Cytaty na temat szok

Zbiór cytatów na temat szok, mienie, magazyn, mówić.

Cytaty na temat szok

Kolacja u Pascala

„A zresztą… małoż to bywa
Na świecie różnych wypadków?
Może się jednak zmienimy?
Adieu, Madame. Bądź szczęśliwa,
Kiedy się znów zobaczymy?
P. S.
Ukłony dla pięknych pośladków”

Julian Tuwim (1894–1953) polski poeta

Wiersze i aforyzmy, Jarmark rymów
Źródło: List do kobiety, s. 355

O kobietach

„Postrzegam futbol jako sztukę przez duże „S”, a piłkarze są dla mnie artystami.”

Cristiano Ronaldo (1985) piłkarz portugalski

„Fascynuje mnie ten patos spojrzenia.”

Antoni Regulski

Kolacja u Pascala

„Zdaje mi się, że to wzmożenie, to potworne zagęszczenie przeżycia wobec nawet (czy właśnie) najobojętniejszego, najbanalniejszego zjawiska, to odkrycie, że ono j e s t – więcej – że malarz odkrywa je jak jakieś ens realissimum – to jest właśnie istotą malarstwa i jego sensem.”

Józef Czapski (1896–1993) polski malarz i pisarz

Patrząc
Źródło: s. 386 [Konieczność i łaska, 1973]

O malarstwie, Sens

„Dynamit: w z r u s z a j ą c y wynalazek Nobla.”

Antoni Regulski

Kolacja u Pascala

„Ja bardzo przepraszam… tak sobie słucham, co Panowie tutaj mówią… Muszę przyznać… poruszyli Panowie takie bogactwo tematyczne, że aż s t r a c h… znaczy nie s t r a c h w tym rozumieniu, że n i e m o ż n a, ale raczej podziw, że – można…”

Kazimierz Rudzki (1911–1976) polski aktor i pedagog

Cytaty z monologów kabaretowych, Uwagi na marginesie (listopad-grudzień 1971)
Źródło: Jan Pietrzak, Co jest grane, panie Janku... Wywiad Andrzeja Romana, Warszawa 1992, s. 26.

O bogactwie

„Zawsze przeczuwałam, że aktorstwo to nie jest zawód dla mnie. Wolę być sobą. Zagrać dobrze tę najważniejszą rolę: swoje życie. To też powinna być sztuka przez duże S.”

Lucyna Winnicka (1928–2013) polska aktorka i dziennikarka

Źródło: Paweł T. Felis, Lucyna Winnicka nie żyje, wyborcza.pl, 23 stycznia 2013 http://wyborcza.pl/1,75475,13279001,Lucyna_Winnicka_nie_zyje.html#BoxSlotII3%20img#ixzz2ImbyWSx7

O życiu, O sztuce

„Najpierw następuje szok, który paraliżuje całe społeczeństwo. Zamach stanu, bombardowania, wojna, krach ekonomiczny. A kiedy społeczeństwo zostanie przez ten szok sparaliżowane, niezwłocznie pojawiają się chicagowscy chłopcy albo ich uczniowie i kładą na stole swoje uniwersalne recepty: otwarcie gospodarki, deregulacja, prywatyzacja, obniżenie podatków. Jeżeli mimo szoku ktoś zaprotestuje, to albo trafia za kraty – jak w Chile czy Argentynie – albo dostaje łatkę komunisty, więc zamiast brać udział w debacie gospodarczej, musi się tłumaczyć ze zbrodni Stalina i Mao. Dzięki temu fundamentaliści rynkowi ze szkoły chicagowskiej mogą całkiem bezkarnie przedstawiać siebie jako jedynych obrońców wolności i wmawiać wszystkim, że jedyną ekonomią rynkową jest ekonomia rynkowego fundamentalizmu.”

Naomi Klein (1970) dziennikarka i pisarka kanadyjska

Źródło: polityka.pl, 1 grudnia 2008 http://www.polityka.pl/swiat/rozmowy/275298,1,rozmowa-z-autorka-ewangelii-antyglobalizmu.read

O wojnie, O wolności

„Prawem ludzkości jest s o l i d a r n o ś ć, konsekwencją której jest internacjonalizm.”

Errico Malatesta (1853–1932) włoski myśliciel polityczny, anarchista

Patriotyzm

„Wyobraźcie sobie dyskusję na temat obywatelskiego projektu ustawy o przymusowej kastracji księży. Albo na temat ustawowego zakazu operowania raka prostaty z trzema tylko wyjątkami (groźba śmierci mężczyzny, amputacji penisa i całkowitej impotencji), w których i tak lekarz, powołując się na klauzulę sumienia, mógłby odmówić mężczyźnie leczenia (o znieczuleniu nie wspominając). Lub o wycofaniu z aptek viagry, która zwiększa ryzyko zawału, a przecież nieodpowiedzialni panowie łykają ją jak dropsy.
Nie do pomyślenia, prawda? To byłby szok. Jednak taka właśnie jest codzienność kobiet.”

Eliza Michalik (1976) polska dziennikarka

Źródło: Czarny protest. Zmiećmy samozwańczych władców kobiet http://wyborcza.pl/magazyn/1,124059,20771946,czarny-protest-zmiecmy-samozwanczych-wladcow-kobiet-michalik.html#BoxGWImg, wyborcza.pl, 1 października 2016.

O śmierci, O kobietach, O prawdzie

„Świadomość odmienności płci pojawia się u dziecka między 2. a 3. rokiem życia. W wieku 3–4 lat pojawia się świadomość ról płciowych. To dzieci odgrywają już w swoich zabawach, np. dobierając odpowiednie dla płci zabawki. Przedszkolak już wie, że są różnice między chłopcem a dziewczynką. Jeśli chłopiec miał założoną sukienkę, to może się to odbić niekorzystnie na jego psychice. Mógł przecież zostać wyśmiany przez inne dzieci, czyli ośmieszony wśród rówieśników i przez to przeżyć uraz. Powie to w domu, rodzice przeżyją szok. Zaburzy to jego tożsamość, bo będzie tkwiło w jego pamięci.”

Zbigniew Lew-Starowicz (1943) polski lekarz, ekspert seksuologii

Źródło: Sekslekcje nie dla przedszkolaków, fakt.pl, 11 grudnia 2013 http://www.fakt.pl/prof-zbigniew-lew-starowicz-o-gender-dla-faktu,artykuly,433687,1.html

O dzieciach, O domu, O rodzicach, O wieku

„Pomijając problem wieloznaczności wypowiedzi gen. Sosnkowskiego, nie należy jednak zapominać również o fakcie stwierdzonym przez J. Nowaka („Kurier z Warszawy”, Londyn 1978. s. 436), że „Zarówno Tatar w Londynie, jak i Okulicki w Warszawie pchali się do powstania – każdy na swój sposób – kierując się odmiennymi, a nawet przeciwstawnymi motywami. Obaj jednak w chwili, gdy zapadły decyzje, zajmowali kluczowe stanowiska sztabowe za zgodą i wiedzą gen. Sosnkowskiego jako Naczelnego Wodza.””

Stanisław Salmonowicz (1931) polski historyk

Powstanie warszawskie z perspektywy półwiecza
Źródło: s. 38.

O historii, O problemach, O decyzjach, O zapominaniu

„Sejmowi chuligani, Schleswig-Holstein typu Deutschland, i jak nic, ciągle na prochach „dziennikarz” Nitras z przyrośniętą do łapki komórką, wyładowują frustracje po nieudanej „okupacji” sali plenarnej, teraz zastępczo, poza salą sejmową. S-H typ Deutschland rozbija cudze wykłady na mieście, popisując się ubecką wiedzą o podziemiu antykomunistycznym, a Nitras szuka męczeństwa w kuluarach. Nitras stanowczo szuka guza, ale wszyscy go już tylko z politowaniem lekceważą.”

Krystyna Pawłowicz (1952) polska polityczka, prawniczka

o posłance Joannie Scheuring-Wielgus i pośle Sławomirze Nitrasie. Źródło: Dwoje posłów podpadło Pawłowicz. O posłance Nowoczesnej pisze „Schleswig-Holstein typu Deutschland” https://www.wprost.pl/kraj/10040315/Dwoje-poslow-podpadlo-Pawlowicz-O-poslance-Nowoczesnej-pisze-Schleswig-Holstein-typu-Deutschland.html, wprost.pl, 26 stycznia 2017.

