Cytaty na temat noga
strona 5

„I widzisz, Geralt, słuchając, jak kmieć gulgocze i krztusi się, patrząc, jak wierzga nogami, poczułam, że ślady jego kija i pięści nie bolą już nic a nic, i że jest mi dobrze, tak dobrze, że aż… Odeszłam rano, pogwizdując, zdrowa, wesoła i szczęśliwa. I później, za każdym razem było tak samo. Gdyby było inaczej, któż traciłby czas na zemstę?”

Andrzej Sapkowski (1948) polski pisarz

Renfri w rozmowie z Geraltem.
Ostatnie życzenie
Źródło: Mniejsze zło

O odejściu, O zemście, O złu, O czasie

„Wykupię sobie złoty pakiet w prywatnej przychodni, dzieci poślę do prywatnej szkoły, bo rejonowa jest okropna, nie wsiądę do publicznej komunikacji, tylko do własnego auta, i na emeryturę też sobie odłożę sam. To jest ułuda, to nie działa. Bo ten pachnący prywatny szpital, gdy stanie się coś poważnego, to i tak zawiezie pana do publicznej izby przyjęć. Tak samo prywatne OFE – jeśli straci pan etat i będzie harować na śmieciówce, to nie wypłacą panu emerytury. Potrzebujemy społeczeństwa. A ci, którym się noga powinie, powinni spadać na siatkę bezpieczeństwa rozwiniętą przez bliźnich.”

Leokadia Oręziak (1954)

Źródło: Grzegorz Sroczyński, Myślisz, że sam sobie poradzisz?, wyborcza.pl, 2 sierpnia 2013 http://wyborcza.pl/magazyn/1,133673,14380111,Myslisz__ze_sam_sobie_poradzisz_.html

O dzieciach, O komunikacji, O myślach, O stracie

„Robotnicy wielkoprzemysłowi, którzy uważali się za główną siłę „S”, byli na ogół dumni ze swoich zakładów, praca w nich była źródłem przywilejów i prestiżu. Teraz dowiadywali się, że te zakłady są kulą u nogi gospodarki i na dodatek nie mają do nich żadnego prawa.”

Jacek Kuroń (1934–2004) polski historyk, pisarz, polityk, działacz społeczny i polityczny

w 1993.
Źródło: Nadzieja i rozczarowanie. Pisma polityczne 1989–2004, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Warszawa 2010.

O nadziei, O rozczarowaniu, O sile

„Dlaczego u nas nie wznosi się toastów za władzę w nogach?”

Tadeusz Gicgier (1927–2005)

„Ale całe życie jest niebezpieczne, a przecież nie pozostajemy w łóżkach przez cały dzień, bojąc się wyjść w obawie, że jakiś samolot może spaść nam na głowę albo ziemia rozstąpi się nam pod nogami.”

Graham Masterton książka Rook

Rook

O życiu

„Despotyzmy z reguły wykrzykują o własnych krzywdach, wydaje im się podejrzane, że inaczej myślący korzystają z przywileju oddychania świeżym powietrzem i chodzenia na dwóch nogach. Prawidła zdrowego rozsądku nie obowiązują w Ciemnogrodach.”

Paweł Jasienica książka Rzeczpospolita Obojga Narodów

Rzeczpospolita Obojga Narodów, Dzieje agonii, Część III
Źródło: s. 269–270.

Myślący

„Nie chcemy wywracać do góry nogami systemu finansów w Polsce. Zależy nam jedynie na zlikwidowaniu patologii. Nie jest przecież normalne, by ludzie pożyczali pieniądze i płacili np. firmie Provident oprocentowanie w wysokości 440 proc.”

Aldona Michalak (1955) polski polityk

Źródło: Banki chcą wysokich opłat, rp.pl, 16 września 2004 http://new-arch.rp.pl/artykul/505761.html

O pieniądzach, O ludziach

„A kto tak naprawdę jest pracodawcą. Przecież nie ci, którzy korzystają z pracy ludzi, tylko ci, którzy tę pracę wykonują. To oni dają wykonywaną przez siebie pracę tym, którzy powinni za nią godziwie zapłacić. Wszystko wywrócone jest do góry nogami. Po to, żeby pracownikom wbić do głowy, że są zależni od tych, którzy ich wykorzystują. I po to, żebyśmy godzili się na takie zarobki, jakie nam się wyznaczy.”

Krzysztof Niewrzęda (1964) polski prozaik, poeta i eseista

Zamęt
Źródło: s. 184

O ludziach

„Każde dotknięcie piłki nogą może spowodować utratę bramki samobójczej”

Mateusz Borek (1973) polski dziennikarz sportowy

Wpadki komentatorskie Źródło: Polsat, Mundial 2006 - najlepsze cytaty z komentatorów, sport.pl, 9 czerwca 2006 http://www.sport.pl/Mundial2006/1,73035,3406055.html

O sporcie

„Nigdzie nie spotkałem ani jednego artykułu który pokazywałby niebezpieczeństwa związane z interpretacją świata taką jak proponują osoby zajmujące się pomocą DDA. Do mnie trafiają również osoby pokrzywdzone przez terapeutów zajmujących się DDA. I może na koniec taki drobny cytat z jednej z takich wypowiedzi. "Nie chciałem aby moim życiem decydowały jakieś przeszłostki i mimo że nadal wierzyłem w istnienie DDA, ja już nie chciałem nim być. Nie chciałem się już tak zachowywać tak myśleć, tak sobie tłumaczyć świata. Dotarło do mnie że tak sobie tłumaczę niepowodzenia a przecież każdy popełnia błędy i będzie popełniał, nie trzeba do tego mieć pijanych rodziców. Przestałem tłumaczyć się dzieciństwem zacząłem myśleć że właśnie taki jestem, bo taki jestem. Jeśli chcę coś zmienić to zmieniam, nie chcę to nie, a alkoholizm rodziców to ich problem nie mój, a moje życie to mój problem nie ich. I co uważam za bardzo źle poprowadzone, to kiedy powiedziałem pani psycholog ze rezygnuję to mówiła żebym się zastanowił bo takie dobre samopoczucie może być tymczasowym złudzeniem, ale nie jestem jeszcze zdrowy. Owszem to jest czyste zło wpajanie komuś kto czuje że stanął na nogi że tak naprawdę gówno wie o stawaniu na nogi.”

Tomasz Witkowski (1963)

Źródło: Konfrontacje radia Tok FM http://bi.gazeta.pl/im/3/13899/m13899743.mp3. W radiu Tok FM 13.05.2015 w cyklu audycji „Konfrontacje” prowadzonych przez Cezarego Łasiczkę odbyła się rozmowa pomiędzy prof. Jerzym Mellibrudą a Tomaszem Witkowskim.

O życiu, O myślach, O problemach, O rodzicach

„Więc to tak! Mój Michał ma dziewczynę… Blondynkę… Długowłosą… Co tam włosy, można zgolić! Ale nogi… Za długie… Zbyt zgrabne… Porozpinane guziki… Włosy pieszczące ramiona, szyję… a pewnie i piersi…
Ze wstrętem pomyślałam o moim mizernym biuście. I ten kolor włosów… Jak on to mówił? Kolor jasnego piwa? Mój misio. Mój poeta. Z jakimś babsztylem o zbyt długich nogach i zbyt pełnych piersiach…”

Małgorzata Budzyńska (1950)

Źródło: Chłopakom, których kiedyś kochałam

O kolorach

„To nie jest ból koncentrujący się w jednym miejscu: nogach, rękach czy głowie. To wszechogarniający, paraliżujący w jednej chwili płomień, rozrywający na strzępy całe ciało. To galera o szkarłatnych żaglach, która wpływa do portu mojego umysłu, by zakazić go szaleństwem i przerażeniem.”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

Miecz aniołów
Źródło: s. 259, wyd. I

O bólu, O szaleństwie

„Plan zdjęciowy to dla mnie prawdziwe pole minowe, trzeba wciąż patrzeć pod nogi.”

America Ferrera (1984) aktorka amerykańska

Źródło: „To i Owo” nr 25, 22 czerwca 2010, s. 5.

„Wypełznął zza bidetu; czarny cień w niebieskiej łazience, atramentowy kleks na gładkiej bibule. Nie żywił się światłem. Odpychał je, jak olej odpędza wodę, pozostawiał gdzieś obok swej gładkiej sierści.
– No? Musiałeś narzygać na płaszcz tego dupka? I kapelusz?
Kot Lisy otarł się o jego nogi. Heineman poczuł strach. I nagłe podniecenie spodziewaną projekcją.
– Mogłeś jeszcze narzygać mu na buty. Wtedy byłbym już zupełnie kontent.
Kot Lisy przesunął się pod umywalkę, pochylił swą okrągłą czaszkę i zwymiotował raz jeszcze. Tym razem wprost na klapki własnej pani.”

Maciej Żerdziński (1967) polski pisarz

Źrenice

O strachu, O butach, O kotach, O wodzie

„Nie trzeba było dziesiątek lat, aby przekonać się, że Unia to kolos na glinianych nogach. Przed przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej zapewniano nas, że Unia, jako jeden wielki organizm gospodarczy, będzie dużo bardziej odporna na kryzysy przychodzące do nas z zewnątrz niż pojedynczy, samotny kraj, który będzie funkcjonował poza takim gospodarczo-ekonomicznym sojuszem. Dziś widzimy, że był to tylko mit, kłamstwo serwowane nam przez różnego rodzaju ekspertów, ekonomistów, polityków, dziennikarzy, zarówno cynicznych jak i tych zwyczajnie głupich. Mit ten nie wytrzymał próby czasu nie tylko, że w przeciągu kilku dziesięcioleci, ale prysnął w ciągu kilku lat.”

