Cytaty na temat podejście
strona 2

„Żeby ją zrobić, trzeba ją polubić! I podejść z przymrużeniem oka, pamiętając, że kiedy Mozart komponował te operę, miał 9 lat. Swoją drogą temat i słownictwo raczej nie pasują do dziewięciolatka… Długo zastanawiałam się, kim ona naprawdę jest. To kwintesencja kobiecości, także w negatywnym znaczeniu. Kiedy ją gram, to jakbym jednocześnie obserwowała Rosinę z widowni. Ja jej nigdy do końca nie wierzę! Ona gra bez przerwy.”

Olga Pasiecznik (1968) śpiewaczka ukraińska działająca w Polsce

o operze Udana naiwność. Źródło: „Życie”, 27 lipca 2001 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/opasiecznik.htm

O życiu, O grach, O naiwności

„Teatr wielkich uczuć przez poetycką kompozycję akcji odkrywa przed odbiorcą porywające emocjonalnie „znamię i piętno życia”. A to musi opierać się na logice i konsekwencji życia. Inaczej twórczość nasza byłaby nieprawdziwa, formalna nieprzekonująca. Wielkie uczucia, o które pragniemy walczyć, są uczuciami o walorze społecznym. I stąd społeczne podejście do kompozycji akcji jest warunkiem artystycznego powodzenia.”

Jerzy Grotowski (1933–1999) polski reżyser, teoretyk teatru, pedagog

Źródło: Marzenie o teatrze http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=7023, „Dziennik Polski” nr 46, 23 lutego 1955, s. 2–3.

O emocjach

„Spaghetti można tylko ciągnąć, nie można go pchać – dowódca musi dowodzić od przodu. Armia amerykańskie jeszcze się wtedy tego nie nauczyła. Brytyjczycy to wiedzieli, Patton to wiedział. Zawsze podziwiałem Pattona, o tak, ten głupi bękart był nienormalny, jemu się wydawało, że on żyje gdzieś w średniowieczu, a jego żołnierze byli jego poddanymi. Nie podobało mi się takie podejście ale miałem wiele szacunku dla jego teorii i tego w jaki sposób potrafił motywować do walki.”

George Patton (1885–1945) amerykański generał

If you’re a leader, you don’t push wet spaghetti, you pull it. The U.S. Army still has to learn that. The British understand it. Patton understood it. I always admired Patton. Oh, sure, the stupid bastard was crazy. He was insane. He thought he was living in the Dark Ages. Soldiers were peasants to him. I didn’t like that attitude, but I certainly respected his theories and the techniques he used to get his men out of their foxholes.
Źródło: Bill Mauldin, amerykański rysownik w książce autobiograficznej The Brass Ring (1971)

O walce

„Góry się moim zdaniem nie zmieniają się, ale czasy na pewno tak. Zmienia się podejście do wspinaczki, jesteśmy bardziej niecierpliwi, nie mamy czasu, chcemy osiągnąć sukces szybko i jak najłatwiej. Przez to nastąpiła tzw. komercjalizacja wypraw himalajskich. Myślę, że ta zmiana dotyczy bardziej Polaków niż np. Amerykanów, którzy od dawna mieli podobne podejście. To my się amerykanizujemy, coraz trudniej jest znaleźć samotność pod ośmiotysięcznikami, chyba że się tam wybierzemy zimą…”

Dariusz Załuski (1959)

Źródło: wywiad Jerzego Porębskiego, cyt. za: Dariusz Załuski, drytooling.com.pl, 24 sierpnia 2011 http://drytooling.com.pl/baza/ludzie/1418-dariusz-zaluski

O ludziach, O myślach, O samotności, O zimie

„Dziś w Collegium pokazujemy głównie przedstawienia dyplomowe, w których nie ma nic złego, ale proszę pamiętać, że szkoła miała sukcesy teatralne wtedy, kiedy przekraczała próg dyplomu pedagogicznego, gdy spektakle miały pewną „nadwyżkę” teatralną: Jerzy Jarocki zrobił tu słynne „Akty” w 1972 roku, dzięki którym ukonstytuował się status zawodowy Jerzego Radziwiłowicza, Marka Kondrata, Jadwigi Jankowskiej-Cieślak. W tym przedstawieniu była mieszanka młodości, ryzyka i poważnego podejścia do teatru, co dało niezwykły efekt.”

Piotr Cieślak (1948–2015)

Źródło: „Gazeta Wyborcza Stołeczna”, 2 grudnia 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/pcotc.htm

O szkole, O sukcesie

„Temat odpowiadał językowi angielskiemu. Karmiłam się kulturą anglosaską. W kinie anglosaskim istnieje tradycja inteligentnego podejścia do tego gatunku filmowego. Poza tym język angielski pozwala znaleźć inne źródła finansowania filmu, które nie zmuszają, na przykład, do szukania na rynku francuskim „kasowych” aktorów z bardzo zapchanymi terminarzami.”

Agnès Merlet (1959)

odpowiedź na pytanie, dlaczego zrealizowała film w języku angielskim. Źródło: Agnès Merlet o filmie „Egzorcyzmy Dorothy Mills”, „Kino Świat”, 17 lipca 2009 http://www.kinomaniak.pl/katalog/wywiad/88,1

O świecie

„Ona jest niezwykle silną osobą. Wiele w życiu przeszła i to ją zahartowało. Zazdroszczę jej beztroskiego podejścia do życia i optymizmu.”

Lisa Kudrow (1963) aktorka amerykańska

o Phoebe Buffay, graną przez nią bohaterce z serialu Przyjaciele. Źródło: Świat Seriali, 2010 http://www.swiatseriali.pl/seriale/przyjaciele-439/news-najlepsza-z-calej-paczki,nId,282831

O świecie, O optymiźmie

„…) bliskie jest mi podejście Borysa Lankosza. Mnie rzeczywiście interesuje pewien rodzaj gry, a nawet prowokacji (…”

Paweł Borowski (1973)

Źródło: Wywiad, 2009 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=59498

„Z wicepremierem Lepperem wciąż jesteśmy na „ty”. Kilka dni temu widzieliśmy się na targach. Podszedłem, przywitałem się, wszystko odbyło się kulturalnie. Sądzę, że gdyby Andrzej był bez współpracowników, to nawet byśmy sobie miło pogawędzili.”

Wojciech Mojzesowicz (1954) polski rolnik i polityk

Źródło: „Życie Warszawy”, 15 września 2006

O życiu

„Konserwatywne argumenty (przeciwko teorii Keynesa) są tylko powtórką podejścia Ministerstwa Skarbu z lat 20.”

Paul Krugman (1953) ekonomista amerykański

Źródło: blog Paula Krugmana, 31 marca 2011 http://www.nytimes.com/2011/04/01/opinion/01krugman.html?_r=0

„Kiedyś postaci pochodzenia żydowskiego regularnie zmieniały swoje dane na brzmiące bardziej polsko, wiadomo – mogłeś dostać wpierdol za niewinne „witz” na końcu nazwiska, dlatego proszę bardzo, wychodzę na pierwszy front i czekam, aż ktoś podejdzie z pięściami.”

Jakobe Mansztajn (1982)

Źródło: Wywiad, 2010 http://www.poema.art.pl/site/itm_169976_clue_tego_zdania_to_trup_wywiad_z_jakobe_mansztajnem.html ; Wywiad, 2010 http://czytnikliteracki.blogspot.com/2010/12/clue-tego-zdania-to-trup-wywiad-z.html

O czekaniu

„No bo niby co? – głos Grolscha wyrwał mnie ze słodkich rozmyślań. – Przecież mnie nie zabijecie okrutnie, prawda? – Skrzywił się z wyraźną boleścią. – Dzieciaczka takiego… Pewnie i synkiem waszym mógłbym być. – Czujnie spojrzał na mnie spode łba.
Uchowaj Boże, pomyślałem, bo to by oznaczało, że wcześniej musiałbym wychędożyć twoją matkę, co by z kolei znaczyło, że upiłem się w stopniu przechodzącym ludzkie pojęcie. Ale trzeba przyznać, że chłopak rozbawił mnie nieudolną próbą zyskania mej litości i mych względów.
Uśmiechnąłem się do niego serdecznie i pogroziłem żartobliwie palcem.
– Ty figlarzu, ty.”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

Podszedłem i wyciągnąłem dłonie, jakbym chciał rozplątać więzy krępujące jego nadgarstki.
A potem skręciłem mu kark.
Ja, inkwizytor. Dotyk zła
Źródło: s. 161–162, wyd. I

O Bogu, O prawdzie, O matce, Chłopak

„Trochę stresowała mnie (…) obecność Toma Cruise'a, bo wiedziałem, że krążą legendy o jego niesympatycznym podejściu do ludzi, ale sam tego nie doświadczyłem. Tom wie, czego chce i wie też, jak to osiągnąć. Jest wymagający, twardo stąpa po ziemi, ale w stosunku do siebie też nie stosuje taryfy ulgowej. To superaktor i superfilmowiec, wiele się od niego nauczyłem.”

Jonathan Rhys-Meyers (1977) aktor irlandzki

Źródło: Susan Thomas, Jonathan Rhys Meyers. Nie nadaję się do komedii, „To i Owo” nr 12, 22 marca 2011, s. 5.

O ludziach

„Sława budzi zawiść. Ci, których napotykasz, myślą sobie, no dobrze, kim ona właściwie jest, kim jej się zdaje, że jest tą całą Marilyn Monroe. Czują, że twoja sława daje im jakiś przywilej aby podejść do ciebie i coś ci powiedzieć, cokolwiek, wszystko jedno co, a to i tak nie zrani twoich uczuć – tak jakby przydarzyło się to twojemu ubraniu…”

Marilyn Monroe (1926–1962) aktorka amerykańska

O emocjach, O myślach, O myśleniu

„Fajnie byłoby umrzeć na Marsie, byle nie rozbić się przy podejściu do lądowania.”

Elon Musk (1971) Południowoafrykański przedsiębiorca i filantrop

Źródło: Rory Carroll, Marsz na Marsa!, „The Guardian”, tłum. „Forum”, 14 sierpnia 2013.