„Ja mam ambicję, by Śląsk nie tylko popierał bilans handlowy Państwa, by był wielką retortą, produkującą dobra materialne, ale by jak najrychlej do ogólnego dorobku kultury polskiej wniósł wszystkie istniejące już walory swej kultury, by i w tym zakresie był elementem twórczym, by na nas, tu na Śląsku reszta polskiego narodu patrzyła nie tylko jako na twardych pracowników hut i kopalń, ale i wielki rezerwuar sił narodowych i kulturalnych. (Źródło: R. Lutman: Życie kulturalne Śląska w latach 1926–1936. „Zaranie Śląskie” R. XIII, 1936, z.3, s.150))”

Michał Grażyński (1890–1965) polski działacz polityczny, instruktor harcerski

O życiu

„W szybkiej wymianie myśli, często półtonami, wytyczamy położenie, określamy pozycję, w jakiej znaleźliśmy się. Nauczono nas brać wszystko dosłownie, oduczono myślenia „z tolerancją”. Nauczono nas przywiązywać znaczenie do słów, a nie do s e n s u. Oduczono poszukiwania sensu, myląc słowami ślady rozsądnych poszukiwań. Cały dziewiętnasty wiek nie robił nic innego, jak tylko uczył ludzi przywiązywania znaczenia do słów, wypowiadanych przez wielkie umysły z większym lub mniejszym poczuciem odpowiedzialności. Zabrnęliśmy w ciemny scholastycyzm, który doprowadził do największego, być może, paradoksu naszych czasów: pokolenie wychowane w kulcie rzeczywistości, zatraciło zupełnie jej poczucie. Człowiek dzisiejszy jest w większości wypadków barografem. Jak barograf notuje zmiany ciśnienia, nie wiedząc i nie rozumiejąc sensu zjawisk, których jest wykładnikiem, tak człowiek notuję tę rzeczywistość, nie zdając sobie głębiej sprawy z tego, co się dzieje. Notuje się rzeczywistość w postaci strachu, cierpienia, beznadziejności, chwilowego odprężenia, przypływu nadziei. Ale krzywa tych zmian to tylko rezultat, to nie rzeczywistość, nie jej istota i sens. Sous savez, Saint-Beuve powiedział gdzieś: Il faut subir son tempa, pour agir sur lui. Trzeba znieść (jak ból, jak mękę) swą epokę, by na nią oddziaływać. Ale nie we śnie, nie w narkozie. Są operacje, których nie wolno robić ze znieczuleniem, nawet miejscowym. Naszej epoki nie wolno operować, usypiając się optymizmem i idealizmem – w y j ą t k o w o ś c i ą. Bo coraz bardziej zaczyna chodzić nie tylko o prawa człowieka, ale o człowieka w ogóle.”

Andrzej Bobkowski (1913–1961) polski pisarz i przedsiębiorca emigracyjny

12 sierpnia 1943.
Szkice piórkiem

O bólu, O ludziach, O strachu, O poszukiwaniu

„Student otwiera drzwi profesora Rawickiego. Widzi, że nie ma profesora i mówi: „Znów nie ma tego s…a”. Wtedy zza szafy dobiega głos profesora: „Pan chyba zapomniał, że na uczelni używa się terminów naukowych, a nie rodowych”.”

Lech Falandysz (1942–2003) polski prawnik

Źródło: Znał życie i używał go. Wspomnienie o Lechu Falandyszu, edukacjaprawnicza. pl, marzec 2004 http://www.edukacjaprawnicza.pl/index.php?mod=m_artykuly&cid=2&id=303

O życiu, O wspomnieniach

„Faktyczny charakter granic znów zaczął się zmieniać – i tu również demokracja zaczyna odgrywać nieoczywistą rolę. W latach 90. rozwój demokracji wiązał się z tym, że otwieramy świat. Dziś demokratyzacja może sprzyjać jego zamknięciu. Słyszymy coraz donośniejsze głosy tych, którzy chcą dokładnie wiedzieć: gdzie jest granica, komu wolno ją przekroczyć, kto jest przepuszczany, a kto nie. To staje się bardzo ważne, także z punktu widzenia lęku przed zależnością od świata na zewnątrz. Wcześniej sądziliśmy, że jak będziemy współzależni gospodarczo, to nikt nie będzie miał interesu w tym, żeby wszczynać wojnę. Szok tego kryzysu uświadomił nam, że jeśli pojawi się jakiś problem, to bardzo trudno na niego zareagować – właśnie dlatego, że jesteśmy ze sobą wzajemnie powiązani i zależni od siebie. Niemniej sądzę, że kraje takie jak Stany Zjednoczone, Chiny, Indie mogą przetrwać nawrót do jakiejś formy „suwerennej demokracji.””

Iwan Krystew (1965)

W Europie powrót do demokracji suwerennej oznacza koniec Unii Europejskiej. Źródło: debata Sławomira Sierakowskiego, Krastew, Kwaśniewski, Randeria, Snyder: It's the final countdown!, krytykapolityczna.pl, 10 października 2014 http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/wybory-europy/20141010/krastev-kwasniewski-randeria-snyder-its-final-countdown

O świecie, O demokracji, O charakterze, O problemach

„Cedar Rapids, miałem sen tej nocy. Czy chcecie o nim usłyszeć? Pytam, czy chcecie o nim usłyszeć?! Tonąłem w morzu alkoholu. Fale wyrzuciły mnie na plażę kokainy. Niebo było zrobione z LSD. A każde drzewo było marihuaną! Niestety zatrzymały mnie gliny. Ale nie aresztowali mnie. Zamiast tego ssali mojego fiuta! I było to tak piękne, że aż Bóg zstąpił z niebios i powiedział do mnie: „Marilynie Mansonie, nie będziemy dłużej literować słowa Bóg B-Ó-G!” Zapytałem, jak więc chcesz je literować, Boże? A on odrzekł: „Powiedzcie D! Powiedzcie R! Powiedzcie U! Powiedzcie G! Powiedzcie S!””

Marilyn Manson (1969) kontrowersyjny muzyk amerykański

I jak literuje się Bóg?
I had a dream last night Cedar Rapids. You wanna hear that dream? I said do you wanna hear that dream?!? I was drownin' in a sea of liquor. And I washed up on a beach made of cocaine. The sky was made of LSD. And every tree was made of marijuana! But the cops pulled me over. But they did not arrest me. Instead they sucked my DICK! And it was so beautiful that God came down from heaven. He said to me, "Marilyn Manson, we will no longer spell the word 'God' G-O – D!" I said, "How do you wanna spell it, God?" He said, "Gimme a D! Gimme an R! Gimme a U! Gimme a Geeeee! GIVE ME AN S!" And what does that spell? (ang.)
wypowiedź przed piosenką I don't like the drugs.

O Bogu, O snach, O drzewach

„Pierwszy skok w przeszłość zawsze powoduje pewien szok temporalny. Przeszłość jakoś zawsze wydaje się człowiekowi bardziej śmierdząca i bardziej chaotyczna niż oczekiwał.”

Robert Silverberg (1935) amerykański pisarz fantastyki naukowej

Prądy czasu

O przeszłości

„Nigdzie w żadnej dziedzinie człowiek nie ma do czynienia z zagadnieniami innymi jak tylko tymi, jakie sam dla siebie działalnością swą stwarza i rozwiązuje. Materializm dziejowy czyni tę bezwiedną pracę – świadomą, ukazuje nam, że wszędzie i zawsze w całym naszym życiu mamy do czynienia z ludzkimi problemami, z wynikami naszej całej działalności, tym samym: – z zagadnieniami, które sam człowiek rozwiązać m u s i, których nic prócz niego samego nie rozstrzyga. Materializm dziejowy wyklucza raz na zawsze wszelkie ideologiczne, fetyszystyczne substancjalizacje naszej bierności: czy nazywają się one bóstwem, czy ideą, czy bardziej skromnie.”

Stanisław Brzozowski (1878–1911) polski pisarz i filozof

Idee. Wstęp do filozofii dojrzałości dziejowej (1910)
Źródło: Materializm dziejowy jako filozofia kultury. Program filozoficzny

„Szukanie prawdy jest kwestą rozumu.”

Antoni Regulski

„Dzień, w którym nic nie zrobiłem, ale miałem przyjemną rozmowę z M. S. i widziałem ciepłą twarz O. B., i dlatego nie uważam go za stracony.”

Ryszard Kapuściński (1932–2007) polski reportażysta, dziennikarz, pisarz i publicysta

z Warszawy, 1987.
Lapidaria

„Jan Rokita to jest taki młodszy brat, który zawsze ma zły humor i który zawsze dokucza. Ale musimy to wybaczyć, bo wiadomo, że jest ten szok powyborczy cały czas silny w Platformie Obywatelskiej.”

Przemysław Gosiewski (1964–2010) polski prawnik i polityk

Źródło: Program I Polskiego Radia, 14 lipca 2006

O czasie

„Czasu brak na głupoty, trzeba brać się do roboty.
Driny, faja, to jest to!
Parkiet, barek, twój „kanarek”.
Jedną noc mamy tylko,
Nosek przypudrujmy szybko.
Nagie ciało to mój szpan,
Każde oczy szok zamroczy.”

Doda (1984) polska piosenkarka (Doda; Doda Elektroda)

Cytaty z piosenek Dody, Z zespołem Virgin, Ficca
Źródło: Piosenka na imprezę

O głupocie, O czasie, O nocy

„Tomasz Lis raz się przecież przyznał, że korzystał z pomocy importującej do Polski ropę spółki J&S. Rosjanie podstawiali mu samolot, żeby zdążył na jakiś mecz. O czym to świadczy?”

Marek Król (1953) dziennikarz polski, działacz polityczny

Źródło: Żyję w kraju lemingów, „Uważam Rze”, 12 września 2012.

