Cytaty o kochaniu się

strona 15

„Trzeba być trochę podobnym, by się rozumieć i nieco różnym, by się kochać.”

„Kocham Irlandię i moich rodaków. Jestem dumny z tego, że jestem Irlandczykiem!”

„Lekarze stwierdzili, że potrzebujemy pomocy. Ale jako rodzic wydaje ci się, że nie powinieneś nawet o to pytać. Przecież byliśmy z niego dumni. By bardzo pięknym dzieckiem. Jednym z największych darów w naszym życiu. Dni, których nie musieliśmy spędzać w szpitalu, kiedy się uśmiechał, a my nie musieliśmy płakać, stawały się najbardziej niesamowitymi chwilami w naszym życiu. Takie niepełnosprawne dziecko kochasz bardziej niż można to sobie wyobrazić. W pewnym sensie nawet bardziej niż normalne, bo przez 24 godziny na dobę martwisz się o nie i jednocześnie cały czas jesteś z niego dumna.”

„Wino i ryby także mnie nie kochają, a jednak mi smakują.”

„Nie doceniamy tego, co osiągamy bez wysiłku. Kocham muzykę bardziej niż ona mnie. Mniej pisanie, ale ono kocha mnie bardziej.”

„Jedynie na krzyżu może dusza bez obawy kochać Pana Jezusa.”

„Boję się Twojej miłości, że kochasz zupełnie inaczej – tak bliski i inny.”

„O droga moja ojczyzno, o niebo, ja cię kocham, ja cię szukam, ja cię pragnę, ja cię witam, ja cię pozdrawiam! O, tęskno mi być już na wygnaniu, zaraz pójść do ciebie pragnę, zaraz cię oglądać pragnę, pragnę… Oto nas oczekują święci, oczekuje Maryja i Pan Jezus stoi z koroną w ręku, aby nas uczynić królami… tego pięknego królestwa…”

„Patriotyzm dzisiaj nie polega na tym, żeby się zamknąć w obrębie własnego kraju, kochać tu urodzonych i nienawidzić reszty, tylko na tym, żeby z tego miejsca, które jest naszym krajem, wysyłać jak najwięcej wartościowych rzeczy w świat. A poza tym taki zamknięty patriotyzm nie ma już szans.(…) Patriotyzm i religia są dzisiaj czymś zupełnie innym i starych modeli się nie przywróci. Konserwatywny szloch niewiele tu zmieni.”

„Chcę cierpieć, chcę walczyć, ponieważ… (…) cię kocham.”

„Dla mnie wszystkie kompozycje są bardzo ważne, bo wszystkie przysporzyły mi wiele cierpienia. To nie jest tak, że idee rodzą się bez wysiłku. Kobieta rodząc dziecko, cierpi, dotyczy to również twórczości, kreatywności. Męka twórcza to coś bardzo realnego, dlatego nie preferuję żadnego filmu, kocham wszystkie.”

„Mówiła że naprawdę można kochać umarłych
bo właśnie oni są uparcie obecni”

„Kiedy człowiek po raz pierwszy widzi ukochaną osobę nago, kiedy może jej wtedy dotknąć – jest to jedna z tych chwil w życiu, kiedy ocieramy się o obcowanie z bóstwem. Jeżeli istnieje we wszechświecie jakaś prawdziwa religia, musi uwzględniać ową prawdę, w przeciwnym bowiem razie będzie ziała pustką. Możliwość kochania się z jedyną właściwą osobą, która zasługuje na naszą miłość, to jedna z nielicznych nie podlegających dyskusji korzyści, jakie daje bycie człowiekiem; wynagradza cały ból, wieczne poczucie straty, niezręczność, samotność, głupotę i skłonność do kompromisu, które nierozłącznie wiążą się z człowieczeństwem. Kochanie się z odpowiednim człowiekiem może osłodzić świadomość wszystkich omyłek.”

„Boga poznajesz nie tyle rozumem, nawet nie sercem, ale poprzez poczucie całkowitej zależności od Niego, podobne do tego uczucia, którego doznaje niemowlę w rekach matki. Nie wie ono, kto je trzyma, kto ogrzewa, kto karmi… ale wie, że jest ktoś, i mało tego, że wie – kocha go.”