„To było bardzo dziwne, że niektórzy żydowscy chłopcy i dziewczęta widząc wielkiego wroga z całym jego uzbrojeniem byli jednak radośni i weseli. Dlaczego? Wiedzieliśmy, że nasz koniec już nadszedł. Wiedzieliśmy już wcześniej, że nas pokonają ale wiedzieliśmy też, że oni zapłacą wysoką cenę za nasze życie. Rzeczywiście tak się stało. To trudne do opisania i znajdzie się pewnie wielu, którzy nie uwierzą w to ale kiedy Niemcy (hebr. גרמנים, Germanim) podeszli blisko, znaleźli się u stóp naszej mocno obsadzonej placówki i minęli nas w szyku i kiedy my wtedy rzuciliśmy bomby i granaty ręczne i kiedy zobaczyliśmy niemiecką krew przelewającą się po ulicach Warszawy po tym jak tak wiele żydowskiej krwi i łez wcześniej popłynęło ulicami Warszawy poczuliśmy w sobie wielką radość i już nie było ważne co się stanie następnego dnia. Była wśród nas wielka radość, wśród żydowskich bojowników. Nagle stał się cud, oto wielcy niemieccy „bohaterowie” wycofali się w ogromnej panice w obliczu żydowskich granatów i bomb. Godzinę później zauważyliśmy jak niemiecki oficer zachęcał żołnierzy do wyjścia do walki i przyniesienia rannych. Nikt z nich się nie ruszył i zostawili swoich rannych, którym później my odebraliśmy broń.(…) Mieliśmy wielu towarzyszy po stronie aryjskiej i Icchak Cukierman był wśród nich. Ich głównym zajęciem w pierwszych dniach były dodatkowe dostawy broni i rzeczywiście po wielu staraniach udało się to osiągnąć.”

Cywia Lubetkin (1914–1978)

Źródło: Film Fighters in the Warsaw Ghetto z Archiwum Yad Vashem, Zeznanie Cywii Lubetkin na procesie Adolfa Eichmanna w Jerozolimie, 3 maja 1961 https://www.youtube.com/watch?v=pin_H8rcfPQ

O życiu, O walce, Radość

„Jeździmy czasem w takie rejony Polski, gdzie nie ma pieniędzy. Ludzie są ubodzy, ale są tak życzliwi, tak dobrzy, że aż czujemy tę bijącą od nich dobrą energię. I o to chodzi – o podejście do życia. Czasem gramy w drogich, bogatych miastach. Żyjący w nich ludzie mają dużo szmalu i… co się okazuje? Że mało co ich obchodzimy, bo jesteśmy tylko „jakimiś tam artystami”, „jakimiś tam gwiazdami.””

Rahim (1978) muzyk polski, raper

Ludzie traktują nas przedmiotowo, nie jak równych sobie. Źródło: Klaudia Kubot, Wywiad z Buką & Rahimem, interia360.pl, 16 grudnia 2015 http://interia360.pl/kultura/wywiady/artykul/wywiad-z-buka-rahimem,75294

O ludziach, O czasie

„Zwolnienie z ocen moralnych niektórych resortów przez ich wyjęcie spod lustracji wyraźnie się mści już dziś. Przecież wielu sędziów i prokuratorów, którzy czują się bezkarni, bo nikt ich nie może rozliczyć za wcześniejsze działania, demonstruje dziś spektakularne lekceważenie prawa. Jeśli o praworządność bardziej się troszczą dziennikarze niż niektórzy pracownicy resortu sprawiedliwości, jest to skutkiem zbyt liberalnego podejścia do rozliczeń.”

Józef Życiński (1948–2011) polski duchowny katolicki, arcybiskup lubelski

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 14 maja 2004

O sprawiedliwości

„Wojtyła wywodził się prawdopodobnie z najbardziej reakcyjnego bastionu Kościoła katolickiego, gdzie rzewnemu kultowi Maryi towarzyszyły nacjonalistyczny ferwor i zażarty antykomunizm. Lata kontaktów z polskimi władzami komunistycznymi sprawiły, że tak jak inni polscy biskupi przyszły papież stał się wytrawnym politycznym kombinatorem. Owo podejście przekształciło polski Kościół w strukturę czasami trudną do odróżnienia od stalinowskiej biurokracji. Obie instytucje były zamknięte, dogmatyczne, skłonne do potępień i hierarchiczne, a przy tym przesiąknięte mitem i kultem jednostki. Tak się jednak złożyło, że – jak wielu wrogów, będących w istocie swoimi lustrzanymi odbiciami – uwikłały się one w śmiertelną walkę toczoną o duszę polskiego ludu.”

Terry Eagleton (1943)

Źródło: krytykapolityczna.pl, 1 maja 2011 http://www.krytykapolityczna.pl/Wywiady/Bielik-RobsonNiktniechcepsucswieta/menuid-1.html

O ludziach, O duszy, O walce

„Byłam naprawdę w szoku, kiedy się o tym dowiedziałam. Później, już tak na spokojnie o tym myśląc, mówiłam sobie, że przecież przy tym filmie wykonałam dużo ciężkiej pracy, więc dlaczego nie? Dalej byłam już tylko dumna i cieszyłam się, że ta rola i sposób w jaki postanowiłam do niej podejść, została zauważona i doceniona. Jest to duża nobilitacja i podpowiedź, że zawsze warto w ten sposób pracować gdyż przynosi to pozytywne efekty.”

Joanna Kulig (1982) polska aktorka

o nagrodzie za rolę w filmie Środa, czwartek rano. Źródło: Zaczęłam dostrzegać w aktorstwie pewną fascynację. Rozmowa z Joanną Kulig, stopklatka.pl, 3 lutego 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=43278

O myślach, O myśleniu

„Mam być do przesady pruderyjna, kokieteryjnie zalotna, zalotnie figlarna, figlarnie ponętna, ponętnie erotyczna, erotycznie niezaspokojona, a wtedy on zwróci na mnie uwagę. Nie daje mi jednak spokoju zasadnicze pytanie: Dlaczego to ja mam być taka, śmaka i owaka, aż do erotycznie niezaspokojonej? Dlaczego to ja muszę robić z siebie idiotkę, żeby on zobaczył we mnie kobietę? A on? Czy nie może tak po prostu podejść, spojrzeć mi głęboko w oczy i czule wyznać: „Od pierwszego spojrzenia zwróciłem na ciebie uwagę”? Widać nie może – westchnęłam z rezygnacją. W recepcie na szczęście we dwoje zadbano o to, żeby kobieta starannie i długo oraz w przemyślany sposób się upokarzała.”

Barbara Kosmowska (1958) polska pisarka

Źródło: Teren prywatny, 2001

O kobietach, O szczęściu, Pytanie

„Teza o antropogenicznym pochodzeniu zjawiska efektu cieplarnianego jest rozpowszechniana od lat 70. przez ludzi, którzy poza nadzwyczaj sprawnymi działaniami lobbingowymi nie mogą się pochwalić żadnymi przekonującymi wynikami badań. Nagminnie stosują wybiórcze podejście do danych badawczych i odrzucają te, które nie pasują im do tezy.”

Zbigniew Jaworowski (1927–2011) polski lekarz, radiolog

Źródło: Człowiek nie ma nic do klimatu, rp.pl, 8 grudnia 2008 http://www.rp.pl/artykul/230987.html

O ludziach

„Dziennikarka (…) podeszła do mnie i powiedziała, że rozmawiała tydzień przed Smoleńskiem na mój temat z panem Władysławem [Stasiakiem] i że on uważał mnie za strasznego pesymistę. Wtedy postanowiłem zostać optymistą. Ale później napisałem Bezkrólewie, więc widocznie natura ciągnie wilka do lasu. Myślę, że jestem, jak to mówił profesor Zbigniew Raszewski, pesymistą konstruktywnym.”

Wojciech Tomczyk (1960)

Źródło: Justyna Jaworska, Co tu się wyprawia od trzystu lat, „Dialog” nr 12, grudzień 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/131262.html

O myślach, O naturze, O myśleniu

„(…) przyznam się, że trochę tęsknię za przeżyciami metafizycznymi, których źródłem była wiara. Nie mówię, żeby mi się na tacce od frytek Matka Boska ukazywała w formie zacieku z tłuszczu, tak jak dzieciom w szkole amerykańskiej, ale chciałbym, aby przynajmniej od czasu do czasu emocje brały górę nad racjonalnym podejściem do życia. W literaturze często się odwołuję do sfery emocji, nawet jeśli rozbija mi ona konstrukcję książki. Mimo to wolę, żeby moja literatura była żywiołowa, emocjonalna.”

Michał Witkowski (1975) pisarz polski

Źródło: Katarzyna Janowska, Rozmowa z Michałem Witkowskim, polityka.pl, 4 lutego 2008 http://www.polityka.pl/kultura/rozmowy/244394,1,rozmowa-z-michalem-witkowskim.read?backTo=http://www.polityka.pl/kultura/ksiazki/recenzjeksiazek/1520850,1,recenzja-ksiazki-michal-witkowski-drwal.read

O dzieciach, O książkach, O wierze, O górach

„Moje pierwsze doświadczenia sceniczne to spotkanie z teatrem amatorskim w Otwocku, który ostatnio obchodził 85-lecie. Jako kilkuletni chłopak widziałem tam Zemstę – znakomicie się bawiłem. Dlatego nieco później wpadałem do nich na próby, czasami pozwolono mi zaciągnąć kurtynę, a to wbrew pozorom wcale nie takie łatwe. W liceum przynajmniej raz w miesiącu do warszawskiego Teatru Polskiego zabierał nas – grupę 40 rozbisurmanionych chłopaków – polonista, profesor Minakowski. Był maniakiem teatralnym, zaraził nas tą fascynacją i okiełznał nasze temperamenty. Z Teatru Polskiego zapamiętałem przede wszystkim piękną kurtynę z frędzlami, która mieni się do dziś. Wtedy ten świat za tą wspaniałą płachtą zaczął mnie fascynować. Bardzo często też profesor Minakowski i inni nauczyciele prosili mnie o przygotowanie wiersza na akademię, a to Odę do młodości, a to dwie strony z życiorysu Napoleona. Zwrócono wówczas uwagę na moją umiejętność wypowiadania na głos tekstu. Nawet któregoś dnia podszedł do mnie katecheta i zapytał: „Ignasiu, a nie poszedłbyś do seminarium?”.”

Ignacy Gogolewski (1931) aktor i reżyser polski

Źródło: Agnieszka Michalak, Ignacy Gogolewski o „32 omdleniach”, paleniu i wdzięczności do wieszcza, dziennik. pl, 26 kwietnia 2011 http://kultura.dziennik.pl/artykuly/332792,ignacy-gogolewski-o-32-omdleniach-paleniu-i-wdziecznosci-do-wieszcza.html

O świecie, O zemście, O nauczycielach, Chłopak

„Wiadomo, że Twitter nie zyskałby takiej popularności bez telefonów komórkowych. Z kolei rosnąca popularność Twittera wywołała wzrost popytu na nowe telefony. Upowszechnienie tych usług zmienia z kolei samo społeczeństwo, obowiązujące w nim normy. Popatrzmy, jak zmieniło się podejście do prywatności wśród młodych ludzi korzystających nieustannie z Facebooka. Ujawniają na nim takie szczegóły z życia, jakich dorośli nigdy by się nie odważyli odsłonić.”