Jerzy Wasiukiewicz (1966)

Źródło: Czas wyjść z Unii Europejskiej! Zapłaciliśmy już ogromne koszty „bycia Europejczykami”, a zapłacimy jeszcze większe, wpolityce.pl, 28 czerwca 2012 http://wpolityce.pl/dzienniki/dziennik-jerzego-wasiukiewicza/31369-czas-wyjsc-z-unii-europejskiej-zaplacilismy-juz-ogromne-koszty-bycia-europejczykami-a-zaplacimy-jeszcze-wieksze

O kłamstwie, O czasie

„(…) mężczyzna nie powinien odmawiać kobiecie tej małej grzeczności. Nawet wówczas, kiedy tą kobietą jest Japonka i ma dość krótkie nogi.”

Jerzy Edigey (1912–1983)

Operacja „Wolfram”

O kobietach

„Więźniów było bardzo wielu; wszyscy, przykuci do murów lub do podłogi, dźwigali kajdany na rękach, na nogach, niektórzy i tu, i tu.”

Robin Cook (1931–1994) pisarz amerykański

Dopuszczalne ryzyko (1995)

„Jeśli masz zdrów żołądek i lędźwie, i nogi,
To i cóż ci dać mogą by skarby królewskie?”

Horacy (-65–-8 p. n. e.) rzymski poeta liryczny

Listy
Źródło: I. 12, 5.

„Ja byłem piłkarzem, zawodowym piłkarzem. I wiem z boiska piłkarskiego o czymś, co się bardzo przydaje w polityce. Nie wolno odstawiać nogi. Odstawiać nogi… czyli nie wolno unikać twardej gry. Jeżeli ktoś cię sfauluje pierwszy, celowo, to musisz oddać. Bo jeżeli nie oddasz, to następnym razem złamie ci nogę. Stosuję się do tej zasady w polityce.”

Jarosław Gowin (1961) publicysta, senator VI kadencji

Źródło: Pociąg do polityki, Polsat News, 15 marca 2015

„Spośród wszystkich zwierząt człowiek ma największe nogi w stosunku do swego wzrostu, i słusznie tak jest. On bowiem jedyny wśród nich ma postawę prostą.”

Arystoteles książka O częściach zwierząt

O częściach zwierząt
Źródło: ks. IV w: Dzieła wszystkie, t. 3, Warszawa 1992, s. 745, tłum. R. Siwek.

O zwierzętach

„Zakutani po czubek nosa, w pilotkach i kapturach naciągniętych nisko na czoło, opatuleni tyloma warstwami swetrów, spodni i płaszczy, iż ledwie przestępowali z nogi na nogę, wyglądali tak, że gdyby im jeszcze dać po białym futrze, z powodzeniem mogliby udawać parę polarnych niedźwiedzi, i to takich, które już od dawna przestały sobie zawracać głowę prawidłową dietą.”

Alistair MacLean książka San Andreas (powieść)

San Andreas (1984)

„Żyj z poczuciem spokojnej wyższości nad życiem, nie bój się biedy, nie żałuj straconego szczęścia, przecież i tak – ani goryczy do dna, ani słodyczy do pełna. Już dosyć tego, że nie marzniesz, że głód i pragnienie nie rwą ci wnętrzności. Jeśli masz nieprzetrącony kręgosłup, jeśli obie nogi jeszcze chodzą, obie ręce się ruszają, oboje oczu widzi, a oboje uszu słyszy – to komu jeszcze tu zazdrościć? Po co? Zawiść zżera w końcu samego zawistnika. Przetrzyj oczy – przywróć czystość sercu – i najwyżej sobie ceń tych, którzy ci dobrze życzą. Nie krzywdź ich, nie obrażaj, z nikim z nich nie rozstawaj się w gniewie, toć nie wiadomo czy to nie ostatni twój uczynek przed aresztowaniem i czy nie taki twój obraz zostanie w ich pamięci!”

Aleksander Sołżenicyn (1918–2008) rosyjski prozaik, noblista

Archipelag Gułag

O głodzie, Obraz, Serce

„Tak naprawdę nie widzą we mnie ani wilka, ani człowieka. Siebie też nie postrzegają jako wilki. Dla nich członkowie stada są częścią watahy. To jak z psami – ludzie myślą, że psy ich kochają. A one po prostu widzą ich jako część rodzinnego stada. Z wilkami jest tak samo. Nie ma dla nich znaczenia, czy chodzę na czworakach, czy na dwóch nogach, bo jestem częścią rodziny.”

Shaun Ellis (1977)

Źródło: rozmowa Piotra Zawadzkiego, „Gazeta Telewizyjna”, 23 kwietnia 2010

O ludziach, O psie, O myślach, O myśleniu

„Klienci to pajace, a jedyna zasada brzmi „bierz forsę i w nogi.””

Greg Smith (1991) amerykański koszykarz

Źródło: rozmowa Philippe Boulet-Gercourta, Zbieg z Wall Street, „Le Nouvel Observateur”, tłum. „Forum”, 19 listopada 2012.

„Moje tętnice zwapniały
W nogach nie mam już czucia
To, co mnie wspiera, odpadnie, stracę równowagę
Sędziwy, zgrzybiały, upadnę i skonam”

Huang Xiang (1941)

Źródło: Wyznania Wielkiego Muru ; cyt. za Julia Lovell, Wielki Mur Chiński. Chiny kontra świat 1000 p.n.e.–2000 n.e., Warszawa 2007, s. 350.

O świecie

„Oto właśnie cały człowiek, winę nogi zwala na but.”

Samuel Beckett Czekając na Godota

Czekając na Godota
Źródło: akt I, tłum. Antoni Libera

O butach

„Kolejny dziwny wieczór. Wpadają do mnie ludzie, gadają, a ja nimi nasiąkam: przyszli rabini, rewolucjoniści z giwerami, agenci FBI, kurwy, poetki, młodzi wierszokleci z Uniwersytetu Stanowego, profesor z Loyoli jadący do Michigan, prof. z Uniwersytetu Kal w Berkeley, kolejny, który mieszka w Riverside, 3 czy 4 młodzików na gigancie, typowych obiboków z głowami pełnymi cytatów z Bukowskiego… i przez jakiś czas myślałem, że ta banda wejdzie mi z nogami do serca i zbezcześci mój cenny spokój, ale mam wielkie wielkie szczęście, bo każdy coś mi przyniósł i zostawił w prezencie i już nie muszę czuć się jak Jeffers w swojej kamiennej wieży, i mam też szczęście jeszcze dlatego, że sława, którą się cieszę, jest w dużej części cicha i dyskretna i raczej nie mam szans zostać drugim Henrym Millerem, z wielbicielami biwakującymi przed moim domem, bogowie okazali się dla mnie łaskawi, pozwalają mi nadal istnieć i cieszyć się dobrym zdrowiem, a nawet robić zapiski, obserwować, czuć dobro dobrych ludzi i czuć tę cudowność pełznącą po ręce jak zwariowana mysz. I choć jutro jest niewiadomą, to takie życie, podarowane mi w wieku 48 lat, to sama słodycz.”

Charles Bukowski (1920–1994) amerykański poeta i powieściopisarz

Historie o zwykłym szaleństwie

O życiu, O Bogu, O szczęściu, O ludziach

„Niestety po Rozbrat kręcą się jacyś dziwni ludzie, którzy nigdy nie wygrali żadnych wyborów, a którzy nagle mają wpływ na Napieralskiego. Jest walka o to, kto ma dostęp do ucha pana przewodniczącego. Chłopcy robią to samo co mój syn, który ma 5 lat. Jak on dostaje nową zabawkę, zaczyna ją wyginać w lewo, w prawo. I nie przejmuje się tym, że jak za mocno coś pociągnie, to urwie zabawce łepek. Tak bawią się właśnie chłopcy na Rozbrat. Urywają sobie nawzajem łepki, łamią nogi, niszczą wizerunki. Bo eksperymentują. A potem próbują przekonać, że porażka jest sukcesem.”

Andrzej Szejna (1973) polityk polski

Źródło: SLD powoli zamienia się w sektę, dziennik.pl, 23 czerwca 2009 http://wiadomosci.dziennik.pl/polityka/artykuly/153023,sld-powoli-zamienia-sie-w-sekte.html

O ludziach, O sukcesie, O walce

„Zahamowanie procesu naukowego w trakcie jego rozwoju z powodów moralnych, na przykład dlatego, że komuś zmarzły nogi, jest w równym stopniu nienaukowe, co nieuczciwe.”

Halldór Kiljan Laxness (1902–1998) pisarz islandzki, noblista

Duszpasterstwo koło lodowca

„Erotyką, w której się pławiłeś, był aplauz. Mam Twoje zdjęcia, jak stoisz na mównicy, w tych niedorzecznych sztylpach (taki wojowniczy strój to wspaniała rzecz dla przywódcy robotników Rzeszy. Ty genialny myślicielu hołdujący elegancji). Jedna noga lekko wysunięta do przodu i zgięta, tłusta twarz w natchnieniu podniesiona do góry, obie ręce oparte o pulpit, palce rozcapierzone, jakbyś miętosił w nich piękne kobiece piersi, a zmysłowe usta masz pełne gnoju.”

