Cytaty na temat robić
strona 33

„A ja zawsze miałem problem z tym, żeby pomieścić w sobie własne emocje. Robiłem przez to dużo głupich rzeczy.”

Mateusz Kościukiewicz (1986) aktor polski

Źródło: „Zwierciadło”, 2/1960, luty 2010

„Gdyby mnie ktoś skazał tylko i wyłącznie na robienie seriali, to po trzech latach chyba zawieźliby mnie do jakiegoś miejsca odosobnienia! Robię różne formy, w tym reklamy, bo do każdej z nich trzeba inaczej podejść. Zajmuję się tym, bo po prostu to lubię.”

Maciej Dejczer (1953) polski scenarzysta i reżyser filmowy

Źródło: Maciej Dejczer, wywiad http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/801/Maciej-Dejczer.html

„Musimy tych zawszonych Polaków wytępić począwszy od kołyski (…) w ręce wasze oddaję los Polaków, możecie z nimi robić, co chcecie!”

Albert Forster (1902–1952) nazista, gauleiter Gdańska

fragment przemówienia do volksdeutschów wygłoszonego w Wejherowie w dniu 17 października 1939.
Źródło: Stanisław Janke (red.), Piaśnica oskarża, Urząd Gminy Wejherowo, Wejherowo 2009, s. 33.

O losie

„Upływ czasu to jest coś bardzo ciekawego. Chodzisz do pracy, masz dom, dziecko, jesteś uwikłany w kredyty, żyjesz w schemacie: wstajesz, ubierasz się, jesz, pracujesz, robisz zakupy, śpisz. dzień jest podobny do dnia, rozmowy podobne, ludzie podobni, wszystko się zlewa, nie potrafisz sobie przypomnieć co robiłeś dzień wcześniej. Myślisz sobie: Boże, jak ten czas pędzi.”

Łukasz Nowicki (1973) polski aktor

Źródło: Beata Nowicka, „Grazia” nr 7, 2 kwietnia 2013.

O Bogu, O dzieciach, O ludziach, O domu

„Myślę, że będąc w ciąży, żadna z nas nie powinna się zaniedbywać. Nie powinnyśmy postrzegać tego stanu jako takiego okresu, kiedy nie musimy o siebie dbać, kiedy wszystko nam wolno, kiedy możemy się objadać, kiedy ogólnie możemy leżeć i ktoś powinien wszystko robić za nas.”

Karolina Dobrowolska (1981)

Źródło: jestem.pl http://www.jestem.pl/video/piekna-mama_519/

O myślach, O myśleniu

„Trudność „robienia interesów”, komunistami na tym właśnie polega, że mają on wstrętny zwyczaj łgać prosto w oczy.”

Władimir Bukowski (1942–2019) rosyjski dysydent, pisarz, obrońca praw człowieka

słowa skierowane do Margaret Thatcher
Źródło: Moskiewski proces

„Bycie Cher to czasem brudna robota. Ale ktoś to musi robić.”

Cher (1946) piosenkarka i aktorka amerykańska

Źródło: wywiad Thomasa Wetlina, „Der Spiegel”, tłum. „Forum”, 24 stycznia 2011.

O czasie

„Nie zamierzam się zmieniać, ponieważ uważam, że najważniejszą rzeczą jest bycie sobą i dlatego będę dalej robiła to, co robię teraz.”

Avril Lavigne (1984) muzyk rockowy, wokalistka

„(…) dziś każdy może być fotografem, wszystko dzięki nowym technologiom. Telefon częściej służy do robienia zdjęć, niż komunikowania się. Zresztą podobnie jest z muzyką, każdy w zaciszu swojego domu, albo za pomocą telefonu może tworzyć swoją własną muzykę.”

Baron Wolman (1937)

Źródło: Monika Dzwonnik, Fotografik Baron Wolman: Janis Joplin śpiewała tylko dla mnie (wywiad), pap.pl, 12 grudnia 2012 http://paplife.pap.pl/palio/html.run?_Instance=cms_paplife.pap.pl&_PageID=9&dep=80760&kat=12&depStart=1&_CheckSum=-14540043

O domu, O śpiewie, O pomocy

„Ubóstwo to wolność. Wolność od tego, co nas ogranicza. Chodzi bowiem o to, żeby złożyć ofiarę z czegoś, z czego nie chcemy po ludzku rezygnować. Ofiara, dar i poświecenie to wartości, które są ściśle związane z miłością. Każda matka czy ojciec o tym wiedzą – nie liczą nawet nieprzespanych nocy, poświęcają się dlatego, że kochają swoje dziecko. Tak też robią osoby konsekrowane – służą wiernie w miłości potrzebującym, którzy tej miłości i tego daru potrzebują.”

Edmund Piszcz (1929) duchowny katolicki, biskup, historyk Kościoła

Źródło: Ubóstwo to wolność http://olsztyn.gosc.pl/doc/1873017.Ubostwo-to-wolnosc, olsztyn.gosc.pl, 4 lutego 2014

O dzieciach, O matce, O wolności, Kochać się

„Nigdy nie szukałem kontaktu z ludźmi. Nie robię tego. Nie wiem, być może jestem po prostu nieśmiały.”

Al Pacino (1940) aktor amerykański

„Jestem przekonany, że Polska szczeka pod niewłaściwym drzewem, bo kot jest gdzie indziej. Nigdy nie słyszałem głupszego stwierdzenia niż „pierwiastek albo śmierć”. Nie wiem, po co bracia Kaczyńscy to robią. Mam nadzieję, że nie po to, by pokazać coś Niemcom. To byłoby smutne, bo Niemcy były największym zwolennikiem wejścia Polski do UE.”

Alexander Stubb (1968) fiński polityk

o proponowanym przez Kaczyńskich wariancie głosowania w Radzie Unii Europejskiej.

O śmierci, O kotach

„Och, [media] z pewnością nie chcą poznać prawdziwej historii Barretta… nie ma w tej historii żadnych faktów, i dlatego mogą ukuć sobie z tego dowolną opowieść; co też robią. W rzeczywistości mamy tu bardzo mglistą podstawę: Syd był członkiem zespołu i napisał materiał na pierwszą płytę – około 80% tego materiału – i to już wszystko. To tylko ten jeden album, i tego właśnie ludzie nie rozumieją. Ten pierwszy album, i jeden utwór z drugiego. To wszystko; nic więcej.”

Roger Waters (1943) muzyk rockowy, basista i wokalista

Filozofia, Roger Keith Syd Barrett
Źródło: Julian Palacios, Lost In The Woods, 1997

O ludziach, O historii, O rzeczywostości

„Niewielu śmiertelników myśli razem z naturą. Jeśli już to robią, zazwyczaj nie mają w głowach idei, które odkryli, patrząc wokół, ale kilka należących do kogoś innego żałosnych refleksji, uznawanych przez nich za własne.”

Orhan Pamuk (1952) turecki pisarz, laureat Nagrody Nobla

Nowe życie
Źródło: str. 141

O myślach, O naturze, O myśleniu

„Nigdy nie próbuję narzucać reżyserowi charakteru zdjęć. Każdy reżyser ma swój styl i operator powinien wykonać w obrazie to, co reżyser sobie założył. Operator musi być do tego technicznie przygotowany. W każdym filmie zdjęcia będą więc inne. W Brzezinie obraz był malarski, w dokumentalnym filmie Krzysztofa Gradowskiego Obcym wstęp wzbroniony robiłem zdjęcia reportażowe, w Poślizgu reżyser chciał, by obraz był surowy, w zamierzonej przez Gruzę konwencji komediowej Dzięcioła obraz miał być gładki aż do przesady, odrealniony.”

Zygmunt Samosiuk (1939–1983)

Źródło: „Kino” 7/1973

O charakterze, Obraz

„Andrzeja szkoda, szkoda tego, co żeśmy robili, ja patrzę na niego i wiem, że w nim się wszystko miesza, on zdaje sobie przecież sprawę, że co by nie było, to mu najprzyzwoitsi ludzie, to znaczy my, poodchodzili, taka jest prawda, no co? Ci coś mieli, ciężko pracowali, mieli jakieś problemy, to prawda – bo każdy w życiu je ma, ale byliśmy z przekonania. A największe gnidy zostały. Przecież on widzi, co jest, co on jest ślepy.”

Wojciech Mojzesowicz (1954) polski rolnik i polityk

fragment rozmowy z Renatą Beger ujawnionej przez TVN.
Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 2 października 2006

O ludziach, O prawdzie

„więc zdejmij nasza Lilu co masz dziś do zdjęcia
i połóż nam się pięknie jak to umiesz robić
więc zdejmij Lilu buty w butach będziesz chodzić
i odsłoń brzuch swój bo go masz do odsłonięcia”

Henryk Jachimowski (1938–2014)

Źródło: Sonet do Lili

O butach

„Z nami aktorami jest tak, że bardzo rzadko chodzimy do teatru. Jakoś tak obecna kondycja naszego teatru mnie zniechęca do chodzenia na spektakle, bo ja nie wiem, czy to będzie zła rzecz, czy nie. Boję się wyjść z teatru i stwierdzić, że popełniłem błąd, idąc na tę sztukę. Natomiast jeżeli mam okazję i mam ochotę na coś pójść, to tak robię, ale nie zdarza mi się to często.”

