marta, cieszę się, że dzwonisz.”

Ewa Ostrowska (1938–2012)

Abonent czasowo niedostępny (2009)
Źródło: część pierwsza: Rana

Pora roku

„To niesamowite, ile czasu i pieniędzy mogliby zaoszczędzić randkowicze, gdyby zwracali uwagę na szczegóły. Białe skarpetki, czerwone szelki czy szare mokasyny to przeważnie dość, aby się zorientować, że nie ma sensu zapisywać numeru telefonu i szarpać się na drogi lunch, bo nic z tego nie będzie.”

Helen Fielding książka Dziennik Bridget Jones

Dziennik Bridget Jones

O czasie, Sens

„Cały program się chwieje, gdyż z kojca Casimira pod wozem dochodzi już przez cały czas bez najmniejszej przerwy gdakanie Franceski. Ta cudowna kura nie może doczekać się swego występu. Wyciąga szyję, trzepie skrzydłami, kuli się do desek podłogi i wyczynia ów sympatyczny harmider towarzyszący zazwyczaj zniesieniu jaja, który jest taki miły dla ucha, jeśli się nie wie, że właśnie ten przemożnie rozlegający się wrzask jest numerem Franceski i bynajmniej nie oznacza, że zniosła jajko. Gdakanie Franceski starczyłoby na dobre siedemnaście jajek, ale u Franceski nie ma to żadnego związku, ani zewnętrznego, ani wewnętrznego, ona gubi swoje jajko gdzieś nieuważnie za dnia, pomijając ten fakt milczeniem, o ile go w ogóle zauważa, ale za to właśnie gdacze: wylewnie i w urozmaicony sposób, krótkie urywane gamy, rozwlekłe skargi, szybkie, aż do najwyższych tonacji muśnięte glissanda, dużo tego, a przede wszystkim rozlega się bez przerwy i nader donośnie. Przeważnie na rozkaz, czasem – jak w tej chwili – z nudów, albo, może wskutek termy, niekiedy zaś – sądzę – po prostu z radości życia.”

Johannes Bobrowski (1917–1965) niemiecki poeta, prozaik i eseista

opis numeru cyrkowego w cyrku Scarletto – Francesca.
Młyn Lewina

O czasie

„Dlaczego Nowy Jork? Po prostu jestem szczęśliwy, mogąc tutaj mieszkać, to jest moje miejsce. Nie dorastałem w samym Nowym Jorku, ale bardzo blisko, w New Jersey, pół godziny drogi stąd, natomiast moi dziadkowie mieszkali na Manhattanie. Spędziłem więc mnóstwo czasu, krążąc tymi szlakami. Nie uważam jednak, że to miasto numer jeden. To pewien rodzaj nowojorskiej przesady. Mamy kawę numer jeden na świecie, sernik, wszystko jest pierwsze na świecie. Ale to tylko reklama niemająca nic wspólnego z rzeczywistością. Natomiast z pewnością Nowy Jork jest jedynym miastem na świecie, które należy do wszystkich. To nie jest Ameryka, tu jest wszystko. To miasto, którego 40 proc. populacji urodziło się za granicą. To miasto, w którym mówi się w każdym języku, w którym wyznawana jest każda religia, w którym mieszka każda rasa. Nie ma na ziemi miasta tak pełnego różnic, jak Nowy Jork.”

Paul Auster (1947) amerykański pisarz

Źródło: Michał Nogaś, Dumanie nad Domami http://www.polityka.pl/kultura/rozmowy/1529323,1,rozmowa-z-pisarzem-i-scenarzysta-paulem-austerem.read, Polityka.pl, 7 sierpnia 2012 r.

O religii, O domu, O kawie, O rzeczywostości

„Rzuciłem palenie. To było trudne ale cieszę się, że to zrobiłem. Powiem wam, że powodem jest ta wojna z narkotykami w USA. Rzuciłem bo miałem, kurwa, dość bycia po złej stronie. Wojna z narkotykami jest tak naprawdę wojną z wolnościami obywatelskimi, nie dajcie się znowu ogłupić. Jeśli by się naprawdę o nas martwili to pozbyliby się narkotyku numer jeden w tym kraju jakim są papierosy. Zabijają więcej ludzi niż crack, kokaina i heroina razem wzięte razy 100. Legalnie!”