„Kochani Mamo, Tato i Lori!
To najtrudniejszy list, jaki w życiu napisałam, a wy prawdopodobnie znienawidzicie mnie, kiedy go przeczytacie. Zbyt długo trzymałam to wszystko w tajemnicy i po prostu nie mogę was dłużej okłamywać. Paul i ja odpowiadamy za śmierć Tammy. Paul był w niej „zakochany” i chciał uprawiać z nią seks. Chciał żebym mu pomogła. Chciał żebym przyniosła z pracy tabletki nasenne i uśpiła ją. Kiedy odmawiałam, groził mi i znęcał się nade mną fizycznie i psychicznie. Żadne słowa nie oddadzą tego, co wtedy przez niego przeszłam. W końcu, głupia, zgodziłam się zrobić, co kazał. Ale coś – być może połączenie środka nasennego i tego, co jadła tamtego wieczoru – spowodowało wymioty. Bardzo się starałam ją uratować. Tak bardzo mi przykro. Ale nic, co powiem, nie przywróci jej życia… Chętnie oddałabym swoje życie za jej życie. Nie oczekuję, że mi kiedyś wybaczycie, bo ja sama nigdy sobie nie wybaczę.
Karla”

„Pumpkinsi uwielbiają rock’n’roll, kochamy go. Ale również myślimy, że jest to podnoszący ego plac zabaw dla dzieci. Możesz mieć swoje ciasto jak i zjeść je.”

„Auto jest nie tylko integralną częścią kultury roznamiętnionej w konsumpcji (…) samochód jest kultury tej Alfą (…) widać to szczególnie mocno, jeśli jest się szczęśliwym nie-użytkownikiem samochodu i patrzy na użytkowników samochodów niczym entomolog na mrówki (…) samochodem i jego kulturowymi obrazami pieścimy się mentalnie już od dzieciństwa (…) rozparcelowany na połyskujące w słońcu części, „niesamowity” samochód jest w kulturze konsumpcji „autoprezentem”. Nagradzamy nim siebie (bo w pracy stres, w domu rozwydrzona żona, dzieci nas nie kochają, w związku z czym musimy pokazać samym sobie, że ktoś nas jeszcze kocha – my sami mianowicie). Kupujemy samochód jako prezent dla siebie samego lub siebie samej (…) Wartość użytkowa takiego „autoprezentu” jest daleko mniej ważna.”

„Kocham i jestem kochany, więc jestem.”

„Kochająca osoba popełnia prawie zawsze ten błąd, że nie czuje, kiedy druga strona przestaje kochać.”

„Europa nam się starzeje. Słyszymy to i widzimy na każdym kroku. W krajach Unii Europejskiej rodzi się coraz mniej dzieci. Dlaczego? Czy przestaliśmy kochać dzieci? Nie. Mamy tylko większą świadomość trudu ich wychowania, a kobiety w Europie coraz rzadziej i coraz później podejmują decyzję o macierzyństwie. Jednym z powodów takiego stanu rzeczy jest zapewnienie opieki nad dziećmi podczas wykonywania pracy. Tylko kobiety, które mają zapewnioną właściwą opiekę nad swoimi dziećmi, mogą koncentrować się na obowiązkach zawodowych. Państwa, które zapewniają właściwą ochronę kobietom w ciąży, w okresie połogu, karmienia i potem, podczas wychowywania, mają mniejszy odsetek bezrobotnych kobiet.”

„Chciałabym podziękować, zwłaszcza panu ministrowi Ławrowowi. I powiedzieć mu, że go kocham. Bo kocham cały naród rosyjski. I kłócę się z tymi, którzy go nie kochają. Jedyne polityczne moje wywody to jest kłótnia z tymi, co was nie kochają, Nienawidzę ich. Naprawdę. Pan minister jest tak pięknym mężczyzną, że musiałam to powiedzieć.”

„Mój ojciec robił straszne rzeczy. Nie tłumaczy go nic, nawet to, że wierzył w te swoje ideały, że chciał socjalizmu z ludzkim obliczem, bo jednak był zbrodniarzem. Ale jego ocena historyczna jest niejednoznaczna, bo był też współautorem Października, a później bronił robotników przed Gomułką. Ale oczywiście, że kochałem i matkę, i ojca. Prywatnie był on bardzo miłym człowiekiem.”

„Jeśli nie możesz być z tym kogo kochasz, kochaj tego, z kim jesteś.”