O pomocy

„Często do mnie przychodził i najbardziej zapamiętam to, że za każdym razem ganił mnie za to, że palę papierosy. Dbał o zdrowie, kondycję fizyczną, więc trudno mi uwierzyć, że mógł targnąć się na swoje życie, powiesić na sznurku we własnym biurze. Szok.”

Krzysztof Jackowski (1963) polski jasnowidz

o Andrzeju Lepperze. Źródło: „Lepper ganił mnie za papierosy, nie poszedłby na sznur”, wp.pl, 5 sierpnia 2011 http://wiadomosci.wp.pl/kat,1329,title,Lepper-ganil-mnie-za-papierosy-nie-poszedlby-na-sznur,wid,13665182,komentarz.html

O życiu, O zdrowiu

„Psychoanaliza straciła na znaczeniu nie tylko w sferach burżuazji, ale w nauce, podobnie jak inne uniwersalne pseudonaukowe dogmaty. Kompleksy seksualne przestały być tabu. Już wiele lat temu śmiało poruszyła te zagadnienia „Lolita” Nabokova, którego przyjaciele nazywają Nawznakow. Zahamowania i wstydliwość seksualna ustąpiły miejsca obowiązującej w prozie, teatrze i filmie najbrutalniejszej świniologii i ekshibicjonizmom. Nagość nigdy nie była nieprzyzwoita. Ale nie tylko dla ludzi starszego pokolenia krępujące jest oglądanie stosunków erotycznych na ekranie filmowym, bo gdy kończy się szok, zaczyna nuda. Ostatecznie ilość kombinacji erotycznych i pozycji, i stanowisk jest dość ograniczona w porównaniu z możliwościami intelektualnymi.”

Antoni Słonimski (1895–1976) polski poeta, felietonista, dramatopisarz, satyryk, krytyk teatralny i działacz społeczny

Alfabet wspomnień
Źródło: s. 32

O ludziach, O nauce

„Istotną cechą obecnego kryzysu finansowego jest to, że nie został on spowodowany jakimś zewnętrznym wstrząsem jak np. szok naftowy (OPEC) (…) ten kryzys został wywołany przez sam system.”

George Soros (1930) amerykański inwestor giełdowy, jeden z założycieli Fundacji im. Stefana Batorego

Źródło: The Crisis And What To Do About It, „New York Review of Books”, 4 grudnia 2008.

„S o l i d a r n o ś ć jest prawem.”

Errico Malatesta (1853–1932) włoski myśliciel polityczny, anarchista

Egalitaryzm

„Wybrałam już sobie chłopaka na medal,
Z nim jestem po słowie,
Nikomu go nie dam.
Przystojny, niegłupi, szeroki gest ma,
Na wiosnę mi kupił WSK.
W jak wiosna, S jak Stach,
K jak kocham Stacha wiosną,
WSK, och, WSK.
W tej maszynie wszystko gra,
to podoba się dziewczynie,
WSK, och, WSK.”

Edward Fiszer (1916–1972) poeta polski

Źródło: W jak wiosna, piosenka z rep. Danuty Rinn

O grach, O wiośnie, Chłopak, Kochać się

„Perfumy mają zapachy w nosie.”

Antoni Regulski

„Ananas: jednostka edukacji.”

Antoni Regulski

Kolacja u Pascala

„W książce przytaczam tylko wstrząsającą opowieść, jak „ojciec” śpiewaka S. zakatował dwie żydowskie dziewczynki, jak potem ze swoją bandą zgwałcił i zamordował Żydówkę ukrywającą się w lesie. Ale była też historia taka, jedna z wielu, o których nie napisałem: młoda, piękna Żydówka ucieka z dwójką małych dzieci z transportu pod Białobrzegami. Znali ją, wszyscy to podkreślali. Idzie do lasu, a za nią chłopaki z kijami, w jej wieku. Żydówka mogła mieć dwadzieścia trzy lata, jedno dziecko cztery, drugie trzy. No i dwudziestu chłopaków zatłukło ich kijami, dla samej przyjemności, nikt z tego nic nie miał.”

Andrzej Bieńkowski (1946) polski malarz

Źródło: Nikt mi nie przybył, rozmowa Małgorzaty Borczak i Ewy Sławińskiej-Dahlig, „Nowe Książki” 2008, nr 3, s. 9; cyt. za: Jan Tomasz Gross, Złote żniwa. Rzecz o tym, co się działo na obrzeżach Zagłady Żydów, współpraca I. Grudzińska-Gross, wyd. Znak, Kraków 2011, s. 105.

O dzieciach, O przyjemności, O książkach, O historii

„Gdy biedne, czarne przedmieścia wielkich amerykańskich miast zawyły z radości, gdy przeważnie lewicowo-liberalni studenci zatańczyli w korowodzie zwycięstwa, konserwatywna, tradycyjna Ameryka przeżyła szok i rozczarowanie. Jej prezydentem, głową największego na świecie mocarstwa został kumpel lewackiego terrorysty Williama Ayersa, polityk uważany przez republikańską prawicę za czarnoskórego kryptokomunistę. (…) Teraz, głosami swoich wyborców, Obama, czarny mesjasz nowej lewicy, zgniótł kandydata republikanów Johna McCaina. Już niedługo Ameryka zapłaci wysoką cenę za ten grymas demokracji. Jak powiedział mój klubowy kolega poseł Stanisław Pięta, Obama to nadchodząca katastrofa, to koniec cywilizacji białego człowieka. Oby się mylił.”

Artur Górski (polityk) (1970–2016) polski politolog, polityk

8 listopada 2008 z trybuny sejmowej po wyborze Baracka Obamy na prezydenta USA. Źródło: Sprawozdanie stenograficzne z 28 posiedzenia Sejmu VI kadencji http://orka2.sejm.gov.pl/Debata6.nsf/cf6cd6bc70d259a4c125738c004d6617/61f2c96b9b79649ac12574f90030707a?OpenDocument

O rozczarowaniu, O demokracji

„Zmiany wywołujące (…) kataklizm ontologiczny (…) możemy nazwać s k o k a m i j a k o ś c i o w y m i, zapożyczając formułę z dialektyki Heglowskiej, która głosi, że nagromadzenie ilościowe powoduje „przemianę jakości.””

Mario Vargas Llosa (1936) pisarz peruwiański

Listy do młodego pisarza

„To był szok. Szczególnie dla mojej rodziny. Zresztą nie tylko dla mojej, bo właśnie wychodziłam za mąż. Przyszli teściowie z niepokojem patrzyli na to, że skandalizująca kobieta dostaje się do ich rodziny. A że byli to ludzie z wielką klasą, nie skomentowali tego. Było wokół tego tyle szumu, że żałowałam, iż zdecydowałam się na tę scenę. Choć Kardiogram nie epatował seksem i dziś nikt nie zwróciłby uwagi na taki kilkusekundowy epizodzik. Grałam żonę, która zdradza męża. Jest w swoim związku bardzo nieszczęśliwa i otwiera się dopiero przy kochanku. Trzeba było to jakoś pokazać, więc ten mój nagi biust był usprawiedliwionym zabiegiem artystycznym. Pamiętam, z jakim szacunkiem, wręcz pietyzmem podchodziła do kręcenia tej sceny ekipa. Reżyser powiedział: „Dziś mamy takie specjalne zdjęcia, wszyscy muszą wyjść, zostaje tylko operator.””

Anna Seniuk (1942) aktorka polska

To było niczym jakieś misterium – oczekiwanie w skupieniu, aż aktorka będzie gotowa, by wykazać się taką odwagą. jako pierwsza polska aktorka pokazała w filmie biust. Źródło: „Twój Styl”, 4 stycznia 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/26345

O kobietach, O ludziach, O seksie, O kochankach

„Myślę, że zegar to strata czasu.”

Antoni Regulski

O myślach, O czasie, O myśleniu

„Niemal wszystkie kraje, niemal wszystkie grupy społeczne czy etniczne przeżyły w ciągu tego ćwierćwiecza szok zasadniczej zmiany swojej relacji z przeszłością.”

Pierre Nora (1931)

Źródło: wywiad udzielony Jackowi Żakowskiemu, cyt. za: Magdalena Nowicka, Rachunek wystawiony historii, „Wiedza i życie”

O życiu, O historii, O wiedzę, O relacjach

„W roku 1907 był świadkiem skutecznego napadu bojówki PPS na kasę fabryki „Poręba” pod Zawierciem. Było to w dniu wypłacania pensji pracownikom, w większości prostym robotnikom, których interesów rzekomo bronili socjaliści(…) Jacek Kuroń z aprobatą opisuje („Wiara i wina, do i od komunizmu”, 1990, s. 6–7) jak to jego stryjeczny dziadek, Władysław Kuroń, pseudonim partyjny „Julek”, działając w okolicach Zawiercia, w ramach rewolucji 1905 r., dzielnie zdobywał pieniądze na potrzeby organizacyjne PPS, dokonując tzw. ekspropriacji na burżujach. (…) To, co dla Kuronia było dowodem patriotycznego bohaterstwa, dla mojej rodziny było przejawem pospolitego bandytyzmu (…) Socjaliści uważają, że trzeba zabrać bogatym, by mieć na swoja działalność polityczną. Narodowcy zaś uważają, że trzeba sumienną pracą zarabiać na chleb i opodatkowywać się na cele patriotyczne.”

