Cytaty na temat praca
strona 19

Friedrich von Bodelschwingh (1831–1910)

Arbeit statt Almosen. (niem.)
dewiza pastora.
Źródło: Hans-Walter Schmuhl, Friedrich von Bodelschwingh (Taschenbuch), Rowohlt, 2005.

„Stojąc na jednej z najbardziej zagrożonych pozycji, klasa robotnicza w Polsce nie może za żadną cenę dopuścić do złamania ustawy o 8-godzinnym dniu pracy. Żaden argument o konieczności wzmożenia pracy i ratowania przemysłu polskiego przed zalewem obcych nie może być dość silny, byśmy co do czasu pracy wchodzili w jakikolwiek kompromis i godzili się na najmniejsze choćby ustępstwa. Konkurencja pomiędzy przemysłowcami poszczególnych krajów nie może się odbywać kosztem warunków pracy klasy robotniczej.(…) Klasa robotnicza Polski, świadoma znaczenia krótkiego czasu pracy i odpowiedzialności, jaką nakłada na nią chwila obecna w walce proletariatu wszystkich krajów – spełni swój obowiązek i nie dopuści w żadnej formie do odebrania sobie jedynej powojennej zdobyczy – ośmiogodzinnego dnia pracy.”

Zygmunt Żuławski (1880–1949)

Źródło: 8-godzinny dzień pracy, „Robotniczy Przegląd Gospodarczy”, nr 3/1924 http://lewicowo.pl/8-godzinny-dzien-pracy/.

O czasie, O walce

„Drogi Kolego, tej nocy miałem sen. Śniło mi się, że wchodząc do Instytutu, napotkałem tam straszny bałagan i chaos. Poprzewracane meble itp. A gdy wszedłem do Waszej, Kolego, pracowni, zobaczyłem Waszych współpracowników zdyscyplinowanych i montujących pilnie elementy aparatury. Bardzo Wam, Kolego, dziękuję i życzę powodzenia w pracy w Norwegii.”

Henryk Niewodniczański (1900–1968) polski fizyk

Cytaty z listów
Źródło: list do Jerzego Janika, cyt za: Jerzy A. Janik, Początki badań naukowych zainicjowanych przez profesora Henryka Niewodniczańskiego w dziedzinie fizyki materii skondensowanej, „Alma Mater” nr 114, maj 2009, Dodatek, s. 15.

O snach

„Moja rada dla pisarzy, młodych scenarzystów jest taka: zabierzcie się do pracy. Wstawajcie o tej samej porze każdego ranka. Ja tak robię już od 40 lat. Pracę zaczynam kwadrans po ósmej, kończę kwadrans po dwunastej, później lunch, potem drzemka, wracam do pracy o piątej i pracuję do 18.15. Tak wygląda całe moje życie. No, może z wyjątkiem wakacji i wizyt przyjaciół. I tak po prostu się pisze. W tworzeniu scenariusza nie ma magii, magicznej formuły. Są ludzie, którzy oczywiście mają jakiś dar do pisania, powołanie. Ale to jest moja rada do młodych scenarzystów. Piszcie.”

Ronald Harwood (1934) brytyjski dramatopisarz i scenarzysta filmowy pochodzenia południowoafrykańskiego

Źródło: Wywiad, 2004 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=19673

O życiu, O ludziach, O wakacjach, Pora roku

„Łyżwiński mówił jasno i wyraźnie, że na moje miejsce jest tysiąc innych chętnych. Ja przez cały czas uważałam, że jeżeli nie będę uległa wobec Łyżwińskiego, to stracę pracę. Moje życie wówczas to była wegetacja od jednego stosunku do drugiego, ponieważ nie miałam pewności co do zatrudnienia. On mógł mnie usunąć w każdej chwili. Miałam taką sytuację rodzinną i majątkową, że potrzebowałam pracy. On wiedział o mojej sytuacji”

Aneta Krawczyk (1975) polska samorządowiec

Źródło: „Łyżwiński podchodził i kazał się rozebrać”, dziennik.pl, 21 stycznia 2009 http://wiadomosci.dziennik.pl/polityka/artykuly/159462,lyzwinski-podchodzil-i-kazal-sie-rozebrac.html

O życiu, O czasie

„Zero bezrobocia” to nie jest slogan, bo to politycy są odpowiedzialni za pełne zatrudnienie, wolny rynek sam nie tworzy nowych miejsc pracy.”

Janusz Palikot (1964) polski polityk

Źródło: Agnieszka Kublik, Miller i Palikot o pracy. Bez współpracy, „Gazeta Wyborcza”, 2–3 maja 2012

O współpracy

„Grotowski był wielkim człowiekiem i nikt nie może go naśladować. Jeśli ktoś studiuje jego pracę, to powinien traktować ją tylko jako inspirację. Nikt nie ma prawa myśleć, że może być drugim Grotowskim.”

Peter Brook (1925) brytyjski reżyser

Źródło: „Rzeczpospolita”, 12 marca 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/chced.htm

O myślach, O myśleniu

„To była praca, ale jednocześnie przyjemność. Była wiosna, zanim rozpoczęliśmy zdjęcia do Good spędziłem kilka tygodni, podróżując dookoła Niemiec, studiując kraj i jego mieszkańców. Pojechałem też do Warszawy, a potem do Auschwitz, Treblinki, do wszystkich miejsc, które mogłem zwiedzić, gdzie były kiedyś obozy koncentracyjne. Przy okazji zobaczyłem też Polskę, jeżdżąc dziwnymi drogami na północnym wschodzie i południowym wschodzie, odwiedziłem góry. Podobało mi się podróżowanie i oglądanie nowych rzeczy.”

Viggo Mortensen (1958) aktor amerykański

o podróżowaniu po Polsce. Źródło: wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=51171

O przyjemności, O podróżowaniu, O wiośnie

„[Papież] potwierdził, że praca duszpasterska jest bardzo trudna w klimacie walki politycznej. Zalecił szczególną rozwagę i umiarkowanie w ocenie konkretnych sytuacji. Uważa, że lepiej trzymać się pryncypiów, ponieważ w ferowaniu pewnych oskarżeń istnieje niebezpieczeństwo popełniania błędów.”

Oscar Romero (1917–1980) salwadorski duchowny katolicki, arcybiskup

po audiencji u Jana Pawła II, któremu przywiózł obszerną dokumentację zbrodni i prześladowań w Salwadorze
Źródło: Artur Domosławski, Święty pęknięty, „Polityka” nr 14 (3003), 1–7 kwietnia 2015, s. 65.

O walce

„Podszedł do mnie na stacji benzynowej (…) człowiek wyglądający na mocno pogruchotanego przez życie, o dość niemiłym zapachu, z prośbą o podwiezienie. Byłem sam, trzaskał mróz, w ułamku sekundy postanowiłem pomóc. (…) nie miał grosza przy duszy ani pracy i samotnie wychowywał trójkę dzieci, które się pochorowały, i zabrakło mu 68 zł na wykupienie lekarstw. (…) wybrał się stopem, przez pół Polski, do kolegi z wojska, żeby mu pożyczył pieniądze na święta. Ten odprawił go bez niczego, o świcie. (…) Oczywiście, oddałem wędrowcowi wszystko, co miałem w portfelu, ale pomińmy to, bo przytrafiła mi się niesamowita podróż i rozmowa. Mój pasażer posługiwał się innym językiem, ale znaleźliśmy wiele wspólnych tematów. Rozmawialiśmy o Radiu Maryja, Dodzie-Elektrodzie i braku Teatru Telewizji. „Panie, zabrali mi ten Teatr Telewizji! Gdzie ja do teatru pójdę?” – mówił.”

Maciej Stuhr (1975) aktor polski

„Ileż można tego Kevina oglądać?”. Kiedy się rozstaliśmy, uroniłem łezkę, bo takie spotkania są jak katharsis. Źródło: Jacek Cieślak, Święta sprzedają się jak seks, „Rzeczpospolita” nr 298, dodatek „TV Magazyn”, 23 grudnia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/129874.html

O życiu, O pieniądzach, O dzieciach, O seksie

„Gdy otwieram okno swojego bytomskiego mieszkania, słyszę jedynie motoryczne dudnienie. Wyobraża pan sobie pracę nad kwartetem, z wieloma bardzo subtelnymi nutami, w takich warunkach? Ja nie.”

Aleksander Lasoń (1951) polski kompozytor, pianista, dyrygent i pedagog

Źródło Marcin Mońka, W pięknych przestrzeniach Żywiecczyzny', „Gazeta Wyborcza, Katowice”, 1 lipca 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/wpieknych.htm

„Lewica XXI ma być ruchem antyimperialistycznym, antyoligarchicznym, antyklerykalnym (przeciwko konserwatywnej, antydemokratycznej hierarchii religijnej, ale nie przeciwko religii) i antyglobalistycznym, akcentując liberalizm polityczny i obyczajowy, a negując tzw. liberalizm ekonomiczny (prowadzi do bogacenia garstki już bogatych i biednienia coraz większych rzesz ubogich) oraz demokrację partycypacyjną i szeroki program społeczny mający na celu upowszechnienie bezpłatnej edukacji wszystkich szczebli, opieki zdrowotnej i zabezpieczeń socjalnych dla osób zepchniętych przez system kapitalistyczny na margines życia społecznego, godziwych rent w przypadku inwalidztwa oraz emerytur dla osób odchodzących z otwartego rynku pracy.”

Hugo Chávez (1954–2013) polityk wenezuelski

O religii, O demokracji

„Kiedy widzę w telewizji Bin Ladena z moją bronią, jestem oczywiście oburzony. Ale co ja mogę na to poradzić? W końcu terroryści nie są głupi. Oni także wybrali najbardziej niezawodną broń. Jestem dumny z mojego wynalazku, ale jest mi przykro, że używają go też terroryści. Szkoda, że nie wymyśliłem czegoś, co by się przydało ludziom i co pomoże rolnikom w pracy. Na przykład kosiarkę spalinową.”

Michaił Kałasznikow (1919–2013) rosyjski konstruktor broni

Źródło: Die Weltwoche, 20 września 2004

„Przez wiele lat walczyłem z przestępczością zorganizowaną, przestępczością korupcyjną. Niewiele jest osób w naszym kraju, które zgłębiły tematykę pracy pod przykryciem, jaką się zajmowałem.”

Tomasz Kaczmarek (1976) polski funkcjonariusz Policji i Centralnego Biura Antykorupcyjnego

Źródło: Agent Tomek: Obecnie CBA źle działa i tuszuje afery, polskatimes.pl, 25 kwietnia 2011 http://www.polskatimes.pl/artykul/396298,agent-tomek-obecnie-cba-zle-dziala-i-tuszuje-afery,2,id,t,sa.html

„Kandyduję, bo stawia się nam w Nowym Dworze Gdańskim fontanny i pomniki, a tu potrzeba miejsc pracy i troski o urządzenia melioracyjne, bo to teren położony na Żuławach.”

