Cytaty na temat praca
strona 19

Friedrich von Bodelschwingh Fotografia

„Praca zamiast jałmużny.”

Arbeit statt Almosen. (niem.)
dewiza pastora.
Źródło: Hans-Walter Schmuhl, Friedrich von Bodelschwingh (Taschenbuch), Rowohlt, 2005.

Zygmunt Żuławski Fotografia

„Drogi Kolego, tej nocy miałem sen. Śniło mi się, że wchodząc do Instytutu, napotkałem tam straszny bałagan i chaos. Poprzewracane meble itp. A gdy wszedłem do Waszej, Kolego, pracowni, zobaczyłem Waszych współpracowników zdyscyplinowanych i montujących pilnie elementy aparatury. Bardzo Wam, Kolego, dziękuję i życzę powodzenia w pracy w Norwegii.”

Henryk Niewodniczański (1900–1968) polski fizyk

Cytaty z listów
Źródło: list do Jerzego Janika, cyt za: Jerzy A. Janik, Początki badań naukowych zainicjowanych przez profesora Henryka Niewodniczańskiego w dziedzinie fizyki materii skondensowanej, „Alma Mater” nr 114, maj 2009, Dodatek, s. 15.

Janusz Palikot Fotografia

„Zero bezrobocia” to nie jest slogan, bo to politycy są odpowiedzialni za pełne zatrudnienie, wolny rynek sam nie tworzy nowych miejsc pracy.”

Janusz Palikot (1964) polski polityk

Źródło: Agnieszka Kublik, Miller i Palikot o pracy. Bez współpracy, „Gazeta Wyborcza”, 2–3 maja 2012

Peter Brook Fotografia
Viggo Mortensen Fotografia
Oscar Romero Fotografia

„[Papież] potwierdził, że praca duszpasterska jest bardzo trudna w klimacie walki politycznej. Zalecił szczególną rozwagę i umiarkowanie w ocenie konkretnych sytuacji. Uważa, że lepiej trzymać się pryncypiów, ponieważ w ferowaniu pewnych oskarżeń istnieje niebezpieczeństwo popełniania błędów.”

Oscar Romero (1917–1980) salwadorski duchowny katolicki, arcybiskup

po audiencji u Jana Pawła II, któremu przywiózł obszerną dokumentację zbrodni i prześladowań w Salwadorze
Źródło: Artur Domosławski, Święty pęknięty, „Polityka” nr 14 (3003), 1–7 kwietnia 2015, s. 65.

Maciej Stuhr Fotografia

„Gdy otwieram okno swojego bytomskiego mieszkania, słyszę jedynie motoryczne dudnienie. Wyobraża pan sobie pracę nad kwartetem, z wieloma bardzo subtelnymi nutami, w takich warunkach? Ja nie.”

Aleksander Lasoń (1951) polski kompozytor, pianista, dyrygent i pedagog

Źródło Marcin Mońka, W pięknych przestrzeniach Żywiecczyzny', „Gazeta Wyborcza, Katowice”, 1 lipca 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/wpieknych.htm

Hugo Chávez Fotografia
Michaił Kałasznikow Fotografia
Tomasz Kaczmarek Fotografia

„Przez wiele lat walczyłem z przestępczością zorganizowaną, przestępczością korupcyjną. Niewiele jest osób w naszym kraju, które zgłębiły tematykę pracy pod przykryciem, jaką się zajmowałem.”

Tomasz Kaczmarek (1976) polski funkcjonariusz Policji i Centralnego Biura Antykorupcyjnego

Źródło: Agent Tomek: Obecnie CBA źle działa i tuszuje afery, polskatimes.pl, 25 kwietnia 2011 http://www.polskatimes.pl/artykul/396298,agent-tomek-obecnie-cba-zle-dziala-i-tuszuje-afery,2,id,t,sa.html

„Kandyduję, bo stawia się nam w Nowym Dworze Gdańskim fontanny i pomniki, a tu potrzeba miejsc pracy i troski o urządzenia melioracyjne, bo to teren położony na Żuławach.”