Bolesław Szymański (1950) polski matematyk

Źródło: Edwin Bendyk, Jak przewidywać społeczne zachowania? Wolność w sieciach, polityka.pl, 27 września 2011 http://www.polityka.pl/nauka/czlowiek/1519606,1,jak-przewidywac-spoleczne-zachowania.read

O ludziach, O zachowaniu, O wolności, O nauce

„Kino świata nie naprawia i to już od dłuższego czasu. Nie jest dobrze, jeśli ma się do kina podejście mesjanistyczne.”

Michał Rogalski (1970)

Źródło: Wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=44508

O czasie

„Jeśli organizacja gospodarcza ma sprostać wymaganiom dzisiejszego życia zbiorowego, nie ma w niej miejsca dla przeżytków ustroju stanowego ani też dla zależności poddańczych. Poddaństwo osobiste i związany z nim sposób myślenia w zakresie efektywności gospodarczej społeczeństwa są przeżytkami, przeszkadzającymi i opóźniającymi przystosowanie instytucji społecznych do aktualnie istniejącej sytuacji. Najbardziej odpowiedni sposób myślenia dla celów pokojowego społeczeństwa przemysłowego odznacza się rzeczowym podejściem do świata, uznaje wartość faktów materialnych po prostu jako elementów mechanicznego ciągu przyczynowo-skutkowego. Ten typ umysłowości nie przypisuje instynktownie przedmiotom ukrytych sił animistycznych ani też nie odwołuje się do interwencji czynników nadprzyrodzonych dla wytłumaczenia wzajemnego powiązania zjawisk. Nie łączy się on również z wiarą w niewidzialną rękę kierującą przebiegiem zdarzeń na użytek człowieka. Obecnie uzyskanie najwyższej możliwej wydajności ekonomicznej wymaga ujmowania zachodzących w świecie procesów w kategoriach obiektywnych i mierzalnych.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O wierze, O myślach, O myśleniu

„Bo ja, proszę pana, byłem świadkiem. Oglądałem likwidację getta w moich Siedlcach. Nie zapomnę, siedzi to we mnie. Byłem, proszę pana, pomocnikiem murarza, pracowałem na rampie kolejowej, kiedy ich prowadzili przez całe miasto. Stały wagony, wysypane wapnem niegaszonym, załadowano ich, biednych, zwyczajnych ludzi, ohyda. Był tam pan Zając – miał sklepik, gdzie kupowałem razem z mamą. Pan Ganiewski, fotograf. Pojechali do Treblinki. Pociąg odjechał, na rampie zostało kilku młodych chłopaków, żeby posprzątać, wyczyścić. Rampa pokryta krwią, jakieś chustki, stare walizki, śmieci, strzępy ubrań, mycki, mój Boże wszystko, co zostaje po ludziach. Patrzę, a jednym z tych zostawionych chłopaków jest mój kolega z gimnazjum, młodszy trochę. Znałem tę rodzinę, kolega nazywał się Szymek Różowykwiat. Jego tata był wspaniałym krawcem. Udawałem, że coś muruję, podszedłem do Szymka. Opowiedział mi najstraszniejszą historię, jaką kiedykolwiek słyszałem. No więc wpadli do nich nocą, byli już spakowani. Pan Różowykwiat coś powiedział, to go zastrzelili. Potem Heńka, Szymkowego brata. Potem mamę Szymka. A najmłodszego brata esesman chwycił za nóżkę, rozkręcił i głową o ścianę. Zabił. Wie pan, chciałem pomóc, nawet coś Szymkowi mówiłem, żeby uciekał, przyszedł do nas do domu. Ale nic nie mogłem więcej. Szymek wtedy nie przyszedł. Ale w moich snach przychodzi. Jeszcze dzisiaj. Gładzę go wtedy, w tym śnie, po głowie i przepraszam, bo przecież nie ochroniłem go, nie pomogłem.”

Robert Rogalski (1920) aktor polski

Źródło: Paweł Smoleński, Opowiedziałem o tym, co dla mnie ważne, „Gazeta Wyborcza” http://wyborcza.pl/magazyn/1,129628,12911524,Opowiedzialem_o_tym__co_dla_mnie_wazne.html, 23 listopada 2012

O Bogu, O ludziach, O rodzinie, O domu

„Papierowe łódeczki wylądowały w koszu. Tim otworzył szufladę i wrzucił do niej noże, widelce i serwetki. Ja złapałem karton mleka i wsunąłem go do stojącego na półce wazonu. W ten sposób została tylko taca. Tim podał ją mnie. Rozejrzałem się w poszukiwaniu miejsca, gdzie można by ją schować. Nie znalazłem, więc postawiłem ją na krześle i usiadłem na niej.
– Proszę wejść! – zawołał Tim.
Nachylił się nad biurkiem i skrobał coś na czystej kartce papieru. Robiłoby to lepsze wrażenie, gdyby używał właściwego końca pióra.
Drzwi się otworzyły.
Nasz gość miał ze sobą pistolet – i to właśnie pistolet zobaczyłem najpierw. Mały, z krótką lufą, metalicznie szary. Gość też był mały, niewiele wyższy ode mnie, i taki blady, jakby dopiero co wyszedł z jednego z tych starych, czarno-białych filmów. Miał kwadratowy podbródek, krótko przycięte włosy i małe oczka, które zdawały się chować za grubymi szkłami okularów. Albo on był bardzo krótkowzroczny, albo jego okulista. A może po prostu czuł się za tymi kuloodpornymi szkłami bezpieczniej.
Zamknął za sobą drzwi. Na zewnątrz najwyraźniej padało, bo duże krople wody przywarły mu do czoła i skapywały z brzegu płaszcza. A może po prostu się pocił.
– Pan jest Tim Diament? – zapytał.
– Tak, to ja – przyznał Tim.
Mężczyzna wszedł dalej do środka i wtedy zobaczył mnie. Przez chwilę lufa mierzyła w moim kierunku. Ręce automatycznie zatrzepotały mi gdzieś ponad głową.
– A ty? – zapytał ostro.
– Nick Diament – odpowiedziałem.”

Anthony Horowitz (1955)

Jego brat. Przesunął wzrok niżej.
– Czemu siedzisz na tacy?
– Bo czuję się jak filiżanka herbaty.
To była pierwsza rzecz, jaka przyszła mi do głowy, lecz najwyraźniej jemu to wystarczyło, bo chwilę później, gdy podszedł do okna, już o mnie zapomniał.
Źródło: Szpieg mimo woli

O poszukiwaniu, O wrażeniach, O herbacie

„Odpisałeś już? – usłyszałem głos Karola. – Jutro odpiszę – powiedziałem – w niedzielę i tak nie wysyłają poczty.
– To dobrze, Artek.
– Dlaczego dobrze? – spytałem, unosząc się na łokciu i ze zdziwieniem patrząc na Karola.
– Pomyśleliśmy sobie… – Karol urwał, spojrzał na Marcina. – Ty mu powiedz.
Marcin przeleciał palcami po strunach, potem odłożył gitarę, przeciągnął się sennie..
– Pewnie sam już o tym myślałeś – powiedział półgłosem. – Masz wybór.
– Jaki wybór?
Rączka usiadł w kucki obok Marcina. Patrzył na mnie mrużąc oczy. Milczeli. Poczułem niepokój, jakiś nerwowy lęk.
– Są dwa rodzaje nagród – po pauzie odezwał się Marcin. – Indywidualne i zbiorowe.
Wstałem, oparłem się ramieniem o pień sosny. Patrzyłem na nich kolejno, jeszcze łudząc się, że żartują że chcą mi zrobić kawał. Byli poważni i jakby zażenowani.
– Chyba nie zamierzacie…
– Stary, to nasza szansa! – krzyknął nagle Rączka zrywając się z kucek. – Kapujesz? Te instrumenty i wzmacniacz enerdowski, właśnie to, o czym marzymy! Przecież nie powiesz, żeś o tym nie myślał, no stary!
– Perkusja i elektryczna gitara – powiedział cicho Karol – I jeszcze akustyka. Wyobrażam sobie, jak to brzmi.(…)
Marcin podniósł się z trawy, podszedł do mnie, położył rękę na pniu. Staliśmy naprzeciw siebie, nieruchomi, jakby skamienieli. Trwało to minutę, może kilka minut.
– Jesteśmy przyjaciółmi, Artur.
– To co?! – krzyknąłem histerycznie. – Przyjaciele powinni się cieszyć, że dostałem nagrodę! A wy… wy… – zająknąłem się. – Uknuliście za moimi plecami! We trójkę, po cichu, przeciwko mnie…
– Oszalał – mruknął Rączka. – Nie wolisz pojechać do Bułgarii na tournée artystyczne? I do Francji. Albo Włoch, może do samej Brazylii? Człowieku, czy ci szajba odbiła?
Nie odbiła mi. Raptem spłynął na mnie spokój, zdolność chłodnego myślenia, trzeźwej oceny sytuacji. Przyjaciele! Dobrzy, dopóki byliśmy na równych prawach i jeden drugiemu nie miał powodu zazdrościć. Gdy równowaga zachwiała się, skaczą mi do gardła.(…)
– Momencik – uśmiechnąłem się krzywo – wyjaśnijmy rzecz najważniejszą. Prośba czy żądanie?
Spojrzeli po sobie. Wahanie trwało nie dłużej niż kilka sekund:
– Żądanie – powiedział Marcin. – Od przyjaciela ma się prawo żądać.(…)
– A więc żądanie?
– Tak – potwierdził twardo Karol. – Przyjaciół od przyjaciela.
Zrobiłem krok w tył i miałem ich przed sobą – jednakowo skupionych, poważnych, czekających.
– Byłych przyjaciół – powiedziałem.”

Aleksander Minkowski (1933–2016) polski prozaik, reportażysta, scenarzysta filmowy

Przyślę wam z Bułgarii kolorową widokówkę. Cześć.
Ruszyłem brzegiem, pełen złośliwej satysfakcji, rozgoryczenia i gniewu.
Artur

O myślach, O trawie, O szansie, O myśleniu

„Przed biegiem podeszły do mnie Włoszki i powiedziały: „Justyna, chcemy żyć. Nie leć za szybko od początku”. Im się wydaje, że dla mnie bez różnicy lecieć 30, 60 czy 80 km.”

Justyna Kowalczyk (1983) polska biegaczka narciarska

Źródło: sport. pl http://www.sport.pl/celebrities/1,96807,6330502,Kowalczyk__Rywalki_mowily_do_mnie__Justyna__chcemy.html

O sporcie

„Beznamiętna szarzyzna mieszczańskiego realizmu, podobnie jak suche intelektualne podejście do sztuki – nie zadowala naszego widza, stęsknionego za teatrem, który w masach ludowych budziłby uczucia wielkie i trwałe zapładniające je do historycznych, twórczych czynów. Idei takiego teatru niektórzy spośród młodych pragniemy poświęcić swoją twórczość: aby budzić pasję rewolucyjną, szacunek wobec miłości, klasowe braterstwo, kult bohaterstwa i szlachetności, nienawiść wobec wyzysku.”

