Cytaty o babci

Zbiór cytatów na temat rodzina, matka, ojciec, babcia.

Najlepsze cytaty o babci

„Patrz, teraz godom jak śląska babcia.”

Ryszard Riedel (1956–1994) polski muzyk rockowy, wokalista

„Po co babcię denerwować, niech się babcia cieszy.”

Wojciech Młynarski (1941–2017) polski kompozytor i wykonawca piosenki autorskiej

Źródło: Po co babcię denerwować

Cytaty o babci

„Moja babcia zwykła mówić, że Bóg ma swój plan w stosunku do każdego z nas. Chciałbym móc zrealizować Jego plan, ponieważ mój okazał się do dupy.”

Mickey Rourke (1952) aktor amerykański

O Bogu

„Wspominam Warszawę z dużym sentymentem. W Warszawie mieszkają moja mama i siostra, (…) babcia i dziadek (…). Zadowalam się jednak odwiedzinami, gdyż nie chciałabym mieszkać w Warszawie (…). Nie wyobrażam sobie, aby tam wychowywali się nasi synowie. Warszawa wydaje się miejscem pełnym pośpiechu, gonitwy, nieustannej rywalizacji i agresji. Brakuje mi tam zwykłej ludzkiej życzliwości, skupienia na drugim człowieku, okazania ciepła, gestu czy uśmiechu. Wszyscy wyglądają na zestresowanych zarabianiem pieniędzy, spłatą kredytów i rosnącymi potrzebami. Poznań, mimo że jest jedną z większych aglomeracji, to dużo spokojniejsze miasto. Odbieram je jako prorodzinne. Żyje się w nim inaczej.”

Natalia Niemen (1976) wokalistka

Źródło: Izabela Górnicka-Zdziech, Ze śpiewem na ustach, „Magazyn Familia”, 18 kwietnia 2011 http://www.magazynfamilia.pl/artykuly/Ze_spiewem_na_ustach,4159,91.html

O uśmiechu, O siostrze

„Idol kulinarny to mój dziadek, wybitny kucharz, pochodzący z Wilna. Tam pracował w hotelu Ritz, gdzie poznał babcię – córkę właścicieli hotelu. Babcia wychodząc za niego, popełniła mezalians. Dziadek prowadził kasyno oficerskie w Białymstoku. Zdarzało mu się także gotować w Druskiennikach. Marszałek Piłsudski z wielką atencją wyrażał się o flakach, które robił mój dziadek.”

Maciej Kozłowski (1957–2010) polski aktor

Źródło: Moje gotowanie http://www.mojegotowanie.pl/wokol_stolu/kuchnia_gwiazd/maciej_kozlowski_smakosz_i_sybaryta

O gotowaniu

„Nie zmieniła [Astrid Lindgren] systemu edukacji, ale zmieniła sposób patrzenia na dzieci, pisząc, żebyśmy dawali dzieciom miłość i szacunek razem. Kiedy ja byłam mała, kary cielesne były na porządku dziennym – to się zmieniło, my inaczej traktujemy nasze dzieci.”

Ulla Lundqvist (1938)

Źródło: Justyna Sobolewska, Babcia wszystkich Szwedów, „Polityka” nr 12 (3001), 18–24 marca 2015, s. 90.

O miłości, O dzieciach, O karze

„Lektura powieści Marii Rodziewiczówny „Między ustami a brzegiem pucharu” powinna być lekturą obowiązkową. Pokazuje ona bowiem coś, czego inne narody po prostu nie mogą pojąć, a mianowicie, że nieważne są brudne wioski, nieważne to, że inni mają fortuny, skoro nie znają zapachu zacieru wódczanego, nieważne, że babcia zrzędliwa, panna odęta, a Jasio przaśny bęcwał, skoro promienieje z nich siła moralna. Jak? Którędy? Skąd? - Nie wiadomo. „Amen – wymówił Jan z Wentzlem, pochylając głowę. A Jadzi zdawało się, że tego słowa nie mówił tylko mąż i brat, ale że powtarzał za nimi cały chór z grobów rozrzuconych po całym świecie”. Tym wesołym zdaniem kończy się powieść Marii Rodziewiczówny. A teraz przyznajmy się: przecież musieliśmy chyba czytać ją wszyscy, bo inaczej skąd bylibyśmy tacy, jak jesteśmy?”

Krzysztof Teodor Toeplitz (1933–2010) polski dziennikarz

Źródło: Siła moralna, „Polityka”, grudzień 1984.

O sile, O czytaniu

„Mój dziadek, który urodził się i studiował we Lwowie, a także babcia Anisja Czemierkin, pochodząca z rodziny zrusyfikowanych kozaków zaporoskich przeniesionych przez cara na Kaukaz zginęli oboje. Dodam, że co warte podkreślenia zginęli z rąk UPA mimo, że babcia była rodowitą Ukrainką, a dziadek lekarzem, który często „judymował” – leczył biednych Ukraińców za darmo. Kilkadziesiąt lat później, gdy byłem w Kisielinie, ukraińscy sąsiedzi wiele razy podkreślali jak wspaniały był to człowiek i jak niesamowicie dobry. Pewnego razu moja mama nie wytrzymała i zapytała: „To dlaczego go zamordowaliście?”. Odpowiedzieli: „Bo tak trzeba było”. „A nas też, gdyby trzeba było, zamordowalibyście?”. „No tak””

Krzesimir Dębski (1953) kompozytor polski, skrzypek jazzowy

usłyszała. Wypowiedzi o rzezi wołyńskiej Źródło: Wywiad z Krzesimirem Dębskim, polskiekresy.pl, 3 czerwca 2008 http://www.polskiekresy.pl/index.html?act=nowoscifulldb&id=50

„Wciąż żyjemy w świecie, w którym istnieje potrzeba audiowizualnego wydarzenia. Czuli ją Grecy, Rzymianie, pojawiła się nawet w kościele katolickim. Sztuką, która przez 300 lat z dużym powodzeniem zaspokajała tę potrzebę, była opera. A gdy opera się skończyła, pojawiło się kino. Teraz jest podobnie – kino umiera i będzie zastąpione przez inną formę telewizualną. To właśnie malarstwo powinno stać się początkiem nowego kina. Malarstwo ma olbrzymią siłę, narzuca sposób w jaki patrzymy na świat, postrzegamy krajobrazy, czy kobiece piękno. Słynny szwajcarski malarz Giacometti mówił, że twoja babcia może nie wie nic o Picassie, ale Picasso wie o niej wszystko. Mnóstwo ludzi przejawia olbrzymią ignorancję i myśli, że malarstwo to takie bardzo prywatne, kameralne zajęcie.”