Niklas Frank (1939) niemiecki dziennikarz i pisarz; syn Hansa Franka

Źródło: s. 45.

„Pamiętam, że kiedy byłem w przedszkolu bawiliśmy się w „Czterech pancernych”. Pewnego dnia przerabialiśmy odcinek, w którym Janek miał rękę w gipsie. Wiadomo, każdy chciał być Jankiem. Jeden z moich kolegów, żeby wygrać tę rywalizację, złamał sobie rękę. Już w dzieciństwie chcemy być tacy jak nasi bohaterowie. Kiedy zobaczyłem po raz pierwszy Bruce'a Lee, to skopałem wszystkie drzewa w lesie. Nogi bolały mnie jak cholera, ale dzięki temu poczułem niezwykła więź z moim idolem. Ludzie potrzebują mieć wodza, bo to dla nich wygodne. Szczególnie w tych ciężkich czasach pożądany jest ktoś kto wskaże drogę czy pokaże jak żyć.”

Cezary Pazura (1962) aktor polski

Źródło: Rywingate to show http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=13563

O ludziach, O dzieciństwie

„Nie masz gruntu pod nogami, jeśli dokonujesz jakiegokolwiek wyboru tylko z myślą o sobie.”

Dag Hammarskjöld (1905–1961) szwedzki polityk, dyplomata, ekonomista i prawnik

O myślach, O myśleniu

„Głowa, noga, łokieć, szyja
W dłoniach jakbyś węża miał
Rękaw zwija się jak żmija
Dobry dance, najnowszy show”

Felicjan Andrzejczak (1948) polski muzyk i wokalista

Autorzy: Jerzy Dąbrowski, Janusz Kidawa, Ekscentryczny dance
Album Felicjan Andrzejczak (1987)

„W czasie pierwszej wojny światowej ojciec był ranny siedmiokrotnie, w tym dwa razy ciężko. Miał przestrzeloną nasadę nosa i wielką szramę na policzku, którą tłumaczono sobie czasem niesłusznie jako symboliczne naznaczenie przez korporację jurystów, co bywało praktykowane w Niemczech. Po przestrzeleniu uda na froncie włoskim i zagrożeniu gangreną chciano mu amputować nogę, ale się na to nie zgodził i wykurował się ziołami przynoszonymi przez matkę towarzysza niedoli. Takie rozwiązanie leżało w jego charakterze. Co do kuli szrapnelowej, która przebiła mu chrząstkę nosową i utkwiła w gardle, istnieją różne wersje tej historii, ale najprawdziwsza wydaje się podana przez pana Bajtka [pracownik kancelarii Władysława Michejdy]: Dr Hinterstoisser w Cieszynie nazwał pani ojca „Kugelschlucker” [połykacz kul]. Jak przyjechał z frontu do Cieszyna do szpitala, to tam go badali, prześwietlali, szukali, a on: „Czego szukacie?” – „Ja, wir suchen die kugel”. A ojciec na to: „Ich habe sie in der hintertasche”. Ostatkiem przytomności udało mu się ją bowiem wypluć i schować do kieszeni, a dzisiaj, po osiemdziesięciu latach, przechowywana jest w domu wśród najcenniejszych przedmiotów.”

Władysław Michejda (1896–1943)

o siedmiokrotnym odniesieniu ran podczas I wojny światowej.
O Władysławie Michejdzie

O wojnie, O domu, O historii, O matce

„W ówczesnej literaturze amerykańskiej o trzech rzeczach nie wolno było wspominać: o ateizmie, socjalizmie i nogach kobiety.”

Irving Stone (1903–1989) pisarz amerykański

Jack London. Żeglarz na koniu

O kobietach, O literaturze

„Czego krzyczysz… co noga? A tamtemu głowę urwało i nie krzyczy, a ty o takie głupstwo.”

Józef Piłsudski (1867–1935) polski działacz niepodległościowy i polityk, premier, Naczelnik Państwa, twórca tzw. rządów sanacyjnych

żarty kierowane do ciężko rannych żołnierzy.

„Stworzenie całego świata to oczywiście czyn zasługujący na wielkie uznanie. Chociaż jeszcze większy szacunek powinien się należeć światu, gdyby okazało się, że świat był w stanie sam się stworzyć. I vice versa: samo doświadczenie bycia stworzonym to nic w porównaniu z przytłaczającym wrażeniem, jakie musi towarzyszyć świadomości, że stworzyło się samego siebie zupełnie z niczego i że, co za tym idzie, stoi się na całkowicie własnych nogach.”

Jostein Gaarder (1952) pisarz norweski

Maja, Manifest

O świecie, O wrażeniach

„Życie było dla mnie łaskawe. Nadal mam obydwie ręce, obydwie nogi, w miarę sprawne oczy, ze zdrowiem też nie mam problemów… Więc czego jeszcze chcieć?”

Charlize Theron (1975) aktorka amerykańska

Źródło: Wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=45607

O życiu

„Sławnego Orła piersi: Polacy waleczni,
Skrzydła: z odważną Litwą Rusowie serdeczni,
Mazowszanie z Prusaki: nogi niezwątlone,
Barki: Małopolanie, na których wzmocnione
Ciało Korony Polskiej zawisło w pomocy.”

Henryk Chełchowski

Źródło: Orzeł odmłodzony Królestwa Polskiego... przez fortunne Korony osiągnienie... Władysława IV , Toruń 1633, w: Henryk Wisner, Władysław IV Waza, wyd. Ossolineum, Wrocław 2009.

O pomocy

„A gdy zdejmiemy nogę z gazu przepustnica wydaje dziwny dźwięk. Jakby do silnika napchano wiewiórek. Tym właśnie jest – maszynką do mielenia wiewiórek.”

Jeremy Clarkson (1960) angielski dziennikarz motoryzacyjny

o Prodrive P2.

„Jakoś dziwnie tej doby nie mógł usnąć tylko Spirydion Rosenkranz. Nie mógł, bo jego ciało dotknęła, szalejąca w owym czasie po całej okolicy, epidemia dekapitacji. Mieszkanie na Kociej przypominało rzymskie Koloseum z okresu największego prześladowania chrześcijan. Głowa bezradnie spoczywała w rondlu na rosół, nogi przemierzały przedpokój w różnych kierunkach, ręce kartkowały nerwowo kolejne strony świerszczyka, a tułów turlał się po dużym pokoju. Tylko oczy, przyklejone do szyby balkonowej, wypatrywały, jak zwykle o tej porze, świateł w jednym z mieszkań sąsiedniego bloku. O tym, co robiły i gdzie się poniewierały genitalia, kroniki milczą.”

Mariusz Kargul (1976–2013)

GROOM-BROOM. Czyli końca świata w Krasnymstawie próba pierwsza

O pokoju, O świetle, O czasie, Pora roku

„Raz zdarzyło mi się trzymać zdjęcie rentgenowskie do góry nogami. Mamy jednak dobrych konsultantów, więc lekarskie wpadki trafiają się raczej rzadko.”

Marian Opania (1943) aktor polski

o roli w serialu Na dobre i na złe. Źródło: Rozmowa z Marianem Opanią, wisla.naszemiasto.pl, 5 maja 2005 http://wisla.naszemiasto.pl/archiwum/900900,rozmowa-z-marianem-opania,id,t.html

O zdjęciach

„W trakcie wojen z Meksykanami odniosłem z ich ręki wiele ran: postrzał w prawą nogę ponad kolanem; przestrzelenie lewego przedramienia; cięcie szablą w prawą nogę poniżej kolana; rana od uderzenia kolbą muszkietu w czubek głowy; postrzał tuż poniżej zewnętrznego kącika lewego oka; postrzał w lewy bok i postrzał w plecy (…).”

Geronimo (1829–1909) wódz Indian Chiricahua

Źródło: Ludwik Stomma, Choroby i dolegliwości sławnych ludzi, Wydawnictwo Literatura Net Pl, Gdańsk, ISBN 8392364546, s. 131.

O ludziach, O chorobach, O literaturze

„Koń ma cztery nogi. Po jednej na każdym rogu.”

Julian Tuwim (1894–1953) polski poeta

Wiersze i aforyzmy, Jarmark rymów

Koń

„(…) nagle Bronkowi przypomniała się rozmowa, jaką kilka dni temu prowadził z jego ojcem ranny żołnierz polski.
„Schowajcie to – mówił podając krótki, kawaleryjski karabinek. – Mnie już nie będzie potrzebny – dodał po chwili, spoglądając na swoje potrzaskane nogi – a wam może się przydać”.
„Mnie na co?” – wzbraniał się ojciec.
„Na co? Na Niemców – padła odpowiedź.”

Władysław Kisielewski (1907–1977)

Żebyście mieli się czym bronić, jak przyjdzie zła godzina”.
Echa Świętokrzyskich Gór
Źródło: s. 12, 13

„Normalnie idę spać ok. 22. Jak dzieci. Normalnie o tej porze ludzie zaczynają „grzeszyć”: otwierają wino, wyciągają nogi na kanapie i pełny relaks. Ja „grzeszę” zaraz po dyżurze, np. idę do kina. Zazwyczaj sama.”

