Cytaty o rodzicach
strona 4

„Moje korzenie sięgają Polski – rodzice pochodzili z terenów obecnej zachodniej Ukrainy. Emigrowali. Ja wychowywałem się w Filadelfii, w swoistym getcie, gdzie mówiono po polsku, ukraińsku i w jidysz. Do szóstego roku życia nie mówiłem po angielsku!”

Irvin Kershner (1923–2010)

Źródło: wywiad, 2004 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=23034

„Stratę jednego z rodziców można uznać za nieszczęście. Utrata obojga wygląda na niedbalstwo.”

Oscar Wilde Bądźmy poważni na serio

To lose one parent may be regarded as a misfortune… to lose both seems like carelessness. (ang.)
Bądźmy poważni na serio (1895), Lady Bracknell
Źródło: akt I

O nieszczęściu

„To są rzeczy powszechnie znane, kim byli rodzice redaktorów „Gazety.””

Jarosław Marek Rymkiewicz (1935) polski pisarz i krytyk literacki

Źródło: Bogdan Wróblewski, Historia KPP a la Rymkiewicz, „Gazeta Wyborcza”, 8 lipca 2011

O historii

„Lekarze stwierdzili, że potrzebujemy pomocy. Ale jako rodzic wydaje ci się, że nie powinieneś nawet o to pytać. Przecież byliśmy z niego dumni. By bardzo pięknym dzieckiem. Jednym z największych darów w naszym życiu. Dni, których nie musieliśmy spędzać w szpitalu, kiedy się uśmiechał, a my nie musieliśmy płakać, stawały się najbardziej niesamowitymi chwilami w naszym życiu. Takie niepełnosprawne dziecko kochasz bardziej niż można to sobie wyobrazić. W pewnym sensie nawet bardziej niż normalne, bo przez 24 godziny na dobę martwisz się o nie i jednocześnie cały czas jesteś z niego dumna.”

Samantha Cameron (1971)

Źródło: Promyk słońca w gęstej mgle, „Angora” nr 16 (1296), 19 czerwca 2015, s. 76–77.

O dzieciach, O czasie, O pomocy, O płaczu

„Kiedy przyjechałem do waszej parafii to nie mogłem się nawet dostać na to miejsce, bo tak było przepełnione – pełno było młodzieży i dzieci ze szkół, które przyszły się modlić. Jaka to piękna tradycja! Podtrzymujcie tę tradycję! Są tutaj wśród was rodzice z dziećmi, jest młodzież, są ludzie starsi, ludzie chorzy, cierpiący. Przychodzimy wszyscy do Matki Bożej, bo jest nam bliska. Ona zna nasze życie, cierpienia i radości.”

Henryk Józef Nowacki (1946) polski duchowny katolicki, arcybiskup, dyplomata watykański

do wiernych parafii pw. Matki Bożej Bolesnej w Nowym Sączu-Zawadzie. Źródło: Arcybiskup Nowacki i tłumy wiernych na odpuście w Zawadzie http://www.sadeczanin.info/wiadomosci,5/arcybiskup-nowacki-i-tlumy-wiernych-na-odpuscie-w-zawadzie,24632,archiwum, sadeczanin.info, 15 września 2011

O życiu, O dzieciach, O ludziach, O młodzieży

„Rodzice to nie ludzie, to instytucja.”

Danielle Steel (1947) pisarka amerykańska

Źródło: Specjalna przesyłka

O ludziach

„Myślę, że rodzice to stały punkt w życiu każdego człowieka. Ich odejście determinuje wiele nowych zachowań, rodzą się nowe przemyślenia i postanowienia. Śmierć rodziców zawsze zmienia człowieka.”

Lesław Żurek (1979) polski aktor

Źródło: Trzeba umieć wąchać czas. Janusz Morgenstern i Lesław Żurek wspólnie specjalnie dla Stopklatki, stopklatka.pl, 22 października 2009 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=59755

O śmierci, O zachowaniu, O myślach, O odejściu

„Pierwsze słowo poucza nas, że Bóg jest jeden i że tylko Jemu należy oddawać cześć. Drugie zabrania nam czynić wizerunków jakichkolwiek żywych stworzeń dla oddawania im czci. Trzecie nakazuje, byśmy nigdy nie przysięgali na Boga w błahej sprawie, czwarte – byśmy święcili każdy siódmy dzień powstrzymując się od wszelkiej pracy, piąte – byśmy szanowali rodziców, szóste zabrania nam morderstwa, siódme – cudzołóstwa, ósme – kradzieży, dziewiąte – dawania fałszywego świadectwa, a dziesiąte nakazuje, byśmy nie pożądali żadnej rzeczy, która należy do innego człowieka.”

Józef Flawiusz (37–100) historyk żydowski

Źródło: Dawne dzieje Izraela, tłum. Zygmunt Kubiak, Jan Radożycki, Oficyna Wydawnicza „Rytm”, Warszawa 2001, ISBN 8388794469.

O Bogu

„Niewielu rodziców poświęca dziś uwagę temu, co dzieci do nich mówią. Starodawny szacunek dla młodzieży szybko zanika.”

Oscar Wilde (1854–1900) angielski poeta, prozaik i dramatopisarz

O dzieciach, O młodzieży

„Staniek ruszył przodem, zadowolony, że pochwalić się może odświętnie przybraną śiątynią. Ale Wojciech zdał się nie widzieć, co się dokoła niego dzieje. Gdy w asyście Radzima przystąpił do ozdobionego choiną ołtarza, kapelan patrzył na niego zrazu zdziwiony, a potem wstrząśnięty i niemal przerażony. Działo się coś, czego nie pojmował, nie dlatego, że nie rozumiał już łacińskich słów, które sam powtarzał tylekroć, wyuczywszy się ich jak guseł. Ongiś znał wprawdzie ich znaczenie, gdy objaśniano go w Jordanowej szkole, ale i wtedy pozbawione były dla niego zrozumiałej treści. Wiedział, że łacińska mowa, na równi z grecką i hebrajską, uświęcona została napisem na krzyżu Zbawiciela i dlatego słowami, które powtórzyć mógł nawet we śnie, wzywać należy Boga, tak jak ongiś rodzic zaklęciami wzywał bogów pogańskich. Słowa miał wbite w pamięć jak kołki, w których dawno już wyschły wszelkie soki. W ustach Wojciecha te same wyrazy zdały się ożywać jak laska Aarona, wypuszczać żywe pędy. Kapelan pochylił głowę i przymkną oczy, a potem lękał się je otworzyć, by nie ujrzeć Tego, którego wzywał tylekroć, nie myśląc, że można zostać wysłuchany.”

Karol Bunsch książka Rok tysięczny

Źródło: Rok tysięczny

O Bogu, O myślach, O snach, O myśleniu

„Wzięliśmy ślub zupełnie bezrozumnie, bez pieniędzy, bez mieszkania, bez perspektyw, w połowie studiów humanistycznych, ku rozpaczy rodziców. [Ale] udało się nam przeżyć ze sobą dwadzieścia kilka lat mimo naszych wybuchowych temperamentów.”

Małgorzata Tusk (1957) polska historyczka, żona byłego premiera Polski

Źródło: „Gala”, 2005, cyt. za: Witold Filler, Od Pierwszych Dam do Dody Elektrody. Sławne żony sławnych mężów, Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 2006, ISBN 8305134288, s. 43.

O książkach, O wiedzę, O ślubie

„Ja zawsze starałem się stawać w obronie i pomagałem osobom słabszym. Tak zostałem wychowany. Zwykle mówię, że zostało to mi przekazane w genach, bo moi rodzice to ludzie bardzo dobrzy, którzy zawsze pomagali osobom potrzebującym. I oczywiste jest, że jestem za obroną życia ludzkiego od poczęcia do naturalnej śmierci. Wielu z nas, z prawej i z lewej strony, mówiło o naszym papieżu Janie Pawle II: to największy Polak. Biliśmy brawo, gdy też wołał do nas o ochronę życia ludzkiego od chwili poczęcia aż do naturalnej śmierci, jednocześnie ostrzegając: Naród, który zabija własne dzieci, staje się narodem bez przyszłości.”

