Cytaty na temat powietrze
strona 2

„Świetnie by było, gdybyśmy mogli po prostu wysadzić w powietrze wszystkie pełne pomieszania światy samsary i skończyć z nimi raz na zawsze – niestety, to niemożliwe. Czy jest na tym świecie coś, co może zatrzymać złudne myślenie? Jedynie chwila rozpoznania przebudzonego stanu może całkowicie przeciąć strumień złudnych myśli.”

Tulku Urgjen Rinpocze (1920–1996)

Źródło: Tęczowy obraz http://www.norbu.pl/pdf/TO_SamplePages.pdf, tłum. Joanna Janiszewska-Rain

O myślach, O myśleniu

„W powietrzu przypominają zwiewne duchy, ale stają się posępni stąpając po ziemi.”

Dean Koontz (1945) pisarz amerykański

Przepowiednia (2004)

„Uwielbiam oddychać tym powietrzem, lubię ten styl życia. Rzym to najpiękniejsze miasto na ziemi, cały świat jest tu w jednym miejscu. A proszę pamiętać, że jako piłkarz byłem niemal wszędzie, więc wiem, co mówię. Lubię ten zapach historii.”

Adam Nawałka (1957) piłkarz i trener polski

o Włoszech. Źródło: Nawałka: Punktem zwrotnym była praca z kadrą narodową, przegladsportowy.pl, 17 października 2013 http://pilka-nozna.przegladsportowy.pl/Pilka-nozna-Rozmowa-z-Adamem-Nawalka,artykul,184269,2,291.html

O świecie, O historii

„Aniołowie szatana, którzy swoimi skrzydłami podtrzymujecie w powietrzu tego człowieka, ja nakazuję wam w imię Jezusa Chrystusa podporządkować się Prawu i zostawić tego człowieka jego losowi, tak jak zostało napisane.”

Szymon Mag

O aniołach, Chrystus

„Trzeba oderwać się od szumów świata i wniknąć w samego siebie. Oto jestem: moje ramię, moja dłoń, moje palce, mój paznokieć. Cząstka mojego ciała, które stanowi harmonijną jedność. Ta jedność nie kończy się obrysem kształtu: tworzę wspólnotę z kamieniem, na którym siedzę, z trawą, której dotykam, z powietrzem wypełniającym mi płuca, z pejzażem wokół. Jestem sobą i jednocześnie drzewem, słońcem, ptakiem, ziemią. Ja, składnik nieogarnionej, pulsującej, doskonałej natury.”

Aleksander Minkowski (1933–2016) polski prozaik, reportażysta, scenarzysta filmowy

O ptakach, O naturze, O trawie

„Jak jest taki duszny pokój i otwiera się okno na oścież i wlewa się takie świeże powietrze! Twój głos mi to przypomina, jesteś świetna!”

Małgorzata Foremniak (1967) aktorka polska

o występie Małgorzaty Nakoniecznej. Mam talent! Źródło: sez. II, odc. 7 http://tvnplayer.pl/programy-online/mam-talent-odcinki,50/odcinek-7,S02E07,1009.html

O pokoju

„Czerń węgla, dominująca, była zawsze w powietrzu, oddychało się nią, natomiast biel śniegu pojawiała się zimą i znikała na wiosnę, przeciwnie niż biel rozwieszonych ubrań, która przypominała o sobie tylko wtedy, kiedy wychodziło słońce (gdy padał deszcz, woda zlewała ze sobą oba kolory i krajobraz stawał się dziwaczny, podobny do zaparowanej szyby lub telewizora Martiniana, włączonego po raz pierwszy). Tak czy owak za każdym razem, gdy przywołuję w pamięci Olleros, nieważne, z tamtej czy innej epoki, wszystkie ukazujące mi się obrazy są czarno-białe i odsyłają mnie w sposób nieunikniony do filmów, w których krajobrazy i aktorzy byli cieniami i które utożsamiałem zawsze z prawdziwym kinem: kinem, które nie wiedziało jeszcze, podobnie jak my, że świat jest kolorowy.”

Julio Llamazares (1955) pisarz hiszpański

Sceny z niemego kina

O świecie, O wiośnie, O wodzie, O zimie

„A Józio w pysk, a Józia w mordę
I już w powietrzu pachnie mordem (…).”

Julian Tuwim (1894–1953) polski poeta

Poematy, Kwiaty polskie (1940–1946)
Źródło: część pierwsza, rozdział pierwszy, I, s. 18

„To miasto jest moje
i ja jestem jego
w kryształowym powietrzu
płyniemy wzdłuż brzegów
czy jest piękne? – to mało istotne pytanie
ważne że łodzią jest
i jest przystanią.”

Anna Frajlich (1942) poetka polska

Źródło: Jest

Pytanie

„Każdy skok to niewiadoma i nowe doświadczenie. W pewnym momencie traci się kontakt z ziemią i jest się zdanym na powietrze i wiatr. Panicznego strachu i myśli „boję się, nie dam rady” nie mam w ogóle. Im dalej skakałem, tym bardziej mnie to cieszyło. Im dłużej byłem w powietrzu, tym bardziej chciałem biec na górę skoczni i pofrunąć znowu. Mam to uczucie do dziś.”

Kamil Stoch (1987) polski skoczek narciarski

Źródło: Robert Błoński, Kamil Stoch: Skoki to radość, sport.pl, 30 stycznia 2011 http://www.sport.pl/skoki/1,65074,9022356,Kamil_Stoch__Skoki_to_radosc.html

O strachu, O emocjach, O górach, O myślach

„Ojciec – współzałożyciel Solidarności Rolników Indywidualnych – internowany, inwigilowany praktycznie non stop, esbecy krążą pod gospodarstwem. Z drugiej strony jesteśmy zjednoczeni w walce, tworzy się wspólnota. Czuć w powietrzu, że musi przyjść zwycięstwo. I przychodzi.”

Wojciech Mojzesowicz (1954) polski rolnik i polityk

Źródło: Nie zdejmę Wałęsy z mojej ściany, wyborcza.pl, 30 czerwca 2009 http://wyborcza.pl/1,91250,5408188,Nie_zdejme_Walesy_z_mojej_sciany.html

O zwycięstwie, O walce

„Zło zawsze i wszędzie jest hałaśliwe. A dobro jest jak powietrze, jego się nie dostrzega. Dobro jest dyskretne. Ale ono istnieje.”

Jan Twardowski (1915–2006) poeta polski, duchowny katolicki

O złu

„Dzięki pamięci poprzednich medytacji, zaczynając od siódmej czakry i sięgając Brahma Czakry, splamienia (kleśa) i złudzenia (Mara) zostały zniszczone, niewidzialna wiązka światła przeniknęła ciało, w tym stanie, będąc jednością z wodą, powietrzem, niebem, ziemią i słońcem, byłem w stanie uzyskać pożywienie poprzez medytację. Wówczas funkcje ciała zwolniły i byłem w stanie hibernować.(…) całe ciało było ograniczone i nie było w stanie doświadczać głodu, gorąca czy zimna. Cały świat powątpiewał w moją skoncentrowaną praktykę oczyszczającą (tapasya czarya). Ta moja dzienna rutyna była ciężka do zaakceptowania przez świat. Nawet dziś widzę wielu sceptyków…”

Dharma Sangha (1990)

chodzi o pięć elementów, inaczej: woda, wiatr, przestrzeń, ziemia i ogień.
Kazanie z 20 maja 2011

O głodzie, O świecie, O wodzie

„Tosca prostuje się i spiczastym nosem dziobie powietrze, to włoskie cudeńko polskiej przyrody, i jest w kostiumie. Ma czerwone porteczki ze srebrnymi lampasami i wokół tułowia dość szeroką trójbarwną szarfę. Najpierw kręci się trochę w miejscu, cofa do tyłu i nieco w bok, drapie parę razy ziemię i węszy. Teraz jednak Scarletto wydaje dwukrotnie krótki gwizd, wówczas Tosca cofa się parę kroków, przystaje, bierze nagły rozpęd i – patrzcie państwo, wyskakuje do góry i wywija salto w powietrzu, i właśnie w tym momencie wzlatuje czerwona makatka z zielonymi frędzlami i leży od razu rozpostarta, to (…) Antonella potrafi zrobić bardzo zgrabnie i w samą porę, tedy Tosca ląduje na tej czerwonej makatce z zielonymi frędzlami, chociaż zrobiła wprawdzie o pół obrotu za dużo, spada zatem na plecy i ponadto jeszcze ukośnie. Ale całość wywiera wielkie wrażenie. Teraz Tosca stoi i myje sobie nos i wąsy, oczekuje zatem nagrody, a my możemy być w pełni zadowoleni. Nie ma nic ponad latające szczury, chciałoby się rzec, to, co również widzowie włoskiego cyrku Cyganów zwykle stwierdzają. Tosca machała tylnymi łapkami, mówi Antonio, w trzeciej fazie. Ten syn cyrku rzeczywiście już może zabierać głos. Ale wobec tego są to już dwa błędy popełnione przez Toskę.
Numer Toski zatem także nie wychodzi.”