Bill Hicks (1961–1994) amerykański komik i satyryk

Występ w Oxford Playhouse w Oksfordzie (1992)

O wojnie, O ludziach, O wolności

„(…) do teściowej to jest jedyny numer, którego nie znasz na pamięć. O, jest. Teściowa. Na „f”…”

Marcin Daniec (1957) satyryk polski

Marzenia Marcina Dańca, Jak nasi pograli w UEFA (Pusia)

„Z numerem siedem – Laur.”

Dariusz Szpakowski (1951) polski dziennikarz sportowy

chodziło o Raula.
Słowenia-Polska 3–0, 9 września 2009

„Wada numer jeden: impulsywność. Często wybucham, mam zmienne nastroje… Ale staram się, by inni tego za bardzo nie odczuwali.
Wada numer dwa: lenistwo. Ale nie w momencie, gdy pracuję – wtedy jestem szczęśliwa i bez problemu mogę nawet zarywać noce! Za to, gdy mam kilka dni wolnego, czasem nie chce mi się nawet wziąć do ręki książki… A już najgorsze jest załatwianie nudnych spraw urzędowych: chyba jeszcze nigdy nie zapłaciłam czynszu w terminie…”

Monika Obara (1980) polska aktorka

o sobie. Źródło: Monika Obara – Nawet, gdyby facet był ze złota... http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/831/Monika-Obara-Nawet-gdyby-facet-byl-ze-zlota.html

O książkach, O facetach, O czasie

„Dorota Gawryluk pokazuje jaką jest gwiazdą. Prowadziła program o podobnie do innego programu brzmiącym tytule A dobro Polski i tam tydzień w tydzień pokazywała, że odpowiada głównie na pytanie „A dobro PiS-u?”. Więc jakby potwierdza po dwóch latach słuszność decyzji, którą podjąłem dwa lata temu. (…) Anchor w programie informacyjnym może być tylko jeden, bo numer jeden może być tylko jeden, bo w normalnej telewizji, profesjonalnej telewizji nie może być prowadzącym ktoś, kto nie zna żadnego języka obcego, nie może być ktoś, kto jest nieoczytany, nie może być ktoś, kto nie zna świata, nie może być ktoś, kto nie ma doświadczeń dających szanse na rywalizowanie z konkurencją. Poza tym – brutalnie – nowy program, nowa nazwa, nowa grafika, nowe studio, musi być nowy prowadzący. Czyjaś twarz kojarzyła się przecież ludziom z czymś, co było tutaj na antenie wcześniej, co było kompletną porażką.”

Tomasz Lis (1966) polski dziennikarz telewizyjny

o Dorocie Gawryluk i decyzji Lisa, o tym, że nie będzie prowadzić Wydarzeń.

O decyzjach, Pytanie

„Śmiać się pani będzie, gdy opowiem o indagowaniu Goleniewskiego przez komisję senacką. Zgodnie z procedurą musiał najpierw podać dla protokołu swoje dane. Oznajmił, że jest Alieksiejem Nikołajewiczem Romanowem, cudownie uratowanym carewiczem, synem cara Mikołaja II, pretendentem do tronu Rosji. Łatwo to pani sprawdzi w archiwach Senatu. Członkowie komisji żądali, by się nie wygłupiał, lecz on się upierał, że jest carską pociechą, więc przesłuchanie zostało zawieszone, i tak skończyła się "afera Goleniewskiego" - kompromitacją CIA. Nawet nie leczono wariata, osiadł gdzieś na prowincji. To są fakty, pani redaktor. (…) Numer z carską progeniturą rzeczywiście wart był Nobla i Oscara razem wziętych, no ale cóż…”

Michał Goleniewski (1922–1993) oficer polskiego wywiadu

O wariatach

„Na pewno nie pozwoliłbym mu przejść do nas od razu. Ale po kilku miesiącach, jeśli nie wywinąłby w tym czasie żadnego numeru, nie miałbym nic przeciwko temu.”