Marta Kuligowska (1976)

Źródło: Ida Dawidowicz, Mój budzik dzwoni o czwartej nad ranem, „Claudia” nr 8, sierpień 2012, s. 18.

O dzieciach, O ludziach, O winie, Pora roku

„Noszę naszyjnik, żebym wiedział, czy nie stoję do góry nogami.”

Mitch Hedberg (1968–2005) komik amerykański

„Między nogami a głową już nie będę wybierać. I tak odpuściłam cały tułów.”

Hanna Gronkiewicz-Waltz (1952) polska ekonomistka, prezes NBP

Źródło: „Rzeczpospolita”

„Grecy najwyraźniej nie zdają sobie sprawy z tego, że jeśli nie zgodzą się na plan oszczędnościowy, ich kraj zbankrutuje. Nasz głos jest dla kraju jedyną szansą dźwignięcia się z powrotem na nogi.”

Jeorios Andreas Papandreu (1952)

podczas parlamentarnej debaty nad planem oszczędnościowym (czerwiec 2011). Źródło: Turyści bezradni. W Grecji strajkuje, kto żyw, tvn24.pl, 28 czerwca 2011 http://www.tvn24.pl/-1,1708470,0,1,turysci-bezradni--w-grecji-strajkuje--kto-zyw,wiadomosc.html

„Zawsze marzyłam o starcie na olimpiadzie. Utrata nogi nic w tej kwestii nie zmieniła.”

Natalie du Toit (1984) pływaczka południowoafrykańska

Źródło: „Rzeczpospolita”, 3 maja 2008 http://www.rp.pl/artykul/129221.html

„Wsiadanie. Więc tak: trzeba kliknąć pilotem, podjechać z lewej strony, otworzyć drzwi, przesunąć się trochę do przodu i pchnąć je, a potem, ostrożnie manewrując, stanąć wózkiem tuż przy progu, uważając (…), by nie porysować lakieru. Następnie należy złapać drzwi lewą ręką, przytrzymać je, a prawą chwycić kolumnę kierownicy.
Podciągam się teraz na rękach, przekręcając tułów w lewo i opadam na siedzenie. Bezwładne nogi układam rękami pod kierownicą, przy bezużytecznych pedałach (…). Przechylam się w lewo, odczepiam prawe koło wózka i kładę je, wyginając się do tyłu, za przednie siedzenie – sąsiada kierowcy. Przekręcam wózek, aby jego lewe koło znalazło się w moim zasięgu. Zwalniam lewe koło, przytrzymując wózek, by łagodnie osunął się na trotuar, a nie grzmotnął na ziemię. To koło stawiam za prawym, również tylnym siedzeniem (…). Przechylam się następnie i dźwigam korpus wózka, już bez kół, który wygląda jak człowiek bez nóg lub jak kurczak u rzeźnika, czyli „korpus” w taniej wersji pozbawionej skrzydełek i udek.”

Ryszard Lenc (1955)

Źródło: Samochód, „Sekrety ŻAR-u” 2006, nr 3

O samochodach

„Człowiek traci grunt pod nogami, kiedy traci ochotę do śmiechu.”

Ken Kesey książka Lot nad kukułczym gniazdem

Lot nad kukułczym gniazdem

O śmiechu

„To był nasz pierwszy sparing na zgrupowaniu i nie wyglądało to chyba źle. Zmierzyliśmy się przecież z silnym przeciwnikiem i zobaczymy co będzie dalej. Ciężko było biegać w tej temperaturze, a w nogach mieliśmy przecież dwa wczorajsze treningi. W środku pola grało mi się dziś nieźle. Po kartce dla Ivana przeszedłem na środek obrony, gdzie nigdy wcześniej nie grałem. Nie było chyba jednak źle, bo skończyliśmy na zero z tyłu.”

Kamil Drygas (1991) piłkarz polski

o swoim debiucie na pozycji obrońcy. Źródło: Lech Poznań http://www.lechpoznan.pl/art,14641,_w_obronie_jeszcze_nie_gralem_kamil_drygas.htm

Trening

„Za co jesteście politycznie podejrzani? Kania przyciągnął lewą nogę do prawej.
– Za g…., panie feldfebel. Feldfebel groźnie zmarszczył brwi.
– Przepraszam pana bardzo, panie feldfebel, ale chociaż to wygląda na niegrzeczność, mówię panu szczerą prawdę.
– Nie rozumiem.
– Udowodnili mi świadkami, że buntowałem żołnierzy i zostałem przyłapany na agitacji w wychodku…”

Kazimierz Sejda (1900–1959) polski pisarz, oficer Wojska Polskiego

podczas pierwszego spotkania Stefana z feldfeblem.
C.K. dezerterzy, Stefan Kania
Źródło: Politycznie podejrzany, s. 22

„Pierwsza reguła akustyki – nie ma reguł. Jeżeli zespół ma opracowane wszystko na próbach i wie czego chce, to tak naprawdę nie wymaga specjalnych zabiegów produkcyjnych i nie ma sensu wywracać wszystkiego do góry nogami. Chyba, że zespół tego chce.”

Tomasz Bonarowski (1969–2015)

Źródło: Marek Titow, Nie ma reguł, czyli rozmowa z Tomaszem Bonarowskim, eis.com.pl, 2002 http://www.eis.com.pl/virtual/modules.php?name=Sections&sop=viewarticle&artid=468

Sens

„Utrata przyjaciela jest jak utrata ręki albo nogi: czas może zaleczyć ranę, ale strata jest bezpowrotna.”

Robert Southey (1774–1843) poeta angielski

The loss of a friend is like that of a limb; time may heal the anguish of the wound, but the loss cannot be repaired. (ang.)

O stracie, O czasie

„Zwykli uwodziciele znacząco spoglądają na nogi kobiet, dekolt, psycholodzy mają zaglądać w ich duszę.”

Manuela Gretkowska (1964) pisarka polska

Miłość po polsku (2010)

O kobietach, O duszy

„Krytyka w ogóle do mnie nie dociera. Jestem zapatrzona w siebie na maksa. Nie lubię ciuchów, które nie podkreślają walorów kobiety. Mam ładne nogi, biust, tyłek, kiedy mam to pokazywać jak nie teraz?”

Doda (1984) polska piosenkarka (Doda; Doda Elektroda)

Źródło: „Glamour”, lipiec 2007

O kobietach

„Nie panuję nad sobą, gdy dama zakłada nogę na nogę gdzieś obok”

Ten Typ Mes (1982)

Źródło: Nie wystarczy wejść do studia, z repertuaru Emila Blefa

O studiach

„Listopad 1999. Ten rok przypomina cenę w supermarkecie. A jeszcze się kończy i szuka tego grosza, żeby mi wydać, jakbym dotąd nie miał dosyć. Już już mam krzyknąć: nie chcę, proszę sobie darować, choć nikt tu nie zasłużył na napiwek! Ale nie, los nie jest dla mnie przymilnym kelnerem, jest raczej otyłą babą i teraz, zamiast szybko zakończyć uciążliwą transakcję, ta baba guzdra się, zadaje denerwujące pytania w stylu: a nie ma pan może dwudziestu groszy? A ja stoję i nerwowo trzepocę nogą, bo chce mi się sikać i chce mi się już nowego roku, o pięknej, płynnej cyfrze, chcę oddać się mu już bez reszty!”

Michał Witkowski (1975) pisarz polski

Fototapeta (2006)

O losie, Pytanie

„Jak byłam mała, to, pamiętam, ciągle powtarzałam: Jestem Anna Weronika, co nogami klawo fika. Taka byłam głupiutka od dziecka.”