Danuta Hojarska (1960) polski rolnik i polityk

o starcie do rady powiatu, 2010. Źródło: Hojarska wraca do polityki. Z bratową, wprost.pl, 6 października 2010 http://www.wprost.pl/ar/212375/Hojarska-wraca-do-polityki-Z-bratowa/

„Znam polskie zwyczaje w zakresie picia. Sam padłem ich ofiarą. Radziłbym Polakom, żeby wypili tylko jeden kieliszek szampana lub wódki i natychmiast wzięli się do pracy, bo jest jeszcze dużo do zrobienia.”

Günter Verheugen (1944) polityk niemiecki

na konferencji prasowej.

O piciu

„Bez wątpienia punkt, w jakim się teraz znajduje, możliwość pracy na musicalowych scenach na całym świecie, z najlepszymi artystami i reżyserami, przy interesujących projektach – to zasługa osób, które tu spotkałem na swojej drodze. Przede wszystkim Pani Danuta Baduszkowa – twórczyni nowoczesnego musicalu w Polsce oraz Józef Muszyński – wielki artysta sceny. I wiele, wiele innych znamienitych postaci.”

Jerzy Jeszke (1958) polski aktor musicalowy

Źródło: Spamalot, czyli Monty Python i święty Graal – wywiad z Jerzym Jeszke, mmtrojmiasto.pl, 23 września 2010 http://www.mmtrojmiasto.pl/262814/2010/9/23/spamalot-czyli-monty-python-i-swiety-graal--wywiad-z-jerzym-jeszke?category=kultura

„Dziś Obóz Wielkiej Polski to jest właściwie obóz młodych Polaków, którzy mają tworzyć życie narodu polskiego, jego pracę na wszystkich polach, osłaniać piersiami swoimi jego byt i jego dobro przeciw wrogom, którzy by chcieli je zniszczyć, wziąć w swoje ręce losy państwa polskiego.”

Roman Dmowski (1864–1939) polski polityk

O życiu, O losie

„Myśleliśmy, że rzeczywistość nowej Polski pozwoli nam jakoś, mniej lub bardziej spektakularnie, zaistnieć. Myliliśmy się bardzo. Dzisiaj ci, którzy teoretycznie powinni dbać o intelektualne i duchowe zaplecze, jawnie uczestniczą w nachalnym urabianiu najniższych społecznych gustów, bo tylko w ten sposób mogą jakoś zarobić na życie. A przy tym zarabianie pieniędzy to w naszych czasach niezwykle wielki przywilej! Wmawia się nam, że już sam fakt posiadania pracy powinien wystarczać za realizację największych życiowych aspiracji, i my się tak czujemy. Robiąc byle co, wmawiamy sobie, że właśnie uczestniczymy w realizacji nowego, wspaniałego świata i powinniśmy wszystkich całować po rękach, że dany nam był ten zaszczyt.”

Jakub Wandachowicz (1975)

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Generacja nic, 4 września 2002

O życiu, O myślach, O rzeczywostości, O myśleniu

„Gierek może być wzorem do naśladowania. Zostawił dużo mieszkań, dróg, zakładów pracy. Ludzie mieli pracę, dochody i może nie do końca byli szczęśliwi, ale na pewno bezpieczni.”

Andrzej Lepper (1954–2011) polski polityk

O ludziach

„1 I 1991 roku Polska Prowincja Chrystusa Króla, przy współpracy Regii Świętej Rodziny, otworzyła nową placówkę misyjną w Jamusukro na Wybrzeżu Kości Słoniowej, obejmując posługę duszpasterską w pięknej bazylice sanktuarium Afryki – Matki Bożej Pokoju (Notre-Da me de la Paix). (…) Misja na Wybrzeżu Kości Słoniowej, w Jamusukro, została nam zadana i zlecona przez samego Ojca Świętego (…) Osobistym życzeniem Ojca Świętego było, aby posługiwanie pielgrzymom w Bazylice Matki Bożej Pokoju przejęli polscy pallotyni. Jest to dowód wielkiego zaufania wobec nas i naszej działalności apostolskiej (…) Dzięki życzliwości superiora, ks. Henryka Hosera SAC, jego rady i współbraci, otrzymaliśmy w darze trzech współbraci: ks. Aleksandra Pietrzyka SAC, ks. Andrzeja Maciejewskiego SAC i ks. Antoniego Myjaka SAC (…) Nowa placówka w Jamusukro stwarza wiele możliwości pracy apostolskiej zgodnie z linią charyzmatu naszego Założyciela.”

Czesław Parzyszek (1943) polski duchowny katolicki, pallotyn

Źródło: ks. Piotr J. Karp, Między niebem a ziemią Afryki http://www.ms.ecclesia.org.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=684, 14 czerwca 2011 – Miejsca Święte

O pokoju, O zaufaniu, O matce, O współpracy

„Ludzie pracy nie powinni ustanawiać granic jedni przeciwko drugim. Chcemy Europy, w której rumuńscy pracownicy Dacii będą ręka w rękę z kolegami z Renault realizować swoje postulaty.”

Olivier Besancenot (1974) francuski polityk

Odniesienia do Unii Europejskiej oraz internacjonalizmu
Źródło: „Dziennik” (Warszawa), 9 kwietnia 2009

O ludziach

„Przeważnie krytycy boczą się na mój optymizm. Często też dorzucają zarzut mówiący o tym, że dzieci nie są w stanie snuć takich refleksji jak te w moich książkach. Oczywiście nie zgadzam się z tym. Optymizm i pesymizm biorą się z takiej samej konstatacji: z zauważenia zła w świecie. Pesymista przyjmuje zło, optymista je odrzuca. W pesymizmie odkrywam działanie, myśl i akcję, która powoduje, że ludzie są biedniejsi, ubożsi. Natomiast optymizm jest nieskończoną pracą nad ulepszaniem świata. Co zaś do dzieci – przekonanie, że wszyscy jesteśmy od nich mądrzejsi jest tylko i wyłącznie stereotypem nieznajdującym pokrycia w praktyce. Dziecko jest w stanie przez kilka tygodni nauczyć się języka – żaden dorosły tego nie potrafi.”

Éric-Emmanuel Schmitt (1960) pisarz francuski

Wywiad, „Dziennik Polski”, 16 września 2005

O dzieciach, O ludziach, O książkach, O myślach

„Przede wszystkim chcę być… szczęśliwym człowiekiem. A tego nie gwarantują wyłącznie świetna praca w Polsce czy Rosji ani żadne fortuny czy wielkie pieniądze. Nawet nie zabiegam o nie. Mnie radość w życiu daje uśmiech mojego syna Ricardo.”

Roberto Santilli (1965)

Źródło: reprezentacja.net http://www.reprezentacja.net/siatkowka/seniorzy/aktualnosci/27472

O pieniądzach, O uśmiechu, Radość

„Kiedy osiągasz satysfakcję z pracy, twoja punktacja zwiększa się do 100, a misja zostaje zakończona. Jednak prawdziwa przygoda dopiero się rozpoczyna, podobnie jak twoja współpraca z firmą Lucasfilm.”

Tim Schafer (1967)

ostatnie zdanie z listu motywacyjnego do Davida Foxa z 1989; Schafer uczynił ze swego listu projekt gry komputerowej, której głównym celem było znalezienie idealnej pracy w Centrum Idealnej Kariery
Źródło: Shaun Usher (zebr. i oprac.), Listy niezapomniane, Wydawnictwo SQN, Kraków 2013, ISBN 978-83-7924-332-7, tłum. Jakub Małecki, s. 284.

O współpracy

„(…) praca przy tworzeniu gier to wielka frajda. Zwłaszcza, że tam mogę dużo więcej, niż jako aktor: sam decyduję, kogo zaprosić do współpracy, to ode mnie zależy efekt końcowy… A w dodatku gry komputerowe to ogromny rynek. Okazuje się, że na świecie dużo więcej ludzi gra na komputerze niż ogląda filmy w kinie czy telewizji…”

Andrzej Precigs (1949) aktor polski

o reżyserii dubbingu. Źródło: Andrzej Precigs – Polska – Szwecja 1:0 http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/824/Andrzej-Precigs-Polska-Szwecja-10.html

O ludziach, O grach, O współpracy

„Polska polityka musi być inna. Pokora, praca, umiar, roztropność w działaniu i odpowiedzialność. A przede wszystkim słuchanie obywateli. To są zasady, którymi będziemy się kierować. Koniec z arogancją władzy i koniec z pychą.”

Beata Szydło (1963) polska działaczka samorządowa i polityczna

Źródło: Exposé premier Beaty Szydło – stenogram https://www.premier.gov.pl/expose-premier-beaty-szydlo-stenogram.html, premier.gov.pl, 18 listopada 2015

„Jeżeli na ulicy jest mało dobrej woli, to właśnie ją trzeba nieść ze sobą. Poprzez swoją pracę. Artysta-aktor jest wrażliwy na stany emocjonalne, potrafi zobaczyć więcej na poziomie emocjonalnym.(…) Jeżeli aktor ma poczucie misji, tworzy swój świat, w którym zakłada: nie będę grał w serialach, nie będę pojawiał się w reklamach, nie uczestniczę w popkulturze, jest to szlachetne. Ale w pewnym momencie on zamyka się w jakiejś bańce, świat go pominie.”

Tomasz Schimscheiner (1973) aktor polski

Źródło: „Aktor bez misji przestaje być artystą”. Schimscheiner w Stopklatce, Stopklatka, 1 października 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=69814

O świecie

„To co robię jest niemal niszowe. Nie liczę, że nagle wywalę hit na miarę Budki Suflera, wiem, że to jest niemożliwe. Nie mam umiejętności komunikowania się z tak szeroką publicznością. Z tym trzeba się raz na zawsze pogodzić i traktować to jako specyfikę swojej pracy.”

Grzegorz Ciechowski (1957–2001) polski muzyk rockowy

O sobie

„Za moich czasów studiowało się dla samego studiowania. Oderwać się od szarego życia, aby nie iść do pracy, poszaleć troszkę, powygłupiać się, czyli „postudiować”. Byli też tacy, co szli na studia, żeby się czegoś nauczyć, ale nie my. Myśmy spędzali czas na robieniu wiecznych imprez, kabaretu. Prawie nie chodziliśmy na zajęcia! I, gdy zdarzało się coś zarobić, to był szał, szaleństwo.”

Joanna Kołaczkowska (1966) polska artystka kabaretowa

o początkach przygody z kabaretem.