Danuta Hojarska (1960) polski rolnik i polityk

o starcie do rady powiatu, 2010.
Źródło: Hojarska wraca do polityki. Z bratową, wprost.pl, 6 października 2010 http://www.wprost.pl/ar/212375/Hojarska-wraca-do-polityki-Z-bratowa/

Günter Verheugen Fotografia
Jerzy Jeszke Fotografia

„Bez wątpienia punkt, w jakim się teraz znajduje, możliwość pracy na musicalowych scenach na całym świecie, z najlepszymi artystami i reżyserami, przy interesujących projektach – to zasługa osób, które tu spotkałem na swojej drodze. Przede wszystkim Pani Danuta Baduszkowa – twórczyni nowoczesnego musicalu w Polsce oraz Józef Muszyński – wielki artysta sceny. I wiele, wiele innych znamienitych postaci.”

Jerzy Jeszke (1958) polski aktor musicalowy

Źródło: Spamalot, czyli Monty Python i święty Graal – wywiad z Jerzym Jeszke, mmtrojmiasto.pl, 23 września 2010 http://www.mmtrojmiasto.pl/262814/2010/9/23/spamalot-czyli-monty-python-i-swiety-graal--wywiad-z-jerzym-jeszke?category=kultura

Roman Dmowski Fotografia
Jakub Wandachowicz Fotografia
Andrzej Lepper Fotografia
Czesław Parzyszek Fotografia
Olivier Besancenot Fotografia

„Ludzie pracy nie powinni ustanawiać granic jedni przeciwko drugim. Chcemy Europy, w której rumuńscy pracownicy Dacii będą ręka w rękę z kolegami z Renault realizować swoje postulaty.”

Olivier Besancenot (1974) francuski polityk

Odniesienia do Unii Europejskiej oraz internacjonalizmu
Źródło: „Dziennik” (Warszawa), 9 kwietnia 2009

Éric-Emmanuel Schmitt Fotografia
Roberto Santilli Fotografia
Tim Schafer Fotografia

„Kiedy osiągasz satysfakcję z pracy, twoja punktacja zwiększa się do 100, a misja zostaje zakończona. Jednak prawdziwa przygoda dopiero się rozpoczyna, podobnie jak twoja współpraca z firmą Lucasfilm.”

Tim Schafer (1967)

ostatnie zdanie z listu motywacyjnego do Davida Foxa z 1989; Schafer uczynił ze swego listu projekt gry komputerowej, której głównym celem było znalezienie idealnej pracy w Centrum Idealnej Kariery
Źródło: Shaun Usher (zebr. i oprac.), Listy niezapomniane, Wydawnictwo SQN, Kraków 2013, ISBN 978-83-7924-332-7, tłum. Jakub Małecki, s. 284.

Andrzej Precigs Fotografia
Beata Szydło Fotografia

„Polska polityka musi być inna. Pokora, praca, umiar, roztropność w działaniu i odpowiedzialność. A przede wszystkim słuchanie obywateli. To są zasady, którymi będziemy się kierować. Koniec z arogancją władzy i koniec z pychą.”

Beata Szydło (1963) polska działaczka samorządowa i polityczna

Źródło: Exposé premier Beaty Szydło – stenogram https://www.premier.gov.pl/expose-premier-beaty-szydlo-stenogram.html, premier.gov.pl, 18 listopada 2015

Tomasz Schimscheiner Fotografia
Grzegorz Ciechowski Fotografia
Joanna Kołaczkowska Fotografia
Piotr Libera Fotografia
Ewa Tomaszewska Fotografia
Jan Frycz Fotografia
Richard Morgan Fotografia

