Cytaty na temat praca
strona 18

„Zrozumiałam jakie to szczęście, że wiele Mszy św. odprawia się na świecie, bo przez to wiele kar zasłużonych, wiele klęsk i nieszczęść publicznych bywa odwróconych. Widziałam jak wielkie błogosławieństwa i łaski Boskie spływają na tych, którzy uczęszczają na Msze św., jak przez to praca ich staje się pożyteczną, zasługi się pomnażają… jak często jedna osoba z rodziny, która Mszy św. słuchała, przynosi błogosławieństwo Boskie dla całego domu!”

Anna Katarzyna Emmerich (1774–1824)

Źródło: ks. Feliks Cozel T.J., Msza Święta. Jej znaczenie, korzyści, obrzędy i sposoby słuchania, Te Deum, wydanie II, s. 41, 42.

O nieszczęściu, O szczęściu, O domu

„Ja miałem to szczęście, że już byłem posłem i dziś mogę powiedzieć ile zrobiłem dla tego regionu. Nikomu nie udało się ściągnąć tylu pieniędzy na inwestycje lokalne w całym byłym województwie tarnowskim co mnie. Przede wszystkim czas na wzmocnienie rolnictwa, bo rolnik, gdy opłaca mu się praca na roli, to kupi maszyny, nawozy i wiele innych rzeczy potrzebnych w gospodarstwie. A to przecież da szansę na rozwój przemysłu, który musi to wyprodukować. I rzecz najważniejsza, powstrzymać wywóz za granicę znacznej części dochodu narodowego. Bo stać nas na to, aby produkować w Polsce jogurty, dobre sery, maszyny i wiele innych produktów, które teraz trafiają do nas z zagranicy. Dlaczego nie dać zarobić Polakom?”

Władysław Żabiński (1942) polski polityk i poseł

Źródło: Z czym do wyborów?, naszemiasto.pl, 18 września 2001 http://krakow.naszemiasto.pl/archiwum/188883,z-czym-do-wyborow,id,t.html?akcja=przejdz_nastepny

O szczęściu, O czasie

„Trzeba wreszcie skończyć z tym, co ekonomiści nazywają „eksternalizacją”, polegającą na nieuwzględnianiu kosztów społecznych i środowiskowych w PKB i zaliczaniu ich do kosztów nieproduktywnych. Eksternalizacja to przeniesienie na ekosystem towarzyszących produkcji kosztów ekologicznych i degradacji środowiska. To także złożenie na barki społeczeństw i jednostek kosztów produkcji (opieka socjalna, warunki pracy), których producent nie chce wziąć na siebie. To w końcu zrzucenie na konsumentów ryzyka zdrowotnego, którego nie chce się wziąć pod uwagę”

Daniel Cohn-Bendit (1945)

odpady toksyczne itd.
Co robić?

„Jeszcze jeden fragment pracy Marksa wyjaśnia nam dokładnie ten stosunek pomiędzy pracą i współdziałaniem. Ludzie - pisze Marks - poczynają się od zwierząt odróżniać, gdy tylko zaczynają wytwarzać sobie środki do życia - krok ukierunkowany na ich organizację cielesną.”

Bronisław Misztal (1946)

Marks, Engels t. 3. s. 27
Zagadnienia społecznego uczestnictwa i współdziałania
Źródło: s. 102 opublikowanej pracy habilitacyjnej Misztala

O ludziach, O zwierzętach

„Moja muza nie aniołem
Ani jak ci orły, ptacy
Ona z uznojonym czołem
Śpiewa piosnki boju, pracy.”

Antoni Kucharczyk (1874–1944) polski poeta ludowy

Z łąk i pól (1914)
Źródło: Muza

O aniołach, O śpiewie

„Gdyby żadne inne procesy ekonomiczne ani elementy współzawodnictwa nie zakłócały działania opisanego mechanizmu, w wyniku walki o pieniądz ludzie staliby się przedsiębiorczy i oszczędni. Efekt taki da się rzeczywiście zaobserwować wśród klas niższych, dla których normalnym sposobem zdobywania środków utrzymania jest praca produkcyjna. Odnosi się to szczególnie do klas pracujących w osiadłych społeczeństwach rolniczych, w których istnieje pewien podział własności i których prawa oraz obyczaje zapewniają tym klasom mniej lub bardziej określony udział w użytkowaniu produktów swojej pracy. Klasy niższe nie mogą w żaden sposób uniknąć pracy, więc fakt, że pracują, nie jest dla nich poniżający, przynajmniej wobec innych członków tej klasy. A nawet odwrotnie, ponieważ praca jest uznanym i akceptowanym sposobem ich życia, odczuwają pewną zabarwioną rywalizacją dumę z opinii dobrego, efektywnego pracownika. Jest to zazwyczaj jedyne dostępne dla nich pole współzawodnictwa. Wśród ludzi, którym możliwość zdobycia własności i okazję do rywalizacji daje jedynie działalność produkcyjna walka o prestiż oparty na posiadaniu powoduje wzrost pracowitości i oszczędności.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O pieniądzach, O ludziach, O walce

„Dzisiaj „S” rozmienia się na drobne. Lech Wałęsa miał rację: w 1990 r., po upadku komuny, należało zwinąć historyczne sztandary i rozpocząć pracę na własne konto.”

Jerzy Wartak (1947–2018)

Źródło: Józef Krzyk, To nie „S” gwizdała na Tuska, wyborcza.pl, 23 września 2010 http://wyborcza.pl/1,76842,8416421,To_nie__S__gwizdala_na_Tuska.html

„Adamek nigdy nie był klasycznym ciężkim, ze względu na warunki fizyczne, ale i brak nokautującego ciosu. Zresztą jednym uderzeniem nie powalał rywali też w wadze półciężkiej, były to kombinacje ciosów. A teraz dodatkowo stracił swoje atuty w postaci szybkości i pracy nóg. Więcej przyjmuje uderzeń niż kiedyś. Walka z Guinnem niekoniecznie może pokazać, jak dobry jest Tomek Adamek, ale może też pokazać, jak jest słaby…”

Przemysław Saleta (1968) bokser polski

o Tomaszu Adamku przed jego walką z Dominickiem Guinnem. Źródło: Saleta: nie wiem, w jakim kierunku podąża kariera Adamka, polsatsport.pl, 31 lipca 2013 http://www.polsatsport.pl/sporty-walki/boks/saleta-nie-wiem-w-jakim-kierunku-podaza-kariera-adamka.html#.U95n-GMrv6A

O sporcie, O walce

„Uprawiam sztukę aktorską i umieszczam ją w szeroko pojętym teatrze, filmie, serialu. Jestem aktorem zawodowym i z pasją wykonuję swój fach. Oczywiście mogę rozróżnić gatunki, w których biorę udział, począwszy od teatru klasycznego, poprzez one-man show – coś z pogranicza teatru i kabaretu, a skończywszy na pracy w telewizji, filmie, a ostatnio nawet w radiu.”

Rafał Rutkowski (1973)

Źródło: Marta Zastawna, Znalazłem to, czego szukałem, „Dziennik Elbląski”, nr 88, 15 kwietnia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/115392.html

„Tak jak muzyk rozpoznać może Mozarta, Beethovena czy Schuberta po wysłuchaniu kilku pierwszych taktów tak matematyk po przeczytaniu kilku stron pracy odróżni Cauchy'ego, Gaussa, Jacobiego, Helmholtza. Francuskich twórców wyróżnia wybitna formalna elegancja, podczas gdy Anglików, a szczególnie Maxwella, charakteryzuje znakomity zmysł dramatyczny.”

Ludwig Boltzmann (1844–1906) austriacki fizyk

Wie der Musiker bei den ersten Takten Mozart, Beethoven, Schubert erkennt, so würde der Mathematiker nach wenigen Seiten, seinen Cauchy, Gauß, Jacobi, Helmholtz unterscheiden. Höchste äußere Eleganz, mitunter etwas schwaches Knochengerüste der Schlüsse charakterisiert die Franzosen, die größte dramatische Wucht die Engländer, vor allem Maxwell. (niem.) reakcja Boltzmanna na jeden z artykułów Maxwella dotyczących dynamicznej teorii gazów. Źródło: Populäre Schriften http://books.google.pl/books?id=mecUAQAAMAAJ&q=Popul%C3%A4re+Schriften&dq=Popul%C3%A4re+Schriften&hl=pl&ei=2zg7TZDnOo2p8QOplcH6CA&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=1&ved=0CCoQ6AEwAA, Oekonomie Verlag Dr. Müller, 1925, s. 73.

O matematyce

„Palę, bo lubię. Nie głodzę się bo lubię jeść. Nie przejmuję się upływem czasu. Operacje plastyczne? To nie wchodzi w grę. Nie chciałabym stać się kimś obcym dla moich dzieci. Po za tym jestem aktorką i twarz to moje narzędzie pracy. Służy mi do wyrażania emocji. Sztuczna twarz wyraża sztuczne emocje.”

Kate Winslet (1975) aktorka angielska

O dzieciach, O czasie

„Dla chcących pisać mam parę prostych rad. Jeśli naprawdę chcecie to robić to nie bawcie się w pisanie, poświęćcie się temu w pełni. Po prostu regularnie siadajcie do pisania, jakby to było główne zajęcie w waszym życiu. Natchnienie nie istnieje. Istnieje tylko ciężka, codzienna, mozolna praca, sporo wyrzeczeń i widmo niepewności finansowej. Jeśli was to nie odstrasza i wciąż chcecie się poświęcić pisaniu to witam na pokładzie, a jeśli nie to radzę sobie poszukać jakiegoś łatwiejszego, mniej uciążliwego i bardziej intratnego zajęcia.”