O studiach, O czasie, O szaleństwie

„W ten wieczór, trzeciej rocznicy śmierci Sługi Bożego, jesteśmy wezwani, aby na nowo podjąć to duchowe dziedzictwo, jakie nam zostawił. Jesteśmy zachęcani, między innymi, do tego, aby w naszym życiu indywidualnym i społecznym niestrudzenie szukać prawdy, bo tylko ona zaspokaja nasze serce. Jesteśmy zachęcani do tego, by bez lęku iść za Chrystusem, by nieść w nasze rodziny, w miejsca pracy, nauki, służby zawodowej, w struktury samorządowe i relacje międzyludzkie – przesłanie Ewangelii, która jest zaczynem bardziej braterskiej i solidarnej ludzkości.”

Piotr Libera (1951) polski duchowny katolicki, biskup

Źródło: homilia na placu budowy kościoła-wotum wdzięczności za pontyfikat Jana Pawła II w parafii Świętego Krzyża w Płocku podczas mszy w 3. rocznicę śmierci papieża – 2 kwietnia 2008

O śmierci, O nauce, O relacjach, Serce

„Przyczyniłam się między innymi powstania w Zwoleniu poradni endokrynologicznej. Sprowadziłam na nią pieniądze z uwagi na prośby emerytów, między innymi pani Haliny Bohater. Siedziba rejonu Dróg Krajowych w Zwoleniu miała zostać przeniesiona do Grójca. Za moją sprawą tak się nie stało. Z pewnością uratowało to pracę dla wielu osób, za co otrzymałam dyplom podpisany przez pracowników. Ponadto w moim biurze poselskim dyżurował prawnik, który za darmo pomagał ludziom w różnych sprawach. Rozwiązałam też bardzo wiele problemów obywateli miasta i gminy, którzy się do mnie zwracali o pomoc pisząc interwencje. Jako jedyna miałam podstawowe biuro poselskie w Zwoleniu, gdzie można mnie było zastać. Dziś są biura poselskie kilku partii, tylko, że nie ma w nich posłów.”

Marzena Paduch (1965) polska działaczka samorządowa i polityczna

o swojej pracy poselskiej. Źródło: Na pewno chciałabym pozbyć się ze swojego otoczenia niektórych ludzi, echodnia.eu, 27 października 2010 http://www.echodnia.eu/apps/pbcs.dll/article?AID=/20101027/WYBORYRAD01/776541198

O pieniądzach, O ludziach, O pomocy

„Wciąż jest wiele zła, które nie rozpierzchło się wraz ze zmianą ustroju. Dlatego przesłanie ks. Popiełuszki pozostaje aktualne. Przypomina nam, że wobec zła w naszym kraju, za który jesteśmy odpowiedzialni, nie można przechodzić obojętnie, trzeba reagować. Nie możemy być obojętni wobec ubóstwa, które się rozszerza. Coraz więcej ludzi – i to tych najsłabszych – płaci za wzrost gospodarczy, tracąc pracę, uzyskując niewspółmiernie niskie dochody, nie mając środków na leczenie czy edukację. Na to nie możemy się godzić. Jest to szczególne wyzwanie dla pracodawców, związkowców i wszystkich, którzy mogą pomóc potrzebującym.”

Ewa Tomaszewska (1947) polityk polska

Źródło: Z tej ofiary wyrasta dobro, naszdziennik.pl, 19 maja 2010 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20100519&typ=jp&id=jp21.txt

O ludziach, O zmianach

„Praca w filmie wymaga innego rodzaju skupienia. Kiedy jestem gotów do zagrania sceny, pojawia się na przykład chmura i trzeba czekać na odpowiedni moment. Ale wtedy właśnie jest przerwa obiadowa. Zapalam papierosa, denerwuję się, bo widzę, że krzywo przybijają belkę i ona zaraz im spadnie, a potem myślę: cholera, właściwie, co mnie to obchodzi. I nagle znajduję się w stanie jakiejś schizofrenii. Energia, z którą przyszedłem na plan, rozpływa się. A przy tym ta żenująca polska bieda. Na wszystko brakuje pieniędzy. Wystarczyłaby zwyczajna rzecz, od lat oczywista w produkcjach filmowych na całym świecie: przyczepa, w której aktor może przeczekać chwilę, kiedy nic się nie dzieje.”

Jan Frycz (1954) aktor polski

Źródło: „Polityka” 49/04 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/niechceg.htm

O myślach, O czekaniu, O myśleniu

„Tak czy owak wszystko dobrze się skończyło. Zmieniłem kierunek studiów na historię z ukierunkowaniem polityczno-filozoficznym i poznałem kilku nowych przyjaciół. Od tego czasu, życie na uczelni było wszystkim czego pragnąłem począwszy od niewielkiej ilości czasu jaki ode mnie wymagano. Tak naprawdę, nigdy się nie pogodziłem z faktem, że osiągnięcia na uczelni to coś wymagającego wysiłku. Dwa lata później zakończyłem swoją edukację z bardzo średnimi ocenami i dwoma na nowo odkrytymi i raczej naiwnymi ambicjami z lat młodzieńczych. Chciałem podróżować. I chciałem pisać.
Chęć oczywiście, sama w sobie nie gwarantuje sukcesu. Niestety moje raczej cieplarniane wychowanie nie nauczyło mnie tego. Nie nauczyły mnie tego również 3 lata w instytucji edukacyjnej, gdzie kobiety w średnim wieku codziennie sprzątają ci pokój i ścielą łóżko. Prawdę mówiąc byłem zepsuty. Przeniosłem się do Londynu, który wessał mnie niczym doktora Watsona na początku Studium w szkarłacie. W przeciwieństwie do Dr. Watsona nie zamierzałem jednak pozostać na długo – chciałem zaoszczędzić jedynie trochę pieniędzy, coś napisać i wybrać się w podróż dookoła świata płacąc za wszystko z zaliczek od hojnego wydawcy.
Jasne.
Londyn zweryfikował te marzenia. W domu, w Norfolk, a nawet w Cambridge, moje pragnienie zostania pisarzem odróżniały mnie od tłumu. W Londynie, fakt, że chcesz zostać pisarzem (artystą, reżyserem ) było czasem czymś dobijająco przeciętnym. Każdy w Londynie pisze powieść, planuje to zrobić, zna kogoś kto to robi, pracuje w wydawnictwie, albo co najgorsze z wszystkiego – już coś wydał.
Dzięki szczęśliwej sytuacji geopolitycznej będącej następstwem kliku wieków brytyjskiego imperializmu ustępującego pola szybko rozwijającej się strefie wpływów Stanów Zjednoczonych, ludzie na całym świecie chcą się uczyć angielskiego.
Z zupełnie zrozumiałych, choć pedagogicznie niepewnych powodów, ludzie wierzą, że jedyny sposób by nauczyć się angielskiego to lekcje z native speakerami. Dodaj do tego powszechną żyłkę handlową przedsiębiorców, odrobinę sprytnej reklamy i oto wynik – przemysł Nauki Języka Angielskiego (NJA). Niecały rok od momentu, gdy zdecydowałem, że chcę żyć i pracować za granicą znalazłem się w Istambule mając za sobą cztery tygodnie treningu w International House bez wartego uwagi doświadczenia i z większą pensją niż lokalny lekarz. Czyż gospodarka rynkowa nie jest wspaniała?
NJA była dla mnie dość przypadkową karierą (zapewne podobnie jak w przypadku 90% jej pracowników), lecz dziwnym trafem kontynuowałem ją 14 lat. Poczucie winy w stosunku do nieszczęsnych tureckich lekarzy sprawiło, że dobrze wyuczyłem się tego fachy. Czytałem literaturę, dołączyłem do zawodowych stowarzyszeń, zapisałem się na dalsze kursy. Z Istambułu jeździłem do Londynu, Z Londynu do Madrytu, z Madrytu do Glasgow. Z nieopierzonego ucznia stałem się dyrektorem studium, potem doświadczonym profesjonalistą w dziedzinie NJA i wreszcie trenerem nauczycieli. Moje wynagrodzenie rosło. Niewielkie szkółki otworzyły mi drogę do w miarę poważnych instytucji, które otworzyły mi drogę do profesjonalnych firm, które otworzyły mi drogę do posady na uniwersytecie. Rozdawałem foldery na konferencjach. Ale zaraz…
Czy nie chciałem zostać pisarzem? No tak. Podczas, kiedy utrzymywałem się z uczenia angielskiego, również pisałem w tym języku. czasem wściekle, czasem spokojnie i leniwie – zależnie od nastroju. Pisałem krótkie historie, pisałem artykuły. Pisałem scenariusz i poświęciłem półtora roku mojego cennego czasu próbując sprawić aby jakiś filmowiec potraktował go poważnie. Pisałem powieść. Zupełnie nic nie wydałem i nikt nie zrobił filmu.
Na plus mogę policzyć to, że pisałem to na co miałem ochotę.
W końcu napisałem Modyfikowany węgiel. Golancz go wydał, Hollywood kupiło, a ja zostawiłem swoją stałą pracę.
Osiem miesięcy. Tak po prostu.
Ciągle piszę. Musiałbym być martwy albo sparaliżowany, żeby przestać.”

Richard Morgan (1965)

Źródło: informacja biograficzna z obwoluty Modyfikowanego węgla

O życiu, O kobietach, O ludziach, O pokoju

„Człowiek zawsze musi żyć ze swojej pracy i jego płace muszą być przynajmniej wystarczające do jego utrzymania. W większości wypadków muszą być nawet nieco większe, inaczej byłoby niemożliwym dla niego, żeby utrzymać rodzinę i rasa takich robotników nie mogłaby trwać poza pierwsze pokolenie.”

Adam Smith (1723–1790) brytyjski myśliciel

A man must always live by his work, and his wages must at least be sufficient to maintain him. They must even upon most occasions be somewhat more, otherwise it would be impossible for him to bring up a family, and the race of such workmen could not last beyond the first generation. (ang.) Badania nad naturą i przyczynami bogactwa narodów Źródło: rozdz. VIII http://books.google.pl/books?id=AXg4mctZEZ8C&pg=PA60&dq=inauthor:Adam+inauthor:Smith+%22man+must+always%22&hl=pl&ei=0igoTuaKCsaa-gbs5J3RCw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=3&ved=0CDQQ6AEwAg#v=onepage&q=inauthor%3AAdam%20inauthor%3ASmith%20%22man%20must%20always%22&f=false

O rodzinie

„Dragi będą miały duży wpływ na moją pracę do końca życia, bez względu czy biorę czy nie. Są stałe konsekwencje ćpania. Nie ważne czy biorę czy nie, wciąż będę płacił za poprzednie użycia.”