Hanka Bielicka (1915–2006) polska artystka kabaretowa

Wywiad dla „Wysokich obcasów”, 18 marca 2006

O dzieciach

„Co się tyczy [paryskich] bulwarów, to w ogóle nie można po nich chodzić. Wszyscy zasuwają z burdelu do kliniki, a z kliniki z powrotem do burdelu. A dokoła jest tyle trypra, że ledwie można złapać dech. Kiedyś wypiłem trochę i poszedłem Polami Elizejskimi - a dokoła było tyle trypra, że ledwie powłóczyłem nogami. Zobaczyłem dwoje znajomych: on i ona, oboje jedzą kasztany, bardzo starzy oboje. Gdzieś ich już widziałem? W gazetach? Nie pamiętam, ale poznałem: Louis Aragon i Elsa Triolet. "Ciekawe - błysnęła mi myśl - skąd idą: z kliniki do burdelu czy z burdelu do kliniki?" I sam sobie przerwałem: "Wstydziłbyś się. Jesteś w Paryżu, a nie w Chrapuszowie. Zadaj im lepiej pytania o sprawy społeczne, o najbardziej palące sprawy."
Doganiam Louisa Aragona i zaczynam mówić, otwierając przed nim serce. Mówię, że jestem zdesperowany, ale nie mam najmniejszych wątpliwości, że umieram od nadmiaru węwnętrznych sprzeczności, i dużo różnych takich. A on spogląda na mnie, salutuje mi jak stary weteran, bierze swą Elsę pod rękę i idzie dalej. Ja znów ich doganiam i zwracam się tym razem już nie do Louisa, lecz do Triolet. Mówię, że umieram na brak wrażeń, że gdy przestaję rozpaczać, ogarniają mnie wątpliwości, gdy tymczasem w chwilach rozpaczy w nic nie wątpiłem… A ona tymczasem, jak stara kurwa, poklepała mnie po policzku, wzięła pod rączkę swojego Aragona i poszła dalej.
Potem, rzecz jasna, dowiedziałem się z prasy, że to wcale nie byli oni, tylko Jean-Paul Sartre i Simone de Baeuvoir, ale jaka to teraz dla mnie różnica! Poszedłem do Notre-Dame i wynająłem tam mansardę. Mansarda, facjatka, oficyna, antresola, strych - ciągle to wszystko mylę i nie widzę różnicy. Krótko mówiąc, wynająłem miejsce, w którym można leżeć, pisać i palić fajkę. Wypaliłem dwanaście fajek i odesłałem do "Revue de Paris" mój esej pod francuskim tytułem "Szyk i blask - immer elegant". Esej na temat miłości.
A wiecie przecież, jak trudno jest we Francji pisać o miłości. Dlatego że wszystko, co dotyczy miłości, zostało już we Francji dawno napisane. Tam wiedzą o miłości wszystko, a u nas nic. Spróbujcie u nas komuś ze średnim wykształceniem pokazać twardy szankier i zapytać: "Jaki to szankier, twardy czy miękki!" - na pewno strzeli: "Jasne, że miękki." A jak zobaczy miękki, to już zupełnie straci orientację. A tam - nie. Tam mogą nie wiedzieć, ile kosztuje dziurawcówka, ale jeśli już szankier jest miękki, to będzie takim dla każdego i nikt go nie nazwie twardym…
Krótko mówiąc, "Revue de Paris" zwróciło mi esej pod pretekstem, że został napisany po rosyjsku, a francuski był tylko tytuł. Wypaliłem więc na antresoli jeszcze trzynaście fajek i stworzyłem nowy esej, również poświęcony miłości. Tym razem cały tekst od początku do końca był napisany po francusku, a rosyjski był jedynie tytuł: "Skurwysyństwo jako najwyższe i ostatnie stadium kurestwa." I posłałem tekst do "Revue de Paris".
[Znów mi go zwrócili. ] Styl, powiedzieli, znakomity, natomiast główna myśl - fałszywa. Być może, powiedzieli, da się to zastosować do warunków rosyjskich, ale nie francuskich. Skurwysyństwo, powiedzieli, wcale nie jest u nas stadium najwyższym i bynajmniej nie ostatnim. U was, Rosjan, powiedzieli, kurestwo, które osiągnie granice skurwysyństwa, zostanie przymusowo zlikwidowane i zastąpione przez programowy onanizm. Natomiast u nas, Francuzów, nie jest wprawdzie w przyszłości wykluczone organiczne zrastanie się pewnych elementów rosyjskiego onanizmu, potraktowanego bardziej swobodnie - z naszą ojczystą sodomią, będącą efektem transformacji skurwysyństwa za pośrednictwem kazirodztwa; jednakże owo zrastanie się nastąpi na gruncie naszego tradycyjnego kurestwa, mając charakter absolutnie permanentny.”

Wieniedikt Jerofiejew książka Moskwa-Pietuszki

Moscow to the End of the Line

O wykształceniz, O myślach, O wrażeniach, O charakterze

„Był sobie pewien człowiek, który codziennie siedział i patrzył przez wąską pionową szparę w płocie, z którego wyjęto jedną deskę. Codziennie za płotem przebiegał dziki pustynny osioł. W wąskiej szparze pojawiał się najpierw jego nos potem głowa, przednie nogi, długi brązowy grzbiet, tylne nogi, a na końcu ogon. Pewnego dnia człowiek ten zerwał się na nogi z błyskiem w oku i krzyknął głośno, tak żeby wszyscy go mogli usłyszeć: "To jasne! Nos jest przyczyną ogona!".”

Frank Herbert książka Heretycy Diuny

Heretics of Dune

O zerwaniu

„Religia – każda religia – pozwala myśleć spokojnie, że tak, jak jest teraz, będzie zawsze, że wszystko zostało obmyślone i zaplanowane od tej chwili aż do skończenia czasów i że zawsze rządziła i będzie rządzić nami ta sama moc – jakiś bóg czy bogowie. Gdyby człowiek wierzący miał dopuszczać, że władza rządząca światem podlega zmianom, kto mógłby mu obiecać życie wieczne? A panujący – królowie, cesarze – uczepili się tej idei: nasza władza nie powinna się zmieniać, ponieważ opiera się na Wielkiej Władzy, która nigdy się nie zmienia – na prawie boskim. Religii potrzebna jest niezmienność. Stąd, na przykład, tak niesłychanie gwałtowne reakcje Kościoła katolickiego, kiedy jacyś goście sto czy dwieście lat temu zaczęli przegrzebywać skamieliny, jaskinie, kości, udowadniając, że świat jest o wiele starszy, niż głosi Biblia, i że nie zawsze wyglądał tak, jak wygląda teraz: że żyły na nim dziwne zwierzęta, że krowy i pchły nie zostały stworzone przez Boga, lecz powstały w wyniku ewolucji gatunków, że my, ludzie, byliśmy bardzo specyficznymi małpami. Nic nie mogło brzmieć równie wywrotowo – i odkrycie to wywróciło wszystko do góry nogami.”

Martín Caparrós (1957)

El hambre

O życiu, O Bogu, O ludziach, O świecie

„Niektórym się wydaje, że czubkiem można zostać ot tak, ni z gruchy, ni z pietruchy. Ze na przykład najspokojniej w świecie spacerujesz sobie z rodziną, aż tu nagle doskakujesz do drzewa i zaczynasz je kopać, dopadasz wózeczka i plujesz dzidziusiowi w ryło, podnosisz nogę i obsikujesz kulę kaleki, jednym słowem - odbija ci. Albo inaczej, zwyczajnie szykujesz się do spania, ucałowałeś rodziców, przyjaciół, żonę, dzieci, meble, oszczędności, ubranka, bojler, umywalkę, podeszwy swoich butów, muszlę klozetową. Po prostu dostajesz hyzia.

Nie, nie i jeszcze raz nie.

To może jeszcze inaczej - przeglądasz pocztę, popijając poranną kawę (zachowanie w normie, tylko trochę niezdrowe dla pęcherza) i trafiasz na wredny list na swój temat, anonim. Sklecono go przy pomocy liter powycinanych z różnych piśmideł, których nie czytujesz, pośrednio zmuszając cię tym sposobem do ich lektury. - Łajdaki! Nie uda się wam! - wydzierasz się z pianą na ustach i ciach! dostajesz kuku na muniu. Bo zachodzące w mózgownicy procesy chemiczne uległy zakłóceniu, jako że bolą cię zęby. Albo dlatego, że w dzieciństwie mamusia i tatuś nie kochali cię dość mocno, bo słońce grzeje coraz słabiej, a księżyc wchodzi przez okno dwanaście po północy.

Nie. nie. nie. NIE.

NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE NIE.

Kto jak kto. ale ja znam się na tym i mogę stwierdzić, że ci, którzy tak mówią, po prostu bredzą. Nigdy w życiu nie zająłbym tak eksponowanej pozycji, na samym szczycie hierarchii chorób umysłowych, gdybym nie poświęcał każdej sekundy na ciężką, wytrwałą, drobiazgową pracę nad sobą i swoimi uzdolnieniami. Jeśli człowiek nie stawia sobie wymagań, to do niczego nie dojdzie. Dzisiejsza młodzież chciałaby dostać świra - bo to całkiem fajne - ale bez tego wysiłku, który jest niezbędny. Owszem, być szurniętym to nic trudnego. Ale żeby zostać prawdziwym, wielkim, pierwszorzędnym szaleńcem, na to - wierzcie mi - trzeba się nieźle napocić. A czasami trochę wypić: nie jestem wymagający, trzy kieliszki wystarczą. Ale przede wszystkim, przede wszystkim, przede wszystkim - z czego nie zdajemy sobie sprawy i czego powtarzać nigdy dość - świrowanie to wynik zbiorowego wysiłku! Tak, koleżanki i koledzy, zatkało was, co? "Jak to? Wariowanie to zajęcie grupowe? Ten się chyba z głupim widział!" No dalej, lżyjcie mnie, nie żałujcie sobie. Och, przyznaję, że niełatwo to znieść, ale kiedy za twoimi plecami stoi murem zespól, wszystko staje się prostsze. A ja, czego nie należy zapominać, mam najlepszą ekipę na świecie. Byłem we wszelakich szpitalach, u najróżniejszych psychiatrów. Wszyscy połamali sobie na mnie zęby. Najbardziej nieustępliwi, którzy od pierwszego spotkania wyrokowali z okrutnym uśmieszkiem: "To nic takiego, nic poważnego, raz dwa wróci pan do siebie." No i co? Figa z makiem. Jak wysiadają ci mądrale, teraz, gdy nikt, nawet najciemniejsza z pielęgniarek nie może zaprzeczyć, że jestem przykładem najwspanialszego, najelegantszego, najosobliwszego obłędu w stylu francuskim z końca dwudziestego wieku? Ale ja nigdy, przenigdy nie zapominam, nawet gdy piję samotnie, że udało mi się dzięki innym, dzięki mojemu zespołowi. To on przypominał mi nieustannie, że świat jest przeciw mnie, że ludzie chcą moich pieniędzy i mojej śmierci, że nie spoczną, dopóki nie wymażą mnie z listy żyjących.