Adam Ołdakowski (1955) inżynier rolnik i polityk

Źródło: Wystąpienie na posiedzeniu Sejmu, 28 marca 2007 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata5.nsf/main/36F7D74E

O śmierci, O dzieciach, O ludziach, O przyszłości

„Rodzice nie byli całkiem zadowoleni z Józefa, chcieli, żeby przy wszystkich swoich uzdolnieniach sprawował jakiś świecki urząd, ale on nie miał do tego serca. Wydawał się im zbyt prosty i naiwny: modlitwa i ciche wykonywanie pracy były jego jedynymi zajęciami. Chłopiec uciekał przed ciągłym przekomarzaniem się braci. Często widywałam go – mógł mieć wtedy jakieś dwanaście lat – po drugiej stronie Betlejem, niedaleko późniejszej Groty Narodzenia, przebywającego u pobożnych kobiet. Należały one do małej wspólnoty esseńczyków mieszkającej na uskoku wzgórza, na którym leżało Betlejem, w szeregu pomieszczeń w skale. Budowali oni małe ogródki przy swoich mieszkaniach i uczyli dzieci innych esseńczyków. Widziałam często, że kiedy przy lampie modlili się ze zwojów w swoich mieszkaniach, Józef uciekał do nich przed swoimi braćmi i modlił się z nimi. Widziałam też, że przebywał w grotach, z których jedna stała się później miejscem narodzenia naszego Pana. Modlił się tam zupełnie sam albo wykonywał różne prace stolarskie, ponieważ w pobliżu kobiet należących do esseńczyków pewien stary stolarz miał swój warsztat; Józef często u niego przebywał, pomagając mu w jego pracy i poznając stopniowo to rzemiosło. Przydawała mu się bardzo znajomości miar, której nauczył się u swojego nauczyciela w domu.”

Anna Katarzyna Emmerich (1774–1824)

Źródło: Życie Maryi, bł. Anna Katharina Emmerich, Wydawnictwo M, Kraków 2008, s. 94–95.

O życiu, O kobietach, O dzieciach, O domu

„Wielu uważa: skoro się dorobiłem, to widocznie innemu się nie chciało. I sprawiedliwość polega na tym, że teraz moje dziecko ma lepszy obiad.(…) Nadchodzi siła polityczna – nie chcę, żeby w naszym wywiadzie padło nazwisko tej osoby – która będzie na tym zbijać kapitał. Na tym, że biednemu dziecku kotlet się nie należy, bo jego rodzice pewnie są leniwi i nie chciało im się na tego kotleta zarobić, więc teraz będzie kara. To świetnie łączy z poglądem, że wolny rynek sam wszystko najlepiej wyreguluje, po co się wtrącać. A tymczasem jak się nie wtrącać, to właśnie tak się kończy – segregacją w szkolnych stołówkach. Już nie chcę nawet myśleć, czego uczymy dzieci jedzące obiady w takiej stołówce, jakie wartości im wpajamy. Przede wszystkim tym, które jedzą te lepsze obiady.”

Janina Ochojska (1955) polska działaczka charytatywna

Źródło: rozmowa Grzegorza Sroczyńskiego, Janina Ochojska. Czy jesteś dobrym człowiekiem?, „Duży Format”, wyborcza.pl, 7 sierpnia 2014 http://wyborcza.pl/duzyformat/1,139945,16438335,Janina_Ochojska__Czy_jestes_dobrym_czlowiekiem_.html

O dzieciach, O sprawiedliwości, O karze, O myślach

„Konserwatywny oznacza kogoś, kto przez „szum” anomalii i wypadków dostrzega to, co stare i naturalne, i kto tego broni, kto to wspiera i stara się chronić przed tym co tymczasowe i nienormalne. W sferze praw dotyczących człowieka, w tym również nauk społecznych, konserwatysta uznaje rodzinę i gospodarstwo domowe, oparte na własności prywatnej i współpracy we wspólnocie z innymi gospodarstwami, za najbardziej podstawową, naturalną, istotną, najdawniejszą i najbardziej nieodzowną komórkę społeczną. Gospodarstwo rodzinne jest także modelem porządku społecznego w ogóle. W społeczeństwie – podobnie jak w gospodarstwie rodzinnym – wewnątrz wspólnoty rodzin istnieje hierarchia. Są uczniowie, służący i panowie, wasale, rycerze, wodzowie i królowie. Wszyscy oni są połączeni w jeden misterny i skomplikowany system związków pokrewieństwa, w którym są dzieci, rodzice, księża, biskupi, kardynałowie, patriarchowie lub papieże, a wreszcie i sam transcendentny Bóg. Jeśli konserwatyści czegoś bronią, to rodziny, hierarchii społecznej i autorytetów w sferze materialnej i duchowo-intelektualnej, opartych na więzi rodzinnej oraz związkach pokrewieństwa.”

Hans-Hermann Hoppe (1949)

O Bogu, O dzieciach, O rodzinie, O nauce

„Najbardziej tęskniłam za rodzicami. Chciałam znowu być małą dziewczynką, przytulić się do nich, wcisnąć między mamę i tatę tak jak wtedy, gdy miałam trzy, cztery lata i wskakiwałam do ich łóżka, przytulnego, ciepłego i najbezpieczniejszego miejsca na ziemi.”

John Marsden (1950) Pisarz australijski

Seria Jutro, Jutro 4: Przyjaciele mroku

„Rodzice pochodzili z całkowicie zasymilowanych, polskich rodzin o żydowskich korzeniach. I ja też byłem wychowywany jako Polak i komunista.”

Antoni Zambrowski (1934–2019) polski dziennikarz

Źródło: Zambrowski: Byłem czerwonym królewiątkiem, dziennik.pl, 12 października 2007 http://wiadomosci.dziennik.pl/wydarzenia/artykuly/193688,zambrowski-bylem-czerwonym-krolewiatkiem.html

„Halo, halo, witam państwa bardzo serdecznie, dzień dobry, a właściwie dobranoc, bo różnica czasu między moim a waszymi zegarkami wskazuje mi na to, że mam chyba pełne prawo tak powiedzieć. Wszystkie zegary na stadionie w Caracas, wielkim, nowoczesnym mieście, po placach i ulicach, których jeżdżą również polskie jaskółki postepu technicznego. Widziałem tam dzisiaj Żuka, a właściwie, dosłownie, cały autobus, przystrojony flagami naszych pobratymców zza demokratycznej Łaby, wszyscy bardzo podnieceni, ale w ramach całkowicie dozwolonej przepisami, z flagami i piosenkami o bardzo południowym temperamencie. A popołudniu zresztą równeiż jakieś szalenie wzruszające spotkanie, z szefem miejscowej policji, którego żona jest góralem spod Nowego Sącza. No, i ci wszyscy kibice, którzy pragnęliby jak najlepszej gry naszych reprezentantów w koszulkach na piersiach. Jak państwo słyszeli, gra się jeszcze nie rozpoczęła, trwa dopiero 26 minut, wpadła nam nawet bramka, z przypadkowego podania, którego nie bardzo widziałem, nie zostaliśmy bowiem wpuszczeni na zieloną murawę boiska i musimy relacjonować, dosłownie, że tak powiem, siedząc w kabinanch. Proszę państwa, 46 dziennikarzy z 79 krajów świata relacjonuje to pelne napięcia i ważne spotkanie. Ale może i nie pora teraz snuć te reminiscencje na przyszłość, bo o to tam widzę jak w gęstym mroku jasno rozjarzonego tunelu ukazują się sylwetki reprezentantów w swych żelaznych składach, no o, żelaznych, moze tam trochę i rdza, hehehehe, nażarła stalowe szeregi. Mam chyba pełne prawo tak powiedzieć, jako, że kapitanem zespołu jest znany szwedzki internacjonał, holenderski Jan Kora, nasz Jan, Jaś Korak, świetnie mówiący po polsku, bo zarówno on sami, jak jego rodzice pochodzą z Bośni i Hercegowiny.”

Stanisław Tym (1937) polski aktor, satyryk, felietonista

Cytaty ze skeczy, Sprawozdawca sportowy

O grach, O czasie, O przyszłości, Pora roku

„Chyba tak naprawdę nie sposób pojąć, że rodzice kiedykolwiek umrą. To jak rozmyślanie o własnej śmierci.”

John Marsden (1950) Pisarz australijski

Seria Jutro, Jutro: Kiedy zaczęła się wojna

O śmierci

„Jest u nas taki zwyczaj, że gdy rodzi się chłopiec, powinien jak najszybciej wziąć do ręki skrzypce i od małego grać. Natomiast gdy rodzi się dziewczynka, powinna natychmiast uczyć się gotować. Ja miałam to szczęście, że urodziłam się jako pierwsze dziecko, więc rodzice wychowywali mnie jak chłopca. To ja wzięłam do ręki „skrzypce.””

Věra Bílá (1954–2019)

Źródło: Wojciech Wysocki, Vera Bila: „Waga tradycji”, nuta.pl http://archive.is/o7cYR

O szczęściu, O dzieciach, O gotowaniu

„Mam to do siebie, że dociskam sprawę do końca. Po próbach, już w nocy, wymyślam sceny na następny dzień. I tak przez dwa miesiące. Niekończący się dopływ adrenaliny. Po zakończonej produkcji, niezależnie od tego jak udanej, pojawia się dziwny smutek. Czuję się zbędny, każdy wie, co ma robić, a mnie już nikt nie potrzebuje. Więc najbardziej przyjemny jest sam moment powstawania. Tę sytuację można porównać do dziecka, które idzie w świat i na zawsze opuszcza rodzica. – To dziecko jest zwierciadłem dla rodzica: projekcją jego lęków i pragnień. – Sztuka ma sens tylko wtedy, kiedy uwzględnia wymiar intymny. Nie chodzi o eksploatowanie własnego ego, tylko o punkt odniesienia – dla mnie wyznacznik arcydzieła.”

