Cytaty na temat król

Zbiór cytatów na temat król, historia, mówić, mienie.

Cytaty na temat król

„Nadużywanie napojów alkoholowych prowadziło często do przykrych następstw. Doświadczył tego nawet sam król Jan Olbracht, który podczas jednej z nocnych hulanek został na krakowskiej ulicy zraniony berdyszem przez pijanych pachołków. Jeden z sejmowych posłów nazwał Wszechnicę Jagiellońską jaskinią łotrowską, gdyż pili tam bez umiaru zarówno magistrowie, jak i scholarowie.”

Marek Żukow-Karczewski (1961) polski historyk, publicysta i działacz społeczny

Źródło: Pijany Kraków, „Gazeta Krakowska” nr 262, 12 listopada 1993, s. 8.

O piciu

„Zdrowy żebrak jest szczęśliwszy niż chory król.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

„Kiedy wszyscy widzą, że król jest nagi,
wtedy trudno mu ukryć, że ma poddanych gdzieś.”

Andrzej Majewski (1966) pisarz i fotografik polski

„Król, który miał proste serce, ale jednocześnie był pełen majestatu (cordis simplicis erat, sed magnifici).”

Władysław II Jagiełło (1362–1434) wielki książę litewski, król Polski

O Władysławie II Jagielle
Źródło: Jana Długosza Kanonika Krakowskiego Dziejów Polskich ksiąg dwanaście, przekład K. Mecherzyńskiego. T. 4. Księgi XI, XII. Kraków 1869

Serce

„Król: pień drzewa genealogicznego.”

Antoni Regulski

„(…) chorobą Francji była swawola. Kochano godność królewską, ale nie władzę. Król obawiał się poddanych, ci zaś grzeszyli, by wzbudzić postrach: płacił im za usługi, należące się darmo; złotem odkupywano występki, za które należało karać gardłem, dawano pensje, by powstrzymać od rokoszu. Swawola była sumienia, a konieczność zbrodni. Głaskano chorobę podarkami, a ona wzmagała się dzięki takiej łagodności.”

Armand Jean Richelieu (1585–1642) francuski książę, kardynał

Testament polityczny (1642)

Kochać się

„Wypisał też Piłat tytuł winy i kazał go umieścić na krzyżu. A było napisane: „Jezus Nazarejczyk, Król Żydowski”. Ten napis czytało wielu Żydów, ponieważ miejsce, gdzie ukrzyżowano Jezusa, było blisko miasta. A było napisane w języku hebrajskim, łacińskim i greckim. Arcykapłani żydowscy mówili do Piłata: „Nie pisz: Król Żydowski, ale że On powiedział: Jestem Królem Żydowskim.””

Poncjusz Piłat (-12–38 p. n. e.) piąty prefekt rzymskiej prowincji Judea w latach 26-36

Odparł Piłat: „Com napisał, napisałem”.
Źródło: J 19:19–22.

O czytaniu

„Te Tysiące poszły by za mną (…); Popatrz co się dzieje na Ukrainie, kto tutaj szczęśliwy? (…) Dla nich ziemia? Dla nich złota wolność? A reszta? Bydło. Jakiej wdzięczności doznało wojsko Zaporoskie za krew w obronie Rzeczypospolitej przelaną? Gdzie przywileje kozackie? Wolnych kozaków w chłopów chcą zmienić. Chcę wojny z nimi, nie z królem. Król to jest ojciec, a Rzeczpospolita – matka. (…) A gdyby nie oni, miałaby Rzeczpospolita nie Dwojga, a Trojga Narodów tysięcy wiernych szabli przeciwko Turkom, Tatarom, Moskwie.”

Bohdan Chmielnicki (1595–1657) hetman kozacki

Cytaty przypisywane
Źródło: Henryk Sienkiewicz, Ogniem i mieczem

O wojnie, O matce, O wolności

„Marcheweczkę ciach-ciach-ciach,
pietruszeczkę ciach-ciach-ciach,
porek i selerek trach – siekam
i nastawiam gaz na ful,
rosołeczek bul-bul-bul,
a ja siadam jak ten król – czekam.
Śmietaneczka tak-tak-tak,
zasmażeczka – co za smak,
kiełbaseczka sucha jak wiórek…
Tak gotuje sobie przez
dłuższy czas, aż gotów jest
najwspanialszy lek na stres – żurek!”

Wojciech Młynarski (1941–2017) polski kompozytor i wykonawca piosenki autorskiej

Źródło: Żurek, 1989

O czasie, O czekaniu, O gotowaniu

„Niczym Sybir – niczym knuty
I cielesnych tortur król!
Lecz narodu duch otruty –
To dopiero bólów ból!”

Zygmunt Krasiński książka Psalmy przyszłości

Psalmy przyszłości Źródło: Psalm miłości, s. 23 http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=31576&dirids=1

O bólu

„Nawet król nie ma prawa podporządkowywać interesów stanu swoim osobistym sympatiom i antypatiom.”

Otto von Bismarck (1815–1898) niemiecki polityk

Źródło: Henry Kissinger, Dyplomacja, Warszawa 2002, s. 137.

„Idź, o cesarzowo, Król Królów i Pan Panów wzywa cię!”

Teodora (500–548)

słowa celebransa na uroczystościach pogrzebowych Teodory
O Teodorze
Źródło: Sigrid Maria Grössing, Kobiety za kulisami historii, op. cit., s. 39.

O kobietach, O historii

„Czuję się jako król całkowicie z Łaski Bożej i takim będę się czuł aż do swego kresu.”

Fryderyk Wilhelm IV Hohenzollern (1795–1861)

Źródło: list do nadprezydenta Prus Wschodnich i Zachodnich, Theodora von Schöna (grudzień 1840); cyt za Heinrich August Winkler, Długa droga na Zachód. Tom 1. – dzieje Niemiec 1806–1933, Wrocław 2007, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, s. 92.

„Król ścięty! … dziw tak rzadki w kronikach ludzkości
Wart zapewne zdziwienia, wart wielkiej litości,
Lecz raczcie się zapytać własnego sumienia,
Czy wart jest w sercach sprawiać tak wielkie wzburzenia?
(…)
Oto niegodny sąsiad, co was świeżo zdradził,
Z urąganiem na chleb wasz wojska w kraj wprowadził,
A gdy wam wolność, honor, majątki odjęto –
Wy płaczecie, że króla o mil trzysta ścięto!
Polacy! nie nicujmy robót obcych/naszych rządów,
Zrzućmy dzikie wrażenia odwiecznych przesądów;
Wszyscy ludzie są równi: czy król, czy poddany –
Jak kto prawu zawinił, tak będzie karany.
(…)
Alboż te milijony ludzi niezliczone
Są dla kilku despotów igraszki stworzone?
Nie, ludzie! Czas się wybić z tej grubej podłości,
Chciejmy się lepiej poznać na naszej zacności!
Ludwik zginął, tak chciała krajowa ustawa,
Żałujmy go jako człeka, lecz szanujmy prawa.
Daj Boże, by ten przykład przez mocne wrażenia
Oszczędził nam potrzebę jego powtórzenia,
Lecz jeśli ich poprawić i ten nie jest zdolny –
Mówmy: niech zginą króle, a świat będzie wolny.”

Jakub Jasiński (1759–1794) polski poeta i generał

O Bogu, O ludziach, O świecie, O ustawie

„Król-Słońce, wzniesion na ekstazy szczyty,
Francję pod stopy cisnął faworyty.”

Kazimiera Zawistowska (1870–1902)

o Madame Pompadour Źródło: wiersz Pompadour [w:] Poezye http://zbc.uz.zgora.pl/dlibra/doccontent?id=22446&dirids=1, wyd. H. Altenberg, Lwów, s. 53.

O słońcu

„Od końca XVI w., a w każdym razie od rokoszu Zebrzydowskiego, przyzwyczaili się poszczególni magnaci do tego, że na terenach podległych ich władzy uważali się za niczym nie ograniczonych władców. Król według nich miał być królem w Warszawie, a nie na terenach ich prowincji czy województwa.”