Dziękuję.

Dziękuję wam wszystkim.”

Roland Topor (1938–1997) pisarz i rysownik francuski pochodzenia polskiego

Dziennik Paniczny

O śmierci, O dzieciach, O ludziach, O młodzieży

„wy, dziwki, nawet sie nie pchajcie, chyba ze macie cycki jak melony i mocne, zgrabne, biale nogi dostatecznie dlugie, zeby owinac nimi jego potezne plecy, a cipy gorace, soczyste i slodkie jak miod…”

Ken Kesey książka Lot nad kukułczym gniazdem

One Flew Over the Cuckoo's Nest

„Już wiosna z ciepłym powraca powiewem,
Już marcowego nieba i mórz gniewy
Wesoły Zefir koi pieszczotami.
Wnet ziemie Frygii zostaną za nami,
Katullu, pola Nicei uprawne -
Polećmy do miast azjatyckich sławnych!
Już do włóczęgi myśl zrywa się lotem,
Nogi się prężą z radosnej ochoty.
A więc żegnajcie, towarzysze mili!
W podróż daleką wspólnieśmy ruszyli,
Różnymi szlaki wrócimy z powrotem.”

Katullus (-84–-54 p. n. e.)

O wiośnie, O myślach, O myśleniu

„Krzyknąłem, że nie jestem ani pisarz, ani członek czegokolwiek, ani metafizyk, czy eseista, że jestem ja, wolny, swobodny, żyjący… Ach, tak, odrzekli, jesteś więc egzystencjalistą.

Ale nagość moja, transoceaniczna, stamtąd, z pampy, nagość, która była mi potrzebna do miłości mojej z Argentyną (wbrew memu wiekowi!) nie pozwalał mi nie być z nimi obnażającym. Wytworzyła się nieprzyzwoitość. Z jakimż zażenowaniem te tuzy przyjmowały mój wzrok namiętnie naiwny, dobierający się do nich poprzez ubranie… śmiertelna dyskrecja, dyskretna melancholia, zgaszenie taktowne, odpowiadały mojemu żądaniu stamtąd, z peryferii świata, z ojczyzny Indian. Ubrani od stóp do głowy, opatuleni, choć maj przecież, z twarzami wystylizowanymi przez fryzjerów… a każdy miał w kieszonce mały posążek, zupełnie nagi, by mu się przypatrywać okiem znawcy. Panuje skromność i rozwaga. Nikt nie narzuca się nikomu. Każdy robi swoje. Produkują i funkcjonują. Kultura i cywilizacja. Uwięzieni w stroju, ledwie się mogą ruszać, podobni do owadów posmarowanych czymś lepkim. Kiedy zacząłem zdejmować spodnie powstał popłoch, dawaj drała drzwiami i oknami. Pozostałem sam. Nikogo nie było w restauracji, nawet kucharze uciekli… dopierom wtedy się spostrzegł, że co to, na Boga, co robię, co ze mną… i skrzywiony stałem z nogawką jedną na nodze, drugą w ręku.

Wtem Kot wchodzi z ulicy i widząc mnie tak stojącego pyta ze zdumieniem: - Co ty, zwariowałeś? Mnie wstyd i chłodno, odpowiadam, że tak trochę zacząłem się obnażać, a wszystko uciekło. Mówi: - Oszalałeś, tobie się w głowie pomieszało, gdzie by tu kto się twojej nagości przestraszył, przecie na całym świecie nie znajdziesz takiego zdzierania szat, jak tutaj… czekaj, na królików trafiłeś, ale ja ci sproszę lwów takich, że choćbyś goły na stole tańczył, ani mrugną! Stanął tedy zakład między nami, zakład szlachecki i polski (bo ja z Kotem nie po argentyńsku a po polsku się czułem, bo tę babkę wspólną mieliśmy), i nie dzisiejszy, chyba tak z końca zeszłego stulecia. No, dobra! Sprosił kogo trzeba, intelekty najbrutalniej obnażające, ja nic, aż kiedy już do wetów przyszło, zaczynam portki zdejmować. Zwiali, grzecznie przeprosiwszy, że niby czas na nich! Więc Leonor Fini i Kot do mnie mówią: - Jakże to, nie może być żeby oni się przestraszyli, przecie intelekty wyspecjalizowane w tym mają! Mnie ciężko bardzo i źle na duszy, smutek mnie zżera, mało brakowało a byłbym się gorzko rozpłakał, ale mówię: - Cała rzecz w tym, że oni, uważacie, nawet rozbieraniem się ubierają i nagość to u nich tylko jedna para pantalonów więcej. Ale jak ja tak zwyczajni portki spuściłem, to ich zemgliło, a głównie dlatego, żem nie robił tego wedle Prousta, ani a la Jean Jacques Rousseau, ani wedle Montaigne'a czy w sensie egzystencjalnej psychoanalizy, tylko ot tak sobie, byle zdjąć.”

Witold Gombrowicz (1904–1969) pisarz polski

Dziennik 1961-1966

O Bogu, O smutku, O duszy, O kotach

„Wiedział dawniej, że można złamać rękę lub nogę i wyzdrowieć; do tej pory nie wiedział jednak, że można wyzdrowieć po ataku szaleństwa.”

Irving Stone książka Lust for Life

Lust for Life

O szaleństwie

„Zawsze szuka ratunku ten, komu świat runął
i potrzebna jest pomoc, bo pogubił nogi,
a w dodatku nie widzi śniegu. Północ. Północ.
Wszystko to prowokuje do tego stwierdzenia,
które nocą z podwójną ostrością się jawi:
jedni się nie spalają w tych samych płomieniach,
które z innych tymczasem mogą pozostawić
połowę ich postaci zaledwie (…)”

Josif Brodski (1940–1996) rosyjski poeta i eseista

O świecie, O pomocy

„rewolucja - to brzmi bardzo romantycznie, ale takim nie jest. rewolucja to krew, flaki i obłęd; to małe dzieci, które zabito, bo akurat wlazły pod nogi; małe dzieci, które nie są w stanie zrozumieć, co się tu, do kurwy nędzy, dzieje; to twoja dziwka, to twoja żona, której bagnetem rozpruto brzuch, a potem zgwałcono w dupę na twych oczach; to ludzie, którzy kiedyś śmiali się na filmach z Myszką Miki, a teraz torturują swych pobratymców, zanim się więc na to zdecydujesz, to wcześniej zastanów się, dokąd może zaprowadzić uniesienie i co z niego zostanie, gdy już będzie po wszystkim”

Charles Bukowski książka Notes of a Dirty Old Man

Notes of a Dirty Old Man

O dzieciach, O ludziach

„No, więc ja wysłałem depeszę. I co dalej?
Popławskiemu zawirowało w głowie, stracił władzę w rękach i nogach, wypuścił z ręki walizkę i opadł na krzesło naprzeciw kota.
-Zdaje się, że zapytałem wyraźnie i po rosyjsku – surowo powiedział kot. - Co dalej?”

Michaił Bułhakow książka Mistrz i Małgorzata

The Master and Margarita

O kotach

„My się nie cofniemy, pomimo tego, że kłody są nam rzucane pod nogi.”

Michał Wójcik (1971) polski prawnik i polityk

o wprowadzaniu przez partię Prawo i Sprawiedliwość oraz jej sojuszników zmian w wymiarze sprawiedliwości. Źródło: Wójcik: Orzeczenie TSUE nie zahamuje reformy wymiaru sprawiedliwości https://fakty.interia.pl/polska/news-wojcik-orzeczenie-tsue-nie-zahamuje-reformy-wymiaru-sprawied,nId,2617076, interia.pl, 9 sierpnia 2018.

„Wewnętrzne niebo runęło, i wszystko, co z niego pozostało, to kawałki rozbitego szkła pod naszymi nogami.”

Robert Bly (1926)

Żelazny Jan. Rzecz o mężczyznach (1990)

„Wielkie kariery robią ludzie wielkich charakterów, ludzie bez czci i wiary, i ludzie, którzy potrafią być narzędziem pierwszych lub drugich.(…) Tylko że pierwsi i drudzy, jeśli się potykają, to o wielkie kamienie, gdy ta trzecia kategoria z reguły słabo trzyma się na nogach. Wystarczy skórka pomarańczy – żeby leżeli. A wtedy wynoszą ich do rupieciarni.”

Tadeusz Dołęga-Mostowicz (1898–1939) polski pisarz

Czeki bez pokrycia

O ludziach, O wierze, O charakterze

„Być może pan prezydent myśli o takiej postawie bardziej pośrodku, którą reprezentuje Kukiz, że PiS i PO między sobą ostro konkurują, a my z boku czekamy na rozwój sytuacji i apelujemy o spokój do obydwu stron. To taka trochę postawa jak kiedyś wojska rosyjskie, kiedy było powstanie w Warszawie. Czekali, aż powstanie się wykrwawi i przyszli na gotowe. Nie popieram tej postawy. Dziś, kiedy jest się w obozie reform albo przeciw niemu, takie stanie z karabinem u nogi pomaga opozycji.”