Mariusz Treliński (1962) polski reżyser operowy, filmowy i teatralny.

Źródło: „Tygodnik Powszechny”, 29 kwietnia 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/20945

O dzieciach, O świecie, O smutku, O sztuce

„Rodzice po to są, żeby się martwili.”

Monika Szwaja (1949–2015) polska pisarka i dziennikarka telewizyjna

Gosposia prawie do wszystkiego

„Nigdy nie myślę o sobie: „Kurczę, ale jestem fajna!”. Tak zostałam wychowana. Nawet jak ze szkoły przynosiłam same szóstki, to słyszałam od rodziców: „Wszystko pięknie, ale podobno gadasz na lekcjach…”.”

Anna Wendzikowska (1981) polska aktorka

Źródło: Lubię szczęśliwych ludzi, „Cosmopolitan”, nr 10/2011

O ludziach, O myślach, O myśleniu

„Jeżeli jedna osoba miała ojca, a może nawet i matkę, w Komunistycznej Partii Polski i funkcjonuje w jakimś środowisku – a takie osoby są również po prawej stronie sceny – jest to bez znaczenia. Jeśli jednak istnieje całe środowisko [ „Gazety Wyborczej” – red. „Polityki”], w którym praktycznie wszystkie osoby miały rodziców w KPP i na dodatek te osoby mają potężny instrument oddziaływania na świadomość Polaków, to pojawia się problem. Zwłaszcza że na łamach tego potężnego instrumentu pewne idee KPP (…) mają swoją kontynuację. Elementem kontynuacji jest radykalne kwestionowanie wartości narodowych. W moim przekonaniu KPP była w całym tysiącleciu polskich dziejów środowiskiem najgorszym (…). Jestem gotów bronić tezy, że nastawienie owej potężnej gazety, to poczucie misji – w moim przekonaniu bardzo szkodliwej dla Polski – bierze się właśnie z tamtej spuścizny.”

Jarosław Kaczyński (1949) polski polityk, premier RP

wypowiedź na temat „Gazety Wyborczej”.

O matce, O problemach

„Naturą miłości jest dawać absolutnie wszystko, a następnie zapominać o tym, co dała.”

Hak Ja Han (1943)

Źródło: Prawdziwi Rodzice i epoka spełnionego Testamentu; cyt. za Dariusz Kuncewicz, Kościół Zjednoczenia - charakterystyka i przekrój doktrynalno-socjologiczny organizacji, psychomanipulacja.pl http://www.psychomanipulacja.pl/art/kosciol-zjednoczenia-charakterystyka-i-przekroj.htm

O naturze, O zapominaniu

„Nigdy nie zdołam dosyć podziękować moim rodzicom za to, że pozwolili mi żyć! Pokonywanie trudności sprawia mi wielką radość. Ogłaszam i stwierdzam, że jestem szczęśliwa, bo żyję!”

Denise Legrix (1910–2010)

Źródło: Maciej Piotrowski, Triumf... http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/11716?print_doc_id=106540, op. cit.

Radość

„Jakiś czas temu zdecydowałem, że nie będę kupował niczego na święta… tak więc mam na to antykonsumpcyjne spojrzenie. Sądzę więc, iż to co robię to dotrzymanie prostego powodu, który narasta tam gdzie było dużo materialnego niepokoju, co wywarło wpływ na moją rodzinę i moich rodziców, a szczególnie na moją macochę, która starała się stworzyć w Święta coś wyjątkowego. Uważam, że oznaczało to dla niej zapewnienie wszystkim wielu prezentów z pieniędzy których nie miała. Tak więc dorastałem w takim poniekąd gniewu tej całej perspektywy i obaj moi rodzice pracowali w tych dużych supermarketach (Wal-Mart i K-mart) przez długi czas, tak więc weszli w tą kulturę i tak uważam… Nie chcę mieć z tym nic wspólnego. Tak więc święta obchodzę naprawdę skromnie i czasami nawet nie świętuję Świąt Bożego Narodzenia. Uznaję je ale tego samego dnia jest po prostu zwykły dzień.”

Sufjan Stevens (1975)

Źródło: fuckyeahsufjanstevens http://fuckyeahsufjanstevens.tumblr.com/post/297226883/a-long-time-ago-i-decided-that-i-wouldnt-be/

O rodzinie, O czasie

„Dobór naturalny wbudował w dziecięcy mózg skłonność do wierzenia w to, co mówią rodzice i starszyzna plemienna. Takie posłuszeństwo oparte na zaufaniu sprzyja przeżyciu (…). Od posłuszeństwa opartego na zaufaniu blisko jednak do bezwarunkowego podporządkowania, a skutkiem jest podatność na zarażenie „umysłowym wirusem.””

Richard Dawkins (1941) angielski biolog

za ten „umysłowy wirus” autor uważa religię.
Cytaty z książek, Bóg urojony (2006)

O religii, O zaufaniu

„Robiłem w życiu różne rzeczy, a w pewnym momencie zacząłem pisać opowiadania. Akurat dla dzieci, bo pracowałem w piśmie dla rodziców małych dzieci. Opowiadania złożyły się na książkę, potem na następną. Tak to jakoś wyszło.”

Wojciech Widłak (1957)

Źródło: Tak jakoś wyszło – z Wojciechem Widłakiem rozmawiają dzieci z przedszkola Ciuchcia Puch Puch http://qlturka.pl/2015/12/11/tak-jakos-wyszlo-z-wojciechem-widlakiem-rozmawiaja-dzieci-z-przedszkola-ciuchcia-puch-puch/, qlturka.pl, 10 października 2011

O dzieciach, O literaturze

„Ty wiesz, że ja w ogóle zaprosiłam rodziców Radka i w ogóle swoich na święta? Ale wiesz jak mam przejebane… Pasztet, kurwa, mięsiwa, wszystko muszę robić! Ale.. to jest nic, to jest – wy się śmiejecie kurde, no ale po prostu wiesz… Jajecznica, herbata, dobra, ale wiesz, jakieś żurki, srurki… z torebki jebnę…”

Doda (1984) polska piosenkarka (Doda; Doda Elektroda)

o przygotowaniach do świąt Wielkiej Nocy. Źródło: youtube.com http://pl.youtube.com/watch?v=se2LbXrRi6g

O herbacie

„Drugiem bardzo ważnem zagadnieniem z dziedziny ascetyki, które specjalnie uwzględnić należy, jest zagadnienie czystości obyczajów. Wiele się u nas mówiło w ostatnich latach o uświadamianiu młodzieży w sprawach życia płciowego, zapominano zaś, że przede wszystkiem należałoby uświadomić rodziców o ich w tej materji obowiązkach względem dzieci; wielkie zepsucie moralne, jakie wśród naszej młodzieży panuje, pochodzi w pierwszej linji stąd, że starsze pokolenia mają jak najfałszywsze pojęcia o życiu płciowem. Czas już, aby odwieczne zasady chrześcijańskie o czystości obyczajów uzyskały u nas napowrót swe zapoznane znaczenie.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

Przewodnik po literaturze religijnej
Źródło: s. 74.

O dzieciach, O młodzieży, O czasie, O zapominaniu

„Kiedy byłam mała, moja starsza siostra wmawiała mi przez dobrych parę lat, że przybyłam z kosmosu i rodzice mnie adoptowali. I że to oczywiście sekret, i nikt o tym nie wie. Naprawdę byłam święcie przekonana, że pochodzę z innej planety! Dzięki temu umiem się postawić w sytuacji przybysza, który odwiedza obcy świat. Domyślam się, co czuje i jakie ma problemy. Nawet dzisiaj czasami mam wrażenie, że żyję jak kosmitka. Pracuję w dziwnych godzinach, spotykam się z dziwnymi ludźmi, noszę dziwne ubrania – chwilami to wszystko przypomina jakiś sen, fantazję. I gdyby nagle trzeba było się z tego snu obudzić, ciężko byłoby odnaleźć się w rzeczywistym świecie. Zupełnie jakby człowiek zleciał na ziemię z Księżyca. Dlatego rozumiem przybyszów z kosmosu. Oni naprawdę nie mają lekko.”

Olivia Wilde (1984) aktorka amerykańska

Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Kobieta znikąd. Olivia Wilde specjalnie dla Stopklatki, stopklatka.pl, 22 sierpnia 2011 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=80015

O kobietach, O świecie, O fantazji, O wrażeniach

„Ci, co głoszą, że nauka Chrystusa zgubna jest dla państwa, niech stawią takie roty wojowników, jakie wytwarza nauka Chrystusa, niech stawią takich rządców prowincji, takich małżonków, takie żony, takich rodziców, takich synów, takich panów, takie sługi, takich monarchów, takich sędziów, takich wreszcie dłużników skarbu i pobieraczy podatków, jacy wedle nauki chrześcijańskiej być powinni, a wówczas niech się ważą zwać tę naukę wrogą państwu – a raczej niechaj bez wahania wyznają, że gdy ona się w życie wprowadza, wielką państwo darzy pomyślnością.”

