„Już wiosna z ciepłym powraca powiewem,
Już marcowego nieba i mórz gniewy
Wesoły Zefir koi pieszczotami.
Wnet ziemie Frygii zostaną za nami,
Katullu, pola Nicei uprawne -
Polećmy do miast azjatyckich sławnych!
Już do włóczęgi myśl zrywa się lotem,
Nogi się prężą z radosnej ochoty.
A więc żegnajcie, towarzysze mili!
W podróż daleką wspólnieśmy ruszyli,
Różnymi szlaki wrócimy z powrotem.”

„Hej strzelcy wraz! nad nami orzeł biały,
A przed nami śmiertelny stoi wróg.
Wnet z naszych strzelb piorunne zagrzmią strzały,
A lotem kul kieruje Zbawca Bóg.”

Władysław Ludwik Anczyc (1823–1883) polski poeta, dramatopisarz, wydawca, tłumacz, działacz ludowy

„Wiosna – cieplejszy wieje wiatr,
Wiosna – znów nam ubyło lat,
Wiosna – wiosna w koło, rozkwitły bzy.
Śpiewa – skowronek nad nami,
Drzewa – strzeliły pąkami,
Wszystko – kwitnie w koło, i ja, i ty…”

Michał Bobrowski (1927–2012) polski satyryk, scenarzysta, reżyser i autor piosenek

„Spokojny lot, radosny odjazd…”

Włodzimierz Szaranowicz (1949) polski dziennikarz sportowy

„Wnet z naszych strzeb piorunne zagrzmią strzały,
A lotem kul kieruje Zbawca Bóg.”

Władysław Ludwik Anczyc (1823–1883) polski poeta, dramatopisarz, wydawca, tłumacz, działacz ludowy

„Życie jest statkiem płynącym w podróż, z której nie ma powrotu.”

Arturo Pérez-Reverte (1951) pisarz hiszpański

„Wiosna! Wiosna!
Wieść radosna
Z ciepłem tchnieniem wiatrów płynie;
I sasanki,
Już na wianki
Rozwinęły się dziewczynie.”

Maria Ilnicka (1825–1897) polska poetka, pisarka i tłumaczka

„Nasze hasło brzmi „błękitne niebo”, ponieważ pod błękitnym niebem, w świetle słońca spędzimy nasze życie i nasze myśli są błękitnego nieba, to znaczy radosne, a kiedy są chmury, wiemy, że błękitne niebo jest poza nimi i ukaże się znowu.”

Ernest Thompson Seton (1860–1946) amerykański instruktor skautingu pochodzenia angielsko-kanadyjskiego, pisarz

„Nogi trzymaj w cieple, a zaś w chłodzie głowę.
Żołądka nie przeziębiaj – wszystko będzie dobrze.”

Hermann Boerhaave (1668–1738)

„Przyleciały jaskółeczki
kołem kołujące,
figlowały, świergotały
radośnie krzyczące:
– Idzie wiosna! Wiosna idzie!
prowadzi ją słońce.”

Ewa Szelburg-Zarembina (1899–1986) polska powieściopisarka, poetka, dramaturg, eseistka