Władysław Czapliński (1905–1981) polski historyk

„W Polsce próżność ona płynąca ze szlachetnego urodzenia doprowadzona bywa do tak przeogromnej ekstrawagancji, iż samo już imię szlachcica oraz tytuł starosty, wojewody lub kasztelana przynosi mu wyższość nad wszystkimi wasalami jako też i prostym ludem; większą nieporównanie od tej, jaką cieszy się król lub cesarz, władzę nad nimi bardziej absolutną i możność większego ich unieszczęśliwiania niźli nieszczęście poddanych grand seigniora lub chana Tatarów, tak iż depcą lud uboższy jakoby psów, a także często ich mordują, kiedy zaś to uczynią, nikomu z owego postępku nie muszą zdawać sprawy (…).”

Daniel Defoe (1660–1731) pisarz angielski

w 1728.
Źródło: Norman Davies, Boże igrzysko, Kraków 2000

O Bogu, O nieszczęściu, O ludziach

„Za to, że wiemy, dokąd Wisła płynie I gdzie się mieści Tatr najwyższy grzbiet I jakie nosił król Sobieski imię, Że „rzekę” trzeba pisać przez „er zet”…”

Tadeusz Śliwiak (1928–1994) poeta polski

Źródło: Kwiaty

O Kwiatach

„Papierowy księżyc z nieba spadł,
umarł król, niech żyje król,
znów taksówką sama jadę w świat,
w którym nie liczy się nic
prócz paru szaleństw i bzdur.”

Janusz Kondratowicz (1940–2014) polski poeta, satyryk

Źródło: piosenka Papierowy księżyc z repertuaru Haliny Frąckowiak

O świecie, O szaleństwie

„Samozwańczy król mainstreamu, zasięg rażenia jego maszyny opluwająco-osrywająco-wymiotującej jest niemały: nudny program w świetnym paśmie Dwójki, tabloidyzujący się tygodnik, do którego modlą się stare betoniary, wreszcie portal na temat parówek, dżinsów i napojów energetycznych – to wszystko jego imperium.”

Krzysztof Feusette (1971) dziennikarz i publicysta

o Tomaszu Lisie, jego audycji Tomasz Lis na żywo i tygodniku „Newsweek Polska”. Źródło: W najnowszym wydaniu tygodnika „wSieci” polecamy „Alfabet mainstreamu 2013”, przygotowany przez Krzysztofa Feusette. O „obiektywnych jak radzieccy sędziowie łyżwiarscy”, wpolityce.pl, 16 grudnia 2013 http://wpolityce.pl/artykuly/69677-w-najnowszym-wydaniu-tygodnika-wsieci-polecamy-alfabet-mainstreamu-2013-przygotowany-przez-krzysztofa-feusette-o-obiektywnych-jak-radzieccy-sedziowie-lyzwiarscy

„W 1377 roku tron przejął od niego wnuk, występny Ryszard II. Ryszard był homoseksualistą, co nie przeszkodziło mu ożenić się i to dwukrotnie. Prostackie upodobania i ekstrawagancja Ryszarda sprawiły, że jego dwór stał się najbardziej egzotyczny w Europie. Król nie zaprzątał sobie głowy sprawami zwykłych śmiertelników, aż do czasu, gdy Jack Straw i Wat Tyler stanęli na czele chłopskiego buntu. Powstańcy, protestujący przeciwko podatkom, poczynali sobie dzielnie i omal nie zmusili rządu do ucieczki z Londynu. Ryszard wspominany jest dziś jako król, który przyjął chłopów w Smithfield w Londynie (gdzie zakończył bunt i złożył obietnice, których potem nie dotrzymał). Został obalony przez swojego kuzyna Bolingbroke'a. Umarł w wieku trzydziestu trzech lat. Jest prawie pewne, że został zamordowany.”

Ryszard II (1367–1400) król Anglii

Autorzy: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, tłum. Grażyna Jagielska, Wydawnictwo Prolog, Warszawa 1993, ISBN 8385763058, s. 35–36.

O czasie, O wieku

„Dzisiaj przeczytałem – ze złotego tronu
przyjechał tutaj król wielkiego Babilonu
Z dala od niego w pewnej odległości
stoi tłum niewolników własnej wolności”

Kazimierz Staszewski (1963) polski muzyk rockowy

Kult
Źródło: utwór Babilon z płyty Posłuchaj to do ciebie

O wolności, O odległości

„Równo się król poczyna, równo z kmieciem rodzi,
Tak sie boi, tak smuci, tak stęka, tak schodzi.”

Wacław Potocki (1621–1696) poeta, epik, satyryk i moralista

Źródło: Natura wszytkim jednaka

O naturze

„Król panuje, ale nie rządzi.”

Jan Zamoyski (1542–1605) polski magnat, kanclerz i hetman wielki koronny

Rex regnat sed non gubernat. (łac.)
Źródło: z sejmowego przemówienia, 1605

„Piosenka za szóstkę, kieszeń żyta i
Zapiekanych w cieście kosów mendle trzy.
Przekrojono ciasto, ptaszków zabrzmiał chór.
Co za pyszne danie na królewski dwór!
Król był w skarbcu, liczył tam pieniądze swe,
Królowa w komnacie bułkę z miodem je.
Służebna w ogrodzie wietrzy ubrań stos,
Wtem przyleciał ptaszek, oddziobał jej nos.”

Agatha Christie książka Kieszeń pełna żyta

dziecięcia rymowanka
Źródło: Kieszeń pełna żyta (1953; ang. A Pocket Full of Rye), tłum. Tadeusz Jan Dehnel

O życiu, O pieniądzach

„Cóż wżdy za pożytek ma Król J. M. z tak wielu kłopotów, które zażył z narodem ruskim. Ten pożytek ma, że jest nas słowiańskich narodów różnych ośmnaście. Ci wszyscy składali swobody swej ratunek na królach polskich, ci wszyscy rozumieli, że naród polski miał ich z ciężkiego pogańskiego (tj. tureckiego w Słowiańszczyźnie południowej) jarzma wyswobodzić. Ci wszyscy na każdą potrzebę króla i narodu polskiego gardła swe dać byli gotowi. A teraz jako krzywdę poczęto czynić narodowi ruskiemu, są nam głównymi nieprzyjaciółmi. Teraz wolą pomrzeć sami na wojnie, żony i dzieci popalić, jako w Smoleńsku uczynili (w czasie oblężenia r. 1611), niżby mieli do zgody jakiejś przyjść z nami krwią swoją. A co jest przeszkodą do uspokojenia Moskwy? Jeno ruska wiara…”

Jan Szczęsny Herburt (1567–1616) polski pisarz i dyplomata, sekretarz królewski

Źródło: Zdanie o narodzie ruskim

O wojnie, O dzieciach, O wierze, O czasie

„Co robiłem? Biegałem od rana do wieczora jak zatruta mysz. Przypominałem sobie wszystkich, których znałem, próbowałem ich szukać, spotykać się, do jakiegoś stopnia biorąc pod uwagę czyhające niebezpieczeństwo. I robiłem rzeczy szalone. Tak jak wtedy, kiedy zwerbowałem policjanta granatowego. (…) W końcu znaleźliśmy kanalarzy przez króla szmalcowników na ulicy Prostej. (…) I nagle król postanowił, że ja jestem Żydem. Więc my mówimy, że jesteśmy z AK i idziemy wyciągnąć grupę Polaków, która pomagała Żydom, a w czasie powstania utknęła w getcie, i tak dalej. No, jakoś wyszedłem z tego, obiecałem udowodnić swoją „aryjskość” po powrocie. Poszliśmy. (…) Kanalarze szybko oprzytomnieli. Uświadomili sobie, jak bardzo narażają swoje życie i w końcu powiedzieli, że rezygnują i wracają. (…) Oni dostali z góry swoją zapłatę. A poza tym, ja im powiedziałem, że zapisują swoje nazwiska na kartach historii Polski, że dokonują bohaterskiego czynu, i tak dalej. Przemawiałem do patriotycznego sumienia Polaków.”