Andrzej Lepper (1954–2011) polski polityk

rozważając przyjęcie Jacka Kurskiego do Samoobrony, 2005. Źródło: Kurski w depresji trojmiasto.pl, 13 października 2005 http://www.trojmiasto.pl/wiadomosci/Kurski-w-depresji-n17459.html?strona=4

O czasie

„Czasem mamy pesymistów, którzy nam mówią: „Żegnamy dziś ostatniego prawdziwego Polaka”. I mówię wtedy: „Ma pan tu numer do pana Bartoszewskiego, proszę zadzwonić i przeprosić go za to, co pan powiedział”.”

Józef Życiński (1948–2011) polski duchowny katolicki, arcybiskup lubelski

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 31 stycznia 2005

O czasie

„Czy można sobie to wyobrazić? My uważaliśmy, że ludzie nie będą chodzić do samochodu, aby zadzwonić. Ludzie chcieli rozmawiać ze sobą i jedynym sposobem w jaki można było tego dokonać to zbudowanie telefonu komórkowego – telefonu, który byłby osobisty. Taki, który reprezentowałby jednostkę i miał zatem numer przypisany nie do miejsca, nie do biurka, nie do domu zamieszkania, ale do osoby”

Martin Cooper (1928)

O Motoroli DynaTAC

O ludziach, O domu, O zamieszkaniu

„Swoją tezę Cenckiewicz i Gontarczyk opierają przede wszystkim na dokonanej przez SB rejestracji. W zamieszczonym w wyborze dokumentów rejestrze czytamy, że „Bolek” – nazwiska tu nie ma – został zarejestrowany 29 grudnia 1970 r., a wyrejestrowany 15 czerwca 1976 r. i otrzymał numer archiwalny I 14713. Jak dokonywano takiej rejestracji? Oficer SB wnosił o zarejestrowanie danej osoby w oparciu o przekonanie, że pozyskał ją do współpracy. Na podstawie tej ewidencji nie sposób wnioskować więcej niż to, że określonego dnia ktoś został zarejestrowany z odpowiednim numerem i pseudonimem. Dokumentem potwierdzającym pozyskanie do współpracy z SB powinno być sporządzone odręcznie oraz podpisane imieniem i nazwiskiem „zobowiązanie”, w którym delikwent przyjmował pseudonim i deklarował zachowanie w tajemnicy kontaktów z SB. W przypadku TW „Bolka” takiego zobowiązania nie ma. Nie figuruje ono także w wykazach dokumentów, które istniały w 1992 r., a następnie zaginęły.”

Andrzej Friszke (1956) polski historyk

Źródło: Zniszczyć Wałęsę, wyborcza. pl, 21 czerwca 2008 http://wyborcza.pl/1,91250,5334929,Zniszczyc_Walese.html?as=1

O zachowaniu, O czytaniu, O współpracy

„Pierwszą poważną wpadką Tomasza Lisa w tym programie było wymienienie tygodnika „Myśl Polska” w gronie pism „ordynarnie antysemickich”. Akurat tak się złożyło, że dzień wcześniej tytuł ten obchodził 70-te urodziny. 20 marca 1941 r. w Londynie bombardowanym przez hitlerowską Luftwaffe ukazał się pierwszy numer i pismo z niewielkimi przerwami wychodzi do dziś, przeniesione w 1993 roku do Warszawy, co jest ewenementem na naszym rynku prasy. Przez cały ten czas jest znaczącym periodykiem politycznym na emigracji, a obecnie głównym przedstawicielem myśli narodowo-demokratycznej w Polsce.”