Johannes Bobrowski (1917–1965) niemiecki poeta, prozaik i eseista

opis numeru cyrkowego w cyrku Scarletto – Toska.
Młyn Lewina

O wrażeniach

„Uważam, że istnieje duża szansa, iż badania wczesnego wszechświata i wymogi matematycznej spójności doprowadzą do poznania kompletnej, jednolitej teorii w ciągu życia obecnego pokolenia, jeżeli, oczywiście, nie wysadzimy się najpierw w powietrze.”

Stephen Hawking książka Krótka historia czasu

Źródło: Krótka historia czasu

O historii, O szansie, O czasie

„Starasz się wkurwić, być wrzodem na dupie.
Kto ty, kurwa, jesteś? Nie ma cię, trupie.
Nie jesteś nawet trupem. To jest najlepsze:
prędzej niż ciebie zauważyłbym powietrze.”

Sokół (raper) (1977) polski raper

Źródło: You don't exist na albumie Prosto Mixtape Deszczu Strugi

„Kontrastem dla wody jest ogień, ziemia i powietrze. Taką klasyfikacje ustalono straszliwie dawno – wtedy, kiedy ludzie nie umieli się doliczyć wszystkich żywiołów, bo – o dziwo – jest ich o jeden więcej. Piątym żywiołem jest ludzka zdolność fantazjowania.”

Władysław Hasior (1928–1999) polski artysta rzeźbiarz, malarz, scenograf

w ostatnim wywiadzie. Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_hasior_wladyslaw

O ludziach

„Jako ostatni wspiąłem się na stanowisko dowodzenia na pokładzie. Komandor Genda położył mi rękę na ramieniu. Uśmiechnęliśmy się bez słów, znając swoje myśli. Podszedł do mnie kierownik lotów Masuda i powiedział: „Okręty ciężko pracuję na fali, co pan sądzi o starcie nocnym?”. Morze istotnie było wzburzone i wiał silny wiatr. Niebo ciemniało za nami i jak dotychczas horyzont nie był widoczny.
– Kołysanie wzdłużone jest silniejsze od bocznego – odpowiedziałem – Gdyby chodziło o ćwiczenia, odłożyłbym start do światu. Ale skoro skoordynujemy starty z podnoszeniem się się dziobu fali, może uda nam się wyrzucić samoloty w powietrze. Zasalutowałem oficerom i poszedłem do samolotu, którego stery były na czerwono i żółto, dla wyróżnienia maszyny dowódcy. Starszy podoficer obsługi pokładowej wręczył mi „hahimaki”, pas białego płótna dla obwiązania wokół głowy.
– Oto dar od naszej obsługi – powiedział mi – pozwolę sobie zapytać, czy weźmie to pan ze sobą nad Pearl Harbor? Skinąłem głową i przymocowałem dar do mojej pilotki.”

Mitsuo Fuchida (1902–1976)

powojenne wspomnienia Fuchidy na temat jego udziału w nalocie na Pearl Harbor.

O świecie, O ćwiczeniach, O myślach, O morzu

„Henry podniósł się, podając Laurze rękę. Wydychając chmurkę pary wodnej, podźwignęła się na nogi. Płaskowyż znajdował się ponad trzy tysiące metrów nad poziomem morza, a powietrze było rozrzedzone i zimne, w jakiś sposób wydawało się inne niż to, którym oddychali przez całe dotychczasowe życie. Ale było też niesamowicie czyste.”

Andy McDermott (1974)

Łowcy Atlantydy (2007)

O życiu

„Chlor jest gazem trującym. Gdybym się wywrócił, proszę mnie wynieść na świeże powietrze. Tym samym wykład dzisiejszy byłby zakończony.”

Egon Wiberg (1901–1976)

Źródło: Przemysław Słowiński, Sławni ludzie w anegdocie, Videograf II, Katowice 2009, ISBN 9788371837272.

O ludziach

„Zostań, bo ta noc, to ona płacze deszczem,
Zostań, bo jak nikt przynosisz mi powietrze.”

Andrzej Piaseczny (1971) polski muzyk i aktor

Źródło: Imię deszczu

O płaczu, O nocy

„Napęczniała codzienność z pokaźnymi
listami sprawunków. A świat podkręca
śrubkę, zawisa w powietrzu na pół taktu,
zastyga w połowie piosenki o rozjazdach.
Już nie zapomnisz mnie. Powrócisz tu.”

Robert Król (1981)

Źródło: Dziesiąte

O świecie

„Zwariowałbym, gdyby nie Fantomator! – pomyślał Hermi.
Czym był Fantomator? „Wysoce wyspecjalizowany mózg elektronowy, reżyserujący urojone sytuacje i za pomocą elektrod przesyłający je do mózgu ludzkiego” – odpowiedzieliby cybernetycy. Hermi nie znał się na tym. Wiedział jedynie, że Fantomator to bardzo dobra rzecz i że w przeciwieństwie do narkotyków, jego używanie przez astronautów jest wręcz nie tylko nie zakazane, ale nawet zalecane. Dzięki niemu można w każdej chwili zostać Keplerem, Cezarem czy Napoleonem. Teraz też uśmiechnął się myśląc, że za chwilę będzie mógł zasiąść przed jego pulpitem. Przez czarny, kwadratowy otwór włazu dostał się do śluzy, zamknął starannie klapę, wpuścił powietrze i zdjął skafander… Był „w domu”.”

Marek Pąkciński (1960) polski tłumacz

Pojedynek

O domu, O myślach, O pomocy, O zdjęciach

„Płyniemy jak woda płynie. Każdy z nas jest obrazem.
I znowu stajemy się dziećmi na te chwile. Stajemy się ptakami, zmarłymi mewami na palach, wrzeszczącymi gaworami czerniącymi gałęzie, trzepoczącymi w przezroczystym powietrzu zimnokrwistymi zwierzętami i tak jak one jesteśmy rysownikami imaginacji.
Ludzie pojawiają się jak zagadka, jak obraz sam w sobie.
Gdy rozpłatamy się w życiu na części, w obrazie stajemy się jednością…
Nikt nie rozumie siebie bardziej niż po dziele, które stworzył.”

Małgorzata Starowieyska (1953–2006)

Źródło: Mironalia '99

O dzieciach, O ludziach, O ptakach, O wodzie

„Niech mnie kleszcze oblezą, jeśli nie traktuję was lepiej niż powietrze. Powietrze dla przykładu, zdarza mi się zepsuć, na co wobec was nie ośmieliłbym się żadną miarą.”

Andrzej Sapkowski (1948) polski pisarz

Yarpen do Yennefer na naradzie przed polowaniem na smoka.
Miecz przeznaczenia, Granica możliwości

„Państwo prawa jest jak chleb powszedni, jak woda do picia i powietrze do oddychania, a najlepsze w demokracji jest to, że tylko ona nadaje się do zabezpieczenia państwa prawa.”

Gustav Radbruch (1878–1949) niemiecki filozof prawa

O demokracji, O piciu, O wodzie

„Zależy od siły łuku, jak strzała pędzi w powietrzu; że chmury idą po niebie – od siły smoków, a to, co czynią mężczyźni – od siły kobiet.”

Nichiren Daishōnin (1222–1282)

Źródło: Ido – Ruch dla Kultury, „Rocznik Naukowy”, t. II, Rzeszów 2001, s. 346.

O kobietach, O mężczyznach, O sile

„Dżungla jest życiem – powtarzała po wielekroć Kot. – Nie ma śmierci dookoła nas, gdyż nie ma nieistnienia. Drzewa, po których się wspinamy, żyją. Dążą do światła, rosną, dając oparcie młodszemu rodzeństwu: lianom. Pnie, które padły, żyją nadal, bo są siedliskiem wielonogów i norami węży. Powietrze w naszych nozdrzach, ziemia pod naszymi łapami stanowią życie, istnienie i wieczną przemianę życia w życie. Nie ma śmierci w dżungli, wszystko jest tu żywe.”