Maciej Giertych (1936) polski polityk narodowy

wspomnienia ojca Jędrzeja Giertycha przytoczone przez Macieja Giertycha.
Źródło: Z nadzieją w przyszłość

O pieniądzach, O wierze, O przyszłości

„Cztery etapy smutku. Pierwszy to szok. Potem przyszło zaprzeczenie. To trwało aż do dzisiejszego ranka. Dziś ruszamy do następnego etapu. Gniew. Kiedy nadejdzie pogodzenie się?”

Paullina Simons (1963) pisarka

Tatiana i Aleksander

O gniewie

„Wersja, że do gdyńskiej tragedii doszło dlatego, że jeden [S. Kociołek] wzywał do podjęcia pracy, a drugi [Z. Kliszko] kazał strzelać, ma twarde życie ale kruche podstawy. Oczywiście, chaos w funkcjonowaniu ogniw władzy, całkowicie zaskoczonej charakterem i skalą wydarzeń, był wielką biedą. Jednakże naiwne jest mniemanie, że tam i wówczas słuchano jeszcze polityków, że przemówienie telewizyjne, w którym broniono podjętych decyzji gospodarczych, mogło ukształtować nastroje. Naiwne jest domniemanie, że to politycy na Wybrzeżu dowodzili wojskiem, siłami MSW. W Gdyni, czy w Szczecinie.”

Stanisław Kociołek (1933–2015) polityk polski

Źródło: Iwona Janczewska-Altyńska, Kontralfabet dla Kisiela, Aviation Books Ltd., Warszawa 1990, s. 34.

O życiu, O charakterze, O decyzjach, O sile

„Czasami myślę, rzekł gramatyk.”

Antoni Regulski

Kolacja u Pascala

O myślach, O myśleniu

„Jesce sie na niebie nie ukazáł cyrwóny krziz
jesce dym s kumina zanosiył suplike o dobry cas
a juz cysárka poganianá madziarskiym bicym
traciyła sie kasi za wiyrchami za ubocami
ka Najáśniyjsy podkryncáł wonsa
ráz na pokój ráz na wojne
jaz postawiył na ostre”

Jerzy Maria Kiersztyn (1942)

Źródło: Jesce do dziśka

O wojnie, O pokoju

„Zadanie myśliwego: t r o p o s f e r a.”

Antoni Regulski

Kolacja u Pascala

„W Izraelu, niemalże na moich oczach, zastrzelono dziewczynę. Muzułmankę, która pod Ścianą Płaczu rzuciła się z nożem na modlącego się Żyda. Tam nikt się nie zastanawia: egzekucja następuje od razu. Drugi szok przeżyłam w Indiach. Znajomy, który nas tam gościł, wyjątkowo wolno jeździł – co nas zdziwiło, bo tam wszyscy pędzą jak wariaci. Zapytaliśmy więc, dlaczego? Okazało się, że kiedyś chłop, którego mijał jadąc szosą, rzucił mu pod koła dziecko. Po prostu: nie miał pieniędzy, żeby wyżywić kolejną gębę w rodzinie, więc się jej pozbył. I sprawa nawet nie trafiła do sądu! Zresztą w Indiach szokuje nawet sposób, w jaki ludzie podróżują. Do autobusu mieści się chyba setka ludzi: uwieszeni z boku, z tyłu, na dachu, z tobołkami i kurami…”

Anna Mucha (1980) aktorka polska

Źródło: Anna Mucha - Od karalucha do... Marleny Dietrich http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/826/Anna-Mucha-Od-karalucha-do-Marleny-Dietrich.html

O dzieciach, O ludziach, O rodzinie, O wariatach

„Czysta określa świadomość.”

Antoni Regulski

Kolacja u Pascala

„Powiem otwarcie. Dla nas wszystkich był to szok. To, co stało się w sezonie 2000/2001, zmieniło życie Adama Małysza, moje i wielu innych osób, które współpracowały z Adamem. Wówczas nasze życie zmieniło się o 180 stopni. Wyniki, które osiągnął Adam – nie ukrywam – były dla nas szokiem. Zostało złamanych bardzo dużo barier psychicznych. Pokonywaliśmy granice niemożliwości, które wcześniej nawet nam się nie śniły.”

Apoloniusz Tajner (1954) polski narciarz klasyczny, trener

Źródło: Dziesięć lat temu sukcesy Adama nas zaszokowały, sportowefakty.pl, 21 marca 2011 http://www.sportowefakty.pl/zimowe/2011/03/21/dziesiec-lat-temu-sukcesy-adama-nas-zaszokowaly-rozmowa-z-ap/

O życiu, O sukcesie

„Niewielu jest w Polsce artystów, którzy godzą Sztukę przez duże „S” z dużymi dochodami. To są ci, którzy zapracowali sobie latami na swój sukces.”

Jan Jakub Należyty (1964)

Źródło: Maryla Pawlak-Żalikowska, Jan Jakub Należyty: Trzeba być akwizytorem własnego talentu, „Gazeta Współczesna” nr 62 online, 31 marca 2011 http://www.podlaskie.strefabiznesu.pl/artykul/jan-jakub-nalezyty-trzeba-byc-akwizytorem-wlasnego-talentu-54617.html

O sukcesie

„Paris Hilton zaprzecza, jakoby miała spać z aktorem Tomem Sizemorem. Paris powiedziała: „To nieprawda! Jeszcze nawet nie doszłam do litery S.””

Conan O'Brien (1963) komik amerykański

Źródło: Conan O’Brien – gadki wybrane XI http://www.joemonster.org/art/5252/Conan_O_Brien_gadki_wybrane_XI

„„S” powinna być apolityczna i walczyć o obronę praw pracowników. Na tym polu jest wiele do zrobienia, bo są takie miejsca jak sieci handlowe, gdzie pracodawca pomiata ludźmi jak w XIX wieku. Na bliskich związkach „S” z partią prosty człowiek nic nie zyska. Skorzystają co najwyżej działacze, z których wielu siedzi na stołkach już od 20 lat i oderwało się od życia. Interesuje ich tylko dalsze wygodne funkcjonowanie, kasa i tych kilka minut sławy, które zapewnią im politycy.”

Jerzy Wartak (1947–2018)

Źródło: Józef Krzyk, To nie „S” gwizdała na Tuska, wyborcza.pl, 23 września 2010 http://wyborcza.pl/1,76842,8416421,To_nie__S__gwizdala_na_Tuska.html

O wieku

„Błazeństwo było, jest i będzie wpisane w zawód aktora, a dobre aktorstwo to istotnie penetracja ludzkiej natury. Oczywiście dziś nikt na drzwiach gospody nie pisze, że „psom, Cyganom i aktorom wstęp wzbroniony”. Zmienił się społeczny status tego zawodu, ale istota jest od starożytności ta sama, Wyspiański pisał, że aktorów „na to powołano, by biorąc na się maskę i udanie, mówili prawdy ludzkiej przykazanie”. Istnieje jednak (…) w każdej twórczości sztampa, chałtura, kicz, które sztuką przez duże S nie są, ale nie zajmujmy się tym. Jest tyle arcydzieł, które nas uwznioślają, że życie jest zbyt krótkie, by je poznać. Błazeństwo może być mądre i wielkie. Nie widzę go w głupkowatych telewizyjnych kabaretach, lecz np., w komedii dell'arte, która wyostrzała spojrzenie na ludzką naturę, wyśmiewała wady piętnowała głupotę, leczyła poprzez śmiech. Mądry błazen więcej powie o życiu niż aktor bez poczucia humoru. Teatr bez dystansu, bez szczypty szaleństwa, symbolicznego traktowania życiowych perypetii jest nudny i nie porywa – nie zdziera masek, za którymi wygodnie na co dzień się chowamy.”

Bożena Adamek (1952) polska aktorka

Źródło: „TV Sat Magazyn” nr 11/11.2008 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/62554.html

O życiu, O głupocie, O naturze, O śmiechu

„Saszenko piszę tylko w transkrypcji polskiej, przez „sz”, a nie „s” z dzióbkiem. Nieraz dostało mi się za to w Internecie. Ale nie zamierzam się uginać. Od pokoleń nazywamy się Saszenko.”

Ewelina Saszenko (1987)

Źródło: Marcin Kowalski, Bitwa na polskie głosy, wyborcza.pl, 17 lipca 2012 http://wyborcza.pl/duzyformat/1,127380,12144800,Bitwa_na_polskie_glosy.html

„J. M. Ciechanowski, „Powstanie Warszawskie”, Londyn 1971 (i późniejsze wydania, w tym krajowe za zezwoleniem cenzury), który swoje stanowisko tylko nieco inaczej wystylizował w nowej publikacji „Na trupach tragedii. Powstanie Warszawskie 1944. Wybór dokumentów z komentarzem”. Warszawa 1992. Dzisiejsze poglądy autora najpełniej oddaje zdanie na s. 51 o „trzeciorzędnych przywódcach”, którzy w 1944 r. kierowali sprawami polskimi. Nie zaprzeczając solidności wielu ustaleń źródłowych J. M. Ciechanowskiego, należy podkreślić, iż autor przedstawił genezę Powstania ze specyficznego punktu widzenia Anglosasów, kierując cały ogień krytyki na stronę polską, a ignorując nieraz przyczyny, dla których zapadały takie a nie inne decyzje po stronie polskiej. W ten sposób uzasadniał najgorsze (antypolskie), rodem jeszcze z XVIII i XIX w., stereotypy anglosaskie o Polsce jako kraju niepoprawnych i niepoważnych romantyków, którzy zawsze są sami sobie winni. Te stereotypy odegrały dużą rolę w mentalności otoczenia Roosevelta i Churchilla, a także w biegu spraw polskich. (…) Dodajmy, że J. M. Ciechanowski wielokrotnie zarzucał polskim politykom brak realizmu. Na czym miał polegać ten realizm – poza ewentualnie upokarzającą kapitulacją wobec Stalina – autor ten, piszący w wiele lat po Układzie Jałtańskim, nie wyjaśnił.”