Bogusław Kowalski (1964) polski historyk i polityk

Źródło: Blog Bogusława Kowalskiego http://www.blog.boguslawkowalski.pl/rzetelny-i-uczciwy-jak-tomasz-lis/

O myślach, O urodzinach, O czasie, O myśleniu

„Fakt numer jeden: Obama nie jest lewicowcem, tylko umiarkowanym konserwatystą. Fakt numer dwa: dziś zmorą amerykańskiej polityki są prawicowi radykałowie.”

Paul Krugman (1953) ekonomista amerykański

Źródło: Zakładnik Republikanów, „The New York Times”, tłum. „Forum”, 1 sierpnia 2011.

„Nie szukam żony. Mało tego, nie pozwalam sobie nawet na zakochanie. W tym momencie muzyka jest dla mnie numerem jeden.”

Czesław Mozil (1979) Duńsko-polski piosenkarz i autor tekstów

Źródło: „Twój Styl” nr 4/2011.

O muzyce

„Dla normalnego śmiertelnika to jest niemożliwe, ale w końcu zawodnicy po to trenują przez całe życie, żeby trafiać w lotkę. Ten rekord pobił malezyjski deblista Koo Kien Keat z pary numer jeden na świecie. Teraz to 414 km/godz. Zrobili mu do tego specjalną rakietę. Oczywiście to jest prędkość początkowa, lotka szybko zwalnia, ale i tak ten rekord robi wrażenie.”

Przemysław Wacha (1981) badmintonista polski

odpowiedź na pytanie, jak można trafić w małą lotkę, lecącą z prędkością 366 km/h. Źródło: „Magazyn Sportowy Tempo”, cyt. za: Wacha: Ograłem idola z plakatu, sports.pl, 4 kwietnia 2010 http://www.sports.pl/Inne-dyscypliny/Wacha-Ogralem-idola-z-plakatu,artykul,72820,1,476.html

O życiu, O wrażeniach, O prędkości

„Saakaszwili ma mój numer telefonu i zawsze może do mnie zadzwonić.”

George W. Bush (1946) 43. prezydent USA

Micheil Saakaszwili to prezydent Gruzji, która hucznie przyjęła wizytę Busha.
Źródło: „Polityka”, 21 maja 2005

„Nie, nie sądzę, by było mniej koncertów. A chłopaki bardzo mnie wspierały i dopingowały do pracy. Wszystko okej, uspokajam. Dlaczego akurat Telehon został wybrany na promo singla? Bo to fajny numer po prostu, podobała nam się jego brudnawa energia. Jeszcze będą single i teledyski, więc i wiedza o albumie będzie się pogłębiać.”

Pablopavo (1978)

Źródło: Wywiad, 2009 http://www.uwolnijswojczas.pl/si-magazyn/si-inside-pablopavo-taniec-pod-gwiazdami-wywiad/794

O wiedzę, O tańcu, Chłopak

„Wsunięcie całkowicie fałszywej szpuli do pamięci Matyldy nie było łatwe. Nie można było po prostu kopiować numerów, a przecież każdy obywatel posiadał ich mnóstwo. Należało odtworzyć, a raczej stworzyć każdy dzień życia.”

Poul Anderson książka Sam Hall

Sam Hall

„Chryste, wszędzie spotykałeś kobiety i ponad 1/2 z nich była na tyle ładna, żeby je zerżnąć, ale można było tylko na nie patrzeć. Kto by wymyślił taki okrutny numer - Zresztą i tak wszystkie wyglądały w miarę podobnie - jeśli przymknąć oko na trochę tłuszczyku u jednej czy brak tyłka u drugiej - jak masa maków na łące. Którą byś wybrał? Która wybrałaby ciebie? To nie miało znaczenia i właśnie dlatego było takie smutne. A kiedy już wybór został dokonany, to i tak ci się nie układało, nikomu się nie układało, bez względu na to, co kto mówił.”

Charles Bukowski (1920–1994) amerykański poeta i powieściopisarz

Historie o zwykłym szaleństwie

O kobietach

„USA dla Europy są partnerem strategicznym numer jeden. Polska powinna przysłużyć się jako budowniczy mostów dla obu stron.”

