Cytaty na temat część
strona 11

„Bangkok to mój dom. Jestem mieszkańcem całego Bangkoku, więc nie mogę pozwolić na zalanie którejkolwiek części miasta bez podjęcia próby ratunku.”

Sukhumbhand Paribatra (1952)

podczas powodzi w 2011. Źródło: Ciągła walka o miasto, polska-azja.pl, 18 października 2011 http://www.polska-azja.pl/2011/10/18/ciagla-walka-o-miasto/

O domu, O walce

„Kuba zawsze wszystkich urządzała. Dla krajów Ameryki Łacińskiej była niesfornym towarzyszem: jedynym, który miał odwagę powiedzieć głośno to, co wszyscy myśleli po cichu. Dla części Europy była złotą wyspą, gdzie mogła rozkwitać utopia równości społecznej. Ja sam też o to wszystko walczyłem. A dziś Kuba jest niczym wielkie muzeum pod gołym niebem… Albo raczej jak zoo, do którego cudzoziemcy przyjeżdżają oglądać te dziwne zwierzęta, jakimi są Kubańczycy, i ich dziwny styl życia.”

Reinaldo Escobar (1947)

Źródło: Alessandro Scotti, Blogerka z Hawany, „Courrier International”, tłum. „Forum”, 23 sierpnia 2010

O myślach, O zwierzętach, O myśleniu

„Wiele zawdzięczam (…) osobom, które w mojej intencji się modlą. Jest ich sporo. Część z nich – jak ufam – jest już w niebie. Szczególnie chciałbym tu wymienić siostry z klasztorów klauzurowo-kontemplacyjnych. Myślę, że ich modlitwa stała się dla mnie często ochronną tarczą przeciw trudnościom.”

Kajetan Rajski (1994) pisarz

Źródło: ks. Andrzej Antoni Klimek, Prawdziwy mężczyzna... czyli kto? http://www.opiekun.kalisz.pl/index.php?dzial=artykuly&id=3537, opiekun.kalisz.pl, 7 sierpnia 2015

O myślach, O siostrze, O myśleniu

„Konserwatyzm jest tak charakterystyczną cechą klasy bogaczy, że został nawet uznany za oznakę dobrego tonu. Zyskał on znamię szlachetności i elegancji jako atrybut bogatszej, a więc cieszącej się wyższym prestiżem części społeczeństwa. Stało się to normą do tego stopnia, że poglądy konserwatywne są w naszym pojęciu nieodłączną cechą człowieka wysoko postawionego, a wyznawanie ich jest obowiązkowe dla każdego, kto chce mieć nieskazitelnie dobrą opinię.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

„Śmiech pojawia się wtedy, gdy żal okazuje się zbyt duży, a emocje zbyt silne, by je opisywać takimi, jakimi są w istocie. Humor jest dla mnie najwyższym stopniem porozumienia między ludźmi. Wszyscy płaczą z analogicznych powodów – stracili kogoś bliskiego, są głodni, chce im się pić. Żart opiera się na elementach dużo trudniejszych do zdefiniowania, bardziej abstrakcyjnych, w różnych częściach świata śmiejemy się z odmiennych powodów. Wspólna radość jest jednak zawsze przejawem dużo większego zrozumienia drugiego człowieka niż (współ) płakanie.”

Marjane Satrapi (1969) irańsko-francuska pisarka, autorka komiksów, reżyserka filmów animowanych

Źródło: Anna Bielak, Chciałabym umrzeć ze śmiechu. Marjane Satrapi, autorka „Persepolis” specjalnie dla Stopklatki, 4 listopada 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=70962

O piciu, O zrozumieniu, O śmiechu, O płaczu

„Wszystkie te obrazy, uważane za „bezprzedmiotowe”, są w gruncie rzeczy i całkowicie oparte na efektach odwołujących się bezpośrednio do wrażeń wzrokowych i bardzo realistyczne (…) Mam wrażenie, że jestem po części odpowiedzialny za pchnięcie sztuki w tym kierunku, przez co sztuka zwana abstrakcyjną staje się niepostrzeżenie najbardziej realistyczną z możliwych.”

Jean Dubuffet (1901–1985) francuski malarz i rzeźbiarz

Związane z cyklami obrazów

O sztuce, O wrażeniach, Obraz

„Niektórzy organizatorzy festiwalu „Nowa Fala” / „Nowaja wołna” zaczęli straszyć ostatnio, po tym jak Łotwa stwarzała trudności – „może przeniesiemy się na Krym?”. Pomyślałam: „fantastyczna idea! Jedźcie na Krym! A może lepiej do Rosji, bo Krym jest częścią Ukrainy”. Ale poważnie: to festiwal niskiej jakości. I co więcej atrakcyjny dla tych, którzy chcieliby zatrzymać Jurmałę w tej postsowieckiej przestrzeni. A Jurmała nie powinna do niej należeć. To fantastyczne miasto z przepiękną halą koncertową. Możemy mieć przecież światowy festiwal operowy, jazzowy czy nawet muzyki popularnej. Czy musimy się męczyć z tym marnym show w języku rosyjskim?”

Sarmīte Ēlerte (1957)

o festiwalu Nowa Fala w Jurmali

„Widziałem jakiś czas temu Katyń Wajdy. Piękny film, gdzie wspaniale zagrała chociażby Maja Ostaszewska. Poza tym jest to temat, o którym Czesi nie wiedzą zbyt wiele. Film ten zmusił mnie do poznania tej historii. Podobnie opowieść o pułkowniku Kuklińskim. Rzecz niezwykła. Macie naprawdę bardzo dużo do opowiedzenia. Myślę, że dla wszystkich byłoby to korzystne, gdybyśmy robili część filmów razem. Mam nawet taką nadzieję, że tak będzie. Polscy aktorzy, czescy i słowaccy mogliby z powodzeniem grać w filmach poszczególnych kinematografii. W Czechach właściwe nie znamy waszych artystów, a szkoda.”

Václav Jiráček (1978)

o polskiej kinematografii. Źródło: wywiad http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=56337

O historii, O myślach, O czasie, O myśleniu

„Materialistyczna teoria, mówiąca że ludzie są wytworami warunków i wychowania, a więc zmienieni ludzie są wytworami innych warunków i zmienionego wychowania, zapomina, że warunki są zmieniane właśnie przez ludzi i że sam wychowawca musi zostać wychowany. Przeto dochodzi ona siłą rzeczy do tego, że dzieli społeczeństwo na dwie części, z których jedna jest wyniesiona ponad społeczeństwo (…). Zbieżność zmian warunków i działalności ludzkiej może być traktowana i racjonalnie rozumiana jedynie jako praktyka rewolucyjna.”

Karol Marks (1818–1883) niemiecki filozof, ekonomista i działacz rewolucyjny

Die materialistische Lehre, dass die Menschen Produkte der Umstände und der Erziehung, veränderte Menschen also Produkte anderer Umstände und geänderter Erziehung sind, vergisst, dass die Umstände eben von den Menschen verändert werden, und dass der Erzieher selbst erzogen werden muss. Sie kommt daher mit Nothwendigkeit dahin, die Gesellschaft in zwei Theile zu sondern, von denen der eine über der Gesellschaft erhaben ist. (…) Das Zusammenfallen des Aenderns der Umstände und der menschlichen Thätigkeit kann nur als umwälzende Praxis gefasst und rationell verstanden werden. (niem.)
Tezy o Feuerbachu (1845)
Źródło: Teza III

O ludziach, O sile, O zapominaniu

„Sądzę, że Samoobrona w Świętokrzyskiem się nie rozsypie, ale może się rozejść. Część dobrych działaczy może szukać swojego miejsca w PiS lub PSL. Wiem, że krążą słuchy, by utworzyć nową Samoobronę na bazie istniejącej i w oparciu o tworzony przeze mnie w regionie Ruch Ludowo-Narodowy. Zainteresowana jest też tym część byłych posłów Ligi Polskich Rodzin. Byłaby to już jednak kolejna Samoobrona, bo jest jeszcze Samoobrona Ruch Patriotyczny, czy Narodu Polskiego. To może być początek końca.”

Józef Cepil (1960) inżynier rolnik, polski polityk

Źródło: Przegrane partie walczą o przetrwanie, echodnia.eu, 6 listopada 2007 http://www.echodnia.eu/apps/pbcs.dll/article?AID=/20071106/WYBORY/71105132

„Ktoś się starzeje, ktoś inny rośnie. Narodziny i śmierć stanowią części jednej całości.”

Mitch Albom (1958) amerykański pisarz i dziennikarz sportowy

Pięć osób, które spotykamy w niebie
Źródło: Pierwsza lekcja

O śmierci, O narodzinach

„Ulice Warszawy były jakby odmienione. Młodzież polska zachowywała się swobodnie. Patrole niemieckie jakby nie zwracały uwagi i nie widziały grup Polaków, które w poprzednich okresach na pewno by zatrzymały. Nie honorowano już napisów „Nur für Deutsche” (Tylko dla Niemców). W ostatnich dniach lipca 1944 r. jechałem tramwajem z Pragi aleją 3 Maja, a więc przez dzielnicę zamieszkaną przez Niemców. Czekali na przystankach, zamierzając zająć miejsce w przeznaczonej dla nich części tramwaju. Motorniczy jednak nie zatrzymywał się, wołając do czekających, wspólnie zresztą z pasażerami, że tramwaj jest tylko dla Polaków.”

Kazimierz Leski (1912–2000) inżynier polski, żołnierz AK, uczestnik powstania warszawskiego

Źródło: Życie niewłaściwie urozmaicone. Wspomnienia oficera wywiadu i kontrwywiadu AK, wyd. II, Warszawa 1995, s. 292.