Symcha Ratajzer-Rotem (1924–2018) polski działacz ruchu oporu

o operacji pomocy bojownikom getta. Źródło: Wiem, co wiem i pamiętam, co pamiętam. Rozmowa z Kazikiem Ratajzerem; w: Anka Grupińska, Ciągle po kole. Rozmowy z żołnierzami getta warszawskiego; cyt. za: Elżbieta Janicka, Kamienie na szaniec, krytykapolityczna.pl, 6 kwietnia 2013 http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/historia/20130406/janicka-kamienie-na-szaniec

O życiu, O historii, O czasie, O pomocy

„UE jest najbardziej zagrożona przez jej instytucje, które walczą pomiędzy sobą o kompetencje, wpływy, przywileje dla siebie. Wymyślają kolejne bezsensowne procedury. Wywołują kolejne konflikty i kryzysy, które potem w pocie czoła bezskutecznie rozwiązują. (…) Większość czasu zajęła mi dziś praca nad programem Mieszkanie plus. Tym właśnie różni się polski rząd od brukselskiej biurokracji. My zajmujemy się sprawami ludzi, mówimy zrozumiałym dla nich językiem, a administracja brukselska zajmuje się samą sobą. Czy procedura wszczęta przez KE poprawi w jakikolwiek sposób życie przeciętnego Kowalskiego?”

Beata Szydło (1963) polska działaczka samorządowa i polityczna

reakcja na działania Komisji Europejskiej dotyczące blokowania przez rząd Beaty Szydło działalności Trybunału Konstytucyjnego. Źródło: Beata Szydło dla „Politico”: Bruksela oderwała się od rzeczywistości http://wiadomosci.onet.pl/swiat/beata-szydlo-dla-politico-bruksela-oderwala-sie-od-rzeczywistosci/72nvz3, onet.pl, 9 czerwca 2016.

O życiu, O ludziach, O prawdzie, O rzeczywostości

„Ani Francuzi, ani Niemcy, ani Polacy, ani żaden inny naród, nie dochodzili do świadomości swojej i nie stawali się narodem na drodze demokratycznych plebiscytów, demokratycznej agitacji i demokratycznych konstytuant; w rozwoju tak wielkich, jak i małych narodów daje się zauważyć ten wspólny rys, że wszystkie przeszły przez fazę personifikacji wrodzonego im, irracjonalnego, mistycznego poczucia narodowości w osobie równie mistycznie, irracjonalnie wielbionego monarchy, wybrańca i pomazańca Bożego. Wyniesiony ponad wszystkich król jest czynnikiem równowagi w państwie; panowie, chyląc czoła przed majestatem jego, usuwają tym samym z psychiki podbitych uczucia bezsiły i bezprawia. Widząc bowiem, że jest ktoś potężny i mocny, w kim uosabia się państwo i prawo, i przed kim można złożyć skargi swoje i żale, podbici dochodzą do uświadomienia sobie swego żywego związku z państwem, które się wzmacnia drogą arystokratyzacji, czyli podnoszenia do stanu rycerskiego tych członków warstw podległych, którzy się wyróżnili czynami swymi na polu walki albo zasługami w rozmaitych dziedzinach pracy.”

Wacław Lipiński (1882–1931)

Religia i Kościół w historii Ukrainy

O emocjach, O walce

„Krótko mówiąc, tutaj jest bogactwo i cywilizowany świat; ci, którzy zwą Anglików barbarzyńcami, sami, jak sądzę, na tę nazwę zasługują. Dostrzegam tu nader wytworne maniery, najwyższą obyczajność i wyborną grzeczność. A poza tym jest tu król zgoła niezwyciężony (…); błogosławionym i szczęśliwym zwać się może kraj mający tak godnego i znakomitego władcę, którego rządy są przyjemniejsze i łagodniejsze niż największa pod kim innym swoboda.”

Francesco Chieregati (1479–1539)

fragment listu do Izabelli d’Este, 1517.
Źródło: Tudorowie i Stuartowie (tom 2. Dynastie Europy), Biblioteka Gazety Wyborczej, 2010, ISBN 97883268008525, s. 4.

O świecie, O bogactwie

„Astarocie, Asmodeuszu, wy książęta miłości, zaklinam was, ofiarując wam część tego dziecka, byście zatroszczyli się o rzeczy, o które was upraszam, a mianowicie o to, abym zachowała względy króla i następcy tronu, abym cieszyła się szacunkiem książąt i księżniczek na dworze, aby król nie odmówił mi niczego, o co go poproszę, czy to dla moich krewnych, czy dla służby.”

Markiza de Montespan (1640–1707) metresa króla Francji Ludwika XIV

podczas składania ofiar z dzieci.
Źródło: Helmut Werner, Tyranki. Najokrutniejsze kobiety w historii, Wydawnictwo Jeden Świat, Warszawa 2005, tłum. Monika Gajowa, ISBN 8389632241, s. 157.

O kobietach, O dzieciach, O świecie, O zachowaniu

„Podczas każdej wojny, każdej krucjaty potrzebny jest król, który jest reprezentantem Boga. Potrzebna jest idea, doktryna, która przekona ludzi do pójścia na wojnę i umierania w imię pewnej idei. Tak jakby nasz realny świat nie był w stanie przekonać ludzi do zabijania.”

Kim Nguyen (1974)

Źródło: Kim Nguyen o swoim filmie, afryka.org, 25 września 2012 http://afryka.org/afryka/kim-nguyen-o-swoim-filmie,news/

O Bogu, O wojnie, O ludziach, O świecie

„Zmarły król, choć czasem jowialny i – jak na króla – uczciwy, był osobą słabą, niewykształconą i nieciekawą… Nie bacząc na słabość jego charakteru i skąpy intelekt, na jego ignorancję i przesądy, William IV był do ostatnich dni popularnym władcą, ale ta jego popularność zdobyta została za cenę czegoś w rodzaju powszechnej pogardy…”

Wilhelm IV Hanowerski (1765–1837)

z nekrologu zamieszczonego w tygodniku „Spectator” po śmierci Wilhelma IV.
Źródło: Grzegorz Jaszuński, Ostatni monarchowie, wyd. Czytelnik, Warszawa 1975, s. 21–22.

O śmierci, O charakterze, O czasie, O zmarłych

„Proszę o przyjaźń króla i następcy tronu; proszę, abym pozostała w łasce i aby królowa pozostała bezdzietna, aby król opuścił tę Valliere i nie okazywał jej już żadnych względów i gdy król porzuci żonę, abym mogła zająć jej miejsce.”

Markiza de Montespan (1640–1707) metresa króla Francji Ludwika XIV

podczas pierwszej czarnej mszy w 1667, kiedy kochanką króla była Catherine Valliere.
Źródło: Helmut Werner, Tyranki. Najokrutniejsze kobiety w historii, op. cit., s. 156.

O kobietach, O przyjaźni, O historii

„Zacząłeś robić disco i Jana palisz
Jakim jesteś, realistą, co to za realizm?
No co jest, przecież dwa lata temu, trzy
To ja robiłem disco, byłem ten zły
Byłem najgorszy, jechaliście po mnie wszyscy
A teraz śmieją się z was po obu brzegach Wisły
(…)
To nie najbardziej oczekiwana płyta roku
To największe zaskoczenie polskiego hip-hopu
Tu nie ma gości, zero hip-hopowych gości
Z tymi co chciałem już nagrałem, dziś nie mam litości
(…)
Kurwa pierwszym rzędzie stanę na barykadzie
I będzie, co będzie, rozpierdolę ten badziew
I wszyscy dobrze wiecie, mogę stać na niej sam
Macie przejebanene ciecie, TDF, Notes 2
Może mnie pojedziesz, ból, co masz powiedzieć
Wiesz kto powraca? król, to musisz wiedzieć
Bo wszystko, co najgorsze o mnie zostało powiedziane
I co pało, teraz trudno zrobić jakiś manewr
Znowu powiesz, że sprzedałem się, ile można?
kurwa, reszta też, wiesz, prawda jest gorzka
Kurwa ziom, przecież to banda populistów
Mówią, to co chcesz usłyszeć, weź ich pognaj w pizdu
Ziom, od tego promomixu zacznij myśleć
Polsko, oczekuję, że ich w pizdu wyślesz
Znam tą scenę, wiem o tych koleżkach wiele
Zarabiamy hajs na dzieciach, kurwa, co tak nie jest?”