„Tak czy owak wszystko dobrze się skończyło. Zmieniłem kierunek studiów na historię z ukierunkowaniem polityczno-filozoficznym i poznałem kilku nowych przyjaciół. Od tego czasu, życie na uczelni było wszystkim czego pragnąłem począwszy od niewielkiej ilości czasu jaki ode mnie wymagano. Tak naprawdę, nigdy się nie pogodziłem z faktem, że osiągnięcia na uczelni to coś wymagającego wysiłku. Dwa lata później zakończyłem swoją edukację z bardzo średnimi ocenami i dwoma na nowo odkrytymi i raczej naiwnymi ambicjami z lat młodzieńczych. Chciałem podróżować. I chciałem pisać.
Chęć oczywiście, sama w sobie nie gwarantuje sukcesu. Niestety moje raczej cieplarniane wychowanie nie nauczyło mnie tego. Nie nauczyły mnie tego również 3 lata w instytucji edukacyjnej, gdzie kobiety w średnim wieku codziennie sprzątają ci pokój i ścielą łóżko. Prawdę mówiąc byłem zepsuty. Przeniosłem się do Londynu, który wessał mnie niczym doktora Watsona na początku Studium w szkarłacie. W przeciwieństwie do Dr. Watsona nie zamierzałem jednak pozostać na długo – chciałem zaoszczędzić jedynie trochę pieniędzy, coś napisać i wybrać się w podróż dookoła świata płacąc za wszystko z zaliczek od hojnego wydawcy.
Jasne.
Londyn zweryfikował te marzenia. W domu, w Norfolk, a nawet w Cambridge, moje pragnienie zostania pisarzem odróżniały mnie od tłumu. W Londynie, fakt, że chcesz zostać pisarzem (artystą, reżyserem ) było czasem czymś dobijająco przeciętnym. Każdy w Londynie pisze powieść, planuje to zrobić, zna kogoś kto to robi, pracuje w wydawnictwie, albo co najgorsze z wszystkiego – już coś wydał.
Dzięki szczęśliwej sytuacji geopolitycznej będącej następstwem kliku wieków brytyjskiego imperializmu ustępującego pola szybko rozwijającej się strefie wpływów Stanów Zjednoczonych, ludzie na całym świecie chcą się uczyć angielskiego.
Z zupełnie zrozumiałych, choć pedagogicznie niepewnych powodów, ludzie wierzą, że jedyny sposób by nauczyć się angielskiego to lekcje z native speakerami. Dodaj do tego powszechną żyłkę handlową przedsiębiorców, odrobinę sprytnej reklamy i oto wynik – przemysł Nauki Języka Angielskiego (NJA). Niecały rok od momentu, gdy zdecydowałem, że chcę żyć i pracować za granicą znalazłem się w Istambule mając za sobą cztery tygodnie treningu w International House bez wartego uwagi doświadczenia i z większą pensją niż lokalny lekarz. Czyż gospodarka rynkowa nie jest wspaniała?
NJA była dla mnie dość przypadkową karierą (zapewne podobnie jak w przypadku 90% jej pracowników), lecz dziwnym trafem kontynuowałem ją 14 lat. Poczucie winy w stosunku do nieszczęsnych tureckich lekarzy sprawiło, że dobrze wyuczyłem się tego fachy. Czytałem literaturę, dołączyłem do zawodowych stowarzyszeń, zapisałem się na dalsze kursy. Z Istambułu jeździłem do Londynu, Z Londynu do Madrytu, z Madrytu do Glasgow. Z nieopierzonego ucznia stałem się dyrektorem studium, potem doświadczonym profesjonalistą w dziedzinie NJA i wreszcie trenerem nauczycieli. Moje wynagrodzenie rosło. Niewielkie szkółki otworzyły mi drogę do w miarę poważnych instytucji, które otworzyły mi drogę do profesjonalnych firm, które otworzyły mi drogę do posady na uniwersytecie. Rozdawałem foldery na konferencjach. Ale zaraz…
Czy nie chciałem zostać pisarzem? No tak. Podczas, kiedy utrzymywałem się z uczenia angielskiego, również pisałem w tym języku. czasem wściekle, czasem spokojnie i leniwie – zależnie od nastroju. Pisałem krótkie historie, pisałem artykuły. Pisałem scenariusz i poświęciłem półtora roku mojego cennego czasu próbując sprawić aby jakiś filmowiec potraktował go poważnie. Pisałem powieść. Zupełnie nic nie wydałem i nikt nie zrobił filmu.
Na plus mogę policzyć to, że pisałem to na co miałem ochotę.
W końcu napisałem Modyfikowany węgiel. Golancz go wydał, Hollywood kupiło, a ja zostawiłem swoją stałą pracę.
Osiem miesięcy. Tak po prostu.
Ciągle piszę. Musiałbym być martwy albo sparaliżowany, żeby przestać.”

Źródło: informacja biograficzna z obwoluty Modyfikowanego węgla

Adam Smith Fotografia

„Człowiek zawsze musi żyć ze swojej pracy i jego płace muszą być przynajmniej wystarczające do jego utrzymania. W większości wypadków muszą być nawet nieco większe, inaczej byłoby niemożliwym dla niego, żeby utrzymać rodzinę i rasa takich robotników nie mogłaby trwać poza pierwsze pokolenie.”