Jerzy Grotowski (1933–1999) polski reżyser, teoretyk teatru, pedagog

Źródło: Marzenie o teatrze http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=7023, „Dziennik Polski” nr 46, 23 lutego 1955, s. 2–3.

O nienawiści, O emocjach

„Krzysztof to był mój kolega, więc relacje wyglądały zupełnie inaczej. Krzysiek był zawsze uważany przez nas za bardzo twórczego, inteligentnego człowieka, idącego własnymi ścieżkami. Czy ja wtedy podejrzewałem, że stanie się jednym z największych, najważniejszych europejskich reżyserów? Chyba nie. On miał zawsze bardzo analityczne podejście do filmu. Oglądał bardzo dużo, dyskutował, analizował. Siedzieliśmy w montażowni i pod względem montażu rozkładaliśmy na poszczególne elementy Ojca chrzestnego. Nikt nie miał takiego podejścia. W Bliźnie Krzysztof nie zrobił normalnego scenopisu, a przecież wszyscy byliśmy nauczeni, że tak trzeba. On miał tylko rozpisane sceny, ale bez rozbicia na ujęcia. Na bieżąco na miejscu inscenizował sceny i wymyślał ujęcia. I to się sprawdziło.”

Marek Piestrak (1938)

o Krzysztofie Kieślowskim.

O relacjach, O przeszłości

„Jeśli jakiś aktor twierdzi, że takie sceny nie są problemem to ja mu nie wierzę. W każdym człowieku tkwi jakaś naturalna bariera wstydu oraz potrzeba intymności, której nie chce się przekraczać. Ale w naszym zawodzie czasami trzeba to robić. Chyba najlepszy sposób na uporanie się z rozbieranymi scenami polega na całkowicie zawodowym podejściu do nich. Mam czasami wrażenie, że niektórzy ludzie wyobrażają sobie, że aktorzy czerpią z grania takich scen przyjemność. Nic bardziej mylnego. Proszę mi uwierzyć, nie ma nic bardziej stresującego od grania scen erotycznych.”

Magdalena Cielecka (1972) polska aktorka

Źródło: Wywiad, 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=24645

O ludziach, O przyjemności, O wrażeniach

„Prokuratorzy mają status „świętych krów”, cieszą się immunitetem, wysokimi wynagrodzeniami, specjalnym systemem emerytalnym oraz licznymi innymi nieuzasadnionymi przywilejami, a jakość ich pracy jest już powszechnie krytykowana. Znamienne jest podejście tej instytucji do katastrofy smoleńskiej, która przez ludzi Seremeta jest traktowana nie jak dramat narodowy, ale jak „włamanie do garażu” przez „niewykrytego sprawcę”. To, że w katastrofie poległ prezydent RP z małżonką oraz przedstawiciele politycznych, wojskowych, kulturalnych i społecznych elit Polski, według śledczych „nie wywołało negatywnych skutków dla organów państwa” i dzięki temu winni zaniedbań oraz przekroczenia uprawnień z kancelarii premiera, MSZ, MON oraz w polskiej ambasadzie w Moskwie mogą czuć się bezkarnie w związku z przygotowaniami lotów do Smoleńska 7 i 10 kwietnia 2010 roku.”

Jan Maria Jackowski (1958) polski polityk, pisarz i historyk

Źródło: Państwo w państwie, naszdziennik. pl, 14 lipca 2012 http://naszdziennik.pl/wp/3830,panstwo-w-panstwie.html

O ludziach

„[Jak stoję w tłumie i widzę, że ktoś szarpie Żyda, to co mogę zrobić? – WB, KB]
Jakbyś podszedł do niego i powiedział: odczep się, on by się mógł przestraszyć. Przecież on nie szarpał tego Żyda legalnie, bo legalnie miał prawo Żyda sponiewierać Niemiec, wachman. On to robił dlatego, żeby od Żyda wziąć pieniądze, a potem albo oddać go Niemcom, albo nie oddać. I nic nie groziło komuś, kto powiedział do szmalcownika: odczep się od tego Żyda. Szmalcownik, jak wyłapał Żyda, to po pierwsze ciągnął go gdzieś do bramy. Dlaczego? Żeby ich nie widzieli ludzie. Wiedział, że to jest nie w porządku. Wiem dokładnie, bo przecież wiele razy mnie łapali. Dwa razy się zdarzyło, że ktoś powiedział: odczep się od niego, co ty chcesz, to też jest człowiek. I szmalcownik się odczepił.”

Marek Edelman (1922–2009) przywódca powstania w getcie warszawskim, lekarz, działacz polityczny

Źródło: s. 63.

O pieniądzach, O ludziach

„Teatr jest zagadkową materią, bo nigdy nie wiadomo do końca, jak do niej podejść. Jest fantastyczny, bo nigdy nie jest idealny, zawsze w nim można coś zmienić, coś poprawić. To świetna forma autoterapii, samodoskonalenia się.”

Tomasz Kot (1966) duchowny polski, jezuita

Źródło: „Rzeczpospolita”, 11 maja 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/czs.htm

„Typowy Skandynaw, zgodnie ze stereotypem, jaki krąży po świecie, jest melancholijny, chłodny i rozważny. Coś w tym jest. Rzeczywiście jesteśmy być może nieco ponurzy i rozsądni. Tak ukształtował nas surowy klimat, w którym żyjemy, i który nas raczej nie rozpieszcza. Jest w tym ziarenko prawdy, ale takie podejście byłoby zbytnim uproszczeniem.”

Bent Hamer (1956)

Źródło: Wywiad, 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=28120

„Pracuję z trudną młodzieżą. Przygotowujemy spektakl My, dzieci z dworca ZOO. Zaczęło się od spotkania, na które przyszło kilkudziesięciu chłopaków. Byli ciekawi, jak wygląda praca na planie serialu, dlatego zaproponowałem, że możemy zrobić razem spektakl. Oni się uczą czegoś ode mnie, ja od nich. Wiele w życiu przeszli. Mieli do czynienia z narkotykami, alkoholem i różnymi przestępstwami. Poprzez ten spektakl staram się prostować ich spojrzenie na świat i drugiego człowieka. Jeśli choć jeden z nich zmieni podejście do życia, będzie to mój wielki sukces!”

Łukasz Płoszajski (1978) aktor polski

Źródło: Maria Ostrowska, Łukasz Płoszajski wśród „młodych gniewnych”, teletydzien. pl, 1 lutego 2012 http://www.teletydzien.pl/gwiazdy/news-lukasz-ploszajski-wsrod-mlodych-gniewnych,nId,432122

O dzieciach, O młodzieży, O świecie, O sukcesie

„Gdyby rząd myślał ekonomicznie, wprowadzono by podatek liniowy na wszystko, łącznie z żywnością, w wysokości 20–21 proc., czyli wypełnił postulat PO. Ile milionów Polaków nie jest w stanie zapłacić więcej za żywność? Milion? Dwa? Pięć góra. To oznacza, że jeśli 5 mln ludzi nie stać na podwyżkę żywności, pozostałe 33 mln może wyrzucać jedzenie? Moja babcia miała specjalną serwetę do krojenia chleba, żeby nie zmarnował się ani jeden okruszek. Dzisiaj ludzi z takim podejściem jest niewiele. Wystarczy przejechać się na wysypisko i zobaczyć, ile tam zalega jedzenia. Tym pięciu milionom ubogich mogłyby pomóc gminne ośrodki pomocy społecznej, a pozostałe 33 mln Polaków nauczyłoby się, że jedzenia się nie wyrzuca. To, ile żywności ląduje w śmieciach, dowodzi, że podatek na nią jest za niski.”

Robert Gwiazdowski (1960) ekonomista polski, komentator gospodarczy

Źródło: Karolina Kowalska, Robert Gwiazdowski: PO wprowadza socjalizm państwowy http://www.polskatimes.pl/artykul/289231,robert-gwiazdowski-po-wprowadza-socjalizm-panstwowy,2,id,t,sa.html, polskatimes.pl, 2 sierpnia 2010

O ludziach, O jedzeniu, O górach, O myślach

„Jeśli pies spojrzy na ciebie i nie chce podejść, powinieneś dokładnie przyjrzeć się swojemu sumieniu.”

Thomas Woodrow Wilson (1856–1924) prezydent USA

„Chcieliśmy zobaczyć, kto z naszych kolegów obozowych został ranny lub zabity. W walce brało udział dwudziestu kilku mężczyzn w obozowych pasiakach. Ale zanim jeszcze udało nam się podejść do miejsca, gdzie siedzieli, nagle usłyszeliśmy krzyk: „Żydzi, Żydzi, psia ich krew!”, a następnie doszedł nas huk wystrzału, potem następnego – dwóch Żydów upadło. Nad nimi stali dwaj mężczyźni z rewolwerami i krzyczeli: „Nie trzeba nam Żydów! Wystrzelać wszystkich!” – i rozglądali się, szukając dalszych ofiar. Zatrzęsło nami. Chcieliśmy rzucić się na nich, ale zostaliśmy ze wszystkich stron otoczeni przez Polaków i prawie siłą wciągnięci do pobliskiego domu. Tamci dwaj z tymi, którzy się jeszcze do nich przyłączyli, zaczęli mordować żydowskich bojowników walczących na barykadzie. Jeszcze długo krzyki zbrodniarzy – „Śmierć Żydom!””

Chaim Icel Goldstein (1900)

mieszały się z okrzykami radości z przepędzenia Niemców. Natychmiast po tym wydarzeniu zmieniono nam ubrania na cywilne.
Bunkier

O śmierci, O mężczyznach, O domu, O sile

„Udział narodu w zarządzaniu i kontroli to jeden z najskuteczniejszych środków zwiększenia komunistycznej świadomości człowieka radzieckiego, wpojenia mu społecznego podejścia do przejawów codziennego życia, odpowiedzialności za wszystko, co dzieje się w społeczeństwie.”

Nikołaj Podgorny (1903–1983) polityk radziecki

w przemówieniu z okazji 50-lecia Związku Radzieckiego
Źródło: Kazimierz Kozub, Politycy z pierwszych stron gazet, wyd. Iskry, Warszawa 1976, s. 323.

„Konflikty między teoriami istniały zawsze we wszystkich naukach, lecz w przytoczonym przez panią przykładzie konflikt jest najmniej widoczny. Wygotski reprezentował podejście „kulturalno-historyczne”. To właśnie dzięki umiejętności zdystansowania się wobec współczesnych badań oraz dzięki właściwej ocenie przyszłych skutków modnych wówczas teorii, Zeszyty filozoficzne Lenina miały tak istotny wpływ na pierwsze pięciolatki.”