Aureliusz Augustyn z Hippony (354–430) wczesnochrześcijański biskup i teolog

Źródło: List 138 do Marcell., 2, 15.

O życiu, O nauce, Chrystus

„Pierwszy raz kiedy odkryłem śmierć… ja, moi rodzice, babcia i dziadek jechaliśmy przez pustynię o świcie. Ciężarówka pełna Indian uderzyła w jakiś inny samochód czy coś. W każdym bądź razie ci Indianie leżeli na drodze wykrwawiając się na śmierć. Byłem tylko dzieckiem, więc zostałem w samochodzie, kiedy mój ojciec i dziadek poszli sprawdzić co się stało. Nic nie widziałem, była tylko zabawna czerwona farba i ludzie leżący dookoła. Wiedziałem jednak, że coś się dzieje, mogłem odczuć wibracje ludzi dookoła mnie i w pewnym momencie zdałem sobie sprawę, że oni wiedzą jeszcze mniej ode mnie. To był pierwszy raz, kiedy zaznałem strachu… i myślę, że w tym momencie dusze tych martwych Indian… może jeden czy dwóch z nich biegając w przerażeniu dookoła dostał się do mojej duszy. A ja byłem jak gąbka, gotowy aby ich przyjąć.”

Jim Morrison (1943–1971) amerykański muzyk rockowy i poeta

O śmierci, O dzieciach, O ludziach, O strachu

„To jest moja umowa z obywatelami, to są projekty ustaw, które w ciągu pierwszych dni, stu dni rządu Prawa i Sprawiedliwości, jeżeli państwo nam zaufacie, zrealizujemy. Tutaj jest właśnie ta ustawa, o której wcześniej była mowa. Dająca prawo rodzicom do decydowania, kiedy ich dzieci pójdą do szkoły. Tutaj jest ustawa dla przedsiębiorców – piętnastoprocentowy CIT. Przedsiębiorcy będą wiedzieli doskonale jak zainwestować w rozwój swojej firmy te pieniądze. Tutaj jest ustawa Rodzina 500+ dająca właśnie pomoc, wsparcie materialne dla rodzin. 500 zł na każde dziecko. Tutaj też jest ustawa: darmowe leki dla ludzi po 75. roku życia. Szanowni państwo, te wszystkie dobre programy, te projekty można zrealizować. To jest moja umowa z wami, bo to wy mówiliście, co trzeba zrobić.”

Beata Szydło (1963) polska działaczka samorządowa i polityczna

Źródło: „Rozmowa o Polsce” Kopacz - Szydło. Zapis całości http://www.tvn24.pl/wiadomosci-z-kraju,3/rozmowa-o-polsce-zapis-spotkania-ewy-kopacz-i-beaty-szydlo,587401.html, tvn24. pl, 20 października 2015.

O pieniądzach, O dzieciach, O ludziach, O rodzinie

„Moja mama żartuje, że kiepska ze mnie matka, bo zazwyczaj jest tak, że rodzice są surowi dla swoich pociech, a dziadkowie je rozpuszczają. Tymczasem według niej ja już tak rozpieściłam swoje maluchy, że jej, jako babci, nie zostało już nic do roboty. Sama nie wiem. Być może na wiele im pozwalam, ale jakoś nie zauważyłam, żeby źle się zachowywały. Pewnie powinnam je uczyć, że przy stole siedzi się prosto i tak dalej, ale zawsze potrafią mnie rozbroić. Pewnie, jak tak dalej pójdzie, wychowam sobie dwa potwory…”

Uma Thurman (1970) aktorka amerykańska

Źródło: wywiad, 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=25312

O matce

„Środowisko mi nie odpowiadało. Uwierało mnie to, że się sprzedawało, że się kupowało mecze wokół mnie. Nie kupowałem ani nie sprzedawałem. Mam czyste rączki.(…) Sprawa podstawowa – wtedy nie był to czyn prawnie zabroniony. Jest dopiero od 2003 roku. Nie było do kogo pójść. Mogłem zacząć kłapać dziobem. Manifestacyjnie porzucić klub i pójść kopać rowy. Może teraz wyjdę na idealistę, ale zapytam – jak można grać, skoro wiadomo, że gra jest nieczysta, zwycięzca znany przed zawodami? Źle się z tym czułem. Źle i już. Nie byłem sam. Niech młodzież zapyta swoich rodziców, jak się czuli w tym kraju przed 1989 rokiem. Niech zapyta sąsiadów. Jakie ludzie mieli wyjście? Mogli emigrować, a ja jako piłkarz wyjechać nie mogłem. Wszyscy, którzy wtedy chcieli tu realizować swoje pasje, musieli za to płacić.”

Maciej Szczęsny (1965) piłkarz polski

Źródło: Szczęsny: Handel meczami mnie uwierał, sports.pl, 30 kwietnia 2011 http://www.sports.pl/Pilka-nozna/Maciej-Szczesny-Chce-z-synami-zalozyc-szkolke,artykul,106190,1,381.html

O ludziach, O młodzieży, O grach

„Nawet najkonsekwentniejsi optymiści, odganiający od siebie myśl, że bydlęce wagony wiozą warszawskich Żydów nie do obozów pracy, uplasowanych gdzieś na wschodzie, ale na śmierć, nie mogli już nie zdawać sobie sprawy z tego, co się dzieje. Pojmowały to z większą lub mniejszą intensywnością i wyrazistością także dzieci; rzeczy miały się tak również wtedy, gdy rodzice starali się, jeśli nie ukrywać (byłoby to niemożliwe), to przynajmniej łagodzić straszną rzeczywistość, a więc zmniejszać strach, w jakim żyły, bo swoje już wiedziały. Lata tego nie miałem jeszcze ośmiu lat, ale docierało do mnie wiele, może nie ogarniałem wszystkich szczegółów, może ulegałem jakimś przywidzeniom i ułudom, które nie pozostawały w żadnym stosunku do realności, nie mogłem jednak nie dostrzegać tego, co się każdego dnia dzieje, nie mogłem się nie bać. Strach – można byłoby go nazwać strachem ostatecznym, bo nawet dziecko musiało dostrzec, że gra toczy się o samo istnienie – jest doskonałym nauczycielem, otwiera oczy i uszy, odbiera złudzenia. Dzieje się tak zwłaszcza wtedy, a może – tylko wtedy, gdy chodzi o życie. Ów strach ostateczny był także moim nauczycielem.”

Michał Głowiński (1934) polski historyk literatury

Źródło: Burza

O życiu, O śmierci, O dzieciach, O strachu

„Lubiłam chodzić do kościoła, po kryjomu. Liturgia katolicka robi duże wrażenie. Szczególnie na kimś, kto pierwszy raz się z nią styka. Nasza gosposia zabierała mnie czasem w sekrecie do kościoła, bo rodzice byli w zasadzie przeciwni religijnej edukacji. (…) Rodzice nie byli jednak fanatycznie antyreligijni. (…) Chodziłam potajemnie na lekcje religii, do kościoła, chciałam się nawet ochrzcić, ale ksiądz mi odmówił. Był tchórzem. Nie spełnił kapłańskich powinności. Bał się, że rodzice komuniści, że będzie miał nieprzyjemności. Wobec tego ochrzciła mnie koleżanka, ale nie miałam pewności, czy to się liczy, czy nie.”

Agnieszka Holland (1948) polska reżyserka i scenarzystka

Źródło: rozmowa Marii Kornatowskiej, wysokieobcasy.pl, 5 sierpnia 2002 http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,96856,961254.html?as=2

O religii, O wrażeniach, O czasie

„Może po śmierci rodziców ludzie nagle się starzeją.”

John Marsden (1950) Pisarz australijski

Seria Jutro, Jutro 4: Przyjaciele mroku

O śmierci, O ludziach

„(…) głód do takiej ludzi przywodził ostateczności, że strach powiedzieć, rodzice dzieci, a dzieci rodziców z głodu zabijały i jadły. Niektórzy ciała wisielców z szubienicy odrywali i zjadali.”

Jan Długosz (historyk) (1415–1480) polski kronikarz

Historiae Polonicae praefatio

O głodzie, O dzieciach, O ludziach, O strachu

„Ile jest ran w dziecięcych sercach, w dziecięcych życiorysach, kiedy rozchodzą się rodzice. Dzisiaj nikt nie mówi o rozwodzie, że to jest krzywda dla dziecka. (…) Wiele tych molestowań udałoby się uniknąć, gdyby te relacje między rodzicami były zdrowe. Słyszymy nie raz, że to często wyzwala się ta niewłaściwa postawa, czy nadużycie, kiedy dziecko szuka miłości. Ono lgnie, ono szuka. I zagubi się samo i jeszcze tego drugiego człowieka wciąga. (…) Dzisiaj otrzymujemy z instancji międzynarodowych światowych instrukcję, że mamy zaczynać informację, czy wprowadzenie w życie seksualne dziecka, w przedszkolach. To jest horrendalna rzecz (…).”