O życiu, O młodzieży, O czekaniu

„Pojawiają się opinie, że prezydencki minister Marek Belka może pełnić rolę zderzaka, który po zużyciu trzeba będzie wymienić. Na składzie nie widać jednak nowych części zamiennych. Jest więc Marek Belka nadzieją lewicy, ale nie tylko. Nawet ideowi przeciwnicy SLD doceniają fachowość nowego ministra. Jeśli Aleksander Kwaśniewski chce być prezydentem wszystkich Polaków, to Marek Belka już jest ministrem każdego obywatela i trzeba mu życzyć wszystkiego najlepszego w życiu zawodowym”

Janina Paradowska (1942–2016) dziennikarka polska

i nie tylko rzecz jasna
O politykach lewicy
Źródło: „Polityka” nr 1, 5 stycznia 2002

„Jeszcze kilka lat temu kwestie ścieżek rowerowych, przedszkoli, ułatwień dla osób z niepełnosprawnością czy osób starszych nie były ważne w kampanii, a teraz to się zmienia. Jeżeli uda się zrealizować przynajmniej część z tych wyborczych obietnic, pod naszym naciskiem i z pomocą organizacji od lat o to zabiegających, to będzie nasz sukces.”

Agnieszka Grzybek (1970) polonistka i feministka polska

Źródło: rozmowa Mikołaja Syski, krytykapolityczna.pl, 19 listopada 2010 http://www.krytykapolityczna.pl/Serwissamorzadowy/GrzybekWarszawatotorprzeszkod/menuid-403.html

O sukcesie, O pomocy

„Ludzie teraz patrzą na walkę o równość rasową jak na coś elitarnego. Trudno mi to przyjąć. Jestem najmłodsza z dziesiątki rodzeństwa. Ukończenie prawa to była obłędna walka, dziki wysiłek dla całej rodziny. Teraz ludzie traktują mnie nieufnie, jako część „elity.””

Sherrilyn Ifill (1963)

To się zaczęło osiem lat temu. po wyborze Donalda Trumpa na prezydenta USA. Źródło: Kinga Stańczuk, Największą porażką Obamy jest Trump http://krytykapolityczna.pl/swiat/obama-dziedzictwo-polityczne-stanczuk/#comment-833, krytykapolityczna.pl, 19 stycznia 2017.

O ludziach, O wysiłku, O rodzeństwie, O walce

„Niemal wszystkie pacjentki, które przychodzą do mnie i proszą o przerwanie ciąży, mówią, że gdyby jeszcze rok temu ktoś je zapytał, co sądzą o aborcji, odpowiedziałyby, że nigdy by się na to nie zdecydowały. Jednak te kobiety zostały postawione przez życie w ekstremalnej sytuacji. A wtedy człowiek inaczej widzi i inaczej postępuje, niż teoretyzując w wygodnym fotelu.
Ja praktycznie nie prowadzę ciąż zdrowych. Do mnie przyjeżdżają lub są przysyłane kobiety z całej Polski, u których wstępnie zdiagnozowano poważne wady płodu. Ja i mój zespół robimy wszystko, by te matki i ich dzieci uratować. Przerwanie ciąży to ostateczność. Decydują się na nie kobiety, których dzieci nie da się wyleczyć, pomóc im w żaden sposób. Część tych kobiet kontynuuje ciążę i rodzi, a część woli zakończyć ciążę wcześniej. Kobiety same podejmują decyzję, mają do tego prawo, a my te decyzje, zgodnie z prawem, powinniśmy uszanować.”

Romuald Dębski (1956–2018) polski lekarz

Źródło: rozmowa Aleksandry Szyłło, Dębski: Jestem z pacjentką na dobre i na złe, „Duży Format” http://wyborcza.pl/duzyformat/1,139142,16171511,Debski__Jestem_z_pacjentka_na_dobre_i_na_zle.html, wyborcza.pl, 18 czerwca 2014.

O życiu, O kobietach, O dzieciach, O matce

„Człowiek obsługujący obrabiarkę czy jakiś automat – stał się już dawno częścią tej maszyny – indywidualność jest zbyteczna.”

Janusz Maria Brzeski (1907–1957) polski malarz, fotograf, grafik, ilustrator i filmowiec

Źródło: artykuł Narodziny robota (1934) , cyt. za: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_brzeski_janusz_maria

O narodzinach

„Odrębna sprawa, to przyczyny pozytywnej reakcji części ludności żydowskiej na sytuację stworzoną przez władzę radziecką. Nie wolno zapominać, że owi młodzi ludzie, dla których w Polsce nie było miejsca, którzy poniżani na każdym kroku garnęli się do ruchów radykalnych, czy to komunizmu czy żydowskiego nacjonalizmu w którejś z wielu jego odmian, poczuli się równouprawnieni, zyskiwali poczucie własnej wartości, więcej, wstępując do milicji czy zasiadając w radach przeobrażali się z pariasów w ludzi reprezentujących władzę. Trzeba było czasu, aby pojęli, iż Sowieci, wykorzystując Żydów jako narzędzie swojej polityki, zdecydowanie negatywnie odnoszą się do ich aspiracji – religijnych, kulturowych, narodowych.”

Krystyna Kersten (1931–2008) polski historyk

Polacy-Żydzi-Komunizm. Anatomia półprawd 1939–1968
Źródło: s. 29.

O ludziach, O czasie, O zapominaniu

„Niezależnie od stosunku do władz radzieckich, często zdecydowanie wrogiego, znaczna część Żydów uwierzyła, że to nie te władze, ale Polacy wzbraniają im prawa do służby w wojsku polskim.”

Krystyna Kersten (1931–2008) polski historyk

o reakcji na radzieckie zarządzenie z 1 grudnia 1941 pozbawiające mniejszości narodowe z Kresów Wschodnich polskiego obywatelstwa.
Polacy-Żydzi-Komunizm. Anatomia półprawd 1939–1968
Źródło: s. 48.

„Proust oczywiście ma rację, że każda rozmowa jest trochę pustoszeniem siebie. Ale skąd bierze się to uczucie? Może trochę z niewydolności mowy. Kiedy myślimy, wiemy, o co nam chodzi, kiedy mówimy, kiedy już powiemy, zostajemy trochę rozczarowani. Jak to, więc tylko o to chodziło? Więc tylko tyle, te nasze skarby osiągnięte, kiedy ukażą się jako parę zdań, właściwie je wyczerpujących, wcale nie przedstawiają się tak bogato. Ale to wina mowy, a może i – po części – przyczyna tkwi także w tym, że rzeczywiście, co przeczute, wydawało nam się większe i piękniejsze niż sformułowane. A co do mowy, przecież dopiero po największych wysiłkach i trudach zaledwie parę książek na świecie oddaje jako tako to, o co chodziło autorowi, a w jego mniemaniu zapewne także niedostatecznie, cóż tu wymagać od zdań kleconych na poczekaniu, byle jakich i przypadkowych, żeby nas dostateczne wyrażały. Potem kiedy się wypowiemy, kiedy się podzielimy, jesteśmy trochę jak czajnik z wrzątkiem, z którego zdjęto pokrywkę, ciśnienie spada. Dotychczas mile się nosiło poczucie własnego sekretu, wyłącznie osobistego. Dzielimy się nim trochę przez to, że pragniemy zaskoczyć, zadziwić słuchacza sobą samym. I zostajemy rozczarowani, bo po wypowiedzeniu się zaznacza się w nas odpływ. Przez to może nawet rozmowa pustosząca, obniżająca wewnętrzne ciśnienie jest pobudką. Bo chcąc się znowu napełnić, przystępujemy od początku do pracy wewnętrznej”

Sławomir Mrożek (1930–2013) polski dramatopisarz, prozaik i rysownik

Dzienniki, Dziennik. Tom 1. 1962–1969

O książkach, O emocjach, O myślach, O wysiłku

„Wciąż nie uświadamiamy sobie dość wyraźnie, że jesteśmy częścią świata przyrody i że powinniśmy okazywać jej więcej szacunku.”

Maria Szyszkowska (1937) polska działaczka polityczna, filozof

„W Japonii zapytano mnie niedawno, jak mogę pomóc zmniejszyć wskaźnik samobójstw. Jest ich ponad sto dziennie… W większości przypadków chodzi o pracobiorców, którzy na wieść o zwolnieniu idą rzucić się pod pociąg, bo nie mogą się zdobyć, żeby powiedzieć o tym rodzinie. Jest to już tak rozpowszechnione, że pracodawcy zatrudniający tych samobójców muszą płacić wysokie kary firmom kolejowym! To nasunęło mi pomysł, który obecnie analizujemy. Można by powiedzieć przedsiębiorstwom: zanim zwolnicie kogoś z pracy, powiedzcie nam o tym. My zatrudnimy tę osobę, a wy dacie nam część pieniędzy z odszkodowania, które musielibyście zapłacić, gdyby odebrała ona sobie życie…”

Muhammad Yunus (1940)

Źródło: wywiad Dominique Nory, Wędka zamiast ryby, „Le Nouvel Observateur”, tłum. „Forum”, 24 stycznia 2011.

O życiu, O rodzinie, O karze, O rybach

„(…) spójrzcie na ten ołówek. Podobnie jak gumka jest tylko jego małą częścią, używaną tylko wtedy, gdy ktoś popełni błąd, tak też współczucie pojawia się tylko wtedy, gdy sprawy wymkną się spod kontroli. Główną częścią życia jest rywalizacja; tylko gumka jest współczuciem.(…) w polityce współczucie jest tylko częścią rywalizacji.”

Hubert Humphrey (1911–1978) amerykański polityk

spytany o współczucie w polityce.
Źródło: Wess Stafford, Dean Merrill, Zbyt małe, by zignorować, Wyd. Pojednanie, Lublin 2007, tłum. Andrzej Gandecki, s. 134.

O błędach

„Każdemu działaniu przeciwstawione jest równe mu przeciwdziałanie, to jest wzajemne działania dwóch ciał jednego na drugie są zawsze równe i skierowane ku tej drugiej części.”