Łukasz Simlat (1977) polski aktor

Źródło: wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wydarzenia/wydarzenie.asp?wi=34067

O błędach

„Cokolwiek robimy, powinniśmy obserwować samych siebie. Czytanie książek niczego nas nie nauczy. Dni mijają, a my nie zna my samych siebie. Poznanie praktyki jest praktykowaniem wiedzy.”

Ajahn Chah (1918–1992) mnich buddyjski

Źródło: str. 22

O książkach, O wiedzę, O czytaniu

„Czy to naprawdę ważne co ci czuli ludzie robią – pod warunkiem, że nie robią tego na ulicach i nie straszą koni?”

Mrs. Patrick Campbell (1895–1940)

Does it really matter what these affectionate people do – so long as they don't do it in the streets and frighten the horses! (ang.)
upominając młodą aktorkę, która uważała, że starszy aktor na scenie okazał zbyt dużo uczucia młodemu odtwórcy głównej roli.
Źródło: Alan Dent, Mrs. Patrick Campbell (1961)

O ludziach, O emocjach, Koń

„Wszystko, co robię w JJart Foundation ma pomagać ludziom odnaleźć w sobie siłę poetycką, która pozwoli im walczyć wszędzie tam, gdzie jest to potrzebne. Aby malować świat kolorami tęczy. Chcę pomagać ludziom dotrzeć do świata poprzez twórczą wyobraźnie, aby ważne stało się dla nich każde istnienie i sprawi by stali się wrażliwi na człowieka i mieli siłę i wolę ciała, głosu, umysłu, serca i duszy do radosnego śpiewania pieśni w taki sposób, aby pobudzać serca i umysły do działania. Bez tej pasji i zaangażowania artysty, słońce nie świeciłoby w naszych oczach. Chcę, aby młodzież poczuła, że poetyckość, wrażliwość, siła i głęboka wierność samemu sobie są to wartości, które należy kształtować i czcić – w sobie i w innych.”

Jerzy Jeszke (1958) polski aktor musicalowy

Źródło: Jerzy Jeszke w Deutsche Welle, Deutsche Welle, 15 lipca 2012 http://jerzy-jeszke.de/?de_interviews,86

O młodzieży, O świecie, O duszy, O sile

„Nie jestem typem, który potrafi zastąpić miłość wygodą, a namiętność przygodnymi znajomościami. Nie chcę nosić kapci w domu, a pantofle do tańca wkładać w małej garsonierze za rogiem. Tak właśnie się robi, prawda? Popakuj swe życie sprawnie jak w supermarkecie, nie mieszaj serca z wątrobą.”

Jeanette Winterson (1959) ang. pisarka

Zapisane na ciele (1992)

O miłości, O życiu, O prawdzie, O domu

„Można iść w różnych kierunkach – robić wrażenie na kabaretach albo na publiczności.”

Robert Korólczyk (1976)

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Katowice, 3 października 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/kipt.htm

O wrażeniach

„Nie ścigam się już tak z muzyką. Dawniej musiałam coś sobie udowodnić, walczyłam z samą sobą. Starałam się za wszelką cenę pokazać, że jestem dobra w tym, co robię. A minęły już przecież 21 albo 22 lata, od kiedy wykonuję ten zawód – jestem niemal stara. Teraz przestało to już być dla mnie na pierwszym miejscu – teraz śpiewam o moim wielkim szczęściu, dzielę się nim ze słuchaczami.”

Céline Dion (1968) kanadyjska piosenkarka

Źródło: Zapomniałam, co to życie w świetle reflektorów. http://muzyka.interia.pl/wywiady/wywiad/celine-dion/news/zapomnialam-co-to-zycie-w-swietle-reflektorow,845107,

O życiu, O muzyce, O śpiewie

„Nowe prace są poniekąd powrotem do tego, co robiłam jako dziecko. Związane kobiety atakowane przez potwory interesowały mnie od małego. Prace olejne były próbą udowodnienia sobie, że umiem malować duże, poważne obrazy. Teraz wróciłam do tego, co mnie pociąga najbardziej.”

Aleksandra Waliszewska (1976) polska malarka

Źródło: Ewa Gorządek, Aleksandra Waliszewska, culture.pl, grudzień 2010 http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_waliszewska_aleksandra

O kobietach, O dzieciach, Obraz

„Matka (…) kiedy tylko robiło się cieplej wynajmowała furmankę, która zawoziła nas nad Wisłę, gdzie chłop zabierał nas łodzią na drugą stronę rzeki, skąd odchodziły parowce do Warszawy. Stamtąd jechaliśmy pociągiem do Lublina, albo nawet dalej, do Rejowca, miasteczka w lubelskiej guberni, skąd wlekliśmy się do Biłgoraja. Kolej nie dochodziła do samego Biłgoraja, podobnie jak do większości miasteczek w guberni lubelskiej, jako że leżały blisko granicy austriackiej i carscy generałowie uważali, iż linia kolejowa tak blisko granicy byłaby niebezpieczna ze strategicznego punktu widzenia. Dlatego pociągi docierały jedynie do Rejowca. Drogi w tych stronach znajdowały się w opłakanym stanie – pełne wertepów i dziur – i cudem było przetrwanie podróży przez ten teren zwany przez Żydów „włościami ubogiego króla.””

Israel Joszua Singer (1893–1944) pisarz, dramaturg i dziennikarz żydowski tworzący w języku jidysz

Ale wszystko to niewiele mnie obchodziło, jako że byłem zachwycony samą możliwością odbycia podróży.
O świecie, którego już nie ma

O matce

„W moim ulubionym śnie jest ciemno. Ktoś za mną idzie. Nie wiem, czemu boję się. Wtedy nagle unoszę się daleko. Jak się czuję? Jakbym pływała w powietrzu. Wolna, lekka, nikt nie może mnie dogonić, nikt nie może mnie dotknąć. To cudowne uczucie. Jednak ten sen trochę mnie niepokoi. Co chce mi powiedzieć i co znaczy? Że czasami chce uciec od prawdziwego życia? Ale uciec przed czym? Przed sukcesem? Przed presją show businessu? Nie. Rozkoszuję się każdą sekundą mojej sławy. Jeśli mogłabym zacząć moje życie od nowa, nie zmieniłabym ani jednej rzeczy. Nawet gdy byłam mała dziewczynką, wiedziałam, że chcę być sławna. Pracowałam, żeby spełnić to marzenie, pracowałam ciężko – naprawdę ciężko. Brałam lekcje śpiewu, występowałam w szkolnych przedstawieniach. Robiłam wszystko, by być dobrą artystką, ponieważ ładna buzia nie czyni cię gwiazdą, czy to w muzyce czy w filmie.”

Aaliyah (1979–2001) amerykańska piosenkarka

wywiad udzielony niemieckiemu dziennikarzowi na miesiąc przed śmiercią Aaliyah. Źródło: Dagmar Leischow Aaliyah: Ich hebe ab, ich fühle mich frei… http://www.zeit.de/2001/36/AALIYAH_Ich_hebe_ab_ich_fuehle_mich_frei w „Die Zeit”, 36/2001, wersja angielska http://www.rarevinyl.de/soul/aaliyah8.html.

O życiu, O śmierci, O emocjach, O snach

„Każdy z nas dźwiga jakiś garb, każdy zrobił kiedyś jakieś rzeczy, które chciałby cofnąć. Ale większość ludzi nie obnosi się z tym i nie robi wszystkiego, żeby z tego powodu spieprzyć swoje obecne życie.”

Nicholas Sparks (1965)

Źródło: Na ratunek (2000), tłum. Andrzej Szulc

O życiu, O ludziach

„Gdy wymyślam melodię, robię to dla siebie, nie dla publiczności. Coś po prostu gra mi w duszy. Np.: „Rush Hour” to kompozycja, którą stworzyłem dla samego siebie – wyobraziłem sobie najpierw klasyczne intro, potem całą resztę – miałem pewną wizję.”

Armin van Buuren (1976) DJ holenderski

Źródło: Marcin Żyski, Jestem tylko częścią nocy, „DJ Magazine Polska” nr 1/2007, s.1.

O duszy, O grach

„W końcu kibic nasz pan. A my, siatkarze, róbmy swoje.”

Zbigniew Bartman (1987) polski siatkarz

„Kilka dni temu koleżanka opowiadała, jak w ucho wpadł jej komentarz ucznia, że nauczyciele przychodzą się nażreć za darmo. (…) Rozumiem, że problemem są pieniądze. Nieraz naprawdę duże pieniądze. Pretensje uczniów są w pełni uzasadnione, jednak kierowane w złą stronę. Uważam, że wszelkie uwagi należy skierować do rodziców, którzy tworzą komitet studniówkowy. Niechże zorganizują imprezę, na którą stać wszystkich, czyli skromną. Tymczasem robi się z tego bal jak dla milionerów, który zamiast cieszyć, wpędza uczniów i ich rodziny w głęboką frustrację. Nie tak powinny być organizowane studniówki. Jak mówi Pismo Święte: „Lepszy jest pokarm jarski i do tego miłość, niż tuczony byk, a przy tym nienawiść””

Dariusz Chętkowski (1970)

Księga Przysłów 15, 17 Źródło: Cena studniówki, 24 listopada 2011 http://chetkowski.blog.polityka.pl/2011/11/24/cena-studniowki/

O miłości, O pieniądzach, O nienawiści, O rodzicach

„Magia teatru jest dla mnie tak fascynująca, że mógłbym dniami i nocami zanurzać się w tej przestrzeni. Do wszystkiego, pewnych ról czy zdarzeń, trzeba jednak dorosnąć. Pewnie, że nęci człowieka ciągłe bycie i granie. Jednak teraz widzę, jak ważne w tym zawodzie są doświadczenie i cierpliwość. Miłość do tego, co się robi, pozwala nam wyjść na scenę i dzielić się naszą wrażliwością i postrzeganiem świata. To jest chyba moje marzenie: żebym mógł dzielić się z publicznością moimi „obrazami świata.””