„W oddali łąki, wejdźże do łóżka,
Czeka tam na cię z trawy poduszka,
Skłoń na niej główkę, oczęta zmruż,
Rankiem cię zbudzi słońce, twój stróż.
Tu jest bezpiecznie, ciepło jest tu,
Stokrotki polne zaradzą złu.
Najsłodsza mara tu ziszcza się,
Tutaj jest miejsce, gdzie kocham cię.”

„Jak wygramy, to kto nas będzie pytał o metodę. Mamy tak czy owak tak wiele na sumieniu, że musimy zwyciężyć, bo inaczej cały nasz naród, z nami na czele, ze wszystkim, co kochamy, czeka zagłada. A więc do dzieła!”

„I jak można powiedzieć „Kocham Cię” komuś, kogo się kocha?”

„Kto naprawdę kocha, prawie nigdy nie pozna, kiedy ten drugi przestał kochać.”

„Zawsze twierdziłem, że gdy się prawdziwie kogoś kocha, wierność nie jest żadną zasługą.”

„Gdzie jesteś, Mały Książę, gdzie?
Odszedłeś z mej książeczki kart.
Czy po pustyni błądzisz znów,
Rozmawiasz z echem pośród skał?
Czy tam, gdzie świeci złoty wóz
Oglądasz Ziemię w swoich snach,
Gdzie pozostała z tamtych dni
Niby wspomnienie bajka ta.
W maleńkiej róży kochał się
Książę na jednej z wielu gwiazd.
Nie widział przedtem innych róż,
Kiedy w daleki poszedł świat.”

„Kto kocha pokój, kocha także – wrogów pokoju.”

„Nie można nie kochać, ale jeśli się kocha miłość rozszczepia się na miłość i cierpienie.”

„Kochać pracę i polegać na sobie. I przestrzegać diety. Zawsze lubiłam wykwintne jedzenie, ale też wiem, że jeśli zdarzy mi się poszaleć kulinarnie, to na drugi dzień trzeba to odkupić dietą. I proszę, są tego efekty. Do dziś mam figurę młodej dziewczyny.”

„Tamten nie może jej kochać tak jak on, nie może jej wielbić w taki sposób, nie jest w stanie dostrzec jej wdzięcznych ruchów ani tych szczególnych znaczków na jej twarzy. Jakby to tylko jemu było dane widzieć prawdziwy kolor jej oczu i poznawać smak jej pocałunków.”

„Kochaj, żeby żyć i żyj, żeby kochać.”

„Pismo Święte nakazuje nam kochać naszych nieprzyjaciół. Bardzo kocham papieża.”

„Kocham moją Ojczyznę i nigdy nie byłem zdrajcą i wrogiem mojego narodu.”

„Czytałem kiedyś wywiad z Irvinem Berlinem. Dziennikarz zapytał go czego się najbardziej obawia, a on odpowiedział: „Że któregoś dnia sięgnę po natchnienie i odnajdę tylko pustkę”. To właśnie stało się ze mną, kochanie. Miałem to coś, czułem, że natchnienie krąży we mnie razem z krwią w żyłach, a teraz sięgam po nie i natrafiam na pustkę.”

„Przed nami rozwój, przed nami przyszłość (…) mam niezłomną nadzieję, iż w krótkim czasie zapulsuje życie silniejsze, żywsze, piękniejsze, a nasz kochany Cieszyn będzie tym słońcem, który przyciągać do siebie będzie wszystkich i wszystko.”

„Największa kampania reklamowa w historii społeczeństwa została zapoczątkowana przez Jezusa Chrystusa. Przebiegała pod uniwersalnym sloganem „Kochaj bliźniego swego” i miała przyciągające uwagę logo: krzyż.”

„Człowiek, który wie, że milczy, który wie, że kocha, nie wie, ani co to jest milczenie, ani co to jest miłość.”

„Czy nie jest tak, że najbardziej kochamy to, czego nam brakuje?”

„Kobieta, którą kocham, została dziś moją żoną… Cieszę się na myśl o zdobywaniu jej przez resztę mojego życia.”

„Święta miłości kochanej ojczyzny,
Czują cię tylko umysły poczciwe!
Dla ciebie zjadłe smakują trucizny,
Dla ciebie więzy, pęta nie zelżywe!
Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny,
Gniezdzisz w umyśle rozkoszy prawdziwe!
Byle cię można wspomódz, byle wspierać,
Nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać!”