Tede (1976) polski raper

Źródło: Promomix

O bólu, O dzieciach, O prawdzie, O myślach

„My nie patrzymy, jakie kto ma pochodzenie społeczne, lecz co sobą reprezentuje. Wychodzimy z założenia, że szlachcic naszych czasów to człowiek szlachetny. Opowiadamy się za dziedzicznością najwyższej władzy w państwie. Król – raz wybrany w powszechnych wyborach, miałby również dziedziczna odpowiedzialność, która spadałaby na jego syna, a nawet na wnuka.”

Leszek Wierzchowski (1949) polski polityk, pisarz i poeta

Źródło: Pokłon dla monarchii, [w:] Herbarz: nadania godności szlacheckich i arystokratycznych w Polsce 1992–1995, op. cit., s. 8.

„I choć król Ludwik na ile mógł okazywał każdemu sprawiedliwość i polecał ją czynić oraz strzegł prawa każdego jednak z powodu nieobecności jego samego i jego skłonności do łaski, która daje drogę krzywdzącemu oraz z powodu trudnego dostępu do niego biednych w królestwie polskim pojawiły się niezliczone występki, a mianowicie opuszczanie dróg, kradzieże, dzikie zabójstwa, pożary i uciski biednych.”

Ludwik Węgierski (1326–1382)

Źródło: Rocznik kujawski 1202–1376, Wyd. A. Bielowski, W: Monumenta Poloniae Historica, t.3., Lwów 1878

O sprawiedliwości

„A uczone obiady? Znasz może to imię,
Gdzie połowa nie gada, a połowa drzymie;
W którym król musi wszystkie zastąpić ekspensa
Dowcipu, wiadomości i wina, i mięsa.”

Tomasz Kajetan Węgierski (1756–1787) pisarz polski

Źródło: o obiadach czwartkowych.

„Wasza Wysokość ma ostatnią mapę kraju!
Woła Naczelnik i królowi – bęc do stóp!
– Napiera wróg, a na nią w sztabie tam czekają!
Bez niej – masakra i dla wszystkich wspólny grób!

– Ostatniej mapy nie dam kłuć chorągiewkami,
Co oznaczają wojska, których nie mam już!
Rzekł król i Polskę zwinął w rulon, a pergamin
Jak muszla schował w sobie szum Jej obu mórz.”

Jacek Kaczmarski (1957–2004) polski bard, poeta i prozaik

Źródło: Ostatnia mapa Polski, 1983

O czekaniu

„Mówią: „Król Miłości nie jest wierny.” Kłamstwo!
Mówią: „Twoja noc nigdy się nie skończy.””

Rumi (1207–1273) perski poeta i mistyk

Kłamstwo! Pozostałe Źródło: gazal XXI (1299), tłum. Albert Kwiatkowski; cyt. za literaturaperska.com http://www.literaturaperska.com/rumigazale/rumigazale21.html

O kłamstwie, O nocy

„Łączy nas wyłącznie król, piłkarska reprezentacja oraz belgijskie piwo.”

Yves Leterme (1960) belgijski polityk

Źródło: Tomasz Bielecki, Belgia trzeszczy w szwach jak Europa, wyborcza.pl, 10 czerwca 2010 http://wyborcza.pl/1,76842,8469717,Belgia_trzeszczy_w_szwach_jak_Europa.html

O piwie

„Bracia, spójrzcie, ile wart jest ten świat: oto król Francji!”

Filip IV Piękny (1268–1314)

do zakonników, którzy odmawiali przy jego łożu modlitwę za konających (Filip był wówczas niezmiernie słaby i wyczerpany wymiotami i biegunką, gdyż umierał prawdopodobnie na tyfus).
Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, tłum. Anita i Krzysztof Staroniowie, Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 1998, s. 178.

O śmierci, O ludziach, O książkach, O świecie

„Na skąpym dworze komikiem jest sam król.”

Sławomir Wróblewski (1967)

„Socjalizm to pycha i barbarzyństwo. Socjalizm, tak jak król Babilonu, jest królem i bydlęciem jednocześnie.”

Juan Donoso Cortés (1809–1853)

„Król Edyp należy do typowych greckich opowieści; przepowiedziane zostaje jakieś przykre zdarzenie, zaś ci, których ono dotyczy, starają się je oddalić, a gdy już wydaje im się, że są bezpieczni, przepowiednia w naturalny, acz zaskakujący sposób spełnia się. (…)”

H. D. F. Kitto (1897–1982)

Źródło: Król Edyp w: Tragedia grecka. Studium literackie, tłum. Janusz Margasiński, cyt. za: Krzysztof Mrowcewicz, Przeszłość to dziś 1, część 1., Wydawnictwo Stentor, Warszawa 2013, ISBN 9788361245834, s. 48.

O przeszłości

„Jeśli można znaleźć wartościowego przyjaciela
Cnotliwego, wiernego towarzysza,
Wtedy pokonaj wszelkie przeciwności
I wędruj z nim szczęśliwie i świadomie.
Ale jeśli nie znajdziesz wartościowego przyjaciela,
Cnotliwego, wiernego towarzysza,
Wtedy jak król, który opuszcza swe utracone królestwo,
Wędruj samotnie jak słoń przez dżunglę.
Lepiej jest iść samemu niż w towarzystwie głupców.”

Budda Siakjamuni (-563–-483 p. n. e.)

słowa, które Budda wypowiedział, opuszczając skłóconych mnichów.
Kanon palijski, Majjhima Nikaya
Źródło: 128 Upakkilesa Sutta

„Król panuje, ale nie rządzi.”

Louis Adolphe Thiers (1797–1877) prezydent Francji

Le roi règne et ne gouverne pas. (fr.)
Źródło: pismo Le National, 1830

„Proszę życzyć mi szczęścia, madame. Jestem teraz królem Francji! Zginął bowiem król Paryża! Wyprzedziłem ciosy, które miały mnie trafić. Naśladowałem ciebie, moja nauczycielko!”

Henryk III Walezjusz (1551–1589) pierwszy elekcyjny król Polski i król Francji

w rozmowie z Katarzyną Medycejską – informował ją m.in. o śmierci „króla Paryża” – Henriego I de Guise’a (Henryka Gwizjusza).
Źródło: Helmut Werner, Tyranki. Najokrutniejsze kobiety w historii, op. cit., s. 135.

O śmierci, O kobietach, O historii

„Król Michał!”

Michał I Rumuński (1921–2017) król Rumunii

Regele Mihali! (rum.)
słowa, jakimi witano go podczas wiosennej wizyty w Rumunii w 1997.
O Michale I
Źródło: Tadeusz Pasierbiński, Monarchie świata. Poczet rodów królewskich i książęcych, op. cit., s. 315.

„W pewnym sensie Henryk sprawdził się jako król. Wspierał uczonych, stworzył system wymiaru sprawiedliwości, który stał się podstawą dzisiejszych sądów królewskich i starał się utrzymać w Anglii pokój. Był jednak wyjątkowym rozpustnikiem i mówi się, że spłodził więcej nieślubnych dzieci niż jakikolwiek król angielski. Wkrótce po koronacji w 1100 roku poślubił Matyldę, pobożną córkę króla Szkocji Malcolma, która tak naprawdę chciała zostać zakonnicą. W tym samym czasie Henryk utrzymywał namiętny związek z walijską księżniczką o imieniu Nesta, która nie bez protestów przyjęła fakt, że utraciła łaski królewskie. Według Kronik anglosaskich Henryk odziedziczył również normańskie okrucieństwo. W 1125 roku wezwał do Winchesteru wszystkich, którzy mieli prawo bić w Anglii monety. Torturował zarówno winnych, jak i niewinnych. Była to kara za rozprowadzanie fałszywych monet. Osobiście zepchnął z murów zamku człowieka, który ośmielił się wystąpić przeciwko niemu, a następnie oślepił dwóch wnuków nieszczęśnika. Przez dwadzieścia osiem lat więził swojego brata Roberta i pozbawił go praw do tytułu książęcego.”

Henryk I Beauclerc (1068–1135) król Anglii

Autorzy: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, tłum. Grażyna Jagielska, Wydawnictwo Prolog, Warszawa 1993, ISBN 83-85763-058, s. 29–30.