Layne Staley (1967–2002) amerykański muzyk rockowy, wokalista

Źródło: Layne Staley, „Unchained”, 29 kwietnia 1995 http://aic.gsg2007.de/Artikel/Pandemonium%2095.html

„Mamy pogłębiający się kryzys. Dotąd, dotyczył głównie Trybunału Konstytucyjnego, ale teraz przeniósł się na Sejm. To jest kryzys kulturowy i pojęciowy. PiS stoi na stanowisku, że jako zwycięzca ma prawo wziąć wszystko. Wziął Trybunał, a teraz chce kontrolować ustawodawstwo w drodze eliminacji opozycji. To znaczy, że gdybyśmy ten redukcjonizm zastosowali, to ustrojowo mamy demokrację większości, której konstytucja nie przewiduje. A w praktyce mamy dyktaturę wyborczą. Bo przypomnijmy, od czego się obecny kryzys zaczął. Od ewidentnie niekonstytucyjnych planów ograniczenia dostępu mediów do prac parlamentu. Parlament to posłowie oraz opinia publiczna, której przedstawicielem i informatorem są wolne media. Jeśli chce się im dostęp do Sejmu ograniczyć, powinno się to odbywać w atmosferze dialogu. A nie, jak to się stało, w sposób arbitralny i odgórny.(…) [W]rócę do sedna działania parlamentu. Ono opiera się właśnie na rozmowie i dialogu. On nie zawsze musi być sensowny, nie zawsze musi być na temat, ale Sejm to nie jest lekcja w klasie! I każdy poseł powinien mieć prawo swobodnie się wypowiedzieć, nawet jeśli to rządzącą większość irytuje. Co z tego, że większość sobie przegłosuje ustawy? Prawo też musi być wynikiem dialogu, bo jeśli nie jest, to, powtórzę, mamy dyktaturę wyborczą.”

Ryszard Piotrowski (1952)

Źródło: Dr Ryszard Piotrowski: nie było posiedzenia, było spotkanie posłów http://wiadomosci.onet.pl/kraj/dr-ryszard-piotrowski-nie-bylo-posiedzenia-bylo-spotkanie-poslow-wywiad/0rnpvje, onet.pl, 18 grudnia 2016.

O demokracji

„Na zespół zasad Solidarności składa się etyka chrześcijańska i nieskrywana łączność z wartościami Kościoła katolickiego; tradycja narodowa walki o wolność, niepodległość i tolerancję; uparta walka o sprawiedliwość społeczną i wyzwolenie świata pracy; o prawdę w świecie politycznych konfliktów i racjonalność w świecie ekonomicznych decyzji.”

Adam Michnik (1946) polski dziennikarz i publicysta

w 1989.
Źródło: Tadeusz Kowalik, Polska transformacja, wyd. Muza, Warszawa 2009

O sprawiedliwości, O decyzjach, O wolności, O walce

„(…) niekiedy go na widok wspanialszego od innych wytworu tych wiekuistych prac brał żal, lecz one tak się wzajem tłumiły, tak gasiły się nieprzebranym nadmiarem, że go już jedno tylko poruszało do ostatka.
To mianowicie, jak mu się ta kraina – ale nie jemu jedynemu! – kojarzyła ze snem, z państwem majaków i szaleństwem rażonej urody. Słowa, że to jest strefa, w której natura śni, wcielając swoją wspaniałą grozę, swoje rozpętane koszmary wprost niejako, z pominięciem wszelkiej psychiki, w litą twardość materialnych ukształtowań, te słowa same mu się formowały na wargach.”

Stanisław Lem książka Fiasko

Utwory, Fiasko

O naturze, O snach, O szaleństwie

„O sprawach politycznych nie mogę nic napisać, a dlaczego? Możesz się domyśleć. Sztuka – jest wojna, ale to Włochom nie przeszkadza w tym, aby stawiać pomniki, urządzać konkursy i dbać naprawdę troskliwie o młodych twórców i aby wnikać w najdrobniejsze szczegóły, które w całości stwarzają warunki pracy. Zapewne już wiesz o tym z I. K. C., że założyliśmy Zw. Polskich Art. Plastyków w Italii z siedzibą w Rzymie (zostałem obrany v-prezesem tego związku). Do związku należą stare i młode dziady, ślepe, kulawe i garbate – paleta typów i wartości mocno kolorowa.”

Józef Gosławski (1908–1963) polski rzeźbiarz i medalier

fragment listu do Witolda Chomicza z kwietnia 1936.
Źródło: Wojciech Włodarczyk: „… modlę się do rzeźb Egiptu”, w: Anna Rudzka: Józef Gosławski. Rzeźby, monety, medale, wyd. 1, Alegoria, Warszawa 2009, s. 21. ISBN 9788362248001.

O wojnie, O sztuce

„Każdy człowiek powinien zdawać sobie sprawę z faktu, że dobre i trwałe wyniki osiągnąć można jedynie drogą krótkich, lecz ciągłych, codziennych wysiłków. Jednorazowy wysiłek jest kompletnie jałowy. Prawdziwą umiejętność zarówno w nauce i w sztuce, jak i w każdych innych zajęciach, zdobyć można tylko codzienną pracą i codziennym wysiłkiem. I to jest bezwzględnie pewne.”

Ignacy Jan Paderewski (1860–1941) polski pianista, kompozytor

Pamiętniki
Źródło: s. 174

O wysiłku, O nauce

„Po to, by zdobyć i zachować poważanie wśród ludzi, nie wystarczy mieć bogactwo i władzę. Trzeba składać widome dowody tego bogactwa i władzy, gdyż prestiż oparty jest na oznakach zewnętrznych. Służy to nie tylko przekonaniu innych o swojej ważności i utrzymywaniu ich w tym mniemaniu; jest również ważne jako podstawa oceny samego siebie i warunek zachowania wewnętrznego zadowolenia. We wszystkich stadiach rozwoju kultury, z wyjątkiem najniższego, warunkiem satysfakcji wewnętrznej i szacunku dla samego siebie jest „odpowiednie otoczenie” i zwolnienie od „czarnej roboty”. Przymusowa rezygnacja z tego „poziomu przyzwoitości”, zarówno jeśli chodzi o rodzaj wykonywanej pracy, jak i standard życia codziennego, uważana jest za poniżającą bez względu na to, co myślą o tym inni.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O ludziach, O zachowaniu, O myślach, O bogactwie

„Gra w filmie to najłatwiejsza praca, jaką znam. Znajomi mówili: – Wyhamuj, zastanów się nad zmianą życia. Długo tak nie pociągniesz, bracie. Ale ja wiem jedno. To samo życie zmienia. Ono po prostu takie jest. Ja nie muszę w tym celu nic robić.”

Jeff Fahey (1952) aktor amerykański

O życiu, O grach, O zmianach

„Publikacja jest ukoronowaniem często długotrwałej pracy naukowej. Nie zapominajmy w tej ekstazie o absolutnej prawdzie naukowej. Przedstawmy w sposób właściwy swój dorobek naukowy, ale nie zapominajmy o właściwym przedstawieniu dorobku naszych poprzedników w danym zagadnieniu.”

Marian Mięsowicz (1907–1992) fizyk polski

Źródło: Marian Nowy, Za co kocha się mistrza?, „Alma Mater”, nr 100, luty 2008, s. 82.

O zapominaniu

„Nie, nie sądzę, by było mniej koncertów. A chłopaki bardzo mnie wspierały i dopingowały do pracy. Wszystko okej, uspokajam. Dlaczego akurat Telehon został wybrany na promo singla? Bo to fajny numer po prostu, podobała nam się jego brudnawa energia. Jeszcze będą single i teledyski, więc i wiedza o albumie będzie się pogłębiać.”

Pablopavo (1978)

Źródło: Wywiad, 2009 http://www.uwolnijswojczas.pl/si-magazyn/si-inside-pablopavo-taniec-pod-gwiazdami-wywiad/794

O wiedzę, O tańcu, Chłopak

„Godziny pracy lwa trwają tylko wtedy, kiedy jest on głodny; raz, że jest usatysfakcjonowany, drapieżnik i ofiara żyją razem w pokoju.”

Chuck Jones (1912–2002)

[A] lion’s work hours are only when he’s hungry; once he’s satisfied, the predator and prey live peacefully together. (ang.)

O pokoju

„Oczywiście nie. I właśnie nowa ustawa precyzuje takie sytuacje (wcześniej nie było to uregulowane). Szkoły katolickie czy wyznaniowe mogą się kierować własnymi wartościami i zasadami i mają prawo odmówić pracy takiej osobie.”

Elżbieta Radziszewska (1958) polska lekarka i polityk

zapytana, czy szkoła katolicka może zostać pozwana do sądu za to, że odmówiła zatrudnienia „zdeklarowanej lesbijki”. Źródło: PAP, 23 września 2010 http://www.pap.pl/palio/html.run?_Instance=cms_www.pap.pl&_PageID=1&s=depesza&dz=kraj&dep=25303&data=depesza&_CheckSum=1176747554

O szkole, O ustawie

„Ważne jest, żeby krytyka nie była wytykaniem błędów, tylko krytycznym, a więc analizującym podejściem do roli. Wiele recenzji czy zdań mówiących o naszej pracy jest krytykanctwem, a nie konstruktywną krytyką, która dla mnie byłaby bardzo cenna. Z tego można się wiele nauczyć.”

Magdalena Cielecka (1972) polska aktorka

„Już zaraz od początku polscy robotnicy postawili na 1 Maja oprócz ośmiu godzin pracy drugie swoje własne żądanie: swobody politycznej!
Bez swobody politycznej, bez prawa do strajkowania, prawa do związków i zebrań, bez wpływu na rząd – najgłówniejsza korzyść ośmiogodzinnego dnia roboczego dla nas przepadnie. Hasło ośmiu godzin pracy oznacza ograniczenie wyzysku. My do niego dodać musimy drugie hasło: „Swoboda walki z wyzyskiem!””

Róża Luksemburg (1871–1919) niemiecka polityk

Źródło: Swoboda polityczna i 1 Maja, „Sprawa Robotnicza” nr 8, luty 1894.

O walce

„Poznałem go w Kalifornii, kiedy ogłaszałem śmierć literatury radzieckiej. Była pierestrojka, ale ZSRR miał się jeszcze dobrze, na sali siedzieli amerykańscy profesorowie literatury radzieckiej i głośno protestowali przeciwko moim prognozom. Bo gdyby się sprawdziły – straciliby pracę. Głupia sytuacja: przyjechał człowiek ze Związku Radzieckiego i twierdzi, że literatura radziecka umarła, a Amerykanie krzyczą: żyła, żyje i żyć będzie! Na koniec tych przepychanek podszedł do mnie Miłosz i poradził, żebym się nie przejmował. „Oni tu wszyscy są martwi.””