Günter Verheugen (1944) polityk niemiecki

Źródło: „Rzeczpospolita”, 4 maja 2005

„Prezydent Francji nie powinien traktować Rosji jak dyktatury południowoamerykańskiej. Nie należy robić z Rosji wroga publicznego numer jeden, który uzna, że skoro jest atakowany, to ma powód do atakowania innych.”

François Fillon (1954) polityk francuski

Źródło: Tomasz Bielecki, Europejscy pochlebcy Władimira Putina, „Gazeta Wyborcza”, 10 kwietnia 2014.

„Nie czuję się bohaterem. Bohaterów było jedenastu. Zagraliśmy świetny mecz i zasłużyliśmy na zwycięstwo. (…) Muszę ciężko pracować, by zostać na szczycie. Nie jest sztuką dostać się na szczyt, ale na nim pozostać. Chcę być numerem 1 w Arsenalu na długie lata.”

Wojciech Szczęsny (1990) piłkarz polski

po meczu Arsenal 2–1 Barcelona. Źródło: tvn24.pl, 17 lutego 2011 http://www.tvn24.pl/12694,1693029,1,1,szczesny-zupelnie-nie-czuje-sie-bohaterem,wiadomosc.html

O zwycięstwie

„Chcę pomóc dźwignąć się hokejowi. Sprawić, by wróciły czasy, gdy hokej był po piłce nożnej dyscypliną numer dwa w naszym kraju. Nie będę prezesem tylko menedżerem. Za swoją pracę i czas nie będę pobierał pieniędzy z kasy związku.”

Piotr Hałasik (1953)

Źródło: Biznesmen z Sosnowca szefem polskiego hokeja na lodzie, 27 maja 2012 http://sosnowiec.gazeta.pl/gazetasosnowiec/1,93867,11808137,Biznesmen_z_Sosnowca_szefem_polskiego_hokeja_na_lodzie.html

O czasie, Hokej

„Pod sześćdziesiątym trzecim, Zofia i Jolanta Kackie, siostry. Pierwsza siedziała cztery lata za manko w sklepie, nie pracuje, zarabia, jeżeli znajdzie amatora na swoje stare kości. Druga to jeszcze lepszy numer. Zdemolowała kiedyś pół lokalu, pobiła milicjanta i w pijanym widzie rozniosła nam radiowóz. No, nie dosłowne, ale co zdążyła, to potłukła i podarła. Obie wyglądają jak czarownice.”

Anna Kłodzińska (1915–2008) dziennikarka i autorka kryminałów milicyjnych.

Źródło: Taniec szkieletów

O siostrze, O tańcu

„Nigdy nie miałem problemów z nauką. Na wywiadówkach byłem określany jako ten zdolny, który nic nie robi. Wykonywałem przepisowe ilości zadań, żeby nikt mnie nie męczył i żebym zdał do następnej klasy.(…) nigdy się nie spóźniałem. Przychodziłem zawsze za piętnaście ósma, żeby zdążyć wymyśleć jeszcze parę zabawnych numerów z kolegami.”

Jarosław Jakimowicz (1969) polski aktor

wspominając czasy szkolne.
Źródło: Agnieszka Gortatowicz, Jarek Jakimowicz i Radek Elis szukają „Spony”, „Dziewczyna” 1/1998, s. 10.

O nauce

„To jakby pytać Michała Anioła, jaki ma numer buta.”

Jack White (1975) wokalista i gitarzysta amerykański (The White Stripes)

o dziennikarzach zadających mu podczas wywiadów osobiste pytania.
Źródło: Randall Roberts, Jack kawalarz, „Los Angeles Times”, tłum. „Forum”, 7 maja 2012.

O losie, O aniołach, O butach

„Nigdy nie pracujcie, kalkulując, że zostaniecie numerem dziesięć.”

James D. Watson (1928) biochemik amerykański, noblista

Źródło: Olga Andriejewa, W głowach uczonych, „Russkij Rieportior”, tłum. „Forum”, 27 września 2010.