O dzieciach, O pokoju, O sprawiedliwości, O karze

„Mistrzem jest dla mnie Quentin Tarantino. Wściekłe psy były porywające, Kill Bill długo nie dał mi zasnąć. Urzekły mnie wszystkie trzy części Władcy Pierścieni Petera Jacksona, a także, z zupełnie innego powodu Król Lew, na którym jako jedna z nielicznych osób, płakałem. Wokół siedziało dużo dzieciaków i ze znużeniem przeżuwało popcorn, a ja ryczałem jak bóbr.”

Donald Tusk (1957) polski polityk

o swoich największych przeżyciach filmowych.
Źródło: „Film” nr 1/2004

O psie, O płaczu

„Nigdy nie było jednostki mniej opłakiwanej przez współobywateli niż zmarły król. Któreż oko płakało po nim? Któreż serce wydało choćby jeden szloch?”

Jerzy IV Hanowerski (1762–1830) król Wielkiej Brytanii

tekst z londyńskiego „Times” opublikowany nazajutrz po śmierci Jerzego IV.
Źródło: Grzegorz Jaszuński, Ostatni monarchowie, wyd. Czytelnik, Warszawa 1975, s. 21.

O śmierci, O płaczu, O zmarłych, Serce

„Wielki królu, kiedy zostaniesz przebity włócznią Pana Śmierci, pęknie cała twa duma. Nie będzie dla ciebie żadnego schronienia. Nikt cię nie obroni i ci nie pomoże. Będziesz wił się w męczarniach choroby. Usta twe wyschną, zmieni się kolor tej skóry. Ledwo co będziesz mógł się poruszać. Nie będziesz mógł pracować. Będziesz się tarzał we własnej flegmie, śluzie, moczu i wymiotach. Twój oddech będzie krótki. Lekarze będą cię unikać. Zakończy się twój samsaryczny żywot. Będziesz bał się wysłanników Pana Śmierci. Twój oddech ustanie i z lęku otworzysz usta. Opuścisz ten świat i odrodzisz się w zupełnie innym miejscu. Ogarnie cię ciemność. Spadniesz w przepaść i będziesz targany wodami oceanu i wiatrem karmicznym. Nie będziesz wiedział, gdzie jesteś. Nie będzie nikogo, komu mógłbyś rozdać swój majątek. Będziesz wzywał matkę, ojca, dzieci, ale nikt cię nie usłyszy – Nie będzie dla ciebie żadnego schronienia. Nikt nie przyjdzie ci z pomocą. Jedynym ratunkiem jest potężny król, czyli Dharma.”

Budda Siakjamuni (-563–-483 p. n. e.)

Źródło: Sutra wyjaśnień dla króla

O śmierci, O dzieciach, O świecie, O chorobach

„Dzieci nie wyjadą, dopóki ja nie wyjadę, a ja nie wyjadę, dopóki nie wyjedzie ich ojciec, a król nie opuści kraju w żadnych okolicznościach.”

Elżbieta Bowes-Lyon (1900–2002) królowa angielska, żona Jerzego VI, matka Elżbiety II

odpowiedź na pytanie dziennikarza o możliwość odesłania dzieci – księżniczek Elżbiety (przyszłej królowej) oraz Małgorzaty – do Kanady.
Źródło: Howard J. Langer, Księga najważniejszych postaci II wojny światowej, tłum. Marek Rudowski, wyd. Bellona, Warszawa 2008, ISBN 9788311111110, s. 306

O wojnie, O dzieciach

„Jakże ten król nasz bogaty!..
Skarb jego, serc miliony.”

Franciszek Karpiński (1741–1825) polski poeta klasycystyczny

Źródło: Na dzień 3 Maja 1791 w: Dzieła http://www.sbc.org.pl/dlibra/doccontent?id=8941, Warszawa 1830, s. 148.

Serce

„Zwróćcie oczy w stronę Afryki, gdzie koronuje się Czarny Król.”

Marcus Garvey (1887–1940)

„Król nigdy nie może żałować użycia siły. Bolesna konieczność to konieczność i król nie może się zatrzymać w obliczu żadnej konieczności. Nawet kiedy jest mu niemiła. Nigdy się nie obawialiśmy surowości; król wie, czego potrzebuje naród, naród tego przecież nie wie. Na przykład tego, żeby go ukarać. Musimy stosować się do nakazów. Naszego sumienia i to wszystko. Nigdy nie cierpimy z powodu wymierzenia kary, ponieważ wierzymy w tę karę, mamy całkowite zaufanie do Naszego sumienia. Tak musi być i tak jest.”

Haile Selassie I (1892–1975) cesarz Etiopii

z wywiadu z Orianą Fallaci w czerwcu 1972.
Źródło: Oriana Fallaci, Wywiad z historią, op. cit., s. 418.

O karze, O zaufaniu, O historii, O sile

„W kolejce po schedę po Ryszardzie stanął jego dwulicowy brat Jan. Młode lata spędził na spiskowaniu i zwalczaniu własnej rodziny. Już jako król do tego stopnia rozgniewał papieża, że ten ekskomunikował całą Anglię. Jan miał charakter równie okropny jak jego ojciec. Rozwiódł się z żoną, bo nie urodziła mu dzieci, a wreszcie zadarł z baronami, którzy zbuntowali się przeciwko niemu i zmusili do podpisania Wielkiej Karty Wolności (Magna Carta). (…) Jan cieszy się straszną opinią. Współcześni historycy sugerują jednak, że może nie był taki zły; przynajmniej przez cały czas przebywał w Anglii. Pod koniec swoich rządów zaczął podróżować. Gdziekolwiek się ruszał, zabierał ze sobą klejnoty Korony i skarbiec. Zerwał z tym zwyczajem, kiedy podczas przeprawy przez rzekę wóz ze skarbami wywrócił się, a klejnoty zaginęły w piasku.”

Jan bez Ziemi (1166–1216) król Anglii

Autorzy: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, tłum. Grażyna Jagielska, Wydawnictwo Prolog, Warszawa 1993, ISBN 8385763058, s. 33.

O dzieciach, O podróżowaniu, O charakterze, O zerwaniu

„Herod to był wielki król.”

Henryk Sienkiewicz (1846–1916) polski pisarz

do krzyczących za oknem dzieci, które przeszkadzały mu w pracy.

O dzieciach

„Spieszcie tak szybko jak to możliwe do króla Childeberta. Zachowujcie się, jakbyście byli żebrakami i prosili o jałmużnę. Przeszyjcie go nagle sztyletem, tak aby moja rywalka Brunhilda straciła władzę. Gdyby jednak król był pilnie strzeżony, spróbujcie za wszelką cenę zabić jego matkę Brunhildę. Gdybyście w trakcie zamachu stracili życie, obdaruję hojnie waszych krewnych.”

Fredegunda (545–597)

instrukcja wyłożona zamachowcom, którzy mieli zabić Childeberta II i Brunhildę
Źródło: Helmut Werner, Tyranki. Najokrutniejsze kobiety w historii, Wydawnictwo Jeden Świat, Warszawa 2005, tłum. Monika Gajowa, ISBN 8389632241, s. 115.

O życiu, O kobietach, O świecie, O historii

„Nie rasowych, tylko kulturowych, do cholery!!! Jak wam brak argumentów, to próbujecie z oponenta robić rasistę. Niech pan sobie przeczyta, co mówiłem wcześniej, niech pan dodatkowo przeczyta którąś z moich książek o Amazonii, bo rasistą jestem takim samym jak Jan Paweł II. Podał mi pan przykład Botswany, gdzie demokracja działa. I bardzo dobrze, niech działa, niech tamtejsze dzieci chodzą do szkół. Ale z drugiej strony nie ma takiego obowiązku, by wszyscy na świecie umieli czytać i pisać. W starożytnym Egipcie tylko kilku kapłanów czytało, nawet król nie umiał. I wszystko działało. Odgórna zasada, która obowiązuje wszystkich, to „Nie zabijaj” albo „Nie kradnij.””