Stanisław Salmonowicz (1931) polski historyk

Źródło: Powstanie warszawskie z perspektywy półwiecza, Marian Marek Drozdowski (red.), wyd. Instytut Historii PAN, Warszawa 1995, s. 31.

O historii, O decyzjach

„Tak naprawdę, w Powstaniu lęku nie było. Może był to szok? Może to była jakaś nieprawdopodobna radość? Lęku tak naprawdę nie było. Wracając do radości, chciałam powiedzieć, że nigdy nie zgodzę się ze stwierdzeniem, że Powstanie to był dramat. Dramatem to była kapitulacja. Natomiast całe te sześćdziesiąt trzy dni była euforia. Jeśli ktoś obejrzy zdjęcia żołnierzy z Powstania, to wszyscy są roześmiani. I to była prawda. Ja nigdy nie zapomnę miejsca, gdzie zobaczyłam biało-czerwoną flagę po raz pierwszy po pięciu latach. Do tej pory, gdy tamtędy przechodzę, mam ściśnięte gardło. To trzeba docenić. To było sześćdziesiąt trzy dni życia w wolnej Warszawie naładowanej radością. Natomiast strach pojawiał się oczywiście. W poprzek Alej łączność była nasza, wzdłuż była niemiecka. I w tym krytycznym okresie, szłam z meldunkiem w poprzek Alej…”

Hanna Szczepanowska (1929–2017)

o powstaniu warszawskim. Źródło: Hanna Szczepanowska „Heban” Archiwum Historii Mówionej http://www.1944.pl/archiwum-historii-mowionej/hanna-szczepanowska,607.html 1944.pl

O prawdzie, O strachu, O historii, Radość

„Ja pierdolę, Palikot trzeci w Polsce. Polacy zwariowali. Pora szykować się na ostrą wojnę światopoglądową. Nie odpuszczę – przynajmniej ja – temu s… i jego poplecznikom. I powiem krótko wstyd mi za tych, którzy zagłosowali na mendę w przebraniu trefnisia.”

Tomasz Terlikowski (1974) polski dziennikarz i publicysta

zaraz po sondażowych wynikach wyborów parlamentarnych w 2011 r., w których Ruch Palikota zdobył 10 proc. głosów. Publicysta niedługo później usunął wpis, a wyborców oraz samego Palikota przeprosił. Źródło: wyborcza.pl http://wyborcza.pl/1,107448,10438305,Wieczor_wyborczy__TAK_RELACJONOWALISMY_.html, 9 października 2011

Pora roku

„4 czerwca minister spraw wewnętrznych Antoni Macierewicz przekazuje szefom klubów parlamentarnych listę posłów i senatorów zarejestrowanych w archiwach MSW jako tajni współpracownicy SB. Wybucha skandal. Klub „S” popiera inicjatywę ministra. (…) Wielu związkowców zatraciło rozsądek. Mówili o kryptokomunistycznych rządach agentów z SB”

Lesław Maleszka (1952) dziennikarz polski

Źródło: Druga Solidarność w Trzeciej Rzeczypospolitej, „Gazeta Wyborcza”, 31 sierpnia-1 września 1996

„Wszędzie dobrze a najlepiej tu, gdzie miejsca znasz, przebywasz, ludzi masz stu
wszędzie dobrze, a najlepiej tu, bo gdzie lepiej może być ci niż we własnym domu
Wszędzie dobrze, a najlepiej tu, gdzie nie płacisz jak przychodzisz, gdy nie szczędzisz snu
Wszędzie dobrze, a najlepiej tu, to jest tune dla L. S. M-u”

Junior Stress (1986)

Źródło: L.S. M

O ludziach, O domu

„Gdy wszedłem do kościoła w Warszawie i zobaczyłem ludzi modlących się do wyrzeźbionego niby-boga, przeżyłem szok.”

Jacek Markiewicz (1976) piłkarz polski

Źródło: wywiad Kozyry i Żmijewskiego, cyt. za: Karol Sienkiewicz, Jacek markiewicz, culture.pl, grudzień 2010 http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_markiewicz_jacek

O Bogu, O ludziach

„Wysokie Obcasy” uczciły święto walentynek okładką z przytuloną czule parą, i o zgrozo, jest to właśnie para heteroseksualna! Co prawda mężczyzna wygląda na niej jak kobieta, a kobieta jak mężczyzna, ale bez wątpienia oboje należą do odmiennych płci. Dla stałych czytelniczek pisma, przyzwyczajonych, że kobiecy dodatek do Wyborczej na okładce zawsze wita ich zdjęciem transwestyty, hermafrodyty lub innego dziwoląga, a w środku opiewa radość wychowywania dziecka w dwóch lub we dwie, może to być szok. No jakże to tak, żeby baba z chłopem się kochali!?”

Rafał A. Ziemkiewicz (1964) polski pisarz

Źródło: „Gazeta Polska” nr 7, 14 lutego 2007

O kobietach, O dzieciach, O prawdzie, Kochać się

„Dlaczego w Europie bił gejzer talentów? I tu kolejny szok dla obozu postępu. Zachód swoją kreatywność najbardziej zawdzięcza chrześcijaństwu, a zwłaszcza katolicyzmowi. Inkwizycja inkwizycją, ale żadna religia nie zachęcała tak mocno ludzi do samodzielności duchowej jako jednostki, jak czynił to Kościół katolicki. Po wahaniach Kościół przyjął pogląd św. Tomasza z Akwinu, że Bóg dał człowiekowi inteligencję i cieszy się, gdy używa jej do poznania świata. Co prawda judaizm także mocno zachęca do samodzielności umysłu, lecz Żydzi są bardzo twórczy dopiero w zetknięciu z innymi kulturami. Obecnie są najbardziej kreatywni.”

Krzysztof Kłopotowski (1946) polski dziennikarz i krytyk filmowy

Źródło: Kto myśli za ludzkość, wprost.pl nr 44/2009 http://www.wprost.pl/ar/176052/Kto-mysli-za-ludzkosc/

O Bogu, O ludziach, O prawdzie, O religii

„(…) barwy, światła, cienie i kształty, tj. ruchy, wyrazy i charakter rzeczy, pojedyncze tony i ich harmonia, logika światłocienia, są to wszystko środki a r t y s t y c z n e, pierwiastki, z których się składa artystyczna strona obrazu, które jedynie i stanowczo mówią o sile talentu i na których tylko można zbudować sąd, choćby w przybliżeniu ścisły i prawdziwy, o talencie i indywidualności artysty.”

Stanisław Witkiewicz (1851–1915) pisarz, malarz, teoretyk sztuki

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_witkiewicz_stanislaw

O charakterze, O sile, Obraz

„Nasze poświęcenie jest większe niż jego – szlochała Rilla. – Chłopcy nasi dają tylko s i e b i e, my i c h dajemy.”

Lucy Maud Montgomery (1874–1942) pisarka kanadyjska

po zaciągnięciu się Waltera do wojska w czasie I wojny światowej.
Cykl Ania z Zielonego Wzgórza, 8. Rilla ze Złotego Brzegu (1921)

O wojnie, O czasie

„Gdyby ZSRR przegrał II wojnę światową, to nie doszłoby do procesu w Norymberdze. Byłby za to proces w Petersburgu, tak przemianowanym z powrotem z Leningradu. Na ławie oskarżonych zasiedliby inni ludobójcy. Wśród nich nadzorcy z budowy Kanału Białomorskiego: Enoch Gierszonowicz (Jagoda), L. I. Kogan, M. D. Berman, S. G. Firin, J. D. Rapport, N. A. Frenkel.”

Krzysztof Kłopotowski (1946) polski dziennikarz i krytyk filmowy

Geniusz Żydów na polski rozum
Źródło: Pamiętnik Kosmopolaka, s. 379–380

„Rewolucja: masa przechodzi w energię.”

Antoni Regulski

„Sprawa prokuratora Marka Pasionka, który nadzorował śledztwo smoleńskie, przekracza ramy gigantycznego skandalu w prokuraturze. Jeżeli wierzyć doniesieniom prasowym, prokurator jest oskarżany o „kontakty z obcym mocarstwem”. Tym mocarstwem – tutaj znowu szok – są Stany Zjednoczone Ameryki Północnej. Zakładając choćby na chwilę, że główny motor owych oskarżeń, gen. Krzysztof Parulski, ma rację, musimy wyciągnąć jednoznaczny wniosek, że wyjaśnianie katastrofy smoleńskiej zostało dotknięte aferą szpiegowską. Już to powinno wystarczyć, żeby powołać nadzwyczajną komisję, zwołać w trybie nagłym Sejm i natychmiast wymusić zmiany w prokuraturze.”