Paweł Matuszek (1972)

Źródło: Kamil Trzeciakiewicz, Natchnienie nie istnieje, esensja.pl, 14 lipca 2011 http://www.esensja.pl/ksiazka/wywiady/tekst.html?id=12369&strona=10

„W uelastycznienie i jego zbawienny wpływ wierzą już chyba tylko dziennikarze ekonomiczni i eksperci organizacji reprezentujących przedsiębiorców. Poza Polską najbardziej elastyczny kodeks pracy w Europie ma Hiszpania i wiemy, jak wygląda tam sytuacja. Z badań wynika też, że elastyczne zatrudnienie wcale nie pomaga w uzyskaniu stałej pracy. Wejście w system pracy śmieciowej staje się dla pracowników ślepą uliczką. Z jednej śmieciowej pracy przeskakuje się do drugiej.”

Maciej Gdula (1977) sociolog

Źródło: Nadchodzi przyszłość, krytykapolityczna.pl, 27 maja 2011 http://www.krytykapolityczna.pl/Opinie/GdulaNadchodziprzyszlosc/menuid-197.html

O przyszłości

„Życie mnie bardzo doświadczyło, stało się coś, na co nie miałam żadnego wpływu. Zawsze myślałam, że każdy nowy dzień niesie jakąś nadzieję… Dla mnie było oczywiste, że muszę znowu mieć dziecko. Nie było innej drogi. Wtedy kompletnie wyłączyłam się z pracy. Zdecydowanie postawiłam na rodzinę. Nic innego mnie nie interesowało. Pamiętam, jak bardzo się ucieszyłam, kiedy usłyszałam, że znów urodzę synka.”

Aleksandra Nieśpielak (1973)

o śmierci syna. Źródło: Alina Mrowińska, ALEKSANDRA NIEŚPIELAK – Kocham całą sobą, „Gala”, 2 lipca 2009 http://www.gala.pl/gwiazdy/wywiady/zobacz/viewpointer/1/artykul/aleksandra-niespielak-kocham-cala-soba.html

O życiu, O śmierci, O dzieciach, O rodzinie

„Żadnemu psychoanalitykowi nie pozwoliłabym wykonać nad sobą pracy, która uwolniłaby mnie od patrzenia na świat z naiwnością dziecka. To daje poczucie wolności.”

Joanna Szczepkowska (1953) aktorka polska

Inne wypowiedzi
Źródło: Złote myśli, „Reader’s Digest. Przegląd – edycja polska”, 8/2003, s. 27

O dzieciach, O świecie, O myślach, O wolności

„Dziwne jest prawo naszego życia! Jestestwem swojem wrosnąć w kawałek ziemi; na lada marnym odłamie skały, wśród mchów, kamieni i piasków ugrzęznąć myślą i uczuciem, żyć i odradzać się, umierać!…
Czemże jest życie? Czerpaniem sił z ziemi i z nieba. A czem jest śmierć? Ona jest zwrotem, oddaniem wszystkiego, cośmy ze świata czerpali. Wiecznie w to jedno koło wpleceni, wiecznie spełniamy ten obowiązek my, wszyscy potomkowie przyrody. Smutni, czy szczęśliwi, ulegamy tylko prawu konieczności. Nad nami zawsze jedna tarcza jasnego słońca i niezliczone gwiazd miliony. Sąż one iskrami życia?
I po co życie wśród tych olbrzymów światła, ruchu? Aby czuć i myśleć? Aby przecierpieć wszystkie boleści, przebłądzić otchłań ciemności, poznać jedną prawdę, wyssać niekiedy kropelkę szczęścia? To dla człowieka za dużo, dla ciebie przyrodo – za mało.
Dlaczego w człowieku iskrzy się brylant życia, piękny w szczęściu, a może piękniejszy jeszcze w cierpieniu? Potężne siły wszechświata potrzebują tej marnej czaszki i bijącego serca, ażeby ziemi przelać dzielną moc swoją. A tak, zwikłani milionami węzłów z życiem całego świata, wpatrzeni w ciemne błękitu tonie i łańcuchem pracy przykuci do ziemi, spełniamy maleńką cząstkę dzieł niezmierzonej przyrody. Może być dumnym, kto wszechświat uczuwa w sobie! I uważa człowiek przyrodę za wielką, jeżeli sam jest wielki; on ją czcić musi, jeżeli czci – sam jest godny.
Ale człowiek na ziemi jest jeszcze dzieckiem, które nie dorosło swego przeznaczenia, nie dorosło uczuciem i myślą. On drży niespokojnie w puszczy, wśród wspaniałych kolumn, nakrytych zielonem sklepieniem, pod którem tak swobodnie gołębie gruchają i szczygły wyśpiewują pieśń godową. On w zamyśleniu lękliwie stąpa po kobiercu miękkich trawników, gdzie się do niego uśmiechają kwiaty sasanek, pierwiosnków i konwalij.”

Adolf Dygasiński (1839–1902) polski pisarz, publicysta i pedagog

W puszczy
Źródło: rozdz. II, s. 81, 82

O życiu, O śmierci, O dzieciach, O emocjach

„Rodzice nie byli całkiem zadowoleni z Józefa, chcieli, żeby przy wszystkich swoich uzdolnieniach sprawował jakiś świecki urząd, ale on nie miał do tego serca. Wydawał się im zbyt prosty i naiwny: modlitwa i ciche wykonywanie pracy były jego jedynymi zajęciami. Chłopiec uciekał przed ciągłym przekomarzaniem się braci. Często widywałam go – mógł mieć wtedy jakieś dwanaście lat – po drugiej stronie Betlejem, niedaleko późniejszej Groty Narodzenia, przebywającego u pobożnych kobiet. Należały one do małej wspólnoty esseńczyków mieszkającej na uskoku wzgórza, na którym leżało Betlejem, w szeregu pomieszczeń w skale. Budowali oni małe ogródki przy swoich mieszkaniach i uczyli dzieci innych esseńczyków. Widziałam często, że kiedy przy lampie modlili się ze zwojów w swoich mieszkaniach, Józef uciekał do nich przed swoimi braćmi i modlił się z nimi. Widziałam też, że przebywał w grotach, z których jedna stała się później miejscem narodzenia naszego Pana. Modlił się tam zupełnie sam albo wykonywał różne prace stolarskie, ponieważ w pobliżu kobiet należących do esseńczyków pewien stary stolarz miał swój warsztat; Józef często u niego przebywał, pomagając mu w jego pracy i poznając stopniowo to rzemiosło. Przydawała mu się bardzo znajomości miar, której nauczył się u swojego nauczyciela w domu.”

Anna Katarzyna Emmerich (1774–1824)

Źródło: Życie Maryi, bł. Anna Katharina Emmerich, Wydawnictwo M, Kraków 2008, s. 94–95.

O życiu, O kobietach, O dzieciach, O domu

„Czuję się dziś jak Tristan, który dostaje Nobla za miłość. Od Wrocławia dostałem wykształcenie, żonę, pracę i bardzo dużo satysfakcji.”

Bogdan Zdrojewski (1957) polityk i samorządowiec polski

Źródło: Zdrojewski: Od Wrocławia dostałem wykształcenie, żonę i pracę, wyborcza.pl, 24 czerwca 2013 17:45 http://wroclaw.wyborcza.pl/wroclaw/1,35771,14161141,Zdrojewski__Od_Wroclawia_dostalem_wyksztalcenie__zone.html#ixzz48HRHaBTx

O miłości, O wykształceniz

„Dzisiejsze đwięto zachęca przede wszystkim do ponownego odkrycia sensu i wartości pracy. Wzywa także do rozwiązania kwestii nierówności ekonomicznych i społecznych istniejących jeszcze w świecie pracy oraz do przywrócenia właściwej hierarchii wartości. Pierwsze miejsce bowiem w tej hierarchii powinna zajmować godność pracujących mężczyzn i kobiet, ich wolność, odpowiedzialność i współuczestnictwo. Zachęca też do uzdrawiania sytuacji niesprawiedliwości w duchu poszanowania wzorców wypracowanych przez etos „Solidarności.””

Piotr Libera (1951) polski duchowny katolicki, biskup

Źródło: homilia w kościele Miłosierdzia Bożego w Płocku podczas uroczystości ku czci św. Józefa Robotnika, 1 maja 2008

O kobietach, O wolności, Sens

„Studiujmy prace Przewodniczącego Mao, słuchajmy rad Przewodniczącego Mao, kierujmy się wskazaniami Przewodniczącego Mao, bądźmy godnymi bojownikami Przewodniczącego Mao.”

Lin Biao (1907–1971)

slogan umieszczony na wstępie pierwszego wydania czerwonej książeczki.
Źródło: Wyjątki z dzieł Przewodniczącego Mao Tse-tunga (Czerwona książeczka), Wrocław 2006

„Wydawałoby się, że z Lechem Kaczyńskim niewiele mnie łączy, ale to nieścisłość. W latach 70. zajmowaliśmy się Leninem, tyle że ja wysadzałem w powietrze jego pomniki, a on cytował jego dzieła w swojej pracy doktorskiej.”

Stefan Niesiołowski (1944) polityk polski, biolog

na zjeździe Platformy Obywatelskiej, 21 maja 2006. Źródło: Frontalny atak Platformy na PiS, „Gazeta Wyborcza”, 22 maja 2006 http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,53600,3359537.html

„W moralności surowego ojca nie mieści się na przykład zasiłek dla bezrobotnych. Nie masz pracy? To twoja wina, bo zabrakło ci dyscypliny. Ta moralność wyklucza też publiczną służbę zdrowia: każdy sam powinien płacić za leczenie, a jeśli go nie stać – cóż, niech choruje, zasłużył na to. W tym modelu bogaci są automatycznie dobrzy, ponieważ ich majątek jest oczywistą oznaką ich zdyscyplinowania i moralności.”

George Lakoff (1941) językoznawca amerykański

Źródło: rozmowa Katarzyny Wężyk, Prawica wojuje na słoniach, „Gazeta Wyborcza”, 23–24 sierpnia 2014.

O morzu

„Zostałam po prostu tak wychowana, by nie epatować tytułami. Obnoszenie się pochodzeniem niepoparte rzeczywistą pracą jest jak noszenie parasola bez płótna.”