Ewa Białołęcka (1967) polska pisarka

Źródło: Usta Boga

O życiu, O śmierci, O Bogu, O kotach

„z pola wracamy syci
szczęśliwi
wianki splataliśmy w płodność
trochę zbrukani pośpiechem
koszule zgniecione spoceniem
ale nietknięta godność
każde z nas brało garściami
i z nieba dawało najlepsze
teraz drżymy zmęczeniem
sycimy siebie powietrzem
i napawamy się pełnią
oboje przecież spełnieni
mocno trzymamy za szczęście”

Piotr Szczepański (plastyk) (1954)

Źródło:

O szczęściu

„My nawet nie zdobyliśmy się na to, by po 1989 r. wysadzić w powietrze Pałac Kultury i Nauki. Nie powinniśmy tolerować w stolicy budowli, która była świadomie zaplanowana jako symbol sowieckiego panowania nad Polską.”

Janusz Kurtyka (1960–2010) historyk polski, działacz państwowy

Źródło: Wywiad z Januszem Kurtyką, prezesem IPN, polskatimes.pl, 1 kwietnia 2009 http://www.polskatimes.pl/artykul/100410,wywiad-z-januszem-kurtyka-prezesem-ipn,id,t.html?cookie=1

O nauce

„Czasami po prostu troszkę schudnę, lepiej się czuję w powietrzu i ta zagrywka rzeczywiście mi siedzi.”

Jakub Jarosz (1987) siatkarz polski

„Przekonanie Jana, że tym razem będzie musiał pojechać do Francji, aby wykurować zapadniętą klatkę piersiową w zasobnym w żelazo i ołów powietrzu tego kraju.”

Günter Grass książka Blaszany bębenek

Blaszany bębenek

„Trzeba pamiętać o straszliwie skomplikowanej sytuacji tamtego regionu pod względem religijnym, etnicznym, o położeniu geostrategicznym; o tym, że Syria może być bombą, która wysadzi w powietrze Bliski Wschód, zwiększając wpływy Iranu. Zamiast z wyższością moralną mówić: „hipokryci”, lepiej zastanowić się nad realnymi możliwościami działania.”

Aleksander Smolar (1940)

Źródło: Liliput bez kompleksów, „Gazeta Wyborcza”, 14–15 maja 2011

„(…) w hebrajskim każda litera jest liczbą, każdy wyraz przemądrą kombinacją, każde zdanie straszliwą formułą, która, gdy ją kto potrafi wymówić z potrzebnym przydechem i akcentem, z łatwością może poruszyć góry i osuszać rzeki. (…) Słowo wprawia w ruch powietrze i umysł, działa na zmysły i duszę zarazem (…) słowo jest koniecznym pośrednikiem między materią a wszelkim umysłem.”

Jan Potocki (1761–1815) polski pisarz (tworzący w języku francuskim), podróżnik, polityk i historyk

Rękopis znaleziony w Saragossie
Źródło: s. 101

O duszy

„Gdy tak modliłem się do Boga, zauważyłem, że ukazała się w moim pokoju światłość, która rosła, aż w pokoju stało się jaśniejsze niż w południe. Wtedy to niespodziewanie niebiański posłaniec pojawił się przy moim łóżku. Stał w powietrzu, albowiem stopy jego nie dotykały podłogi.”

Joseph Smith (1805–1844) założyciel Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich (mormonów)

Księga Mormona

O Bogu, O pokoju

„Jesteś jak ten więzień do Pałacu Kultury łańcuchem przykuty, który modli się, by go wysadzono w powietrze nie bacząc, że zginie pod gruzami.”

Małgorzata Szpakowska (1940)

Źródło: Andrzej Tadeusz Kijowski , http://www.opis-obyczajow.pl., Opis Obyczajów w 15-leciu międzysojusznicym 1989-2004, t.I, rozdz.X, str.186, Warszawa, 2010.

„Punktualnie o jedenastej przed południem 1 lutego 1905 roku zawyły syreny fabryki kotłów parowych i konstrukcji mechanicznych „W. Fitzner i K. Gamper” w Sosnowcu. Tak w Zagłębiu rozpoczęła się rewolucja. Robotnicy zatrzymali maszyny i ruszyli do okolicznych zakładów pracy nawoływać do strajku powszechnego. (…) Po chwili zaczęły pruć powietrze gwizdki i syreny huty „Katarzyna”, „Deichsla” i inne. Robotnicy wychodząc z fabryk, składali zarządom swoje żądania. Po wręczeniu tych żądań gwarnie i wesoło wychodzono na ulicę, formowano pochód i ze sztandarem lub bez wstępowano do najbliższej fabryki, ogłaszając strajk.”

Stanisław Andrzej Radek (1886–1946)

Źródło: Rewolucja w Zagłębiu Dąbrowskim. 1894–1905–1914, wyd. Oddziału Stowarzyszenia Byłych Więźniów Politycznych, Sosnowiec 1929.

„Historycznie nadane poszczególnym wyciągom nazwy, przestają pełnić funkcję informacyjną lub pamiątkową, a zaczynają przypominać duchy, które krążą w powietrzu i z którymi trzeba się zmierzyć.”

Adam Pustelnik (1982)

Źródło: Piotr Drożdż, Pustelnik Bros – sezon w Yosemite, „Góry”, nr 11 (138), listopad 2005 http://www.goryonline.com/gory,1210,0,0,0,F,news.html.

„Przykazania – już najmłodsi nie traktują ich poważnie.
Wysadźmy się w powietrze dziś w centrum o szesnastej.
Razem raźniej.
Życie depcze wyobraźnie.”

Sokół (raper) (1977) polski raper

WWO, Witam was w rzeczywistości
Źródło: Życie depcze wyobraźnie

O życiu

„Ale ja stawiam sobie pytanie, i nie chciałbym, żeby ono zabrzmiało kasandrycznie, ale czy nie jesteśmy jednak gdzieś blisko katastrofy? Polska coraz bardziej przechyla się w stronę autorytaryzmu (…). Totalitaryzm nam nie grozi, z różnych powodów, ale bardzo brzydki autorytaryzm już wisi w powietrzu, a nawet myślę, ze już w jakimś sensie jest.”

Alfred Wierzbicki (1957)

Źródło: Ks. prof. Wierzbicki: bardzo brzydki autorytaryzm już wisi w powietrzu http://www.tvn24.pl/wiadomosci-z-kraju,3/ks-wierzbicki-bardzo-brzydki-autorytaryzm-juz-wisi-w-powietrzu,702813.html, tvn24.pl, 27 grudnia 2016

O myślach, O myśleniu, Sens, Pytanie

„Potrafi szukać strug powietrza w powietrzu.”

Włodzimierz Szaranowicz (1949) polski dziennikarz sportowy

o Małyszu.
Skoki narciarskie, Lahti 2003

„Powietrze: magazyn światła, ognia i wody.”

Georg Christoph Lichtenberg (1742–1799) pisarz niemiecki, aforysta

„Pomimo wciąż narastającej groźby sowieckiej i niepewnego jutra, ani w Kraju, ani poza granicami Kraju, nie myślano o zaprzestaniu walki z Niemcami hitlerowskimi. Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie brały udział w walkach z Niemcami na wszystkich frontach, na lądzie, w powietrzu i na morzu.”

Tadeusz Pełczyński (1892–1985) Oficer dyplomowany Wojska Polskiego

Źródło: Tadeusz Pełczyński, przedmowa [w:] Armia Krajowa w dokumentach 1939–1945, tom III, op. cit., s. XXV (25).

O myślach, O sile, O walce, O myśleniu

„Przeprowadzę teraz doświadczenie z trującym gazem i gdybym podczas doświadczenia się przewrócił, to proszę mnie wówczas wynieść na świeże powietrze. Wykład byłby na tym skończony.”

Humphry Davy (1778–1829) angielski chemik i fizyk

Uwagi: przypisywany również Egonowi Wibergowi. Źródło: Andrzej Kajetan Wróblewski, Uczeni w anegdocie – aptekarz http://archiwum.wiz.pl/2001/01021700.asp, „Wiedza i życie” nr 2/2001

O życiu, O wiedzę

„(…) wybór zawodu musi być podejmowany ze świadomością, że będzie to tak ważne i potrzebne jak powietrze, jak woda.”