Peter Greenaway (1942) brytyjski reżyser filmowy

Źródło: Wywiad, 2007 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=41379

O ludziach, O świecie, Cytaty o pięknie, O myślach

„W stolicy poczuła się dobrze. Małe, dwupokojowe mieszkanie dzieliła z ciotką Melanią i jej matką. Ta święta kobieta nawet nie zauważyła, że do jej pokoju dostawiono jeszcze jedno łóżko. Chwilami demencyjna, acz niezwykle czysta i radosna babcia Zarębowa, traktowała Paulinę jak swoją ulubioną, dawno zaginioną kotkę.
– Czy pozwolisz się pogłaskać? – spytała, gdy Melania przedstawiła jej dziewczynę. – Masz piękne włosy!
– Ależ tak, mamo.
Paulina pozwoliła się pogłaskać po niezwykle bujnych, rudych jak marchewka włosach. Nie sprawiło jej to żadnej przykrości. Dłoń babci Zarębowej była lekka i przezroczysta niczym skrzydło motyla.”

Krystyna Boglar (1931–2019) polska poetka i prozaiczka

Perły damy pik

O kobietach, O pokoju, O matce

„Moja babcia zawsze mówiła, żeby nie karmić bezpańskich zwierząt. Wiecie dlaczego? Bo się rozmnażają.”

André Bauer (1969)

o publicznej pomocy społecznej dla ludzi bezdomnych.
Źródło: „Forum”, 17 września 2012.

O ludziach, O pomocy, O zwierzętach

„W czasie poprzednich wakacji wracałem do domu babci znad rzeki i usłyszałem z daleka, jak babcia krzyczy, że ten pan Leon to d… a nie facet. Na mój widok strasznie się speszyła, a potem wyjaśniła mi, że facet, który nie umie porąbać drewna, to nie jest prawdziwy facet. Hm, chyba nie ma najlepszego zdania o moim tacie. On na pewno uciąłby sobie rękę, albo nawet obie ręce, rąbiąc malutki pieniek.”

Liliana Fabisińska (1971)

Amor i porywacze duchów

O facetach, O domu, O czasie, O wakacjach

„By mi dogodzić, gdym prosił o czary,
Dała mi babcia swoje okulary.”

Hans Christian Andersen książka Kalosze szczęścia

For denne ene Gang din Lyst jeg stiller, / Begyndte hun og gav mig sine Briller (duń.)
tymi słowami Andersen pisał o swojej babci, z której opowiadań zasłyszanych w dzieciństwie czerpał później tematy do swoich baśni.
Źródło: Kalosze szczęścia (duń. Lykkens Kalosker).

„Przekonanie o wyjątkowości Polaków wpajała mi od małego moja babcia, która urodziła się w 1917 r. Stara pepeesówka, tłumaczyła mi, że Indianie to też są Polacy i Ajnowie w Japonii również. Bo Polacy to każdy naród, który jest uciemiężony.”

Tomasz Piątek (1974) polski pisarz i dziennikarz

Źródło: wyborcza.pl, 13 maja 2011 http://wyborcza.pl/1,75475,9587843,Robia_czarny_PR_Jezusowi.html?as=4&startsz=x#ixzz1MF88Rpe5

„Babcia zawsze powtarzała, że najlepszy zawód to lekarz. Nawet w czasie wojny, a może szczególnie wtedy. Podobnie jak grabarz lekarz ma zawsze dużo pracy.”

Monika Jaruzelska (1963) polska dziennikarka, stylistka, projektantka mody

Rodzina
Źródło: s. 60

O wojnie, O czasie

„Astrid zobaczyła, że Pippi to ja. Dostałam tę książkę, kiedy miałam siedem lat, i to był najważniejszy prezent w moim życiu.”

Ulla Lundqvist (1938)

Źródło: Justyna Sobolewska, Babcia wszystkich Szwedów, „Polityka” nr 12 (3001), 18–24 marca 2015, s. 90.

„Wszyscy ci samotni chłopcy są dalekim odbiciem jej własnego synka Lassego, którego musiała zostawić u obcej rodziny tuż po urodzeniu.”

Ulla Lundqvist (1938)

o bohaterach książek Astrid Lindgren (m.in. Bosse, Sucharek i kaleki chłopiec z Braci Lwie Serce).
Źródło: Justyna Sobolewska, Babcia wszystkich Szwedów, „Polityka” nr 12 (3001), 18–24 marca 2015, s. 90.

O książkach

„W czasie wojny jadaliśmy żytni chleb, który w środku był zawsze wilgotny. Ja, która jadałam mało i nie lubiłam bobu, często pojawiającego się na stole, schodziłam po chleb i byłam zadowolona, bo do wagi bochenków był zawsze dodatek, który brałam dla siebie, choć babcia się gniewała, bo brakowało potem chleba dla wszystkich, ale ja i tak go sobie brałam i chowałam na zapas. Potem ja i moja siostra Maria wyjmowałyśmy miąższ i odkładałyśmy na bok. Kiedy tylko mama na nas nie patrzyła, robiłyśmy z tego wilgotnego miąższu laleczki, które kładłyśmy na parapecie do wyschnięcia. Następnego ranka, kiedy byłyśmy głodne, choć były już twarde, zjadałyśmy je.”