Róża Thun (1954) działaczka społeczna, publicystka

Źródło: Magdalena Kursa, Róża Thun: nie rozliczajcie mnie z genealogii, „Gazeta Wyborcza Kraków”, 28 kwietnia 2009

„Kiedy przechodzę od przypadku do konkretu, od szczegółu do uogólnienia, od spojrzenia subiektywnego do zobiektywizowanego – postrzegam świat jako niezwykły, piękny, tajemniczy, ulotny, zmienny, wieloznaczny, spójny, ale i… przerażający. Stąd w pracach pewien niepokój, lęk. Lecz także afirmacja życia.”

Lucyna Kuśnierczyk (1936)

Źródło: Energia myśli, „Alma Mater” nr 144, luty 2012, s. 80.

O świecie, O myślach, O myśleniu

„Podkreślam raz jeszcze, że według mnie na wynik przekłada się trening sportowy i forma zawodnika. Jeżeli zawodnik jest w dobrej dyspozycji fizycznej, wtedy idzie za tym dobra dyspozycja psychiczna. Oczywiście może jeden mecz nie wyjść, ale wtedy drużyna przechodzi nad tym do porządku dziennego. Psycholog nie da nic, jeśli praca z psychologiem nie trwa minimum pół roku. Musi ona być niewymuszona, tylko człowiek musi się do takiej współpracy przygotować.”

Marek Chojnacki (1959) piłkarz polski

Źródło: Marek Chojnacki: Nie czas polować na czarownice, mmtrojmiasto.pl, 15 maja 2009 http://web.archive.org/web/20090517024349/http://www.mmtrojmiasto.pl/5569/2009/5/15/marek-chojnacki-nie-czas-polowac-na-czarownice?districtChanged=true

O czasie, O współpracy, Trening

„To, że ta postać jest właśnie taka, stanowiło największe wyzwanie tej roli. Dodawało jej pikanterii, ale też i smaczku. Z jednej strony było to wyzwanie, a z drugiej ogromna przyjemność otrzymać w ogóle taką propozycję. Oczywiście, gdybyś zapytał, czy obawiałem się grać geja, to do razu mówię, że nie. Jestem aktorem i wcielanie się w inne osoby jest w tym najciekawsze i najprzyjemniejsze. Naprawdę nie ma znaczenia, czy to gej, śmieciarz, czy ktokolwiek inny. Są to wyzwania aktorskie, a roli w żadnym wypadku nie utożsamiam z samym sobą. To tylko moja praca. Jeśli chodzi natomiast o moją seksualność, jestem do niej przekonany stuprocentowo.”

Bartosz Obuchowicz (1982) polski aktor

o roli homoseksualisty. Źródło: wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=49686

O przyjemności

„Podejmując decyzję związania się z serialem M jak miłość, nie miałam pojęcia i nikt go nie miał, jak długo produkcja utrzyma się na antenie. Wspaniale jest odnieść sukces, ale sukcesu na taką skalę nikt nie planował. Nie wiem też, czy zdecydowałabym się wcielić w rolę Hanki (…) wiedząc, że przygoda ta potrwa 11 lat. W naturze aktora leży zmienność, bo tylko ona rozwija. Trzeba stawiać sobie kolejne wyzwania, pracować z różnymi reżyserami. Dzięki temu zawód nie staje się rutyną. Dążę do tego, by nie zostać zaszufladkowaną. Cały czas gram w teatrze, który jest miejscem dającym mi poczucie zawodowej wartości. Od wielu lat godzę pracę w telewizji, teatrze, dubbingu i filmie. Nie jest to łatwe.”

Małgorzata Kożuchowska (1971) aktorka polska

Źródło: Ola Szatan, H jak Hanka, czyli d jak dość, „Polska Dziennik Zachodni”, 24 grudnia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/129914.html

O miłości, O naturze, O decyzjach, O czasie

„Uwielbiam z nim grać. Shahrukh jest całkowitym profesjonalistą w tym co robi. Jego emocjonalny wkład sprawia, że każda scena staje się wyjątkowa. Pomaga bohaterce w jej wysiłku i dokłada wszelkich starań aby osiągnąć perfekcję. Mój styl pracy doskonale pasuje do stylu pracy Shahrukha. Nasza etyka, stosunek i podejście do tego co robimy są takie same. Dlatego możemy stworzyć na ekranie magię.”

Shah Rukh Khan (1965) indyjski aktor i producent filmowy

Autorka: Kajol Źródło: Kajol i Shahrukh, kajoldevgan.dbv.pl http://kajoldevgan.dbv.pl/readarticle.php?article_id=1

O wysiłku, O perfekcji

„Zimą panowała temperatura od −40 do −60 st. C, w mieszkaniu często było nocą −20 st. C. W lecie na słońcu ponad 60 st. C, jajko gotowało się zasypane piaskiem (…) Wysadzano rodziny na drodze, a mieszkańcy zabierali nas do domów. We wsi były dwa kołchozy (…) Przy domach można było sadzić tylko kartofle. Nawet za pojedyncze źdźbło zboża można było trafić do łagru. Zboże wyłącznie siał kołchoz. Po zbiorach oddawało się taką ilość plonów, jaka wynikała z planu. Jeśli coś zostało, dzielono między pracujących w kołchozie. Za całoroczną pracę można było dostać „nawet” 2 pudy (32 kg) zboża. Jeśli jednak zbiory były mniejsze, wszyscy musieli dopłacić. Mimo to przeżyliśmy. O głodzie nie ma sensu opowiadać. Kilka miesięcy na jednym kartoflu dziennie to coś innego niż brak kanapki na drugie śniadanie.”

Andrzej Gwiazda (1935) polski działacz związkowy

o zesłaniu w Kazachstanie. Źródło: Nie poddaliśmy się poprawności politycznej, naszdziennik.pl, 28 czerwca 2008 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20080628&typ=my&id=my11.txt

O domu, O zimie, O gotowaniu, Sens

„Pracowałem całe życie z robotnikami. Im zawdzięczam, że praca moja nie poszła na marne, ku nim z ostatnią myślą się zwracam, żegnając się z nimi. Mam nadzieję niezłomną, że życie ich stanie się lżejsze, że będą silni i zdrowi moralnie, że urzeczywistnią wspólne ideały. Żegnam towarzyszy i przyjaciół, z którymi tyle współpracowałem wspólnie, i proszę ich o życzliwą pamięć dla tych wspólnych wysiłków. Wszystkich proszę o przebaczenie mych błędów i niepamiętanie cierpień, które im w życiu wyrządziłem. Myśl o śmierci dawno już jest dla mnie początkiem wyzwolenia.”

Ignacy Daszyński (1886–1936) polski polityk

fragment testamentu politycznego, opubl. 22 listopada 1936.
Źródło: Walentyna Najdus, Ignacy Daszyński 1866–1936, Warszawa 1988

O życiu, O śmierci, O myślach, O przebaczeniu

„Dopiero od dwóch miesięcy jest ze mną odrobinę lepiej. Mam na myśli psychikę. Na tyle lepiej, że pozwalam sobie zawalczyć o swoje życie i powoli wracam do pracy. I do Varius Manx. Mam takie uczucie, jakbyśmy rodzili się na nowo, chociaż w bólu.”

Robert Janson (1965)

Źródło: Gdyby cofnąć czas..., „Viva!” http://polki.pl/viva_exclusive_artykul,10018133.html

O życiu, O emocjach, O myślach, O czasie

„Życie to praca, rzemiosło, którego trzeba się nauczyć. Kiedy człowiek, przebywszy wszystkie bóle życia, nauczył się go wreszcie, fibry jego hartują się i nabywają pewnej gibkości, która pozwala im panować nad swą wrażliwością.”

Honoriusz Balzac Komedia ludzka

Komedia ludzka, Gobseck (z tomu Czerwona Oberża i inne opowiadania, Polskie Tow. Wydawców Książek, Warszawa 1987)

O życiu

„Oni [sympatycy teologii wyzwolenia] po prostu żyli z ubogimi na co dzień. Zdarza się, że każdą pracę z ubogimi ktoś kojarzy z marksizmem czy z terroryzmem, takich domorosłych interpretatorów jest wielu, także w Polsce. Oni nigdy nie mieli do czynienia z doświadczeniem Comunita di base, z tym że się razem czyta Pismo i w jego świetle próbuje się żyć razem z ludźmi, którym się to Pismo czyta. Tego nikt tutaj nie próbował, a ludzie, którzy tu się próbowali z tym przebić, nie byli słuchani. To było niepoprawne politycznie, a też strategicznie polskim biskupom było nie na rękę.”

Stanisław Obirek (1956) teolog polski, były jezuita

Źródło: rozmowa Cezarego Michalskiego, Obirek: Teologia Wyzwolenia znów jest w Kościele „legalna”, krytykapolityczna.pl, 3 kwietnia 2013 http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/opinie/20130403/obirek-teologia-wyzwolenia-znow-jest-w-kosciele-legalna

O ludziach, O czytaniu

„Przepraszam, że niegodziwe rzeczy robiłem… Tylko tyle da się powiedzieć. (…)
Czynami można zaświadczyć, że przyznaje się do popełnionych błędów. Tej Polsce służyłem najlepiej, jak umiałem. Starałem się popełniać jak najmniej błędów, jak najmniej niegodziwości. (…)
W Polsce nie wszystko było złe… (…)
Ja się wielu rzeczy wstydzę… (…)
Wstydzę się, że prześladowano akowców. Wstydzę się, że w 1946 r. był pogrom kielecki. Także się wstydzę 1968 roku. Wielu rzeczy.
Ale z wielu rzeczy w tej Polsce jestem dumny. Jestem dumny, że tymi rękami odgruzowywałem Warszawę, że tymi rękami zasiedlałem ziemie zachodnie, że odbudowywałem przemysł, że rozbudowywałem tę Polskę. Dosłownie. Miałem paluchy poharatane od fizycznej pracy.”