Wiktor Jerofiejew (1947) pisarz rosyjski

To mi zapadło w pamięć. o tym, jak poznał Czesława Miłosza. Źródło: rozmowa Anny Żebrowskiej, wyborcza.pl, 2 sierpnia 2011 http://wyborcza.pl/1,75475,10045741,Ranking_rosyjskich_pisarzy_wedlug_Wiktora_Jerofiejewa.html?as=5&startsz=x

O śmierci, O literaturze

„Zdawało mi się, że pracę mą rozpoczynam jak zwykle, robiąc intencję, że wszystko będę czynić z miłości ku Panu Jezusowi. I tak spełniam moje obowiązki, nałożone mi przez posłuszeństwo, nawet takie nic nie znaczące w oczach ludzkich. Po chwili zobaczyłam, że Pan Jezus czyn, nawet najpospolitszy, jakim jest zamiatanie, wykonywał ze mną. Ja nie śmiałam pójść do Pana Jezusa.”

Rozalia Celakówna (1901–1944) polska pielęgniarka

widzenie w Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa 11 czerwca 1926.
Źródło: o. Zygmunt Dobrzycki, o. Sykstus Szafraniec: Wielkie wezwanie Serca Jezusa do narodu polskiego. Rozalia Celakówna i jej misja, op. cit., s. 37.

„Wykreślamy z naszego słownika sformułowanie groźba czy weto (…). Nie będziemy blokować pracy Unii Europejskiej czy jej rozszerzenia na Wschód. Austria jest za dobrze przeprowadzonym rozszerzeniem unii, gdyż dzięki niemu nie będzie już na obrzeżach, lecz w sercu Europy.”

Wolfgang Schüssel (1945) polityk austriacki

na konferencji prasowej w Brukseli.

Serce

„Praca aktora jest niezwykle pochłaniająca, ciężko znaleźć czas dla bliskich.”

Colin Farrell (1976) aktor irlandzki

Źródło: „To i Owo”, nr 16, 20 kwietnia 2010, s. 5.

O czasie

„Jedna z legend, którymi antysemici w Polsce operują, głosi, że Żydzi w Polsce – to sami bankierzy, fabrykanci, kamienicznicy. Fakt, że w Polsce istnieje żydowski świat pracy, że olbrzymie rzesze Żydów żyją z pracy swych rąk – polscy antysemici skwapliwie przemilczają. Bo mówić o żydowskim świecie pracy, to znaczy mówić o nędzy żydowskich mas pracujących, o ich ciężkim wysiłku, o skąpych zarobkach, o długim dniu roboczym, o strasznych warunkach mieszkaniowych. A to by wszak w jaskrawy sposób przeczyło legendzie o bogaczach, kapitalistach i wyzyskiwaczach w Polsce.”

Maurycy Orzech (1891–1943)

Źródło: Walka z żydowskim światem pracy, „Myśl Socjalistyczna” nr 12–13, 1936 http://www.lewicowo.pl/varia/viewpub/tid/2/pid/159

O świecie, O myślach, O wysiłku, O walce

„Wielką eksterminacją można nazwać wysłanie 3 milionów ludzi na poniewierkę. Trzeba doprowadzić do tego, aby ci Polacy mogli wrócić do Polski. Stworzyć warunki dla zaistnienia gospodarki wolnorynkowej i pracy.”

Paweł Kukiz (1963) polski muzyk rockowy, polityk i aktor

Źródło: Kukiz: wielka eksterminacja, władza wypędziła 3 miliony ludzi z Polski, program „Dziś wieczorem” w TVP Info, 23 kwietnia 2015 http://www.tvp.info/19781010/kukiz-wielka-eksterminacja-wladza-wypedzila-3-miliony-ludzi-z-polski

O ludziach

„Zdecydowanie pozostanę po drugiej stronie kamery. Ewentualnie pojawię się na ekranie tak, jak to robił Alfred Hitchcock – dyskretnie i na chwilę. Poza tym jako reżyser będę miał tyle pracy, że jednoczesne granie w filmie byłoby dużym błędem. Nie chcę także oglądać samego siebie. Jeśli mam być szczery, nigdy tego nie lubiłem… Jestem obserwatorem, dlatego wolę pozostać reżyserem, bo to malarz, który modeluje krajobrazy i tworzy sytuacje. A trudno malować obraz i jednocześnie się na nim znajdować.”

Casper van Dien (1968) amerykański aktor

Źródło: Anna Bielak, Casper Van Dien w Stopklatce o swojej najnowszej produkcji, stopklatka.pl, 28 maja 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=66063

O błędach, Obraz

„W pracy nie koncentruję się tylko na mediach publicznych, bo mam wiele innych spraw na głowie. Jeśli dzisiaj przeprowadzimy proces cyfryzacji, to skutki tego będą widoczne w ciągu kilkudziesięciu lat, a w mediach publicznych może się zmienić wtedy 10 prezesów.”

Witold Kołodziejski (1966) dziennikarz polski, samorządowiec

Źródło: dziennikarze.info http://www.dziennikarze.info/wywiady/witold-kolodziejski/

„W innych filmach na ogół to ja obrywałem, ale nie w tym przypadku. Dobrze się bawiłem podczas treningu sztuk walki z Chadem i Dave’em, którzy koordynowali pracę kaskaderów. To prawdziwi twardziele. Przepuścili mnie przez wyżymaczkę podczas treningu. Po godzinie zadawania ciosów i kopania jesteś naprawdę zmęczony. Nie chciałem zadawać im ciosów. To oni mieli ze mną problem, bo ja myślałem sobie „Nie chcę skrzywdzić tych facetów”. Oni po prostu robili, co do nich należy, i chcieli, żebym na przykład zadał im cios w brzuch. Nie mieli żadnych ochraniaczy. A ja chyba zbytnio sobie schlebiałem, myśląc, że moje ciosy są silne. Więc zaczęliśmy od małego sparringu. Oni zadawali mi lekkie ciosy, coś w rodzaju „No, oddaj mi!” A ja na to „Nie, nie” a oni znowu. W końcu zacząłem zadawać mi ciosy, a oni na to „Dobrze. Tak trzymaj”. Było tak „Czuję twój gniew”. Próbowali mnie sprowokować.”

Emile Hirsch (1985) aktor amerykański

o pracy w filmie Speed Racer.

O myślach, O problemach, O gniewie, O walce

„Na egzaminie Ewa Lassek spytała Zygarlicką, czemu chce być aktorką? Uzasadnione, choć banalne pytanie, odpowiedź bywa zwykle rutynowa. – A ja na to – mówi Zygarlicka – że chciałabym mieć taką pracę, do której się chodzi na dziesiątą. Wstydziłam się mówić o ideach. I nie wiedziałam, co powiedzieć, żeby nie zabrzmiało pretensjonalnie. A Lassek, wielka, poważna aktorka, zaskoczona, zapytała z nadzieją: To może ma pani jakieś rodzinne związki z teatrem? Na co ja: Tak, pochodzę ze znanej cyrkowej rodziny.”

Beata Zygarlicka

A ona – uspokojona chyba – to ja wpiszę, że na decyzję miał wpływ cyrk. O Beacie Zygarlickiej Źródło: Artur D. Liskowacki, Zygarlicka: Bez czułości, „Dialog” nr 1/01-11, 27 stycznia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/110088.html

O decyzjach, Pytanie

„(…) po liceum plastycznym kończyłem studia plastyczne, a potem reżyserskie. Myślę, że jednak mówić mogę o czymś w rodzaju „słuchania okiem”, o specyficznej wrażliwości na muzykę. Praca w dramacie przyniosła mi ważne doświadczenia, które mogę konfrontować z operą.””

Waldemar Zawodziński (1959)

Źródło: „Głos Poranny”, 21–22 maja 1994

O myślach, O studiach, O myśleniu

„Pragnę z przykrością poinformować, że towarzysz Władysław Gomułka poważnie zachorował i dlatego nie ma również na naszym plenum, tak jak również nie było go wczoraj na posiedzeniu Biura Politycznego. Wszyscy, którzy znamy towarzysza Gomułkę wiemy, że nie jest to człowiek, który ulega chorobom dyplomatycznym nawet w najcięższych sytuacjach.(…) Towarzysz Gomułka powiedział nam, że składa rezygnację ze stanowiska I sekretarza KC ze względu na przewidywany długotrwały przebieg choroby, a także przewidywaną potem trudność pracy na pełnych obrotach. W związku z tym Biuro Polityczne występuje jednomyślnie z propozycję wybrania na I sekretarza KC PZPR towarzysza Edwarda Gierka. Ten wniosek chciałby od razu poddać pod głosowanie. Proponuje przyjąć do wiadomości rezygnację towarzysza Władysława Gomułki z funkcji I sekretarza KC PZPR. Kto jest za tym wnioskiem? Dziękuje. Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proponuje poddać pod głosowanie sprawę wyboru towarzysza Edwarda Gierka na na I sekretarza KC PZPR. Kto jest za wyborem towarzysza Edwarda Gierka na na I sekretarza KC proszę podnieść rękę. Kto jest przeciw, kto się wstrzymał? Stwierdza, że towarzysz Edward Gierek został jednogłośnie wybranym I sekretarzem KC PZPR i oddaje mu przewodnictwo.”

Józef Cyrankiewicz (1911–1989) polski polityk, premier PRL

podczas posiedzenia KC PZPR, które przyjęło rezygnację Władysława Gomułki i wybrało Edwarda Gierka na I sekretarza.
Źródło: „Polityka” nr 51 z 18 grudnia 2010 r., s. 56.

O chorobach

„Z drugiej strony warto zwrócić uwagę, że negatywne znaczenie pojęcia „marnotrawstwo w mowie potocznej ukształtowane zostało pod wpływem instynktu pracy. To powszechne potępienie marnotrawstwa sprawia, że przeceny człowiek, by być w zgodzie z samym sobą, musi dopatrywać się we wszystkich ludzkich wysiłkach i przyjemnościach dążenia do utrzymania lub podwyższenia dobrobytu ogólnego. Każdy fakt ekonomiczny, by zyskać całkowitą aprobatę, musi wykazać się ponadindywidualną użytecznością – użytecznością z ogólnoludzkiego punktu widzenia. Indywidualna korzyść jednostki, uzyskana kosztem innych jednostek, nie zadowala «ekonomicznego sumienia» ludzi, dlatego też współzawodnictwo w wydawaniu pieniędzy nie znajduje aprobaty.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O ludziach, O przyjemności, O wysiłku

„(…) lubię swój zawód – aktorstwo. Moja praca, jest moją pasją. Lubię spotykać się z ludźmi. Lubię wstać rano łóżka i – jak pisała Agnieszka Osiecka – pchać tę taczkę obłędu. Bardzo lubię teatr i cieszę się, że tu wracam. Miałem dwa lata przerwy w występach na deskach teatralnych. A od tego właśnie zaczynałem. Sprawia mi to niezmierną przyjemność i nie robiłbym tego, gdybym nie kochał teatru, gdyby nie był moją pasja. Absolutnie teatr jest tym, co kocham.”