Piotr Cyrwus (1961) aktor polski

Źródło: Anka Miozga, Obrazy świata, gazeta festiwalowa „Sztajgerowy Cajtung”, 9 sierpnia 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/30754

O miłości, O czytaniu, O cierpliwości, O nocy

„Dlaczego celebrytami nie zostają nauczyciele i lekarze – ludzie, którzy naprawdę robią coś wartościowego?”

Jennifer Garner (1972) aktorka amerykańska

Źródło: Maria Drelich, Jennifer Garner. Urodzona agentka, „To i Owo” nr 32, 6 sierpnia 2013, s. 6.

O ludziach, O nauczycielach

„Raczej traktuję Kalisz jako przystanek w drodze Ale nie narzekam, dobrze się tu czuję.(…) Przekonałem się, że w Kaliszu można robić dobry teatr, tylko trzeba być uczciwym.”

Szymon Mysłakowski (1982)

o pracy w Teatrze im. Bogusławskiego w Kaliszu. Źródło: Stefan Drajewski, Lubię silnych reżyserów, „Polska Gazeta Wielkopolska” nr 33, 9 lutego, 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/132696.html

„Sądzę, że moja praca aktorska była pożyteczna, najprawdopodobniej nauczyła mnie dyscypliny potrzebnej do pisania. Pisarz musi siadać za stołem i robić swoje, a to zajęcie podobne do zawodu aktora, który co wieczór wychodzi, żeby grać na scenie.”

Vivienne Plumb (1955)

Źródło: Wywiad http://fraza.univ.rzeszow.pl/numer/nr57-portrety_3.php

„Osiem lat temu śpiewałam we Wrocławiu Gildę w „Rigoletcie”. Po premierze wylądowałam w szpitalu na dziesięć dni z zapaleniem płuc. To był największy koszmar, jaki przeżyłam – mimo choroby spróbować dośpiewać do końca. Ostatnio w Londynie wydarzyła się podobna sytuacja. Był to podczas spektaklu „Napoju miłosnego” Donizettiego, w którym brałam udział. W przerwie baryton zapowiedział, że jest chory i nie panuje nad tym, co robi. Organizatorzy zadzwonili po jego dublera, ale miał wyłączoną komórkę i nie mogli go znaleźć. Przerwa przedłużyła się prawie do godziny. Wtedy ściągnęli innego śpiewaka, który od dwóch dni był w Londynie na próbach innego spektaklu. Kiedy do niego zadzwonili bronił się, że ostatni raz wykonywał tę partię piętnaście lat temu, poza tym jest zmęczony. Ubłagali go jednak i przyszedł z pulpitem prosto na scenę, tak jak stał.”

Aleksandra Kurzak (1977)

Źródło: Magdalena Talik, Iść za głosem, Kulturaonline, 22 grudnia 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/izgl.htm

O chorobach, O śpiewie

„(…) podział ról ustalił się naturalnie. Od początku było tak, że ja reżyserowałem, jeżeli coś miało scenariusz, to też ja go pisałem. Jarek Sokołowski, który jest od początku grupy, zawsze był głównym bohaterem, Krzysiek Hryszko montował te filmy, więc podział wyniknął naturalnie, sam z siebie i nie było między nami żadnych zgrzytów. Informacje o tym jak to się robi, czerpaliśmy z kina i raczkującej wtedy telewizji satelitarnej. Niesamowicie dużo czasu spędzałem w kinie, potrafiłem kilkanaście razy obejrzeć film, który był aktualnie na afiszu w zielonogórskich kinach. Masę czasu spędzaliśmy również przed telewizorami i właśnie to sprawiło, że postanowiliśmy bawić się ruchomymi obrazkami.”

Grzegorz Lipiec (1974)

Źródło: Wywiad, 22 lipca 2000 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=1369

O czasie

„Ja mam bardzo pogardliwy stosunek do telewizji. Ja lubię tylko telewizję, którą ja robię, bo ona odpowiada moim emocjom, mojemu gustowi albo braku gustu.”

Kuba Wojewódzki (1963) polski dziennikarz muzyczny

Źródło: W roli głównej, TVN Style

„Dobrze jest robić coś, co lubią wszyscy, ale każdy z innych powodów.”

Daniel Tammet (1979)

Urodziłem się pewnego błękitnego dnia. Pamiętniki nadzwyczajnego umysłu z zespołem Aspergera (2008)

„Tata był niesłychanie dowcipnym i lubiącym robić żarty człowiekiem. To właśnie on jest autorem najzabawniejszej anegdoty teatralnej. Po rozmowie z dyrektorem Erwinem Axerem powiedział do kolegów: „Słuchajcie Axer odchodzi!” – „Jak to?” – zdziwili się. „A no zwyczajnie! Powiedział do mnie: «Panie Friedmann, będziemy musieli się rozstać!».”

Stefan Friedmann (1941) aktor polski, satyryk

Źródło: «Dziennik Polski», 8 września 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/23893

O czytaniu

„Życie zawsze wychodzi nam naprzeciw z zaproszeniem: „Chodźcie, zobaczycie, jak cudownie jest żyć.” A co my robimy? Cofamy się i robimy mu zdjęcie.”

Russell Baker (1925–2019)

O życiu, O zdjęciach

„Kluczowe słowo to prywatyzacja. Co ona oznacza dla prekariatu? Przekazywanie usług publicznych w prywatne ręce i robienie z nich narzędzia zysku uderza w tę grupę bezpośrednio. Publiczny park, woda, przestrzeń to zasoby, które są niezbędne w codziennym życiu. Prywatyzując je, stwarzamy sytuację „kontrolowanego niedoboru”: pojawiają się konkretne ograniczenia w dostępie, które można pokonać, tylko jeśli ma się pieniądze i czas.”

Guy Standing (1948)

Źródło: wywiad Jakuba Dymka, Nowa klasa – prekariat http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/gospodarka/20141119/standing-skazani-na-polityczny-frazes, krytykapolityczna.pl, 19 listopada 2014.

O pieniądzach, O wodzie, O czasie

„On z ludźmi, którzy doprowadzili do ruiny Polski, Borowski, któremu ja już nie wypominam pochodzenia itd., wszystkiego, co jego wuj robił w Polsce – Berman.”

Andrzej Lepper (1954–2011) polski polityk

wypowiedź o Marku Borowskim, za którą Andrzej Lepper został upomniany przez Komisję Etyki Poselskiej. Źródło: Komisja Etyki Poselskiej upomniała Leppera, gazeta.pl, 23 sierpnia 2006 http://warszawa.gazeta.pl/warszawa/1,75396,3568300.html

„Odkryłem, że moim powołaniem jest być mężem, a potem ojcem. Był taki moment podczas koncertu Acidów w Rzeszowie, kiedy to wszystko do mnie dotarło. W połowie występu zapytałem siebie: „Co ja tutaj robię?”. Zaraz potem odszedłem od zespołu. Stwierdziłem, że nie muszę nigdzie jeździć ani za niczym gonić, aby znaleźć w życiu szczęście. Odkryłem, że ono czeka na mnie w domu. Uznałem, że zdecydowanie bardziej wolę być przy mojej żonie, pić z nią kawę w kuchni. Odkryłem, że są ważniejsze rzeczy niż nawet najlepszy zespół. Teraz, z Arką, mamy ten komfort, że na koncerty podróżujemy całą rodziną. Wcześniej nie było mnie przez dziewięć miesięcy w domu.”

Robert Friedrich (1968) polski gitarzysta, pseud. Litza (Acid Drinkers, Arka Noego)

o odejściu z Acid Drinkers.

O kobietach, O szczęściu, O rodzinie, O podróżowaniu

„Pakt fiskalny nie jest wymysłem naszych czasów. Czytamy o nim już w Księdze Rodzaju, w historii Józefa. Wtedy nie potrzebowano żadnych makroekonomicznych modeli, żeby zrozumieć podstawową rzecz: w dobrych czasach trzeba oszczędzać pieniądze, by móc je wydawać w czasach złych. Trzy tysiące lat później odkrywamy tę maksymę na nowo, robiąc wokół tego wiele szumu.”

Tomáš Sedláček (1977)

Źródło: rozmowa Piotra Burasa, Poukładajmy świat na nowo, „Gazeta Wyborcza”, 14–15 lipca 2012.

O pieniądzach, O świecie, O historii, O czytaniu

„Polska przyjęła taktykę bachora, to znaczy kogoś, kto wrzeszczy w kącie i dorośli muszą się nad nim pochylić, żeby przestał. Tylko, że z bachorem się nie uzgadnia ważnych kwestii. To robią dorośli między sobą.”

Radosław Sikorski (1963) polski polityk, dziennikarz

o kandydaturze Jacka Saryusz-Wolskiego na przewodniczącego Rady Europejskiej. Źródło: radiozet.pl http://www.radiozet.pl/Radio/Programy/Gosc-Radia-ZET/Artykuly/Gosc-Radia-ZET.-Radoslaw-Sikorski-u-Konrada-Piaseckiego.-7.03.2017r.-00037109, 7 marca 2017.