Czesław Kiszczak (1925–2015) polski wojskowy i polityk

Źródło: Pożegnanie z bronią, 6 lutego 2001 http://wyborcza.pl/1,76842,126501.html

O pożegnaniu

„Moja praca zasadnicza jako sekretarza ograniczała się do pracy kancelaryjnej. Przyjmowałem korespondencję, dokumenty, które przychodziły z Sekretariatu Stanu (Kurii Rzymskiej) i przygotowywałem je do wglądu Ojcu Świętemu. Uczestniczyłem w zapraszaniu gości na Msze święte poranne do kaplicy prywatnej Ojca Świętego i w jej przygotowaniu. Często też towarzyszyłem Ojcu Świętemu podczas audiencji prywatnych i w czasie jego pielgrzymek. Przez pewien czas w wolnych chwilach czytałem Ojcu Świętemu różne książki. Załatwiałem codzienne bieżące sprawy związane z prowadzeniem domu, kancelarii prywatnej itp.”

Mieczysław Mokrzycki (1961) polski arcybiskup

o współpracy z Janem Pawłem II. Źródło: Jan Paweł II wiele mnie nauczył, gloskarmelu.pl, 6/2008 http://www.gloskarmelu.pl/artykuly/pokaz/37/jan-pawel-ii-wiele-mnie-nauczyl

O książkach, O domu, O czasie, O czytaniu

„Istnieje wiele komiksowych serii stripowych – kilka dobrych, sporo średnich i dużo takich, które są tylko nieciekawym tłem. Wszystkie mają swoje zestawy postaci, interesujących albo nie, wszystkie posklejane są i pozszywane razem dialogami, czasem dobrymi, czasem nie. Bardzo niewiele pojawia się jasnych gwiazd, dysponujących tą szczególną magią, która skłania do porównań z dawnymi mistrzami. Patrząc na prace wymienionych wcześniej Herrimana i Kelly’ego, widzimy tak rzadko obecnie spotykane połączenie pomysłu i sztuki; widzimy przekonanie, że słowa mogą udoskonalić grafikę, a grafika może to samo uczynić dla słowa pisanego – widzimy starannie dobraną mieszankę obu elementów, budzącą zachwyt świadczący o geniuszu.”

Pat Oliphant (1935)

Źródło: Przedmowa w: Bill Watterson, Coś się ślini pod łóżkiem z serii Calvin i Hobbes (tom 2), tłum. Piotr Władysław Cholewa, Wydawnictwo Egmont Polska, Warszawa 2004, ISBN 8323730067, s. 3.

O czasie

„Kto nie miał szczęścia otrzymać w szkole gruntownego wykształcenia religijnego, ten ściśle w sumieniu obowiązany jest lukę tę własną pracą wypełnić. Jest to niezmiernie ważne zarówno ze względu na własne osobiste życie religijne, jak i ze względu na wpływy, które się winno wywierać na otoczenie, czyli innymi słowy na akcję katolicką (…) aby brać czynny udział w akcji, którą się toczy pod sztandarem katolickim nie wystarcza być tylko katolikiem dobrej woli, ale że należy być katolikiem oświeconym, wykształconym, dobrze przygotowanym do pracy, znającym dobrze zasady, którymi Kościół w danej dziedzinie się kieruje. Inaczej słaby rozwój i zamieranie inicjatyw katolickich.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

Źródło: Przewodnik po literaturze religijnej i pokrewnych dziedzinach filozofii i nauk społecznych, s. 13

O życiu, O wykształceniz, O literaturze, O nauce

„My nie odejdziem,
choć odejść możem
i nikt
do pracy
nie goni.
N a s z e my drzewo
na n a s z y m torze
ładujemy na n a s z e wagony.”

Włodzimierz Majakowski (1893–1930) poeta rosyjski

O odejściu, O drzewach

„Nie był to wybór do końca planowany, gdyż najpierw zdawałem na kulturoznawstwo do Opola. Potem dowiedziałem się z gazety, że otwierają szkołę teatralną we Wrocławiu i postanowiłem tam spróbować swoich sił. Nie wiem, czy był to świadomy wybór; na pewno fascynacja. Teraz, po tylu latach pracy, mogę powiedzieć, że nie żałuję swojej decyzji. Choć przyznam: gdybym miał zacząć od początku jeszcze raz, to wybrałbym inne studia – operatorskie.”

Tadeusz Szymków (1958–2009) aktor polski

Źródło: Wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=44101

O decyzjach, O studiach

„Może to szokujące, ale po raz pierwszy obejrzałam Fortepian dopiero jakieś cztery czy pięć lat temu. To trudny film (…). Pamiętam, że czasami to była ciężka praca, ale ominęły mnie trzy miesiące szkoły – oto coś fantastycznego!”

Anna Paquin (1982) aktorka nowozelandzka

Źródło: „InStyle” nr 4/2011

„Mało który z poważnych twórców nie uznawał pracy jako nieodłącznego atrybutu pisarstwa.”

Melchior Wańkowicz (1892–1974) polski publicysta i pisarz

Źródło: Karafka La Fontaine'a, tom 2, Wydawnictwo Literackie, 1972, s. 342.

„Mężczyźni nie są obarczeni obowiązkami domowymi, obowiązki matki są bardziej absorbujące niż ojca. Przy tym kompozytorzy mają jakieś szczególne dla dobrych żon, rezygnujących ze swych osobistych ambicji na rzecz pracy twórczej, a przecież nonsensem byłoby, aby mąż kompozytorki rzucił zawód albo zajął się domem dlatego tylko, iż miał nieszczęście ożenić się z kompozytorką.”

Grażyna Bacewicz (1909–1969) polska kompozytorka

Źródło: Sławomir Koper, Życie artystek w PRL, Wydawnictwo Czerwone i Czarne, Warszawa 2013, ISBN 9788377000670, s. 298.

O życiu, O mężczyznach, O nieszczęściu, O domu

„Istniejącej medialnej koalicji PO-SLD-PSL nie podoba się Radio Maryja, bo mówi prawdę i staje w obronie RP oraz ludzi świata pracy.”

Stanisław Kogut (1959) polityk polski, kolejarz, senator VI kadencji

Źródło: Koalicja przeciw Radiu Maryja, naszdziennik.pl, 24 lipca 2010 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20100724&typ=po&id=po22.txt

O ludziach

„W Europie konkurujemy dziś głównie tanią pracą. Jesteśmy jednak częścią Unii, strefy wolnego przepływu kapitału, ale i siły roboczej. Może zatem domniemywać, że nasze płace będą rosnąć, bo wspólny rynek wyrównuje standardy.”

Jolanta Fedak (1960)

Źródło: krytykapolityczna.pl, 10 marca 2011 http://www.krytykapolityczna.pl/Wywiady/FedakDemografiatofetysz/menuid-77.html

O sile

„Stalin odwrócił się do mnie i powiedział, „Dobrzy robotnicy na fabryce powinni dostać pałki, by móc zbić Żydów na kwaśne jabłko pod koniec dnia pracy…” Mołotow, Beria i Malenkow byli przy tym. (Ale nie Kaganowicz. Stalin nigdy nie pozwalał sobie na antysemickie uwagi w obecności Kaganowicza).”

Nikita Chruszczow (1894–1971) przywódca ZSRR

Pamiętniki
Źródło: tom 2, s. 49.

„Nic tak nie zniechęca trenera do pracy, jak takie zachowanie. Przecież Leo Beenhakker nie tylko przeżywał przegrany mecz. Ale też czuł odpowiedzialność za piłkarzy, których zabrał na międzynarodowy mecz, a którzy za trzy dni grają ligowe spotkania. A tu trójka idzie w „bajo bongo” z dziennikarzami sportowymi. Swoją droga ciekawe, czy dziennikarze też zostaną zawieszeni przez redakcje, tak jak piłkarze.”

Antoni Piechniczek (1942) piłkarz polski, trener

o zawieszeniu trzech piłkarzy po libacji alkoholowej z dziennikarzami. Źródło: tvn24.pl http://www.tvn24.pl/0,1562088,0,1,pilkarze-poszli-w-bajo-bongo-z-dziennikarzami,wiadomosc.html, 22 sierpnia 2008

O zachowaniu

„Heroizm w pracy apostolskiej przejawia się w odważnym podejmowaniu dzieł i zadań najtrudniejszych w danym środowisku, zaniechanych przez innych jako beznadziejne…”

Franciszek Blachnicki (1921–1987) polski duchowny katolicki, inicjator Ruchu Światło-Życie

„Sfotografujemy mordę za mordą. Opublikujemy dane. Wywiesimy plakaty w miastach, dzielnicach, na ulicach – wszędzie tam gdzie żyją. Tam ich powiesimy, aby każdy widział z imienia i nazwiska kto jest faszystą. Będziemy na nich pluć, wsadzać do więzienia, gnębić w miejscu pracy. Niech czują się słabi, niech się boją. Wyśmiejemy ich, ich znajomych, ich bliskich. Udzielimy pomocy każdemu kto padnie ofiara ich przemocy.”

Janusz Palikot (1964) polski polityk

Źródło: Stop faszystom! http://januszpalikot.natemat.pl/67311,stop-faszystom, natemat.pl, 7 lipca 2013

O pomocy

„Udział w szkoleniu esbeków jest rzeczą dyskwalifikującą. Dzisiaj w demokratycznej i niepodległej Polsce można spodziewać się, że prawo i ustrój prawny naszego kraju będą kształtowali ludzie wolni od jakichkolwiek związków z komunistycznym aparatem represji i terroru. Muszę przyznać, że jestem zaskoczony informacją o pracy Filara dla szkoły oficerów MSW w okresie PRL, ale to też wiele wyjaśnia, dlaczego znajduje się w gronie osób, którym lustracyjna działalność IPN przeszkadza.”