„Ci, którzy się kochają, mogą mówić do siebie od rzeczy. Ważne jest tylko to, że czują swoją obecność.”

„Przez zdrowie rozumiem możność istnienia pełnym, dojrzałym, żywym, radosnym życiem, w ścisłym związku z tym, co kocham – ziemią i wszystkimi jej cudownościami.”

„Nawet gdy się kocha duszę, funkcję miłosną wykonuje ciało.”

„Tysięczny raz nasz mały świat kocha zwlekać,
wypadkowa dekad, pustych słów i mocnych przeżyć,
kochamy fart, tylko na to umiemy poczekać,
szukaj bogów na ulicach, łatwiej jest w nich wierzyć.”

„Kobieta, gdy kocha, oddaje od razu wszystko – do jutra, potem wszystko powoli zabiera – z lichwą.”

„Kto prawdziwie Kocha Boga, nie pragnie Jego Miłości wzajem.”

„Mamo, nasza mamo, nasza droga mamo,
nie bądź na nas taka zła,
że nasze dziewczyny, że nasze dziewczyny,
że kochamy je aż tak.”

„Kiedy się nie ma, kogo się kocha, kocha się tego, kogo się ma.”

„Jeżeli będę chciała wrócić to tylko i wyłącznie dlatego, że będzie mi brakowało siatkówki, czyli tego co kochałam przez wiele, wiele lat i do tej pory kocham.”

„I wiem, że miłość to tylko krzyk w otchłani, a zapomnienie jest nieuniknione, ale ja naprawdę cię kocham.”

„Żeby umieć kochać, trzeba umieć myśleć.”

„Moją obsesją jest twarz, twarz innych. Ekspresja twarzy osoby, którą kochasz, jest bezwzględnym łącznikiem z istnieniem, czy nawet tak odważę się powiedzieć: z dobrem istnienia. Pewne zdarzenia czy „półzdarzenia”, pewne drobne nawet sytuacje, odczucia, nagle tę twarz naznaczają: zaczyna się na niej na przeciąg chwili rysować coś dla ciebie (może nawet tylko dla ciebie) niezwykłego, szczególnego, twarz ujawnia się w jakiejś niezwykłej intensywności, intensywności życia, i to jest piękne, nawet jeśli sama ekspresja nie ma nic wdzięcznego, i czujesz, że to piękno wprost zbawia świat. Doznanie jest właściwie radosne, wspaniałe, ale jednocześnie straszne, bolesne, bo czujesz zarazem w sobie absolutną niezgodę na to, że ta twarz kiedyś może umrzeć i że jest z tym pięknem, na którą ją stać, tak przelotna.”

„Jeśli kogoś kochasz, to jeszcze nie znaczy, że Bóg ma w swoich planach, żebyście byli razem.”

„Kocham modę. Kiedy byłam małą dziewczynką, spędzałam godziny na zabawie w przebieranie się. Teraz nadal lubię zmieniać kreacje na moje występy.”

„Człowiek pragnie być kochany. Z braku miłości – chociaż podziwiany, z braku podziwu pragnie wzbudzać strach, a jeżeli nie osiągnie nawet tego, to pragnie wzbudzać chociaż wstręt i pogardę, chce poruszać ludzkie uczucia. Dusza wzdraga się przed próżnią, chce kontaktu za wszelką cenę.”

„Jak sam tytuł wskazuje, Auschwitz traktuje o obozach zagłady. Obejrzałam straszny dokumentalny film na ten temat i zastanawiałam się – jak ludzie mogą wierzyć i bezgranicznie kochać Boga, który pozwala na takie rzeczy? A ponoć jest wszechmogący… Tymczasem spokojnie patrzył z góry na dzieci siłą wyrywane z objęć swoich matek, prowadzone na ich oczach do komór i zabijane bez litości. Jakbym ja była wszechmogącym Bogiem, to na pewno bym na takie rzeczy nie pozwoliła. Czyli co? Czy wniosek z tego, że jestem lepsza od Boga?”

„Trudniej kochać bliźniego niż małego fiata.”

„Większość Azjatów traktuje nie-Azjatów jak maskotki lub zwierzątka. Jedyny sposób, aby przekroczyć izolację wynikającą z odmienności rasy, koloru skóry, języka i polityki – to zobaczyć i odczuć, że w każdym człowieku, z którym żyjemy, pracujemy i kochamy się, jest cząstka nas samych i że możemy jedynie odkryć to, co jest nam wspólne.”