Ted Allbeury (1917–2005)

Człowiek z mózgiem prezydenta

O nauce

„Nie wystarczy podejść do innych, chcieć podjąć z nimi rozmowę, dać im poczucie życzliwości i zaufania, jakim ich darzymy. Trzeba jeszcze zadziałać tak, by doprowadzić do ich nawrócenia. Trzeba przepowiadać prawdę po to, by zwrócili się ku niej. Trzeba ich przywieść do porządku, którego pragnie Bóg. A jest on tylko jeden.”

Paweł VI (1897–1978) papież

przemówienie z 27 czerwca 1968 r.
Źródło: Romano Amerio, Iota Unum. Analiza zmian w Kościele katolickim w XX wieku, Wydawnictwo Antyk, 2009, s. 430.

O Bogu, O zaufaniu, O wieku

„Ten pan Dyzma ma trafne podejście do życia: chwyta je za grzywę i wali w pysk!”

Tadeusz Dołęga-Mostowicz książka Kariera Nikodema Dyzmy

Kariera Nikodema Dyzmy (1932)

„Każdy, kto pisze książkę, tworzy swój świat. Każda książka jest książką fantasty, ponieważ każdy z nas postrzega świat odrębnie, a w momencie, w którym zaczyna tworzyć, daje wyraz tym odrębnościom. Natomiast na pewno jest tak, że chciałbym, by mój indywidualny świat oddziaływał na świat rzeczywisty. Jaka to będzie relacja – nie wiem. Poza tym, oczywiście, nie można utożsamiać świata, który opisuję ze światem rzeczywistym, bo takie podejście prowadzi do bardzo złych konsekwencji.”

Tomasz Piątek (1974) polski pisarz i dziennikarz

O książkach, O świecie, O relacjach

„Było dużo fajnych turniejów, bardziej radosne podejście do siatkówki niż obecnie.”

Wojciech Grzyb (1981) siatkarz polski, reprezentant kraju

o swoich juniorskich latach.

„Mówiąc ogólnie, selfistyczna teoria kładzie nacisk na wyizolowane, świadome „ja” jedynego sędziego, który mówi, co „ja” ma cenić i jak powinno działać. Takie podejście z konieczności prowadzi do zamiany wyższych ideałów na zracjonalizowany egoizm, przesiąknięty narcyzmem. Wrogość wobec tradycji i innych autorytetów wydaje się prowadzić do podobnych skutków.”

Paul Vitz (1935)

Psychologia jako religia
Źródło: s. 163

O wrogości, O egoiźmie

„Kaczyński wyrażając swoją opinię jako obywatel ma prawo krytycznie podejść do swojego przyjaciela, ma prawo krytyczną opinię wyrazić. Całą zadymę rozpętał zresztą sam zainteresowany, a nie Jarosław Kaczyński. Nie roztrząsajmy prywatnych relacji dwóch przyjaciół.”

Joachim Brudziński (1968) polski polityk

o konflikcie Dorn – Kaczyński Źródło: onet.pl http://wiadomosci.onet.pl/1833413,11,item.html, 28 września 2008

O relacjach

„Mit pracy. Praca, praca… Ten mit pracy w naszej epoce jest morderczy. Praca, praca, pracujemy, pracuję… Ogłupia się ludzi pracą, stwarza się religię pracy, robi się z pracy cel – jedyny i prawdziwy. Chyba w żadnej epoce nie było tylu rzeczy „jedynych” i „prawdziwych” Mało tego: wszystkie najokropniejsze rodzaje pracy gloryfikuje się. Całe podejście naszej epoki do problemu pracy jest zboczone. I dziś zupełnie nie śmieję się i nie wykpiwam tego, że w roku 1936 Francja utworzyła „Ministerstwo Rozrywek” (Ministere de Loisirs) Mit pracy, zboczenie na punkcie pracy, doprowadziły do tego, że większość ludzi nie wie, co robić w wolnych chwilach. Pracować potrafi każdy, odpoczywać i nic nie robić – mało kto. Tymczasem kultura to także umiejętność „nic nie robienia.””

Andrzej Bobkowski (1913–1961) polski pisarz i przedsiębiorca emigracyjny

25 sierpnia 1943.
Szkice piórkiem

O ludziach, O religii

„(…) Krystian Lupa otworzył mi myślenie na temat teatru, pracy nad rolą, podejście do tego zawodu, które jest mi bardzo bliskie. Gdzieś intuicyjnie czułam, że to jest ten właściwy kierunek, ale dopiero on otworzył moją wrażliwość, moje myślenie na coś takiego.”

Karolina Dafne Porcari (1979) polska aktorka

Źródło: Wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=32971

O myślach, O myśleniu

„Odwaga: podejść do boksera i zwymyślać go od ostatnich. Ostrożność: powiedzieć mu to samo przez telefon.”

Julian Tuwim (1894–1953) polski poeta

Wiersze i aforyzmy, Jarmark rymów
Źródło: s. 534

O odwadze

„W swoim niedawnym wystąpieniu Putin apelował do historyków rosyjskich o zmianę podejścia do negatywnych stron historii Rosji i ich pozytywne traktowanie. W Polsce wiedzą, o jakie negatywne strony historii chodzi. Putin nie chce uznać zbrodni katyńskiej za zbrodnię. Pakt Ribbentrop-Mołotow jest znowu traktowany jak za czasów historii sowieckiej – jako krok, do którego Stalina zmusił Zachód itd. Trzeba zrozumieć, że obecnie ludzie rządzący Rosją są wykształceni w uczelniach KGB.”

Władimir Bukowski (1942–2019) rosyjski dysydent, pisarz, obrońca praw człowieka

Źródło: Putin i jego ekipa rodem z KGB nigdy nie uznają Katynia, naszdziennik.pl, 17 kwietnia 2010 http://www.naszdziennik.pl/index.php?typ=sw&dat=20070917&id=sw12.txt

O ludziach, O historii

„Kiedy porównałam estetykę, podejście do tego rodzaju sztuki, do przekazywania emocji, światopoglądu prezentowanego przez teatry polskie, rosyjskie, czeskie, do tych włoskich, francuskich, hiszpańskich, doszłam do wniosku, że pod każdym względem przyciąga mnie bardziej teatr polski niż włoski. Stwierdziłam, że jeśli mam podejmować taką drogę to muszę to zrobić w Polsce. I tak się tutaj znalazłam.”

Karolina Dafne Porcari (1979) polska aktorka

Źródło: Wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=32971

„Mieliśmy wodę, banany, batoniki energetyczne. Tłum płynął, rodziny z dziećmi na rękach, młodzi mężczyźni, w tym jeden bez nogi, starsze kobiety, zmęczone twarze. To, co mieliśmy, skończyło się w kilka minut. A później podszedł do mnie mężczyzna z prośbą o buty, skóra schodziła mu z nóg. Nie mieliśmy już butów. Poczucie bezradności, niemoc, ta myśl, że wszystkim, a nawet większości nie pomogliśmy, wpędza w rozpacz. Nie wiem, na ile podanie komuś butelki z wodą ma sens, ale może właśnie chodzi o tę krótką chwilę, w której jestem spragniony, a ktoś podaje mi butelkę z wodą. Może chodzi o gesty.”

Robert Rient (1980) polski dziennikarz, reportażysta, pisarz

Źródło: Michał Bojanowski, Stać nas na gesty http://chidusz.com/robert-rient-stac-nas-na-gesty/, „Chidusz”, 30 grudnia 2015.

O kobietach, O mężczyznach, O dzieciach, O butach

„Człowiek czynu bardziej jest skłonny patrzeć na ludzkie charaktery przez pryzmat swych interesów niż przez wzgląd na nie same i dlatego jego sąd wypaczony jest przez namiętności. Gdy zaś filozof kontempluje w swej samotni ludzi i ich zachowania, jego abstrakcyjne podejście do przedmiotu badań jest tak chłodne i beznamiętne, że na żadną emocję nie ma tam miejsca i rzadko kiedy czuje on różnicę pomiędzy występkiem a cnotą. Historia – znajdując się pomiędzy tymi skrajnościami – ogląda rzeczy z właściwego punktu widzenia.”

David Hume (1711–1776) brytyjski filozof, pisarz i historyk

Źródło: O studiowaniu historii (ang. Of the Study of History) (1741), tłum. Piotr Michalski

O ludziach, O zachowaniu, O historii, O charakterze

„System zdefiniowanej składki w zasadzie nie występuje w krajach wysokorozwiniętych – nad tym rzekomym „sukcesem” reformy z 1999 r. należałoby zapłakać, a nie się z niego cieszyć. To wyraz skrajnie liberalnego podejścia do świadczeń społecznych: ile odłożysz, tyle dostaniesz. Tymczasem w ramach systemu zabezpieczenia społecznego jest to reguła krzywdząca, sprzeczna z zasadą solidaryzmu społecznego i solidarności międzypokoleniowej. Był to natomiast doskonały sposób na zredukowanie emerytur o ponad połowę bez mówienia o tym społeczeństwu.”

Leokadia Oręziak (1954)

Źródło: wywiad Michała Sutowskiego, OFE zasługują na całkowitą likwidację, krytykapolityczna.pl, 22 lipca 2013 http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/gospodarka/20130722/oreziak-ofe-zasluguja-na-calkowita-likwidacje

O sukcesie

„Uwielbiam z nim grać. Shahrukh jest całkowitym profesjonalistą w tym co robi. Jego emocjonalny wkład sprawia, że każda scena staje się wyjątkowa. Pomaga bohaterce w jej wysiłku i dokłada wszelkich starań aby osiągnąć perfekcję. Mój styl pracy doskonale pasuje do stylu pracy Shahrukha. Nasza etyka, stosunek i podejście do tego co robimy są takie same. Dlatego możemy stworzyć na ekranie magię.”

Shah Rukh Khan (1965) indyjski aktor i producent filmowy

Autorka: Kajol Źródło: Kajol i Shahrukh, kajoldevgan.dbv.pl http://kajoldevgan.dbv.pl/readarticle.php?article_id=1

O wysiłku, O perfekcji

„Kocham samotność, tak, proszę, podejdź bliżej,
kocham ciszę tak mocno, mów do mnie głośno, bym mógł słyszeć.”