Robert Kudelski (1974) polski aktor

Źródło: Polskie Radio, 13 października 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/torkud.htm

O przyjemności, O pasji, Kochać się

„Wyznaję zasadę, że świadczyć mogę o sobie tylko tym, co robię i jak to robię – swoją pracą w teatrze, w filmie. Nie interesują mnie wątki poboczne. Jak mawiał Adam Małysz – koncentruje się tylko na oddaniu dwóch dobrych skoków.”

Marcin Dorociński (1973) aktor polski

Źródło: „Dziennik”, 16 czerwca 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/nwpl.htm

„Zacznę od sformułowania, które niestety przebiło się do potocznego języka, a mianowicie umowy śmieciowe. Pan zresztą zaznaczył – tak zwane umowy śmieciowe. Ktoś nienawistnie nazwał umowy elastyczne – śmieciowymi. Ale dość z propagandą, potrzebne jest całościowe rozwiązanie, które sprawiłoby, że ograniczy się te rozwiązania, które sprawiają, że pracodawcy wolą zawierać umowy elastyczne. Trzeba zmniejszyć stopień ochrony pracowników zatrudnianych na umowy stałe – obniżyć opodatkowanie kosztów pracy. Nade wszystko należy ograniczać obciążenia, które uniemożliwiają pracodawcom zatrudnianie większej liczby pracowników. Wszystko inne to półśrodki.”

Leszek Balcerowicz (1947) polski polityk i ekonomista

Źródło: money.pl, 25 marca 2013 http://www.money.pl/gospodarka/wiadomosci/artykul/balcerowicz;dla;money;pl;ozywienie;gospodarcze;nie;dajmy;sie;oszukiwac,107,0,1273963.html

„Nawet najkonsekwentniejsi optymiści, odganiający od siebie myśl, że bydlęce wagony wiozą warszawskich Żydów nie do obozów pracy, uplasowanych gdzieś na wschodzie, ale na śmierć, nie mogli już nie zdawać sobie sprawy z tego, co się dzieje. Pojmowały to z większą lub mniejszą intensywnością i wyrazistością także dzieci; rzeczy miały się tak również wtedy, gdy rodzice starali się, jeśli nie ukrywać (byłoby to niemożliwe), to przynajmniej łagodzić straszną rzeczywistość, a więc zmniejszać strach, w jakim żyły, bo swoje już wiedziały. Lata tego nie miałem jeszcze ośmiu lat, ale docierało do mnie wiele, może nie ogarniałem wszystkich szczegółów, może ulegałem jakimś przywidzeniom i ułudom, które nie pozostawały w żadnym stosunku do realności, nie mogłem jednak nie dostrzegać tego, co się każdego dnia dzieje, nie mogłem się nie bać. Strach – można byłoby go nazwać strachem ostatecznym, bo nawet dziecko musiało dostrzec, że gra toczy się o samo istnienie – jest doskonałym nauczycielem, otwiera oczy i uszy, odbiera złudzenia. Dzieje się tak zwłaszcza wtedy, a może – tylko wtedy, gdy chodzi o życie. Ów strach ostateczny był także moim nauczycielem.”

Michał Głowiński (1934) polski historyk literatury

Źródło: Burza

O życiu, O śmierci, O dzieciach, O strachu

„Myślę, że bycie kobietą jest w dzisiejszych czasach większym wyzwaniem. Trzeba wcielać się w taki wiele ról: karierowiczki, matki, żony, córki, przyjaciółki. Moja praca polega na ubieraniu ich tak, by czuły się wygodnie i wyglądały pięknie niezależnie od swojej życiowej misji.”

Alber Elbaz (1961–2021) projektant mody

Źródło: H&M ♥ Lanvin, „H&M Magazine”, Zima 2010

O kobietach, O matce, O myślach, O zimie

„Musisz wziąć się do pracy – wszyscy musimy – by uczynić ten świat godnym jego dzieci.”

Pablo Casals (1876–1973) wiolonczelista hiszpański

O dzieciach, O świecie

„Pracę z Deneuve można porównać do tanga tańczonego z partnerką najwyższej klasy.”

Roman Polański (1933) polski reżyser i aktor

opinia o Catherine Deneuve.
Źródło: reportaż Jacka Szczerby Spieprzaj do Hollywood!, „Gazeta Wyborcza”, 6 października 2009

„Życie jest krótkie. Praca jest dla tych, którzy nigdy życia nie zrozumieją. Bezczynność nie poniża człowieka. Kto umie patrzeć dobrze, ten ją odróżnia od lenistwa.”

René Maran (1887–1960)

Źródło: Józef i Krystyna Chałasińscy, Bliżej Afryki

O życiu

„Uwielbiam swoją pracę. Chciałbym wpływać na kariery innych ludzi tak, jak Steven Spielberg. Zapewniać im odpowiednie warunki i wydobywać z nich największe talenty. Dokładnie tak samo jest z modą. Wolę być Czarnoksiężnikiem z Krainy Oz i myślę, że nigdy nie była mi pisana rola Dorotki.”

Pharrell Williams (1973) amerykański muzyk i producent

O ludziach, O myślach, O myśleniu

„Trudnym momentem dla aktora jest na pewno brak akceptacji ze strony publiczności czy nierzetelna recenzja. Moja publiczność czy moi fani są mi wierni od lat, za co naprawdę jestem im wdzięczny. Często słyszę od nich dobre słowo, a to motywuje mnie do ciężkiej pracy i podejmowania nowych wyzwań. To motywuje mnie najbardziej.”

Cezary Pazura (1962) aktor polski

Źródło: Marta Zastawna, Pazura, jak znajdowałeś na to wszystko czas?, „Dziennik Elbląski” nr 94, 22 kwietnia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/115805.html

O czasie

„Kiedy przyszedłem do SMF po 7 latach pracy w bielskim studio, byłem nastawiony bardzo tradycyjnie. Ale otoczenie moich nowych kolegów, którzy rekrutowali się z warszawskiej ASP, spowodowało zmianę. (…) Zrezygnowałem z konturu, kreski konturowej, tak że postać była określona tylko plamą – prosto z pędzla na celuloid.”

Witold Giersz (1927)

Źródło: „Film” nr 6, 1982

„Praca wyróżnia człowieka wśród reszty stworzeń, których działalności związanej z utrzymaniem życia nie można nazywać pracą – tylko człowiek jest do niej zdolny i tylko człowiek ją wykonuje, wypełniając równocześnie pracą swoje bytowanie na ziemi. Tak więc praca nosi na sobie szczególne znamię człowieka i człowieczeństwa, znamię osoby działającej we wspólnocie osób – a znamię to stanowi jej wewnętrzną kwalifikację, konstytuuje niejako samą jej naturę.”

Jan Paweł II (1920–2005) papież, święty Kościoła katolickiego

Encyklika Laborem exercens

O naturze

„Proces pisania dobrej pracy z chemii jest trochę podobny do procesu tworzenia dzieła literackiego, tylko że w chemii nie można wymyślić rzeczywistości…”

Adam Bielański (1912–2016) polski chemik

Źródło: Rita Pagacz-Moczarska, Chemia to dla mnie dobry wybór. Rozmowa z prof. Adamem Bielańskim, „Alma Mater”, nr 136, nr specjalny 2011, s. 8.

O rzeczywostości

„Troska z powodu izolacji Kościoła we współczesnym świecie odegrała wielką rolę w pracach II Soboru Watykańskiego i zapoczątkowała próbę wejścia w dialog zarówno z innymi religiami, jak i z dzisiejszym ateistycznym światem. Ten nacisk na dialog oznacza, że Kościół nie chce już poprzestawać jedynie na odrzucaniu ateistycznych błędów lub religii, którym brakuje światła Chrystusa. To odrzucanie jest jedną z najważniejszych misji Kościoła i musi pozostać sprawą fundamentalną i niezbywalną. Jednakże Kościół gorąco pragnie odnajdywać wszelkie elementy prawdy w innych religiach, cierpliwie wsłuchiwać się w ich naukę i badać drogi, którymi mogłoby do nich przeniknąć światło Chrystusa. Kościół usiłuje również zrozumieć przyczyny ciężkiej choroby, jaką jest ateizm, i znaleźć środki pomocne w usuwaniu tego wszystkiego, co przeszkadza ateistom w odnalezieniu drogi do Boga.”

Dietrich von Hildebrand (1889–1977)

Koń trojański w mieście Boga
Źródło: s. 269

O Bogu, O świecie, O chorobach, O religii

„Z nienawiści do mojej formacji jesteście państwo w stanie wypowiedzieć każde kłamstwo. Nie będę się odnosić do pomówień, a to, co pan powiedział o alkoholizmie, można odnieść do polityków pana formacji. Chciałabym panu powiedzieć, że jest pan akwizytorem głupich idei. Powinien pan rozpatrzyć pracę w telewizji, gdzie stawiają tarota. Na takie złośliwości, jakie od pana płyną, ja nie zasłużyłam.”

Dorota Arciszewska-Mielewczyk (1968) polska polityk

do Jerzego Wenderlicha Źródło: gazeta.pl http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114871,13643349,Wederlich_cytuje_Sw__Mateusza__Arciszewska__Niech.html?lokale=warszawa#BoxWiadTxt z 27 marca 2013 r.

O kłamstwie

„Mamy cały pakiet propozycji z obszaru polityki społecznej. Mówi się o naszych propozycjach wprowadzenia polityki legalizacji, zamiast polityki penalizacyjnej – w różnych obszarach. Ale my mamy także gotowy projekt ustawy o eksmisji i nowelizację prawa bankowego, gdzie chcemy wprowadzenia zasady „ostatniej koszuli” czy „dachu nad głową”, to znaczy takiego minimum, którego nie można człowieka pozbawić, nawet w przypadku jego bankructwa. A bankructwo – niemożność spłacania długów, kredytów, czynszu za mieszkanie – najczęściej dotyka nie bogaczy, ale ludzi tracących pracę. (…) Tu proponujemy rozwiązanie lewicowe, oparte na dojrzałych rozwiązaniach socjaldemokratycznych.”

Janusz Palikot (1964) polski polityk

Wywiad dla „Krytyki Politycznej”

O ludziach

„Należę do grona szczęśliwców, którzy uwielbiają swoją pracę.”