„Ilekroć kochamy, zawsze kochamy tak, jak po raz pierwszy. Każda nowa miłość zwiększa siłę naszych namiętności.”

„Nie zrozum mnie źle, kocham ojca, ale mam wolną wolę, ot co.
– Wolna wola kończy się tam, gdzie zaczyna pas w ojcowskiej dłoni…”

„Absolutne bezpieczeństwo związane z posiadaniem ziemi, którą kocham, opuściło mnie właśnie wtedy, w tej chwili i nigdy go już nie odzyskałam. Opuściłam dzieciństwo z bolącym sercem i umysłem pełnym gniewu i urazy. Dorosłość zaczęła się od gorzkiego smaku w ustach i mglistego postanowienia, że nie odejdę. Nie opuszczę Wideacre. Nie ustąpię miejsca Harry'emu. Jeśli świat każe dziewczętom opuszczać domy, to świat powinien się zmienić. Ja nigdy się nie zmienię.”

„Przy pomocy wachlarza można było powiedzieć „kocham cię” albo „Jestem zaręczona, nie bądź uparty”, albo „jestem zazdrosna”. Także w czasie Rewolucji Francuskiej pewne wiadomości polityczne przekazywano sobie za pomocą wachlarzowego kodu.”

„Kiedy byłem zamożny, przyjaciele przechwalali się przy moim stole, jak to mnie kochają. Ale gdy dąb pada w lesie, horda świń ucieka, aby jej nie przygniotło.”

„Życie należy umacniać wieloma przyjaźniami. Kochać i być kochanym – to największe szczęście istnienia.”

„Dziadek był wysoki, miał czarne przenikliwe oczy, szlachetną aczkolwiek surową twarz, siwą brodę i pejsy oraz smukłą sylwetkę. Miał ostry język, choć niewiele mówił, budząc tym respekt. Nie wiem dlaczego, ale bałem się go od pierwszego wejrzenia jednocześnie darząc go miłością. Nie byłem odosobniony w tych uczuciach – większość Żydów w Biłgoraju lękała się go i kochała, podobnie jak jego dorosłe dzieci. Jego synowie i córki bali się do niego odezwać, a on rzadko z nimi rozmawiał, nawet z najstarszym synem Josefem, który był od niego młodszy zaledwie o szesnaście lat i pełnił w miasteczku funkcję dajana, pomocniczego rabina. Za każdym razem, kiedy wuj Josef musiał wejść do izby ojca, oblewał się potem niczym oskarżony przychodzący po wyrok surowego, aczkolwiek sprawiedliwego sędziego.”

„Język polski jest wspaniałym językiem, który kocham z całego serca. Do tego stopnia, iż zrozumiałem, że on inaczej, niż na przykład rosyjski czy angielski pozwala na wyrażanie pewnych emocji i niesamowitych subtelności.”

„Między lubieniem i kochaniem jest zasadnicza różnica.”

„Jakiż pożytek z mego szczęścia, kiedy ci, którzy kochają mnie od początku: moja matka, ojciec, bracia i krewni są wszyscy nieszczęśliwi? Dlatego aby ocalić wszystkie żyjące istoty, muszę osiągnąć umysł Buddy i wyłonić się z mojej wewnętrznej jaskini medytacji Wadźry.”

„Moje serce to jest muzyk,
który zwiał z orkiestry,
bo nie z każdym lubi grać.
Żaden mu maestro nie potrafi rady dać.
Moje serce to jest muzyk improwizujący,
co ma własny styl i rytm,
ale gdy gorąco kocha, wtedy gra jak nikt.”

„Wierz mi, jeśli cię kocham, i ty też jeżeli
tęsknisz po drugiej stronie niedostępnej zony
nieprzeniknionych światów, szczelnie oddzielony
żółtą rzeką z powietrza, ognia i metalu,
jeżeli drżysz od lęku, jeśli płaczę z żalu,
podaj dłoń, choćby dotknij opuszkami palców
szklanej szyby sunącej w obrotowym walcu.”

„Jesteśmy dziećmi słońca, my – mężczyźni i niewiasty. Kochamy światło i gwar życia.”