Tomasz Sakiewicz (1967) polski dziennikarz

Źródło: Niezawisimaja prokuratura, „Gazeta Polska”, 15 czerwca 2011

„Słodycze. Jedna cukiernia, mówię ci. Żebyś był łagodny, żebyś był grzeczny. Żebyś się pogodził z każdą przykrością, jeśli cię ktoś nie zrozumie albo nie chce być dla ciebie dobry – kobieta, uważasz – to jest twoja wina, a nie jej. Że najwyższym dobrem jest społeczna równowaga, stabilizacja, i tak dalej…(…) Cała masa rzeczy jeszcze tam była: że nie można nigdy używać siły ani agresywnego tonu wobec nikogo, a już hańbą jest uderzyć kogoś, zbrodnią nawet, bo to powoduje straszny szok. Że bez względu na okoliczności nie wolno walczyć, bo tylko zwierzęta walczą, że…”

Stanisław Lem książka Powrót z gwiazd

szkolenie do życia w nowym społeczeństwie globalnym w relacji Olafa Staave.
Utwory, Powrót z gwiazd
Źródło: s. 171

O kobietach, O sile, O relacjach, O zwierzętach

„Przez wyrok sądu okręgowego w Szczecinie, żyjemy od dzisiaj w innej Polsce. Trzeba będzie zapamiętać, że słowo „pedał”, to pojęcie obraźliwe dla kogoś, kto jest pederastą, ciotą, zboczeńcem, czy sodomitą i uprawia praktyki seksualne z drugim mężczyzną, a kosztowne dla wszystkich, którzy odczuwają zdrowy wstręt do tego typu dewiacji.
Zdaje się że sąd nazbyt pochopnie rozstrzygnął, że „pedał”, a więc prawdopodobnie również „pedzio”, czy „pedałek”, musi kosztować 15 tys. zł każdego, kto sodomitę nazwie w ten delikatny w sumie sposób. Wyrok zapadł chyba bez głębszego zastanowienia sądu nad konsekwencjami społecznymi i językowymi tego faktu. Już dzisiaj na jednym z portali internetowych ktoś napisał: „za mocno pedałowałem pod górkę i urwał mi się «homoseksualista»”.
Rozmaite wpływowe środowiska, najczęściej homoseksualne, próbują na nowo nazwać sodomitów z angielska „gejami”. To rzecz niedopuszczalna przez ustawę o języku polskim, ale ustawa chyba nie wie, jakie wpływy mają sodomici na rzeczywistość w naszym kraju.
Proszę moich Czytelników, żeby nie rezygnowali łatwo z polskich przyzwyczajeń językowych i kulturowych. Pojęcia tworzą życie i ludzkie zbiorowości, sędzia ze Szczecina chciałby stać się takim językoznawcą. Szkoda, że nie podpowiedział, jak można „bezpłatnie” a bardziej przystępnie nazywać sodomitów i pederastów. Był kiedyś „Wielki językoznawca”, ale na szczęście umarł i niewiele zostało po jego misji. Jestem przekonany, że niewiele zostanie też po dzisiejszym wyroku sędziego ze Szczecina.
A swoją drogą, skoro pani Anna S. dostała 15 tys. zł kary za „pedała”, Wolina, to ile dostać może prezydent Łodzi za słynną już przemowę do strażnika miejskiego: „Gdzie masz ch.. u czapkę?”.”

Mirosław Orzechowski (1957) polityk polski

reakcja na wyrok sądu w którym nałożono karę pieniężną na Annę S. z Wolina za rzekome publiczne rozpowszechnianie informacji o swoim sąsiedzie Ryszardzie G. i jego partnerze iż „pedał sprowadził sobie pedała”.

O życiu, O szczęściu, O ustawie, O karze

„Był to na pewno dla wszystkich szok, chociaż było do przewidzenia, że jakiś przełom nastąpi. W moim przypadku przeżyły to najbardziej żona i małe dzieci, które nie rozumiały tej sytuacji. Pamiętam poczucie bezradności i fakt jawnego bezprawia, bo nikt z nas nie czuł się przestępcą lub działającym na szkodę państwa. Oczywiście widzieliśmy Polskę w innym układzie i obowiązujący inny ład. Nam, tu przynajmniej na dołach, nie chodziło o stołki czy o przejęcie władzy, myśmy tylko kwestionowali sposób sprawowania władzy. Arogancja władzy była tak duża, że nie sposób było to już tolerować. Zanim przewieziono mnie do więzienia w Załężu przetrzymywany byłem w więzieniu w Tarnowie z grupą działaczy Solidarności rolniczej. Wspomnę Staszka Wiśniowskiego, Surowieckiego, Jurka Stracha i wielu innych. Próbowano nas złamać i zmusić do współpracy trzymając nas całą noc na mrozie. To jednak stwarzało jeszcze większy nasz opór. Sam pobyt w Załężu to trudne dni i nie jestem jeszcze gotowy na rozległe wspomnienia, to zbyt dla mnie bolesne.”

Władysław Żabiński (1942) polski polityk i poseł

o internowaniu w stanie wojennym. Źródło: Noworoczne spotkanie osób internowanych – niedziela – 18 stycznia, tarnow.net.pl http://www.tarnow.net.pl/serwis/prasa/index.php?czytaj=7736

O dzieciach, O strachu, O czytaniu, O współpracy

„(…) Murzyni w obecnem czasie w modzie. Do jakiego teatru się pan nie wybierzesz, dwóch, trzech ich przedstawia, a już najmarniej jeden. Podobnież artyści, co ich podgrywają, nie myją się z czarnej farby już po pare miesięcy – nie opłaci się jem, bo wiedzą, że w następnej sztuce znowuż za Murzynów będą. Żony jem w domu raban podnoszą, do pościeli nie chcą puszczać, ale żaden się nie myje. (…)
Rozchodziło się o to, że Turki wojne jemu wypowiedzieli, a że duchowieństwu nie wypada się naparzać, wynajęli księża tego Murzyna, żeby się za nich z Turkamy obleciał.
A nazywał się on (…) Hotello, dlatego, że Murzyni w hotelach najczęściej służą za dzwońców, czyli szwajcarów.
(…) Tak nasz z koleżką zgniewał, żeśmy chcieli się do niego podnieść i na scene wejść, towarzyskiego alibi go nauczyć. (…)
(…) ten ów Murzyn mówi:
„Owszem, proszę duchownych osób, mogie knoty Turkom spuścić, ale pod waronkiem, że katolickie kobiete pod tytułem Desdymona za małżonkie mi dacie”.
„Owszem, proszę bardzo – mówiom księża – załatwione” – i dali jem ślub. Ale nadleciał ojciec tej kobiety i mówi, że mowy o tem być nie może, boby się nie mógł z czarnem zięciem w towarzystwie pokazać. Ale ponieważ że ona się zgadzała, Murzyn zaczął się do teścia stawiać.
„Odskocz, tatuś, od nowożeńców, bo będzie niedobrze. Widziałem mętrykie – Desdymona jest pełnoletnia i pozwoleństwa rodziców nie potrzebuje. Chodź, Mondzia, do domu noc poślubne uskuteczniać!”
I poszli. Pokazało się potem, że stary Desdymony miał rację. Murzyn okazał się skończonem żłobem i niemożebny w pożyciu.
Tak się złożyło, że sąsiadka, cholera, ukradła Murzynowej chustkie do nosa, którą on jej dał w prezencie… Co ten lebiega o te chustkie za grandy toczył (…). Trzy godziny nas wszystkich męczył, a najwięcej żonę.
(…) żona szuka wszędzie, nie może znaleźć, to (…) mówi, na jury, że w praniu.
Jak oparzony wyleciał, za chwilę jest nazad, widocznie na górze był, przejrzał na sznurach całe pranie, i wiesz pan, co zrobił?…
Wtenczas to właśnie chcieliśmy z koleżką iść do niego na te scene. „Kobiete, łobuzie, bijesz o głupie chustkie za sto złotych?!”
Ale na tem nie koniec. Jeden oficer, któren na posadę gienerała lefrektował i chciał Hotella z niej wyślizgać, do pucu mu natrajlował, że jeden podporucznik do Desdymony uderza. Myślał, że Murzyn podporucznika zimnem trupem położy i do mamra go za to zamkną.
Detalicznie wszystko mu streszczał, jak podporucznik się z jego żoną podbawiał. Ten niby tyż to słucha, ale furt powtarza: „gdzie chustka” i „gdzie chustka”?
Wiesz pan, jak się skończyło – przeliczył jeszcze raz bieliznę z magla i u d u s i ł żonę, ponieważ że chustki nie było!
(…) Zanadto nie trzeba się znowuż nad Murzynamy rozczulać, bo i między niemy dranie się trafiają. Jedź pan do Łodzi, to się pan przekonasz!”