„Lekcja numer jeden: zawsze sprawiaj wrażenie, jakby nic, a przede wszystkim nikt nie był w stanie wytrącić cię z równowagi, zrozumiałaś? (…) Lekcja numer dwa: zachowuj się zawsze tak, jakbyś się świetnie bawiła.”

Sabine Both (1970)

Przeprowadzka do siódmego nieba

O wrażeniach

„Życiowa mądrość numer jeden: nie warto latać za facetem, któremu się nie spodobasz tak, jak wyglądasz zazwyczaj(…) Mądrość numer trzy: jedna ze składowych szczęścia – wygodna odzież.”

Aleksandra Ruda (1982)

Odnaleźć swoją drogę

O mądrości, O facetach, O odzieży

„Żyjemy tu, w Warszawie życiem tramwajowym. Znaczy to, że w naszej warszawskiej epoce tramwaj wzniósł się do roli symbolu. Oczywiście tramwaj wyraża miejską jednostkę komunikacyjną, taką samą jak trolejbus czy autobus. Mówi się: żyjemy życiem takim czy innym, wtedy gdy życie owo dobywa z człowieka jego najistotniejsze cechy. Czyli że w zetknięciu z nim człowiek objawia się w całej okazałości. Przepełniony irracjonalnie tramwaj warszawski stanowi doskonały odczynnik, przekonujemy się w nim codziennie, jacy jesteśmy i jak bardzo żyjemy życiem tramwajowym. W chwili gdy najbliższy bliźni demoluje nam śledzionę, unicestwia czar dopiero co kupionego płaszcza, niweczy z trudem przyszyte guziki, gasi brutalnie przepiękny połysk żarliwie wyczyszczonych butów, gniecie na miazgę wiezione dla dzieci ciastka, uśmiecha się przepraszająco, pakując nam w usta rękaw od kurtki, w której przed chwilą czyścił kominy lub wypakowywał stare śledzie – w takiej chwili, powtarzam, instynkty, jak działa żaglowej fregaty, wysuwają się groźnie z burt naszych dusz. Wtedy dopiero spostrzegamy z przerażeniem, jacy potrafimy być pierwotni, dzicy, egoistyczni, kłótliwi, nietolerancyjni, zaślepieni, krótkowzroczni. Z drugiej strony – ileż wspaniałych wartości dostrzegamy naraz w życiu, gdy uda nam się wepchnąć jako ostatni do rozchodzącego się w szwach autobusu, gdy przygodny sąsiad, wisząc na stopniu, odstąpi nam trzy centymetry kwadratowe miejsca, akurat tyle, by postawić na nich szpic buta, gdy złapany rozpaczliwie za krawat ten, który już do połowy tkwi w środku, uśmiechnie się bez pretensji i przygnie nas mocnym ramieniem, gdy wreszcie starsza pani, której, prąc ku wyjściu, strąciliśmy kapelusz, porwali w strzępy gazety i wgnietli całą zawartość siatki z masłem, jajami i marmoladą w biust, uśmiechnie się z tramwajową melancholią i powie smutne, lecz przebaczające: – Nie szkodzi… – Wtedy widzimy, jak dalece potrafimy być solidarni, wyrozumiali, ludzcy i coś ciepłego rozpływa się nam jak słodka, rozgrzana czekolada koło serca. Nic nie wzbudza w nas tak nieprzytomnej złości i bezmyślnej chęci awantur, jak niekończące się wyczekiwanie na wypchane ludźmi trolejbusy, do których nie można się dostać, jak tępota, brutalności i nieuprzejmość w tramwaju, o nic nie będziemy się sprzeczać i kłócić tak namiętnie, jak o grubiaństwa współpasażerów i bezduszną wrogość konduktorów. Ale też nic nie wzbudza w nas takiego uczucia zadowolenia, satysfakcji i wygody, jak widok wyczekiwanego numeru na ulicznym horyzoncie i stwierdzenie, że znajdziemy w nim miejsce siedzące. Tramwaj wyzwala w nas dziś w Warszawie cenną bezpośredniość przeżywania i dlatego żyjemy tu, w Warszawie życiem tramwajowym.”