Bolesław Płotnicki (1913–1988) aktor polski

Źródło: Andrzej Tomczak, Bolesław Płotnicki aktorem został, mając 36 lat..., „Polska Głos Wielkopolski” nr 192, 18 sierpnia 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/144623.html

O wodzie

„Pory roku zmieniają się, a każdy przejaw tych zmian nas porusza. (…) gdy wiosna bardziej się zadomowi, jak okiem sięgnąć w powietrzu zalega mgła i tylko patrzeć, a poczną się otwierać kwiaty wiśni. Ledwie jednak zdążą rozkwitnąć, już nadchodzą wiatry i deszcze sprawiając, że ich płatki w wielkim pośpiechu opadają. I czujemy się ogólnie podenerwowani, aż wreszcie pojawiają się zielone liście.”

Kenkō Yoshida książka Tsurezuregusa

Źródło: Tsurezuregusa (Zapiski dla zabicia czasu), szkic 19, tłum. Henryk Lipszyc

O wiośnie, O czasie, O Kwiatach

„Subtelne amantki nie jedzą szarlotki ani krokiecików, tylko żyją powietrzem oraz miłością.”

Monika Szwaja książka Artystka wędrowna

Artystka wędrowna

„Nie przesadzajmy z tym
że jesteśmy
no bo gdzie jesteśmy
Parę chwil temu nas nie było
za parę znikniemy
A nawet teraz
gdzie nas szukać
w pracy w kartotece
w naszej głowie
Jesteśmy jak powietrze
Otwarci i rozpływający się
w otchłani”

Piotr Madej (1969–2008)

Guayabero. Księga herbaty
Źródło: Dehra dun

„Henry Kissinger: Emigracja Żydów ze Związku Radzieckiego nie jest celem polityki Stanów Zjednoczonych. A jeśli w ZSRR będą pakowali Żydów do komór gazowych, to nie jest to amerykańskie zmartwienie. Może humanitarne zmartwienie.
Richard Nixon: Wiem. Nie możemy z tego powodu wysadzić świata w powietrze.”

Richard Nixon (1913–1994) prezydent USA

rozmowa, która odbyła się w marcu 1973 w Białym Domu po wizycie Goldy Meir. Premier Izraela zabiegała, żeby Waszyngton zmusił Moskwę, by zezwoliła prześladowanym Żydom na wyjazd z ZSRR. Źródło: wyborcza.pl, 14 grudnia 2010 http://wyborcza.pl/dziennikarze/1,96904,8817489,Kompromitacja_Nixona_i_Kissingera.html#ixzz18BcRKu1t

O domu

„Cztery korzenie wszystkich rzeczy: ogień, powietrze, woda i ziemia.”

Ralph Waldo Emerson (1803–1882) filozof amerykański

Źródło: Peri physeos

O wodzie

„Trawnik został zamieniony w obóz wojskowy, z kuchnią polową, ogniskami i namiotami. Co najmniej pięciuset żołnierzy Armii Ludowo-Wyzwoleńczej zaanektowało na swoje potrzeby dosłownie każdy skrawek zieleni. W nieruchomym powietrzu poranka unosiły się cieniutkie smużki ogniskowego dymu.”

Stephen Coonts (1946)

Hongkong (2000)

„Wszyscy, a na pewno niektórzy z nas, mamy poważną wadę. To co jest dla nas najważniejsze, potrzebne do życia, bierzemy za oczywiste, za dane. Powietrze. Wodę. Miłość. Jeśli jest obok was ktoś, kogo kochacie, jesteście szczęściarzami. A jeśli ta osoba i was darzy miłością – możecie mówić o prawdziwym błogosławieństwie. Jeśli zaś marnujecie czas dany wam na tę miłość, jesteście głupcami!”

Richard Paul Evans (1962)

Stokrotki w śniegu (2010)

O miłości, O wodzie, O czasie, Kochać się

„To dzięki tobie przywłaszczam krajobraz.
Z tobą ma dla mnie leśny smak powietrze.
I nie zaprzeczy temu odkrywaniu
naiwność naszych barw, gdy czas je zetrze.”

Wincenty Faber (1936–1980)

Źródło: Prawo z tomiku W cieniu ognia

O czasie, O naiwności

„Nigdy nie chciało jej się wierzyć, że można to zobaczyć, ale oto właśnie na jej oczach pękało ludzkie serce. Widok ten przypominał wyburzanie wieżowca, który zapadał się w siebie, piętro po piętrze, aż nie pozostało nic, tylko wspomnienie zawisłe w powietrzu.”

Jodi Picoult (1966)

Świadectwo prawdy (2000)

O wspomnieniach, Serce

„Kto wie, może po pewnym czasie to czyste powietrze stanie się modnym przedmiotem zbytku. Dotychczas rozkoszowały się nim tylko dwie myszy i ja.”

Joseph Priestley (1733–1804) polityk francuski

Źródło: Jan Kulawik, Teresa Kulawik, Maria Litwin, Chemia Nowej Ery. Podręcznik dla gimnazjum, wyd. Nowa Era, Warszawa, 2011, s. 41.

O czasie

„Wiosna. U nas w celi jasno – dużo słońca. Ciepło. Na spacerze powietrze miękkie – pieści jak ręka ukochanej. Na kasztanach i krzakach bzu pączki nabrzmiały i już się rozwinęły w malutkie liście zielone, uśmiechające się do słońca. Trawa na podwórzu wyciągnęła się do słońca i cicha, wchłania powietrze i promienie wskrzeszające do życia. Cicho… Nie dla nas wiosna. My w więzieniu. W celi drzwi wciąż zamknięte; za nimi i za oknem żołnierze uzbrojeni ani na chwilę nie opuszczają swych posterunków – i jak przedtem co dwie godziny słychać, jak zmieniają się i szczęk karabinów, i ich słowa: „pod sdaczu sostoit post nr pierwyj…”, jak przedtem, żandarmi nam drzwi otwierają i na spacer prowadzą, jak przedtem, słychać brzęk kajdan i trzaskanie otwieranych i zamykanych drzwi. Za oknem od samego rana przechodzą oddziały wojska, cały dzień odzywają się ich śpiewy, czasami słychać muzykę wojskową. (…)””

Feliks Dzierżyński (1877–1926) polski i rosyjski działacz komunistyczny

Pamiętnik więźnia
Źródło: s. 76

O wiośnie, O trawie

„Było tam coś w rodzaju otwartej szopy – dach oparty na czterech drągach, a pod tym dachem stało łóżko pokryte słomą. Usiadłem na łóżku i wydawało mi się, że nie ma i nie może być większego luksusu. Ptaszki śpiewały, cykały świerszcze. Powietrze przepełniały niezliczone głosy i dźwięki. W pobliżu przechadzały się kury i koguty. Kiedy uniosłem głowę, zobaczyłem biłgorajską bóżnicę i pola, które rozciągały się wokół aż po skraj lasu. Miały różne kształty i barwy: kwadraty, romby, trójkąty, zielone, ciemne, żółte. Byłem w raju i miałem tylko jedno pragnienie: żeby nigdy mnie stąd nie wygnano…”

Isaac Bashevis Singer (1902–1991) pisarz amerykański, noblista

Biłgoraj

O śpiewie

„Kiedy mówimy o „rzece”, czytelnikowi europejskiemu przychodzi na myśl co najwyżej Dunaj liczący 2790 kilometrów. Gdyby mu tego nie opisać, miałby trudności z wyobrażeniem sobie Amazonki długości 5500 kilometrów. Na wysokości Belén del Para nie widać drugiego brzegu rzeki; jest ona w tym miejscu szersza niż Bałtyk. Kiedy my mówimy „burza”, dla Europejczyka oznacza to błyskawice i grzmoty, ale trudno by pojęli zjawisko, które naprawdę chcemy opisać. Podobnie ze słowem „deszcz”. W Andach, według opisu poczynionego dla Francuzów przez Javiera Marimera, też Francuza, zdarzają się burze trwające niekiedy i pięć miesięcy. (…) „Kto nie widział owych burz, nie zdoła sobie wyobrazić gwałtowności, z jaką się one rozwijają. Całymi godzinami błyska się bez przerwy i tak silnie, jakby krew tryskała, a powietrze drży od przeciągłego pomruku grzmotów, których echo niesie się po niebotycznych górach.””