Isaac Newton (1643–1727) angielski naukowiec, odkrywca m.in. prawa powszechnego ciążenia

tłum. Sławomir Brzezowski.
Philosophiae naturalis. Principia mathematica (1687)

„(…) wykształcenie matka odebrała tylko elementarne w klasztorze Sakramentek we Lwowie, jej wyobraźnia poetycka, nie wyzyskana i niekształcona, wypowiadała się w wierze w cuda, duchy, zjawy, w zabiegach pobożnych i modlitwach, w żarliwym życiu religijnym jej samej i obu córek, z którymi była w serdecznym porozumieniu. (…) Na choroby w domu pomagała woda z Lourdes i cudowny obrazek Pana Jezusa (…) Nowenny odmawialiśmy wszyscy klęcząc wieczorami przed ołtarzykiem Serca Jezusowego. Wisiał na ścianie pomiędzy łóżkiem matki i siostry, paliła się na nim wieczna oliwna lampka z czerwonego szkła. (…) Nad drzwiami medalik cudowny św. Benedykta chronił od złodziei pokój, w którym i tak trudno było coś ukraść, bo nędza wyglądała z każdego kąta. Św. Antoni Padewski pomagał szukać rzeczy zgubionych, Matka Boska Nieustającej Pomocy ratowała w cięższych i lżejszych chorobach, Niepokalanie Poczęta w małej figurce porcelanowej miała też swój ołtarzyk w pokoju – świeckich obrazków w ogóle nie było na ścianach. Największy obraz na ścianie to było Niepokalane Poczęcie Papuzińskiego.
W zimie chodziliśmy o w pół do siódmej na roraty przed szkołą, do Trzech Króli śpiewaliśmy w domu kolędy, w poście co niedzieli odmawiałem u św. Mikołaja Gorzkie Żale od 4 do 8 po południu, a w piątki wieczorem obchodziłem na klęczkach 14 stacyj Męki Pańskiej. W maju co wieczór zasypiałem podczas Litanii Loretańskiej w kościele Bernardynów lub u św. Mikołaja. (…)
Najbardziej świeckie były miesiące letnie. Wtedy już tylko jakieś 4-godzinne nabożeństwo dziękczynne i ekspiacyjne, dni krzyżowe, Boże Ciało, św. Trójca, św. Piotr i Paweł, Matka Boska Zielna lub imieniny siostry najstarszej i własne nakazywały nabożeństwa poza niedzielami. (…)
I w lecie jednak dzień, zmrok i część nocy wypełniały myśli i nastroje związane z wiarą religijną. Co dzień rano przed śniadaniem trzeba było głośno mówić na klęczkach przed ołtarzykiem Ojcze Nasz, Zdrowaś Mario, Wierzę w Boga, modlitwę do Anioła Stróża i Modlitwę za umarłych na końcu. To samo wieczorem przed snem.”

Władysław Witwicki (1878–1948) polski psycholog, filozof i tłumacz

Źródło: Ankieta w sprawie utraty wiary religijnej

O Bogu, O wykształceniz, O chorobach, O pokoju

„Wtedy mówiliśmy, że chcemy być wolną Polską. Dziś jesteśmy w Unii Europejskiej i chcemy być w niej równymi partnerami, więc teraz jest walka o przyszłość naszych polskich rodzin. Mamy kryzys w rolnictwie, mamy nieopłacalność, a nawet likwidację części produkcji. Zamiast być, jak kiedyś, eksporterem, staliśmy się importerem cukru czy trzody.”

Jerzy Chróścikowski (1953) senator V i VI kadencji

Źródło: Drugi raz w Poznaniu, naszdziennik.pl, 15 marca 2011 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20110315&typ=po&id=po11.txt

O przyszłości, O walce

„Kuba mówił, że mogę się podobać pewnej części męskiej widowni telewizyjnej. Kiedy podszedłem do niego i powiedziałem – no i co Kuba, skoro uważasz, że podobam się gejom, to może dasz mi buzi? – Tak, dobra, dobra – odpowiedział. – No to chodź – odparłem.(…) widząc kamerę, wycofał się szybko. Uciekł.”

Damian Aleksander (1976) polski aktor

o Kubie Wojewódzkim.

„Kraj, gdzie (…) w sklepach nie ma ryb, żeby odwrócić uwagę od braku mięsa.
Kraj, gdzie liczba mnoga od wyrazu „człowiek” to „kolejka” i gdzie nie można sięgnąć dna tylko dlatego, że już dawno ktoś je ukradł i sprzedał na części.”

Izabela Sowa (1969)

Zielone jabłuszko

„Czy człowiek, krocząc tak od jednego ograniczonego dzieła do drugiego, rzeczywiście może zużyć swą całą nieskończoną siłę? I czy raczej nie pozostawi większej jej części niewykorzystanej, wskutek czego zwróci się ona przeciw niemu i go pożre? Jakże wielu z nas ginie tylko dlatego, że dla samych siebie są zbyt wielcy; nadmiar siły i popędu, który nie pozwala im nawet stworzyć dzieła, ponieważ żadne nie byłoby dlań stosowne, każe prowadzić im życie niespokojne i staje się ich zgubą.”

Friedrich Daniel Ernst Schleiermacher (1768–1834)

Źródło: Mowy o religii, Kraków 1995

O życiu, O religii, O sile

„Czy dobrze zrozumiałem? Zarabiał pan na życie, łamiąc prawo?
(…)
– Zwykle wykorzystywałem chciwość innych, panie Slant. Myślę, że był w tym również element edukacyjny.
– Edukacyjny?
– Tak. Wiele osób się nauczyło, że nikt nie sprzedaje pierścionka z brylantem za dziesiątą część jego wartości.”

Terry Pratchett książka Świat finansjery

Źródło: Świat finansjery (2007), tłum. Piotr W. Cholewa

O życiu, O świecie, O myślach, O myśleniu

„Thorko nauczyła mnie nowej cudownej techniki; łapiesz czarną kurę i tłuczesz ją na śmierć białą laską, zbierasz krew i rozsmarowujesz odrobinę na swoim wrogu. Jeśli nie masz szansy rozsmarować krwi na jego ciele, zdobywasz część jego odzieży i smarujesz ją.”

Elżbieta Batory (1560–1614)

przekazując pisemnie swemu mężowi arkany czarownictwa, którego uczyła się od swych służek – Dorothei i Thorko.
Źródło: Miranda Twiss, Najwięksi zbrodniarze w historii, wyd. Muza, Warszawa 2004, ISBN 8373194428, tłum. Arkadiusz Czerwiński, s. 111.

O śmierci, O historii, O odzieży

„Komunikować to 'czynić wspólnym' (można by rzec uwspólniać), a więc sprawiać, że jakiś element staje się częścią wspólną dwóch lub większej liczby podmiotów. Najpierwotniejszym sposobem tak rozumianego komunikowania jest przekazywanie cech rodziców potomstwu (…).”

Walery Pisarek (1931–2017) językoznawca polski

Wstęp do nauki o komunikowaniu
Źródło: s. 9

O rodzicach

„Rasizm? Zrobiliśmy wszystko żeby pokazać czerwoną kartkę rasizmowi. Więksi piłkarze niż ja próbowali coś z tym zrobić, ale to wcale nie jest takie proste. Ludzie wciąż się w to angażują, to część ich życia.(…) Jestem szczęśliwy, że pochodzę z Afryki. Cieszę się, że mogę grac w piłkę, to spełnienie moich marzeń. Jednak rasizm jest tu od zawsze i nie możemy nic zrobić, by go powstrzymać. Samuel Eto'o i inni wielcy piłkarze mówili o tym lepiej niż ja, ale to nic nie zmienił.”

Emmanuel Adebayor (1984) togijski piłkarz

Źródło: Skandal w Lidze Mistrzów. Kibole do Adebayora: Twój ojciec myje słonie, sport.pl, 7 kwietnia 2011 http://www.sport.pl/pilka/1,65041,9392134,Skandal_w_Lidze_Mistrzow__Kibole_do_Adebayora__Twoj.html

O ludziach, O sporcie

„Śmierć nie jest przeciwieństwem życia, a jego częścią.”

Haruki Murakami książka Norwegian Wood

Norwegian Wood

O śmierci

„Grzegorz Jurgielewicz (przyp. Karcharoth) przed swoim upadkiem był bardzo agresywną i zdeterminowaną osobą… oddany ideologii BM i satanizmowi, gloryfikował nazizm jako część sił ciemności jakie wyznawał… poznałem go kiedy z Balrogiem nagrywał swoje pierwsze dema Infernum… dzięki niemu poznałem Capricornusa (przyp. Maciej Dąbrowski)… imponował mi swoją „złą” naturą i pomysłami związanymi z przyszłością… niektóre z tych pomysłów teraz wydawać się mogą śmieszne ale kiedyś była to część naszego stylu BM… Karcharoth w tamtych czasach opowiadał że będzie razem mieszkał z Capricornusem… będą spali w trumnach… zasłaniali okna czarnymi zasłonami… chciał być bezkompromisowy do końca… Kiedy ukazał się pierwsza płyta Infernum i zaczęły się problemy z Policją i UOP, Karcharoth załamał się pod wpływem stresu i zwariował… rozpoczęły się jego zmagania z schizofrenią… które go zniszczyły… zmienił się po tym nie do poznania… i nie podniósł się aż do samobójstwa… Pomimo że przechodził różne fazy zmieniania poglądów o 180 stopni to do końca zawsze był wielbicielem Crowleya.”