Sophia Loren (1934) włoska aktorka filmowa

Źródło: Zakazany związek, który potępiał Watykan i inne sekrety z życia Sophii Loren, Wirtualna Polska, 5 lutego 2013 http://ksiazki.wp.pl/gid,15310875,page,11,tytul,Zakazany-zwiazek-ktory-potepial-Watykan-i-inne-sekrety-z-zycia-Sophii-Loren,galeria.html

O wojnie, O siostrze, O czasie

„Babcia była i jest od intensywnego rozpieszczania, bez żadnych hamulców.”

Joanna Gleń (1978)

Źródło: Babcia do rozpieszczania, dziadek do nauczania! Rozmowa z Joanną Gleń, 21 stycznia 2010 http://www.barwyszczescia.pl/16971/babcia-do-rozpieszczania-dziadek-do-nauczania.html

„Ja przeżyłem, moje siostry bliźniaczki nie. Babcia była sanitariuszką, dziadek działał w obronie cywilnej. A na pogrzebie ojca podszedł do mnie facet i powiedział: „Nie wiem, czy pan wie, ale pana ojciec kupował od Niemców broń dla AK ciężarówkami.””

Jan Englert (1943) aktor polski

Tylko tyle. Źródło: Jacek Cieślak, Oddzielić złoto od błota, „Rzeczpospolita”, 5 września 2008 http://www.rp.pl/artykul/186049.html?print=tak&p=0

O facetach, O siostrze

„We wsi był teatr, który dzisiaj nazwano by ludowym, poza tym na co dzień śpiewano pieśni. Moja babcia też śpiewała.”

Wojciech Siemion (1928–2010) aktor polski

Źródło: „Przegląd”, 2003, cyt. za: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_siemion_wojciech

O śpiewie

„Boję się chorób i śmierci, no i oczywiście starości. Zapewne wyniosłem to z domu. Wczesna śmierć ojca i brata dają o sobie znać w mojej psychice. Babcia też ciągle mówiła o chorobie i śmierci. Ja nie chcę chorować, dlatego szczepię się, na co się da, badam się raz do roku na wszystko, dbam o zęby, a jak tylko gdzieś mnie coś strzyknie, lecę do lekarza. Niektórzy nazywają mnie hipochondrykiem. Poza tym chcę być szczupły. Dlatego uprawiam te wszystkie sporty: pływam, ćwiczę jogę, jeżdżę na rowerze. Dają mi one psychiczną wolność od moich obsesji. Po każdym ćwiczeniu, po każdym basenie czy przejażdżce rowerowej jestem szczęśliwy. Osiągam spokój. A jeżeli nie znajduję na to czasu albo mi się po prostu nie chce, jestem na siebie zły. Bo te ćwiczenia oddalają wizję starego, tłustego cielska.”

Jacek Poniedziałek (1965) aktor polski

Źródło: Nienawidzę sztuczności, „Sukces” nr 12, grudzień 2010 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/108945.html

O śmierci, O chorobach, O ćwiczeniach, O domu

„Nie powtarzajmy tylko sloganów.
Co oznacza: odnaleźć siebie.
Konkretnie, takim jakim się jest.
Naucz się chodzić, mówić, poruszać rękami.
Po swojemu, bo to ma być tylko twoje.
Ludzie bowiem mają lepką naturę
i do ciebie też kleją się inni.
A przypomnij sobie zapach zupy w twoim domu.
Nie wstydziłeś się go długo.
Wytarte krzesło, na którym siedziała babcia.
Wykrzywione buty twojego ojca.”

Bogusław Jasiński (1953)

Źródło: ZAsłyszane, wyd. Ethos, ISBN 9788360799055

O ludziach, O butach, O domu, O naturze

„Zdjęcia kręciliśmy w obozie w Oświęcimiu, a ja chodziłem ubrany w mundur esesmana. Kiedy poszedłem do toalety i chciałem za nią zapłacić, starsza babcia groźnie obrzuciła mnie wzrokiem i powiedziała, że od hitlerowców nie przyjmuje pieniędzy.”

Marcin Troński (1954) aktor polski

Źródło: „Program TV”

„Tak, była w jej życiu kobieta, która się w niej szaleńczo zakochała, pewna badaczka z Niemiec Jednak Astrid nie odwzajemniła tej miłości. Było w niej dużo smutku, ale jednocześnie zawsze zachowywała równowagę. Wracała do pionu. Nie traciła poczucia humoru.”

Ulla Lundqvist (1938)

Źródło: Justyna Sobolewska, Babcia wszystkich Szwedów, „Polityka” nr 12 (3001), 18–24 marca 2015, s. 90.

O kobietach

„Bardzo dużo koreańskich piosenek zna moja babcia. Skończyła 73 lata i wciąż ma fenomenalną pamięć. Potrafi zaśpiewać piosenkę, która trwa godzinę i ma ze 20 zwrotek… A gdy pytam, skąd ją zna, mówi, że usłyszała kiedyś w dzieciństwie!”

Iwan Komarenko (1976) wokalista rosyjski (Ivan i Delfin)

Źródło: Ivan Komarenko - Muzyka jak narkotyk... http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/828/Ivan-Komarenko-Muzyka-jak-narkotyk.html

O muzyce, O dzieciństwie

„Pippi nie jest rasistką, przeciwnie. Kwestionuje stereotypy. A jeśli jest przeciwko komuś, to tylko przeciwko dorosłym i dojrzewaniu.”

Karin Nyman (1934)

Źródło: Justyna Sobolewska, Babcia wszystkich Szwedów, „Polityka” nr 12 (3001), 18–24 marca 2015, s. 90.