„B[ucur] T[incu], przyjaciel z dzieciństwa, pisze mi, ze czuje gorycz, bo nie mógł się "zrealizować". Takie rozgoryczenie jest nieuzasadnione. Każdy realizuje się na własny sposób. Ci zaś, którzy myślą, że pozostali gdzieś poniżej własnych możliwości, są w błędzie. Niech tylko spojrzą na tych, którym się udało, którzy dali z siebie wszystko, którzy - dzięki zasługom czy szczęściu - stali się znani: to wraki, strzępy, ludzie przegrani (…) Nic mi oni nie mają do powiedzenia, nudzę się przy nich; za to jakież wrażenie bogactwa w zetknięciu z tamtymi! Uciekajcie od wszystkich, którzy mają za sobą dzieło!

(…)

Jedyne, co robi mi naprawdę dobrze, to praca fizyczna. Nic innego nie potrafi mnie uszczęśliwić, bo nic innego tak przyjemnie ie zawiesza wiru pytań bez odpowiedzi.

Doskwiera mi chroniczne roztargnienie. Dłuższa koncentracja męczy mnie i nudzi. Na szczęście jestem obsesjonatem, a obsesja zmusza nas do koncentracji, jest koncentracją automatyczną.

"Zrobiliście błąd, stawiając na mnie!" - mamy w chwilach przygnębienia ochotę powiedzieć tym, którzy oczekują od nas Bóg wie jakich cudów. Zostać poniżej tego co można by zrobić, co powinno się zrobić… trudno o konstatację bardziej gorzką.”

Emil Cioran (1911–1995) pisarz pochodzenia rumuńskiego

Zeszyty 1957 - 1972

O Bogu, O szczęściu, O ludziach, O błędach

„Ile hałasu ludzie robią z powodu wierności. Nawet w miłości jest ona problemem czysto fizjologicznym. Z wolą nasza nie ma nic wspólnego. Młodzi ludzie chcieliby być wierni, ale nie są, starzy chcieliby byc niewierni, a nie mogą. Nic więcej na ten temat nie da się powiedzieć.”

Oscar Wilde (1854–1900) angielski poeta, prozaik i dramatopisarz

O ludziach

„Co to ma znaczyć? - zawołał Woland. - Dlaczegoś sobie pozłocił wąsy? I po kiego diabła ci ta muszka, skoro nie masz nawet spodni?
-Spodnie nie obowiązują kota, messer – niezmiernie z siebie zadowolony odpowiedział kocur. - Może polecisz mi, messer, włożyć jeszcze buty? Koty w butach występują jedynie w bajkach, messer. Ale czy zdarzyło ci się kiedykolwiek widzieć na balu kogoś, kto by nie był w muszce? Nie chciałbym znaleźć się w ośmieszającej sytuacji ani ryzykować, że zostanę wyrzucony za drzwi. Każdy przystraja się, jak może. Weź pod uwagę, messer, że to, co powiedziałem, odnosi się także do lorgnon!
-Ale wąsy?…
-Nie rozumiem – oschle zaprotestował kocur – dlaczego Azazello i Korowiow, goląc się dzisiaj, mogli się posypać białym pudrem, i w czym biały puder jest lepszy od złotego? Upudrowałem sobie wąsy, i to wszystko! Co innego, gdybym się ogolił! Ogolony kot to rzeczywiście shocking, zgoda, zawsze to przyznam. Ale w ogóle – głos kota zadrżał z obrazy – widzę, że robi się tu jakieś osobiste wycieczki pod moim adresem, widzę też, że staje przede mną poważny problem – czy aby powinienem iść na bal?”

Michaił Bułhakow książka Mistrz i Małgorzata

The Master and Margarita

O butach, O kotach, O problemach, Obraz

„Wiem, co należy robić, żeby uchodzić za człowieka miłego; nie jestem idiotą. Tyle że nie mam na to ochoty.”

Michel Houellebecq książka Interventions

Interventions 2

„Piątek.(…) Mnie to wpędza w depresję. Miasto zaczyna się trząść już koło osiemnastej, a potem buzuje aż do nocy, pełne przekrzykiwań, pisków, głupich śmiechów, łamiących się obcasów, brzęku butelek, strzelających korków szampana, koki zasysanej z desek klozetowych i naciąganych na członki prezerwatyw… Przerabianie przez cały tydzień swojego jedynego, niepowtarzalnego, nieubłaganie mijającego życia na pieniądze musi skończyć się głupawką, zwierzęcym wrzaskiem " mam prawo do odrobiny wolności!!!". Nawet jeśli ta hektyczna, hurtem realizowana wolność, która musi wystarczyć na cały kolejny tydzień, oznacza prawo do swobodnego robienia z siebie palanta, darcia śluzówki genitaliów na strzępy i do spania potem z głową w sraczu.”

Dorota Masłowska (1983) polska pisarka i poetka

Kochanie, zabiłam nasze koty

O pieniądzach, O śmiechu, O wolności

„Petru Cobbin chciał capnąć Geralta za kołnierz, ale nie zdołał, bo do akcji wkroczył spokojny dotąd i małomówny Addario Bach. Krasnolud kopnął Cobbina w zgięcie kolana. Cobbin runął na klęczki. Addario Bach doskoczył, z rozmachem grzmotnął go pięścią w nerkę, poprawił w bok głowy. Waligóra zwalił się na pokład.
- I co z tego, że duży? - Krasnolud powiódł spojrzeniem po pozostałych. - Robi tylko większy huk, gdy pada.”

Andrzej Sapkowski książka Sezon burz

Sezon burz

„Lubię noc. […] O trzeciej nad ranem można robić i mówić rzeczy, których nie da się robić czy mówić o trzeciej po południu.”

Nora Roberts (1950)

O nocy

„Metodą nagrody i kary. W ten sposób można kogoś przekonać, żeby robił to, co chcemy.”

Nora Roberts (1950)

O karze

„Ludzie (…) lubią wymyślać potwory i potworności. Sami sobie wydaja się wtedy mniej potworni. Gdy piją na umór, oszukują, kradną, leją żonę lejcami, morzą głodem babkę staruszkę, tłuką siekierą schwytanego w paści lisa lub szpikują strzałami ostatniego pozostałego na świecie jednorożca, lubią myśleć, że jednak potworniejsza od nich jest Mora wchodząca do chat o brzasku. Wtedy jakoś lżej im się robi na sercu. I łatwiej im żyć.”

Andrzej Sapkowski (1948) polski pisarz

O głodzie, O ludziach, O myślach, O piciu

„Jest dobrym człowiekiem, więc może łatwiej zniesie kontemplowanie swojego życia, niż ja bym to zniosła. Bo moja dobroć, jeśli istnieje, to tylko w tym, co robię, a nie we mnie samej.”

Rachel Billington (1942)

A Woman's Age

„Przed wojną. Kawiarnia Ziemiańska w Warszawie. Dymna chmura. Stolik pisarzy i poetów. Awangarda. Proletariat. Surrealizm. Socrealizm. Wyzwoleni z przesądów. Mówią: - Głupie snobizmy epoki kończącego się mieszczaństwa! Albo: - Śmieszne uprzedzenia rasowe feudalizmu!
Lecz ja przysiadam się i z miejsca zaznaczam, choć mimochodem, że moja babka była kuzynką Burbonów hiszpańskich. Po czym najuprzejmiej podsuwam im cukier - nie Kazimierzowi jednak (który wśród nich królował gdyż najlepszym był poetą) ale Henrykowi (który jest bardziej z towarzystwa i ma ojca pułkownika). Gdy zaś rozpoczyna się dyskusja popieram zdanie Stefana gdyż on z ziemiańskiej rodziny. Albo mówię: - Stasiu, poezja poezją, ale przede wszystkim ci radzę: nie bądź gminny. Albo: - Sztuka jest zjawiskiem w pierwszym rzędzie heraldycznym! Śmieją się lub poziewają, albo protestują - ale ja tak miesiącami, latami całymi z niezłomną konsekwencją absurdu, z powagą nonsensu, z największą pracowitością dlatego właśnie iż rzecz niewarta pracy. - Nuda, idiotyzm, kretyństwo! - krzyczą, ale powolutku jeden, potem drugi ulega, oto już ten bąknął, że jego dziadek miał willę w Konstancinie, tamten daje do zrozumienia, że siostra babki była "ze wsi", a inny jeszcze niby dla zabawy wyrysował swój herb na bibułce. Socrealizm? Surrealizm? Awangarda? Proletariat? Poezja? Sztuka? - Nie. Las drzew genealogicznych, a my w ich cieniu.
Powiedział mi poeta Broniewski.
- Co pan robi? Co to za dywersja? Pan nawet komunistów zaraził herbarzem!”

Witold Gombrowicz (1904–1969) pisarz polski

Dziennik 1953 - 1956

O wojnie, O sztuce, O zrozumieniu, O siostrze

„Krzyknąłem, że nie jestem ani pisarz, ani członek czegokolwiek, ani metafizyk, czy eseista, że jestem ja, wolny, swobodny, żyjący… Ach, tak, odrzekli, jesteś więc egzystencjalistą.