Stefan Wiechecki (1896–1979) pisarz i dziennikarz polski, humorysta (pseud. Wiech)

Źródło: Ksiuty z Melpomeną

O kobietach, O wojnie, O domu, O myślach

„Ray był zbiegłym więźniem. Jakże łatwo było grać na jego obawach przed powrotem za kratki. Ci, którzy umożliwili mu zyskowny proceder z narkotykami, przybranie tożsamości Erika S. Galta i stworzenie sobie punktu oparcia w Birmingham, z pewnością wiedzieli, z kim mają do czynienia. Trzymali go w ręku. W Los Angeles Ray miał pieniądze, jedyne, co cenił w życiu. Zamierzał wyjechać i zacząć nowe życie w Afryce Południowej nie jako najemnik, lecz jako barman. Obietnica pomocy w tych planach, równie dobrze jak groźba uniemożliwienia ucieczki mogła być potężnym bodźce w pozyskaniu współdziałania Raya w zamordowaniu doktora Kinga. Wszystko przemawia za tym, że do tej zbrodni pchnęło Raya wiele czynników. Kim byli jego inspiratorzy i kto mu pomagał, nadal nie wiemy. Nie znamy ich nazwisk. Wszystkie jednak prowadzą w jedną stronę – do środowiska zaślepionych nienawiścią rasową kręgów na Południu.”

James Earl Ray (1928–1998) Amerykanin, morderca Martina Luthera Kinga

Źródło: Władysław B. Pawlak, Druga księga zamachów, op. cit., s. 376.

O życiu, O pieniądzach, O losie, O pomocy

„Najlepszy ubaw dzisiaj – Siemoniak wyzywa Macierewicza do debaty. Jest takie słowo polskie pasujące na odpowiedź s….. j. W całości – zjeżdżaj.”

Mariusz Muszyński (1964) polski prawnik

Źródło: Kim są nowo wybrani sędziowie Trybunału Konstytucyjnego? Przyłębska, Muszyński, Pszczółkowski, Cioch, Morawski http://wiadomosci.onet.pl/tylko-w-onecie/kim-sa-nowi-sedziowie-trybunalu-konstsytucyjnego/pff7gt, onet.pl, 2 grudnia 2015.

„dżobsism (od nazwiska Steve’a Jobsa) – zestaw cech właściwych przedsiębiorcy, których ucieleśnieniem był S. Jobs: innowacyjność, agresywna kreatywność, świadome kształtowanie rynku, nieuleganie stereotypowym przekonaniom ani dogmatom (np. niskiej ceny, ale też negowanie powszechnych i przyjętych przez użytkowników standardów), odrzucenie konwencjonalnych badań marketingowych.”

Maciej Dutko (1979)

Neologizmy wprowadzone przez Macieja Dutkę

„Jednak to nie jest zwyczajna Carrera. To Carrera S. „S” pewnie znaczy „Specjalnie dla facetów w średnim wieku, przeżywających kryzys wieku średniego.””

Jeremy Clarkson (1960) angielski dziennikarz motoryzacyjny

O wieku

„Może bronimy jakichś ludzi i jakichś wartości poprzez to choćby, że j e s t e ś m y. Że nie uciekamy.”

Janusz Pasierb (1929–1993) polski ksiądz, poeta, eseista, historyk sztuki

Wspólnota

O ludziach

„Wrzesień tego roku był ciężkim egzaminem z tej przysięgi [żołnierskiej] dla wszystkich żołnierzy S-kiego pułku piechoty. Ale podobno mimo różnic językowych egzamin wypadł pomyślnie.”

Olgierd Jędrzejczyk (1930–2010)

o II wojnie światowej. Źródło: Przysięgi, „Życie Literackie” nr 14, 7 kwietnia 1957, s. 7 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14857

O życiu, O wojnie

„K – jak: kocham cię,
A – aniele mój,
S – jak: sny ci moje wszystkie dam,
I – Ideale mój,
U – usta po to masz,
żebym, aż mi zabraknie tchu,
ciągle je całować mógł.”

Wacław Bojarski (1921–1943) polski poeta

Źródło: Piosenka o Kasi

O aniołach, Kochać się

„Miałem łzy w oczach, bo był to dla mnie szok. Człowiek wraca podłamany, bo zajął czwarte miejsce, najgorsze jakie może przytrafić się sportowcowi, a tu tyle ludzi. To dla mnie motywacja do dalszej pracy.”

Sławomir Szmal (1978) polski piłkarz ręczny

po powrocie z ME 2010, na Okęciu w Warszawie.
Źródło: TVN24.

O ludziach, O motywacji, O łzach

„Książka z natury jest s t r o n n i c z a.”

Antoni Regulski

Kolacja u Pascala

O książkach, O naturze

„Szok dwóch pierwszych lat transformacji, bezładna (często złodziejska) prywatyzacja, szybko rosnące różnice dochodów ludności i brak wizji zmian społeczeństwa spowodowały jego alienację wobec władzy. Zabrakło wielkich indywidualności zdolnych do wytyczania dróg rozwoju społeczeństwa i zdolnych przyjąć odpowiedzialność za ich realizowanie.”

Urszula Płowiec (1933–2011) polska ekonomistka

Źródło: Tadeusz Kowalik, Polska transformacja, wyd. MUZA, Warszawa 2009.

„Jeszcze jeden fragment pracy Marksa wyjaśnia nam dokładnie ten stosunek pomiędzy pracą i współdziałaniem. Ludzie - pisze Marks - poczynają się od zwierząt odróżniać, gdy tylko zaczynają wytwarzać sobie środki do życia - krok ukierunkowany na ich organizację cielesną.”

Bronisław Misztal (1946)

Marks, Engels t. 3. s. 27
Zagadnienia społecznego uczestnictwa i współdziałania
Źródło: s. 102 opublikowanej pracy habilitacyjnej Misztala

O ludziach, O zwierzętach

„Dzisiaj „S” rozmienia się na drobne. Lech Wałęsa miał rację: w 1990 r., po upadku komuny, należało zwinąć historyczne sztandary i rozpocząć pracę na własne konto.”

Jerzy Wartak (1947–2018)

Źródło: Józef Krzyk, To nie „S” gwizdała na Tuska, wyborcza.pl, 23 września 2010 http://wyborcza.pl/1,76842,8416421,To_nie__S__gwizdala_na_Tuska.html

„My nie odejdziem,
choć odejść możem
i nikt
do pracy
nie goni.
N a s z e my drzewo
na n a s z y m torze
ładujemy na n a s z e wagony.”

Włodzimierz Majakowski (1893–1930) poeta rosyjski

O odejściu, O drzewach

„Panie Pośle Piskorski! Czy prawdą jest, że w hotelu Victoria spotykał się pan 4-krotnie z niejakim panem S. Było to 7 marca 1998 r. i wtedy wręczył panu 50 tys. dolarów. Po raz drugi 16 lipca 1999 r. wręczył panu 120 tys. dolarów. Trzeci raz–23 października–110, czwarty raz–17 kwietnia 2000 r.–150?”

Andrzej Lepper (1954–2011) polski polityk

Źródło: wystąpienie na posiedzeniu Sejmu, 21 listopada 2001 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata4.nsf/5c30b337b5bc240ec125746d0030d0fc/4638805b876668cac12574710034cad5?OpenDocument

„Na szczęście była coraz bardziej pewna, iż unosił się nad nią Ariel, jej ukochany Anioł Stróż, niewidoczny, lecz i nietrasparentny, nie do prześwietlenia, nie do rozszyfrowania. Czasem były to całe zastępy, całe procesje aniołów. Wirowały nad wiaduktem S-bahnu, nad hotelem Maritim, ambasadą amerykańską i nad domem towarowym Dussmann, nad rusztowaniami i dźwigami, z których co rusz spadały polskie ku*wy. Wielkodusznie rozpinały nad Giselą swe wielkie białe skrzydła.”

Brigitta Helbig-Mischewski (1963) polska literaturoznawczyni i pisarka mieszkająca w Niemczech

Źródło: Anioły i świnie. W Berlinie!!. 2005, s. 67-68.

O szczęściu, O aniołach, O domu, O czasie

„Bo j e s t ta ciemność między człowiekiem a człowiekiem (…). Bo myśli s ą bezkarne, nie mają w twarzy człowieka żadnego kształtu, żadnego znaku. Myśl kończy się na mnie, myśl zaczyna się i kończy na mnie. (…) A moje myśli trwały. Mogłam ich nie mówić, mogłam je przytrzymywać zębami – to mogłam. Ale nie mogłam ich nie myśleć.”

Zofia Nałkowska książka Dom kobiet

Dom kobiet
Źródło: Pisma wybrane, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 676.

O myślach, O myśleniu

„Spójrz na małpkę, memsahib. Jaka jest urocza! – zachwyca się Sarita, jakbym nadal miała trzy latka i trzymała się spódnicy jej sari. Wydaje się, że do nikogo nie dociera, iż kończę już szesnaście lat i chcę, nie, m u s z ę pojechać do Londynu, gdzie będę zwiedzała muzea, chodziła na przyjęcia i poznawała mężczyzn mających więcej lat niż sześć, a mniej niż sześćdziesiąt.”