Gabriel García Márquez (1927–2014) pisarz kolumbijski, noblista

Opis ten, choć daleki od arcydzieła, starczy, by przerazić największego europejskiego niedowiarka.
Źródło: Artur Domosławski, Gorączka latynoamerykańska, wyd. Świat Książki, Warszawa 2010, s. 256–257.

O książkach, O świecie, O myślach, O myśleniu

„Żar lał się z nieba. Zdawało się, że to nie tylko samo słońce tak grzeje, ale i ziemia, budynki i drzewa, że nawet zwierzęta wganiane do chlewów i stajni roznoszą tę duchotę, że nawet ludzie, że to z zielonej ściany parku bucha jak z pieca to duszne, nagrzane powietrze, które lepiło się do ciała, zatykało oddech, gryzło w oczy jak dym.”

Wiesław Myśliwski książka Pałac

Źródło: Pałac

O ludziach, O piekle, O słońcu, O zwierzętach

„Gdyby tak można przepołowić wszystko, co jest całe. (…) Gdyby tak każdy mógł wyjść ze swojej tępej, nieświadomej całkowitości. Kiedy byłem cały, wszystko było dla mnie naturalne a pomieszane, głupie jak powietrze; myślałem, że wszystko widzę, a to była tylko zewnętrzna powłoka. Jeżeli ty kiedyś staniesz się połową siebie, a życzę ci tego, chłopcze, zrozumiesz rzeczy niedostępne dla pospolitej inteligencji mózgów całych. Utracisz połowę swojej osoby i świata, ale ta połowa, która ci pozostanie, będzie tysiąckroć głębsza i więcej warta.”

Italo Calvino (1923–1985) pisarz włoski

Wicehrabia przepołowiony (1952)

O inteligencji, O myślach, O myśleniu

„Bo tyle się wokół nas dzieje… Rano biegniemy do pracy, po południu po dzieci, w sobotę robimy zakupy, w niedzielę organizujemy rodzinom rozrywki. Albo karmimy koty i stresujemy się egzaminami z obcych języków. Od czasu do czasu spotykamy się z ludźmi, których naprawdę lubimy. Zbyt rzadko. Podobnie, jak zbyt rzadko wdychamy spokojnie powietrze, które przypomina nam o minionych wakacjach, zbyt rzadko po prostu siedzimy i patrzymy przed siebie, bez celu…”

Grażyna Plebanek (1967) polska filolog polska i pisarka

Nielegalne związki (2010)

O dzieciach, O czasie, O wakacjach

„Dźwiga nas ziemia, unosi powietrze (…)”

Stanisław Skoneczny (1910–1979)

Źródło: Obraz świata, „Życie Literackie”, nr 10, 4 marca 1956, s. 3 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14795

O życiu

„Póki słońce i powietrze, zawsze będzie wiatr; to dobrze gdy czasem wieje w twarz.”

Siergiej Łukjanienko (1968) rosyjski pisarz

Źródło: Lord z planety Ziemia

O czasie, O słońcu

„Ale jaka piękna, żywa forma płynie w powietrzu!”

Włodzimierz Szaranowicz (1949) polski dziennikarz sportowy

o stylu skoków.
Skoki narciarskie, Planica 2005

„Wyobraź sobie, że życie jest grą, podczas której żonglujesz pięcioma piłeczkami. Są to: praca, rodzina, zdrowie, przyjaciele i uczciwość. Przez cały czas starasz się utrzymać je wszystkie w powietrzu. Nagle pewnego dnia dochodzisz do wniosku, że praca to piłka z gumy. Nawet jeżeli ją upuścisz odbije się i wróci. Pozostałe cztery to: rodzina, zdrowie, przyjaciele i uczciwość – zostały wykonane ze szkła. Gdy któraś z nich wypadnie, nieodwracalnie porysuje się, pęknie – lub co gorsza – może się nawet zbić.”

James Patterson (1947)

Źródło: Pamiętnik pisany miłością

O życiu, O zdrowiu, O rodzinie, O czasie

„Różowe powietrze, tabliczka Katowice,
tu wolniej płynie życie, wśród porażek i zwycięstw,
tu smak węgla i sadzy, wśród słów leży na bicie,
to picie zmienia pryzmat, historia jest jak blizna,
odmienność to charyzma, tak nas tu wychowano.”

Miuosh (1986)

Piąta strona świata
Źródło: utwór Piąta strona świata

O życiu, O historii, O piciu

„Tosca prostuje się i spiczastym nosem dziobie powietrze, to włoskie cudeńko polskiej przyrody.”

Johannes Bobrowski (1917–1965) niemiecki poeta, prozaik i eseista

szczurzyca z włoskiego cyrku Scarlleta.
Młyn Lewina

„Nie chcę widzieć tego meczetu, to bardzo blisko mojego domu w Toskanii. Nie chcę widzieć minaretu wysokości 24 metrów w miejscowości Giotta, skoro ja w krajach muzułmańskich nie mogę nosić krzyżyka ani mieć Biblii. Jeśli będę dalej żyć, pojadę do przyjaciół w Carrarze, mieście marmurów. Tam jest wielu anarchistów: razem z nimi wezmę materiały wybuchowe i wysadzę ten meczet w powietrze.”

Oriana Fallaci (1929–2006) włoska dziennikarka i pisarka

O domu

„Ruch, który dzisiaj tworzymy, który nie jest partią, lecz właśnie ruchem i który możemy nazwać anty-partią, nie jest ani prawicowy, ani lewicowy. Dlatego, że w gruncie rzeczy prawica jest dążeniem do zachowania organizacji ekonomicznej, chociaż jest niesprawiedliwa, a lewica jest w istocie pragnieniem zniszczenia organizacji ekonomicznej, chociaż zniszczenie jej pociągnie za sobą zniszczenie wielu rzeczy dobrych. Następnie ozdabia się to, zarówno u jednych, jak i drugich, całym szeregiem względów duchowych. Wszyscy, którzy słuchają nas z dobrą wiarą wiedzą, że wszystkie te względy duchowe mieszczą się w naszym ruchu, lecz nasz ruch w żadnym wypadku nie zwiąże swoich losów z interesami jakiejś grupy lub klasy, które kryją się pod powierzchownym podziałem na prawicę i lewicę.
Wierzę, że sztandar został dziś wzniesiony. Będziemy bronić go radośnie, poetycznie. Ponieważ są tacy, którzy wobec marszu rewolucji myślą, że aby zjednać poparcie należy przedstawić rozwiązania ostrożne; myślą, że powinno się przemilczać w propagandzie wszystko to, co mogłoby wzbudzać emocje łub wskazywać postawę energiczną i skrajną. Co za błąd! Narodów nikt nigdy bardziej nie poruszył, niż poeci i biada temu, kto nie potrafi wznieść poezji, która niszczy, poezji, która niesie obietnicę!
W owym ruchu poetyckim wznosimy nasze płomienne pragnienie Hiszpanii, składamy siebie w ofierze, przyjmujemy wszelkie wyrzeczenia, i nasze będzie zwycięstwo, którego nie uzyskamy w zbliżających się wyborach. W tych wyborach głosowanie wydaje się mniejszym złem. Lecz nie powstanie stąd nasza Hiszpania, ani nie będzie tam naszego ducha. Tam jest atmosfera mętna, już wyczerpana, jak w tawernie pod koniec pijackiej nocy. Nie tam jest nasze miejsce. Nie zamierzamy iść spierać się o zwyczajowe niesmaczne resztki brudnego bankietu. Nasze miejsce jest na zewnątrz, nawet jeśli, być może, przejdziemy mimochodem przez tamto. Nasze miejsce jest na wolnym powietrzu, pod czystym nocnym niebem, z bronią w ręku i na wysokości, w gwiazdach. Niech inni zajmują się nadal swoimi ucztami. My, na zewnątrz, w napiętej czujności, żarliwej i niezawodnej, już przeczuwamy brzask w radości naszych dusz.”