Ale nagość moja, transoceaniczna, stamtąd, z pampy, nagość, która była mi potrzebna do miłości mojej z Argentyną (wbrew memu wiekowi!) nie pozwalał mi nie być z nimi obnażającym. Wytworzyła się nieprzyzwoitość. Z jakimż zażenowaniem te tuzy przyjmowały mój wzrok namiętnie naiwny, dobierający się do nich poprzez ubranie… śmiertelna dyskrecja, dyskretna melancholia, zgaszenie taktowne, odpowiadały mojemu żądaniu stamtąd, z peryferii świata, z ojczyzny Indian. Ubrani od stóp do głowy, opatuleni, choć maj przecież, z twarzami wystylizowanymi przez fryzjerów… a każdy miał w kieszonce mały posążek, zupełnie nagi, by mu się przypatrywać okiem znawcy. Panuje skromność i rozwaga. Nikt nie narzuca się nikomu. Każdy robi swoje. Produkują i funkcjonują. Kultura i cywilizacja. Uwięzieni w stroju, ledwie się mogą ruszać, podobni do owadów posmarowanych czymś lepkim. Kiedy zacząłem zdejmować spodnie powstał popłoch, dawaj drała drzwiami i oknami. Pozostałem sam. Nikogo nie było w restauracji, nawet kucharze uciekli… dopierom wtedy się spostrzegł, że co to, na Boga, co robię, co ze mną… i skrzywiony stałem z nogawką jedną na nodze, drugą w ręku.

Wtem Kot wchodzi z ulicy i widząc mnie tak stojącego pyta ze zdumieniem: - Co ty, zwariowałeś? Mnie wstyd i chłodno, odpowiadam, że tak trochę zacząłem się obnażać, a wszystko uciekło. Mówi: - Oszalałeś, tobie się w głowie pomieszało, gdzie by tu kto się twojej nagości przestraszył, przecie na całym świecie nie znajdziesz takiego zdzierania szat, jak tutaj… czekaj, na królików trafiłeś, ale ja ci sproszę lwów takich, że choćbyś goły na stole tańczył, ani mrugną! Stanął tedy zakład między nami, zakład szlachecki i polski (bo ja z Kotem nie po argentyńsku a po polsku się czułem, bo tę babkę wspólną mieliśmy), i nie dzisiejszy, chyba tak z końca zeszłego stulecia. No, dobra! Sprosił kogo trzeba, intelekty najbrutalniej obnażające, ja nic, aż kiedy już do wetów przyszło, zaczynam portki zdejmować. Zwiali, grzecznie przeprosiwszy, że niby czas na nich! Więc Leonor Fini i Kot do mnie mówią: - Jakże to, nie może być żeby oni się przestraszyli, przecie intelekty wyspecjalizowane w tym mają! Mnie ciężko bardzo i źle na duszy, smutek mnie zżera, mało brakowało a byłbym się gorzko rozpłakał, ale mówię: - Cała rzecz w tym, że oni, uważacie, nawet rozbieraniem się ubierają i nagość to u nich tylko jedna para pantalonów więcej. Ale jak ja tak zwyczajni portki spuściłem, to ich zemgliło, a głównie dlatego, żem nie robił tego wedle Prousta, ani a la Jean Jacques Rousseau, ani wedle Montaigne'a czy w sensie egzystencjalnej psychoanalizy, tylko ot tak sobie, byle zdjąć.”

Witold Gombrowicz (1904–1969) pisarz polski

Dziennik 1961-1966

O Bogu, O smutku, O duszy, O kotach

„Wiadomość, że ktoś z własnej woli rezygnuje z perspektywy pięćdziesięciu lat nudy sprawiła, że zmiękły mu kolana. Mając przed sobą pięćdziesiąt lat, zdołałby podnieść nudę do kategorii sztuki. Nie miałyby końca rzeczy których by nie robił.”

Terry Pratchett książka Czarodzicielstwo

Sourcery

„W społeczeństwach, w których tylu ludzi cierpiało głód, ci, którzy byli od niego wolni, narzucali sobie posty. Głód zawsze stanowił formę pewnego oczyszczenia. Religie monoteistyczne kładą silny nacisk na stan braku pokarmu, starając się narzucić post, czyli kontrolowaną formę głodu, i udowodnić, że jakiś bóg i jego słudzy potrafią zmusić nas do robienia tego, czego byśmy inaczej nie zrobili. Zmusić do zadawania sobie gwałtu dla oddania hołdu najbardziej absolutnej władzy. Religia musi być narzucana wbrew naturze. Jest to kultura w postaci ekstremalnej: kultura, która tłumaczy ten świat, stwarzając inne. Post jest triumfem kultury, pomnikiem jej dumy. W myśleniu religijnym – takim, które zakłada, że istnieje coś lepszego niż ludzie, czyli że my, ludzie, jesteśmy rasą niższą – jedzenie stanowi wyraz słabości. Bylibyśmy lepsi, gdybyśmy nie musieli jeść. Jedzenie zawsze było pojmowane jako powinność przykra, niska. Istoty wyższe są od niej wolne. Tradycja chrześcijańska nie wspomina nigdzie, żeby Bóg cokolwiek jadł; w grecko-rzymskiej, na przykład, antropomorficzni bogowie żywili się nektarem i ambrozją. Post jest właściwy aniołom – twierdzili chrześcijanie – wykracza poza to, co naturalne. Pościć to znaczy akceptować zakłócenie naturalnego porządku, przyjąć porządek kulturowy, religijny, który jawi się jako nadprzyrodzony, czy raczej prenaturalny, uprzedni w stosunku do natury, stwarzający ją. Natura to dekadencja – ciało to dekadencja. Do dekadencji prowadzi karmienie ciała; to, co nadprzyrodzone, naprawia, koryguje ciało. Nie ma nic bardziej prymitywnego niż jeść, aby zaspokoić głód.”

Martín Caparrós (1957)

El hambre

O głodzie, O Bogu, O ludziach, O świecie

„Zrobimy to, co zawsze robię w takich sytuacjach, co robiłem już sto razy, co automatycznie robi każdy, kto naprawdę zna góry. – To znaczy? – Katapultę.”

Mark Helprin książka Winter's Tale

Winter's Tale

„Najbardziej lubię koniec grudnia, kiedy ciemno robi się o czwartej. Mogę włożyć pidżamę, łyknąć środek nasenny, położyć się do łóżka z butelką wina i książką. Tak żyję od lat. Słońce wstaje o dziewiątej, zanim człowiek się umyje i wypije parę kaw, robi się południe i trzeba przetrwać już tylko cztery godziny, co zazwyczaj udaje mi się bezboleśnie. Ale wiosna jest nie do zniesienia, niekończące się cudowne zachody słońca, jak w jakiejś pieprzonej operze, wciąż nowe kolory, nowe blaski; raz postanowiłem zostać tu przez całą wiosnę i lato; myślałem, że umrę, co wieczór byłem na skraju samobójstwa, przez ten zmrok, który godzinami nie chciał zapaść.”

Michel Houellebecq (1956) francuski prozaik, eseista, poeta i autor piosenek

La Carte et le territoire

O wiośnie, O myślach, O samobójstwie, O lecie

„Moje podziękowania zawsze są dość wymuszone. Często wcale nie dziękuję. Ludzie robią, co do nich należy, a potem oczekują nie wiadomo jakiej wdzięczności - jak sprzedawcy mrożonego jogurtu, którzy stawiają kubki na napiwki.”

Gillian Flynn książka Gone Girl

Gone Girl

O ludziach

„Czasem bywa tak, że podziwiamy, bośmy przyzwyczaili się podziwiać, a także dlatego, że nie chcemy popsuć sobie parady. Bywa też, że podziwiamy przez delikatność, aby nie robić przykrości. Na wszelki wypadek doradzam: uderzmy w nich mocno aby zobaczyć, czy się nie przewrócą.”

Witold Gombrowicz (1904–1969) pisarz polski

Dziennik 1953 - 1956

O czasie

„Często najlepsze chwile w życiu to te, kiedy nic nie robisz, tylko zastanawiasz się nad swoim istnieniem, kontemplujesz różne sprawy. I tak kiedy na przykład mówisz, że wszystko nie ma sensu, to nie może do końca nie mieć sensu, bo przecież jesteś świadom, że nie ma sensu, a twoja świadomość braku sensu nadaje temu jakiś sens. Rozumiecie, o co mi chodzi? Optymistyczny pesymizm.”

Charles Bukowski książka Pulp

Pulp

Sens

„Ileż to już razy widziałem, co robi z ludźmi pragnienie życia, a ciągle nie mogę przestać się dziwić. Zrezygnowanie z siebie, złożenie siebie w ofierze, męczeństwo - to się zdarza w żywotach świętych i bajkach dla dzieci. A w życiu bardzo rzadko, zazwyczaj w szale walki, w ataku wściekłości. Wtedy prosty żołnierz, który nie ma za sobą ani starożytnego rodu, ani szlachectwa, kładzie się piersią na kulomiot, torując drogę towarzyszom. Wtedy ludzie wbiegają do płonących budynków, skaczą w odmęty, z uśmiechem idą na szafot. Wsciekłość! Wsciekłość i nienawiść - tylko one tworzą prawdziwe męczeństwo.”