Buka (1988)

Po drugiej stronie lustra
Źródło: utwór Proszę

O samotności, Kochać się

„Zakochałem się! Przydarzyło mi się coś wspaniałego, jestem szczęśliwy i chcę się podzielić tym faktem z całym światem. Nie mam nic do ukrycia, nie mam się czego wstydzić. Życzę każdemu, żeby mógł kiedyś poczuć to, co ja. Kocham tę dziewczynę i chcę, żeby była moją żoną. (…) Katie nikogo nie udaje, jest szczera. Ma ogromne poczucie humoru, lubi się śmiać, ale przede wszystkim śmieje się z samej siebie. Tak naprawdę jest tyle rzeczy, które mnie w niej pociągają, że nie wiem, o czym jeszcze powiedzieć… Jest dobrym człowiekiem, ma poukładane w głowie, lubi pomagać innym. Śmieszą nas te same rzeczy, mamy podobne podejście do życia… Katie jest wyjątkowa. I tyle.”

Tom Cruise (1962) aktor amerykański

o Katie Holmes. Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Zakochałem się! Tom Cruise specjalnie dla Stopklatki, stopklatka.pl, 8 lipca 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=26526, tłum. K. Lipka-Chudzik

O świecie, Kochać się

„Wiek dojrzały – aby nie mówić podeszły – ma wiele znanych przypadłości. Ma jednakże niewątpliwą zaletę, że nagromadzone doświadczenie pozwala patrzeć z pewnego dystansu, unikać ahistorycznych ocen, myśleć na zasadzie „czarne – białe” i w rezultacie uznać to co prawdziwe, obiektywne, a odsiać fałsz, mętlik, płytkie emocjonalne reakcje. Oczywiście przeszłości nie wolno sztucznie upiększać. Taka kosmetyka ma „krótkie nogi.””

Wojciech Jaruzelski (1923–2014) generał, działacz PZPR, prezydent PRL i RP

Ale i nie przemilczać, a zwłaszcza nie przekreślać, nie znieważać tego, co jest autentycznym dorobkiem.
na XII Plenum KC PZPR, 28 lipca 1989.

O myślach, O wieku, O przeszłości, O myśleniu

„Oto Mohammad Reza podszedł do mnie. Miał na sobie ciemny mundur ozdobiony złotem, srebrem i odznaczeniami. Galony przy rękawach i pasie, a także cekiny jego epoletów błyszczały, w poprzek jego piersi przewieszona byłą cesarska wstęga. Wziął mnie za rękę, poprowadził do stojącej niedaleko sofy i wręczył mi jako symbol kryształową czarę z cukrem-pudrem. W tym samym momencie matka cesarza zbliżyła się do nas od tyłu i posypała cukrem nasze głowy. Tak słodki powinien być wasz związek. Wasze myśli z cukru. Z wszystkich stron migają światła fleszów – prawdziwe fajerwerki.”

Sorajja Esfandijari Bachtijari (1932–2001) księżniczka Iranu

wspominając swój ślub.
Źródło: Ulrike Grunewald, Słynne rywalki, czyli gra o miłość, pieniądze i władzę, op. cit., s. 116.

O miłości, O pieniądzach, O grach, O matce

„Kończyłem Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie z siedzibą w Łodzi, jeszcze na Gdańskiej – zanim przeniesiono ją na Targową. Po wejściu do budynku dech zapierało – to był przecież pałac Maurycego Poznańskiego. Panująca w nim atmosfera wciągała od razu na jakiś niezwykle wysoki poziom – człowiek się robił malutki wobec tych wspaniałych komnat, luster, witraży, marmurów. Ja, chłopak z Kutna, pierwszy raz zdawałem do szkoły, mając 17 lat, ale zostałem przyjęty dopiero za trzecim podejściem, bo wciąż mi powtarzali: Taki szczawik, niech pan przyjdzie za rok. (…) to były lata powojenne i trzeba było dać szansę starszym, którym wojna uniemożliwiła kształcenie. Aja miałem takie szczęście, że kiedy poszedłem w 1945 do szkoły, to pierwsza klasa trwała tylko pięć miesięcy, a kiedy trafiłem do czteroletniego technikum handlowego, to akurat objął mnie eksperyment trzyletni. Tym sposobem ukończyłem szkoły znacznie wcześniej.”

Roman Michalski (1938)

Źródło: Urszula Makselon, Profesorów miałem z encyklopedii, „Śląsk” nr 8, 21 sierpnia 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/144684.html

O wojnie, O szczęściu, Chłopak

„Jest jak rajski ptak, który wciąż się wymyka z rąk. Tylko czasami udaje się uchwycić jej istotę, zbliżyć się do niej. Oferuje nieskończoną możliwość interpretacji, pozwala na ciągłą pracę nad własną estetyką, nad kształtowaniem swoich gustów, daje szansę odmiennego spojrzenia na ten sam utwór, indywidualnego i ciągle nowego podejścia. Jest w muzyce Chopina coś takiego, że za każdym razem chce się zagrać ten sam fragment inaczej, wyrzeźbić tę samą frazę na nowo. Podczas wykonywania utworów Chopina potrzebna jest koncepcja całości. Ale ostateczną wizję tworzę w trakcie grania. Pokora wobec Chopina nie pozwala mi przyjąć jednej wersji, powiedzieć, że jakiś fragment jest nieodwołalnie najlepszy właśnie w takiej postaci. Muszę więc próbować wciąż na nowo.”

Janusz Olejniczak (1952) polski pianista, pedagog i aktor

o muzyce Fryderyka Chopina. Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_olejniczak_janusz

O ptakach

„Moim zdaniem szkoleniowcy są naprawdę dobrzy i mają profesjonalne podejście do tego, co robią. Mamy świetnego nowego trenera – asystenta. Uważam, że atmosfera w drużynie jest dokładnie taka, jak być powinna. Czerpiemy dużo przyjemności ze wspólnych treningów.”

David Zauner (1985) austriacki narciarz klasyczny, skoczek i kombinator norweski

Źródło: David Zauner dla Sport1.pl: bardzo lubię przyjeżdżać do Polski, Sport1.pl, 30 czerwca 2010 http://www.sport1.pl/David-Zauner-dla-Sport1-pl-bardzo-lubie-przyjezdzac-do-Polski/a93750

O przyjemności, Trening

„Szczerze powiedziawszy, ja za bardzo nie widzę różnicy między fabułą, a dokumentem. Robiąc filmy dokumentalne chciałem, jak w przypadku „Nienormalnych”, zjednać dla takich ludzi sympatię. Jeśli na przystanku stoi osoba upośledzona, zagubiona to, co robimy odwracamy się i uciekamy. Również wszystkie pozostałe filmy robię po to, byśmy nie uciekali, tylko podeszli i pomogli tej osobie odnaleźć zgubioną drogę. To dotyczy również starego człowieka, który powoli odchodzi.”

Jacek Bławut (1950) polski operator i reżyser filmowy

Źródło: wywiad http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=54947

O ludziach

„Kiedyś podszedł do mnie człowiek i powiedział: ty mnie nie znasz, ja ciebie nie znam, ale dzięki tobie uzyskałem pieniądze na produkcję filmu. Okazało się, że jest to reżyser, który ze dwa lata chodził do pewnego producenta i prosił go o pieniądze na realizację filmu – bez skutku. I dopiero po festiwalu w Wenecji, kiedy Powrót otrzymał Złotego Lwa, już następnego dnia, tenże producent zgodził się dać mu pieniądze.”

Andriej Zwiagincew (1964)

Źródło: Iwona Król, Andriej Zwiagincew, reżyser „Powrotu”, specjalnie dla Stopklatki, stopklatka.pl, 16 marca 2004 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=19079

O pieniądzach

„Sytuacja międzynarodowa Polski w latach 1941–1943 ulegała stopniowemu, zdecydowanemu pogorszeniu. Było to wyrazem polityki rządów Anglii i Stanów Zjednoczonych, które pragnienie utrzymania Związku Sowieckiego jako swego sojusznika w walce nie tylko przeciw Hitlerowi, ale i Japonii wiązały z coraz wyraźniej rosnącą akceptacją żądań Stalina zarówno terytorialnych, jak i innych dotyczących Europy Środkowo-Wschodniej, która nie stanowiła przedmiotu żywszych zainteresowań ani Anglii, ani Stanów Zjednoczonych. Oba państwa anglosaskie, wbrew propagandowej frazeologii szerzonej przez ideologię Karty Atlantyckiej, rozumowały tradycyjnie w kategoriach stref wpływów i podziału świata między wielkie mocarstwa. Przy takim podejściu do sprawy interesy polskie nie miały żadnego gwaranta wśród aliantów ani z punktu widzenia integralności terytorialnej (której Anglosasi nigdy nie gwarantowali), ani z punktu widzenia obrony suwerenności i niepodległości Polski.”

Stanisław Salmonowicz (1931) polski historyk

Powstanie warszawskie z perspektywy półwiecza
Źródło: s. 31–32.

O historii, O walce

„Macierewicz powiedział mi: „Wiem, że jest pan inteligentnym człowiekiem. Doskonale pan wie, że zamach smoleński to tylko narzędzie polityczne”. Te słowa głęboko zapadły mi w pamięć. Mogłem wywnioskować, że minister Macierewicz sam nawet nie wierzy w zamach, dlatego być może ma do tego takie chłodne i cyniczne podejście.”

Piotr Pytel (1967)

Źródło: Gen. Piotr Pytel: funkcjonariusze BOR czują się teraz jak ludzie gorszej kategorii http://wiadomosci.onet.pl/kraj/gen-piotr-pytel-funkcjonariusze-bor-czuja-sie-teraz-jak-ludzie-gorszej-kategorii/7gqkywd, onet. pl, 13 lutego 2017.

O ludziach

„Podszedł do mnie na stacji benzynowej (…) człowiek wyglądający na mocno pogruchotanego przez życie, o dość niemiłym zapachu, z prośbą o podwiezienie. Byłem sam, trzaskał mróz, w ułamku sekundy postanowiłem pomóc. (…) nie miał grosza przy duszy ani pracy i samotnie wychowywał trójkę dzieci, które się pochorowały, i zabrakło mu 68 zł na wykupienie lekarstw. (…) wybrał się stopem, przez pół Polski, do kolegi z wojska, żeby mu pożyczył pieniądze na święta. Ten odprawił go bez niczego, o świcie. (…) Oczywiście, oddałem wędrowcowi wszystko, co miałem w portfelu, ale pomińmy to, bo przytrafiła mi się niesamowita podróż i rozmowa. Mój pasażer posługiwał się innym językiem, ale znaleźliśmy wiele wspólnych tematów. Rozmawialiśmy o Radiu Maryja, Dodzie-Elektrodzie i braku Teatru Telewizji. „Panie, zabrali mi ten Teatr Telewizji! Gdzie ja do teatru pójdę?” – mówił.”

