Poncjusz Piłat był od 26 do 36/37 n.e. rzymskim prefektem Judei, będącej wówczas częścią rzymskiej prowincji Syrii.
Zgodnie z chrześcijańskimi Ewangeliami oraz tzw. świadectwem Flawiusza przewodził procesowi Jezusa Chrystusa i zatwierdził jego wyrok. Szczegóły jego życia przed okresem pełnienia funkcji w Judei nie są znane, a po okresie namiestnictwa dotyczą szeregu legend.
Występująca w Ewangeliach grecka forma zapisu jego personaliów identyczna jest z zapisem osób o pochodzeniu pontyjskim. Według niektórych opinii, imię tego namiestnika – wbrew powszechnemu poglądowi – brzmi Poncjusz , nie zaś Piłat , które faktycznie było jedynie przydomkiem.
Główne źródła do losów historycznego Piłata to: Dawne dzieje Izraela i Wojna żydowska Józefa Flawiusza, tekst Filona z Aleksandrii Poselstwo do Gajusza oraz Nowy Testament. Z pomniejszych należy wymienić Historię Kościelną Euzebiusza z Cezarei i Roczniki Tacyta. Wikipedia
Odparł Piłat: „Com napisał, napisałem”.
Źródło: J 19:19–22.
„Czy Ty jesteś Królem Żydowskim?”
do Jezusa.
Źródła: Mt 27:11, Mk 15:2, Łk 23:3, J 18:33.
„Ja nie znajduję w Nim (w Jezusie) żadnej winy.”
Źródło: Łk 23:4, Łk 23:14, Łk 23:22, J 18:38, J 19:6.
cytat używany w późniejszych czasach do podkreślania, że wszelka władza pochodzi od Boga.
Źródło: J 19:10–11.