Adam Smith (1723–1790) brytyjski myśliciel

A man must always live by his work, and his wages must at least be sufficient to maintain him. They must even upon most occasions be somewhat more, otherwise it would be impossible for him to bring up a family, and the race of such workmen could not last beyond the first generation. (ang.)
Badania nad naturą i przyczynami bogactwa narodów
Źródło: rozdz. VIII http://books.google.pl/books?id=AXg4mctZEZ8C&pg=PA60&dq=inauthor:Adam+inauthor:Smith+%22man+must+always%22&hl=pl&ei=0igoTuaKCsaa-gbs5J3RCw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=3&ved=0CDQQ6AEwAg#v=onepage&q=inauthor%3AAdam%20inauthor%3ASmith%20%22man%20must%20always%22&f=false

Layne Staley Fotografia

„Dragi będą miały duży wpływ na moją pracę do końca życia, bez względu czy biorę czy nie. Są stałe konsekwencje ćpania. Nie ważne czy biorę czy nie, wciąż będę płacił za poprzednie użycia.”

Layne Staley (1967–2002) amerykański muzyk rockowy, wokalista

Źródło: Layne Staley, „Unchained”, 29 kwietnia 1995 http://aic.gsg2007.de/Artikel/Pandemonium%2095.html

Ryszard Piotrowski Fotografia

„Mamy pogłębiający się kryzys. Dotąd, dotyczył głównie Trybunału Konstytucyjnego, ale teraz przeniósł się na Sejm. To jest kryzys kulturowy i pojęciowy. PiS stoi na stanowisku, że jako zwycięzca ma prawo wziąć wszystko. Wziął Trybunał, a teraz chce kontrolować ustawodawstwo w drodze eliminacji opozycji. To znaczy, że gdybyśmy ten redukcjonizm zastosowali, to ustrojowo mamy demokrację większości, której konstytucja nie przewiduje. A w praktyce mamy dyktaturę wyborczą. Bo przypomnijmy, od czego się obecny kryzys zaczął. Od ewidentnie niekonstytucyjnych planów ograniczenia dostępu mediów do prac parlamentu. Parlament to posłowie oraz opinia publiczna, której przedstawicielem i informatorem są wolne media. Jeśli chce się im dostęp do Sejmu ograniczyć, powinno się to odbywać w atmosferze dialogu. A nie, jak to się stało, w sposób arbitralny i odgórny.(…) [W]rócę do sedna działania parlamentu. Ono opiera się właśnie na rozmowie i dialogu. On nie zawsze musi być sensowny, nie zawsze musi być na temat, ale Sejm to nie jest lekcja w klasie! I każdy poseł powinien mieć prawo swobodnie się wypowiedzieć, nawet jeśli to rządzącą większość irytuje. Co z tego, że większość sobie przegłosuje ustawy? Prawo też musi być wynikiem dialogu, bo jeśli nie jest, to, powtórzę, mamy dyktaturę wyborczą.”

Źródło: Dr Ryszard Piotrowski: nie było posiedzenia, było spotkanie posłów http://wiadomosci.onet.pl/kraj/dr-ryszard-piotrowski-nie-bylo-posiedzenia-bylo-spotkanie-poslow-wywiad/0rnpvje, onet.pl, 18 grudnia 2016.

Adam Michnik Fotografia
Stanisław Lem Fotografia
Józef Gosławski Fotografia
Ignacy Jan Paderewski Fotografia
Thorstein Veblen Fotografia
Jeff Fahey Fotografia
Pablopavo Fotografia
Chuck Jones Fotografia

„Godziny pracy lwa trwają tylko wtedy, kiedy jest on głodny; raz, że jest usatysfakcjonowany, drapieżnik i ofiara żyją razem w pokoju.”

Chuck Jones (1912–2002)

[A] lion’s work hours are only when he’s hungry; once he’s satisfied, the predator and prey live peacefully together. (ang.)

Elżbieta Radziszewska Fotografia

„Oczywiście nie. I właśnie nowa ustawa precyzuje takie sytuacje (wcześniej nie było to uregulowane). Szkoły katolickie czy wyznaniowe mogą się kierować własnymi wartościami i zasadami i mają prawo odmówić pracy takiej osobie.”