Joanna Pach (1980)

Źródło: Rafał Dratkowicz, Joanna Pach-Żbikowska, Dubbingowe wywiady, sierpień 2011 http://www.dubbing.pl/wywiady/pachjoanna/

„Poznaliśmy się kiedy mieliśmy po 18 lat. Spotkaliśmy się w studio nagraniowym. Grałem wtedy partię gitary dla pewnego francuskiego piosenkarza, który był kolegą Luca. Tak to się zaczęło. Luc pewnego dnia wpadł do studia, żeby go odwiedzić. Nie miał jeszcze żadnych szczególnych filmowych osiągnięć na swoim koncie. Wtedy asystował przy jakimś filmie. I kiedy Luc zobaczył, jak improwizuję, doszedł do wniosku, że muszę być kompozytorem. Kilka miesięcy później, rozpoczął pracę nad swoim pierwszym filmem krótkometrażowym pod tytułem L'avant-dernier. Wtedy poprosił mnie o skomponowanie do niego muzyki. W pierwszej chwili odmówiłem. Powiedziałem mu: – Nie. Ja nie jestem kompozytorem. Jestem tylko muzykiem. – Ale on nalegał mówiąc: – Ależ owszem. Wiem, że jesteś kompozytorem.”

Éric Serra (1959) kompozytor francuski

Za co mu dzisiaj dziękuję. o Luku Bessonie. Źródło: Jadwiga Polus, Eric Zawodowiec. Rozmowa z kompozytorem Luca Bessona, Stopklatka.pl, 8 czerwca 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=46372

O studiach

„Dla niektórych słowa te brzmią nieprzyjemnie; nie jest to nowością. Wiem, co będą teraz mówić – oczekuje się dziś nowej ery Novotnego. Ale ludzie będą oceniać naszą działalność i naszą pracę. nie można robić popularnej polityki i być ze wszystkimi w dobrych stosunkach. Nie będziemy liczyć na tanie sukcesy.”

Gustáv Husák (1913–1991) komunistyczny przywódca Czechosłowacji

poddając ocenie sytuację polityczną CSRS (końcowe przemówienie Husáka na plenum Komitetu Centralnego KPCz w kwietniu 1969, które wybrało go w tajnym głosowaniu na sekretarza KC).
Źródło: Kazimierz Kozub, Politycy z pierwszych stron gazet, wyd. Iskry, Warszawa 1976, s. 185.

O ludziach, O sukcesie

„Zarzucają mi tchórzostwo, że torpeduję rozmowy, że nie chcę brać udziału w pracach komisji mającej nawiązać kontakt z władzami dowództwa sowieckiego. I to kto? „Sobol” (Jan Stanisław Jankowski, Delegat Rządu na Kraj). Udowodnię mu jutro, że pójdę, chociaż wiem, co mnie czeka. I znowu areszt, a może i proces pokazowy? Oni to umieją robić. (…) Ale oni [politycy] mają bielmo na oku i wierzą, że przez rozmowy chociaż rąbek władzy uchwycą. Naiwni. Nie wiem tylko, czy nasze aresztowanie będzie przestrogą dla innych. Mnie już na tym nie zależy, swoje przeżyłem i jutro przekroczę granicę, z której już nie wrócę. Przygotowałem się do tego kroku. (…) Wrzód żołądka, utrata wiary w ludzi, mój świat runął, a do innego już się nie nadaję.”

Leopold Okulicki (1898–1946) generał polski

Okulicki do cichociemnego kpt. Zbigniewa Specylaka ps. „Tur”, przed swoim aresztowaniem przez NKWD w 1945.
Źródło: Andrzej Przemyski, Ostatni komendant generał Leopold Okulicki, op. cit., s. 205.

O ludziach, O świecie, O wierze, O czekaniu

„Praca polega na tym, że wybieramy aktorów, którzy mają podobną do bohaterów oryginalnej wersji psychikę, wygląd czy głos.”

Joanna Wizmur (1957–2008) aktorka polska, reżyser wersji dubbingowanych

Źródło: Wywiad, 2000 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=1089

O wyglądzie

„Ludzie z otoczenia Stalina byli pod wieloma względami do siebie podobni, ale też bardzo różnili się między sobą. Jedni z nich zdolni byli wykonać każdy, najokrutniejszy nawet i najbardziej niesłuszny rozkaz, uświadamiając sobie jego okrucieństwo i „nie odczuwając satysfakcji”. Drudzy wciągali się stopniowo do zbrodni i stawali się sadystami, którym okrutne orgie i znęcanie się nad ludźmi sprawiały przyjemność. Trzeci wykonywali swą pracę z obojętnością robota lub zawodowego oprawcy, nie przeżywając szczególnych emocji, ale i nie wykazując inicjatywy. Inni przeistaczali się w fanatyków i dogmatyków, zmuszając się do szczerej wiary, że wszystko co robią jest potrzebne dla partii, rewolucji a nawet dla „świetlanej przyszłości”. Nie byli zdolni do skruchy czy żalu. Niektórzy byli po prostu ludźmi słabymi, a ponadto ograniczonymi i głupimi, nie zastanawiającymi się zbytnio nad swymi postępkami i nie rozumiejącymi do końca sensu zachodzących zdarzeń. Uspokajali sumienie myślą, że „góra wie lepiej”.”

Roj Miedwiediew (1925)

Źródło: Ludzie Stalina, przedmowa do pierwszego wydania, tłum. Tadeusz Kaczmarek, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, Warszawa 1989, s. 8.

O ludziach, O przyjemności, O wierze, O górach

„Chłopstwo cierpi barbarzyński wyzysk, zmuszano je nawet do zjadania własnych ekskrementów, rugowano je z gospodarstw, rabowano mu ziemię, toteż w rezultacie istnieje na wsi wielki odsetek robotników rolnych, którzy przez część roku, w okresie zbiorów, mają pracę, a przez pozostały okres nie znajdują zatrudnienia. Włóczą się więc, nie mając stałego punktu oparcia i żyją z tego, co inni mogą im ofiarować. Chłopstwo, stanowiące 70 procent ludności, jest w naszym kraju warstwą najbardziej wyzyskiwaną (…) jest to główna siła, która zapewni zwycięstwo w naszej wojnie rewolucyjnej i że ze wsi rozwinie się walka, w której toku okrążone i możliwe będzie zdobycie władzy.”

Casimiro Sotelo

Źródło: Zbigniew Marcin Kowalewski, Guerilla latyno-amerykańska, Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1978, s. 56–57.

O wojnie, O sile, O cierpieniu, O zwycięstwie

„Osoba, która wie jak, zawsze znajdzie pracę. Osoba, która wie dlaczego, zawsze będzie jej szefem.”

Alanis Morissette (1974) kanadyjska piosenkarka

The person who knows how will always have a job. The person who knows why will always be his boss. (ang.)

„Obóz, jak się zorientowałem. Obejmował teren około półtora kilometra kwadratowego płaskiego terenu. Otoczony był solidnym ogrodzeniem z drutu kolczastego, rozpiętego kilkoma rzędami pomiędzy drewnianymi słupami. Ogrodzenie miało ponad dwa i pół metra wysokości. Po zewnętrznej stronie przechadzały się patrole w odstępach około pięćdziesięciometrowych. Po stronie wewnętrznej strażnicy z bronią stali co jakieś piętnaście metrów. Za drutami stało kilkanaście baraków. Przestrzeń pomiędzy nimi wypełniał gęsty, falujący tłum. Więźniowie tłoczyli się, przekrzykiwali. Z kolei strażnicy starali się utrzymywać ich we względnym porządku…
… Po lewej stronie od bramy, o jakieś sto metrów za ogrodzeniem, był tor kolejowy, a właściwie rodzaj rampy. Prowadził od niej do ogrodzenia chodnik zbity z desek. Na torowisku stał pociąg złożony z około trzydziestu wagonów towarowych. Były brudne i zakurzone…
… Mijaliśmy akurat jakiegoś starca. Siedział na ziemi nagi i rytmicznie kiwał się do przodu i tyłu. Jego oczy błyszczały i nieustannie mrugał powiekami. Nikt nie zwracał na niego uwagi. Obok leżało dziecko w łachmanach. Miało drgawki. Z przerażeniem spoglądało dookoła.
Tłum pulsował jakimś obłędnym rytmem. Wrzeszczeli, machali rękami, kłócili się i przeklinali. Zapewne wiedzieli, że niedługo odjadą w nieznane, a strach, głód i pragnienie potęgowały poczucie niepewności i zwierzęcego zagrożenia. Ludzie ci zostali wcześniej ograbieni z całego skromnego dobytku, jaki im pozwolono zabrać w tę podróż. Było to pięć kilogramów bagażu. Były to zwykle jakieś najpotrzebniejsze w drodze przedmioty. Poduszka, jakieś okrycie, trochę jedzenia, butelka z wodą. Czasem kosztowności czy pieniądze. Docierała tu przeważnie ludność gett, która nie miała już nic…
Pobyt w obozie nie trwał długo. Zazwyczaj nie dłużej niż cztery dni. Potem pakowano ich w wagony na śmierć. Przez czas pobytu w obozie prawie nie otrzymywali jedzenia. Zdani byli na własne zapasy.
Baraki obozowe mogły pomieścić mniej więcej połowę więźniów. Drugie tyle pozostawało na dworze. Powietrze wypełniał odór ludzkich odchodów, potu, brudu i zgnilizny…
… Oficer SS, odpowiadający zapewne za załadunek, stanął przed tłumem Żydów. Nogi rozstawił szeroko.
– Ruhe! Ruhe! Spokój! – wrzasnął. – Wszyscy Żydzi mają wejść do wagonów. Pojedziecie tam, gdzie jest dla was praca. Ma być porządek. Nie wolno się pchać ani opóźniać załadunku. Kto będzie wywoływał panikę albo stawiał opór, zostanie zastrzelony.
Przerwał i wbił wzrok w masę ludzką przed sobą. Spokojnie zaczął otwierać kaburę pistoletu. Wyjął broń. Pierwsze szeregi Żydów zaczęły się cofać. Niemiec zaśmiał się i oddał trzy strzały w tłum. W grobowej ciszy rozległ się przeszywający krzyk. Spokojnie schował pistolet.
– A teraz do wagonów! Raus! – wrzasnął.
Tłum zamarł. Z tyłu rozległy się strzały. Ludzie ławą ruszyli do przodu, krzycząc przeraźliwie. Zbliżali się do drewnianego pomostu. Ludzki strumień był jednak zbyt szeroki, aby się w nim pomieścić. Esesmani otworzyli ogień. Pędzący zaczęli padać. Rozległ się głuchy tupot nóg po deskach rampy. Teraz zaczęli strzelać strażnicy stojący przy wagonach. Tłum przyhamował.
– Ordnung! Ordnung! – wrzeszczał esesman.
Pierwsi Żydzi wpadli do wagonu. Niemcy przy drzwiach odliczali ich. Po liczbie „sto czterdzieści” esesman zawył „Halt!” i dwukrotnie strzelił. Przystanęli. Pociąg powoli szarpnął i nowy wagon wtoczył się na wysokość pomostu. Zaczęli go wypełniać nowi więźniowie.
Wedle wojskowych regulaminów wagon towarowy przeznaczony był na osiem koni lub czterdziestu żołnierzy w transporcie. Upychając ludzi na siłę i bez jakiegokolwiek bagażu, można było pomieścić w wagonie sto osób. Niemcy wydali rozkaz pakowania po stu trzydziestu, ale jeszcze dopychali dodatkową dziesiątkę. Gdy drzwi nie dały się zamknąć, tłukli na oślep kolbami, strzelali do środka wagonu, wrzeszczeli na nieszczęsnych Żydów. Ci, aby zrobić miejsce dla nowych, wspinali się na ramiona i głowy już znajdujących się wewnątrz. Z głębi wagonu dochodził jakiś potępieńczy ryk i wycie.
Gdy upchnięto już sto czterdzieści osób, strażnicy przystąpili do zamykania drzwi. Były ciężkie, wykonane z drewna obitego żelazem. Miażdżyły wystające na zewnątrz kończyny wśród wrzasków bólu. Po zasunięciu drzwi zabezpieczano je żelazną sztabą i ryglowano.
Przed załadunkiem na podłogę wagonów sypano warstwę niegaszonego wapna. Oficjalnie był to zabieg higieniczny. Chodziło o nie rozprzestrzenianie się chorób zakaźnych. W praktyce wapno gwałtownie absorbowało wilgoć z powietrza. Spadała zawartość tlenu i ludzie zaczynali się dusić. Równocześnie wapno w kontakcie z ludzkimi odchodami wydzielało trujące substancje, między innymi chlor. Ten zaś dusił stłoczonych więźniów. Niemcy osiągali podwójny cel. Choroby zakaźne istotnie się nie rozprzestrzeniały, a wagon można było łatwiej po transporcie wymyć. Po drugie, transportu tego nie przeżywało wielu „podróżnych”. A o to przecież chodziło.
Czasami od polskich kolejarzy docierały informacje, że takie wagony z Żydami stały na bocznicach po kilka dni. Po otwarciu znajdowano w nich same trupy…
… Na obozowym placu pozostali zabici i konający. Strażnicy przechadzali się wolnym krokiem i dobijali ich strzałami w głowę. Wkrótce zapanowała cisza…”

