Zygmunt Krasiński cytaty (29 cytatów)

Dzieło

Przedświt

Zygmunt Krasiński

Zygmunt Krasiński: 29 cytatów4 Polubienia

Zygmunt Krasiński słynne cytaty

„Rzeczywistość się pomału
W świat przemienia ideału,
W sen ze srebra i kryształu.
Daj mi teraz marzyć, daj!”

Zygmunt Krasiński książka Przedświt

Przedświt Źródło: s. 22 http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=36803&dirids=1

„Każda nowość razi, obraża nawet, zanim da się rozpoznać.”

Zygmunt Krasiński

Źródło: Pamiętnik literacki, tom 61, wydanie 2, Zakład im. Ossolińskich, 1970, s. 81.

„Zgińcie, me pieśni – wstańcie, Czyny moje!”

Zygmunt Krasiński książka Przedświt

Przedświt Źródło: s. 49 http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=36803&dirids=1

„Niczym Sybir – niczym knuty
I cielesnych tortur król!
Lecz narodu duch otruty –
To dopiero bólów ból!”

Zygmunt Krasiński książka Psalmy przyszłości

Psalmy przyszłości Źródło: Psalm miłości, s. 23 http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=31576&dirids=1

„W ciągłej przykładu i słowa postaci
rozdawaj siebie samego swej braci.
Mnóż się ty jeden przez czyny żyjące,
a będą z Ciebie jednego… tysiące”

Zygmunt Krasiński

Źródło: Listy do Stanisława Małachowskiego, Warszawa 1979, PIW, s. 433.

„Na pogrzebie 30 było ziomków – nikt głosu nie zabrał, nikt nie uczcił choćby słowem największego mistrza rymów polskich.”

Zygmunt Krasiński

komentując pogrzeb Juliusza Słowackiego.
Źródło: Kronika Polski. W boju i na tułaczce: 1831–1846, Wydawnictwo Ryszard Kluszczyński, Kraków 1998, s. 12.

Zygmunt Krasiński Cytaty o miłości

„Nieszczęście jest jak miłość, wiąże ludzi ze sobą.”

Zygmunt Krasiński

Źródło: Poezye Zygmunta Krasińskiego, tom 2, Brockhaus, 1863, s. 39.

„W tej epoce bardzo potrzebujemy miłości, a przez to słowo – miłość – rozumiem wszystkie więzy, wszystkie myśli, które mogą powiązać dwie rozumiejące się dusze. Harmonia wszechświata wymaga, aby – gdy wszystko się kruszy, parę dusz przynajmniej, parę umysłów łączyła jedność, zbliżenie i miłość tak silna, jak silna jest nienawiść innych”

Zygmunt Krasiński

Źródło: Listy Krasińskiego do Delfiny Potockiej, opr. Z. Sudolski, t. 2, list z 23 września 1832, s. 12.

„(…) miłość to stosunek ducha do piękności.”

Zygmunt Krasiński

Źródło: Listy o poemacie Kajetana Koźmiana Stefan Czarniecki poprzedzone wstępnén słowem i życiorysem, wyd. nakł. J.K. Żupańskiego, 1859, s. 59.

„Miłość jest darem nieba, nadużyta – piekła!”

Zygmunt Krasiński

Źródło: Pisma Zygmunta Krasińskiego. Utwory młodzieńcze (1825–1832), G. Gebethner i spółka, 1912, s. 46.

„Miłość bez granic – to życie bez końca.”

Zygmunt Krasiński książka Psalmy przyszłości

Psalmy przyszłości Źródło: Psalm wiary, s. 7 http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=31576&dirids=1

Zygmunt Krasiński Cytaty o ludziach

„U ludzi marne słowo jest także potęgą.”

Zygmunt Krasiński

Źródło: Pisma. 1833–1837, wyd. B. Połoniecki, 1904

„Już się ma pod koniec starożytnemu światu – wszystko, co w nim żyło, psuje się, rozprzęga i szaleje – bogi i ludzie szaleją… Fatum jedno spokojne, niewzruszone, rozum nieubłagany świata, patrzy z wysoka na wiry ziemi i nieba.”

Zygmunt Krasiński książka Irydion

Źródło: Irydion, wstęp

„Gwiazdy wokoło twojej głowy – pod twoimi nogi fale morza – na falach morza tęcza przed tobą pędzi i rozdziela mgły – co ujrzysz, jest twoim – brzegi, miasta i ludzie tobie się przynależą – niebo jest twoim – chwale twojej niby nic nie zrówna.”

Zygmunt Krasiński książka Nie-Boska komedia

Źródło: Nie-Boska komedia

Zygmunt Krasiński cytaty

„Czas ma nadzwyczaj coś gorzkiego w sobie!”

Zygmunt Krasiński

Źródło: Księga cytatów z polskiej literatury pięknej od XIV do XX wieku, oprac. Paweł Hertz, Władysław Kopaliński, Warszawa 1991, PIW, s. 204.