Marek Suski (1958) polski działacz polityczny

reakcja po ogłoszeniu przez prezydenta Andrzeja Dudę weta w stosunku do ustawy o Sądzie Najwyższym i do ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa uchwalonych przez PiS w lipcu 2017. Źródło: Poseł PiS o wetach: Prezydent jak „wojska rosyjskie w czasie powstania warszawskiego” http://www.newsweek.pl/polska/polityka/weto-prezydenta-dudy-do-ustaw-o-sn-i-krs-posel-pis-krytykuje,artykuly,413735,1.html?src=HP_Special_3poc, newsweek.pl, 25 lipca 2017

O myślach, O czekaniu, O pewności siebie, O myśleniu

„System sądowniczy – to nie jest tak, że ja tak uważam, tylko wszyscy to wiedzą – przeszedł z PRL do III RP suchą nogą bez głębszej transformacji.”

Mateusz Morawiecki (1968) polski menedżer, historyk, bankowiec i polityk, Szesnasty Premier Rzeczypospolitej Polskiej od 2017 roku

Źródło: Morawiecki w American Enterprise Institute m.in. o systemie sądownictwa w Polsce http://wiadomosci.onet.pl/swiat/morawiecki-w-american-enterprise-institute-min-o-systemie-sadownictwa-w-polsce/x52lvn1, onet.pl, 4 kwietnia 2017.

„Stary francuski ksiądz, który przebywał z nami jako jeniec, poprosił mnie, abym razem z nim po południu udał się do miasta. Chciał zobaczyć, jak się czują niemieccy duchowni i Niemcy, którym nie powiodła się ucieczka… Mimo że byliśmy przygotowani na najgorsze, to, co zobaczyliśmy, wstrząsnęło nami do tego stopnia, że nie da się tego wyrazić słowami. Kilka metrów od naszego obozu natknęliśmy się na widok, którego nie zapomnę do końca życia. Zabito kilkanaście niemieckich dziewcząt, które wcześniej zgwałcono. Kilka z nich powieszono za nogi i rozpruto im brzuchy. Koledzy już wcześniej mówili mi o podobnych rzeczach, ale nie chciałem wierzyć. Zatrzymaliśmy się i odmówiliśmy modlitwę.”

Jürgen Thorwald (1915–2006)

Wielka ucieczka (1951), ISBN 978-83-08-05853-4, Wydawnictwo Literackie Sp. z o.o. 1995

„Rada Narodowa urzędująca w Angers nie zajmowała się huraganem dziejowym; zajmowała się walką ze zmarłym cztery lata wcześniej Józefem Piłsudskim i sanacją oraz walkami między sobą. Każdy minister miał tu swoich stronników i w ten sposób podstawiał nogę innemu ministrowi. Za szybami była wojna i wielkie manewry dyplomatyczne; ale nie patrzono przez okna, zresztą była tam noc, w której nic nie umiano odróżnić. Na polityce zagranicznej znano się tyle, co kura na pieprzu. Natomiast walki z sanacją były święte, walki międzykliczkowe były pasjonujące.”

Stanisław Mackiewicz (1896–1966) premier Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na Wychodźstwie

Zielone oczy
Źródło: s. 50

O wojnie, O walce, O pewności siebie, O nocy

„August III był istotnie głupi jak stołowe nogi, ale miał dobre serce i tłuste swe ręce wszystkim podawał do pocałowania. Polska go ubóstwiała. Powtarzam: ubóstwiała.”

Stanisław Mackiewicz (1896–1966) premier Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na Wychodźstwie

Stanisław August
Źródło: s. 85

Serce

„Ten naród, który miał być zniszczony, wstaje z kolan i odzyskuje godność. Okazuje się, że można gospodarkę postawić na nogi. Okazuje się, że można sprawić, iż rodziny będą bezpieczne i uposażone finansowo, a jednocześnie nasza armia będzie rosła. Są pieniądze i na rodziny, i na emerytury, i na wojsko. Ten moment, który dzisiaj przeżywamy jest kluczowy, bo to próba zatrzymania i odwrócenia tego procesu. Tak naprawdę jest. Jeżeli upadnie to, co nazywamy reformą sądownictwa, to rozpocznie się destrukcja całego procesu odzyskiwania suwerenności przez państwo polskie i siły państwa polskiego.”

Antoni Macierewicz (1948) polityk polski, historyk

na spotkaniu z klubami Gazety Polskiej. Źródło: Ważne słowa szefa MON na Zjeździe Klubów „GP”: Kto kontroluje Polskę, ten decyduje o Europie http://niezalezna.pl/205922-wazne-slowa-szefa-mon-na-zjezdzie-klubow-gp-kto-kontroluje-polske-ten-decyduje-o-europie, niezalezna.pl, 14 października 2017.

O pieniądzach, O sile

„Największym kalectwem jest brak nadziei, nieumiejętność kochania siebie i innych, nie, to że nie masz nogi nic nie znaczy.”

Hans (raper) (1981) polski raper

Źródło: oficjalny kanał zespołu 52 na YouTube

O pewności siebie, Kochać się

„Po raz pierwszy zetknąłem się z 17-tysięczną rzeszą żołnierską, która oczekiwała mego przybycia. Do końca życia nie zapomnę ich wyglądu. Ogromna część bez butów i bez koszul. Wszyscy właściwie w łachmanach, częściowo w strzępach starych mundurów polskich, wychudli jak szkielety. Większość pokryta wrzodami wskutek awitaminozy. Ale, ku zdumieniu towarzyszących mi bolszewików z gen. Żukowem na czele, wszyscy byli ogoleni. I cóż za wspaniała żołnierska postawa. Serce mi się ścisnęło, gdy patrzyłem na tych nędzarzy, i zapytywałem się w duchu, czy uda się z nich jeszcze zrobić wojsko i czy zdołają znieść oczekujące ich trudy wojenne. Odpowiedź zjawiała się natychmiast; dość było popatrzeć w te błyszczące oczy, z których wyzierała wola i wiara (…). Pierwszy i – daj, Boże – ostatni raz w życiu przyjąłem defiladę żołnierzy bez butów. Uparli się, że chcą maszerować. Chcą pokazać bolszewikom, że bosymi, poranionymi nogami potrafią na piasku wybić takt wojskowy jako początek swego marszu do Polski.”

Władysław Anders (1892–1970) polski generał

o defiladzie żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR (1941–1942). Źródło: Bez butów do Andersa https://dorzeczy.pl/historia/63066/Bez-butow-do-Andersa.html, dorzeczy.pl, 29 kwietnia 2018.

O Bogu, O wierze, O butach, O wyglądzie

„Chciałem, żeby ten trap samolotowy, ciemny, który wygląda jednocześnie jak katafalk, jak podstawa do jakiejś innej jeszcze konstrukcji, że prowadzi jeszcze w inne przestrzenie, żeby ten trap stał się taki oczekujący na tych, którzy odlecieli. Przecież ci pasażerowie tego nieszczęsnego samolotu lecieli na mszę żałobną katyńską. To jest katyńska msza za wszystkich właściwie Polaków, którzy tam pojechali w kibitkach, pociągach, albo o własnych nogach gdzieś na kresy, gdzieś na krańce.”

Jerzy Kalina (1944) polski rzeźbiarz, performer, scenograf

o Pomniku Ofiar Tragedii Smoleńskiej 2010 roku w Warszawie. Źródło: Jerzy Kalina o Pomniku Ofiar Tragedii Smoleńskiej. W pobliżu powstanie „ściana życia i śmierci” https://kultura.onet.pl/wiadomosci/jerzy-kalina-o-pomniku-ofiar-tragedii-smolenskiej-w-poblizu-powstanie-sciana-zycia-i/57wz5z3, onet.pl, 10 kwietnia 2018.

„Gwiazdy wokoło twojej głowy – pod twoimi nogi fale morza – na falach morza tęcza przed tobą pędzi i rozdziela mgły – co ujrzysz, jest twoim – brzegi, miasta i ludzie tobie się przynależą – niebo jest twoim – chwale twojej niby nic nie zrówna.”

Zygmunt Krasiński książka Nie-Boska komedia

Źródło: Nie-Boska komedia

O ludziach

„Pamiętam jedną biedną ranną dziewczynę. Miała poranione nogi owinięte w ceratę. Niosący ją powstańcy trafili w kanale na dość głęboką wodę i w ten sposób do ran dziewczyny dostało się błoto. Była w strasznym stanie, kiedy została wyciągnięta na powierzchnię, ale kiedy zobaczyła Śródmieście w słońcu, zaczęła się śmiać.”

Jerzy Tomaszewski (1924–2016) artysta fotografik polski

o przeżyciach z powstania warszawskiego. Źródło: Agnieszka Żurek, Tysiące zdjęć z powstania http://www.radiomaryja.pl/bez-kategorii/tysiace-zdjec-z-powstania/, 1 sierpnia 2011.

O dziewczynach, O wodzie

„Nie wierzę w młodych. Popierają PiS i Kukiza. A jak nie popierają, to tolerują. A jak nie tolerują, to dają nogę w prywatność, bo myślą, że tam ich nie znajdą.”

Eustachy Rylski (1944) polski prozaik, dramaturg, scenarzysta

Źródło: Geje, ekolodzy, niepełnosprawni. Dzisiejsi Polacy gardzą słabymi. Eustachy Rylski o Polsce PiS http://wyborcza.pl/magazyn/7,124059,23643761,geje-ekolodzy-niepelnosprawni-dzisiejsi-polacy-gardza.html, wyborcza.pl, 7 lipca 2018.