Maciej Stuhr (1975) aktor polski

„Ileż można tego Kevina oglądać?”. Kiedy się rozstaliśmy, uroniłem łezkę, bo takie spotkania są jak katharsis. Źródło: Jacek Cieślak, Święta sprzedają się jak seks, „Rzeczpospolita” nr 298, dodatek „TV Magazyn”, 23 grudnia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/129874.html

O życiu, O pieniądzach, O dzieciach, O seksie

„Cętkowany kot otarł się o nogi swej pani. Podszedł do leżącego na ziemi Kazziza, stanął tuż przed twarzą chłopaka. Z tej perspektywy kocur wydawał się wielki niczym lampart. Jednak różowa plamka na nosie nadawała mu sympatyczny, niegroźny wygląd. Patrzył na Kazziza przyjaźnie i sprawiał wrażenie zadowolonego. Wreszcie nie był niższy od najlepszego przyjaciela swej pani, wreszcie mógł dotknąć jego twarzy wąsami i sprawdzić łapą to dziwne futro porastające jego głowę.”

Tomasz Kołodziejczak (1967) polski pisarz fantastyki naukowej

Źródło: Dotyk pamięci

O kotach, O wrażeniach, O wyglądzie, Chłopak

„Mam krytyczne podejście do byłej koalicji PiS z Samoobroną i LPR. Uważam jednak, ze wiele osób, które wstąpiły do Samoobrony albo na nią głosowały, kierowały się troską o państwo. Te osoby nie mogą zostawać na marginesie życia publicznego w Polsce.”

Paweł Kowal (1975) polski historyk i polityk

Źródło: Bliski współpracownik Leppera na listach PiS?, wp.pl, 11 sierpnia 2011 http://wiadomosci.wp.pl/kat,129314,title,Bliski-wspolpracownik-Leppera-na-listach-PiS,wid,13681762,wiadomosc.html

„Po zwycięstwie nad armią Rommla w Afryce można było przerzucić siły alianckie do Grecji, w której działały dwie mocne partyzanckie organizacje: komunistyczna oraz monarchistyczna i w której stacjonowały głównie niespecjalnie bitne oddziały włoskie, i maszerować dalej przez kontrolowaną w pewnym stopniu przez partyzantkę Tity Jugosławię, aż na Węgry, które – co pokazywało podejście do Polski – wcale nie były przesadnie proniemieckie, i dalej do Polski. To by mogło, tak to szacowaliśmy już wtedy, trwać pół roku. Armia Czerwona walczyła zaś wówczas pod Stalingradem. Zamiast tego wybrano, na żądanie Roosevelta, bezsensowną z militarnego punktu widzenia akcję we Włoszech.”

Witold Kieżun (1922) polski ekonomista

Źródło: Tomasz Terlikowski, Polska jak Burundi, „Do Rzeczy”, 3–9 marca 2014, nr 10/058, s. 31

O sile

„Wychodził ze swojego samochodu. Wsadziłem pistolet Z88 za pasek z tyłu moich spodni i podszedłem do niego. Nie chciałem strzelać w plecy, więc zawołałem: „Mister Hani”. Odwrócił się, a ja wyciągnąłem pistolet i strzeliłem w niego. Kiedy się przewracał, strzeliłem drugi raz. Tym razem w głowę. Kiedy upadł na ziemię, oddałem jeszcze dwa strzały w skroń. Zaraz potem wsiadłem do samochodu i odjechałem stamtąd najszybciej, jak to było możliwe.”

Janusz Waluś (1953) polski emigrant w RPA, zabójca Chrisa Haniego

Źródło: Mateusz Pawlak, Zamach, który zatrząsł krajem http://www.rp.pl/artykul/843344,997445-Zamach--ktory-zatrzasl-krajem.html?p=1 rp. pl, 10 kwietnia 2013.

„Sprawa Beaty Sawickiej uderzała kontynuacją podejścia do człowieka, jakie pamiętam z czasów komunizmu. Tam też eksploatowano ludzką małość dla osiągnięcia celów operacyjnych.”

Jadwiga Staniszkis (1942) polska socjolog i publicystka

o działaniach Centralnego Biura Antykorupcyjnego.
Źródło: Wybory to nie koniec Kaczyńskiego, „Dziennik”, 25 października 2007.

„Poza systemem stosunków międzynarodowych, zbudowanym na pokojowym współistnieniu, niemożliwe jest ani rzeczowe podejście do rozwiązania ogólnoludzkich problemów przyszłości, ani pomyślne wykonanie licznych pilnych zadań obecnej doby. Konkretne kierunki dalszego posuwania się naprzód drogą prowadzącą do takiego pokoju, jakiego wszyscy pragniemy, są jasne. Podpowiada je sama sytuacja międzynarodowa, jaka się ukształtowała. Jesteśmy więc głęboko przekonani, że wspólnym wysiłkiem można osiągać realizację tych żywotnych zadań, które wysunęły się obecnie na pierwszy plan walki o umocnienie pokoju.”

Leonid Breżniew (1906–1982) radziecki polityk, działacz Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego

w przemówieniu podczas Światowego Kongresu Sił Pokoju obradującego w Moskwie w końcu października 1973 roku.
Źródło: Kazimierz Kozub, Politycy z pierwszych stron gazet, op. cit., s. 51.

O pokoju, O wysiłku, O przyszłości, O walce

„Podejście do rozwiązania problemu w Syrii powinno być takie samo jak do Afganistanu – nieingerowanie w wewnętrzne sprawy kraju. Jeśli dojdzie do zmiany reżimu tak, jak w Egipcie, to doprowadzi to do destabilizacji regionu, do ruiny i zniszczenia kraju, nie powstanie nic innego jak tylko chaos.”

Asad Durrani (1941)

Źródło: Pakistan: „Interwencja w Syrii doprowadzi do chaosu i zniszczeń”, geopolityka.org, 7 września 2012 http://www.geopolityka.org/syria-2012/1727-pakistan-interwencja-w-syrii-doprowadzi-do-chaosu-i-zniszczen

„Ważne jest, żeby krytyka nie była wytykaniem błędów, tylko krytycznym, a więc analizującym podejściem do roli. Wiele recenzji czy zdań mówiących o naszej pracy jest krytykanctwem, a nie konstruktywną krytyką, która dla mnie byłaby bardzo cenna. Z tego można się wiele nauczyć.”

Magdalena Cielecka (1972) polska aktorka

„Poznałem go w Kalifornii, kiedy ogłaszałem śmierć literatury radzieckiej. Była pierestrojka, ale ZSRR miał się jeszcze dobrze, na sali siedzieli amerykańscy profesorowie literatury radzieckiej i głośno protestowali przeciwko moim prognozom. Bo gdyby się sprawdziły – straciliby pracę. Głupia sytuacja: przyjechał człowiek ze Związku Radzieckiego i twierdzi, że literatura radziecka umarła, a Amerykanie krzyczą: żyła, żyje i żyć będzie! Na koniec tych przepychanek podszedł do mnie Miłosz i poradził, żebym się nie przejmował. „Oni tu wszyscy są martwi.””

Wiktor Jerofiejew (1947) pisarz rosyjski

To mi zapadło w pamięć. o tym, jak poznał Czesława Miłosza. Źródło: rozmowa Anny Żebrowskiej, wyborcza.pl, 2 sierpnia 2011 http://wyborcza.pl/1,75475,10045741,Ranking_rosyjskich_pisarzy_wedlug_Wiktora_Jerofiejewa.html?as=5&startsz=x

O śmierci, O literaturze

„Ja tę zmianę zauważyłem z opóźnieniem, bo dopiero w roku 1989, kiedy Gabriel Janowski, były przywódca NSZZ Solidarność Rolników Indywidualnych powiedział z trybuny senackiej, że „komuniści niczego nie szanowali, nawet własności ziemskiej”. Ja się skrzywiłem na to stwierdzenie, więc w przerwie posiedzenia podeszła do mnie moja koleżanka uniwersytecka Anna Radziwiłł i powiedziała tak: „Karol, nie bój się, jak chłopi z Solidarności zażądają cofnięcia reformy rolnej, to ja już umówiłam się z Wielowieyskim i Małachowskim, że nie pozwolimy.””

Karol Modzelewski (1937–2019) polski historyk i polityk

Bardzo mnie to pocieszyło… o zmianie postrzegania własności prywatnej w środowisku Solidarności. Źródło: rozmowa Michała Sutowskiego, Modzelewski: Kamienica ważniejsza niż człowiek? http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/kraj/20161004/czy-kamienica-jest-wazniejsza-niz-czlowiek, krytykapolityczna.pl, 5 października 2016.

„Szuka się pomysłów na tę czy inną frazę, myśli o pojedynczych motywach – i gubi się to pierwsze, naturalne podejście. Często stosuje się „chwyty”, które wydają się ciekawymi muzycznymi propozycjami, a są tylko powierzchownymi zagrywkami, jakimiś grepsami.”

Janusz Olejniczak (1952) polski pianista, pedagog i aktor

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_olejniczak_janusz

O myślach, O myśleniu

„Podszedłem do osiki: – Drżysz? Już teraz? No drżyj, drżyj.”

Andriej Siniawski (1925–1997) rosyjski pisarz

Głos z chóru

„Gdy Kurski był w LPR, robił wszystko, by utrudnić nam życie. To skończyło się natychmiast, gdy przeszedł do PiS. Podszedł do mnie i powiedział: przepraszam, to był okres walki, teraz jest okres współpracy. I raptem głosował już razem z nami. Opadła mi szczęka. On jest człowiekiem inteligentnym i zdolnym, ale też bezwzględnym i cynicznym. Straszna mieszanka, bo nie przebiera w środkach. Dla niego liczy się tylko efekt. Dla mnie to najemnik polityczny.”

Jacek Kurski (1966) polski dziennikarz i polityk

Jan Kozłowski, marszałek sejmiku pomorskiego Źródło: Kurski show. Walcie na czerwonym http://serwisy.gazeta.pl/df/1,34471,2957937.html „Gazeta Wyborcza”, „Duży Format”, 9 października 2005

O życiu, O walce, O współpracy

„Na pewno już w tej chwili jest inne podejście do Polski. Jest zniechęcenie również elit brukselskich do opozycji naszej polskiej, która tam aktywnie działała. I w tej chwili już też słychać na korytarzach w Brukseli, że mają dosyć tych wycieczek do Brukseli i ciągle namawiania, żeby uderzać w polski rząd.”

Beata Szydło (1963) polska działaczka samorządowa i polityczna

odpowiedź na pytanie, czy Brexit i inne kłopoty Europy, jak np. napływ imigrantów, mają wpływ na realizację unijnej procedury ochrony praworządności w Polsce. Źródło: Beata Szydło: po brexicie powoli zmienia się stosunek Brukseli do Polski http://wiadomosci.onet.pl/kraj/beata-szydlo-po-brexicie-powoli-zmienia-sie-stosunek-brukseli-do-polski/hlfn9n onet.pl, 4 lipca 2016.