„Dość już długo – dość już długo
Brzmiał na strunach wieszczów żal!
Czas uderzyć w strunę drugą,
W czynów stal!”

Zygmunt Krasiński książka Psalmy przyszłości

Psalmy przyszłości Źródło: Psalm nadziei, s. 11 http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=31576&dirids=1

„Czy widzicie, jak oni czekają niecierpliwie – szemrzą między sobą, do wrzasków się gotują – wszyscy nędzni, ze znojem na czole, z rozczuchranymi włosy, w łachmanach, z spiekłymi twarzami, z dłoniami pomarszczonymi od trudu – ci trzymają kosy, owi potrząsają młotami, heblami – patrz – ten wysoki trzyma topór spuszczony – a tamten stemplem żelaznym nad głową powija; dalej w bok pod wierzbą chłopię małe wisznię do ust kładzie, a długie szydło w prawej ręce ściska. – Kobiety przybyły także, ich matki, ich żony, głodne i biedne jak oni, zwiędłe przed czasem, bez śladów piękności – na ich włosach kurzawa bitej drogi – na ich łonach poszarpane odzieże – w ich oczach coś gasnącego, ponurego, gdyby przedrzeźnianie wzroku – ale wnet się ożywią – kubek lata wszędzie, obiega wszędzie.”

Zygmunt Krasiński

Niech żyje kielich pijaństwa i pociechy!
Źródło: Maria Janion, Zygmunt Krasiński, Wiedza Powszechna, 1962, s. 211.

„Pycha – to karłów zbuntowanych siła.”

Zygmunt Krasiński

Źródło: Poezye Zygmunta Krasińskiego, tom 3, s. 131.

„I świat ten cały był giełdą bez Boga.”

Zygmunt Krasiński

Źródło: Bronisław Trentowski, Przedburza polityczna, Emmerling, 1848

„Nie jest czynem – rzeź dziecinna! Nie jest czynem – wyniszczenie!”

Zygmunt Krasiński

Źródło: Aleksander Brückner, Dzieje literatury polskiej w zarysie, tom 2, Instytut Wydawniczy Bibljoteka Polska, 1924, s. 185.

„Cudze śmieszności, choć nigdy z własnych nie wyleczą, są jednak silnym lekarstwem.”

Zygmunt Krasiński

Źródło: Listy do Adama Sołtana, Warszawa 1970, PIW, s. 155.

„Cokolwiek będzie, cokolwiek się stanie, Jedno wiem tylko: sprawiedliwość będzie, Jedno wiem tylko: Polska zmartwychwstanie.”

Zygmunt Krasiński

Źródło: Dzieła literackie, Warszawa 1973, PIW, s. 120.

„Kampania rzymska! to świat mej młodości!
Duch mój wzrósł w siłę tam, gdzie Tyber płynie!
Harfy sitrunami na natchnienia włości
Podbiłem sobie wiekową pustynię!”

Zygmunt Krasiński

Źródło: Kampania rzymska

„Otóż w dziejach ruskich matką bierną zachowawczość bizantyńska – ojcem zapładniającym łono napad tatarski – a synem spłodzonym, rosnącym, na olbrzyma wyrosłym, rząd moskiewski. Sprzeczne też obojga rodziców znamiona sprzęgł i zlał razem w harmonię potworności. Wyrachowany jak starzec, widzimiśny jak dziecko, namiętnie srogi i chłodno podstępny, układny, chytry przed potężnymi, mściwy, nieubłagany dla słabszych, gwałtownik i kłamca, zdrajca obcym, swoim ujarzmiciel.”

Zygmunt Krasiński

o Rosji.

„Ten, który nadszedł, … panuje nad nimi, mówi do nich. – Głos jego przeciągły, ostry, wyraźny – każde słowo rozeznasz, zrozumiesz – … czoło wysokie, przestronne, włosa jednego na czaszce nie masz… – skóra przyschła do czaszki, do liców, żółtawo się wcina pomiędzy koście i muszkuły – … a kiedy ramię wzniesie, wyciągnie. wytęży ponad nimi, schylają głowy, zda się, że wnet uklękną przed tym błogosławieństwem wielkiego rozumu – nie serca – precz z sercem, z przesądami, a niech żyje słowo pociechy i mordu!”

Zygmunt Krasiński książka Nie-Boska komedia

Źródło: Nie-boska komedia

„Ten, który nadszedł, … panuje nad nimi, mówi do nich.”

Zygmunt Krasiński książka Nie-Boska komedia

Głos jego przeciągły, ostry, wyraźny – każde słowo rozeznasz, zrozumiesz – … czoło wysokie, przestronne, włosa jednego na czaszce nie masz… – skóra przyschła do czaszki, do liców, żółtawo się wcina pomiędzy koście i muszkuły – … a kiedy ramię wzniesie, wyciągnie. wytęży ponad nimi, schylają głowy, zda się, że wnet uklękną przed tym błogosławieństwem wielkiego rozumu – nie serca – precz z sercem, z przesądami, a niech żyje słowo pociechy i mordu!
Źródło: Nie-boska komedia