Józef Michalik (1941) polski duchowny katolicki, arcybiskup

o ofiarach księży-pedofilów. Źródło: Episkopat obraduje m.in. o postępowaniu w przypadkach pedofilii, pap.pl, 8 października 2013 http://www.pap.pl/palio/html.run?_Instance=cms_www.pap.pl&_PageID=1&s=infopakiet&dz=kraj&idNewsComp=125282&filename=&idnews=128593&data=&status=biezace&_CheckSum=-1294024416

O życiu, O dzieciach, O relacjach, O krzywdzie

„Głupia to jest rzecz dziecińskiego krztu się domagać, ponieważ dzieciątku żadnego pożytku nie przyniesie. A choćby też dzieciątku nie zaszkodził, ale wżdy rodzicom ten upór zaszkodzi, iż oni w Boskich rzeczach śmieją to czynić, czego Bóg czynić nie rozkazał (…).”

Piotr z Goniądza (1525–1573) polski teolog

O ponurzaniu chrystyjańskim (1570)

O Bogu

„Od kiedy pamiętam, byłem zagorzałym kinomanem, nawet pieniądze, które dostawałem od rodziców na śniadanie, wydawałem na kino. Ujmowały mnie te obrazki, ale nie widziałem siebie jako reżysera, nie mogłem o tym marzyć. Aczkolwiek jeszcze w przedwojennych czasach gimnazjalnych dowiedziałem się, że w Berlinie jest szkoła filmowa. Zacząłem się o nią dowiadywać, ale od kogoś mieszkającego w Berlinie usłyszałem, że nie przyjmują żadnych cudzoziemców, zwłaszcza z Polski. Do szkoły dostałem się dopiero po wojnie. W prasie zamieszczono informację, że otwiera się szkołę filmową w Łodzi. Byłem wówczas na studiach polonistycznych we Wrocławiu, ale zgłosiłem się.”

Stanisław Lenartowicz (1921–2010) polski reżyser i scenarzysta filmowy

Źródło: wywiad Adama Wyżyńskiego, „Kino”, nr 7–8/2006

O pieniądzach, O wojnie, O szkole

„Kocham to, czego się nauczyłem od rodziców, a co tu kontynuuję – wędrówki, coniedzielne wycieczki za miasto, uważność, z jaką można przyglądać się roślinom i zwierzętom. Nie jestem tym zainteresowany profesjonalnie i nie mam ambicji, żeby klasyfikować florę i faunę, ale z zapałem wyznaję amatorską miłość do przyrody. Światło, powietrze, chmury, pejzaże tylko wydają się surowe. W tej surowości można odnaleźć wiele piękna.”

Tomasz Vetulani (1965) artysta, plastyk, malarz, rysownik i rzeźbiarz

Źródło: Tomasz Vetulani o Holandii, niskim kraju, nto.pl, 5 czerwca 2011 http://www.nto.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20110605/REPORTAZ01/762330357

O miłości, O świetle, O zwierzętach, Kochać się

„Dzieci nie należą wyłącznie do rodziców, ale przede wszystkim do życia.”

Stefan Pacek (1938)

O dzieciach

„Z opowiadań rodziców wiem, że moja cioteczna babka urodziła dziecko w pociągu, który wiózł ją na zsyłkę. Noworodek wkrótce zmarł i trzeba go było wyrzucić przez okno, bo pociąg się nie zatrzymał. Tego typu opowieści wywołują bolesne wspomnienia u niejednej polskiej rodziny.”

Grażyna Barszczewska (1947) polska aktorka

Źródło: wywiad http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/amantkaz.htm

O dzieciach

„Myśl wielka, a mianowicie stosująca się do posłuszeństwa względem starszych i rodziców, ukryta jest w formie bajki; całe życie człowieka lekkomyślnego przeprowadzone jest pod obrazem nieposłusznego radom ojca młodzieńca.”

Stefan Żeromski książka Dzienniki

Dzienniki

O życiu, O myślach, O myśleniu, Obraz

„(…) życie jest coraz piękniejsze. Ludzie często mówią, że najpiękniejsze jest dzieciństwo, żałują szybko odchodzącej młodości, a potem powoli się starzeją. Dla mnie dzieciństwo było koszmarne, rodzice się rozeszli, ja pozostałam sama z ręką w nocniku. Młodość była przepełniona przesadnym poczuciem obowiązków, ciągle tańczyłam i ćwiczyłam ponad miarę. Potem walka o byt, o życie, o pęd do doskonałości, teraz o nic nie muszę zabiegać, za to mogę robić to, na co mam ochotę. Jestem w nieustannej podróży, co bardzo lubię i to jest mój najlepszy okres.”

Krystyna Mazurówna (1939)

Źródło: Bohdan Gadomski, Nieustanna podróż, „Ekspress Ilustrowany” nr 104, 6 maja 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/116808.html

O życiu, O ludziach, O walce, O dzieciństwie

„Zacierają się różnice pomiędzy światem dziecięcym a światem ludzi dorosłych. Dzieci przejmują sposób życia podążających za sukcesem i pieniędzmi rodziców, od najmłodszych lat zajmują się rzeczami, dla których w dziecięcym świecie w ogóle nie powinno być miejsca.”

Katarzyna Figura (1962) aktorka polska

Źródło: Wywiad, 2002 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=9238

O dzieciach, O ludziach, O świecie, O sukcesie

„Rozumiem, że niektórzy rodzice reagują tak samo. Byli odpowiedzialni za pierwsze pojawienie się ich dzieci i poinformowani o ich orientacji seksualnej, twardo deklarują, że to niemożliwe, one nie mogą być homo.”

Peter David (1956)

I understand that some parents have the same reaction. They were responsible for their children’s first appearances and, when informed of their sexual persuasion, firmly declare it’s impossible, they can’t be gay. (ang.)
komentarz do wypowiedzi Roba Liefielda, gdy ten złościł się, że David uczyni stworzoną przez niego postać homoseksualistą.

O dzieciach

„Nigdy nie widziałam ani jednego odcinka tej bajki, bo rodzice uważali, że jest dla mnie nieodpowiednia. Według mamy Smerfetka była nieco zdzirowata, bo była jedyną kobietą w wiosce.”

Katy Perry (1984)

o Smerfach. Źródło: muzyka.wp.pl http://muzyka.wp.pl/gosipId,571903,title,Zdzirowata-Smerfetka-Katy-Perry,plotka.html?ticaid=1f106

O kobietach, O muzyce

„Naszych rodziców, nasze żony, ludzi, których kochamy, od zawsze karaliśmy tą muzyką. Dlaczego z Irakijczykami miałoby być inaczej? Jakaś część mnie jest nawet dumna z tego. Hej, wybrali Metallicę!”

James Hetfield (1963) amerykański muzyk rockowy

o wykorzystywaniu muzyki jego zespołu do torturowania więźniów w Guantanamo.
Źródło: „Forum”, 10 maja 2010

O ludziach, Kochać się

„Największy wpływ na Atomówki miał aktorski serial Batman z lat 60. Jako dziecko oglądałem go z pełną powagą i naprawdę martwiło mnie, że rodzice się śmieją. Dopiero kiedy dorosłem i odkryłem ten show na nowo, zdałem sobie sprawę, że był całkowicie żartem. Dlatego kiedy zacząłem Atomówki chciałem, żeby oddziaływały na dwóch poziomach. Do dzieci powinien przemawiać dowcip i akcja, do dorosłych dwuznaczność dowcipu na granicy świadomego kiczu.”

Craig McCracken (1971)

Źródło: Sztuka animacji. Od ołówka do piksela. Historia filmu animowanego pod red. Jerry’ego Becka, Wydawnictwo Arkady, Warszawa 2006, ISBN 832134433X, s. 348–349

O dzieciach, O sztuce, O historii

„Nie dalej jak pół roku temu skinheadzi zamordowali młodego mężczyznę i jego żonę zabierając rodziców czwórce małych dzieci. Oczywiście nie można uogólniać – rasizm występuje przede wszystkim w wielkich miastach jak Praga, Brno czy Ostrawa. Z drugiej strony trzeba też pamiętać, że tak są różni Czesi, tak i są różni Romowie. Bywają agresywni, kradną, wysyłają dzieci na ulicę, żeby żebrały…”

Věra Bílá (1954–2019)

Źródło: Wojciech Wysocki, Vera Bila: „Waga tradycji”, nuta.pl http://archive.is/o7cYR

O dzieciach

„Urodziłam się we Wrocławiu. Później rodzice przeprowadzili się na sześć lat do Łodzi. Potem w Poznaniu rok i kilkanaście lat w Krakowie. Mieszkałam też przez rok na Alasce, a teraz w Warszawie. Ale i tak jestem uważana za aktorkę krakowską, chociaż zagrałam tam jedną rolę – Isię w Weselu w Teatrze Słowackiego. Miałam wtedy 11 lat.”