Siergiej Łukjanienko książka Seekers of the Sky

Холодные берега. Близится утро

O nienawiści, O dzieciach, O ludziach, O uśmiechu

„Muzykę rockową grają głównie mężczyźni. Ekspresja jest agresywnie męska. Obserwator z zewnątrz powinien zatem szybko zorientować się, że rock nie jet knapsu. Ale temu należy przeciwstawić fakt, że brzdąkane nie jest żadną porządną pracą. Dzień w lesie i gość będzie sikał krwią. Również śpiewanie uważano za niemęskie, przynajmniej w okolicach Pajali i w stanie trzeźwym. A już robić to po angielsku, w języku zdecydowanie za miękkim dla twardych fińskich szczęk, tak zwiotczałym, że tylko dziewczyny mogły mieć z niego piątki, w tym ślimakowatym szwargocie, drżącym i wilgotnym, wynalezionym przez chodzących w błocie mieszkańców wybrzeża, którzy nigdy nie musieli walczyć, którzy nigdy nie głodowali i nie marzli, mowie dla obiboków, trawożerców, leniuchów pierdzących w kanapy, mowie całkowicie pozbawionej rześkości, do tego stopnia, że język flaczeje w ustach jak odcięty napletek.”

Mikael Niemi książka Popular Music from Vittula

Popular Music from Vittula

O mężczyznach, O dziewczynach

„Wmówiono nam, że mieć poglądy lewicowe - chcieć zmienić świat - to to anachronizm, przebrzmiała pieśń. W świecie zdominowanym przez mody najbardziej przekonująca idea współczesności pozostawała zdecydowanie poza modą. I nie chodzi tylko o przeciwstawienie się pewnym naciskom, pewnym zastanym ideom: trzeba także wytrzymać pobłażliwe, zatroskane spojrzenia rożnych osób, wśród nich przyjaciół, rodziny, zaniepokojonej losem naiwniaka, który myśli to, czego się nie myśli, robi to czego się już nie robi”

Martín Caparrós (1957)

O losie, O świecie, O myślach, O myśleniu

„A ty zabijałeś ludzi"?.-"Raz musiałem dobijać. Ale zazwyczaj zajmowałem się wywiadem, pisałem raporty".-"A co czułeś, jak strzelałeś do tych ludzi?". Odpowiedziałem bez wachania: "To samo, co czułem, patrząc, jak inni strzelają. Gdy istnieje taka konieczność, staje się nieważne, kto to robi. Poza tym uważam, że patrząć, ponoszę taką samą odpowiedzialność jak ci, co strzelają".”

Jonathan Littell książka Łaskawe

The Kindly Ones

O ludziach

„Wydaje ci się, że istnieje coś takiego jak natura ludzka, która oburzona tym, co robimy, zwróci się przeciwko nam. Ale pamiętaj, że to my kształtujemy ludzką naturę. Człowiek jest nieskończenie podatny na formowanie.”

George Orwell książka Rok 1984

1984

O naturze

„Ręce w górę! W górę! (…) Coście za jedni? Ty mów! – odezwał się najwyższy z uzbrojonych podchodząc do prodziekana Aniłłowicza.
(…)
– Jedziemy do Wrocławia… jesteśmy uczonymi, uniwersytet… Polska… – dobiegały Wielenieckiego pojedyncze słowa. (…) Wszyscy stali nieruchomo. Pod dużą wierzbą przy rowie dwóch leśnych obszukiwało szofera.
– No… – rzekł dowódca, widać nie bardzo wiedząc, co robić z tym fantem – no…
Nagle wzrok jego padł na milicjanta, który coraz bardziej bladł od upływu krwi.
– Żbik, co z tym szczeniakiem?
– Melduję posłusznie, komunista, panie kapitanie. Znalazłem! – triumfująco, choć spokojnie wypalił Żbik, ów brodacz w spadochroniarskim hełmie, który postrzelił milicjanta. Podniósł w górę zakrwawioną książeczkę. Do tej pory podtrzymywał chłopca, jakby tego nie czując. Teraz puścił go. Tamten ukląkł od razu i zastygł niezdarnie na czworakach. Ze spęczniałej bluzy mundurowej kapała krew.
Żbik potrząsnął w powietrzu książeczką. Żaden z profesorów nie spojrzał w tę stronę; była cisza. Dowódca założył kciuki za pas. Marszcząc czoło wciągnął ze świstem powietrze.
– A wy co, polscy profesorowie? – ryknął nagle głosem wysilonym do zdarcia. – Co robicie?! Rozkazów bolszewików słuchacie?! Chleb moskiewski zapachniał?! Żydokomunę zaprowadzić?! Co?! Co?! Co?! – krzyczał coraz przenikliwiej, jakby upajając się własnym głosem. (…) – Bolszewika wam dali, żeby bronił?! A przed kim?! Przed kim, ja się was pytam, panowie moi?! Przed nami, przed armią polską, przed siłami zbrojnymi niepodległej rzeczypospolitej…
Urwał, krótką chwilę wytrzymał w strasznej ciszy i rzucił:
– Komuniści, wystąp! (…) Są peperowcy? Żydzi? No?!
Grupa profesorów zwarła się jeszcze bardziej, tak że Wieleniecki został zupełnie sam na jej narożu. Chwila, a wystąpiłby przed szereg. Czuł, jak pali mu pierś legitymacja partyjna i jak powoli łomocą pulsy w głowie. Dwaj leśni przeciągali przez rów milicjanta, który leciał im z rąk. Po raz ostatni zobaczył Wieleniecki twarz chłopca.
(…)
Profesorowie kupą rzucili się do autobusu. (…) Starter stęknął, szyby zadrżały i autobus ruszył od razu z drugiego biegu. Gdy mijali zakręt, od łąki rozległ się jeden głośny strzał.”

Stanisław Lem (1921–2006) polski pisarz, futurysta

Powrót

O miłości, O górach, O sile, O ciszy

„Jedynym koniecznym warunkiem triumfu zła jest to, żeby dobrzy ludzie nie robili nic.
(Edmund Burke)”

Philip Zimbardo książka Efekt Lucyfera

The Lucifer Effect: Understanding How Good People Turn Evil

O ludziach

„Drugi pewnik, który dobrze mi [kretynowi] robi na zdrowie, to przekonanie, że ideologia - taka czy inna chciałoby się powiedzieć, ale nie można, bo zawsze chodzi o jedną ideologię, tę, którą się wybiera jako swoją - samoczynnie zapewnia mądrość osobnikowi, który ją wybiera. A wszystkie one, te ideologie, zgromadzone są w dwie osobne kupy, nazwane "lewicową" i "prawicową". Dzisiaj nie można już otworzyć gazety, usłyszeć radia, usłyszeć i zobaczyć co gada i pokazuje telewizja, ani też rozmawiać z kimkolwiek, nawet ze sobą samym, żeby wszystko, ale to wszystko - nie było interpretowane tylko jako "lewicowe", "prawicowe". Nikt już nie pyta, czy coś jest mądre czy głupie, uczciwe czy nieuczciwe, wysokie czy niskie, małe czy duże, otwarte czy zamknięte, rzadkie czy gęste, miękkie czy twarde, okrągłe czy kanciaste, suche czy lepkie, grząskie, proste, krzywe, pachnie, śmierdzi, stoi, biegnie, żyje, zdechło, mówi, ryczy, milczy, truje, smakuje, gadzie, ptasie, a może futerkowe? Mój Boże, tyle pytań, można je mnożyć w nieskończoność, bo nieskończenie bogaty jest przecież świat. Ale nie, jest tylko jedno pytanie: "postępowe to czy niepostępowe"."Prawicowe to czy lewicowe".”

Sławomir Mrożek (1930–2013) polski dramatopisarz, prozaik i rysownik

O mądrości, O Bogu, O zdrowiu, O świecie

„Najlepszą szkołą robienia filmów jest robienie filmów.”

Stanley Kubrick (1928–1999) amerykański reżyser filmowy

Źródło: Paul Duncan, Stanley Kubrick, wyd. Taschen, 2006, tłum. Jan Halbersztat, s. 15.

„Naziści, przepraszam, uważali Polaków za podludzi i nie włączyli ich do machiny Zagłady. Dlatego Polacy, którzy popełniali zbrodnie, robili to indywidualnie. Tymczasem istniała litewska, łotewska, ukraińska czy chorwacka policja polityczna. (…) Na Litwie, ale także w pozostałych krajach bałtyckich i na Ukrainie, skala zbrodni popełnionych na Żydach przez miejscowych, ale także sposób, w jaki to zostało przeprowadzone, były o wiele gorsze niż w Polsce.”

Efraim Zuroff (1948) izraelsko-amerykański historyk zwany „ostatnim łowcą nazistów”

Źródło: Efraim Zuroff: Śmierć Żydów cieszyła wielu Polaków https://www.rp.pl/Historia/180209928-Efraim-Zuroff-Smierc-Zydow-cieszyla-wielu-Polakow.html, rp.pl, 2 lutego 2018

„Często narzekamy, że nasi zagraniczni partnerzy nie rozumieją naszej polityki i leżących u jej podstaw motywacji. Tymczasem robimy zaskakująco mało, a jak robimy – to niebywale nieudolnie, aby ten stan zmienić. Zaniedbana strona internetowa przedstawicielstwa przy ONZ jest tego drobnym, ale symbolicznym przykładem.”