José Antonio Primo de Rivera (1903–1936) polityk hiszpański, ideolog narodowego syndykalizmu

29 października 1933 w Teatrze Comedia w Madrycie na kongresie założycielskim Falangi Hiszpańskiej. Źródło: Wojciech Trojanowski, Jose Antonio Primo de Rivera – Presente! http://www.nacjonalista.pl/2010/11/19/jose-antonio-primo-de-rivera-presente/

O losie, O wierze, O zachowaniu, O błędach

„(…) uważam, że nie można zamykać się na to, co się w Polsce dzieje. Zainteresowanie polityką wyniosłam zresztą z domu, tylko że mam pecha, bo ilekroć idę na wybory, wygrywają nie ci, na których głosowałam… W moim odczuciu to mętne powietrze, o którym mówisz, staje się rzeczywiście groźne.”

Karolina Gruszka (1980) aktorka polska

Źródło: „Przegląd” 28/06, 13 lipca 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/zwpw.htm

O domu

„W sali znajduje się teraz kilkadziesiąt żywych ludzkich ciał, a każde z nich jest workiem wypełnionym wnętrznościami i płynami pod tak wysokim ciśnieniem, że po nakłuciu strzyknęłyby na kilka metrów. Każde z nich opiera się na konstrukcji zbudowanej z dwustu sześciu kości połączonych ze sobą znanymi z zawodności stawami, które często trzeszczą, skrzypią i trzaskają, kiedy znajdują się w nie najlepszym stanie stanie technicznym. Ten szkielet obciągnięty jest trzęsącym się mięsiwem, wydęty workami z powietrzem i nadziany gordyjskim węzłem kanalizacyjnym, pełnym bulgocących kwasów i gazów pod ciśnieniem, spryskiwanym enzymami i rozpuszczalnikami produkowanymi przez ułożone wzdłuż niego ciemne, skruszałe bryłki genetycznie przeprogramowanego mięsa. Przez ten lepki labirynt przeciskają się kawały trawionego pokarmu, popychane szeregowymi skurczami, rozkładając się na gaz, płyn i substancje stałe, które należy regularnie wydalać na świat, inaczej bowiem właściciel zatrułby się na śmierć. Kuliste, wypełnione żelem kamery obracają się w smarowanym śluzem gniazdach. Niezliczone armie rzęsek bronią organizm przed wrogimi cząsteczkami, otorbiają je i pozbywają się ich. W każdym z ciał trzepocze usytuowany centralnie mięsień, przepompowujący płyny pod ciśnieniem. A mimo to żaden z organizmów nie wydaje nawet najdrobniejszego szmeru podczas całej przemowy sułtana. Ten cud można wyjaśnić jedynie potęgą władzy, jaką ma nad ciałem mózg, a nad nim z kolei – kultura.”

Neal Stephenson książka Cryptonomicon

Źródło Cryptonomicon, rozdział Sułtan str. 250, Warszawa 2001
Cryptonomicon

O śmierci, O świecie

„Przebudzenie i żniwa już wiszą w powietrzu, a dzieci odegrają w nich główną rolę. Lecz to się jeszcze okaże, o ile będziemy gotowi zanieść czystą i pewną ewangelię do zgłodniałego pokolenia najmłodszych i oczekiwać, co się potem wydarzy.”

Becky Fischer (1951)

Źródło: Zadziwiające historie ponadnaturalnych dzieci, str. 1 http://www.wieczernik.pl/wp-content/uploads/2009/05/bf_zadziwiajace_historie_ms226.pdf

O dzieciach, O historii

„spójrz tylko! głodny? jest coś świeżego w zgniłej zieleni
jesiennego sadu. powietrze tu zjełczało, skwaśniało na tyle,
że możesz myśleć o zmianie klimatu. starej, rakowatej gruszy
zostało, hmm… ze dwa miesiące życia? a miast trajkotać milczy
jak zaklęta. miedziana linia ścieżki jest jak magnes, wijący się
druciany rdzeń, membrana, swego rodzaju pantoflowa poczta,
która prócz szumu i szeptu niewiele wnosi. gdyby mi dane było
zestarzeć się od środka, postępująca erozja zewnętrznej powłoki”

Maciej Sawa (1965)

Źródło: sztuka. nie do przejścia

O sztuce, O myślach, O myśleniu

„W ostateczności wszyscy odpowiadamy przed naturalnym prawem. Jeśli skazimy wodę, będziemy ją pić. Jeśli zatrujemy powietrze, będziemy nim oddychać. Jeśli uzbroimy kogoś na świecie, to będzie więcej przemocy.”

Winona LaDuke (1959) amerykańska działaczka praw Indian i ochrony środowiska

O piciu, O wodzie

„Czy utrata miłości musi boleć? Drgnąłem. Liść otarł się o policzek i pomyślałem, że jest znakiem, jaki żywi dają umarłym. Chwile potem zastygłem, kiedy powietrze wdarło mi się do gardła, mokre, niosące zapach pleśni. Na cokolwiek spojrzałem, życie wydawało się nieskończoną kroplą wody, w której nie potrafiłem pływać.”

Marzena Broda (1965) polska pisarka, poetka i dramaturg

Luka

O życiu

„Muzyka dla mnie, to powietrze, którym oddycham, to krew, która biegnie przez moje żyły, która trzyma mnie przy życiu.”

Billie Joe Armstrong (1972) amerykański muzyk rockowy

O muzyce

„Fizycy mają wciąż coś niecoś do zrobienia na ziemi, nie muszą od razu wysadzać jej w powietrze.”

Stanisława Fleszarowa-Muskat (1919–1989) polska pisarka

„Rozumiesz przecież, że ją trzeba zabić? Pytanie jak gdyby zawisło na chwilę w spokojnym powietrzu nocy, aby ulecieć poprzez ciemności w kierunku Morza Martwego. Herkules Poirot znieruchomiał z ręką na okiennym ryglu. (…) Z pedantyczną dokładnością zasłonił okno i zmierzając w stronę łóżka, uśmiechnął się dobrotliwie. „Rozumiesz przecież, że ją trzeba zabić”. Ciekawe zdanie! W sam raz dla uszu słynnego detektywa – i to pierwszego wieczoru w Jerozolimie.”

Agatha Christie książka Rendez-vous ze śmiercią

Źródło: Rendez-vous ze śmiercią (1938), tłum. Tadeusz Jan Dehnel

O śmierci, Pytanie

„gdy wyschnie źródło gwiazd
będziemy świecić nocom
gdy skamienieje wiatr
będziemy wzruszać powietrze”

Zbigniew Herbert książka Napis

Źródło: Napis

O nocy

„W łagrze, aby stać się „dochodiagą” – cieniem człowieka, młody, zdrowy człowiek rozpoczynający swą karierę w wyrobisku na „czystym powietrzu” potrzebuje nie mniej niż dwadzieścia do trzydziestu dni przy szesnastogodzinnej pracy bez wolnych dni, przy stałym głodzie, porwanej odzieży i noclegach w dziurawych brezentowych namiotach na sześćdziesięciostopniowym mrozie; bijący dziesiętnicy, bijący starostowie-kryminaliści, bijący konwojenci – przyspieszają nieco ten proces.”

Warłam Szałamow (1907–1982)

Opowiadania kołymskie
Źródło: s. 101

O odzieży

„Nie mów nigdy człowiecze –
co przyniesie Ci jutro,
Nie obliczaj jak długo
będzie trwać czyjeś szczęście:
los odmieni się zanim
lotna mucha w powietrzu
zdąży przemknąć przed Tobą”

Simonides z Keos (-556–-468 p. n. e.) liryk grecki

O losie, O szczęściu

„kto mieszka w róży
– nikt
nikt nie mieszka w róży
otwiera i zamyka okna
wdycha powietrze”

Krešimir Bagić (1962)

Źródło: Ślepa światłość, tłum. Julian Kornhauser

„Wysadzimy w powietrze monopol banków i finansów!”

Marine Le Pen (1968) francuska prawniczka i polityk

po ogłoszeniu wyników wyborów prezydenckich w 2012, w których MLP uzyskała trzeci najwyższy wynik. Źródło: wprost.pl, 22 kwietnia 2012 http://www.wprost.pl/ar/318164/Wysadzimy-w-powietrze-monopol-bankow-i-finansow-Sukces-prawicy-we-Francji/,

O sukcesie

„Wydawałoby się, że z Lechem Kaczyńskim niewiele mnie łączy, ale to nieścisłość. W latach 70. zajmowaliśmy się Leninem, tyle że ja wysadzałem w powietrze jego pomniki, a on cytował jego dzieła w swojej pracy doktorskiej.”