„Niedawno serce podeszło mi do gardła, gdy zobaczyłem, że Cecil zaczął się coraz bardziej zbliżać do granic parku. Kilka razy wychodził na zewnątrz, a tym razem popełnił fatalny błąd, czym jestem głęboko zasmucony.”

David Macdonald (1951)

oświadczenie po śmierci sławnego 13-letniego lwa Cecila z zimbabweńskiego parku Hwange (znane na całym świecie zwierzę zostało zabite przez amerykańskiego dentystę i myśliwego Waltera Palmera).
Źródło: To poważne, doktorze, „Forum” nr 16, 7–20 sierpnia 2015, s. 14.

O śmierci, O błędach, O zwierzętach, Serce

„Uwielbiam myśl Waltera Benjamina, który studiował historię z filozoficznego punktu widzenia i w swoich teoriach wierzył, że nie rozwija się ona linearnie. Proponował, aby analizując pewne wydarzenia historyczne poruszać się tak, jakby czesałoby się pod włos i sądzę, że to podejście ma sens. Nie boję się bowiem nasilenia ruchów buntowniczych, bo dużo bardziej przeraża mnie ludzka bierność. Obawiam się społeczeństw, które nie zadają sobie pytań i bezkrytycznie akceptują wszystko, co jest im podsuwane. Cieszę się, że się budzimy i zdajemy sobie teraz sprawę, iż kredyty, które wzięliśmy na mieszkania są nieprzydatnymi papierami. To się dzieje dlatego, że w naszych krajach nie toczą się żadne prawdziwie demokratyczne rozmowy i stąd wynika głęboki kryzys tego ustroju politycznego, reagowanie na niego brakiem zaufania. W każdym ustroju, dyktaturach i komunizmie także, ludzie poddają się jakiemuś mechanizmowi. On może im się nie podobać, ale oni wierzą, że on działa i jest dla nich najlepszy. A pewnego dnia po prostu się budzisz i orientujesz się, że jesteś w środku wojny.”

Daniele Vicari (1967)

Źródło: Urszula Lipińska, Transatlantyk. Jesteśmy w środku wojny, stopklatka.pl, 26 sierpnia 2012 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=90297

O wojnie, O ludziach, O zaufaniu, O historii

„Każda rola jest wyzywaniem. Do każdej trzeba podejść na świeżo.”

Teresa Dzielska (1977) aktorka polska

Źródło: Nie potrzebuję kiełbasy, aby się z psem zaprzyjaźnić! - czwarta odsłona wywiadu z Teresą Dzielską, 2010 http://www.barwyszczescia.pl/wywiady:1289.html

„Gdy czujesz, że ogarnia cię przygnębienie, rozejrzyj się, a dostrzeżesz kogoś, kogo los doświadczył jeszcze gorzej, niż ciebie. Podejdź doń, dowiedz się, co go nęka, a potem postaraj się usunąć jego zmartwienia korzystając z wiedzy, którą dał ci nasz Pan. Natychmiast odkryjesz, że twe przygnębienie odeszło, czujesz się lekki, Duch Boży cię napełnił, a wszystko dookoła wydaje się świecić.”

Lorenzo Snow (1814–1901)

When you find yourselves a little gloomy, look around you and find somebody that is in a worse plight than yourself; go to him and find out what the trouble is, then try to remove it with the wisdom which the Lord bestows upon you; and the first thing you know, your gloom is gone, you feel light, the Spirit of the Lord is upon you, and everything seems illuminated. (ang.) Źródło: Conference Report, Apr. 1899, 2–3. cyt. za Lorenzo Snow, Served 1898–1901, lds.org http://www.lds.org/churchhistory/presidents/controllers/potcController.jsp?leader=5&topic=quotes

O losie, O odejściu, O wiedzę

„Jezioro zszywały igły lodu. Żurawina zmarzła na kość. Lis podszedł do zabudowań Kaleciuków i przyglądał się kurom. Przechylił łeb, jakby się dziwił ich upierzeniu i smakował to, co pod piórami. Zostawił ślad lisiego pyska na świeżym, luźnym śniegu.”

Ludwik Janion (1953)

Żurawina

„Autor to człowiek, o którego redaktor musi się bić. Redaktor stawia na jakiegoś autora, czuje w nim coś i pragnie, żeby się to zrealizowało. I może się w tym swoim chceniu posuwać bardzo daleko, niekiedy za daleko. Bo autor jest kimś, kto żyje i rozumie świat po swojemu. Czy tu jest wzajemne zrozumienie? Niekoniecznie, autorom trzeba pozwolić myśleć po swojemu, to oni są najważniejsi, to oni posiedli sekret twórczego podejścia do świata. Podstawą tego związku jest zaufanie do autora i jego talentu. Autor w życiu redaktora istnieje bardzo mocno, co nie oznacza, że to związek ze wzajemnością.”

Barbara Toruńczyk (1946) polska publicystka, eseistka, historyk literatury, wydawca, redaktor naczelny "Zeszytów Literackich"

Źródło: Tomasz Cyz, Redaktor jest dość samotny http://www.dwutygodnik.com/artykul/4181/, Dwutygodnik.com nr 98/2012.

O świecie, O zaufaniu, O myślach, O zrozumieniu

„W roku od wcielenia Pańskiego 977. Zmarła Dąbrówka, która ponieważ była nad miarę bezwstydna, kiedy poślubiała księcia polskiego będąc już kobietą podeszłego wieku, zdjęła ze swej głowy zawój i nałożyła panieński wianek, co było wielkim głupstwem tej kobiety.”

Dobrawa Przemyślidka księżna polska, żona Mieszka I

O Dobrawie
Źródło: Kosmasa. Kronika Czechów

O kobietach, O wieku, O zdjęciach, O zmarłych

„(…) bardzo, bardzo dawno temu, gdy kręciłam jeden z moich pierwszych filmów – Awans. Zdjęcia były w Mięćmierzu koło Kazimierza. Mieliśmy taką dużą scenę zbiorową na rynku i do Jurka Turka podszedł facet i mówi: „Jezus, Maria… Panie Ross, jak ja pana lubię!”. Pomyślałam sobie wtedy: „Boże, żeby tylko mnie się tak nigdy nie zdarzyło!””

Bożena Dykiel (1948) aktorka polska

I na razie, odpukać, się nie zdarzyło. Źródło: Małgorzata Karnaszewska, Bożena Dykiel – Chwytać życie za rogi http://archiwum.nadobre.tvp.pl/18886/bozena-dykiel-chwytac-zycie-za-rogi.html

O życiu, O Bogu, O facetach

„Terach zajmował się gospodarstwem, wydawał rozporządzenia, prowadził rachunki i handlował. Codziennie rano i wieczorem oddawał pokłony bóstwu domowemu, a w święta udawał się pod piramidę i modlił się tam żarliwie do boga księżyca (…). Zdawałoby się, że życie popłynie mu w spokojnym dosycie. Doczekał się przecież podeszłego wieku i niemałej zamożności. A jednak któregoś dnia postanowił zamknąć podwoje domu, wyrzec się wygód, opuścić rodzinne miasto na zawsze i wybrać się na nową tułaczkę do odległego miasteczka, które nazywało się Haran (…).”

Zenon Kosidowski (1898–1978) polski pisarz, esseista, poeta

Opowieści biblijne (1963)
Źródło: s. 32

O życiu, O Bogu, O domu, O wieku

„Mam zbyt realistyczne podejście do swoich wad i ograniczeń, żeby łatwo wpadać w butę i pychę. Ale oczywiście „niech ten, kto stoi, baczy, aby nie upadł.””

Kajetan Rajski (1994) pisarz

Źródło: Małgorzata Kupiszewska, Historyk to prorok patrzący wstecz – rozmowa z Kajetanem Rajskim http://pressmania.pl/?p=14846, pressmania.pl, 29 maja 2015

„Utwór muzyczny w moim rozumieniu jest procesem, ciągiem przyczynowo-skutkowym. Kontynuuję zatem typowy europejski sposób podejścia do tego zagadnienia, charakterystyczny dla większości kompozytorów tego obszaru kulturowego. Wzorce zaczerpnięte z kultur wschodnich nie wpływają w sposób decydujący na moją twórczość, radykalnie się jednak od nich nie odcinam. W niektórych utworach próbuję „wziąć czas w nawias.””

Artur Cieślak (1968) polski kompozytor, krytyk muzyczny i pedagog

Źródło: Małgorzata Kosińska, Artur Cieślak, culture.pl, październik 2008 http://www.culture.pl/baza-muzyka-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/artur-cieslak

O muzyce, O czasie

„I choćbyś posłał mnie na intensywne kursy, choćbyś mnie wychowywał latami, nie wyrwiesz ze mnie tego zwierzęcego, instynktownego podejścia do miłości.”

Éric-Emmanuel Schmitt Małe zbrodnie małżeńskie

Małe zbrodnie małżeńskie

„To niewątpliwie góra o najwyższym stopniu trudności, pod każdym względem. Wiele zależy od tego, z której strony próbuje się ją zdobyć. Podejście południowe, nepalskie jest łatwiejsze. Tamtędy zmierza na szczyt zdecydowana większość wspinaczy. Od strony północnej, tybetańskiej jest trudniej. Trzeba przejść grań, wyżej zlokalizować bazę, więc odsetek tych, którym się udało, jest niższy. Byłem siódmym Polakiem, który tamtędy wszedł na Mount Everest. W ogóle cała nasza wyprawa z 2007 roku była niezwykle udana. Cała nasza trójka zdobyła szczyt.”

Marian Hudek (1963) wspinacz polski

o Mount Evereście. Źródło: Iza Szafraniec, Korona marzeń – o Koronie Ziemi Mariana Hudka, „National Geographic”, 12 sierpnia 2010 http://www.national-geographic.pl/aktualnosci/pokaz/korona-marzen-o-koronie-ziemi-mariana-hudka/

O górach

„Jeżeli [Amerykanie] mają do czynienia z jeleniami, jakimi czasem byliśmy w podejściu do Ameryki. Każdy kraj chętnie skorzystałby z naiwności młodzieńca zapatrzonego w swego idola. Później pojawiła się frustracja. Kiedy kilka lat temu przestrzegałem przed takim rozwojem sytuacji, byłem oskarżany o antyamerykanizm. Teraz tę frustrację da się odczuć w rozmowach nieoficjalnych, bo oficjalnie obowiązuje wciąż nastawienie proamerykańskie.”

Roman Kuźniar (1953) polski politolog

Źródło: wyborcza.pl, 27 maja 2011 http://wyborcza.pl/1,76842,9672970,Potrzebujemy_Ameryki__choc_mozemy_sie_z_nia_roznic.html#ixzz1NjsHjjnU

O czasie

Cytaty na temat podejście strona 2

Cytaty na temat podejście
strona 2