Jan Karski (1914–2000) prawnik, dyplomata, wykładowca akademicki, polski kurier czasów II wojny światowej

Karski dostał się w przebraniu strażnika do obozu tranzytowego dla Żydów w Izbicy, który był „ostatnim etapem” przez obozem zagłady w Bełżcu.
Tajne państwo: opowieść o polskim Podziemiu

O miłości, O śmierci, O pieniądzach, O głodzie

„Ktoś chce pracować nad tym, jak mają żyć polskie rodziny, ile pieniędzy przeznaczyć na rozwój przemysłu, edukacji, zbrojeń, na pomoc społeczną, na usługi zdrowotne. A ktoś kpi z tej pracy, bełkocze o sprawach zupełnie niezwiązanych z przedmiotem obrad, mówiąc językiem współczesnym – lansuje sam siebie. A później ten bełkot zostaje nazwany patetycznie „walką o wolność.””

Paweł Bortkiewicz (1958)

o protestach opozycji w Polsce rozpoczętych 16 grudnia 2016.

O wolności, O pomocy, O walce

„(…) wzorem jest dla mnie Jerzy Grzegorzewski. Zarówno jeśli chodzi o pracę nad materią spektaklu, jak i w stosunkach międzyludzkich. Szanował tekst, nad którym pracował, ludzi, z którymi pracował, i tych, dla których pracował. Próbuję przejąć część jego zasad, które mogą wydawać się banalne, ale wpływają na ostateczny efekt. Na próbach staramy się słuchać siebie nawzajem; nie twierdzimy, że znamy tylko jedno ostateczne rozwiązanie, że się nie mylimy.”

Wojciech Malajkat (1963) aktor polski

Źródło: Izabela Szymańska, „Gazeta Wyborcza Stołeczna”, 13 marca 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/wmal.htm

O ludziach

„Rzeczywiście, jest tak, że kobiety w polityce przejmują wiele męskich cech: wysoki poziom rywalizacji, potrzebę sukcesu, czasem niezwiązanego z jakimś przedsięwzięciem, tylko sukcesu osobistego. Pierwszy premier Izraela Dawid Ben Gurion powiedział o Goldzie Meir, minister pracy w swoim rządzie, że jest jedynym mężczyzną w jego gabinecie. Właśnie ona. (…) Kobieta może być skuteczna – również w polityce – dzięki swoim cechom. Intuicja, miękki – jak to nazywam – sposób rozmowy, negocjacji, bardzo się przydają. Natomiast na pewno musi mieć silny charakter.”

Joanna Mucha (1976) polska działaczka polityczna

Źródło: wywiad, 2009 http://www.gala.pl/gwiazdy/wywiady/zobacz/artykul/joanna-mucha-wenus-z-wiejskiej.html

O kobietach, O charakterze, O czasie, O sukcesie

„Jest taka zasada niepisana, że komentatora sprawdza się po 5 latach od kiedy zaczął prace w telewizji. Więc idąc tym tropem trzeba byłoby poczekać jeszcze 4 lata, by ocenić czy jestem dobry i czy mogę się stać lepszym.”

Maciej Iwański (1979) polski dziennikarz sportowy

Źródło: czateria.interia.pl, 5 maja 2006 http://czateria.interia.pl/goscie-czaterii,czat,1611,strona,3

„Ja kocham swoją pracę i kocham scenę. Tam spełniam się życiowo i artystycznie. Z uwagi, że przez całą moją karierę nie byłem związany na stałe z jedną sceną mam możliwość ciągłego doskonalenia swojego warsztatu i poznawania nowych smaków tego pięknego zawodu.”

Jerzy Jeszke (1958) polski aktor musicalowy

Źródło: Jerzy Jeszke przed prapremierą „Sweeneya Todda”: Robię swoje, 18 maja 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/139366.html

Kochać się

„A co u ciebie?
– Praca – ksiądz wskazał gestem stos kserokopii. – Mam ustalić datę Bożego Narodzenia.
Jakub wyszczerzył w uśmiechu zęby. Były żółte, a niektóre nawet złote.
– Nu, w Wigilię, co nie?
(…)
– Właśnie usiłuję ustalić – Wilkowski machnął ręką w stronę stosów papierów. – Niektóre apokryfy podają datę, ale każdy nieco inaczej. Prawdopodobnie zdarzyło się to na przełomie czerwca i lipca lub w połowie lipca. Jakoś tak teraz na dniach powinniśmy obchodzić.”

Andrzej Pilipiuk książka Zagadka Kuby Rozpruwacza

Cykl Kroniki Jakuba Wędrowycza, Zagadka Kuby Rozpruwacza
Źródło: Wiwat Święta

O uśmiechu

„Ludzi pracy bohater to byłoby to.
Robotniczy bohater to byłby gość.

Mówią: jest jeszcze miejsce na szczycie dla ciebie.
Naucz się jednak uśmiechać, mordując.
zupełnie jak ci, co są już na górze.
Bohaterem być ludu to wielka rzecz.
Ludzi pracy bohater, ech, to jest coś.

Jeśli chcesz, to po prostu za mną chodź.
Jeśli chcesz, to po prostu chodź.”

John Lennon (1940–1980) muzyk rockowy, członek The Beatles

Working Class Hero is something to be
Working Class Hero is something to be

There’s room at the top I’m telling you still
But first you must learn how to smile as you kill
If you want to be like the folks on the hill
Working Class Hero is something to be
Working Class Hero is something to be

If you want to be a hero well just follow me
If you want to be a hero well just follow me (ang.)
Źródło: Working Class Hero, album John Lennon/Plastic Ono Band (1970), tłum.J. Szafrański.

O ludziach

„Od razu przechodzę [ze swoimi studentami] na ty. Tak mi się lepiej pracuje, w końcu za parę lat mogą być moimi kolegami w pracy.”

Wojciech Leonowicz (1979) polski aktor teatralny i filmowy; doktor nauk o sztukach pięknych

Źródło: Romea już nie zagram, „Polska Gazeta Krakowska” nr 109, 11 maja 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/138981.html

„Zapewnić narodowi sprawiedliwość, to znaczy neutralizować bez wahania wrogów naszej drogi; znaczy to narzucić wszędzie i za wszelką cenę – sprawiedliwość; oddać narodowi sprawiedliwość, to znaczy uczynić wszystko, aby dodać otuchy robotnikom i stworzyć warunki do socjalistycznego współzawodnictwa; oddać narodowi sprawiedliwość, to znaczy przeciwstawiać się wszelkimi środkami sprzedawczykom, zacofańcom; wreszcie oddać sprawiedliwość narodowi, znaczy to każdej chwili być odpowiedzialnym za swój odcinek pracy.”

Modibo Keïta (1915–1977) polityk francuski

Nasz akces na rzecz socjalizmu (1963)

O sprawiedliwości

„Pracując z Kieślowskim przy fabułach korzystałem z doświadczeń dokumentalnych z pracy z Marcelem. Agnieszka z kolei była zdecydowanie ukierunkowana na fabułę i jeżeli chodzi o warsztat wpłynęła na mnie najmocniej.”

Jacek Petrycki (1948)

Źródło: wywiad Bartosza Michalskiego, „Film & Tv kamera”, 4/2003

„Praca z Lao Che jest dla mnie najważniejsza, gdyż to mój macierzysty skład. Rozwój zespołu sprawił, że zacząłem grać na bębnach zawodowo i dzięki Bogu nic innego nie muszę robić. Robię to co kocham, gram to co chcę grać, i życzę każdemu muzykowi takiego spełnienia.”

Michał Jastrzębski (1981) polski perkusista rockowy

Źródło: Marcin Kamiński, Michał Jastrzębski (Lao Che), magazynperkusista.pl, 20 lipca 2010 http://magazynperkusista.pl/wywiady/340-wywiad-micha-dimon-jastrzbski-lao-che

O Bogu, Kochać się

„Polska od nas wymaga, byśmy byli pokoleniem wielkim. My pokoleniem wielkim będziemy. Nie zawiedzie się na nas historia. Rozumiemy nasze obowiązki i mamy wolę obowiązkom tym sprostać. Idziemy, rwiemy się do czynu. Ramiona nam się prężą do pracy, palą się nam głowy i serca. Z wiarą w Boga i Ojczyznę, z wolą dozgonnej Im służby wchodzimy w życie, idziemy objąć wszystkie posterunki. My, synowie odrodzonej Polski, nowe pokolenie!”

Jędrzej Giertych (1903–1992) harcerz, polityk, dyplomata, dziennikarz, pisarz, publicysta, historyk, prawnik

Źródło: My nowe pokolenie, 1929

O życiu, O Bogu, O wierze, O historii

Cytaty na temat praca strona 19

Cytaty na temat praca
strona 19