Robert Fudali (1969)

o członkach zespołu Graveland. Źródło: Black Emperor zine (2008) http://www.graveland.org/index.php?option=com_content&view=article&id=115:black-emperor-zine-pl&catid=4:interviews&Itemid=6

O naturze, O samobójstwie, O przyszłości

„Przez letnie miesiące pół dnia uczyłem się, a od południa do wieczora pracowałem przy żniwach. Resztę egzaminów zdałem po wakacjach. Trzeci rok studiów rozpocząłem bez forsy. Ubranie spadało ze mnie. Brat kupił mi nowe, za co byłem mu wdzięczny. I tak jakoś przetrzymałem ostatni rok. Dawałem korepetycje uczniom z gimnazjum i trochę zarabiałem na swoje potrzeby. Ratowało mnie to głównie, że w styczniu 1923r moja młodsza siostra Pola wyszła za mąż za dalekiego krewnego Franka Soszyńskiego stolarza z Warszawy. Był on dość zamożny. Zdążył już dorobić się części domu w Bydgoszczy i 2/3 domu w Warszawie przy ulicy Dzielnej N-56. Poza tym prowadził warsztat stolarski przy ulicy Leszno 48. Wesele odbyło się w Siedlcach w mieszkaniu Stacha przy ulicy Ogrodowej 4 Małżonkowie Soszyńscy t. j. Szwagrostwo zamieszkali w lokalu przy warsztacie. Było to dość nędzne mieszkanie zawsze zakurzone i niemożliwe do utrzymania w czystości. Ale w tym czasie trudno było zdobyć się na coś lepszego, gdyż odstępne bardzo drogo kosztowało.
I tak siostra męczyła się w tym mieszkaniu do śmierci szwagra w 1934 r. Był to zacny i dobry człowiek. Dowód – na jego pogrzebie żydzi lokatorzy z ul. Dzielnej z jego domu kupili wieńce i urządzili orszak żałobny, co było opisane w Expresie Porannym pod tytułem „Niesamowity pogrzeb”. Później żydówki przychodziły na jego grób opłakiwać swego dobrego gospodarza, który pomimo zaległości w komornem ponad 10.000zł. nikogo przez cały czas nie wyeksmitował z mieszkania.
Po jego śmierci Siostra Pola wraz z dwojgiem dzieci Jankiem lat 10 i Krystyną lat 6 zamieszkała w 2 pokojowym mieszkaniu w swoim domu przy ulicy Dzielnej 56.”

Jan Soszyński (1924–1944)

Ze wspomnień wuja
Źródło: fragment pamiętnika Wincentego Kobylińskiego, wuja Jana Soszyńskiego.

O śmierci, O dzieciach, O domu, O siostrze

„Tak naprawdę nie widzą we mnie ani wilka, ani człowieka. Siebie też nie postrzegają jako wilki. Dla nich członkowie stada są częścią watahy. To jak z psami – ludzie myślą, że psy ich kochają. A one po prostu widzą ich jako część rodzinnego stada. Z wilkami jest tak samo. Nie ma dla nich znaczenia, czy chodzę na czworakach, czy na dwóch nogach, bo jestem częścią rodziny.”

Shaun Ellis (1977)

Źródło: rozmowa Piotra Zawadzkiego, „Gazeta Telewizyjna”, 23 kwietnia 2010

O ludziach, O psie, O myślach, O myśleniu

„Dantejskie Piekło jest częścią naszego świata w takim samym stopniu, w jakim stanowi ono część świata podziemnego, i nie powinno się go unikać, lecz raczej konfrontować się z nim – stwierdził Lowell – W naszym życiu bardzo często sondujemy jego głębię.”

Matthew Pearl książka Klub Dantego

Postać: James Russel Lowell
Klub Dantego

O piekle

„Śmierć Maschadowa jest dla nas ogromną stratą, to dla nas ciążki cios. Ale ta wojna, oswobodzenie narodu – nie zależy od jednego wybitnego nazwiska. Jakim by sławnym bohaterem nie był człowiek, on jest jedynie częścią narodu, a nie całym narodem. Dlatego śmierć liderów nie powstrzyma dżihadu. Pozostali przy życiu będą kontynuować walkę.”

Chalim Sadułajew (1966–2006)

Źródło: PREZYDENCI, czeczenia.com.pl http://czeczenia.com.pl/content/blogcategory/75/161/

O śmierci, O wojnie, O walce

„Najpotężniejszym człowiekiem w Rosji jest dziś Putin. Jest jak car, a jego interesy skupiają się na Gazpromie. Putin chce integracji z Zachodem, ale na swoich warunkach. Wie, że z powodu tego, co zrobił, osobiście jest dla Zachodu nie do zaakceptowania. To dlatego stworzył Miedwiediewa. Używa go do mówienia rzeczy, których sam nie mógłby powiedzieć, bo bałby się o swoje stosunki z twardogłowymi. Obaj chcą Rosji europejskiej – drugiej Japonii, związanej z Zachodem, ale nie będącej jego częścią.”

Anton Surikow (1961–2009)

Źródło: wywiad przeprowadzony przez Bena Judaha, „Standpoint”, styczeń 2010, tłum. „Forum”, 22 marca 2010.

„Królestwo Grecji nie jest Grecją. Jest to tylko jej niewielka część, najmniejsza i najbiedniejsza. Grekiem nie jest tylko ten, który mieszka w tym królestwie, ale i ten, który mieszka w Janinie, Konstantynopolu, Smyrnie czy Trebizondzie i w jakiejkolwiek innej ziemi, związanej z historią Grecji i z narodem greckim. Są dwa główne centra hellenizmu: Ateny, stolica królestwa greckiego, i „Miasto” (Konstantynopol), marzenie i nadzieja wszystkich Greków.”

Joanis Kolettis (1774–1847)

wystąpienie w parlamencie (1844).
Źródło: J. Bonarek, T. Czekalski, S. Sprawski, S. Turlej, Historia Grecji, Kraków 2005, s. 478.

O nadziei, O historii

„W nowej ewangelizacji Afryki świeccy mają do odegrania niezwykle ważną i niezastąpioną rolę: wystarczy wspomnieć o misji licznych świeckich katechistów, którzy są wielkim oparciem dla wspólnot chrześcijańskich na tym kontynencie. Pilnym zadaniem świeckich jest podjąć własną część odpowiedzialności za życie i misję wspólnot parafialnych i diecezjalnych. Wiemy jednak, iż głównym zadaniem świeckich katolików – dzięki świeckiemu charakterowi ich powołania – jest nieść Ewangelię w świat, w dziedzinę ekonomii, kultury, życia publicznego i polityki. Nie mogą więc zamykać się w wąskim kręgu problemów wyłącznie wewnątrzkościelnych.”

Stanisław Ryłko (1945) polski duchowny katolicki, kardynał

Źródło: S. Leszczyński, Kongres Katolików Świeckich Afryki w Jaunde http://pl.radiovaticana.va/storico/2012/09/04/kongres_katolik%C3%B3w_%C5%9Bwieckich_afryki_w_jaunde_%E2%80%93_wywiad_z_kard/pol-618290, pl.radiovaticana.va, 4 września 2012

O życiu, O świecie, O charakterze

„Kolejny dziwny wieczór. Wpadają do mnie ludzie, gadają, a ja nimi nasiąkam: przyszli rabini, rewolucjoniści z giwerami, agenci FBI, kurwy, poetki, młodzi wierszokleci z Uniwersytetu Stanowego, profesor z Loyoli jadący do Michigan, prof. z Uniwersytetu Kal w Berkeley, kolejny, który mieszka w Riverside, 3 czy 4 młodzików na gigancie, typowych obiboków z głowami pełnymi cytatów z Bukowskiego… i przez jakiś czas myślałem, że ta banda wejdzie mi z nogami do serca i zbezcześci mój cenny spokój, ale mam wielkie wielkie szczęście, bo każdy coś mi przyniósł i zostawił w prezencie i już nie muszę czuć się jak Jeffers w swojej kamiennej wieży, i mam też szczęście jeszcze dlatego, że sława, którą się cieszę, jest w dużej części cicha i dyskretna i raczej nie mam szans zostać drugim Henrym Millerem, z wielbicielami biwakującymi przed moim domem, bogowie okazali się dla mnie łaskawi, pozwalają mi nadal istnieć i cieszyć się dobrym zdrowiem, a nawet robić zapiski, obserwować, czuć dobro dobrych ludzi i czuć tę cudowność pełznącą po ręce jak zwariowana mysz. I choć jutro jest niewiadomą, to takie życie, podarowane mi w wieku 48 lat, to sama słodycz.”

Charles Bukowski (1920–1994) amerykański poeta i powieściopisarz

Historie o zwykłym szaleństwie

O życiu, O Bogu, O szczęściu, O ludziach

„Polska pilnie potrzebuje psychoanalityka. W ciągu tygodnia uznawani za najgorszą część społeczeństwa politycy zmienili się w jego najlepszych synów. Do ubiegłego tygodnia prawicowi publicyści przekonywali nas każdego dnia, że w Polsce nie ma żadnych elit, co najwyżej fałszywe. Kiedy już niektórzy czytelnicy w to uwierzyli, to nagle one wszystkie zginęły.”

Michał Ogórek (1955) polski dziennikarz, felietonista i satyryk

Źródło: Od ściany do ściemy, „Gazeta Wyborcza”, 24–25 kwietnia 2010.

„Jesteśmy częścią światowego ekosystemu i świat jest w stosunku do nas pełen niezwykłego współczucia.”

Ogjen Trinlej Dordże (1985) dominicki poeta

Źródło: Buddyzm ekologiczny – na ścieżce współczucia i pustki, ekobuddyzm.pl http://ekobuddyzm.pl/2012/04/j-s-xvii-gjallang-karmapa-buddyzm-ekologiczny-na-sciezce-wspolczucia-i-pustki/

O świecie

„Chodzę po mieście, spaceruję z psem po parku, nie mam zegarka, więc pytam ludzi, która jest godzina. Nie prowokuję ich do tego, żeby patrzyli na mnie jak na gwiazdę. Urodziłam się wśród znanych ludzi, widziałam, jak sława ich wichrowała, i wiem, że mnie ona nie jest potrzebna. Jestem częścią ulicy – nie chodzę w ciemnych okularach, nie stawiam kołnierza, nie przemykam ukradkiem.”