Stanisław Pięta (1971) polski prawnik i polityk

Źródło: Poseł, co esbeków szkolił, naszdziennik.pl, 2 lipca 2008 http://www.naszdziennik.pl/index.php?typ=po&dat=20080702&id=po31.txt

O ludziach

„Płk Bociański na każdem zajmowanem stanowisku wyróżniał się wybitną inicjatywą i jako wybitnie ideowy oficer pracą swą przyniósł dla wojska b. wielkie korzyści.”

Ludwik Bociański (1892–1970) polski wojskowy i działacz polityczny

charakterystyka dokonana przez gen. Kazimierza Fabrycego we wniosku orderowym Źródło: Andrzej Krzak, Pułkownik dyplomowany Ludwik Bociański – oficer i wojewoda http://www.caw.wp.mil.pl/biuletyn/r3/r3_11.pdf

„Katolicy polscy co dnia pogłębiając swój wielki udział w pracy całego narodu, jednocząc się we wspólnym Froncie Narodowym, będą dalej pracować nad tym, aby stwarzać perspektywę dla misji Kościoła w nowej epoce, usuwać istniejące trudności i nie dopuszczać do tragicznych konfliktów w sumieniach wierzących, jak to miało miejsce w związku z procesem ks. bp. Kaczmarka. Wierzymy bowiem najgłębiej, że nawet najbardziej bolesne i tragiczne pomyłki nie mogą zmienić faktu, że przyszłość należy do ustroju społecznego, w którym żyjemy, i że w tej przyszłości Kościół znajdzie właściwe swojej misji religijnej miejsce, a ludzie wierzący na równi z ludźmi innych światopoglądów będą tej przyszłości współtwórcami.”

Tadeusz Mazowiecki (1927–2013) polski polityk, premier RP

Źródło: Wnioski, [w:] „Wrocławski Tygodnik Katolicki” nr 5, s. 3–4, 27 września 1953, przedruk w tygodniku „Nasza Polska” nr 4 (225), 26 stycznia 2000, s. 11.

O ludziach, O przyszłości

„Lubię swoją pracę, w filmie liczy się przede wszystkim komunikacja między reżyserem a aktorem. Jeśli jest dialog, nie ma znaczenia, ile razy ktoś stał wcześniej za kamerą. Patrzę na to tak: liczy się TEN moment, TEN film, TA rola.”

Fele Martínez (1975)

Źródło: Wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=50079

O komunikacji

„Z grozy wojny wyłania się nowy świat, przynosząc nowe doświadczenia i ludzkie cierpienia, ale z pewnością także postęp i osiągnięcia. Ciężkie to będą czasy dla ludzi, dopóki nie nadejdzie dzień, który połączy narody w zgodzie, tworząc podstawę dla pokojowej pracy i porozumienia. Przed nami jawią się niezliczone problemy związane z zawieszeniem broni i końcem wojny. Trudności wydają się nie do przezwyciężenia, lecz teraz bardziej niż kiedykolwiek my, Finowie, musimy wykazać się cechami, które w czasie ubiegłych lat stanowiły o naszej sile: jednością i opanowaniem. Wytężając wszystkie nasze siły w skrzętnej pracy i wyrzeczeniach, możemy przetrzymać wszystkie burze dziejowe i zapewnić państwu przetrwanie i przyszłość.”

Carl Gustaf Mannerheim (1867–1951) prezydent Finlandii

ostatni rozkaz, który wydał jako wódz naczelny, 31 grudnia 1944. Źródło: Carl Gustaf Mannerheim i wojna kontynuacyjna 1941–1944, phw.org.pl, 21 sierpnia 2011 http://phw.org.pl/historia-wojskowosci/artykuly-naukowe-i-publicystyka/wojny-bitwy-kampanie/ii-wojna-swiatowa-1939-1945/310-carl-gustaf-mannerheim-i-wojna-kontynuacyjna-1941-1944.html

O wojnie, O ludziach, O świecie, O historii

„Po ciężkim dniu pracy chcę tylko wrócić do domu, iść do łóżka i obejrzeć Przyjaciół.”

Colin Farrell (1976) aktor irlandzki

O domu

„(…) chodzi o to, żeby radość, jaką odczuwam na końcu każdego biegu, przetrwała do dnia następnego. Tę samą taktykę stosuję, gdy piszę powieść. Każdego dnia przerywam w miejscu, w którym wiem, że mógłbym pisać dalej. Spróbujcie tego, a praca pójdzie wam kolejnego dnia zaskakująco łatwo. (…) Żeby wytrwać w czymkolwiek, trzeba utrzymać rytm.”

Haruki Murakami książka O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu

O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu (2007)

Radość

„Chodziło o to, by wybraną agentkę, która dopiero miała zostać zwerbowana, najpierw całymi tygodniami, a może i miesiącami poddawać obróbce psychologicznej i wywierać na nią sugestywny wpływ, tak aby pewnego dnia zrodziło się pragnienie wykonywania dla mnie pracy szpiega.”

Jerzy Sosnowski (1896–1942)

na temat Benity von Falkenhayn, sekretarki w Ministerstwie Obrony Rzeszy, żony porucznika Abwehry i swojej kochanki, grudzień 1926.
Źródło: Janusz Piekałkiewicz, Dzieje szpiegostwa, Warszawa 1999.

O kochankach

„Rozmaite prace, uważane aż po koniec średniowiecza za biografie, to właściwie kroniki nieuwydatniające indywidualnych rysów człowieka, którego zamierzają sławić.”

Jacob Burckhardt (1818–1897) szwajcarski historyk sztuki

Kultura Odrodzenia we Włoszech (1860)

„Praca nie jest celem samym w sobie, tylko środkiem do robienia czegoś więcej.”

Monika Mrozowska (1980) polska aktorka

„Po demokratycznym zwrocie w Polsce umocniło się przekonanie, że Polacy to obiboki i złodzieje samochodów. Natomiast jeszcze inni twierdzą, że Polacy gotowi są pracować za każdą stawkę i zabierają pracę Niemcom.”

Günter Verheugen (1944) polityk niemiecki

Źródło:, PAP, 11 lipca 2003

„Proszę spojrzeć, ile pieniędzy wycieka z naszego systemu VAT, ile miliardów wycieka z Polski za granicę lub na różnego rodzaju triki, których dopuszczają się międzynarodowe koncerny, by nie płacić w Polsce podatków, lub płacić niewiele. Kluczem do naprawy jest uzdrowienie sytuacji demograficznej, walka z bezrobociem. Będzie godna praca i godna płaca, będą się rodzić dzieci, to i system emerytalny będzie wyglądał inaczej. Oczywiście, by tak się stało, trzeba podejmować wiele rozważnych, ale odważnych działań, obliczonych na wiele lat naprzód.”

Andrzej Duda (1972) polski polityk, prezydent, prawnik

Źródło: Krzysztof Różycki, Zmiany, zmiany, zmiany? (rozmowa z Andrzejem Dudą), „Angora” nr 21 (1301), 24 maja 2015, s. 14.

O dzieciach, O walce

„Osiem godzin pracy, osiem godzin odpoczynku, osiem godzin snu.”

Robert Owen (1771–1858) walijski działacz socjalistyczny

Eight hours labour, Eight hours recreation, Eight hours rest. (ang.)
hasło sformułowane w 1817 r.
Źródło: Wojciech Orliński, Prawo do majówki. Święto Pracy wczoraj i dziś, „Gazeta Wyborcza”, 30 kwietnia-1 maja 2013.

„Jednym z moich marzeń jest praca z reprezentacją Polski, jak i chciałbym polski zespół wprowadzić do Ligi Mistrzów.”

Adam Nawałka (1957) piłkarz i trener polski

Źródło: Praca z kadrą to marzenie Adama Nawałki. Spełni się po czterech latach?, sportowefakty.pl, 22 października 2013 http://www.sportowefakty.pl/pilka-nozna/392856/praca-z-kadra-to-marzenie-adama-nawalki-spelni-sie-po-czterech-latach

„Jestem wdzięczna Panu Bogu za to, że mogłam tam przebywać i pomagać ludziom. To były lata ciężkiej, ale szczęśliwej pracy. Przez ten czas zaznałam wiele serdeczności i życzliwości, wiele dobra szczególnie od osób, które spotkałam w Afryce.”

Wanda Błeńska (1911–2014) polska lekarka i misjonarz

podczas uroczystości z okazji swoich 100. urodzin zorganizowanej na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu. Źródło: Wanda Błeńska świętowała 100 urodziny, poznan.naszemiasto.pl, 28 października 2011 http://poznan.naszemiasto.pl/artykul/galeria/1141289,wanda-blenska-swietowala-100-urodziny-zdjecia,id,t.html

O Bogu, O urodzinach, O czasie

„Wielce szanowny Lwie Nikołajewiczu! W ostatnim czasie coraz mocniej uświadamiam sobie, ile trudu, sił i zdrowia kosztowało wielu ludzi to, że dotychczas korzystałam z cudzej pracy. Korzystałam z niej i część czasu poświęcałam na zdobycie wiedzy, sądząc, że dzięki niej z czasem stanę się w jakiś sposób pożyteczna dla ludzi. Teraz jednak widzę, że wiedza, jaką posiadam, nie jest nikomu potrzebna, że nie potrafię zastosować jej w życiu, by bodaj trochę naprawić zło, które sprawiłam swoim nieróbstwem – nie potrafię tego, nie wiem, co powinnam w tym celu robić…”

Nadieżda Krupska (1869–1939) rosyjska działaczka komunistyczna

początek listu do Lwa Tołstoja, który wystosował apel do wykształconych dziewcząt, by zabrały się do poprawiania i udoskonalania znanych książek w celu przystosowania ich do czytania przez ludzi prostych
Źródło: Larysa Wasiliewa, Kremlowskie żony, op. cit., s. 20.