Stefan Niesiołowski (1944) polityk polski, biolog

na zjeździe Platformy Obywatelskiej, 21 maja 2006. Źródło: Frontalny atak Platformy na PiS, „Gazeta Wyborcza”, 22 maja 2006 http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,53600,3359537.html

„W końcu przyjechałem [do USA] w 1968. Miałem puste kieszenie, ale pełno marzeń. Właśnie trwała kampania prezydencka. Pamiętam, jak oglądałem Nixona i Humpreya w telewizji. Przyjaciel, który mówił po angielsku i niemiecku przekładał dla mnie. Słyszałem Humpreya mówiącego rzeczy, które brzmiały jak socjalizm, właśnie to od czego uciekłem. Ale potem usłyszałem Nixona. Mówił o przedsiębiorczości, ograniczaniu rządowych interwencji, zmniejszeniu podatków i wzmocnieniu obronności. Słuchanie Nixona było jak oddychanie świeżym powietrzem. Zapytałem przyjaciela „Z jakiej on jest partii?”. Mój przyjaciel odpowiedział „On jest republikaninem.””

Arnold Schwarzenegger (1947) aktor amerykański pochodzenia austriackiego, polityk

„Więc i ja jestem republikaninem” rzekłem.
Źródło: przemówienie podczas konwencji Partii Republikańskiej, 2004

„A wie pan, że to ciekawe! Nie przyszło mi to w ogóle do głowy. Tak, rzeczywiście! Jeżeli tego człowieka zamordowano, a samolot przez cały czas od owej chwili znajduje się w powietrzu, morderca musi być tu nadal. I, oczywiście, musi być jednym z nas. Zadziwiające!
Pokiwał głową z wyraźną aprobatą, jak gdyby sytuacja ta wydała mu się godna podziwu, i rozejrzał się wokół, pragnąc najwyraźniej przyjrzeć się wszystkim współtowarzyszom podróży. Pudło kryjące czaszkę trzymał teraz na kolanach, obejmując je dłońmi.
– Och, morderca jest na pewno pośród nas… Joe także rozejrzał się. – Co do tego nie może być najmniejszych wątpliwości. Ale przecież nie możemy liczyć na to, że sam przyzna się do popełnienia tej zbrodni. A może możemy?
Znowu przesunął oczyma po ich twarzach i dostrzegł jedynie siedem par oczu wpatrzonych w niego i pełnych oczekiwania.”

Maciej Słomczyński książka Piekło jest we mnie

Piekło jest we mnie (1975)

O czasie

„Nie myślałam już o człowieku, który wysadził się w powietrze. Przedtem tak. Teraz go składałam.”

Kathy Reichs (1948)

Cykl Kości, Zapach śmierci (1997), Temperance Brennan

O myślach, O myśleniu

„Słyszałem o biciu i torturach prądem, nim sam zaznałem ich w więzieniu, jednak tak naprawdę największe wrażenie zrobiły na mnie nieznane mi wcześniej metody. Zakładali mi na przykład na głowę maskę gazową, po czym zatykali przewód doprowadzający powietrze. Puszczali mi taśmy z nagraniami tortur, jakim poddawali moich najbliższych, których aresztowali. To było straszne.”

Boris Şyhmyradow (1949)

Źródło: Simon Sebag Montefiore, Potwory. Historia zbrodni i okrucieństwa, tłum. Jerzy Korpanty, wyd. Świat Książki, Warszawa 2010, ISBN 9788324715480, s. 304.

O książkach, O świecie, O historii, O wrażeniach

„Kraje Słowian ciągną się nieprzerwanie od Morza Syryjskiego (Śródziemnego) po Ocean ku północy (…) Królowie ich są obecnie czterej: król Bułgarów (Piotr I) i Bojeslaw (Bolesław I Srogi), król Pragi i Krakowa, i Mesko (Mieszko I), król Północy, i Nakon (książę Obodrytów) na końcu Zachodu. (…)
Na ogół biorąc, to Słowianie są skorzy do zaczepki i gwałtowni, i gdyby nie ich niezgoda (…) żaden lud nie zdołałby im sprostać w sile. (…) Oddają się ze szczególną gorliwością rolnictwu. (…) Handel ich dociera lądem i morzem do Rusów i do Konstantynopola.
Kobiety ich, kiedy wyjdą za mąż, nie popełniają cudzołóstwa; ale panna, kiedy pokocha jakiego mężczyznę, udaje się do niego i zaspokaja u niego swoją żądzę. A kiedy małżonek poślubi dziewczynę i znajdzie ją dziewicą, mówi do niej: „gdyby było w tobie coś dobrego, byliby cię pożądali mężczyźni i z pewnością byłabyś sobie wybrała kogoś, kto by wziął twoje dziewictwo”. Potem ją odsyła i uwalnia się od niej.
Kraje Słowian są najzimniejsze z wszystkich krajów. Najtęższy mróz bywa u nich, gdy noce są księżycowe, a dnie pogodne (…). A gdy ludzie wydychają powietrze, tworzą się na ich brodach powłoki z lodu niby ze szkła.(…)”

Ibrahim ibn Jakub (912–966) kronikarz

Źródło: Norman Davies, Europa, Kraków 2000, przeł. T. Kowalski, Relacja Ibrahima ibn Jakuba z podróży do krajów słowiańskich w przekładzie Al-Bekriego.

O kobietach, O mężczyznach, O ludziach, O sile

„Smród i zgnilizna czaiły się wokół głazów leżących na zakrwawionym górskim zboczu. Wzdęte ciała parowały w zimnym, porannym powietrzu; resztki ciepła rozpływały się w nicości, a resztki życia rozwiewały w niekończącym się lamencie obojętnego wiatru.”

R.A. Salvatore (1959) amerykański pisarz science-fiction i fantasy

Legenda Drizzta
Źródło: Trylogia klingi Łowcy: Dwa Miecze

„Przemierzam kraj, pragnąc wyjaśnić sprawy, których nie rozumiem. Skąd na szczytach gór biorą się muszle, odciski korali, roślin i wodorostów zwykle występujących w morzu. Dlaczego grzmot trwa dłużej od swej przyczyny i czemu błyskawica jawi się oczom z chwilą powstania, a grzmot, by się przemieścić wymaga czasu. W jaki sposób różne koła powstają na wodzie wokół miejsca uderzonego przez kamień i jak ptak utrzymuje się w powietrzu. Te pytania i inne niezwykłe zjawiska całe życie angażują moje myśli.”

Leonardo da Vinci (1452–1519) malarz, rzeźbiarz, architekt, konstruktor maszyn, filozof

O życiu, O myślach, O ptakach, O czasie

„Ale przecież muzyka powinna być za darmo, jak powietrze i niebo.”

Terry Pratchett książka Muzyka duszy

Muzyka duszy

O muzyce

„Ludzie są wciąż skłonni wmawiać sobie, że kamikadze wysadzający się w powietrze są jedynym orężem, jakim dysponują biedni i uciśnieni. Nie dostrzegają, że radykalny islamizm jest w rzeczywistości sektą, zjawiskiem patologicznym.”

Martin Amis (1949)

Źródło: „Forum” (tygodnik) nr 32, str. 37.

O ludziach, O rzeczywostości

„Czy kiedykolwiek dziękowałeś Bogu za powietrze? A co byś zrobił bez powietrza? Gdyby tak Bóg zastrajkował i zerwał dostawę powietrza, co byś zrobił?”

Jon Paulien (1949)

O Bogu, O zerwaniu

„Trawa i świeże powietrze to najcenniejsze dary, które możesz dostać od życia.”

Zhou Weihui (1973)

Szanghajska kochanka

O trawie

„Czy długo jeszcze mamy być zakładnikami na wpół dzikich pasterzy Lewantu, z trudem odróżniających posiadanie kobiety od posiadania owcy, ważących każdą kroplę bezcennej spermy wagą złota i żądnych całkowitej kontroli nad prokreacją swoich domowników i sług? Ponure semickie przesądy z odmętów pradziejów jak morowe powietrze rozwiały się po świecie wichrem dziejów. Quousque tandem?”

Jan Hartman (1967) polski filozof, bioetyk, wydawca, publicysta, polityk

Źródło: Moda na bi!, liberte.pl, 5 sierpnia 2012 http://hartman.na.liberte.pl/moda-na-bi/

O kobietach, O modzie

„Za oknami pijane dymią góry łysiny,
stare diabły rwą sobie czupryny,
od białych kudłów w powietrzu aż gęsto,
one w okna, w drzwi ciężko bębnią.”