„Lekarz pytał:
– Doña Angelica, proszę mi powiedzieć, ile pani ma lat?
– Tyle, ile pan doktor uzna za stosowne – odpowiadała moja babcia.”

Raúl Lozano (1956) argentyński trener siatkówki

Moje Miejsce. Autobiografia

„Do ludzi trzeba się uśmiechać. Jeśli wychodzisz do nich z uśmiechem, oni ci ten uśmiech oddadzą. Gdy się uśmiechasz, świat od razu jest lepszy. W Ameryce na pytanie „Jak się masz?” odpowiada się „dobrze” i przechodzi do rozmowy. W Polsce pytamy: „Co słychać?” i słyszymy: „Beznadziejnie bracie. Dno, kompletne dno. Żona na bezrobociu, ja na bezrobociu, babcia w ciąży, kotka w gipsie, pies w azylu. Dno! A u ciebie?”.”

Dorota Stalińska (1953) aktorka polska

Źródło: Jestem w najlepszym wieku dla kobiety, „Dziennik Zachodni”, 9 grudnia 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/jwnw.htm

O kobietach, O ludziach, O świecie, O uśmiechu

„Moja rodzina pochodzi z Kuldīgi w zachodniej Łotwie, z terenów Kurlandii. W mojej rodzinie mówiło się sporo o historii. Podczas wakacji letnich mieszkałem razem z babcią, która opowiadała mi historie, które były diametralnie różne od propagandy, którą słyszałem w szkołach. Były też inne od opowieści moich kolegów, w których rodzinach nie mówiło się o tematach historycznych. Być może tamte rodziny wziąć się bały wspominać o deportacjach, sowieckich zbrodniach. Za to moja babcia dużo o tym opowiadała, a ja sam od dziecka byłem bardzo zaciekawiony historią. Byłem chętny, żeby rozgłaszać te prawdy także wśród swoich kolegów.”

Edvīns Šnore (1974)

o powodach zainteresowania historią XX wieku. Źródło: Edvīns Šnore: o sowieckiej historii, Hołodomorze, łotewskich narodowcach i babci Polce, radiownet.pl, 13 października 2013 http://www.radiownet.pl/publikacje/edvins-snore-o-sowieckiej-historii-holodomorze-lotewskich-narodowcach-i-babci-polce

O dzieciach, O rodzinie, O historii, O wakacjach

„Otrzymałam to imię na cześć mamy mojego taty. Babcia to prawdziwy wulkan pomysłowości i energii.”

Omenaa Mensah (1979)

imię Omenaa oznacza 'kobieta przedsiębiorcza'. Źródło: Alicja Dopierała, Omenaa – kobieta przedsiębiorcza http://www.teletydzien.pl/gwiazdy/news-omenaa-mensah-kobieta-przedsiebiorcza,nId,626364, teletydzien.pl, 3 sierpnia 2012.

O kobietach

„Już jako małe dziecko mówiono mi, że jestem podobna do babci, a ja się buntowałam – bo przecież ja chcę być ładna, a nie wyglądać jak babcia! Nie pomagało tłumaczenie, że babcia była jedną z najładniejszych na wsi.”

Lidia Sadowa (1985) aktorka polska

Źródło: Urodzinowy Dzień Babci – rozmowa z Lidą Sadową http://www.barwyszczescia.pl/16949/urodzinowy-dzien-babci.html

O dzieciach

„Każda z nas ma swój krzyż – tak mawiała babcia (…). Zawsze sądziłam, że ten krzyż dostaje się pod koniec życia, a tu się okazuje, że któregoś dnia, tak po prostu, Pan Bóg cichutko nam go kładzie na plecy i już! Teraz go nieś!”

Małgorzata Kalicińska (1956) polska powieściopisarka

Cykl Rozlewisko, Miłość nad rozlewiskiem

O Bogu

„Gdyby rząd myślał ekonomicznie, wprowadzono by podatek liniowy na wszystko, łącznie z żywnością, w wysokości 20–21 proc., czyli wypełnił postulat PO. Ile milionów Polaków nie jest w stanie zapłacić więcej za żywność? Milion? Dwa? Pięć góra. To oznacza, że jeśli 5 mln ludzi nie stać na podwyżkę żywności, pozostałe 33 mln może wyrzucać jedzenie? Moja babcia miała specjalną serwetę do krojenia chleba, żeby nie zmarnował się ani jeden okruszek. Dzisiaj ludzi z takim podejściem jest niewiele. Wystarczy przejechać się na wysypisko i zobaczyć, ile tam zalega jedzenia. Tym pięciu milionom ubogich mogłyby pomóc gminne ośrodki pomocy społecznej, a pozostałe 33 mln Polaków nauczyłoby się, że jedzenia się nie wyrzuca. To, ile żywności ląduje w śmieciach, dowodzi, że podatek na nią jest za niski.”

Robert Gwiazdowski (1960) ekonomista polski, komentator gospodarczy

Źródło: Karolina Kowalska, Robert Gwiazdowski: PO wprowadza socjalizm państwowy http://www.polskatimes.pl/artykul/289231,robert-gwiazdowski-po-wprowadza-socjalizm-panstwowy,2,id,t,sa.html, polskatimes.pl, 2 sierpnia 2010

O ludziach, O jedzeniu, O górach, O myślach

„Nazwał jabłka na twoją cześć? – upewniła się babcia.
(…)
– Zabawne pomyśleć, że już wkrótce tysiące ludzi będzie mogło spróbować niani Ogg.
– Kolejne tysiące – mruknęła kwaśno babcia.
Szalona młodość niani była niczym otwarta księga, chociaż dostępna jedynie w gładkich, szarych okładkach.”

Terry Pratchett książka Rybki małe ze wszystkich mórz

Źródło: Rybki małe ze wszystkich mórz

O ludziach

„Babcia była przeciw, a dziadek zawsze robi to, co babcia każe, nie ma nic do gadania (…).”