Leopold Tyrmand książka Zły

Zły

O życiu, O wrogości, O dzieciach, O uśmiechu

„Jako pierwszy nawiązałem kontakt z zachodnimi agencjami, które uznały mnie za źródło absolutnie wiarygodne. Dlatego ludzie zamykani na ulicy wołali: „Nazywam się X. Aresztują mnie. Dzwońcie pod numer 39–39–64!” Latem 1980 r. mój dom zamienił się w strajkowe biuro informacyjne (…).”

Jacek Kuroń (1934–2004) polski historyk, pisarz, polityk, działacz społeczny i polityczny

Źródło: PRL dla początkujących, s. 210.

O ludziach, O domu

„Kramsztyk Józef – miał opinię najbardziej flegmatycznego człowieka w stolicy. Widziałem, jak kiedyś położył się na kanapie, na której leżał numer „Kuriera Warszawskiego”. Nie chciało mu się wstać, więc czytał, wydzierając spod siebie kurier po kawałku.”

Antoni Słonimski (1895–1976) polski poeta, felietonista, dramatopisarz, satyryk, krytyk teatralny i działacz społeczny

Alfabet wspomnień
Źródło: s. 102

O czytaniu

„Soulfly cały czas rozwija się na żywo. (…) Podczas ostatniej trasy graliśmy naprawdę fajne wstawki folkowe pomiędzy ciężkimi numerami. (…) one znajdują się (…) na albumie, a my wiemy, jak je przerobić, żeby brzmiały dobrze również na żywo. To bardzo dobrze wychodzi bo, po pierwsze, fani mogą usłyszeć coś, czego nie usłyszą na żadnym innym koncercie, po drugie – tworzy to swego rodzaju przerwę w koncercie. Nie ma cały czas tego mocnego dudnienia. To działa tak samo dobrze na żywo jak na albumie.”

Max Cavalera (1969) brazylijski muzyk rockowy

Źródło: Miłosz Habura, Soulfly: „Przepowiednia dla Polski”, nuta.pl http://www.nuta.pl/wywiady/d/2/143/

O czasie

„Bóg dał mi chorobę, by przypomnieć mi, że nie jestem numerem 1. On jest.”

Muhammad Ali (1942–2016) bokser amerykański, filantrop, aktywista

o swojej chorobie (Parkinsona).

O Bogu, O chorobach

„Dookoła jak nie rzeka, to bagno, jeżeli już nie bagno, to grzęzawisko, a jak pole, to na polu kamienie, a pod kamieniem jak nie żmija to ropucha (…). Jeśli idzie o światopogląd to oczywiście nie ma chałupy z numerem 13, jak urodzi się kot w kolorze czarnym, to się go utopi (…) Oczywiście nie pożycza się mleka, a tym bardziej masła po zachodzie, a w każdym razie zabiera zastaw, żeby pożyczający nic odejmował snu dzieciakom.”

Janusz Głowacki (1938–2017) polski pisarz

Skrzek

O kotach

„Kiedy otwieram świeżą prasę, szukam
zazwyczaj najpierw małego nawiasu
z datą ustawy, artykułem, punktem
numerem Dziennika Ustaw, pozycją:
najbardziej ciekaw jestem właśnie zawsze
wszystkich tych jasno wyróżnionych
tekstów przez specjalistów od martwej lektury
w łatwo zapalnym materiale biegłych
znawców Talmudu, bystrych jasnowidzów
żmudnych korników, ostrożnych magistrów
pirotechników węszących zawczasu.”

Florian Śmieja (1925–2019)

Źródło: Zapalny materiał

„Lista przebojów z powodzeniem mogłaby zaczynać się od numeru drugiego. Pierwsza pozycja jest i tak zarezerwowana dla Elvisa.”