Maria Peszek (1973) aktorka i piosenkarka polska

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 31 stycznia 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/klamczucha.htm

„Przez siedem i pół roku spędzonych na Śląsku nigdy nie słyszałem tam języka niemieckiego. Tylko śląską gwarę, czyli jeden z polskich dialektów. W tym języku mówili do dzieci rodzice.”

Andrzej Pisowicz (1940)

Źródło: Elżbieta Dziwisz, Psychologiczna sylwetka językoznawcy, „Alma Mater” nr 144–149, czerwiec-wrzesień 2012, s. 49.

O dzieciach

„To, że chcę być aktorką, mówiłam rodzicom już gdy miałam ze trzy lub cztery latka. Świata jeszcze nie znałam, ale o aktorstwie marzyłam! A że w domu zawsze słyszałam, żeby robić w życiu to, co podpowiada serce… Gdy podrosłam, zaczęłam te marzenia realizować. I rozwinęło się to w prawdziwą pasję.”

Weronika Rosati (1984) polska aktorka i tancerka

Źródło: Weronika Rosati – Zduński mi podpadł http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/818/Weronika-Rosati-Zdunski-mi-podpadl.html

O marzeniach, O domu, Serce

„Nie jest sztuką być cierpliwym wobec rodziców, przyjaciół czy osób, które kochamy. Sztuką jest być cierpliwym wobec tych, którzy nam szkodzą i wchodzą w drogę. Takie ćwiczenie się w cierpliwości i wyciszeniu umysłu jest prawdziwym sensem Dharmy, którą my, buddyści, praktykujemy.”

III Tenga Rinpocze (1932–2012)

Źródło: Dharma w codziennym życiu, benchen.org.pl http://www.benchen.org.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=245:tenga-rinpocze-dharma-w-codziennym-yciu&catid=105:wykady&Itemid=187&lang=pl

O ćwiczeniach, O cierpliwości, Kochać się, Sens

„Mam na imię Amor. Brzmi jak kiepski dowcip, ale to szczera prawda. Tak dali mi na imię rodzice. Do dziś są zachwyceni swoim pomysłem, uważają, że to najlepsze, co im w życiu przyszło do głowy.”

Liliana Fabisińska (1971)

początek powieści.
Źródło: Amor z ulicy Rozkosznej

O prawdzie

„Bo to jest w dzieciach najpiękniejszą cnotą, gdy trudy dla rodziców ponoszą z ochotą.”

Sofokles (-496–-406 p. n. e.) grecki dramaturg

O dzieciach

„Tak więc uzyskanie prawa do dziecka było teraz szczególnym wyróżnieniem, nie przyznawanym byle komu; dalej, rodzice nie mogli izolować dzieci od ich rówieśników – tworzono specjalnie dobierane, dwupłciowe grupy (…), a uczenie wszystkich rozpoczynano niezwykle wcześnie. Nie była to nauka pisania i czytania, ta przychodziła daleko później; osobliwe kształcenie najmłodszych polegało na wprowadzaniu ich – poprzez specjalne zabawy – w funkcjonowanie świata, Ziemi, w bogactwo i rozmaitość życia społecznego; już cztero-, pięcioletnim wpajano, właśnie w taki, niejako naturalny sposób, zasady tolerancji, współżycia, poszanowania innych przekonań i postaw, nieistotności najbardziej odmiennych, zewnętrznych cech fizycznych dzieci (więc ludzi) różnych ras.”

Stanisław Lem książka Powrót z gwiazd

wizja globalnego kształcenia dzieci wg informacji przekazanych przez Eri Halowi Breggowi.
Utwory, Powrót z gwiazd
Źródło: s. 228

O dzieciach, O ludziach, O nauce, O czytaniu

„Jednak kiedy spotyka się mieszkaniec peruwiańskiego Cusco z mieszkańcem Warszawy – niemal wszystko ich różni. Trzymanie czaszek swoich rodziców na kominku jest dla warszawiaka niemal tak samo dziwne, jak dla mieszkańca Cusco warszawski pośpiech i jednoczesne stanie w gigantycznych korkach.”

Maciej Bennewicz (1961)

Życie na Ziemi. Poradnik dla kosmitów (2013)

„O wszystkich niebezpiecznych przygodach, które miałem podczas wejścia na Chan Tengri, oni [rodzice] się dowiadywali kilka lat później albo z gazet. Szybko się zorientowali, że ja po prostu bez tego nie mogę żyć. Jak to moja mama mówi: „Co, miałam go przykuć do kaloryfera? Szkoda kaloryfera.””

Adam Bielecki (1983)

Wiedzieli, że tego nie da się zatrzymać. Źródło: Bartek Dobroch, Himalaista Adam Bielecki: Żadna góra nie jest warta palca, krakow.gazeta.pl, 8 września 2012 http://krakow.gazeta.pl/krakow/1,44425,12444857,Himalaista_Adam_Bielecki__Zadna_gora_nie_jest_warta.html

O górach

„Żyjemy bardzo szybko, rozwijamy się, możemy komunikować się w ciągu ułamków sekund z całym światem, a zapominamy, że istnieje rodzina, ta piękna mała komórka, która trwa i która nie może być mgnieniem. Dziecko rodzi się, idzie do przedszkola, szkoły podstawowej, średniej, na studia i w pewnym momencie pyta się rodziców, a gdzie wy byliście w tym czasie, dlaczego was przy tym wszystkim nie było. To jest odwieczne pytanie.”

Jerzy Antczak (1929) polski reżyser

Źródło: Wywiad, 2000 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=1231

O dzieciach, O świecie, O rodzinie, O studiach

„Kiedy zdecydowałam się zdawać do szkoły aktorskiej, to złożyłam podanie tylko do Wrocławia i do Krakowa. Akurat wtedy, ze względów osobistych, wolałam się dostać do Wrocławia. Poza tym Wrocław zawsze mi się podobał. Dalej jestem tak po cichu zakochana w tym mieście. Tak się potoczyło, że tam odpadłam na ostatnim etapie, a w Krakowie właśnie dostałam się do ostatniego. Byłam tak zrozpaczona po tym Wrocławiu, że powiedziałam – nigdzie nie jadę. Ale rodzice „spakowali” mnie do samochodu i powiedzieli, że mam skończyć, co zaczęłam. I pojechałam na ten egzamin – jako że jestem na „w” byłam egzaminowana jako ostatnia – było późno, pusta szkoła, wszyscy byli zmęczeni. Wiedziałam, że muszę ich jakoś obudzić. Wparowałam, butami rzucałam i się obudzili!”

Honorata Witańska (1984) polska aktorka i modelka

Źródło: Katarzyna Golenia, Wparowałam, butami rzucałam i się obudzili, barwyszczescia.tvp.pl http://www.barwyszczescia.tvp.pl/aktualnosci/wywiady/wparowalam-butami-rzucalam-i-sie-obudzili-1885/

O szkole, O butach

„Błogą czuję radość, kochani rodzice, bo spotkało mię wielkie szczęście, jestem przyjęty jako sodalis do Kongregacji Mariańskiej.”

Melchior Grodziecki (1584–1619) jezuita, święty Kościoła Katolickiego

św. Melchior w liście do rodziców z okazji przyjęcia go do Sodalicji Mariańskiej.
Źródło: o. Jan Poplatek SJ, Św. Melchior Grodziecki, Wydawnictwo WAM, Kraków 2006, s. 12, 13.

O szczęściu, Kochać się, Radość

„Miałam bardzo kochanego dziadka. Umarł, kiedy miałam piętnaście lat. A zaraz potem babcia stwierdziła, że skoro on nie żyje, to ona też nie chce. Moi rodzice próbowali jej tłumaczyć, że jeszcze my jesteśmy, że ją kochamy, ale nie słuchała. Położyła się i rzeczywiście umarła.(…)
– (…) Pani babcia chciała umrzeć i umarła. Ja nie chcę umrzeć, ale też umrę.”

Monika Szwaja (1949–2015) polska pisarka i dziennikarka telewizyjna

Gosposia prawie do wszystkiego

O babci, Kochać się

„Rozwiązał się mój ponad roczny problem napletka… Musiałem jak każdy rodzic nauczyć pierworodnego zdejmować napletek i czyścić co trzeba.”

Michał Wiśniewski (1972) polski wokalista i autor tekstów

o pięcioletnim synu Xavierze. Źródło: wp.pl - Złote Usta 2008 http://muzyka.wp.pl/id,78882,size,2,galeria.html z 23 grudnia 2008

O muzyce, O problemach

„Nauczyciele są większymi dobroczyńcami niż rodzice.”

Sykstus I (42) papież, święty Kościoła katolickiego

Źródło: Zbigniew Czajkowski, Zdolności przywódcze trenera i style kierowania, „Rocznik Naukowy – IDŌ Ruch dla Kultury”, t. 3, nr 3/2002, s. 190.

O nauczycielach

„Miłości babci i dziadka nie zastąpi nic. Socjalistyczne przedszkola i żłobki narobiły tyle złego, że rodzice, którzy przez nie przeszli, mają złe wspomnienia.”