Joanna Chmielewska książka Nawiedzony dom

Nawiedzony dom
Źródło: wyd. Interart, Warszawa 1991, s. 6

„Babcia mi przypomniała, że jak byłam dziewczynką, miałam chyba sześć lat, to razem oglądałyśmy serial Matki, żony i kochanki. Grał w nim młodziutki Mateusz Damięcki i podobno mówiłam wtedy: babciu, ja będę z nim kiedyś grała. Niesamowite jest to, że później okazało się to prawdą.”

Marta Żmuda Trzebiatowska (1984) polska aktorka telewizyjna, filmowa i teatralna

Źródło: Rafał Bryndal, Nie jestem widokówką, „Gazeta Wyborcza”, 6 maja 2011 http://wyborcza.pl/1,106359,9543992,Nie_jestem_widokowka.html

O matce, O kochankach

„Mój ojciec opowiadał mi, że po wojnie jego kuzyn Bolesław odwiedził rodzinę i przekazał informację, że ich miasteczko, leżące obecnie na terytorium Białorusi, zostało zrównane z ziemią przez nazistów. Gdy byłam młodsza, to moja babcia opowiadała mi o tym, że jej matka została zamordowana przez hitlerowców, ale tak naprawdę nie chciałam znać tej historii. Tłumaczyłam sobie, że to nie może być prawda, i że babcia nie jest wiarygodnym źródłem, bo być może jej matce udało się uciec z Europy we właściwym czasie.”

Lisa Kudrow (1963) aktorka amerykańska

o polskich korzeniach. Źródło: showTV.pl http://showtv.pl/news_item_2669.htm

O wojnie, O prawdzie, O rodzinie, O historii

„Mąż Kasi siedział w ubikacji. Przeczekiwał tam wszystkie moje wizyty. Podobnie się zachowywał, gdy Kasię odwiedzała mama, babcia czy koleżanka. Kiedyś podejrzewałam go o złośliwe blokowanie oczka, ale Kasia wyjaśniła, że łazienka to jedyny azyl w domu tętniącym dziecinnymi wrzaskami.”

Grażyna Plebanek (1967) polska filolog polska i pisarka

Pudełko ze szpilkami

O domu

„Zgodnie z zapowiedzią jest zima.
Babcia Mróz: Jestem Babcia Mróz, nie potrzebujesz czegoś synku?
Orient-men: Co też babcia mówi! A gdzie dziadek?
Babcia Mróz: W dzisiejszych czasach kobiety zajmują wszędzie odpowiedzialne stanowiska! Dziadek występuje tylko reprezentacyjnie, obowiązki szronowo-lodowe zawsze należały do mnie.
(…)
Pan Wiosna: Dzień dobry! Jestem Pan Wiosna! Przepraszam Babciu Mróz, jeśli się spóźniłem, ale z Panem Zimą, z Panem Lato i Panem Jesienią zasiedzieliśmy się przy brydżu.
Babcia Mróz: Nic nie szkodzi.
Orient-men: A co z Panią Wiosną? Myślałem, że pan to pani…
Pan Wiosna: Mężczyźni, synku, w dzisiejszych czasach pomagają kobietom! Prawda, babciu?
Babcia Mróz: I o ile wiem, dotychczasowe panie: Wiosna, Lato, Jesień i Zima, sprawują obecnie obowiązki panów: Wichru, Deszczu, Gradu i Pioruna.”

Tadeusz Baranowski (1945) polski scenarzysta i rysownik komiksów, ilustrator, grafik

Na co dybie w wielorybie czubek nosa Eskimosa

O kobietach, O mężczyznach, O prawdzie, O wiośnie

„Zawsze mówiłam – powiedziała babcia – że mężczyzna jest jak pies, byle gdzie śpi, byle gdzie się załatwia, byle co je. Z tym, że pies sobie liże wszystkie… wszystkie części ciała…”

Katarzyna Grochola (1957) pisarka polska

Kryształowy Anioł

„(…) pochodzę z klasycznej rodziny polskiej. Jeden alkoholik w domu, jeden prawnik, dla równowagi. Jedna pielęgniarka, kierowca TIR-a, babcia sklepowa w mięsnym. Dziadek, pijak i złodziej, bo „każdy pijak to złodziej”. Zanim skradł serce babci, po pijaku zgubił kontrabas. Pewnie jeszcze parę trupów w szafie by się znalazło. Nie miałam co prawda dziadka w Wermachcie, ale jakiegoś ubeka albo esbeka z pewnością dałoby się wygrzebać.”

Anna Mucha (1980) aktorka polska

Źródło: Agata Nowicka, Hanna Rydlewska, Polowanie na muchę!, exklusiv. pl http://www.exklusiv.pl/artykul/id,162

O prawdzie, O domu, Serce

„Pierwszy raz kiedy odkryłem śmierć… ja, moi rodzice, babcia i dziadek jechaliśmy przez pustynię o świcie. Ciężarówka pełna Indian uderzyła w jakiś inny samochód czy coś. W każdym bądź razie ci Indianie leżeli na drodze wykrwawiając się na śmierć. Byłem tylko dzieckiem, więc zostałem w samochodzie, kiedy mój ojciec i dziadek poszli sprawdzić co się stało. Nic nie widziałem, była tylko zabawna czerwona farba i ludzie leżący dookoła. Wiedziałem jednak, że coś się dzieje, mogłem odczuć wibracje ludzi dookoła mnie i w pewnym momencie zdałem sobie sprawę, że oni wiedzą jeszcze mniej ode mnie. To był pierwszy raz, kiedy zaznałem strachu… i myślę, że w tym momencie dusze tych martwych Indian… może jeden czy dwóch z nich biegając w przerażeniu dookoła dostał się do mojej duszy. A ja byłem jak gąbka, gotowy aby ich przyjąć.”