Elżbieta Radziszewska (1958) polska lekarka i polityk

zapytana, czy szkoła katolicka może zostać pozwana do sądu za to, że odmówiła zatrudnienia „zdeklarowanej lesbijki”.
Źródło: PAP, 23 września 2010 http://www.pap.pl/palio/html.run?_Instance=cms_www.pap.pl&_PageID=1&s=depesza&dz=kraj&dep=25303&data=depesza&_CheckSum=1176747554

Magdalena Cielecka Fotografia
Róża Luksemburg Fotografia
Wiktor Jerofiejew Fotografia
Rozalia Celakówna Fotografia

„Zdawało mi się, że pracę mą rozpoczynam jak zwykle, robiąc intencję, że wszystko będę czynić z miłości ku Panu Jezusowi. I tak spełniam moje obowiązki, nałożone mi przez posłuszeństwo, nawet takie nic nie znaczące w oczach ludzkich. Po chwili zobaczyłam, że Pan Jezus czyn, nawet najpospolitszy, jakim jest zamiatanie, wykonywał ze mną. Ja nie śmiałam pójść do Pana Jezusa.”

Rozalia Celakówna (1901–1944) polska pielęgniarka

widzenie w Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa 11 czerwca 1926.
Źródło: o. Zygmunt Dobrzycki, o. Sykstus Szafraniec: Wielkie wezwanie Serca Jezusa do narodu polskiego. Rozalia Celakówna i jej misja, op. cit., s. 37.

Wolfgang Schüssel Fotografia
Colin Farrell Fotografia

„Praca aktora jest niezwykle pochłaniająca, ciężko znaleźć czas dla bliskich.”

Colin Farrell (1976) aktor irlandzki

Źródło: „To i Owo”, nr 16, 20 kwietnia 2010, s. 5.

Maurycy Orzech Fotografia
Paweł Kukiz Fotografia

„Wielką eksterminacją można nazwać wysłanie 3 milionów ludzi na poniewierkę. Trzeba doprowadzić do tego, aby ci Polacy mogli wrócić do Polski. Stworzyć warunki dla zaistnienia gospodarki wolnorynkowej i pracy.”

Paweł Kukiz (1963) polski muzyk rockowy, polityk i aktor

Źródło: Kukiz: wielka eksterminacja, władza wypędziła 3 miliony ludzi z Polski, program „Dziś wieczorem” w TVP Info, 23 kwietnia 2015 http://www.tvp.info/19781010/kukiz-wielka-eksterminacja-wladza-wypedzila-3-miliony-ludzi-z-polski

Casper van Dien Fotografia
Witold Kołodziejski Fotografia
Emile Hirsch Fotografia
Józef Cyrankiewicz Fotografia

„Pragnę z przykrością poinformować, że towarzysz Władysław Gomułka poważnie zachorował i dlatego nie ma również na naszym plenum, tak jak również nie było go wczoraj na posiedzeniu Biura Politycznego. Wszyscy, którzy znamy towarzysza Gomułkę wiemy, że nie jest to człowiek, który ulega chorobom dyplomatycznym nawet w najcięższych sytuacjach.(…) Towarzysz Gomułka powiedział nam, że składa rezygnację ze stanowiska I sekretarza KC ze względu na przewidywany długotrwały przebieg choroby, a także przewidywaną potem trudność pracy na pełnych obrotach. W związku z tym Biuro Polityczne występuje jednomyślnie z propozycję wybrania na I sekretarza KC PZPR towarzysza Edwarda Gierka. Ten wniosek chciałby od razu poddać pod głosowanie. Proponuje przyjąć do wiadomości rezygnację towarzysza Władysława Gomułki z funkcji I sekretarza KC PZPR. Kto jest za tym wnioskiem? Dziękuje. Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proponuje poddać pod głosowanie sprawę wyboru towarzysza Edwarda Gierka na na I sekretarza KC PZPR. Kto jest za wyborem towarzysza Edwarda Gierka na na I sekretarza KC proszę podnieść rękę. Kto jest przeciw, kto się wstrzymał? Stwierdza, że towarzysz Edward Gierek został jednogłośnie wybranym I sekretarzem KC PZPR i oddaje mu przewodnictwo.”

Józef Cyrankiewicz (1911–1989) polski polityk, premier PRL

podczas posiedzenia KC PZPR, które przyjęło rezygnację Władysława Gomułki i wybrało Edwarda Gierka na I sekretarza.
Źródło: „Polityka” nr 51 z 18 grudnia 2010 r., s. 56.