Krystyna Janda (1952) polska aktorka

Źródło: „Rzeczpospolita”, 10 kwietnia 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/20429

O czytaniu

„Rodzice świętowali jubileusz 25-lecia i wszyscy pytali: Jak wy to robicie, że jesteście tak zgodni?. A ojciec: Umówiliśmy się przed ślubem, że w ważnych sprawach decyduję ja, a w drobnych – żona. I przez 25 lat nie było ani jednej sprawy ważnej.”

Kika Szaszkiewiczowa (1917–2014)

Strasznie się matka z tego śmiała. Źródło: Violetta Szostak: Irena „Kika” Szaszkiewiczowa: ja się wszędzie czuję wyśmienicie (wywiad), „Wysokie Obcasy” nr 22 (677), 2 czerwca 2012 http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,96856,11837833,Irena___Kika___Szaszkiewiczowa__ja_sie_wszedzie_czuje.html

O matce, O ślubie

„Rodzice mi umarli, ale kiedy umiera dziecko, to jest to większe nieszczęście. Czasami ciężko mi się z tym pogodzić. Jeszcze raz powiem, gdyby nie wiara w Boga to mógłbym się załamać.”

Ireneusz Dudek (1951) polski muzyk rockowy, wokalista

Źródło: Lesław Dutkowski, „Trzy razy otarłem się o śmierć”. Rozmowa z Irkiem Dudkiem z okazji 60. urodzin artysty, muzyka.onet.pl, 9 maja 2011 http://muzyka.onet.pl/publikacje/wywiady/trzy-razy-otarlem-sie-o-smierc,2,4590456,wiadomosc.html

O śmierci, O Bogu, O nieszczęściu, O dzieciach

„Moi rodzice przeżyli ze sobą 42 lata i ich związek stanowił dla mnie zawsze pewien punkt odniesienia, ideał do naśladowania. Myślałem sobie: Jeśli kiedykolwiek miałbym się ożenić, to chciałbym, żeby moje małżeństwo wyglądało tak, jak u nich.”

Russell Crowe (1964) aktor australijski

Źródło: wywiad, 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=17390

O małżeństwie, O myślach, O myśleniu

„Otóż w dziejach ruskich matką bierną zachowawczość bizantyńska – ojcem zapładniającym łono napad tatarski – a synem spłodzonym, rosnącym, na olbrzyma wyrosłym, rząd moskiewski. Sprzeczne też obojga rodziców znamiona sprzęgł i zlał razem w harmonię potworności. Wyrachowany jak starzec, widzimiśny jak dziecko, namiętnie srogi i chłodno podstępny, układny, chytry przed potężnymi, mściwy, nieubłagany dla słabszych, gwałtownik i kłamca, zdrajca obcym, swoim ujarzmiciel.”

Zygmunt Krasiński (1812–1859) polski poeta i dramatopisarz

o Rosji.

O dzieciach, O matce

„Wszyscy rodzice wyrządzają krzywdę swoim dzieciom. Nic nie można na to poradzić. Młodość, niczym najczystsze szkło, odbija ślady rąk, które jej dotykają. Jedni rodzice zostawiają smugi, inni rysy, jeszcze inni rozbijają dzieciństwo na małe kawałeczki o ostrych krawędziach, których już potem nigdy nie da się skleić.”

Mitch Albom (1958) amerykański pisarz i dziennikarz sportowy

Pięć osób, które spotykamy w niebie
Źródło: Dziś są Eddiego urodziny

O dzieciach, O urodzinach, O dzieciństwie

„Myśl o aktorstwie zrodziła się stosunkowo wcześnie, ale nawet dla mnie była pewnym zaskoczeniem. W liceum jako typowy introwertyk zawsze stałem z boku, nigdy nie wyrywałem się do odpowiedzi. Kiedy pojawiła się propozycja, by stworzyć kabaret, miałem do niej spory dystans. Potem, ku własnemu zadziwieniu, nabrałem wiatru w żagle, rozkręciłem się na dobre. Szkolna scena otworzyła przede mną nowe możliwości. Nagle poczułem się odważny i dowcipny. Zrozumiałem, że aktorstwo to kierunek, z którym powinienem wiązać przyszłość. Rodzice byli w szoku i traktowali to jako jednorazowy wybryk. Byli szczerze zdziwieni, że wybrałem krakowską PWST i dostałem się za pierwszym razem.”

Piotr Grabowski (1968) polski aktor ur. w 1968

Źródło: Jan Bończa-Szabłowski, Życie jak gorący news, „Rzeczpospolita”, 16 maja 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/28940

O życiu, O myślach, O czytaniu, O przyszłości

„Ojczyznę nie dlatego się kocha i wielbi, że jest wspaniała i wielka, a dlatego, że jest Ojczyzną, tak samo, jak rodziców kocha się dlatego, że są rodzicami, choćby się zaliczali do prostaczków i nie dorównywali innym ludziom sławą i wiedzą czy innymi zaletami.”

Jędrzej Giertych (1903–1992) harcerz, polityk, dyplomata, dziennikarz, pisarz, publicysta, historyk, prawnik

Źródło: My nowe pokolenie, 1929

O ojczyźnie, Kochać się

„Mój ojciec był krawcem i nie miał nigdy czasu, a matka mnie biła, więc bałem się jej.”

Tony Curtis (1925–2010) aktor amerykański

Źródło: „Tele Tydzień” nr 41, 11 października 2010

O matce, O czasie

„A wymyślili rewolucję gender – rewolucję kulturalną. Nie będzie słów: matka czy ojciec, będzie: rodzic. Nie będzie słów: chłopiec czy dziewczynka, będzie: dziecko, a płeć wybierze sobie wtedy, gdy dorośnie. „I powie święta Kunegunda: Jak pan teraz wyglunda?””

Józef Zawitkowski (1938) polski duchowny katolicki, biskup

ostatnie zdanie stanowi cytat Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Źródło: Poruszająca homilia bp. Zawitkowskiego: Obudźcie się, ludzie nauki, kultury, prawnicy, profesorowie! Obudźcie się, księża, biskupi, nauczyciele! Obudź się, Polsko!, wpolityce.pl, 30 listopada 2013 http://wpolityce.pl/wydarzenia/68454-poruszajaca-homilia-bp-zawitkowskiego-obudzcie-sie-ludzie-nauki-kultury-prawnicy-profesorowie-obudzcie-sie-ksieza-biskupi-nauczyciele-obudz-sie-polsko

O dzieciach, O ludziach, O matce, O nauce

„Rodzice ze kierownicą są rozkojarzeni. Muszą jednocześnie kontrolować ruch na drodze i zabawiać małych pasażerów.”

Odeta Moro (1978) polska dziennikarka, prezenterka telewizyjna

Źródło: „InStyle”, nr 2 (11) luty 2009.

„Uczyłem was, abyście zapomnieli o swoich rodzicach, dzieciach, małżeństwie i służyli Bogu, ponieważ w tamtych czasach najważniejszym celem było oddzielenie się od Szatana. Musieliście odseparować się od jakiegokolwiek wpływu ze strony Szatana.”

Sun Myung Moon (1920–2012)

Źródło: Dariusz Kuncewicz, Kościół Zjednoczenia – charakterystyka i przekrój doktrynalno-socjologiczny organizacji, psychomanipulacja.pl http://www.psychomanipulacja.pl/art/kosciol-zjednoczenia-charakterystyka-i-przekroj.htm

O Bogu, O małżeństwie, O dzieciach

„Rousseau zdaje się powiedział: dziecko, które zna jedynie swoich rodziców, nie zna i ich właściwie dobrze. Myśl tę można zastosować do wielu umiejętności, do wszystkich nawet, które nie są zupełnie czystej natury; kto nie rozumie nic prócz chemii, ten i chemii dobrze nie rozumie.”

Georg Christoph Lichtenberg (1742–1799) pisarz niemiecki, aforysta

O dzieciach, O myślach, O naturze, O myśleniu

„Rodzice muszą pamiętać, że dzieci w pewnym momencie zamieniają się w poważnych, całkowicie niezależnych ludzi, którzy sami mogą kształtować swoje życie.”

Jakub Przebindowski (1972) polski aktor, reżyser teatralny i dramaturg

Źródło: „Tele Tydzień”, nr 17, 21 maja 2007

O życiu, O dzieciach, O ludziach

„Pierwszą przyjemnością w naszym życiu jest przyjemność rodziców.”

Władysław Grzeszczyk (1935) polski aforysta

Parada paradoksów (1985)

O przyjemności

„Chyba po tym właśnie człowiek poznaje, że nie jest już młody – nie czuje potrzeby, aby sprzeciwiać się na każdym kroku rodzicom.”