Libba Bray (1964)

Magiczny krąg, Mroczny sekret
Źródło: rozdział 1

„S c h l e b i a m sobie codziennie.”

Antoni Regulski

Kolacja u Pascala

„W Polsce dzieci tylko j e d z ą
dorosły – z a k a n s z a!”

Marian Załucki (1920–1979)

Źródło: monolog Wyrodny syn

O dzieciach

„Och – powiedział sierżant, jakby przeżył szok. – Wspaniale. Portret księżnej. Teraz mam już osiemnaście. Och, i jeszcze… o, kawałek papieru, na którym jest napisane, że to medal, czyli wygląda, że skończyła nam się nawet blacha. A to co? Zwolnienie ze służby z wydrukowanym własnoręcznym podpisem samej księżnej! – Odwrócił kopertę i potrząsnął nią.”

Terry Pratchett książka Potworny regiment

Ale nie ma mojego zaległego żołdu za ostatnie trzy miesiące.
Potworny regiment (2003)

„Kocham cię namiętnie.
I będę kochał (s) permanentnie.”

Jan Sztaudynger (1904–1970) poeta polski, satyryk

Kochać się

„Źródło: Janusz Sowiński: Wędrówki przedmiotów : Ossolineum 1977, s. 97”

Ambroży Grabowski (1782–1868)

Pinakotheka

„Kwestia pomyłek w ocenie polityki Stalina – jeżeli obserwujemy ją przez pryzmat całego łańcucha takich pomyłek popełnianych przez ówczesnych najwybitniejszych przywódców wolnego świata – nie może specjalnie dziwić. Z drugiej strony mylne polskie oceny stanowiska mocarstw zachodnich wynikały z przyczyn, o których już była mowa. Polscy przywódcy sądzili – mylnie – że własny dobrze pojmowany interes anglosaski, a zwłaszcza amerykański, w zahamowaniu ekspansji sowieckiej jest tak oczywisty, iż w pewnym momencie odejdą oni od polityki ustępstw wobec Stalina. Nie zdawano sobie sprawy, że w istocie w Waszyngtonie zwyciężyła koncepcja przyjaznej współpracy dwóch supermocarstw, czyli nowy podział świata. O tym, że Roosevelt nie docenił globalnych apetytów Stalina zaczęto w USA mówić głośno dopiero w latach pięćdziesiątych, kiedy Amerykanie przeżyli szok inwazji komunistycznej na Koreę Południową i próbę zmuszenia mocarstw alianckich do wycofania się z Berlina Zachodniego. Wcześniej dość powszechnie podzielano przekonanie, że polityka Roosevelta była w sumie korzystna dla Stanów Zjednoczonych. Dziś również nie brakuje zwolenników poglądu, iż najlepszym zabezpieczeniem „porządku” w Europie Wschodniej jest silna Rosja. Zasadnicze, a zarazem najtrudniejsze ówcześnie do prawidłowego rozpoznania było pytanie, czy tendencja anglosaska do ustępstw wobec Stalina w sprawie polskiej jest tendencją odwracalną, czy trwałą? I czy są granice tych ustępstw? Wielu polskich (i nie tylko polskich) przywódców tego okresu uważało, że tendencja owa jest w jakiejś mierze bądź podatna na zmianę (a więc odwrócenie trendu), bądź na dłuższą metę ulegnie nieuchronnie odwróceniu.”

Stanisław Salmonowicz (1931) polski historyk

Powstanie warszawskie z perspektywy półwiecza
Źródło: s. 36.

O historii, O odejściu, O współpracy, Pytanie

„Schronisko dla psów – p o s z c z e k a l n i a.”

Antoni Regulski

Kolacja u Pascala

„Kamień: rzecz p o s p o l i t a.”

Antoni Regulski

Kolacja u Pascala

„(…) ten wybuch totalnej demokracji, to szaleństwo uwięzione w dodatku poprawnością polityczną, która wszystko dopuszcza, na wszystko zezwala, jest jakimś rodzajem odruchu histerycznego, reakcji na to, co przeżyliśmy podczas II wojny światowej, na ten szok, jaki ludzkość przeżyła, ludzkość moich pokoleń, szok zawalenia się wszystkich wartości, zawalenia się całej tej gigantycznej budowli humanistycznej wznoszonej przez wieki. Coś wstrząsającego: nagle nastąpił Holokaust i wszystko się zawaliło, wszystkie wartości poszły w błoto. Dziedziczy się w genach, nawet poza czystą chemią, pewne klimaty moralne, myślowe, duchowe.”

Tadeusz Konwicki (1926–2015) polski prozaik, scenarzysta, reżyser

Wypowiedzi w wywiadach prasowych
Źródło: wywiad Janusza Andermana Rzeka płynie, „Przekrój”, 25 czerwca 2010 (na podstawie rozmowy w filmie Co ja tu robię?, reż.J. Anderman, 2010)

O wojnie, O demokracji, O wieku, O szaleństwie

„On jest moim szefem, a ja dla niego pracuję. Nie ma między nami żadnej poufałości. Dla mnie to nie jest po prostu „Steven” czy „Steve”, „Stevie” albo „Wielki S.” To Steven Spielberg. Nie zapominam o tym nigdy. Oczywiście dla aktora praca z nim to jak gra w koszykówkę z Michaelem Jordanem. Lepiej trafić po prostu nie można. Każda chwila spędzona w jego towarzystwie sprawia, że uczę się czegoś nowego, że dzięki niemu się rozwijam. Nie o każdym mógłbym coś takiego powiedzieć. Aha, co ważne, Spielberg zupełnie inaczej zachowuje się jako reżyser, a inaczej jako producent. To dwa różne światy. (…) To człowiek, który zdaje sobie sprawę z tego, jak jego obecność działa na ludzi. Wszyscy go podziwiają, ale za tym kryje się także obawa, co powiedzieć, jak się zachować, by nie wypaść na głupka przed największym reżyserem w Hollywood? Nie wiadomo, czy można z nim normalnie porozmawiać, czy nie. I jak mu zasugerować, że się z czymś nie zgadzamy? „Hm, wiesz, Steven, nie wydaje mi się, że to dobry pomysł” – czy ktokolwiek miałby odwagę odezwać się w ten sposób? Dlatego Spielberg stara się zachowywać zwyczajnie, żeby zmniejszyć dystans między nim a rozmówcą. Zapamiętałem na przykład jego uścisk dłoni. Ma to wyćwiczone do perfekcji: nie ściska ręki ani za mocno, żeby człowiek nie wył z bólu, ani za słabo. Po prostu w sam raz. To taki mały szczegół, ale utkwił mi jakoś w głowie. (…) Spielberg jest jak superbohater: człowiek może go podziwiać, ale wie, że nigdy nie będzie taki, jak on.”

Shia LaBeouf (1986) aktor amerykański

o Stevenie Spielbergu.

O ludziach, O zachowaniu, O grach, O perfekcji

„W moim przekonaniu to jest początek afery żwirowej. Wiele razy mówiłem o podejrzanych układach personalnych, czerpaniu profitów, niejasnych powiązaniach biznesu i polityki w związku z budową drogi szybkiego ruchu S-3. Mam poważne wątpliwości co do bezstronności i roli europosła i jego najbliższych jeśli chodzi o te publiczne inwestycje drogowe.”

Krzysztof Zaremba (1972) polski polityk

Źródło: CBA sprawdza posła Nitrasa, gs24.pl, 8 grudnia 2009 http://www.gs24.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20091218/SZCZECIN/840662666

O biznesie

„Kończąc, w tej części chciałbym tak powiedzieć. Do pana marszałka Tuska (…) już takiego populizmu i takiej demagogii, to ja nawet nie potrafię powiedzieć. Ale ja wiem dlaczego (…). Bo to nie wy tu siedzicie dzisiaj. I nie pan tam usiądzie. Dlatego jest to zemsta pana za przegrane wybory. Zemsta. No, niestety, fotel prezydenta był blisko, nie ma go. Nie ma go. Ale jest pan młodszy ode mnie, tak że może pan jeszcze zostać prezydentem. Chociaż zrobię wszystko, aby tak nie było. Przeżywacie swoisty szok powyborczy. Ja rozumiem, patrząc na pana minę (…) dwa dni przed wyborami był pan prezydentem, na billboardach było napisane: prezydent Tusk, w Krakowie – premier z Krakowa. A dzisiaj jest premier z Lubuskiego, a prezydent z Warszawy. No i nie ma was. I to jest to.”

Andrzej Lepper (1954–2011) polski polityk

w trakcie dyskusji nad votum zaufania dla rządu Kazimierza Marcinkiewicza. Źródło: stenogram z posiedzenia Sejmu, 10 listopada 2005 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata5.nsf/851e81387c160e4fc125745f00379393/10312a2359822660c125746400474b70?OpenDocument

O zaufaniu, O zemście

„Role w serialach traktuję (…), jak wszystko, co robię, poważnie. Trzeba się przykładać tak samo jak w sztuce przez duże „S.””

Marta Klubowicz (1963) aktorka polska

Źródło: „Rzeczpospolita”, 2 września 2005 https://web.archive.org/web/20110821015249/http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/stwarzamw.htm