Jerzy Harasymowicz (1933–1999) polski poeta

Źródło: Kołysanka, „Życie Literackie” nr 15, 8 kwietnia 1956, s. 3 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14805

O życiu

„Łatwiej jest miasto w powietrzu wybudować niż założyć państwo bez religii.”

Plutarch (46–127) pisarz antyczny

O religii

„Obóz, jak się zorientowałem. Obejmował teren około półtora kilometra kwadratowego płaskiego terenu. Otoczony był solidnym ogrodzeniem z drutu kolczastego, rozpiętego kilkoma rzędami pomiędzy drewnianymi słupami. Ogrodzenie miało ponad dwa i pół metra wysokości. Po zewnętrznej stronie przechadzały się patrole w odstępach około pięćdziesięciometrowych. Po stronie wewnętrznej strażnicy z bronią stali co jakieś piętnaście metrów. Za drutami stało kilkanaście baraków. Przestrzeń pomiędzy nimi wypełniał gęsty, falujący tłum. Więźniowie tłoczyli się, przekrzykiwali. Z kolei strażnicy starali się utrzymywać ich we względnym porządku…
… Po lewej stronie od bramy, o jakieś sto metrów za ogrodzeniem, był tor kolejowy, a właściwie rodzaj rampy. Prowadził od niej do ogrodzenia chodnik zbity z desek. Na torowisku stał pociąg złożony z około trzydziestu wagonów towarowych. Były brudne i zakurzone…
… Mijaliśmy akurat jakiegoś starca. Siedział na ziemi nagi i rytmicznie kiwał się do przodu i tyłu. Jego oczy błyszczały i nieustannie mrugał powiekami. Nikt nie zwracał na niego uwagi. Obok leżało dziecko w łachmanach. Miało drgawki. Z przerażeniem spoglądało dookoła.
Tłum pulsował jakimś obłędnym rytmem. Wrzeszczeli, machali rękami, kłócili się i przeklinali. Zapewne wiedzieli, że niedługo odjadą w nieznane, a strach, głód i pragnienie potęgowały poczucie niepewności i zwierzęcego zagrożenia. Ludzie ci zostali wcześniej ograbieni z całego skromnego dobytku, jaki im pozwolono zabrać w tę podróż. Było to pięć kilogramów bagażu. Były to zwykle jakieś najpotrzebniejsze w drodze przedmioty. Poduszka, jakieś okrycie, trochę jedzenia, butelka z wodą. Czasem kosztowności czy pieniądze. Docierała tu przeważnie ludność gett, która nie miała już nic…
Pobyt w obozie nie trwał długo. Zazwyczaj nie dłużej niż cztery dni. Potem pakowano ich w wagony na śmierć. Przez czas pobytu w obozie prawie nie otrzymywali jedzenia. Zdani byli na własne zapasy.
Baraki obozowe mogły pomieścić mniej więcej połowę więźniów. Drugie tyle pozostawało na dworze. Powietrze wypełniał odór ludzkich odchodów, potu, brudu i zgnilizny…
… Oficer SS, odpowiadający zapewne za załadunek, stanął przed tłumem Żydów. Nogi rozstawił szeroko.
– Ruhe! Ruhe! Spokój! – wrzasnął. – Wszyscy Żydzi mają wejść do wagonów. Pojedziecie tam, gdzie jest dla was praca. Ma być porządek. Nie wolno się pchać ani opóźniać załadunku. Kto będzie wywoływał panikę albo stawiał opór, zostanie zastrzelony.
Przerwał i wbił wzrok w masę ludzką przed sobą. Spokojnie zaczął otwierać kaburę pistoletu. Wyjął broń. Pierwsze szeregi Żydów zaczęły się cofać. Niemiec zaśmiał się i oddał trzy strzały w tłum. W grobowej ciszy rozległ się przeszywający krzyk. Spokojnie schował pistolet.
– A teraz do wagonów! Raus! – wrzasnął.
Tłum zamarł. Z tyłu rozległy się strzały. Ludzie ławą ruszyli do przodu, krzycząc przeraźliwie. Zbliżali się do drewnianego pomostu. Ludzki strumień był jednak zbyt szeroki, aby się w nim pomieścić. Esesmani otworzyli ogień. Pędzący zaczęli padać. Rozległ się głuchy tupot nóg po deskach rampy. Teraz zaczęli strzelać strażnicy stojący przy wagonach. Tłum przyhamował.
– Ordnung! Ordnung! – wrzeszczał esesman.
Pierwsi Żydzi wpadli do wagonu. Niemcy przy drzwiach odliczali ich. Po liczbie „sto czterdzieści” esesman zawył „Halt!” i dwukrotnie strzelił. Przystanęli. Pociąg powoli szarpnął i nowy wagon wtoczył się na wysokość pomostu. Zaczęli go wypełniać nowi więźniowie.
Wedle wojskowych regulaminów wagon towarowy przeznaczony był na osiem koni lub czterdziestu żołnierzy w transporcie. Upychając ludzi na siłę i bez jakiegokolwiek bagażu, można było pomieścić w wagonie sto osób. Niemcy wydali rozkaz pakowania po stu trzydziestu, ale jeszcze dopychali dodatkową dziesiątkę. Gdy drzwi nie dały się zamknąć, tłukli na oślep kolbami, strzelali do środka wagonu, wrzeszczeli na nieszczęsnych Żydów. Ci, aby zrobić miejsce dla nowych, wspinali się na ramiona i głowy już znajdujących się wewnątrz. Z głębi wagonu dochodził jakiś potępieńczy ryk i wycie.
Gdy upchnięto już sto czterdzieści osób, strażnicy przystąpili do zamykania drzwi. Były ciężkie, wykonane z drewna obitego żelazem. Miażdżyły wystające na zewnątrz kończyny wśród wrzasków bólu. Po zasunięciu drzwi zabezpieczano je żelazną sztabą i ryglowano.
Przed załadunkiem na podłogę wagonów sypano warstwę niegaszonego wapna. Oficjalnie był to zabieg higieniczny. Chodziło o nie rozprzestrzenianie się chorób zakaźnych. W praktyce wapno gwałtownie absorbowało wilgoć z powietrza. Spadała zawartość tlenu i ludzie zaczynali się dusić. Równocześnie wapno w kontakcie z ludzkimi odchodami wydzielało trujące substancje, między innymi chlor. Ten zaś dusił stłoczonych więźniów. Niemcy osiągali podwójny cel. Choroby zakaźne istotnie się nie rozprzestrzeniały, a wagon można było łatwiej po transporcie wymyć. Po drugie, transportu tego nie przeżywało wielu „podróżnych”. A o to przecież chodziło.
Czasami od polskich kolejarzy docierały informacje, że takie wagony z Żydami stały na bocznicach po kilka dni. Po otwarciu znajdowano w nich same trupy…
… Na obozowym placu pozostali zabici i konający. Strażnicy przechadzali się wolnym krokiem i dobijali ich strzałami w głowę. Wkrótce zapanowała cisza…”

Jan Karski (1914–2000) prawnik, dyplomata, wykładowca akademicki, polski kurier czasów II wojny światowej

Karski dostał się w przebraniu strażnika do obozu tranzytowego dla Żydów w Izbicy, który był „ostatnim etapem” przez obozem zagłady w Bełżcu.
Tajne państwo: opowieść o polskim Podziemiu

Koń, O miłości, O śmierci, O pieniądzach

„Kocham to, czego się nauczyłem od rodziców, a co tu kontynuuję – wędrówki, coniedzielne wycieczki za miasto, uważność, z jaką można przyglądać się roślinom i zwierzętom. Nie jestem tym zainteresowany profesjonalnie i nie mam ambicji, żeby klasyfikować florę i faunę, ale z zapałem wyznaję amatorską miłość do przyrody. Światło, powietrze, chmury, pejzaże tylko wydają się surowe. W tej surowości można odnaleźć wiele piękna.”

Tomasz Vetulani (1965) artysta, plastyk, malarz, rysownik i rzeźbiarz

Źródło: Tomasz Vetulani o Holandii, niskim kraju, nto.pl, 5 czerwca 2011 http://www.nto.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20110605/REPORTAZ01/762330357

O miłości, O rodzicach, O świetle, O zwierzętach

Cytaty na temat powietrze strona 2

Cytaty na temat powietrze
strona 2