Joanna Szczepkowska (1953) aktorka polska

Inne wypowiedzi Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Wrocław, 6 maja 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/pttst.htm

O ludziach

„Moja rodzina jest pochodzenia żydowskiego, moi dziadkowie urodzili się tutaj – pod ówczesnym Breslau. Ja sam dorastałem w Australii i zastanawiałem się, dlaczego mój ojciec ma niemiecki akcent i jak się tam znaleźliśmy. Mojego ojca wyrzucono z Uniwersytetu Berlińskiego, udał się do Francji, gdzie przyłączył się do Partii Komunistycznej, bo tylko w ten sposób mógł walczyć z nazistami. Później zajmował istotne stanowisko w Ruchu Oporu, wywiózł wiele żydowskich dzieci z Francji. To jest moja ulubiona część historii: partnerem mojego ojca był Marcel Marceau. Razem, przebrani za zakonnice, przerzucali dzieci przez granicę. Dorastałem z tym wszystkim w głowie i zawsze chciałem wiedzieć: dlaczego? Co się stało? Kim jest ten cały Hitler? I nadal nie wiem. Można przeczytać tysiąc książek na ten temat i nie znajdzie się odpowiedzi.”

Philippe Mora (1949) australijski filmowiec

Źródło: Wywiad, 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=68151

O dzieciach, O książkach, O rodzinie, O historii

„Obserwowanie to dla mnie za mało. Widz powinien uwierzyć w ten świat, który kreuję na scenie. Ja danemu bohaterowi użyczam emocji, a z widzem się nimi dzielę. Dopuszczam go do mojego świata. Oddaję część własnej intymności. To chyba jakaś forma ekshibicjonizmu. Nie mówię: „widzu, widzu, mój bohater tak cierpi, przyjrzyj się”. Ja udzielam mu tego cierpienia, tych emocji. Widz nie może wyjść obojętny z teatru. Nie może powiedzieć „fajnie było.””

Błażej Peszek (1970) polski aktor

Może być wściekły, ale musi być poruszony. Źródło: Natalia Sokólska, Dajcie mi rząd dusz!, „Magazine TOUCHÉ”, grudzień 2012 http://issuu.com/touche_magazine/docs/touche_grudzien2012/20

O świecie, O duszy, O cierpieniu

„Zawarliśmy pakt, więc teraz wypełniam swoją część postanowienia. Proszę, pochowajcie mnie obok mojej ukochanej. Pochowajcie mnie w skórzanej kurtce, jeansach i motocyklowych butach. Żegnajcie.”

Sid Vicious (1957–1979) brytyjski muzyk punkowy (Sex Pistols)

We had a death pact I have to keep my half of the bargain.Please bury me next to my baby. Bury me in my leather jacket, jeans and motor cycle boots. Goodbye. (ang.)
pożegnalny list Viciousa
O sobie, O swojej śmierci
Źródło: George Gimarc, Diary Punk: The Ultimate Guide Trainspotter do Underground Rock, 1970–1982 (2005), str. 183.

O butach

„Dzisiaj Polska jest postrzegana u nas jako długoletni przyjaciel i ważny partner w Europie, ogniwo łączące historyczną część Europy Zachodniej z państwami, które dołączyły do niej po 1989 r.”

Giorgio Napolitano (1925) polityk włoski

Źródło: Adam Michnik, Bądź solidarna, Europo. Prezydent Włoch dla „Gazety”, 7 czerwca 2012 http://wyborcza.pl/magazyn/1,126960,11887163,Badz_solidarna__Europo__Prezydent_Wloch_dla__Gazety_.html

„Polska była wielokulturowa przez większą część swojej historii. Dziś ponownie staje się coraz bardziej wielokulturowa, wracając tym samym do normalności. Różnorodność kulturowa jest przecież charakterystyczna dla współczesnej Europy i dla świata. Z powodów demograficznych, ekonomicznych i innych wielokulturowość staje się nieodłączną częścią naszej teraźniejszości i przyszłości, a jej akceptacja okazuje się istotnym warunkiem powodzenia we współczesnym świecie. Nietolerancja może być przeszkodą w budowaniu niezbędnego kapitału społecznego. Świadomość tej kwestii rośnie w Polsce, ale ciągle zbyt powoli.”

Rafał Pankowski (1976)

Źródło: Marcin Kornak, Brunatna Księga 2011–2012, Warszawa 2012, s.6.

O historii, O przyszłości

„Armia Czerwona – kraj pod bronią
szósta część globu – cały świat,
siła płynąca z serc ku skroniom
płynąca krwią ku chwale Rad.”

Stanisław Jerzy Lec (1909–1966) poeta polski, aforysta

Źródło: Piewcy zbrodni, „Nasz Dziennik”, 22 lipca 2002

O świecie, O sile, Serce

„Tu nasuwa się porównanie z pewną częścią twórczości naszego wybitnego poety Herberta: Trzeba kochać ludzi, bo szybko odchodzą.”

Lech Kaczyński (1949–2010) polski polityk, prezydent Polski

na konferencji prasowej w Brukseli. Źródło: deser.pl http://deser.pl/deser/1,97052,6743456,Lech_Kaczynski_cytuje_poete_i____wpadka.html, 22 czerwca 2009

O ludziach, Kochać się

„Po wielu latach materiałem moim stało się to, co miękkie, o skomplikowanej tkance. Odczuwam w tym bliskość i pokrewieństwo z tym światem, którego nie chcę poznać inaczej, jak dotykając, odczuwając i łącząc z tą częścią mojego, noszoną najgłębiej. (…) Między mną a materiałem, z którego tworzę, nie ma pośrednictwa narzędzia. Wybieram go rękami. Rękami kształtuję. Ręce przekazują mu moją energię. Tłumacząc zamysł na kształt, zawsze przekażą one coś, co wymyka się konceptualizacji. Ujawnią nieuświadomione.”

Magdalena Abakanowicz (1930–2017) polska rzeźbiarka

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/baza-sztuki-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/magdalena-abakanowicz

O świecie

„Czy w Polsce 2011 roku wszystkie wartości, symbole, autorytety wolno ośmieszyć, a ośmieszenie to uznawać za show, happening, reklamę? A może takie zachowania i przyzwolenie na nie stanowi część jakiejś większej całości, skoro z naszego rynku zaczynają znikać ostatnie niezależne wobec dominującego nurtu liberalnego gazety, programy telewizyjne i tygodniki? A może to wszystko wpisuje się w jakiś świadomie tworzony program dla Polski? No, bo to tak dobrze ośmieszyć, ukazać moralną słabość kraju, z którego pochodził „największy wróg” dla wielu środowisk niewiary – błogosławiony papież Jan Paweł Wielki? No, bo to tak wygodnie uderzyć w kraj, z którego według objawień św. Siostry Faustyny ma wyjść iskra, która przygotuje świat na ostateczne przyjście Jezusa Chrystusa!”

Piotr Libera (1951) polski duchowny katolicki, biskup

Źródło: homilia w katedrze płockiej podczas obchodów Święta Niepodległości, 11 listopada 2011

O świecie, O wierze, O zachowaniu, O siostrze

„Moim zdaniem w Europie wielki potencjał wciąż tkwi na Wschodzie. W krajach nowej Unii poziom życia wciąż jest dużo niższy niż w zachodniej części kontynentu. Ludzie nie są jednak ani mniej pracowici, ani wyposażeni w mniejszą liczbą szarych komórek niż Niemcy czy Brytyjczycy. Jedyne, czego im brakuje, to kapitał.”

Michael Christopher Burda (1959)

Źródło: Michael C. Burda: Euro jest skażone grzechem, forsal.pl, 23 grudnia 2011 http://forsal.pl/artykuly/578680,michael_c_burda_euro_jest_skazone_grzechem.html

O ludziach

„Lud Korei Południowej ufa mi i liczy na nasze siły zbrojne. Partyzanci nie rozstrzygną tej kwestii… Jeśli sprawa wyzwolenia ludu w południowej części Korei będzie się przeciągać, mogę stracić zaufanie narodu koreańskiego.”

Kim Ir Sen (1912–1994)

do ambasadora ZSRR w Pjongjangu, 19 stycznia 1950.
Źródło: Robert Kłosowicz, Inczon-Seul 1950, Warszawa

O ludziach, O zaufaniu, O sile

„Gdy Bóg stworzył świat, podarował jedną część białemu człowiekowi, a jedną Apaczom.”

Cochise (1805–1874)

Źródło: Nigel Cawthorne, Dowódcy i generałowie. Prawdziwe historie, Grupa Wydawnicza Foksal, Warszawa, 2014, s. 127

O Bogu, O świecie, O historii

„Muzyka to nieodłączna część Indii. Bez niej nasze życie jest puste.”

Rumi Jaffrey

Źródło: Urszula Woźniakowska, Boollywod. Pragnienie prawdy i tęsknota za mitem, Kraków 2010, str. 69

O życiu, O muzyce

„Mój pradziadek występował w Gdańsku w 1880 roku, mam w archiwum zdjęcia z tych występów. Mój dziadek też się tu produkował. Także mój ojciec! W 1943 roku, jako więzień, w niemieckim cyrku. Jako młodzieniec został skierowany do niemieckiej fabryki broni. Stamtąd wyciągnął go pewien dobry Niemiec, wielbiciel cyrku, dając mu stosowne papiery. I zamiast produkować bomby, ojciec mój rozśmieszał niemieckie kobiety, bo one stanowiły przeważającą część widowni.(…) Ojciec czuł się głupio. Był często obiektem napaści niemieckich panien i wdów: taki młody, taki prężny, jego miejsce jest na froncie, a nie w cyrku! Przepraszam, mówił wtedy, po pierwsze jestem tu nie z własnej woli, jestem więźniem, cudzoziemcem, a po drugie co: staruszkowie mają fruwać na trapezach? Niemniej, wspominał tamte czasy podle.”