Wojciech Cejrowski (1964) polski dziennikarz i podróżnik

Ale nie ma zasady „Musisz umieć pisać”.
odpowiedź na argument Dariusza Rosiaka, że Cejrowski głosi pochwałę podziałów rasowych.
Źródło: „Rzeczpospolita” nr?

O dzieciach, O książkach, O demokracji, O czytaniu

„Modne jest kino akcji, a tu okazuje się, że dwa i pół tysiąca lat temu wszystko już było. Bo Król Edyp to jest właściwie kryminalna historia. Dzisiejsze środki, mimo tej ogromnej techniki, przegrywają z tym.”

Jan Kociniak (1937–2007) polski aktor

Źródło: „Głos Wielkopolski”, 3 listopada 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/ritr.htm

O historii

„Za czasów króla Ludwika nie było żadnej stałości w Królestwie Polskim ani żadnej sprawiedliwości. Albowiem starostowie i ich burgrabiowie łupili ciągle dobra uboższych ludzi; a jeśli niektórzy z poszkodowanych, zastawiwszy swe majątki, jechali do Węgier i tam skargi do króla zanosili, król wydawszy listy, za które w kancelarii musieli płacić wielkie pieniądze, odsyłał ich do domu; atoli starostowie żadnej uwagi na te listy nie zwracali i nie przestawali uciemiężać ludzi. Łupienie na drogach publicznych kupców i innych przejeżdżających oraz kradzieże działy się nieustannie; starostowie zaś, dbając jedynie o swoje zyski, ani hamowali, ani nie chcieli tego hamować.”

Janko z Czarnkowa (1320–1387) polski kronikarz, podkanclerzy koronny, archidiakon gnieźnieński

o Ludwiku Węgierskim.
Źródło: Andrzej Wyrobisz, Ludwik Węgierski, w: Poczet królów i książąt polskich, wyd. Czytelnik, Warszawa 1991, s. 262.

O pieniądzach, O ludziach, O sprawiedliwości, O domu

„Król Jerzy Pierwszy żył przez czas długi,
A gorszy odeń był tylko Drugi.
Choć powiadają starcy i dzieci,
że jeszcze gorszy był Jerzy Trzeci.
Rządził też Czwarty przez jakiś czas,
Po czym ród Jerzych na szczęście zgasł.”

Walter Savage Landor (1775–1864)

Źródło: Czterech Jerzych, tłum. Stanisław Barańczak

O szczęściu, O dzieciach, O czasie

„Pani Kruk przedstawiła się jako strażnik wolności słowa, to tak jakby drapieżny król dżungli stwierdził, że mu smakują krówki i wafelki.”

Jerzy Wenderlich (1954) polski polityk lewicowy

w trakcie sejmowej debaty nad ustawą medialną. Źródło: tvn24.pl http://www.tvn24.pl/-1,1606631,0,1,krol-dzungli--krowki--wafle-i-seriale-w-sejmie,wiadomosc.html, 24 czerwca 2009

O ustawie, O wolności

„Pierwotne zakończenie było hollywoodzkie. Bertie został wyleczony. Jego ostatnie przemówienie było bezbłędne. Ja jednak wiedziałem, że to nieprawda. W autentycznym przemówieniu wygłoszonym na początku wojny w 1939 roku król bardzo starał się zapanować nad jąkaniem, ale nie był to występ perfekcyjny. Król po prostu sobie dobrze poradził. Miałem się na baczności przed nakręceniem filmu o cudownym ozdrowieniu. Większość tych, którzy się jąkają, nie myśli o pozbyciu się tej wady, ale o tym, jak z nią żyć.”

Tom Hooper (1972)

o filmie Jak zostać królem.
Źródło: Andrew Roberts, Monarsza mowa, „The Guardian”, tłum. „Forum”, 24 stycznia 2011.

O wojnie, O myślach, O myśleniu

„Już w latach okupacji zacząłem czytać Szekspira poprzez doświadczenie wojny. W czasach terroru dramaty ludzkie nawet najbardziej powszednie stają się jak gdyby ostateczne, oczyszczone z wszelkiej przypadkowości. (…) Dramat charakterów był dramatem historii. W tragediach królewskich Szekspira ukazałem Wielki Mechanizm.(…) Król i uzurpator, tyran i jego następca wstępują po schodach historii. Kiedy władca jest już u szczytu, następca wchodzi na te same schody. Władca jest już za swoje zbrodnie znienawidzony. Cała nadzieja jest w następcy. Ale kiedy dojdzie do szczytu, włoży tę samą koronę obarczoną zbrodniami.”

Jan Kott (1914–2001) polski tłumacz, eseista, krytyk i teoretyk teatru

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_kott_jan

O wojnie, O nadziei, O historii, O charakterze

„Biorę przed się rządowe napisać systema,
Czy lepiej kiedy jest król, czy kiedy go nie ma?”

Franciszek Zabłocki (1752–1821)

Komentarz: słowa te przypisywane są również Stanisławowi Trembeckiemu
Źródło: Joannes Sacramus, wyd. 1818 rok

„… choćby nas wszystko zawiodło z tego, co się tutaj gotuje, to Rossyanie upierając się przy zimowych leżach w Polsce, dadzą pewno powód do zadarcia z Polakami. Mam już gotowego warchoła, który poleci na Ukrainę zaczepić Rossyan w kilkaset szlachty i dać sygnał do ruchawki, bylebym mu powiedział, że król pruski wesprze naród polski.”

Girolamo Lucchesini (1751–1825)

w 1788 r.
Źródło: Józef Kossecki, Tajemnice mafii politycznych, Iskry, 1978 r.

O tajemnicy, O gotowaniu

„Przyszłam udzielić pomocy królestwu i wam. Król Niebios życzy sobie za moim pośrednictwem, namaszczenia i ukoronowania króla w Reims i abyście zostali namiestnikiem w Luy, prawdziwej siedzibie króla Francji!”

Joanna d'Arc (1412–1431) francuska bohaterka narodowa, święta Kościoła katolickiego

podczas pierwszej rozmowy z Karolem VII.

O pomocy

„Kawaler żyje jak król, a umiera jak pies: żonaty żyje jak pies, a umiera jak król.”

Jean Anouilh (1910–1987)

„Wstąp do krainy wieczystego pokoju, o cesarzowo! Król Królów i Pan Panów wzywa cię!”

Teodora (500–548)

słowa celebransa na uroczystościach pogrzebowych Teodory
O Teodorze
Źródło: Sigrid Maria Grössing, Kobiety za kulisami historii, op. cit., s. 40.

O kobietach, O pokoju, O historii

„Król z narodem, naród z królem.”

Immanuel Kant (1724–1804) niemiecki filozof

„Gryzie mnie jeden problem – powiedział król przełykając solidny kęs pieczeni. – Zagadnienie, nazwijmy to, ekonomiczne. Jaki mamy deficyt królewien w cesarstwie?
– Myślę, że brakuje dwudziestu, może trzydziestu…
– A gdyby tak nie zabijać krasnoludów, tylko wykradać im kolejne dziewczyny?
– Ale po co?
– Na eksport, ty tępaku!”

Andrzej Pilipiuk książka Zagadka Kuby Rozpruwacza

Cykl Kroniki Jakuba Wędrowycza, Zagadka Kuby Rozpruwacza
Źródło: Jakub Wędrowycz i 7 krasnoludów

O dziewczynach, O myślach, O piekle, O problemach

„Zygmunt [III Waza] jako sukcesor tronu szwedzkiego musiał być protestantem, natomiast jako król polski katolikiem. Chowano go zatem w swoistym ekumenizmie. Z jednej strony brał udział w nabożeństwach luterańskich, z drugiej zaś wysłuchiwał nauk swoich jezuickich nauczycieli. Ta religijna niekonsekwencja osłabiła z pewnością jego psychikę.”

Jerzy Jankowski (1887–1941)

Monarsze sekrety

O nauce, O nauczycielach

„Niegdyś rozmyślałem nad tym, jak można znać Portugalię, którą stworzył jej pierwszy król, skoro nie ma żadnej dobrej biografii ani tezy doktorskiej, żadnego filmu lub sztuki teatralnej, żadnego serialu telewizyjnego o tym wybitnym władcy?”