Thorstein Veblen Fotografia
Robert Kudelski Fotografia
Marcin Dorociński Fotografia
Leszek Balcerowicz Fotografia
Michał Głowiński Fotografia
Pablo Casals Fotografia
Roman Polański Fotografia

„Pracę z Deneuve można porównać do tanga tańczonego z partnerką najwyższej klasy.”

Roman Polański (1933) polski reżyser i aktor

opinia o Catherine Deneuve.
Źródło: reportaż Jacka Szczerby Spieprzaj do Hollywood!, „Gazeta Wyborcza”, 6 października 2009

René Maran Fotografia
Pharrell Williams Fotografia
Cezary Pazura Fotografia
Jan Paweł II Fotografia

„Proces pisania dobrej pracy z chemii jest trochę podobny do procesu tworzenia dzieła literackiego, tylko że w chemii nie można wymyślić rzeczywistości…”

Adam Bielański (1912–2016) polski chemik

Źródło: Rita Pagacz-Moczarska, Chemia to dla mnie dobry wybór. Rozmowa z prof. Adamem Bielańskim, „Alma Mater”, nr 136, nr specjalny 2011, s. 8.

Dietrich von Hildebrand Fotografia
Dorota Arciszewska-Mielewczyk Fotografia
Janusz Palikot Fotografia

„Należę do grona szczęśliwców, którzy uwielbiają swoją pracę.”

Joanna Pach (1980)

Źródło: Rafał Dratkowicz, Joanna Pach-Żbikowska, Dubbingowe wywiady, sierpień 2011 http://www.dubbing.pl/wywiady/pachjoanna/

Éric Serra Fotografia
Gustáv Husák Fotografia

„Dla niektórych słowa te brzmią nieprzyjemnie; nie jest to nowością. Wiem, co będą teraz mówić – oczekuje się dziś nowej ery Novotnego. Ale ludzie będą oceniać naszą działalność i naszą pracę. nie można robić popularnej polityki i być ze wszystkimi w dobrych stosunkach. Nie będziemy liczyć na tanie sukcesy.”

Gustáv Husák (1913–1991) komunistyczny przywódca Czechosłowacji

poddając ocenie sytuację polityczną CSRS (końcowe przemówienie Husáka na plenum Komitetu Centralnego KPCz w kwietniu 1969, które wybrało go w tajnym głosowaniu na sekretarza KC).
Źródło: Kazimierz Kozub, Politycy z pierwszych stron gazet, wyd. Iskry, Warszawa 1976, s. 185.

Leopold Okulicki Fotografia
Joanna Wizmur Fotografia

„Praca polega na tym, że wybieramy aktorów, którzy mają podobną do bohaterów oryginalnej wersji psychikę, wygląd czy głos.”

Joanna Wizmur (1957–2008) aktorka polska, reżyser wersji dubbingowanych

Źródło: Wywiad, 2000 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=1089

Alanis Morissette Fotografia

„Osoba, która wie jak, zawsze znajdzie pracę. Osoba, która wie dlaczego, zawsze będzie jej szefem.”

Alanis Morissette (1974) kanadyjska piosenkarka

The person who knows how will always have a job. The person who knows why will always be his boss. (ang.)

