„Istnieje wiele komiksowych serii stripowych – kilka dobrych, sporo średnich i dużo takich, które są tylko nieciekawym tłem. Wszystkie mają swoje zestawy postaci, interesujących albo nie, wszystkie posklejane są i pozszywane razem dialogami, czasem dobrymi, czasem nie. Bardzo niewiele pojawia się jasnych gwiazd, dysponujących tą szczególną magią, która skłania do porównań z dawnymi mistrzami. Patrząc na prace wymienionych wcześniej Herrimana i Kelly’ego, widzimy tak rzadko obecnie spotykane połączenie pomysłu i sztuki; widzimy przekonanie, że słowa mogą udoskonalić grafikę, a grafika może to samo uczynić dla słowa pisanego – widzimy starannie dobraną mieszankę obu elementów, budzącą zachwyt świadczący o geniuszu.”

Źródło: Przedmowa w: Bill Watterson, Coś się ślini pod łóżkiem z serii Calvin i Hobbes (tom 2), tłum. Piotr Władysław Cholewa, Wydawnictwo Egmont Polska, Warszawa 2004, ISBN 8323730067, s. 3.