Diogo Freitas do Amaral (1941–2019) polityk portugalski

Źródło: Jacek Bartyzel, Diogo (Pinto de) Freitas do AMARAL, legitymizm.org http://www.legitymizm.org/spw-diogo-freitas-amaral

„Choć znał grekę i łacinę
i choć mężnym był człowiekiem
Mieszko II – król nasz trzeci
To nie sławią go poeci.
Historycy, kronikarze,
Więc przyspieszmy bieg wydarzeń.
Zgon zgotujmy wcześniej krzynę,
By się zająć jego synem.”

Mieszko II Lambert (990–1034) król Polski

Autorzy: T-raperzy znad Wisły, Kazimierz Odnowiciel O Mieszku II Źródło: Poczet królów polskich http://www.t-raperzy.waw.pl/poczet.html

„(…) Kiedy Aleksander zawładnął miastem, wszedł do świątyni Jowisz. Tam zauważył wóz, na którym podobno jeździł Gordios, ojciec Midasa; wóz ten niczym się nie różnił od pospolitych i powszechnie używanych w tym kraju. Zwracał jedynie uwagę sam zaprzęg, w którym rzemienie były splątane i powiązane w taki sposób, że węzeł był ukryty. Mieszkańcy miasta mówili o istnieniu przepowiedni głoszącej, że ten, kto rozwiąże trudny do rozplątania węzeł, będzie panem Azji. Aleksander zapałał chęcią spełnienia tej wyroczni. Tłum Frygów i Macedończyków otoczył króla: Frygowie w napięciu, pełni oczekiwania, Macedończycy – poruszeni lekkomyślnością zawsze pewnego siebie króla. Gdy Aleksander przystąpił do rozwiązywania splotu rzemieni tak zagmatwanego, że nie można było ani dostrzec, ani nawet domyślić się, gdzie szukać jego początku czy końca, zaniepokoili się, by daremne usiłowania nie zmieniły się w złą wróżbę. Król jednak nie mocował się długo z węzłem. „Nieważne – powiedział – w jaki sposób się to rozplącze””

Kwintus Kurcjusz Rufus

i mieczem przeciął wszystkie rzemienie. Albo zadrwił z wyroczni, albo ją w ten sposób wypełnił.
Źródło: Historia Aleksandra Wielkiego 3.1.2, tłum. zbiorowe pod red. Lidii Winniczuk

O historii

„I król to dobry, i wojownik dzielny.”

Julian Apostata (331–363) cesarz rzymski

epitafium na grobowcu Juliana.
O Julianie Apostacie
Źródło: Zosimus, Nowa historia, III 34

O historii

„Szwedzi są egalitarnym społeczeństwem, w którym każdy chce być lub jest równy. Ale król jest ponad wszystkimi.”

Karol XVI Gustaw (1946) król Szwecji

śmiech Źródło: Jak być królem Szwecji, wyborcza.pl, 4 maja 2011 http://wyborcza.pl/1,76842,9534279,Jak_byc_krolem_Szwecji.html#ixzz1LOVwVxy3

O śmiechu

„Przeto my, Kazimierz z Bożej Łaski król Polski i pan dziedziczny ziem krakowskiej, sandomierskiej, sieradzkiej, łęczyckiej, kujawskiej i pomorskiej, podając do wiecznej pamięci, zawiadamiamy wszystkich i każdego z osobna, tak teraz żyjących jak i w przyszłości, którzy treść niniejszego pisma będą czytać, że, ponieważ powinniśmy z urzędu królewskiego nam danego przez Boga pomnażać coraz bardziej pożytki naszego królestwa, by stąd dochód teraźniejszy i przyszły wzrastał dla nas i dla naszych następców, biorąc nadto pod uwagę stałą i niezwykłą mądrość przezornych mężów Jana zwanego Kiesselhuth i Konrada, jego towarzysza, im obu i każdemu z nich oddzielnie, nadaliśmy, dajemy i udzielamy na podstawie dojrzałej rady naszych baronów pewną równinę u stóp grodu powszechnie zwanego Bidgoszczą, niezajętą i opuszczoną, dla założenia lub zasadzenia tam miasteczka lub miasta, posiadającego i przestrzegającego prawa niemieckiego magdeburskiego, które to miasto winno nazywać się Kunigesburg.”

Kazimierz III Wielki (1310–1370) król Polski z dynastii Piastów

Źródło: przywilej lokacyjny miasta Bydgoszczy, cyt. za: „Przegląd Bydgoski”, Bydgoszcz 1938, tłum. Józef Wolf.

O mądrości, O Bogu, O czytaniu, O przyszłości

„… Umiał wczuć się w naturę kobiety. A one, choć świadome tego, że je omotywał, wyczulony na to, co stanowiło ich istotę, ulegały jego czarowi i dawały sobą owładnąć. On tymczasem, pewien już teraz, że ma je w ręku, górował nad nimi brutalnie jak despotyczny król gałganków.”

Émile Zola książka Wszystko dla pań

Wszystko dla pań (1883)
Źródło: s. 99

O kobietach, O naturze

„W Djeddah, jednym z największych portów Arabii Saudyjskiej, do którego zawijają statki wiozące pielgrzymów do Mekki znalazł swą przystań uciekinier, o którym już mało kto poza granicami jego kraju zdaje się pamiętać: Idi Amin Dada – były prezydent Ugandy. Pędzi spokojne, żeby nie powiedzieć szczęśliwe dni na wygnaniu. Podobno nie pije. Stał się również przykładnym muzułmaninem, nie opuszcza żadnej z codziennych modlitw. Jedyną jego pasja jest udzielanie dobrych rad nowym przywódcom swego kraju. Robi to przez telefon, a król Arabii Saudyjskiej płaci rachunki bez zmrużenia powiek. Od czasu rozwodu z byłą śpiewaczką jazzową Sarah Kyolaba mieszka sam. Jego rodzina, składająca się z czterdziestu dziewięciorga dzieci, rozproszyła się po świecie. Ale towarzyszy mu stale straż przyboczna, która ma za zadanie zarówno chronić go jak i pilnować, aby znów nie popełnił jakiegoś szaleństwa.”

Idi Amin (1925–2003) dyktator Ugandy

Autorzy: Pierre Accoce, Pierre Rentchnick, Chorzy, którzy nami rządzą, tłum. Marta Kubiak, Wydawnictwo Test, Lublin 1992, s. 9.

O dzieciach, O rodzinie, O piciu, O pasji

„Nie królom królestwa, ale króle królestwom dani: król nad ludźmi, bóg nad królem wyższy.”

Andrzej Maksymilian Fredro (1620–1679) polski pisarz polityczny

Źródło: op.cit., s. 17

O Bogu

„Bo ja pan! bo ja król!
Wśród zielonych niw i pól!”

Edmund Wasilewski (1814–1846) polski poeta, nauczyciel, piewca Krakowa

Źródło: Krakowiak, 1840

„Światem rządzi Bóg miłosierny albo król-przypadek, trzecie nie istnieje…”

Waldemar Łysiak książka Dobry

Dobry
Źródło: s. 51

O Bogu, O świecie

„Wasz cesarz niższym jest od papieża. Składa przed nim przysięgę. Nasz król ma od Boga swoją koronę i miecz swój, a własne prawa i obyczaj przodków przenosi ponad wszystkie prawa cesarskie.”

Spycimir Leliwita (1300–1352)

w 1357 r. do kanclerza cesarskiego.
Źródło: Paweł Jasienica, Polska Jagiellonów, PIW, Warszawa 1988, s. 247.

O Bogu

„Jego syn przeszedł do historii jako jeden z największych bohaterów ludowych Anglii. Ryszard I, znany jako Lwie Serce, był w każdym calu księciem-wojownikiem. Wysoki, złotowłosy mężczyzna o nieskazitelnej cerze niczego nie miłował tak jak wojny i bitew. Był homoseksualistą i jego małżeństwo z Berengarią z Nawarry nigdy nie zostało skonsumowane. Jego wielką miłością był francuski król Filip, z którym wyruszył na wyprawę krzyżową. (…) Ryszard traktował Anglię głównie jako bank finansujący jego wyprawy krzyżowe. Był jednym z najmężniejszych rycerzy w historii chrześcijaństwa, ale wycisnął z Anglii wszystkie pieniądza. Daleko mu było do bohatera, o którym mówi legenda. W 1191 roku kazał wymordować prawie trzytysięczny garnizon w Acre. Jeden z jego współczesnych twierdził, że Ryszard był wielkim rycerzem, ale jego dusza łaknęła krwi. Zginął wcale nie w czasie wyprawy krzyżowej, ale podczas niewielkiej wyprawy grabieżczej. Został trafiony z kuszy w ramię i wdała się gangrena.”