O ludziach, O książkach, O wiedzę, O złu

„Matematyka podobna jest do wieży, której fundamenty położono przed wiekami, a do której dobudowuje się coraz wyższe piętra. Aby zobaczyć postęp budowy, trzeba iść na piętro najwyższe, a schody są strome i składają się z licznych stopni. Rzeczą popularyzatora jest zabrać słuchacza do windy, z której nie zobaczy ani pośrednich pięter, ani pracą wieków ozdobionych komnat, ale przekona się, że gmach jest wysoki i że wciąż rośnie.”

Hugo Steinhaus (1887–1972) polski matematyk

Źródło: Czem jest matematyka i na czem polega jej postęp?

O matematyce, O wieku

„Ręce przy pracy, serce przy Bogu.”

Edmund Bojanowski (1814–1871) polski błogosławiony Kościoła katolickiego

Źródło: Bł. Edmund Bojanowski - świecki założyciel rodziny zakonnej http://www.niedziela.pl/artykul/5736/Bl-Edmund-Bojanowski---swiecki-zalozyciel, niedziela.pl, 6 sierpnia 2013 r.

O Bogu, Serce

„Był wzrostu wysokiego strzelistego, długiej a suchej twarzy, łysy na głowie, mowy szczebietliwej, obyczajów prostych, myślistwem około zwierza i ptactwa wszelkiego nader się bawiący (…). Nie pyszny, trzeźwy, bo wina, piwa i miodu nie pijał; utratny, nie budowany, w łaźni się z winnikiem zawżdy chłostał; pracy, zimna, wiatru, dymu, upalenia słonecznego cierpliwy, a we wszystkim ojcu Jagiełłowi podobny; małżonkę swoją Elżbietę nad obyczaj miłował, ona także jego.”

Kazimierz IV Jagiellończyk (1427–1492) król Polski

Źródło: Kronika polska, litewska, żmodzka i wszystkiej Rusi Macieja Stryjkowskiego. Wydanie nowe będące dokładnym powtórzeniem wydania pierwotnego królewieckiego z roku 1582 (…).T.2. Warszawa 1846

„Dla mnie najważniejszym etapem jest praca z grupą osób w architekturze. Praca na obecności. Skupienie i moment, kiedy człowiek staje się instrumentem reagującym na impulsy, odnajdującym dźwięki łączące niewidoczne na pierwszy rzut oka relacje obecne w rzeczywistości. Pisał o tym Acconci. Jeśli ma powstać obraz, który komponujemy dla widza, nie będzie to widok akcji, ale widok powstały poprzez akcję. Ten widok akcji właśnie uważam za słabość niektórych, zbyt teatralnie widowiskowych performansów. Zostawiają zbyt mało przestrzeni wyobraźni.”

Zorka Wollny (1980)

Źródło: Anka Herbut, Długo i z bliska http://www.dwutygodnik.com/artykul/4334/, Dwutygodnik.com nr 102/2013.

O rzeczywostości, O relacjach, Obraz

„Nic nie jest właściwie pracą, dopóki nie masz ochoty, by robić coś innego.”

James Matthew Barrie (1860–1937) szkocki pisarz

„Jestem zwolennikiem solidnego przygotowania i uroczystego przecięcia wstęgi. A potem junacy do pracy, młoty do roboty.”

Monika Szwaja książka Dziewice, do boju!

Dziewice, do boju!

„Za czasów Ceauszescu antykoncepcja była zabroniona, pigułki też. Kobieta musiała urodzić pięcioro dzieci, zanim pozwolono jej usunąć kolejną ciążę. Lub musiała mieć więcej niż 45 lat. Sama usunęłam dwa razy. Za pierwszym razem pracowałam jeszcze w fabryce maszyn. Nie mogłam zrobić tego w klinice, bo tam zatrudniano lekarzy związanych ze służbami bezpieczeństwa. W zakładowej toalecie koleżanka z pracy wsadziła mi do macicy plastikową żyłkę od okrągłych drutów. Musiałam ją nosić trzy doby. Jej drugi koniec przyklejony był do uda. Nosiłam spódnice, żeby zapewnić dopływ powietrza do macicy. Za drugim razem koleżanka przyniosła mi tylko żyłkę. Resztę zrobiłam sama. Siedziałam w łazience, nad lustrem, które położyłam na ziemi.”

Herta Müller (1953)

Źródło: wyborcza.pl, 21 czerwca 2009 http://wyborcza.pl/1,76842,6734227,Przecwiczylam_smierc.html?as=3&startsz=x#ixzz0vW5V7rFs

O kobietach, O dzieciach

„Począwszy od czasów kleryckich, w Seminarium Duchownym w Krakowie, całe moje życie kapłańskie związane jest z osobą kard. Wojtyły a później Ojca Świętego Jana Pawła II. Uważam to za wielki dar Opatrzności, za który stale Bogu dziękuję i ciągle z niepokojem zadaję sobie pytanie, na ile potrafiłem go w swoim kapłańskim i biskupim życiu wykorzystać… Nie tylko udzielił mi On wszystkich święceń, łącznie z pełnią kapłaństwa w biskupstwie, ale był przede wszystkim niedościgłym wzorem Kapłana i Pasterza rozmiłowanego w Chrystusie i w Kościele. Sobór Watykański II mówi o „ojcostwie sakramentalnym” biskupa wobec swoich kapłanów: w tym sensie w osobie Jana Pawła II widziałem zawsze prawdziwego Ojca. A trzyletni okres pracy w Watykańskim Sekretariacie Stanu, kiedy bezpośrednio współpracowałem z Janem Pawłem II, uważam za najważniejszy w moim kapłańskim życiu…”

Stanisław Ryłko (1945) polski duchowny katolicki, kardynał

Źródło: o. Stanisław Tasiemski OP, Nowy polski kardynał Stanisław Ryłko – wywiad http://pl.radiovaticana.va/storico/2007/11/24/nowy_polski_kardyna%C5%82_stanis%C5%82aw_ry%C5%82ko_-_wywiad/pol-169441, pl.radiovaticana.va, 24 listopada 2011

O życiu, O Bogu, Sens, Pytanie

„Praca to rozmowa w służbie życia.”

Józef Tischner (1931–2000) filozof polski, ksiądz katolicki

„Chciałam znaleźć szkołę aktorską z ukierunkowaniem na taniec. W 1985 roku pojechałam do Warszawy, do Krakowa i do Wrocławia. Warszawa była dla mnie strasznie nabzdyczona i bardzo obco się tam czułam. Chodziłam po korytarzu i obserwowałam studentów, którzy przygotowują się do zajęć. Byli tak obcymi dla mnie ludźmi, że stwierdziłam, iż na pewno nie potrafiłabym się tam znaleźć. Kraków z kolei był tak natchniony, tak artystowski, że też stwierdziłam, że to nie jest miejsce dla mnie.
Pojechałam do Wrocławia. Szkoła we Wrocławiu mieściła się w willi. Spotkałam tam normalnych ludzi, którzy zapytali – może ci w czymś pomóc? Po prostu potraktowano mnie jak człowieka i powiedziałam sobie, że jeśli będę zdawała do szkoły teatralnej to tylko do Wrocławia.
Później, już po studiach wiele razy słyszałam, że studentów ze szkoły wrocławskiej rozpoznaje się w pracy, że są rzetelni, normalni, chcą pracować i robią to tak po prostu.”

Violetta Smolińska (1967)

Źródło: „Dziennik Teatralny”, 29 marca 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/skrzydelkaa.htm

O ludziach, O szkole, O tańcu

„Bycie wesołym to ciężka praca. Szczególnie gdy kompletnie nie jest ci do śmiechu. Półtora roku temu, po rutynowym USG, lekarz powiedział mi, że mam nowotwór, a moje szanse widzi marnie. Spłakałam się dopiero w domu, po tym jak odwiozłam córkę do dziadków i byłam sama. Zrobiłam bilans i listę spraw do załatwienia. Po tygodniu – wyjętym z życiorysu – za radą znajomych poszłam do innego lekarza. Okazało się, że tamten się pomylił. Nagle znowu byłam całkowicie zdrowa.”

Katarzyna Pakosińska (1972) polska artystka kabaretowa

Źródło: Arkadiusz Bartosiak, Łukasz Klinke, Katarzyna Pakosińska, „Playboy” nr 4, 2010

O domu, O śmiechu

„Nie dałby sobie rady w obecnym czasie z rozkapryszonymi i przerośniętymi ambicjami generałów, nie jestem pewien jego zdolności operacyjnych w zakresie prac Naczelnego Wodza i umiejętności mierzenia sił nie czysto wojskowych, lecz całego państwa swego i nieprzyjacielskiego.”

Józef Piłsudski (1867–1935) polski działacz niepodległościowy i polityk, premier, Naczelnik Państwa, twórca tzw. rządów sanacyjnych

o Edwardzie Śmigłym-Rydzu. Źródło: Maciej Gablankowski, Co Piłsudski naprawdę myślał o swoich generałach? http://ciekawostkihistoryczne.pl/2016/08/03/co-pilsudski-naprawde-myslal-o-swoich-generalach-ten-jeden-rekopis-mogl-zlamac-kariere-marszalka/, ciekawostkihistoryczne.pl, 3 sierpnia 2016.

O myślach, O czasie, O myśleniu

„Lewica uważa, że jeśli mamy wysokie bezrobocie, to niemożność znalezienia pracy nie jest winą jednostki, tylko całego systemu, w tym rządu i sektora prywatnego, a człowiek bezrobotny i ubogi nie zasługuje na to, żeby umrzeć z głodu. Państwo to republika obywateli, więc powinno zadbać o to, żeby obywatele mieli co do garnka włożyć i mieli możliwość pracy – chociażby przez zlecanie robót publicznych. To zresztą system naczyń połączonych: przecież miejsca pracy powstają wtedy, gdy ludzie mają pieniądze na zakup towarów – a mają pieniądze, gdy mają pracę. Konserwatyści myślą inaczej. Uważają, że każdy dorosły powinien być własnym surowym ojcem, być niezależny, potrafić sam się o siebie zatroszczyć. Poleganie na rządzie prowadzi do zepsucia: surowy ojciec nie rozdaje ot tak dóbr, dzieci powinny się nauczyć na nie zarabiać.”