Leo Bassi (1952) włoski komik i aktor

Źródło: „Dziennik Bałtycki”, 13 lipca 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/gwiazdyf.htm

O kobietach

„Prezydent republiki w naszej konstytucji jest jak Słońce, nieruchomo stojące w centrum Wszechświata i dające życie całemu światu. Jego najwyższa władza powinna być stała, bo w systemach pozbawionych hierarchii, bardziej niż w innych, jest niezbędny stały punkt, wokół którego krążą wysocy urzędnicy i zwykli obywatele, ludzie i rzeczy. (…). Dla Boliwii takim punktem jest dożywotni prezydent. Tak, dożywotni prezydent z prawem wyboru następcy to najważniejsza część ustroju republikańskiego.”

Simón Bolívar (1783–1830) południowoamerykański przywódca walk wyzwoleńczych

Źródło: Adam Danek, Romanoamerykański model władzy, legitymizm.org http://www.legitymizm.org/romanoamerykanski-model-wladzy

O życiu, O ludziach, O świecie, O słońcu

„Był miejscem, w którym czułem się naprawdę świetnie, może właśnie przez pewien powiew wolności. Nagle masz wokół siebie mnóstwo podobnych osób i nikt cię nie legitymuje, nie zwraca uwagi na to, jaki jesteś. Do tego możesz posłuchać muzyki, którą kochasz, a nawet poznać ludzi, którzy ją grają. Tam wtedy nawet nie było pod sceną barierek. Muzycy grali, a potem stawali się częścią publiczności. Nie było żadnych podziałów.”

Leszek Gnoiński (1966) polski dziennikarz muzyczny

o festiwalu w Jarocinie. Źródło: Paweł Piotrowicz, Leszek Gnoiński: po co ta wolność, ksiazki.onet.pl, 2 grudnia 2016 http://ksiazki.onet.pl/leszek-gnoinski-po-co-ta-wolnosc-wywiad/0pkc1s

O ludziach, O wolności, Kochać się

„Novum, (…) jest, jeśli mogę tak to nazwać, jednostką nowości w science-fiction. Zauważalny punkt różnicy, odchyłu od szeroko rozumianej współczesności. Maszyna czasu, niewidzialny człowiek – to nova. Piętrowe zdania Roberta Heinleina – „rozprężenie drzwi” – zawierają w sobie novum i inne kamienie milowe literatury science-fiction. Inny nacisk językowy. W science-fiction zdanie „otworzyła oczy” może oznaczać dwie różne rzeczy. To, według wielu ludzi, jest powodem dlaczego znaczący procent odbiorców odtrąca literatura science-fiction – bo wymaga od was przetwarzania ich informacji w zupełnie inny sposób, cały czas. Niektórzy ludzie czują się tak jakby sf próbowało ich nabrać w każdym zdaniu. Słyszałem sugestie, że stara reputacja sf jako infantylnej literatury bierze się nie tylko z żałosnej pisaniny i infantylnych problemów z historii gatunku, ale też z tego, że przeważająca część populacji czuje się, jakby ktoś próbował ich nabrać.”

Warren Ellis (1968) Angielski pisarz, scenarzysta komiksowy i telewizyjny.

w swojej kolumnie w Doctor Sleepless #12.
Wypowiedzi autora i didaskalia

O ludziach, O historii, O literaturze, O czasie

„W naszym oporze przeciwko likwidowaniu tych instytucji nie chodzi o chęć „załatwiania sobie” przez działaczy PSL-u czegoś „na miejscu”. Po prostu w konsekwencji takich „reform” drastycznemu uszczupleniu ulega potencjał społeczny, nie tylko polskiej wsi, ale także polskiej prowincji, całej tej części kraju, która leży „daleko od szosy”.”

Janusz Piechociński (1960) polski polityk

Źródło: rozmowa Cezarego Michalskiego, Polska „daleko od szosy” transformację ocenia surowo, krytykapolityczna. pl, 20 listopada 2012 http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/opinie/20121119/piechocinski-polska-daleko-od-szosy-transformacje-ocenia-surowo

„[Kapłan] w psalmach, błaganiach i hymnach, wyjętych po większej części z Pisma św., przynosi codziennie Bogu po wiele razy hołd winny i spełnia w ten sposób w imieniu ludzi obowiązek przebłagania tak potrzebny w czasach dzisiejszych, jak nigdy przedtem burzliwych, i pomocy Bożej potrzebujących. Kto wypowie, ile klęsk modlitwy kapłana odwróciły od występnej ludzkości i ile i jak niewypowiedzianych dobrodziejstw na nią sprowadziły?”

Pius XI (1857–1939) papież

Encyklika Ad Caatholici Sacerdotti Fastigium o kapłaństwie katolickim

O Bogu, O ludziach, O pomocy

„Embriony oczywiście są zamrażane. To się dzieje najpóźniej w momencie, gdy są w formie blastocysty i dają się zamrozić bez szkody dla siebie. Po odmrożeniu mogą być wszczepione, zachowują wszystkie cechy i rozwijają się dalej. W tej chwili zapładnia się w Polsce sześć komórek, to nie jest duża ilość. Część tych embrionów ginie, i to jest naturalne, bo w okresie rozwoju embrionalnego ginie ich blisko połowa. Tak samo w przypadku zapłodnienia naturalnego, jak metodą in vitro.”

Grzegorz Południewski (1957) polski ginekolog-położnik

o metodzie zapłodnienia in vitro. Źródło: Wiktoria Buczek, Księża: Dzieci z in vitro rodzą się chore. „Na Zachodzie nikt nie przyjmie takich bełkotów” (Obalamy mity), tokfm.pl, 11 lipca 2014 http://www.tokfm.pl/Tokfm/1,103085,16311389,Ksieza__Dzieci_z_in_vitro_rodza_sie_chore___Na_Zachodzie.html

O dzieciach

„Jeśli jest się narodem, ma się słuszne prawa do ziemi. I mają je moi ludzie: Oni są narodem! I w myśl prawa międzynarodowego mamy prawo do własnego kraju. Nie chcemy przecież wcale całej Południowej Afryki. Chcemy tylko mieć z powrotem nasz kraj! Burskie republiki: Transwal, Wolne Państwo, północną część Natalu (…) Chcę jedynie moich burskich republik – ani centymetra kwadratowego więcej…”

Eugène Terre'Blanche (1941–2010)

Źródło: Grzegorz Bębnik, Ostatnia walka Afrykanerów, Biała Podlaska 2004, str. 216

O ludziach, O myślach, O walce, O myśleniu

„Auto da fe ujawnia symbolikę społeczeństwa, które daje się zdominować przez najgorsze instynkty. (…) Jeżeli zbiorowe demony działają destrukcyjnie, to czyż demony prywatne mieszkające w tajemnej klatce, jaką każdy człowiek nosi w sercu, nie mogą być raczej źródłem ludzkich pragnień, pożywką dla fantazji? (…) W Auto da fe największą częścią elementu dodanego przez artystę do świata jest nadanie karty obywatelstwa „ludzkim demonom”, tym zjawom, które mężczyźni i kobiety w realnym życiu chowają w fałdach swojej intymności i które tylko czasami wyciągają na światło dzienne przez symboliczne gesty i czyny.”

Mario Vargas Llosa (1936) pisarz peruwiański

Prawda kłamstw
Źródło: Realistyczny koszmar (hiszp. Una pesadilla realista) – Auto da fe (1935), Elias Canetti

O kobietach, O mężczyznach, O fantazji, O świetle

„Rzeczą najbardziej niepokojącą w nagości kobiecego ciała jest to, że przypomina o jego podwójnej istocie, i że widzialna część wcale nie jest wszystkim.”

Pascal Lainé (1942) Pisarz, eseista, autor dramat\xf3w i scenariuszy.

„To musiał być chłopiec. Natura nie byłaby aż taka okrutna, by coś takiego zrobić dziewczynce. Żaden pojedynczy rys jego twarzy nie był bardziej niż znośnie brzydki, ale kombinacja stanowiła więcej, niż tylko sumę części.”

Terry Pratchett książka Straż nocna

Straż nocna (2002)

O naturze

„Przygotowując nowe, coraz cięższe represje przeciwko opozycji, stalinowska frakcja miernot, tego Stalina, którego Lenin w „Testamencie” swym nazwał „brutalnym i nielojalnym” wtedy, kiedy te jego cechy nie ujawniły się jeszcze nawet w części setnej, ustawicznie usiłuje za pośrednictwem GPU insynuować opozycji jakiś „związek” z wrogami dyktatury proletariatu.”

Lew Trocki (1879–1940) rosyjski rewolucjonista

Moje życie (1929)
Źródło: s. 637

„Gdy słyszę dzisiaj powątpiewania, czy coś takiego jak układ istnieje, widzę w tym chęć zapomnienia, jak po 1989 roku nomenklatura PZPR zawłaszczała najbardziej atrakcyjne elementy majątku PRL, szykując sobie niezłą pozycję biznesową w III RP. Przypomnę, że takich spółek nomenklaturowych było około pięciu tysięcy. To niebagatelna liczba. Duża część biznesu wywodzi się więc z PZPR i ten nawyk omijania prawa okazał się niezwykle silny. To wciąż ogromna siła.”