Jan Karski Fotografia

„Obóz, jak się zorientowałem. Obejmował teren około półtora kilometra kwadratowego płaskiego terenu. Otoczony był solidnym ogrodzeniem z drutu kolczastego, rozpiętego kilkoma rzędami pomiędzy drewnianymi słupami. Ogrodzenie miało ponad dwa i pół metra wysokości. Po zewnętrznej stronie przechadzały się patrole w odstępach około pięćdziesięciometrowych. Po stronie wewnętrznej strażnicy z bronią stali co jakieś piętnaście metrów. Za drutami stało kilkanaście baraków. Przestrzeń pomiędzy nimi wypełniał gęsty, falujący tłum. Więźniowie tłoczyli się, przekrzykiwali. Z kolei strażnicy starali się utrzymywać ich we względnym porządku…
… Po lewej stronie od bramy, o jakieś sto metrów za ogrodzeniem, był tor kolejowy, a właściwie rodzaj rampy. Prowadził od niej do ogrodzenia chodnik zbity z desek. Na torowisku stał pociąg złożony z około trzydziestu wagonów towarowych. Były brudne i zakurzone…
… Mijaliśmy akurat jakiegoś starca. Siedział na ziemi nagi i rytmicznie kiwał się do przodu i tyłu. Jego oczy błyszczały i nieustannie mrugał powiekami. Nikt nie zwracał na niego uwagi. Obok leżało dziecko w łachmanach. Miało drgawki. Z przerażeniem spoglądało dookoła.
Tłum pulsował jakimś obłędnym rytmem. Wrzeszczeli, machali rękami, kłócili się i przeklinali. Zapewne wiedzieli, że niedługo odjadą w nieznane, a strach, głód i pragnienie potęgowały poczucie niepewności i zwierzęcego zagrożenia. Ludzie ci zostali wcześniej ograbieni z całego skromnego dobytku, jaki im pozwolono zabrać w tę podróż. Było to pięć kilogramów bagażu. Były to zwykle jakieś najpotrzebniejsze w drodze przedmioty. Poduszka, jakieś okrycie, trochę jedzenia, butelka z wodą. Czasem kosztowności czy pieniądze. Docierała tu przeważnie ludność gett, która nie miała już nic…
Pobyt w obozie nie trwał długo. Zazwyczaj nie dłużej niż cztery dni. Potem pakowano ich w wagony na śmierć. Przez czas pobytu w obozie prawie nie otrzymywali jedzenia. Zdani byli na własne zapasy.
Baraki obozowe mogły pomieścić mniej więcej połowę więźniów. Drugie tyle pozostawało na dworze. Powietrze wypełniał odór ludzkich odchodów, potu, brudu i zgnilizny…
… Oficer SS, odpowiadający zapewne za załadunek, stanął przed tłumem Żydów. Nogi rozstawił szeroko.
– Ruhe! Ruhe! Spokój! – wrzasnął. – Wszyscy Żydzi mają wejść do wagonów. Pojedziecie tam, gdzie jest dla was praca. Ma być porządek. Nie wolno się pchać ani opóźniać załadunku. Kto będzie wywoływał panikę albo stawiał opór, zostanie zastrzelony.
Przerwał i wbił wzrok w masę ludzką przed sobą. Spokojnie zaczął otwierać kaburę pistoletu. Wyjął broń. Pierwsze szeregi Żydów zaczęły się cofać. Niemiec zaśmiał się i oddał trzy strzały w tłum. W grobowej ciszy rozległ się przeszywający krzyk. Spokojnie schował pistolet.
– A teraz do wagonów! Raus! – wrzasnął.
Tłum zamarł. Z tyłu rozległy się strzały. Ludzie ławą ruszyli do przodu, krzycząc przeraźliwie. Zbliżali się do drewnianego pomostu. Ludzki strumień był jednak zbyt szeroki, aby się w nim pomieścić. Esesmani otworzyli ogień. Pędzący zaczęli padać. Rozległ się głuchy tupot nóg po deskach rampy. Teraz zaczęli strzelać strażnicy stojący przy wagonach. Tłum przyhamował.
– Ordnung! Ordnung! – wrzeszczał esesman.
Pierwsi Żydzi wpadli do wagonu. Niemcy przy drzwiach odliczali ich. Po liczbie „sto czterdzieści” esesman zawył „Halt!” i dwukrotnie strzelił. Przystanęli. Pociąg powoli szarpnął i nowy wagon wtoczył się na wysokość pomostu. Zaczęli go wypełniać nowi więźniowie.
Wedle wojskowych regulaminów wagon towarowy przeznaczony był na osiem koni lub czterdziestu żołnierzy w transporcie. Upychając ludzi na siłę i bez jakiegokolwiek bagażu, można było pomieścić w wagonie sto osób. Niemcy wydali rozkaz pakowania po stu trzydziestu, ale jeszcze dopychali dodatkową dziesiątkę. Gdy drzwi nie dały się zamknąć, tłukli na oślep kolbami, strzelali do środka wagonu, wrzeszczeli na nieszczęsnych Żydów. Ci, aby zrobić miejsce dla nowych, wspinali się na ramiona i głowy już znajdujących się wewnątrz. Z głębi wagonu dochodził jakiś potępieńczy ryk i wycie.
Gdy upchnięto już sto czterdzieści osób, strażnicy przystąpili do zamykania drzwi. Były ciężkie, wykonane z drewna obitego żelazem. Miażdżyły wystające na zewnątrz kończyny wśród wrzasków bólu. Po zasunięciu drzwi zabezpieczano je żelazną sztabą i ryglowano.
Przed załadunkiem na podłogę wagonów sypano warstwę niegaszonego wapna. Oficjalnie był to zabieg higieniczny. Chodziło o nie rozprzestrzenianie się chorób zakaźnych. W praktyce wapno gwałtownie absorbowało wilgoć z powietrza. Spadała zawartość tlenu i ludzie zaczynali się dusić. Równocześnie wapno w kontakcie z ludzkimi odchodami wydzielało trujące substancje, między innymi chlor. Ten zaś dusił stłoczonych więźniów. Niemcy osiągali podwójny cel. Choroby zakaźne istotnie się nie rozprzestrzeniały, a wagon można było łatwiej po transporcie wymyć. Po drugie, transportu tego nie przeżywało wielu „podróżnych”. A o to przecież chodziło.
Czasami od polskich kolejarzy docierały informacje, że takie wagony z Żydami stały na bocznicach po kilka dni. Po otwarciu znajdowano w nich same trupy…
… Na obozowym placu pozostali zabici i konający. Strażnicy przechadzali się wolnym krokiem i dobijali ich strzałami w głowę. Wkrótce zapanowała cisza…”