Jim Morrison (1943–1971) amerykański muzyk rockowy i poeta

O śmierci, O dzieciach, O ludziach, O strachu

„Brukowców nie należy czytać bo kłamią, a na dodatek są głupie. Moja babcia uczyła nas, że nie wypada plotkować – pisemka kolorowe zajmują się wyłącznie plotką, a więc nie wypada ich czytać.”

Wojciech Cejrowski (1964) polski dziennikarz i podróżnik

Źródło: „Zalew Kultury” nr 14

O czytaniu

„W moich żyłach płynie rosyjska krew, moja babcia pochodziła z Władywostoku. Ktoś z moich przodków urodził się na Ukrainie, którą uważam za część Rosji.”

Steven Seagal (1952) aktor amerykański

Źródło: „Forum”, 7 czerwca 2013.

„Ostatni raz, kiedy [Astrid Lindgren] była u mnie w 1996 r., była już niemal zupełnie niewidoma. Mówiłam jej o mojej pracy z „Pippi”, szkoliłam nauczycieli w Palestynie, jak poprzez dziecięcą literaturę uczyć dzieci ich własnego języka.”

Ulla Lundqvist (1938)

Źródło: Justyna Sobolewska, Babcia wszystkich Szwedów, „Polityka” nr 12 (3001), 18–24 marca 2015, s. 91.

O dzieciach, O literaturze, O nauczycielach

„Miałam bardzo kochanego dziadka. Umarł, kiedy miałam piętnaście lat. A zaraz potem babcia stwierdziła, że skoro on nie żyje, to ona też nie chce. Moi rodzice próbowali jej tłumaczyć, że jeszcze my jesteśmy, że ją kochamy, ale nie słuchała. Położyła się i rzeczywiście umarła.(…)
– (…) Pani babcia chciała umrzeć i umarła. Ja nie chcę umrzeć, ale też umrę.”

Monika Szwaja (1949–2015) polska pisarka i dziennikarka telewizyjna

Gosposia prawie do wszystkiego

O rodzicach, Kochać się

„Dziewczyny i chłopaki, odniosłem wrażenie, że robicie to po raz pierwszy. Parę osób wypadło wam z orbity, szczególnie tutaj babcia blondyneczka posypała się i poleciała na Wenus.”

Kuba Wojewódzki (1963) polski dziennikarz muzyczny

Mam talent! Źródło: edycja I, odc. 3 http://tvnplayer.pl/programy-online/mam-talent-odcinki,50/odcinek-3,S01E03,725.html

O dziewczynach, O wrażeniach, Chłopak

„Widziałam go najpierw sama w domu i trochę się bałam, co będzie. Natomiast bardzo miło byłam zaskoczona na premierze, dlatego, że okazało się, że ludzie się śmieją i to nawet sporo. Jeśli chodzi o mnie, to momentami ten dowcip mnie nie śmieszy a momentami mnie śmieszy. Tam każdy może się dopatrzeć czegoś dla siebie. Babcia się śmieje z tego, że inne babcie jarają trawę. Każdy znajdzie jakiś taki temat, który jego interesuje. Mnie na przykład interesowały koty, bo sama mam trzy koty, więc śmieszy mnie scena z kotami. Smaku dodają też wpadki aktorów pokazane na końcu, to jest bardzo fajne. Każdego jednak coś innego bawi. Ten dowcip jest bardzo różny, niektóre są stare, niektóre są nowe, wymyślone. Także film jest pomieszany. Ale nie jest to zła komedia na pewno. Ludzie się śmiali i to jest największy wyznacznik, bo jak ja oglądam coś sama, to patrzę dość krytycznie. Mnie nie za bardzo śmieszą moje sceny. Jak się pracuje przy takim filmie, to człowiek się boi, że może się nie udać. Natomiast tak naprawdę efekt się widzi dopiero wtedy, kiedy się usiądzie w kinie pośród innych ludzi.”

Agnieszka Włodarczyk (1980) polska aktorka

o filmie Job, czyli ostatnia szara komórka. Źródło: Agata Żbikowska, Ludzie się śmieją. Rozmowa z Agnieszką Włodarczyk jedną z gwiazd „Joba”, stopklatka.pl, 3 listopada 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=34414

O ludziach, O domu, O trawie

„Moja babcia zaczęła biegać osiem kilometrów dziennie, kiedy miała 60 lat. Teraz ma 97 i nie wiemy, gdzie jest.”

Ellen DeGeneres (1958) amerykańska aktorka komediowa, scenarzystka

Źródło: „Forum”, 4 grudnia 2006

„Może to zabrzmi śmiesznie, ale aktorem chciałem zostać od dziecka – niemal od przedszkola. Zresztą, tego pragnie większość młodych ludzi: osiągnąć sukces, występować na scenie. Zwłaszcza, że w telewizji wciąż oglądają gwiazdy – a to kusi – i jeszcze nie poznali w tym zawodzie ciemnej strony księżyca…
(…) gdy musiałem zadecydować o przyszłości, spojrzałem na swoje możliwości trochę realniej. Marzenia o aktorstwie wydały mi się śmieszne. (…) złożyłem papiery na filozofię, chciałem być dziennikarzem, nauczycielem… Zwłaszcza że pochodzę z rodziny nauczycielskiej – moja babcia za okupacji dawała tajne komplety, dziadek był dyrektorem domu dziecka (…). Ale intuicyjnie czułem jednak, że to aktorstwo będzie moją drogą. I miałem szczęście: dostałem się za pierwszym razem.”

