Cytaty z książki
Rok tysięczny

Name: Rok tysięczny
Author: Karol Bunsch

Rok tysięczny – powieść Karola Bunscha z 1961 roku należąca do cyklu „Powieści Piastowskie”. Powieść obejmuje okres od śmierci Mieszka I w 992 do zjazdu w Marseburgu w roku 1002, który stał się początkiem wojny Bolesława Chrobrego z Henrykiem II. Bohaterami powieści są postacie znane z poprzednich powieści Bolesław Chrobry, syn Ścibora Stoigniew i palatyn Jaskotel Awdaniec. Chrobry jest przedstawiony jako sprawny polityk, człowiek potrafiący zjednywać sobie ludzi, wojownik nieszczędzący siebie w walce, surowy, lecz sprawiedliwy. Powieść opisuje jak Chrobry z trudnego położenia, w jakim znalazł się po śmierci ojca, zaczyna budować potęgę państwa, rozszerzając granice i strefy wpływów, stając się znaczącym władcą średniowiecznej Europy. W powieść wplecione są również losy Świętego Wojciecha, od konfliktu z Wrszowcami aż po jego męczeńską śmierć. Dodatkiem do powieści jest opowieść o obronie Niemczy z 1017 r. w wielu wydaniach łączona z Rokiem Tysięcznym.

„Staniek ruszył przodem, zadowolony, że pochwalić się może odświętnie przybraną śiątynią. Ale Wojciech zdał się nie widzieć, co się dokoła niego dzieje. Gdy w asyście Radzima przystąpił do ozdobionego choiną ołtarza, kapelan patrzył na niego zrazu zdziwiony, a potem wstrząśnięty i niemal przerażony. Działo się coś, czego nie pojmował, nie dlatego, że nie rozumiał już łacińskich słów, które sam powtarzał tylekroć, wyuczywszy się ich jak guseł. Ongiś znał wprawdzie ich znaczenie, gdy objaśniano go w Jordanowej szkole, ale i wtedy pozbawione były dla niego zrozumiałej treści. Wiedział, że łacińska mowa, na równi z grecką i hebrajską, uświęcona została napisem na krzyżu Zbawiciela i dlatego słowami, które powtórzyć mógł nawet we śnie, wzywać należy Boga, tak jak ongiś rodzic zaklęciami wzywał bogów pogańskich. Słowa miał wbite w pamięć jak kołki, w których dawno już wyschły wszelkie soki. W ustach Wojciecha te same wyrazy zdały się ożywać jak laska Aarona, wypuszczać żywe pędy. Kapelan pochylił głowę i przymkną oczy, a potem lękał się je otworzyć, by nie ujrzeć Tego, którego wzywał tylekroć, nie myśląc, że można zostać wysłuchany.”

Karol Bunsch książka Rok tysięczny

Źródło: Rok tysięczny