Adam Traczyk (1987) polski politolog, działacz społeczny, publicysta

Źródło: Polska niestałym członkiem RB ONZ od początku roku. Według strony MSZ nadal kandydujemy http://www.polsatnews.pl/wiadomosc/2018-04-20/polska-niestalym-czlonkiem-rb-onz-od-poczatku-roku-wedlug-strony-msz-nadal-kandydujemy/, polsatnews.pl, 20 kwietnia 2018

O motywacji

„Z całego serca życzę narodowi polskiemu pomyślności i sukcesu w jego dążeniu do nadrobienia ciężkich skutków utraty wolności – początkowo z rąk niemieckich, a później także z rąk sowieckich. Nie ma chyba w Europie wielu narodów, które by tyle wycierpiały i tak dzielnie walczyły o swoją wolność, jak Polacy.”

Icchak Szamir (1915–2012) polityk izraelski

Źródło: Aleksander Klugman, Icchak Szamir tłumaczył w „Rz”: Nie oskarżałem całego narodu https://www.rp.pl/Historia/190229877-Icchak-Szamir-tlumaczyl-w-Rz-Nie-oskarzalem-calego-narodu.html, rp.pl, 21 lutego 2019.

O wolności, O sukcesie, Serce

„Przypomnę trochę strasznie dawne czasy. Wtedy, kiedy dinozaury jeszcze były, a ludzie nie mieli strzelb i nowoczesnej broni, która pozwoliłaby ich zabić. Wie pani co robili? Rzucali kamieniami w tego dinozaura. Wiadomo, że od jednego rzucenia na pewno nie padł. Ale jeśli przez miesiąc, dwa rzucali tymi kamieniami, to go na tyle osłabili, że mogli go pokonać. [w rozmowie z Agnieszką Burzyńską w studio telewizyjnym Fakt24. pl - na temat konieczności wywierania presji na PiS]”

Ewa Kopacz (1956) polska polityk

Źródło: dziennik.pl https://wiadomosci.dziennik.pl/polityka/artykuly/590331,ewa-kopacz-dinozaury-kamienie-polowanie.html, 31 stycznia 2019

O ludziach

„Widać, że ludzie którzy byli pełnomocnikami Srebrnej, a tam faktycznie przewinęła się masa prawników, zostali umocowani w najważniejszych instytucjach państwowych. Zastanawiam się, po co w Srebrnej tylu mecenasów? Co oni robili w spółce wynajmującej biura? Oprowadzali najemców, żarówki wkręcali?”

Krzysztof Brejza (1983) polski polityk

Źródło: Od Srebrnej do Falenty. Poseł Brejza odkrył zadziwiającą siatkę powiązań na zapleczu PiS https://natemat.pl/263817,co-laczy-spolke-srebrna-i-falente-brejza-wymienia-nazwiska-prawnikow?sfns=mo, natemat.pl, 12 lutego 2019.

O ludziach

„Trudno nazwać to, co robiłem w Piwnicy. Byłem najpierw asystentem Piotra, sekretarzem, sprzątaczką, chłopcem na posyłki, szoferem, potem awansowałem na współpracownika, pisałem razem z nim scenariusze, reżyserowałem.”

Andrzej Maj (1950–2005) polski reżyser

o swojej roli w Piwnicy pod Baranami.
Źródło: Piwnica pod Baranami czyli Koncert ambitnych samouków. Warszawa: Tenten, 1994, s. 260–261.

„Gdzieś na początku lat 70. ubiegłego wieku, schodząc z Przełęczy Kościelcowej po samotnym przejściu grani od Zawratowej Turni, miałem okazję obserwować, jak Wanda Rutkiewicz wraz z Andrzejem Sikorskim wspina się drogą Dziędzielewicza na zachodniej ścianie Kościelca. Zaczęli dość późno, robili właśnie pierwszy wyciąg, gdy usiadłem sobie na głazie i wyciągnąłem szkicownik. Droga była piękna, pogoda dopisywała. Wanda pomachała do mnie ze stanowiska. Krzyknąłem, że prześlę jej rysunek. Niestety, nie dotarł do niej, bo mój ulubiony plecak-horolezka, w którym miałem szkicownik, kilka dni później runął w czeluść z Żabiego Konia.”

Marek Konecki (1949)

Lodowy rycerz i inne górskie osobliwości

O pogodzie, O wieku, Koń

„I szanowne państwo, kochani moi. Powiem dla was otwarcie. Jak będę umierać. Wiem że będziecie, niektórzy będą się cieszyć. Niektórzy będą płakać po-po mnie. Będzie naród podzielony. Naród będzie podzielony z tego powodu. Te łotry, który jechali po mnie będą się cieszyć się. Będą cieszyć się, że k-tego konfidenta, jak... jak łotry nazywali, nie ma, odeszedł. A te którzy zrozumieli i rozumieją że ja dobrze robię będą łzy wylewać. Tak jak po Bogu. Będą włosy sobie wyrywać. Z głowy. Tak! Będą mój domek z moim ciałem nieść na ramieniach. Będą klękać. Tak jak przed Bogiem. Tak jak przed Panem Jezusem Chrystusem Królem Świata.”

Krzysztof Kononowicz (1963) kandydat na prezydenta Białegostoku w wyborach z 12 listopada 2006

o swojej śmierci
Źródło: https://www.youtube.com/watch?v=8UAOJc_T5oc

O Bogu, O odejściu, O płaczu, O łzach

„Jeśli mówisz, że jesteś muzykiem, powinieneś coś wiedzieć o historii. To przecież twój zawód. Nie mogę znieść, gdy muzycy nie wiedzą nic o tym, co zdarzyło się w fachu, do którego wchodzą. Musisz znać tradycje. Na tym polega pisanie piosenek, muzykowanie. Jak to sobie wyobrażasz? Chcesz wyjść na scenę i grać rock and rolla, nie wiedząc, kto robił to przed tobą i kto robił to lepiej? Słyszałeś o malarzu, który nie wie, kim był van Gogh?”

Jack White (1975) wokalista i gitarzysta amerykański (The White Stripes)

z wywiadu dla Radiowej Trójki – 4 sierpnia 2003.
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 258.

O historii

„Jestem świrem zawodowym i jeżeli coś robię, to na 120 procent.”

Robert Kozyra (1968) polski dziennikarz

Źródło: wywiad dla „Gali”, 2009 https://www.gala.pl/artykul/robert-kozyra-taki-sie-urodzilem,

„Nowoczesna bardzo chce zamknąć mi usta, natomiast żaden wniosek nie powstrzyma mnie od mówienia prawy, a prawda jest taka, że Nowoczesna ze swoją starszą siostrą - Platformą Obywatelską, robią z Sejmu cyrk, którego celem jest podsycanie negatywnych emocji w społeczeństwie, dzielenie Polaków i przykrywanie tym swojej nieudolności i braku kompetencji.”

Stanisław Tyszka (1979) polski polityk

Źródło: "Ja tego cyrku tolerować nie będę". Nowoczesna wnioskuje o odwołanie Tyszki z funkcji wicemarszałka Sejmu http://wiadomosci.dziennik.pl/polityka/artykuly/532610,nowoczesna-wnioskuje-o-odwolanie-stanislawa-tyszki-z-funkcji-wicemarszalka-sejmu.html, dziennik.pl, 6 października 2016.

O prawdzie, O siostrze

„Nie robi nic dobrego dla Polski. W ogóle nic nie robi. Gdyby chciał wykorzystać swoją obecną pozycję, to by mógł. On jest na totalnej wojnie z Jarosławem Kaczyńskim, a ja bym chciał żebyśmy ją przeskoczyli. Chciałbym, by ci panowie odeszli - na zasłużoną bądź nie - emeryturę i żeby nastąpiła zmiana pokoleniowa w polskiej polityce. Żeby młodsi ludzie mieli coś do powiedzenia. Tym panom, których oglądamy od 28 lat na ekranach telewizorów czy w internecie, już dziękujemy.”

Stanisław Tyszka (1979) polski polityk

O Donaldzie Tusku i Jarosławie Kaczyńskim Źródło: Stanisław Tyszka wysyła polityków na emeryturę. I Kaczyńskiego, i Tuska https://wiadomosci.wp.pl/stanislaw-tyszka-wysyla-politykow-na-emeryture-i-kaczynskiego-i-tuska-6238233175656577v, 6 kwietnia 2018.

O wojnie, O ludziach, O odejściu, O zmianach

„Adrenalina jest teraz jedynym i najsilniejszym z narkotyków, które na mnie działają, a uwierzcie, sprawdziłem chyba wszystkie. Na scenie kieruję się instynktem. Raczej jestem zwierzęciem niż 41-letnim przedstawicielem rasy ludzkiej. Nie myślę o tym co robię. Po prostu to robię. I instynkt mnie nie zawodzi. Ale dopóki adrenalina nie przyćmi uczucia strachu, boję się, że zapomnę kolejnej linijki i dlatego na scenie zawsze stoi pulpit z kompletem tekstów.”

Michael Stipe (1960) amerykański muzyk rockowy (R.E.M.)

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Warszawa, 6 marca 2001.
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 119.

O strachu, O emocjach, O myślach, O zwierzętach

„Nigdy nie sądziłem, że muzyka stanie się moim zawodem. Nigdy nie zapadło postanowienie – będę muzykiem. Po prostu nagle się okazało, że nim jestem. Pamiętam, kiedyś czytałem taki artykuł o plemieniu na wyspie południowego Pacyfiku, w Polinezji. Antropolog, który odwiedził to plemię, zapytał po pewnym czasie: nie widzę kościołów, gdzie wy się modlicie. A oni na to: nie ma kościołów, bo my modlimy się cały czas, we wszystkim co robimy, wszędzie. Myślę, że ze mną i muzyką było tak samo.”