Dariusz Jakubowski (1959) polski aktor

Źródło: Małgorzata Karnaszewska, Dariusz Jakubowski - EFEMERYDA Z BETONU http://www.nadobre.pl/18913/dariusz-jakubowski-efemeryda-z-betonu.html

O szczęściu, O dzieciach, O ludziach, O marzeniach

„Myślę, że moi rodzice nie mieli ze mną łatwego życia. Byłam raczej aktywnym dzieckiem. Mama mówi, że jak uczyłam się chodzić, nic nie mogło stać na mojej drodze, a jak stało, to było ciężkie spotkanie, np. raz próbowałam przesunąć głową piec. Zawsze byłam uparciuchem. Nie byłam typowym łobuzem, ale potrafiłam zadzierać w szkole i czasem przynosiłam w dzienniczku uwagę. Miałam kolegę, któremu chyba się podobałam i dlatego szczególnie mi dokuczał, a ja nie pozostawałam mu dłużna. W trzeciej klasie podstawówki graliśmy razem w szkolnym przedstawieniu. To była bajka-samograjka Jana Brzechwy pt. „Czerwony Kapturek”. Grałam tytułową rolę, a on był Gajowym. Na zakończenie, Czerwony Kapturek miał Gajowego pocałować w policzek w podzięce za uratowanie życia. Powiedziałam, że się nie zgadzam i że niech go Babcia całuje. W rezultacie, jak tylko się nadarzyła okazja, zamiast całusa Gajowy od Kapturka dostawał kuksańca!”

Bożena Stachura (1974) polska aktorka

Źródło: Podróż sentymentalna - wywiad z Bożeną Stachurą http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/1853/Podroz-sentymentalna-wywiad-z-Bozena-Stachura.html

O dzieciach, O myślach, O piekle, O bajkach

„E, co tam – nie wolno! (…) I jedząc z wielkim mlaskaniem i siorbaniem ów chłodnik, wyrecytowała:
Czego się dzieciom zabrania:
przy piciu siorbania,
przy jedzeniu mlaskania,
min przeróżnych strojenia,
drapania i gryzienia,
z kapiszonów głośnego strzelania,
bójek i wszelkiego kuksania,
talerzy wylizywania,
języka pokazywania
najsurowiej się zabrania!
A komu to odpowiada,
niech spokojnie w kątku siada
jako ciche, grzeczne cielę.
Ale mnie te zakazy z żadnej nie nęcą strony!
Koniec. Kropka. I wiersz już skończony.”

Mira Lobe książka Babcia na jabłoni

Źródło: Babcia na jabłoni (1965), tłum. Maria Kurecka

O dzieciach, O jedzeniu, O piciu

„Powiem pani dlaczego. W jej życiu było sporo cierpienia, ale nie chciała, żeby o tym mówić. I dopóki żyła, nie wspominało się, że jej mąż był alkoholikiem, że nie było im tak dobrze. Powstał właśnie film dokumentalny, w którym dowiadujemy się o tej stronie jej życia.”

Ulla Lundqvist (1938)

informując, że Astrid Lindgren nie zaznała w życiu namiętnej miłości między mężczyzną a kobietą oraz kobietą a kobietą.
Źródło: Justyna Sobolewska, Babcia wszystkich Szwedów, „Polityka” nr 12 (3001), 18–24 marca 2015, s. 90.

O kobietach, O cierpieniu

„Babcia jest dla mnie postacią mityczną. Zmarła, zanim się urodziłam, ale wszyscy, którzy ją znali, twierdzą, że jesteśmy do siebie podobne. Z wyglądu i temperamentu. Babcia ma ciekawy dorobek aktorski. Najpierw, obok m. in. Karola Wojtyły, była aktorką Teatru Rapsodycznego w Krakowie. Premiera pierwszego, legendarnego przedstawienia tego teatru – Król Duch, odbyła się w 1941 roku, w jej mieszkaniu, przy ulicy Komorowskiego. Późniejszy papież miał być zresztą ojcem chrzestnym mojego ojca. Tak się nie stało, i może trochę szkoda – byłby to zapewne jedyny chrześniak Jana Pawła II, który został buddystą.”

Maja Ostaszewska (1972) aktorka polska

Źródło: Łukasz Maciejewski, Wszyscy jesteśmy zwierzętami, „Film” nr 6, czerwiec 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/119009.html

O wyglądzie, O zwierzętach, O zmarłych

„Moja wnuczka Zosia, stepując - to był jej zwykły wówczas sposób poruszania się - wbiegła do pokoju i zapytała: "Babciu, czy babcia nie zagrałaby w 'Złocie dezerterów'?". Myślałam, że to żart, więc spokojnie powiedziałam, że z przyjemnością. Zastepowała, podbiegła do telefonu i powiedziała do słuchawki: "Babcia się zgadza". Kilka dni później dostałam telefon od kierownika produkcji, że mam zdjęcia.”

Hanna Zborowska

Źródło: Beata Kęczkowska, "Mistrz i Małgorzata", Michaił Bułhakow (audiobook z serii "Mistrzowie Słowa", biblioteka gazety wyborczej), Warszawa 2012, s. 15

O przyjemności, O pokoju, O myślach, O myśleniu

„Obraz dziadka Jana (Jasia, jak nazywała go babcia) wyobrażałem sobie od dzieciństwa. Wydawał mi się świętym. Przez całe życie nie słyszałem, by ktoś rzucił kamieniem w ten obraz. Zabójcy milczeli, żeby nie wyjawić swojej zbrodni. I oto przyszedł czas, i zapienili się następcy zabójców. Myślą, że nie odpowiedzą za twoją śmierć, dziadku Jasiu. No i pienią się przecież na mnie, choć i wspominają twoje imię. Jacy oni podobni do tamtych, jak podobni… Podobni do szczegółów.”

Jan Poźniak (1895–1940) publicysta i działacz białoruskiej mniejszości narodowej w II Rzeczypospolitej

O życiu, O śmierci, O myślach, O czasie

„Pamiętam swoje podróże z babcią nad morze. Na plaży było coś w rodzaju karaoke. Babcia nie zdążyła się nawet odwrócić, a ja już byłam z powrotem z nagrodą.”