Jan Karski (1914–2000) prawnik, dyplomata, wykładowca akademicki, polski kurier czasów II wojny światowej

Karski dostał się w przebraniu strażnika do obozu tranzytowego dla Żydów w Izbicy, który był „ostatnim etapem” przez obozem zagłady w Bełżcu.
Tajne państwo: opowieść o polskim Podziemiu

Wojciech Malajkat Fotografia
Joanna Mucha Fotografia

„Jest taka zasada niepisana, że komentatora sprawdza się po 5 latach od kiedy zaczął prace w telewizji. Więc idąc tym tropem trzeba byłoby poczekać jeszcze 4 lata, by ocenić czy jestem dobry i czy mogę się stać lepszym.”

Maciej Iwański (1979) polski dziennikarz sportowy

Źródło: czateria.interia.pl, 5 maja 2006 http://czateria.interia.pl/goscie-czaterii,czat,1611,strona,3

Jerzy Jeszke Fotografia
Andrzej Pilipiuk Fotografia
John Lennon Fotografia

„Ludzi pracy bohater to byłoby to.
Robotniczy bohater to byłby gość.

Mówią: jest jeszcze miejsce na szczycie dla ciebie.
Naucz się jednak uśmiechać, mordując.
zupełnie jak ci, co są już na górze.
Bohaterem być ludu to wielka rzecz.
Ludzi pracy bohater, ech, to jest coś.

Jeśli chcesz, to po prostu za mną chodź.
Jeśli chcesz, to po prostu chodź.”

John Lennon (1940–1980) muzyk rockowy, członek The Beatles

Working Class Hero is something to be
Working Class Hero is something to be

There’s room at the top I’m telling you still
But first you must learn how to smile as you kill
If you want to be like the folks on the hill
Working Class Hero is something to be
Working Class Hero is something to be

If you want to be a hero well just follow me
If you want to be a hero well just follow me (ang.)
Źródło: Working Class Hero, album John Lennon/Plastic Ono Band (1970), tłum.J. Szafrański.

„Od razu przechodzę [ze swoimi studentami] na ty. Tak mi się lepiej pracuje, w końcu za parę lat mogą być moimi kolegami w pracy.”

Wojciech Leonowicz (1979) polski aktor teatralny i filmowy; doktor nauk o sztukach pięknych

Źródło: Romea już nie zagram, „Polska Gazeta Krakowska” nr 109, 11 maja 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/138981.html

Modibo Keïta Fotografia
Jacek Petrycki Fotografia
Michał Jastrzębski Fotografia

„Praca z Lao Che jest dla mnie najważniejsza, gdyż to mój macierzysty skład. Rozwój zespołu sprawił, że zacząłem grać na bębnach zawodowo i dzięki Bogu nic innego nie muszę robić. Robię to co kocham, gram to co chcę grać, i życzę każdemu muzykowi takiego spełnienia.”

Michał Jastrzębski (1981) polski perkusista rockowy

Źródło: Marcin Kamiński, Michał Jastrzębski (Lao Che), magazynperkusista.pl, 20 lipca 2010 http://magazynperkusista.pl/wywiady/340-wywiad-micha-dimon-jastrzbski-lao-che