George Lakoff (1941) językoznawca amerykański

Źródło: rozmowa Katarzyny Wężyk, Prawica wojuje na słoniach, „Gazeta Wyborcza”, 23–24 sierpnia 2014.

O pieniądzach, O głodzie, O dzieciach, O ludziach

„Przedsiębiorcy straszą, że jeśli rząd wymusi płacenie składek, to koszt poniosą pracownicy. Płace na śmieciówkach są zwykle śmieciowe, ale przy rosnącym bezrobociu mogą być jeszcze niższe. (…) W cywilizowanych krajach mają na to sposób. Jest nim minimalna stawka godzinowa, która dla prac dorywczych jest tym, czym płaca minimalna dla pracowników.”

Jacek Żakowski (1957) dziennikarz polski

Źródło: ZUS – tak plus…, „Gazeta Wyborcza”, 22 października 2012

„Najczęstszą przyczyną zatrudniania służby domowej w średniozamożnym domu jest oficjalnie niemożność podołania pracy, której wymaga od członków rodziny prowadzenie dużego nowoczesnego domu. Natomiast przyczyny tej niemożności są dwie: 1) wszyscy członkowie rodziny mają zbyt dużo „obowiązków towarzyskich” oraz 2) praca domowa jest zbyt ciężka i jest jej zbyt wiele. Można je zatem przeformułować w sposób następujący: 1) tyrańska zasada przyzwoitości nakłada na tych ludzi obowiązek poświęcania swego czasu i wysiłku praktykowaniu próżnowania na pokaz w postaci spotkań towarzyskich, przejażdżek, przynależności do klubu, uprawiania sportu czy działalności charytatywnej i temu podobnych zajęć towarzyskich. Ludzie poświęcający tym zajęciom swój czas i siły wyznają prywatnie, że wszystkie te czynności – jak również związane z nimi dbałość o strój i inne przejawy próżnowania na pokaz – są niezwykle uciążliwe, ale, niestety, nieuniknione. 2) Na skutek obowiązku konsumpcji dóbr na pokaz mechanizm życia domowego stał się tak skomplikowany i uciążliwy w prowadzeniu, że chcąc utrzymać na odpowiednim poziomie mieszkanie, umeblowanie, liczne antyki, bibeloty, dbać o stroje i zachować ceremoniał posiłków, konsumenci wszystkich tych dóbr nie mogą samodzielnie dać sobie rady z tą wielką machiną. Osobisty kontakt z ludźmi wynajętymi do pomocy w codziennych zabiegach koniecznych do utrzymania się „na poziomie” jest na ogół nieprzyjemny, lecz cierpi się ich obecność, a nawet się im płaci, by złożyć na ich barki część tej niezbędnej a uciążliwej konsumpcji. Znoszenie obecności służby domowej i specjalnej służby osobistej jest w dużym stopniu zrzeczeniem się wygód osobistych na rzecz wewnętrznej potrzeby utrzymania się na poziomie.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O ludziach, O zachowaniu, O domu, O wysiłku

„Zysk z kapitału i jego naturalnie stały charakter sprawiają, że czas wolny może rodzić się dzięki pracy i oszczędzaniu. To słodka perspektywa, którą każdy może mieć przed oczyma; to szlachetna rekompensata, do której każdy może dążyć.”

Frédéric Bastiat (1801–1850) francuski ekonomista

Kapitał i zysk z kapitału
Źródło: s. 166

O charakterze, O czasie

„Kiedy komponowałem muzykę do mojego pierwszego solowego albumu, wyjechałem w góry. Zupełnie odciąłem się od świata. Miałem książki, płyty i sprzęt, który służył do komponowania. Pozbyłem się wszystkiego co mogło mi przeszkadzać. Nie miałem ani telefonu ani telewizora. Natomiast kiedy komponuję muzykę filmową, warunki zmuszają mnie do pracy studyjnej. Zamykam się wtedy w moim studio w Paryżu. To jest miejsce wyposażone w wyrafinowany sprzęt. Specjalnie przystosowany do realizacji nagrań muzyki filmowej. Tak więc zamyka się w studio z powodów technicznych. To bardziej praktyczne.”

Éric Serra (1959) kompozytor francuski

Źródło: Jadwiga Polus, Eric Zawodowiec. Rozmowa z kompozytorem Luca Bessona, Stopklatka.pl, 8 czerwca 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=46372

O książkach

„Symbolikę jednego z projektów krzyża harcerskiego opisana własnymi słowami:
„… Wianek z dębu i wawrzynu oznacza cele do zdobycia: siłę i umiejętność, sprawność i wiedzę. Oplata on główny symbol skautowy: krzyż z hasłem «Czuwaj». Kształt tego krzyża jest dawny: takiego użyto do naszego orderu waleczności: Virtuti Militari; uprzytamnia on w szczególności obowiązek dzielności. Ma on pośrodku kółko – symbol doskonałości, a w nim gwiazdę promienną, jakby światło przewodnie: «'ad astra!'» A sam krzyż znaczy: 'per aspera', bo wskazuje ciężką, cierniami walki z własnymi słabościami usłaną drogę, a przy tym oznacza też gotowość do walki i do wszelkich poświęceń – aż do męczeństwa za wiarę, aż do śmierci za Ojczyznę: Bóg i Ojczyzna są treścią wewnętrzną tego znaku. Hasło «Czuwaj» na nim – to pobudka, ostrzeżenie: oznacza gotowość ducha do pracy nieustannej…”
'ks. Jan Zawada'”

Kazimierz Lutosławski (1880–1924) polski duchowny, zasłużony instruktor harcerski

Kazimierz Lutosławski

O śmierci, O Bogu, O wierze, O świetle

„Praca naukowa jest szukaniem prawdy i wysiłki pracowników, którym często towarzyszy wielkie poświęcenie i wyrzeczenie się tego, co inni mają w życiu, z miłości prawdy pochodzą. Zbliżenie się z nauką, zrozumienie jej ducha rozwija w społeczeństwie miłość prawdy, wypiera z życia społecznego kłamstwo: kłamstwo poczciwe, polegające na złudzeniach co do siebie samych i co do świata zewnętrznego, złudzeniach, które były źródłem tylu klęsk naszej ojczyzny – i kłamstwo podłe, obmyślane i często zorganizowane, które znieprawia życie polityczne i rozkłada siłę narodu.”

Roman Dmowski (1864–1939) polski polityk

O miłości, O życiu, O kłamstwie, O zrozumieniu

„(…) doświadczyłam czegoś, co nazwałabym ponownym zakochaniem się w muzyce. Poznawałam coś, a to czyniło mnie coraz szczęśliwszą. Nie było koło mnie nikogo, z kim mogłabym się kłócić, gdzieś pojechać, wyjść na miasto. Byłam tylko ja i muzyka. Miałam koło siebie gitarę, bas i fortepian, dzięki którym pisałam piosenki. Spodobał mi się taki sposób pracy.”

Sandra Nasić (1976) wokalistka niemiecka (Guano Apes)

Źródło: Lesław Dutkowski, Ponownie zakochałam się w muzyce, muzyka.onet.pl, 14 lutego 2008 http://muzyka.onet.pl/publikacje/wywiady/ponownie-zakochalam-sie-w-muzyce,1,4562315,wiadomosc.html

O muzyce

„Wydaje mi się, że w profesjonalnym klubie za każdą rzecz powinna być odpowiedzialna inna, konkretna osoba. Ktoś inny powinien odpowiadać za transfery, ktoś inny za treningi, ktoś inny być managerem, a inny odpowiadać za zespół w czasie całego sezonu. A nie, że każdy się zajmuje wszystkim na około. Konkretna osoba powinna pełnić konkretną funkcje i prace do wykonania.”

Paweł Zagumny (1977) siatkarz polski

Źródło: Wiele rzeczy nam nie wyszło, zagumny.pl]

O czasie, Trening

„Jest jak rajski ptak, który wciąż się wymyka z rąk. Tylko czasami udaje się uchwycić jej istotę, zbliżyć się do niej. Oferuje nieskończoną możliwość interpretacji, pozwala na ciągłą pracę nad własną estetyką, nad kształtowaniem swoich gustów, daje szansę odmiennego spojrzenia na ten sam utwór, indywidualnego i ciągle nowego podejścia. Jest w muzyce Chopina coś takiego, że za każdym razem chce się zagrać ten sam fragment inaczej, wyrzeźbić tę samą frazę na nowo. Podczas wykonywania utworów Chopina potrzebna jest koncepcja całości. Ale ostateczną wizję tworzę w trakcie grania. Pokora wobec Chopina nie pozwala mi przyjąć jednej wersji, powiedzieć, że jakiś fragment jest nieodwołalnie najlepszy właśnie w takiej postaci. Muszę więc próbować wciąż na nowo.”

Janusz Olejniczak (1952) polski pianista, pedagog i aktor

o muzyce Fryderyka Chopina. Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_olejniczak_janusz

O ptakach

„Miałem taki okres, gdy chodziłem na ryby. Człowiek może się wyluzować, zapomnieć o wielu rzeczach. Bo piłka to stres. Chociaż w sumie dzisiaj wszyscy walczą o pracę, stanowiska i pieniądze. W futbolu kariera jest jednak krótka i mamy niewiele czasu, by zapewnić sobie spokojną przyszłość.”