Ryszard I Lwie Serce (1157–1199) król Anglii

Autorzy: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, tłum. Grażyna Jagielska, Wydawnictwo Prolog, Warszawa 1993, ISBN 8385763058, s. 32–33.

O małżeństwie, O wojnie, O duszy, O historii

„Los komedianta to nie jest bajka! Historycznie biorąc – jedynie Stańczykowi udało się utrzymać stopę życiową na jakim takim poziomie. Ale jego bezpośrednim przełożonym był Król Jegomość, a nie dworskie pachołki.”

Jan Pietrzak (1937) polski satyryk

Cytaty z monologów kabaretowych

O losie, O bajkach

„Król umarł przez potomka: tak się Bogu zdało,
Aby się ku lepszemu w tej Koronie miało.
Nie zostawił potomka, lecz wolność zostawił…”

Zygmunt II August (1520–1572) król polski i wielki książę litewski

O Zygmuncie Auguście
Źródło: Jan Głuchowski, Interregnum, 1572

O Bogu, O wolności

„Niech żyje król!”

Włado Czernozemski (1897–1934)

dokonując zamachu
Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, tłum. Anita i Krzysztof Staroniowie, Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 1998, ISBN 8305129713, s. 16.

O śmierci, O ludziach, O książkach, O wiedzę

„Bóg i król, Kościół i państwo – oto z duszy i ciała wieczna kontrrewolucja…”

Pierre-Joseph Proudhon (1809–1865) francuski polityk i filozof

O Bogu, O duszy

„Król był chory. Ktokolwiek pisze o Franciszku II, nie może zacząć inaczej. Król był znowu chory. A jeśli nawet niezupełnie chory, to w stanie dotkliwej hipochondrii. Jedno tylko trzyma tego cherlawego i histerycznego piętnastolatka przy życiu: starsza o dwa lata namiętna i piękna żona, na którą rzuca się nawet publicznie – co budzi powszechny niesmak – we frenetycznych uniesieniach. Nie mając czym, stara się jej zaimponować choćby okrucieństwem. Organizuje tortury, egzekucje. Patrząc na męczonych i unicestwianych czuje się nareszcie, jako pan życia i śmierci, choć przez chwilę silny. Ona przygląda się krwawym widowiskom z zimnym dystansem. Podniecają ją równie mało, o miłosne paroksyzmy nieletniego męża. Robi jednak dobrą minę do złej gry, bo wie, czego chce – być królową Francji, i manipulując tym zaślinionym szczeniakiem, uzyskać realną, pełną władzę w najpotężniejszym królestwie Europy. Niestety, marzenia rozwiewają się. Król jest hipochondrykiem, tchórzem i fantastą – ale jest też naprawdę chory. Znowu chory. Umiera 5 grudnia 1560 roku, nie ukończywszy siedemnastu lat. Dla Marii Stuart jest to cios straszliwy. Nie, nie o uczucia chodzi – tych nigdy nie było.”

Franciszek II Walezjusz (1544–1560) król Francji

Źródło: Ludwik Stomma, Tadeusz Dominik, Kobiet czar…, Wydawnictwo Książkowe Twój Styl, Warszawa 2000, ISBN 8371631537, s. 111.

O śmierci, O kobietach, O marzeniach, O emocjach

„Umierając, Edward IV mianował Ryszarda Lordem Protektorem Anglii i opiekunem dwóch królewskich synów, z których jeden był dziedzicem tronu. Młodzi książęta zostali porwani w drodze do Londynu, zamknięci w Tower i słuch po nich zaginął. Kości, które mogły być ich szczątkami, odnaleźli dwieście lat później robotnicy naprawiający schody w Tower. Tylko Ryszard miał powody, aby dokonać tego mordu. Po zniknięciu książąt objął tron, ale nie był to koniec jego kłopotów. Szlachta bała się go, wiedząc, że król bez mrugnięcia okiem poświęci tych, którzy mu wiernie służyli. Otruł nawet swoją żonę, królową Annę, ponieważ okazała się bezpłodna.”

Ryszard III York (1452–1485) król Anglii

Autorzy: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, Wydawnictwo Prolog, Warszawa 1993, ISBN 83-85763-058, tłum. Grażyna Jagielska, s. 37.

„Król ten w swoim nowym państwie [w Lotaryngii] więcej zrobił dobrego niż wszyscy królowie Sarmacji nad brzegiem Wisły.”

Stanisław Leszczyński (1677–1766) król Polski

opinia Woltera z 1749

O relacjach, O wieku

„Tu leży najsilniejszy z silnych,
Król wszystkich mędrców i nauczycieli,
Silny jak Synaj, a przecież podnoszący góry,
Wielka pochodnia, która latami dawała nam światło.
W jego dziele „Morze Salomona” i wielu innych.
Jego imię znane jest na całym świecie,
bowiem wychował i rozsławił wielu uczniów.
To on, wielki, cud świata, nasz Pan
Salomon, syna Pana Jechiela Lurii.
12 Kislew roku 5334 (1573) powołany został
do akademii zaświatów,
by tam rozstrzygać o wiedzy i wierze.
Tak spadła korona z naszej głowy.”

Salomon Luria (1510–1573) uczony żydowski, rabin

epitafium umieszczone na macewie na starym cmentarzu w Lublinie. O Salomonie Lurii Źródło: Majer Bałaban, Żydowskie miasto w Lublinie, tnn.pl http://tnn.pl/rozdzial.php?idt=66&idt_r=951&f_2t_rozdzialy_trescPage=2

O wierze, O wiedzę, O świetle, O nauczycielach

„Jego Wysokość król Rumunii.”

Michał I Rumuński (1921–2017) król Rumunii

napis z paszportu brytyjskiego i duńskiego Michała I Rumuńskiego.
O Michale I
Źródło: Tadeusz Pasierbiński, Monarchie świata. Poczet rodów królewskich i książęcych, op. cit., s. 315

„Módlcie się, abym umarł wierny wierze katolickiej. Aby także król wierny tej wierze umarł.”

Tomasz Morus (1478–1535) angielski myśliciel, pisarz i polityk

do tłumu w dniu egzekucji.

O wierze

„Wpatrywałam się w majestat gór, pełna zachwytu – a dusza moja unosiła się nad góry i chmury do stóp Stwórcy, który tyle wdzięków rozlał w przyrodzie, by napawać nimi moje oczy i ducha. Majestat Chrystusa Króla wydawał mi się niepojęty – a jednak czułam, że to wszystko tylko podnóżek stóp Jego, że On ponad wszystko – Król dusz nieśmiertelnych. Niedługo później byłam w Pieninach – u stóp „Orlicy” i „Sokolicy”. Przeżywałam znów chwile podniosłe, pragnęłam mieć skrzydła orła lub sokoła, by wznieść się na szczyty tych gór. Ciału zabrakło skrzydeł – lecz dusza uniosła się w radosnym pieniu do Pana nad Pany, by Go wielbić, kochać, wysławiać w przedziwnych dziełach rąk Jego.”

Leonia Nastał (1903–1940) polska zakonnica

Pisma Sługi Bożej Leonii Marii Nastał siostry Profeski Zgromadzenia Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej w Starej Wsi, t. 3, s. 260–261.

O duszy, O siostrze, Kochać się, Chrystus

„(…) teatr lalek daje szansę (…) metafory, tylko w takim teatrze król może być berłem, a minister rulonem arkuszy papierów. Bo lalki muszą być syntezą wielu elementów. W ten sposób można uruchomić wyobraźnie i skojarzenia u dziecka.”

Czesław Sieńko (1956)

Źródło: „Dziennik Polski”, 9 marca 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/silam.htm

O dzieciach