O myślach, O myśleniu

„Powtarzam: Kościół występuje nie przeciwko pielęgnowaniu ciała, ale przeciwko jego chwastom. Czyż mu wolno zabrać głosu? Nie wolno mu mówić, kiedy 80 000 ludzi z wykrzywioną przez namiętność i zdenerwowanie twarzą, rycząc i tupiąc nogami, śledzi któremu z dwóch bokserów wpierw złamie się nos, spuchnie twarz i oczy, i w ekstazie wyczekuje, który z nich pierwszy straci przytomność pod ciosami?!”

Tihamér Tóth (1889–1939)

Źródło: Dzieła zebrane. Tom II. Dekalog, Warszawa 2002, s. 360.

O ludziach, O stracie

„Najstraszniejsze dla mnie było to, że kazali kłaść trupy metr powyżej już pełnego grobu i przysypać piaskiem, a czarna, gęsta krew wydobywała się z grobów i jak morze zalewała całą powierzchnię. My musieliśmy przechodzić z jednego brzegu mogiły na drugi, by dostać się do drugiego grobu. Nurzaliśmy nasze nogi w krwi naszych braci, stąpaliśmy po kopcach trupów i to było najgorsze, najokropniejsze…”

Rudolf Reder (1881–1968) polski przedsiębiorca

Bełżec
Źródło: s. 57.

O morzu

„W przerwach oprawcy chodzili po trupach, kopali, przewracali, dobijali żyjących, rabowali kosztowności. Ciała dotykali przez jakieś specjalne szmatki. Mnie samej zdjęto z ręki zegarek, nie zauważyli przy tym, że jeszcze żyję. W czasie tych okropnych czynności pili wódkę, śpiewali wesołe piosenki, śmieli się. Obok mnie leżał jakiś tęgi, wysoki mężczyzna w skórzanej kurtce, który długo rzęził. Niemcy oddali 5 strzałów, zanim skonał. W czasie dobijania strzały raniły mi nogę. Leżałam tak przez długi czas w kałuży krwi, przyciśnięta trupami. Myślałam tylko o śmierci, jak długo będę się jeszcze męczyć. W nocy zepchnęłam martwe ciała leżące na mnie.”

Wanda Lurie (1911–1989)

o rzezi warszawskiej Woli w 1944.
Źródło: Szymon Datner, Kazimierz Leszczyński (red.), Zbrodnie okupanta w czasie powstania warszawskiego w 1944 roku (w dokumentach), Wydawnictwo MON, Warszawa 1962, s. 61–65.

O śmierci, O myślach, O piciu, O śpiewie

„Jestem wysoka szczupła, nogi niebrzydkie, w pasie bardzo wąska. Ręce mam długie ale o brzydkich a raczej niepielęgnowanych paznokciach. Oczy mam duże czarno brązowe brwi gęste i rzęsy długie, nawet bardzo. Włosy czarne obcięte krótko i zaczesane w tył nos mały zadarty nieco ku górze. I usta ładnie wykrojone, bardzo białe zęby i portret gotowy. Chciałabym to wszystko co się we mnie dzieje, przelać na papier ale absolutnie mi się nie udaje. A teraz jeszcze opiszę się ze strony moralnej: Mówią, że jestem inteligentna, wykształcona, możliwe, chociaż się nie uczyłam, to znaczy nie przykładałam do nauki. Mam bziki, nieraz jestem tak melancholijnie nastrojona, i wtedy otwieram usta tylko by dociąć komuś a docinać lubię bardzo i robię to z umiarem.”

Rutka Laskier (1929–1943) polska Żydówka, autorka pamiętnika z życia getta

fragment wpisu do pamiętnika z dnia 27 stycznia 1943. Źródło: Anita Jasińska: Nieporadne jeszcze dźwięki. O materialności dziennika Rutki Laskier. (PDF) http://www.journals.us.edu.pl/index.php/NoZ/article/download/6849/4962, journals.us.edu.pl, s. 322

O nastroju, O nauce

„Empatia? A cóż to takiego? – Glokta skrzywił się, masując bolącą nogę.”

Joe Abercrombie (1974) angielski pisarz fantasy i montażysta filmowy

To smutne, ale cierpienie sprawia, że człowiek lituje się tylko nad sobą.
Nim zawisną (2007)
Źródło: rozdz. Sojusznicy, s. 132.

„Coś się już działo w dzieciństwie. Jako dziecko, z napiętą uwagą wygrzebywałam listkiem pyłki ziemi z rany na nodze małej towarzyszki zabaw, a potem jako kilkunastoletnia dziewczynka nacięłam sobie kiedyś scyzorykiem kolano, aby je móc opatrywać. Ale w takim razie dlaczego nie poszłam na medycynę? Czemu bawiłam się lalkami w szpital, nie jako doktór, tylko jako pielęgniarka? Otóż doznałam w dzieciństwie urazu, ale urazu w całym tego słowa znaczeniu – dodatniego.”

Hanna Chrzanowska (1902–1973) polska pielęgniarka

Refleksje nad wyborem powołania pielęgniarskiego. Źródło: Aleksandra Jędrysik: Hanna Chrzanowska – prekursorka pielęgniarstwa rodzinnego., s. 30–31 http://docplayer.pl/7325-Hanna-chrzanowska-prekursorka-pielegniarstwa-rodzinnego.html

O dzieciach, O dzieciństwie

„Babka Niła zawsze potrafiła powiedzieć coś spokojnie i po prostu, nawet kiedy wokoło ludzie szaleli i wygadywali niestworzone rzeczy. Glebow kochał tę maleńką staruszeczkę, skręconą jak półtora nieszczęścia, z żółtawosiwym, starannie zaczesanym koczkiem, o drobnej pożółkłej twarzyczce. Zawsze było jej pełno w domu, krzątała się, szurała pantoflami, chodziła tam i na powrót. Sama dźwigała całe gospodarstwo, zawsze na nogach, od rana do późnej nocy. Tylko ona, jak się zdawało Glebowowi, czasem go rozumiała.”

Jurij Trifonow książka Dom nad rzeką Moskwą

Źródło: Dom nad rzeką Moskwą, tłum. Ziemowit Fedecki, wyd. Czytelnik, Warszawa 1979, s. 51–52.

O ludziach, O domu, O czasie, Kochać się

„Dokatadukata, na rogi u mojej nogi, pani fynansjerko, ja mam oszy do mówienia, a pani gębę do słuchania.”

Alfred Jarry Ubu Król

Sabre à finances, corne de gidouille, madame la financière, j'ai des oneilles pour parler et vous une bouche pour m'entendre. (fr.)
Źródło: Ubu Król czyli Polacy, Warszawa: Towarzystwo Wydawnicze „Rój”, 1936, tłum. Tadeusz Żeleński (Boy)

„Cofnij tą nogę nie widzisz, że za daleko piłkę wypuścił!”

Tomasz Hajto (1972) piłkarz polski

do grającego na boisku Krzysztofa Mączyńskiego.
Pozostałe komentarze

O piłce nożnej

„Dobrze nogami gra bramkarz angielski (bramkarz w tej chwili wykopał piłkę na aut). W tym momencie akurat mu nie wyszło.”

Tomasz Hajto (1972) piłkarz polski

Pozostałe komentarze

O grach, O piłce nożnej

„Wtem patrzę – jakaś młoda dziewczyna wozi przed sobą może dwuletnie dziecko w spacerówce. Nogi się ugięły pode mną. Poznałem spacerówkę mojej córeczki, która wraz z innymi rzeczami została zrabowana z mojego mieszkania. Spojrzałem na dziecko, małe niewinne dziecko, mimo to czułem nieprzepartą chęć uduszenia go. Tak, ty aryjskie dziecko, masz prawo jeździć nawet w zrabowanych spacerówkach. Moja Aluśka, ponieważ się urodziła z rodziców Żydów, nie tylko że nie miała prawa jeździć swoją spacerówką, ale w ogóle nie miała prawa żyć.”

Calek Perechodnik (1916–1944)

Spowiedź
Źródło: s. 129–130.

O dzieciach, O rodzicach, O pewności siebie

„Ci, których odprowadzą za nasyp, zstępują na samo dno, w królestwo śmierci. Nie będą już niczego innego dotykać, tylko śmierć będą mieć w rękach, tylko śmierć, w tysiącach odmian, tysiącach nagich ciał. Ze wszystkich stron śmierć będzie na nich spozierać z tysięcy rozwartych oczu i ust. Ogarnie ich nogami i ramionami. Przeniknie ich swym dławiącym, słodkawym zapachem.”

Richard Glazar (1920–1997) czeski pisarz

o żydowskich więźniach kierowanych do pracy w „górnym obozie”, w którym znajdowały się komory gazowe i masowe groby.
Źródło: Stacja Treblinka, op. cit., s. 39.

O śmierci

„Prawnik z Whittier był obiecujący, ale okazał się koszmarny, więc wynajmują Forda – potyka się o własne nogi. Potrzebują kogoś czystego jak łza, najlepiej podwójnie ochrzczonego, a ten też zalicza jedną wpadkę za drugą. Bank Chase Manhattan musi być zrozpaczony… Nie mogą znaleźć dobrego nadzorcy dla swojego kraju… W końcu uznają: weźmy najlepszego prezentera z telewizji… i tak robią.”

Gore Vidal (1925–2012) amerykański pisarz, dramaturg, scenarzysta i polityk

Łza

Cytaty na temat noga strona 5

Cytaty na temat noga
strona 5