Wiesław Chrzanowski (1923–2012) polityk polski

Źródło: Wiesław Chrzanowski: Nie mam powodu bać się IV RP, dziennik.pl, 12 października 2007 http://wiadomosci.dziennik.pl/polityka/artykuly/185229,wieslaw-chrzanowski-nie-mam-powodu-bac-sie-iv-rp.html

O biznesie, O sile

„W starożytności dobrze znano rozróżnienie trzech części świata: Europy, Azji i Afryki. Renesans karoliński piórami swych intelektualistów złączył nazwę Europy z formującym się kręgiem zachodnim, ale rychło zostało to zapomniane. Społeczność kręgu zachodniego, łacińskiego, określana była jako Christianitas, Res Publica Christiana, wyraźnie inna niż społeczność bizantyńska. Dopiero w XV w. nazwa Europy powraca i tym razem odnosi się do całego chrześcijaństwa zagrożonego śmiertelnie przez Turków. W takim sensie używa jej np. wielki humanista, Eneasz Sylwiusz Piccolomini, późniejszy papież Pius II, a w Polsce Długosz czy Kallimach. Dla Piccolominiego taka Europa jest naszą ojczyzną, naszym domem. Stopniowo też nazwa „chrześcijaństwo” w sensie kręgu cywilizacyjnego, tak zasadnicza dla średniowiecza, ustępować zaczyna świeckiej nazwie Europa.”

Jerzy Kłoczowski (1924–2017) historyk i polityk polski

Źródło: Młodsza Europa. Europa Środkowo-Wschodnia w kręgu cywilizacji chrześcijańskiej średniowiecza, PIW, Warszawa 2003.

O domu, O ojczyźnie, Sens

„Jestem częścią świata ludu Kesh, a on jest częściowo mną. Dlatego bardzo żal było mi kończyć pisanie tego dzieła i rozstawać się z tym światem, będącym w pewnym sensie moim domem.”

Ursula K. Le Guin (1929–2018) amerykańska pisarka

Źródło: Michał Hernes, Le Guin: Wracać wciąż do domu, esensja.pl, 3 listopada 2013 http://esensja.stopklatka.pl/ksiazka/wywiady/tekst.html?id=17347Ursula

O ludziach, O świecie, O domu, Sens

„Długa jest lista okrucieństw, jakich dopuściła się ludzkość wobec samej siebie; niejeden naród cierpiał z powodu wygnania. Jednak na żaden inny lud nie miało ono równie druzgocącego wpływu, jak na Indian żyjących we wschodniej części kontynentu. Indianie byli uwrażliwieni na wszelkie aspekty swego naturalnego otoczenia. Zamieszkiwali otwartą przestrzeń. Znali każde okoliczne bagno, każdą polanę, każde wzgórze, każdą skałę, każde źródło i każdy potok tak dobrze, jak może je znać jedynie myśliwy. Nigdy do końca nie pojęli zasady ustanawiającej prywatną własność gruntów – było to dla nich czymś równie niepojętym jak prywatna własność powietrza – lecz kochali swoją ziemię bardziej, niż był ją w stanie pokochać jakikolwiek właściciel. Czuli się jej częścią, jak skały i drzewa, zwierzęta i ptaki. Ich ojczyzna była świętą ziemią, godną czci jako miejsce spoczynku kości ich przodków i stanowiącą naturalne sanktuarium ich religii. Indianie wierzyli, że jej wodospady i grzbiety górskie, jej chmury i mgły, jej doliny i łąki zamieszkują liczne duchy, z którymi pozostawali w codziennym kontakcie. To właśnie z tej obmywanej deszczami krainy lasów, strumieni, jezior – do której przynależeli dzięki tradycji swoich przodków i własnym aspiracjom duchowym – Indianie zostali wygnani na suche i bezdrzewne równiny położone daleko na zachodzie, w bezludne rejony znane pod nazwą Wielkiego Amerykańskiego Pustkowia”

Dale Van Every (1896–1976)

Great American Desert
Źródło: The Disinherited; cyt. za: Howard Zinn, Ludowa historia Stanów Zjednoczonych. Od roku 1492 do dziś, tłum. Andrzej Wojtasik, Wyd. Krytyki Politycznej, Warszawa 2016, s. 190.

O ludziach, O religii, O historii, O ptakach

„Jeszcze do niedawna ojciec unikał rozmów związanych z jego przeżyciami w czasie wojny. Mimo to towarzyszyły mi one od dziecka: z tej książki, którą znalazłem w domowej bibliotece w wieku 12 lat, dowiedziałem się, dlaczego nie mam dziadków ze strony ojca i dlaczego u nas w domu nigdy się o tym nie wspominało. Wówczas pamiętnik ten pomógł mi w poznaniu nieznanej części naszej rodzinnej historii… I nadal nie mówiliśmy na ten temat. Może właśnie dlatego uszło mojej uwadze, że przeżycia ojca mogą dziś kogoś jeszcze zainteresować. O sensie wydania tej książki przekonał mnie mój przyjaciel, wielki niemiecki poeta Wolf Biermann, który uświadomił mi jej niezwykłą wartość dokumentalną.”

Andrzej Szpilman (1956) polski kompozytor, producent muzyczny i lekarz stomatolog

Źródło: Wstęp (marzec 2003) w: Władysław Szpilman, Pianista. Warszawskie wspomnienia 1939–1945, Wydawnictwo Znak, Kraków 2002, ISBN 8370069541, s. 5.

O wojnie, O dzieciach, O książkach, O domu

„Staram się opiekować bliskimi, muszę być mocna, jestem przecież najstarsza. Nie wszyscy założyli rodziny – część braci i sióstr wciąż mieszka razem. Mamie bardzo zależało na tym, żebyśmy utrzymywali kontakty, dlatego wprowadziła zwyczaj wspólnych niedzielnych obiadów. Co prawda z powodu koncertów ja rzadko na nich bywałam, ale mieszkająca w Paryżu siostra przez wiele lat jeździła do Awinionu w każdą niedzielę.”

Mireille Mathieu (1946) francuska piosenkarka

Źródło: Joanna Orzechowska, Słowik z Awinionu (wywiad z Mireille Mathieu), „Twój Styl” nr 9 (314), wrzesień 2016, s. 112.

O prawdzie, O siostrze

„Gdzieś w głębi serca poczułam, że pewna część mnie na zawsze pozostanie samotna: że od narodzin do śmierci, a może i dłużej, wszyscy mamy coś, co jest nasze i tylko nasze. Z przerażeniem zdałam sobie sprawę z tej samotnej małej części mnie, ale ta świadomość miała chyba coś wspólnego z dorastaniem: z poczuciem, że okej, jestem częścią swojej rodziny, częścią grona przyjaciół, ale to nie wszystko. Istnieję niezależnie od ludzi, którzy mnie kochają i otaczają. To była samotna myśl, ale niekoniecznie nieprzyjemna.”

John Marsden (1950) Pisarz australijski

Seria Jutro, Jutro 4: Przyjaciele mroku

O śmierci, O ludziach, O myślach, O narodzinach

„Pożądanie wprowadzone w ruch przez takiego Rousseau rzuca intelekt w nieskończony świat postrzeżeń, zamiłowań, doświadczeń duchowych, subtelności i zachwytów – w gruncie smutnych jak śmierć, lecz w danej chwili rzeczywistych – które ukazują się nam jedynie w grzechu. Istnieje uduchowienie grzechu, o wiele bardziej przewrotne niż ordynarny pociąg do rozkoszy zmysłowej. To, co trzyma potomków Jana Jakuba, to DUCHOWY SMAK owocu znajomości zła. To właśnie ich niesie dzisiaj głęboki nurt ku niskim regionom, które uważają za płodniejsze niż szczyty, nie rozumiejąc, że w rzeczach ducha jedynie dziewictwo jest płodne. I prawdą jest, że w tych niskich kręgach, w „świecie podziemnym”, gdzie walczą ze sobą wielkie siły sprzeczne pierwiastka irracjonalnego z instynktem, jest jeszcze coś z bytu, z rzeczywistości i życia. Prawdą jest, że porządek rozumu znęca się bezlitośnie nad tym życiem i że tak być powinno. Tak długo bowiem, jak człowiek rządzony jest wyłącznie prawem natury i rozumu, bunt mieszka w nim razem z prawem i część jego istoty musi doświadczyć gwałtu.”

Jacques Maritain (1882–1973) filozof i teolog francuski

Trzej Reformatorzy. Luter, Kartezjusz, Rousseau

O śmierci, O świecie, O naturze, O rzeczywostości

„W pisaniu chodzi o to, by uwieść czytelnika. Dobra gadka to część techniki uwodzenia. gdyby tak nie było, czemu tyle par zaczynających wieczór od kolacji, kończy go w łóżku?”

Stephen King książka Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika

Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika

„Kamienie są częścią przyrody, a jednocześnie osadami naszej pamięci, świadkami wydarzeń – skamienieliną uczuć.”

Kōji Kamoji (1935) japoński i polski artysta

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/baza-sztuki-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/koji-kamoji

O emocjach

„Każde rozstanie jest porażką, bo nie udało się coś, w czym pokładaliśmy wielkie nadzieje, oddaliśmy dużą część swojego życia i serca.”

Małgorzata Kożuchowska (1971) aktorka polska

Źródło: „Angora”, 5 kwietnia 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/nienud.htm

Serce

„Nie przejmuję się sondażami. Zależy mi na tym, aby być jak najlepszym ojcem i mężem. A dużą częścią tych starań jest działanie w taki sposób, abyśmy mogli mieć kraj, szanujący życie, kraj, który będzie wolny, bezpieczny i kwitnący dla wszystkich moich dzieci.”

Rick Santorum (1958)

Źródło: USA: Katolik w prawyborach prezydenckich, gosc.pl, 5 stycznia 2012 http://gosc.pl/doc/1046649.USA-Katolik-w-prawyborach-prezydenckich

O życiu, O dzieciach

„Kraje Europy Wschodniej to „prawdziwi modernizatorzy Europy”, wyjaśnił komentator polityczny David Ignatius. „Mogą rozsadzić biurokrację i kulturę państwa opiekuńczego, która nadal krępuje znaczną część Europy”, i „pozwolić, by wolny rynek działał tak jak powinien” – to znaczy tak jak w Stanach Zjednoczonych, gdzie gospodarka opiera się w dużej mierze na sektorze państwowym, a obecnie rządząca ekipa pobiła powojenne rekordy protekcjonizmu w czasie swojego pierwszego okresu urzędowania.”