Hank Marvin (1941)

w czasach popularności Elvisa Presleya.
Źródło: Leszek C. Strzeszewski, Elvis, PWM, Kraków 1986, s. 201.

„Moje największe odkrycie dotyczy płyty nagrobnej z dedykacją z I wieku, ofiarowanej wraz z grobowcem przez cesarza rzymskiego Tyberiusza Klaudiusza, lechickiemu królowi Awiłłowi Leszkowi, którą zlokalizowałem w kwietniu 2014 roku w Museo del Lapidario di Urbino, Italia. Jej zdjęcie, numer katalogu muzeum i opis włoskich naukowców cofnęły oficjalną historię Polski o 1000 lat, do I wieku p. n. e., kiedy, według moich badań, urodził się Awiłło Leszek, jako syn króla Lecha III Ariowita i Julii Caesaris Major oraz siostrzeniec Juliusza Cezara.”

Janusz Bieszk (1955) polski autor

Wywiad "Słowiańscy królowie Lechii" z 15 września 2016

O historii, O wieku, O zdjęciach

„Szczerze mówiąc uwielbiam to, jak postać została ukazana w latach 70. Nie jestem za tym aby przemyślać kim był. Myślę, że pierwsze wydanie, to oryginalne… było genialne i tak naprawdę Marvel próbował wykorzystać okres ekspansji filmu afroamerykańskiego, aby stworzyć komiks o czarnoskórym superbohaterze. Uważam, że świetnie im się to udało dlatego uważam, że powinno się wziąć numer 1. komiksu, napisać na jej podstawie scenariusz i tyle. Epoka The Luke Cage: Hero for Hire, jest idealną epoką.”

Quentin Tarantino (1963) amerykański reżyser i scenarzysta filmowy

Źródło: Quentin Tarantino nie jest szczęśliwy ze zmian dokonanych w serialu Luke Cage http://moviesroom.pl/z-ostatniej-chwili/seriale/7555-quentin-tarantino-nie-jest-szczesliwy-ze-zmian-dokonanych-w-serialu-luke-cage, moviesroom.pl, 1 października 2016.

O myślach, O myśleniu

„Zaśpiewałem kilka swingowych numerów i dziewczyny oszalały. Powiedziałem: „Świetnie, to będę robił.””

Matt Dusk (1978)

I tak zacząłem.
Źródło: „InStyle”, nr 3/2010.

O dziewczynach

„Elżbieta II: Proszę mi powiedzieć, panie prezydencie, czemu zawdzięczamy tę niespodziewaną radość goszczenia pana w naszym kraju?
Idi Amin: Musiałem zrobić zakupy. W Ugandzie, wasza wysokość, trudno dostać buty numer czternasty.”

Idi Amin (1925–2003) dyktator Ugandy

po złożeniu pierwszej oficjalnej, a zarazem całkowicie nieoczekiwanej wizyty w Londynie.
Źródło: Riccardo Orizio, Diabeł na emeryturze. Rozmowy z siedmioma dyktatorami, op. cit., s. 31.

O butach, Radość

„Kriegsgefangenpost – to brzmi jak tajemnica,
Kriegsgefangenpost – to pociągów daleki świat,
Kriegsgefangenpost – to twój dom, numer, ulica,
Kriegsgefangenpost – to czekanie na twój list.
Krieg, rozumiesz, to wojna,
Gefangene – jeniec – to ja…”

Andrzej Nowicki (1919–2011) filozof polski

Źródło: Kriegsgefangenpost

O wojnie, O tajemnicy, O świecie, O domu

„Największym echem odbił się numer, którym parodiowaliśmy Psy. Użyliśmy w nim oczywiście steku wulgaryzmów. To nie zostało dobrze przyjęte przez opinię publiczną. Pisano, że to hucpa, że takiego chamstwa w Opolu jeszcze nikt nie widział. Tymczasem ten numer stał się kultowy. Powstawały z niego miksy, sample, często słychać go było przy ogniskach.”

Dariusz Starczewski (1965)

o Grupie Rafała Kmity.

O życiu, O psie