Tony Parsons (1953)

Za moje dziecko

„Wiesz, czasami bardzo uważnie patrzę w oczy rodzicom i szukam w nich jakiejś głębi. Mój ojciec pyta w takich chwilach: „Do diabła, na co się tak gapisz?”, a ja odpowiadam: „Próbuję zajrzeć do twojej duszy”. Uważa mnie porąbaną, ale przecież jest taki wiersz Lawrence’a Ferlinghettiego, w którym pewna kobieta mówi: „Czuję, że jest we mnie anioł… którego bezustannie szokuję”. Uwielbiam ten wiersz. Ale kiedy patrzę na moich rodziców, odnoszę wrażenie, że są jedynie tym, co widzę. Nie ma w nich anioła. Nie ma także diabła. Są wydrążeni, zupełni puści w środku. Zastanawiam się, czy zawsze byli tacy czy ich prawdziwe „ja” któregoś dnia postanowiły ich opuścić, tak jak ty uciekłeś od siebie samego i podążyłeś na północ.”

Graham Masterton (1946) brytyjski pisarz

Zła przepowiednia

O kobietach, O aniołach, O duszy, O wrażeniach

„Jak się wyrasta w czymś, co ma się na co dzień, to się tego kompletnie nie dostrzega. Ja wzrastałem w teatrze. Rodzice, gdy nie mieli co ze mną zrobić, to zabierali mnie do teatru. Pamiętam, jak przez mgłę, że spałem w położonej tuż przy scenie loży, w Teatrze Śląskim. Ojciec grał. Przebudziłem się, podniosłem, zobaczyłem go i znów się położyłem, bo nic widocznie mnie w tym widoku nie zdziwiło, a potem zasnąłem na powrót.”

Andrzej Grabarczyk (1953) aktor polski

Źródło: Danuta Lubina-Cipińska, Wincenty i Andrzej Grabarczykowie. Ode mnie wziął miłość do teatru, „Śląsk” 7/04 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/odemnie.htm

O miłości

„Jestem dobrze zorganizowana. Musiałam się tego nauczyć już dawno temu. Pracuję przecież od 13. roku życia. Zaznaczam, że nikt mnie do tego nie zmuszał, a już na pewno nie rodzice. Po prostu mam taką nieokiełznaną naturę. Od dziecka.”

Oceana Mahlmann (1982)

Źródło: „Party” nr 10 (68), 17 maja 2010

O dzieciach, O naturze

„– Zawsze gdy przechodzę obok tych pomników… „Polegli za wolność naszą i waszą”, „W obronie ojczyzny”, „Za niepodległą Polskę”… Rany boskie, czy jest w ogóle coś bardziej idiotycznego? Ludzie wyjeżdżają, osiedlają się w Anglii, Hiszpanii, Holandii, Ameryce, znajomy ożenił się z dziewczyną z Nowej Zelandii – ważne jest JAK, nie GDZIE, gdzie zaniosą cię namiętności, praca, los; tam. Co to ma za znaczenie, pod jaką flagą, jakim rządem, jakim językiem żyć ci przyszło, jaką pieczątkę biją ci w papiery i jakie słowo wpisują w rubryce „narodowość”? Toż trzeba by być socjopatą! Życie to jest co innego: twoi rodzice, dom, nachylające się nad tobą twarze, dzieciństwo i młodość, przyjaciele i znajomi, ludzie i uczucia między ludźmi, twoje życie, jaki zawód wybierzesz, jakie książki, filmy, potrawy lubisz, czy spoglądasz nocą w niebo, czy zasypiasz na łące pod kwiatami, czy odurzył cię zapach lasu, co zapamiętasz, twoje życie, kilka osób, kilka przedmiotów, kilka miejsc, żona, dzieci, kilka osób, które kochasz i które ciebie kochają, i żebyś mógł zapewnić im szczęście, widział, jak dorastają, starzeją się, dał, co najlepsze, wziął, co najlepsze, żeby wnuki twoją twarz nad sobą widziały, i żeby tak się domknęło, kilka osób, kilka przedmiotów, kilka miejsc, twoje życie. Coś kruchego, bezbronnego, niemowlę ukryje w swojej dłoni. W jakie szaleństwo, w jaką chorobę umysłu trzeba zapaść, żeby to odrzucić, zdeptać, zniszczyć – dla tych paru słów, kolorów i pieczątek, dla nazw! Jak ci kibole pierdolnięci, co się pałują i rżną w obronie „honoru” swojego klubu – tylko że kibole narodowi mają jeszcze większego świra i tu zawsze idzie zadyma na śmierć i życie. Wyrzuć to z siebie! „My”, „oni””

Jacek Dukaj (1974) pisarz polski

do niczego ci to nie potrzebne! Masz tylko swoje życie.
Źródło: Przyjaciel prawdy. Dialog idei

O życiu, O śmierci, O losie, O szczęściu

„Sam Hall to piosenka angielska, a więc Sam Hall powinien być Brytyjczykiem. Przybył do Ameryki z rodzicami, powiedzmy, jakieś 38 lat temu jako trzyletnie dziecko i naturalizował się razem z nimi, zanim jeszcze wprowadzono całkowity zakaz imigracji. Wychował się w dolnej części East Side, twardy dzieciak nowojorskich slumsów. Świadectwa szkolne zaginęły w bombardowaniu, ale twierdził, że ukończył 10 klas. Żadnych krewnych. Kawaler bez rodziny i bez określonego zawodu. Pracował gdzie popadło jako robotnik niewykwalifikowany.”

Poul Anderson książka Sam Hall

o tworzeniu tożsamości.
Sam Hall

O dzieciach

„Unia Europejska jest źle zarządzana. (…) Co z tym zrobić, nie wiem i gucio mnie to obchodzi, bo ja akurat do Unii wstępować nie mam zamiaru. Zmienię sobie paszport i zmykam do USA albo do Ameryki Południowej. Ale martwi mnie los np. moich rodziców, którzy takiej opcji nie mają.”

Wojciech Cejrowski (1964) polski dziennikarz i podróżnik

Cejrowski na początku 2008 zapowiedział zmianę obywatelstwa.
Źródło: książka Sól do oka

O losie, O książkach

„Wszystko zaczęło się od tego… Śmiesznie brzmią te słowa. Każdy ich używa, nie zastanawiając się, co właściwie znaczą. Od czego wszystko się zaczyna? W wypadku ludzi początkiem jest chwila narodzin. Albo małżeństwo rodziców. Albo osiedlenie się przodków na danym miejscu. Albo moment, w którym ludzie wyszli z wody rozbryzgując błoto i muł, odrzucili płetwy i zaczęli chodzić. Ale pomijając te wszystkie zawiłości, nasza historia miała dość wyraźny początek.”

John Marsden (1950) Pisarz australijski

Seria Jutro, Jutro: Kiedy zaczęła się wojna

O małżeństwie, O ludziach, O historii, O narodzinach

„Moje najwcześniejsze wspomnienie to czucie się innym. Moi rodzice powiedzieli mi, że nie jestem jak reszta dzieci.”

Billy Corgan (1967)

My earliest memory is of feeling different. My parents told me that I wasn’t like other children. (ang.)
Źródło: Jim Stapleton, Smashing Pumpkins, Carlton Books Ltd., 1996.

O dzieciach, O wspomnieniach

„Rodzice?! Gdy miałem dwanaście lat, ojciec w pijackim szale rozbił pogrzebacz na głowie mojej matki. To był mój ulubiony pogrzebacz!!!”

Rafał Kmita (1965)

Trzy zdania o umieraniu 1994 r.
Cytaty ze spektakli teatralnych i programów kabaretowych

O matce

„Tata nie wytrzymuje ciśnienia na moich meczach. I na meczach Uli. To jest nerwowy człowiek. Za nerwowy. No zwyczajnie nie potrafi wysiedzieć na meczu, żeby mnie nie denerwować. Przecież ja to wszystko słyszę, to jego dogadywanie. Widzę niektóre jego gesty. A mecz trwa, muszę się skupić. Te komentarze mnie denerwują. Wkurzają. Kogo by nie wkurzały? On o mnie dba, każdy rodzic przeżywałby mecz swojego dziecka, ale kiedy gram, nie mogę słuchać dogadywania!”

Agnieszka Radwańska (1989) polska tenisistka

Źródło: Agnieszka Radwańska na spowiedzi, „Magazyn Sportowy”, 16 października 2010 http://sport.onet.pl/tenis/agnieszka-radwanska-na-spowiedzi,1,3734663,wiadomosc.html

O dzieciach, O sporcie

„Rodzice mnie tak [optymistycznie] do życia usposobili. Mieli jasno wytyczony cel, ciężko walczyli o jego realizację, ale nie narzekali. Nie dostałem też od życia ciosów, które by mnie powaliły na obie łopatki. Los mi raczej sprzyja, a z problemami sobie radzę. Wychodzę z założenia, że trzeba rozwiązywać je od razu – zanim będzie za późno.”

Wojciech Malajkat (1963) aktor polski

Źródło: Jacek Cieślak, Uwielbiam stan podwyższonego ryzyka, 24 marca 2011 http://www.rp.pl/artykul/9147,631802-Uwielbiam-stan--podwyzszonego-ryzyka.html

O losie