Noam Chomsky (1928) filozof, logik, językoznawca amerykański

komentarz odnoszący się pośrednio do dominacji ekonomicznej Stanów Zjednoczonych i wprost do naiwności lub służalczości (wobec polityków amerykańskich) komentatorów pokroju Davida Ignatiusa.
Hegemonia albo przetrwanie (2003)

O czasie

„Jako część wojny przeciw bogatym i wielkim… Następnym będzie Umberto.”

Luigi Lucheni (1873–1910) anarchista włoski

zapytany o motywy swego zamachu.
Źródło: Grzegorz Jaszuński, Ostatni monarchowie, op. cit., s. 162.

O wojnie

„Western to nieodrodna część amerykańskiej kultury i wydaje mi się, że dla hollywoodzkiego aktora występ w filmie o Dzikim Zachodzie to coś w rodzaju sakramentu: po prostu trzeba przez to w życiu przejść.”

Olivia Wilde (1984) aktorka amerykańska

Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Kobieta znikąd. Olivia Wilde specjalnie dla Stopklatki, stopklatka.pl, 22 sierpnia 2011 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=80015

O kobietach

„Nie uważam, że dobry smak i dbałość o wygląd są archaiczne, a złe obyczaje miały być w modzie. Tym bardziej że nie wszyscy są tacy. Teraz media hołdują najgorszej części młodzieży, którą sobie umownie nazywam „Praga 2”, przepraszam Pragę. Ale to skąd tyle młodzieży w filharmonii, w teatrach, na wystawach? Jest inna młodzież, a my ciągle hołdujemy najgorszym gustom. Nie podciągamy tamtych do tej lepszej części, tylko tę lepszą chcemy młoteczkiem wyrównać.”

Stanisława Ryster (1942)

Źródło: wyborcza.pl http://wyborcza.pl/1,81388,3525750.html?as=5&ias=7&startsz=x

O młodzieży, O wyglądzie

„(…) to dla mnie niezwykle miłe móc być przez cały czas z ekipą filmową. Nie lubię stać obok, wolę tworzyć część tej grupy. Po prostu film to wspólne przedsięwzięcie.”

Václav Jiráček (1978)

Źródło: wywiad http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=56337

O czasie

„W Brazylii wciąż mówi się tylko o narkotykach i handlarzach narkotykowych, a największym problemem jest handel bronią. O tych gangach nikt nie mówi. A oni są o wiele gorsi niż narkobandyci. Tu jest mnóstwo broni i ona przychodzi z zagranicy, między innymi z krajów europejskich. Ich rządy wstydzą się tego, ale brakuje im charakteru i udają, że nie wiedzą, jak ta broń tu trafiła. Bardzo dużo broni produkuje się też w Brazylii. Przecież to nie są fabryki podziemne, tylko legalne. Ale producenci część broni nielegalnie przekazują na czarny rynek. I żaden nie idzie siedzieć. W ręce nastolatków trafiają pistolety, karabiny i pistolety maszynowe. Potem dzieci zabijają dzieci. To biedacy, analfabeci, potomkowie Indian i Murzynów sprowadzonych z Afryki. I wpadają tylko oni, bandyci z faveli. Grube ryby nie idą do więzienia.”

Paulo Lins (1958) pisarz brazylijski

Źródło: Aleksandra Szyłło, Maciej Stasiński, Jeż z Miasta Boga, „Gazeta Wyborcza”, 26 marca 2012.

O Bogu, O dzieciach, O charakterze, O rybach

„Polskiej policji zezwolono na oddanie każdemu polskiemu policjantowi, w razie zatrzymania przez niego Żyda w aryjskiej części miasta Warszawy, 1/3 gotówki tego Żyda. Zarządzenie to okazało się skuteczne.”

Jürgen Stroop (1895–1952) generał SS, zbrodniarz wojenny

Żydowska dzielnica mieszkaniowa w Warszawie już nie istnieje! (1943) Źródło: str. 40 http://arch.ipn.gov.pl/ftp/Stroop/index.html#/43

„Znaczną część życia wypełnia ten sam dylemat: jak sprawiać wrażenie kogoś stanowczego i pełnego energii, kiedy dzieje się mniej niż nic.”

Kurt Vonnegut (1922–2007) amerykański pisarz i publicysta

O wrażeniach

„Mój ojciec był żołnierzem 1. Kompanii Kadrowej i to był dla mnie testament, droga walki o Polskę poprzez Piłsudskiego, poprzez te idee. Taki był dom moich rodziców, tego mnie nauczono od urodzenia. Wobec tego i rodzice, i brat, i ja byliśmy w konspiracji. Ja od 1941 roku, a pozostała część rodziny od początku, kiedy nastała okupacja niemiecka.”

Hanna Szczepanowska (1929–2017)

Źródło: Hanna Szczepanowska „Heban” Archiwum Historii Mówionej http://www.1944.pl/archiwum-historii-mowionej/hanna-szczepanowska,607.html 1944.pl

O domu, O historii, O rodzicach, O walce

„Miłość – to główny sposób ucieczki od samotności, której doświadcza większość mężczyzn i kobiet przez większą część życia.”

Bertrand Russell (1872–1970) angielski logik, matematyk, filozof, myśliciel, działacz społeczny i eseista, noblista w dziedzinie literat…

O miłości, O kobietach, O samotności

„Łatwiej mi traktować Dinę jako rolę, niż jako część mnie. Jednak sądzę, że jest we mnie więcej z Diny, niż wydawało mi się na początku. To, że zrozumiałam ją tak dobrze, świadczy o tym, że jednak jesteśmy do siebie podobne. Chociaż prowadzę zupełnie inne życie i nie jestem tak dzielna. A może po prostu każda z nas boi się innych rzeczy?”

Maria Bonnevie (1973) szwedzko-norweska aktorka

o roli w filmie Księga Diny. Źródło: Wywiad, 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=16173

O życiu

„Platforma jest z wami tak jak stworzona przez nią, czyli przez Unię Wolności i AWS, słynna tzw. ustawa 203. SLD też w tym pomagał, bo pamiętam, że część posłów wtedy się wstrzymało, a część była za tą ustawą.”

Adam Ołdakowski (1955) inżynier rolnik i polityk

do pielęgniarek. Źródło: Wystąpienie na posiedzeniu Sejmu, 29 czerwca 2007 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata5.nsf/851e81387c160e4fc125745f00379393/8b993ade503fd1d0c125746600402751?OpenDocument

O ustawie, O wolności

„Brakuje świadomości, że nasz sukces lub porażka w ogromnej części zależy od tego, gdzie się urodziliśmy, w jakiej rodzinie, czy nasi rodzice są wykształceni, czy mieszkamy na wsi czy w mieście. To nie jest rewolucyjna diagnoza, tylko oczywistość. A co z nią zrobiła III RP? Zaczęła systematycznie wycofywać się z kompensacji środowiskowych czy rodzinnych braków. Sukces młodego człowieka ze wsi na wschodzie Polski wymaga nieporównanie większego wysiłku niż jego rówieśnika z wykształconej rodziny z Warszawy.”

Agnieszka Dziemianowicz-Bąk (1984) działaczka społeczna i polityczka

Źródło: rozmowa Sebastiana Klauzińskiego i Waldemara Kumora, Dziemianowicz-Bąk: Wstydzimy się elity http://wyborcza.pl/politykaekstra/1,132907,19907969,dziemianowicz-bak-wstydzimy-sie-elity.html, wyborcza.pl, 13 kwietnia 2016.

O rodzinie, O rodzicach, O wysiłku, O sukcesie

„Wieczność jest tą częścią czasu, którą przeznaczamy na czekanie.”

Władysław Grzeszczyk (1935) polski aforysta

O czasie, O czekaniu

„– Jaki tytuł będą miały kolejne części Harry’ego Pottera?
– Na pewno zacznie się od „Harry Potter i…”. Łatwe do zapamiętania, czyż nie?”

Joanne Kathleen Rowling (1965) angielska pisarka

autorka droczy się z fanami, dla których oczywiste jest, że tytuły kolejnych tomów zaczną się od „Harry Potter i…”.

„Demokracja to dyskusja, szansa na to, by siła argumentów przekładała się na podejmowane decyzje (…) Prowadzenie otwartej dyskusji jest samo przez się elementem edukacji demokratycznej: udział w debacie kształtuje bardziej światłych obywateli, co jest po części efektem poszerzenia horyzontów poznawczych, ale wynika też z uznania prawomocnej różnorodności – czyli pluralizmu – i z edukacji emocjonalnej.”

Anthony Giddens (1938) brytyjski socjolog

Przemiany intymności

O demokracji, O decyzjach, O sile, O szansie

„Marzy mi się wspólne państwo izraelsko-palestyńskie, w którym obie nacje miałyby dokładnie takie same prawa. My z Żydami jesteśmy bardzo podobni do siebie. Wierzę, że w końcu się porozumiemy. Tylko do tego potrzeba dużo rozmów, by zrozumieć drugą stronę, zaniechać przemocy. Jeśli po obydwu stronach do władzy dojdą ludzie, którzy będą chcieli pojednania, to uważam, że jest na to szansa. Jeśli w wielu częściach świata skłócone narody dogadały się ze sobą, to i nam się w końcu musi udać.”

Omar Faris (1952)

Źródło: Bartłomiej Kuraś, Palestyńczyk w Krakowie. Celnik wpisał: bezpaństwowiec http://wyborcza.pl/1,126565,12700752,Palestynczyk_w_Krakowie__Celnik_wpisal__bezpanstwowiec.html, wyborcza.pl, 20 października 2012

O ludziach, O szansie

Cytaty na temat część strona 11

Cytaty na temat część
strona 11