Moby (1965)

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Warszawa, 24 maja 2002.
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 105.

O muzyce, O myślach, O czasie, O czytaniu

„Medycyna zrodziła się ze współczucia do cierpiących. Pierwszymi lekarzami byli filozofowie, najwrażliwsi z wszystkich ludzi. Kiedy mówię pacjentowi, że ma nowotwór czy białaczkę, to chciałbym równocześnie zaprosić go na filiżankę gorzkiej kawy do kawiarni Noworolski. I wypijam połowę tej kawy. Robię to, by zmniejszyć jego obawy, by dodać mu odwagi, by pokazać, że warto walczyć. Ale jednocześnie, pijąc z nim tę kawę, biorę na siebie połowę jej goryczy. Połowę odpowiedzialności, strachu, wątpliwości pacjenta.”

Aleksander Skotnicki (1948) polski hematolog

Źródło: Piję z pacjentem kubek goryczy https://gazetakrakowska.pl/prof-aleksander-skotnicki-pije-z-pacjentem-kubek-goryczy/ar/3880765, z Aleksandrem Skotnickim rozmawia Maria Mazurek, Gazeta Krakowska, 28 maja 2015.

O ludziach, O strachu, O kawie, O piciu

„Gdy muzyk wkłada w grę uczucie, ludzie od razu to czują, rozumieją, co chce im przekazać. Myślę, że jest to szczególnie ważne na początku nauki. Nie robiłem tego i moja gra była bardzo chłodna i mechaniczna. Gdy zastosowałem tę zasadę w mojej muzyce, nagle doznałem olśnienia i zacząłem grać z większą pasją i bardziej spontanicznie.”

Kirk Hammett (1962) gitarzysta zespołu heavymetalowego Metallica

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Warszawa, 3 listopada 1998.
Źródło: Piotr Kaczkowski, Przy mikrofonie, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, ISBN 83-7052-806-6, s. 281.

O ludziach, O emocjach, O grach, O myślach

„Podczas spotkań przy pracy nad nową wersją The Lamb zorientowałem się, że spośród obecnych tam 14 osób jestem jedynym człowiekiem, którego oboje rodzice żyją. Mój tata ma teraz 88 lat. To (…) zdarzyło się dwa lata temu. Poczułem, że powinienem spędzić z nim trochę czasu. Ojciec od 40 lat ćwiczy jogę. Ja czasem też to robię ale niezbyt systematycznie. Pomyślałem, że byłoby wspaniale, gdybyśmy wyjechali na tydzień tylko z instruktorem jogi. I rzeczywiście to był świetny pomysł. Instruktor uczył na ćwiczeń dwuosobowych, w których jedna osoba za pomocą ciężaru swojego ciała rozciąga ciało drugiej. Dzięki temu byłem byłem z moim ojcem w kontakcie fizycznym. Któregoś razu po prostu wybuchnąłem płaczem. Tata przytulił mnie, jakbym był małym dzieckiem. To było dla mnie bardzo ważne. Zaproszenie go na ten wyjazd wymagało ode mnie pewnej odwagi. Dobrze byłoby zachęcić innych ludzi, żeby zrobili tak samo. Ja dzięki temu dużo zyskałem.”

Peter Gabriel (1950) brytyjski muzyk rockowy, wokalista i flecista

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Londyn, 9 maja 2000.
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 14–15.

O dzieciach, O ludziach, O ćwiczeniach, O rodzicach

„Próbowałem masę różnych rzeczy. Zwracam uwagę na to co robię, staram się cały czas doskonalić. Za każdym razem, kiedy coś gram, gram to nieco inaczej. Nie uważam siebie za artystę, który kiedykolwiek stał w jednym miejscu. Grałem przeróżną muzykę i wszystkie te style łączę teraz w Power Trio. Później będzie orkiestrowa wersja e.A nie wiem, co się stanie do tego czasu, myślę, że zdarzy się wiele różnych rzeczy. Może i moja gitara jest rozpoznawalna, ale nie możesz powiedzieć, że gram w kółko to samo.”

Adrian Belew (1949) amerykański muzyk rockowy, gitarzysta

Źródło: Miłosz Pieńkowski, "Nie uważam siebie za artystę, który kiedykolwiek stał w jednym miejscu" – wywiad z Adrianem Belew https://www.artrock.pl/wywiady/537/nie_uwazam_siebie_za_artyste_ktory_kiedykolwiek_stal_w_jednym_miejscu_-_wywiad_z_adrianem_belew.html, 25 listopada 2010, artrock.pl

O myślach, O czasie, O pewności siebie, O myśleniu

„Zawsze szukam nowych rozwiązań i brzmień. Nowe sposoby robienia czegoś zupełnie nowego to coś, co bardzo lubię. Nienawidzę nostalgii i patrzenia wstecz czy też rozważania na temat przeszłości. Dlatego też nie jestem zainteresowany w dostosowywaniu się do standardów muzycznych danej epoki. Zawsze staram się tworzyć coś, co wychodzi poza wszelkie ramy i oczekiwania. Często oczywiście mi się to nie udaje, ale czasami idzie mi naprawdę dobrze.”

Gary Numan (1958)

Źródło: Dominik Dwornicki, Ludzie tacy jak ja muszą ciągle coś udowadniać https://kvlt.pl/wywiady/gary-numan-ludzie-tacy-jak-ja-musza-ciagle-cos-udowadniac/, tłum. Marcel Szczepanik, kvlt.pl, 9 lutego 2019

O przeszłości, Nostalgia

„Każdy, kto traci kogoś bliskiego, stara się pamiętać tylko dobre czasy. My spędziliśmy mnóstwo czasu razem przez te 30 lat. Chyba znacznie bardziej pielęgnuję w pamięci wspomnienia z naszych początków, kiedy włóczyliśmy się vanem tylko w czwórkę, graliśmy w małych klubach dla kilku osób. Widzę to bardzo wyraźnie w porównaniu do niektórych z późniejszych lat, kiedy wszystko było tak szalone, a my tak zapracowani. Chyba dlatego, że to była po prostu ta nasza mała paczka – my. To było niesamowite, że udało nam się robić w życiu to, co robiliśmy. Graliśmy 30 lat, nagraliśmy wiele płyt, odnieśliśmy ogromny sukces.”

Noel Hogan (1971) irlandzki muzyk rockowy (The Cranberries)

o Dolores O’Riordan. Źródło: Justyna Grochal, Noel Hogan (The Cranberries): Myślisz, że rzeczy idą ku dobremu, a potem dzieje się coś takiego https://muzyka.interia.pl/wywiady/news-noel-hogan-the-cranberries-myslisz-ze-rzeczy-ida-ku-dobremu-,nId,2856417,from-embed-gallery, muzyka.interia.pl, 26 lutego 2019

O czasie, O sukcesie

„Nie znam recepty na to, jak przemówić do ludzi, ale staramy się robić to najlepiej, jak potrafimy. Nie trzeba znać angielskiego, żeby zorientować się, o czym jest dany utwór. Często słucham muzyki z tekstami w obcym języku i doskonale ją rozumiem, ale to nie ma żadnego znaczenia. Wspaniale byłoby poprzez muzykę poruszyć ludzi i w jakiś sposób wpłynąć na ich życie.”

Peter Buck (1956)

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Wiedeń, 6 listopada 1998.
Źródło: Piotr Kaczkowski, Przy mikrofonie, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, ISBN 83-7052-806-6, s. 246–247.

O życiu, O ludziach, O języku słowackim

„Prezydent Aleksandra Dulkiewicz kupowała alkohol w sklepie? A co, jest zakaz robienia takich zakupów? Nie wolno dorosłej osobie kupować alkoholu? Nie wolno Prezydentowi Miasta robić takich zakupów? Nie widzę tu żadnego problemu. To prywatna sprawa, nie urzędowa. Dajcie spokój!”

Andrzej Duda (1972) polski polityk, prezydent, prawnik

o nagraniu ze sklepu na którym Aleksandra Dulkiewicz kupuje alkohol. Źródło: gazeta.pl http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114884,24538402,duda-broni-dulkiewicz-nie-wolno-kupowac-alkoholu-to-prywatna.html#a=66&c=154&s=BoxNewsLink, 11 marca 2019

O alkoholu

„Mając w swym ręku funkcję dowódcy całego wojska, a w tym i duchowieństwa wojskowego, muszę robić także i kwalifikacje. Kwalifikacja moja w stosunku do biskupa Galla wypadła dla niego in minus, nigdy in plus. On był nierobem. Był on buveur et mangeur.”

Józef Piłsudski (1867–1935) polski działacz niepodległościowy i polityk, premier, Naczelnik Państwa, twórca tzw. rządów sanacyjnych

Pełen intryg i świństw, zrobił impertynencję Prezydentowi Rzeczypospolitej. Nie mogłem go ani chwili trzymać w wojsku. Lepiej zabić, niż w wojsku trzymać w sprzeczności z honorem. rozmowa z nuncjuszem apostolskim Francesco Marnaggim na temat wyboru nowego biskupa polowego WP po rezygnacji bpa Stanisława Galla. Źródło: wyborcza.pl http://wyborcza.pl/1,75515,8817497,Prezydent_Komorowski_idzie_wlasna_sciezka.html, 16 grudnia 2010