Jerzy Brzęczek (1971) polski piłkarz

Źródło: Piotr Nowik, Jerzy Brzęczek – metoda na piłkarską długowieczność, uwolnijswojczas.pl, 23 lipca 2009 http://www.uwolnijswojczas.pl/si-magazyn/si-sport-jerzy-brzeczek-metoda-na-pilkarska-dlugowiecznosc-wywiad/629

O pieniądzach, O rybach, O sporcie, O czasie

„Geografia jest piękną dziedziną nauki, która potrafi tak zafascynować badacza, że ten poświęci jej całe swoje życie. Istotnie, jednak zawsze miałem sentyment do historii. Jako student geografii chodziłem na wykłady humanistyczne. Do mojego zamiłowania do historii przyznałem się prof. Janowi Flisowi, opiekunowi naszego pierwszego roku, który prowadził zajęcia dotyczące historii odkryć geograficznych. On mi wówczas poradził, abym skończył geografię, bo do historii zawsze będę mógł wrócić. I miał rację. Bo przecież wszystkie prace, które później robiłem z geografii, miały historyczną podbudowę. Także te ostatnie.”

Antoni Jackowski (1935)

Źródło: Rita Pagacz-Moczarska, Geografia to piękna dziedzina nauki, „Alma Mater” nr 144, luty 2012, s. 49.

O życiu, O historii, O nauce

„Bartosz jest bardzo zdolny. Jeśli praca w komisji wypromuje go jako polityka, to będzie miała przynajmniej tę jedna zasługę.”

Aleksander Kwaśniewski (1954) polski polityk, przezydent Polski

o Bartoszu Arłukowiczu.
Źródło: „Polityka” nr 10, 6 marca 2010, s. 122.

„Plan pracy nad sobą, czyli tak właśnie trzymać:
1. Kochać mądrze, to znaczy tak, by każdy dzień był bogatszy.
2. Kochać rozsądnie, czyli tak, jak ja nie chcę!
3. Nie robić sobie na złość, czyli kochać tak, jak chcę.”

Marta Fox (1952) poetka polska

Niebo z widokiem na niebo

Kochać się

„Dostać pracę, albo do końca życia pic kawę doprawioną psimi szczynami. Trudna decyzja.”

Warren Ellis Planetary

Postać: Elijah Snow
Planetary

O kawie, O decyzjach

„Praca najlepiej bawi.”

Ludwik Pasteur (1822–1895) francuski chemik i prekursor mikrobiologii

„Jedną z moich wad jest słaba wiara w siebie. Rzeczywiście po wielu latach pracy jako aktor postanowiłem eksternistycznie zdać egzamin reżyserski. Nie było to łatwe, ale udało się. Potrzebowałem dokumentu, który stwierdzałby moją przydatność do wykonywania tego zawodu – oczywiście zrobiłem to sam dla siebie, bo bez tego można z powodzeniem reżyserować. Wywodzę się z bardzo tradycjonalnej rodziny, w której zawsze wszystko było poukładane. Mój ojciec był profesorem zwyczajnym, który dużą wagę przywiązywał do tytułów, w pewnym sensie był megalomanem, dlatego będąc wychowankiem kogoś takiego także przywiązuję wagę do tych spraw. Potrzebny mi jest dokument również z innego powodu, bardziej praktycznego. Kiedy idę na rozmowę do dyrektora któregoś polskiego teatru i mówię, że chciałbym coś wyreżyserować dużo trudniej przychodzi mu lekceważąca postawa, którą często dyrektorzy wykazują wobec aktorów biorących się za reżyserię. Nikt mi nie powie, że jestem aktorem, a nie reżyserem – choć to sformułowanie nigdy nie pada wprost zwykle widać w oczach dyrektorów, że tak właśnie myślą.”

Mariusz Pilawski (1957)

Źródło: „Dziennik Teatralny”, Łódź, 23 czerwca 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/22275

O wierze, O myślach, O czytaniu, O myśleniu

„Biurokracja jest tworem tak dalece nieszczęsnym, iż nawet zalety stają się w tym systemie klęską społeczną. Mylnym jest mniemanie, jakoby biurokraci odznaczali się lenistwem, brakiem poczucia obowiązku – itp. Nic bardziej fałszywego! Nie zna biurokracji, kto tak o niej sądzi. Ludzie nieobowiązkowi zdarzają się wszędzie, więc i na urzędach, ale to nie ma nic do biurokracji. Ona pełną jest gorliwości i tak pilną, iż ciągle marzy o powiększaniu swych robót, pragnąc pracować zawsze i wszędzie. Ponieważ zaś jest administracją papierową, więc wydatność jej pracy mierzy się papierem. My, Polacy, znamy pewne państwo, w którym zmniejszało się bezustannie zużycie mięsa, cukru i mydła a wzrastała produkcja papieru – dzięki urzędom.”

Feliks Koneczny (1862–1949) historyk polski, historiozof

O biurokracji
Źródło: Państwo i Prawo, Wydawnictwo WAM, Kraków 1997, s. 84.

O ludziach

„Jeden rodzi się artystą. Artysta to człowiek obdarzony wyjątkową naturą, ze szczególnym zmysłem spontanicznego widzenia formy i kształtu, jako całości, w doskonałej harmonii. Jeżeli jednostce brakuje tej wrażliwości, nie jest artystą i nigdy nie będzie; i stratą czasu jest brać pod uwagę tę możliwość. To rzemiosło jest osiągane przez naukę, obserwację i praktykę; doskonalone poprzez nieustanną pracę. Jednak zmysł artysty jest wrodzony. Przede wszystkim trzeba kochać naturę całym sercem i duszą, i potrafić uczyć się jej i podziwiać ją godzinami. Wszystko jest w naturze. Roślina lub liść, źdźbło trawy powinno być przedmiotem niekończącej się i owocnej medytacji; dla artysty, chmura unosząca się na niebie ma formę, forma ta wprawia w radość i pomaga myśleć.”

William-Adolphe Bouguereau (1825–1905) francuski malarz

O duszy, O myślach, O naturze, O trawie

„Czy chcemy zniszczenia Niemiec? – Nie. Byłoby to niszczenie cywilizacji europejskiej, która jest wspólnym dobrem całej Europy. (…) Pracowałem całe życie przeciw Niemcom, bo chciałem, żeby Polska żyła, zaś niemiecka polityka za cel sobie postawiła jej zgubę. Myliłby się wszakże ten, kto by sądził, że kieruje mną jakaś ślepa nienawiść do Niemców, lub że niezdolny jestem do sprawiedliwego sądu o wartości niemieckiego narodu. Wiele cech umysłowości i charakteru niemieckiego są przeciwne mojej polskiej psychice, cały szereg innych narodów jest mi bliższy duchowo, ale mam głęboki szacunek dla indywidualności każdego narodu i daleki jestem od potępiania wszystkiego, co mi jest obce. Byłbym szczęśliwy, gdyby stosunki wzajemne między nami a Niemcami mogły być zdrowymi stosunkami sąsiedzkimi, opartymi na wzajemnym szacunku, który by umożliwiał współdziałanie tam, gdzie to jest potrzebne. Niestety obawiam się, że wiele jeszcze czasu upłynie zanim do takich stosunków dojdzie. Do głębi niezdrowa psychologia narodu niemieckiego w stosunku do Polski przez długi czas jeszcze będzie źródłem nieubłaganej walki i straty sił, zarówno polskich, jak niemieckich, które by mogły być użyte na wielką pracę cywilizacyjną obu narodów.”

Roman Dmowski (1864–1939) polski polityk

Źródło: Izabella Wolikowska, Roman Dmowski. Człowiek, Polak, Przyjaciel, s. 124–125.

O życiu, O nienawiści, O charakterze, O stracie

„Uważam, że praca aktora serialowego jest niedoceniana. Bądźmy szczerzy: nie każdy potrafi grać w telewizji. Prawie każdy aktor potrafi zagrać trzy dni tu, miesiąc tam, nie każdy umie pracować nad postacią lata. Do tego trzeba talentu oraz wielkich pokładów duchowej i fizycznej odporności.”

Sandra Oh (1971) aktorka kanadyjska

Źródło: Magdalena Lankosz-Michalska, Sandra Oh dla WP: Nie mam ambicji grać pierwszoplanowych ról, Wirtualna Polska, 29 kwietnia 2011 http://film.wp.pl/id,117909,title,Sandra-Oh-dla-WP-Nie-mam-ambicji-grac-pierwszoplanowych-rol,wiadomosc.html?ticaid=1107dd

„Piłem, nie wychodząc nawet z łóżka, przez jakieś trzy czy cztery dni. Nie mogłem się przemóc, by wziąć do ręki gazetę z ofertami. Sama myśl o tym, że znowu znajdę się naprzeciw jakiegoś siedzącego za biurkiem faceta i będę mu musiał opowiadać, jak mi zależy na pracy, jakie mam nadzwyczajne kwalifikacje, była dla mnie nie do zniesienia. Powiem szczerze: byłem przerażony życiem, tym wszystkim, co człowiek zmuszony jest robić, tylko po to, by mieć na jakąś strawę, kąt i odzienie. Dlatego właśnie nie wstawałem z łóżka i piłem. Kiedy pijesz, to świat nadal gdzieś tam sobie istnieje, ale przynajmniej na chwilę zdejmuje ci nogę z gardła.”

Charles Bukowski książka Faktotum

Faktotum

O świecie, O myślach, O piciu, O myśleniu

„Pracę w dubbingu nazywam najzabawniejszym zawodem świata, bo niemal przy każdym nagraniu zawsze się coś dzieje. Zawsze jest śmiesznie, zawsze jest zabawnie.”

Olga Bończyk (1968) polska aktorka i wokalistka

Źródło: Wywiad, wrzesień 2005 http://www.dubbing.pl/wywiady/bonczykolga/

„(…) aktor żyje tak naprawdę w teatrze.(…) w filmie zawsze jestem tylko narzędziem w gromadzie innych ludzi – scenarzysty, reżysera, operatora czy montażysty. Aktor filmowy efekt swojej pracy widzi dopiero na ekranie, podczas gdy w teatrze jest zupełnie inaczej – spektakl się nie zacznie, gdy aktora nie ma na scenie.”

Tadeusz Bradecki (1955)

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Katowice, 1 kwietnia 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/20225

O ludziach, O czytaniu

Cytaty na temat praca strona 18

Cytaty na temat praca
strona 18