Laura Samojłowicz (1985) aktorka polska

Źródło: «Pańcia dzidzibudka» – druga część wywiadu z Laurą Samojłowicz http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/1869/Pancia-dzidzibudka-druga-czesc-wywiadu-z-Laura-Samojlowicz.html

O morzu

„(…) postanowiłam zdawać do szkoły teatralnej. Moja ukochana babcia Franciszka była przeciwna temu wyborowi, główną przeszkodę upatrując w tym, że trzeba się całować z obcymi facetami. Zresztą kiedyś po jednej z moich rozbieranych ról poszła do spowiedzi i zapytała księdza, czy to, co ja robię w filmie, to jest grzech. Usłyszała, że tak. Na to babcia, która była szalenie religijna osobą, miała odpowiedzieć: „Ale proszę księdza, to jest praca, a nie rozpusta!””

Renata Dancewicz (1969) aktorka polska

Babcia była jedną z najważniejszych osób w moim życiu. Źródło: Marek Pałka, Nie znoszę rywalizacji, „Dziennik Zachodni”, 27 czerwca 2007 http://www.dziennikteatralny.pl/artykuly/nie-znosze-rywalizacji.html

„Jestem aktorką. Jak ktoś składa mi propozycję to ją rozważam. Tak też było w przypadku Świata według Kiepskich. Poza nieco zbyt dużą ilością wulgaryzmów nie znalazłam tam nic takiego, co mogłoby obrażać moje uczucia i moje zasady. Ot, siedzi stara babcia i wysila całą swoją inteligencję żeby obronić swoją rentę. Ten serial był pomyślany przez jego twórców jako ostry satyryczny obraz polskiej rodziny. Nie na darmo filmową familię nazwano Kiepscy, a nie Potoccy. Wspaniałość naszego zawodu polega na tym, że raz można zagrać babcię Kiepską, a raz Nikifora.”

Krystyna Feldman (1916–2007) aktorka polska

Źródło: Wywiad, 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=24467

O emocjach, O inteligencji, Obraz

„Bez przesady, ale dość dobrze się uczyłam. Udzielałam nawet korepetycji z matematyki mojemu koledze. Żebym nie była zbyt ostra dla niego, jego babcia obłaskawiała mnie przepysznymi, świeżo upieczonymi ciastkami. Efekt był taki, że ja nabawiłam się nadwagi, a on chyba niewiele się nauczył.”

Edyta Jungowska (1966) aktorka polska

Źródło: W tym szaleństwie jest metoda, „ABC” nr 11, 8 lutego 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/110793.html

O matematyce, O szaleństwie

„W tradycji mojej rodziny to kobieta stwarza atmosferę. Każdy dom mojej babci był taki jak moja babcia. W naszej tradycji to kobieta pielęgnuje w domu miłość i zaufanie, stara się nie pamiętać złego. Może mężczyźni się poobrażają, ale scenarzystą w rodzinie jest kobieta. Jeśli będzie mocno „piłować” nastrój mężczyzny, to on w końcu wybuchnie. Kobieta łagodzi obyczaje, to przez kobietą są wojny lub ich nie ma.”

Aida Kosojan-Przybysz (1969) ormiańska wizjonerka i piosenkarka

Źródło: rozmowa Waldemara Sulisza, Trzeba umieć być szczęśliwym, dziennikwschodni.pl, 2 stycznia 2011 http://www.dziennikwschodni.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20110102/MAGAZYN/763034046

O miłości, O kobietach, O mężczyznach, O wojnie

„Od najmłodszych lat lubiłem spędzać czas w kuchni. Pamiętam, jak babcia wprowadzała mnie w tajniki gotowania.”

Pascal Brodnicki (1976) Polsko-francuski kucharz

Źródło: Alicja Dopierała, Głodny życia Pascal Brodnicki, teletydzien.pl, 1 września 2012 http://www.teletydzien.pl/gwiazdy/news-glodny-zycia-pascal-brodnicki,nId,632244

O czasie, O gotowaniu

„Moja babcia i ciotki mówiły pięknie, melodyjnie po śląsku, ale takiego języka, już się prawie nie słyszy. A poza tym gwara stała się jakaś taka twarda, wulgarna, bulwarowa. Gdy mówi nią facet, to jeszcze naturalne, ale ładna dziewczyna, mówiąca takim szorstkim jak papier ścierny językiem, drażni.”

Krzysztof Respondek (1969) polski aktor i piosenkarz

Źródło: Dorota Nosowska, Najlepiej jest w domu, „Magazyn Familia”, 26 marca 2010 http://www.magazynfamilia.pl/artykuly/Najlepiej_jest_w_domu,2840,91.html

O facetach, O domu

„Czuję się Polką, myślę po polsku, to mój pierwszy język. Miałam trzy lata, jak tu przyjechałam. Tu się wychowałam, tu chodziłam do przedszkola, szkoły. Moja babcia jest Polką i była bardzo szczęśliwa, gdy tu wróciliśmy, jako rodzina.”

Sasha Strunin (1989) piosenkarka polska

Wypowiedzi piosenkarki Źródło: Gazeta.pl, 2016 http://weekend.gazeta.pl/weekend/1,152121,20833155,sasha-strunin-wraca-na-scene-mialam-wrazenie-ze-oszukuje.html

O myślach, O rodzinie, O myśleniu, O języku słowackim

„Babcia mi przypomniała, że jak byłam dziewczynką, miałam chyba sześć lat, to razem oglądałyśmy serial Matki, żony i kochanki.”

Marta Żmuda Trzebiatowska (1984) polska aktorka telewizyjna, filmowa i teatralna

Grał w nim młodziutki Mateusz Damięcki i podobno mówiłam wtedy: babciu, ja będę z nim kiedyś grała. Niesamowite jest to, że później okazało się to prawdą. Źródło: Rafał Bryndal, Nie jestem widokówką, „Gazeta Wyborcza”, 6 maja 2011 http://wyborcza.pl/1,106359,9543992,Nie_jestem_widokowka.html

O matce, O kochankach