„Usta milczą, dusza śpiewa
Kochaj mnie
Bez miłości świat nic nie wart
Kochaj mnie.”

„Przeszłość i przyszłość, tutaj mam swoją bigamię,
kocham obydwie, wiem, przez pierwszą druga zniknie,
nieważne, drugą i tak kocham tylko platonicznie.”

„To musiało być dla pani strasznie upokarzające, żeby tak zostać przed ołtarzem. Cały świat się dowiedział, że on pani nie chce. – Milczała. – Mężczyzna, któremu pani ufa. Którego pani kocha. Całe tygodnie, może miesiące, oszukuje panią. Prawdopodobnie śmieje się za pani plecami. Taki człowiek nie zasługuje na kobietę taką jak pani. Ale pani i tak go kocha. A on sprawia pani tylko ból.”

„Człowiek głęboko kochający boi się słów.”

„Ważne jest, aby zawsze kochać piłkę.”

„Ten cię kocha, przez kogo płaczesz.”

„Kocham muzykę, ale ona nigdy nie może być najważniejsza, bo wtedy za bardzo wkręcasz się w całą tę machinę. Musisz znajdywać jak najwięcej czasu dla bliskich ci osób. Przebywanie w studiu czy w trasie jest oczywiście jednym z moich priorytetów, ale nie tym największym. To właśnie doradziłbym wszystkim muzykom: na pierwszym miejscu stawiajcie swoich bliskich i siebie. Trzeba uważać, żeby się nie wypalić. Wszyscy artyści powinni skupiać się na swoim zdrowiu i po prostu dobrze się bawić.”

„Nie, nie można kochać za bardzo, zawsze kochamy za mało; bo to, co wydaje nam się nadmiarem – to może miłość siebie lub miłość miłości.”

„MĘŻCZYZNA: Chciałbym w to uwierzyć.
KOBIETA: Do tego właśnie cię namawiam. Ale ty nie jesteś w stanie wznieść się ponad twoją głupią, męską próżność. Musisz mieć absolutną pewność, że przyszłam tylko dla ciebie, tylko dla ciebie i dla niczego więcej. Musisz być przekonany, że jesteś wyłącznym ośrodkiem mojego życia. Centrum, słoneczkiem, dookoła którego ja się kręcę, ja, twoja niewolnica. Poza swoją osobą nie dopuszczasz żadnego innego motywu mojego postępowania, choćby wcale nie przeczył temu, że cię kocham.”

„Kocham samotność, tak, proszę, podejdź bliżej,
kocham ciszę tak mocno, mów do mnie głośno, bym mógł słyszeć.”

„Ani ciszy, ani pełnego mroku, bez odblasku neonów srebrzącego firankę. Ani zapachu ziół, wilgotnej kory sosen, butwiejących liści – przez uchylone okno sączyły się się do pokoju aromaty nocnego ogrodu. Wdychałem je głęboko, z uczuciem błogości. Dobrze mi było. Zobaczyłem w ciemnościach nieszczerze uśmiechniętą twarz Agnieszki, usłyszałem jej głos ni to napastliwy, ni z poczuciem winy: O co chodzi, Jarek, niech skonam, czepiasz się głupstw! To Zbych mnie wyciągnął do kina, nie ja go! A ty nie byłeś w cyrku z Marylą? Nieprawda, żadnej draki ci nie zrobiłam, zmyślasz. Dobra, niech będzie, to ja kupiłam bilety – i co z tego? Ty przecież miałeś mecz, wiedziałam, że nie pójdziesz, dlatego ci nie proponowałam. Pójdziesz na ten film z Marylką? Proszę bardzo, wcale nie będę zazdrosna… Te ostatnie słowa były niedobre, bo zabrzmiały szczerze. I uśmieszek Agnieszki – ironiczny, chłodny, jakby prowokujący. Zrozumiałem wtedy, że mnie już nie kocha, że szuka pretekstu, aby zerwać, że chce chodzić ze Zbychem. Dlaczego nie śmie powiedzieć mi tego wprost? Czyżby kołatały w niej resztki uczucia, którym byliśmy przepełnieni wtedy, na obozie harcerskim, owej bezksiężycowej, gwieździstej nocy, kiedy staliśmy na mostku dotykając się ramionami i patrząc w posrebrzoną wodę? A następnego dnia widzieliśmy parę staruszków idących wolno pod rękę i Agnieszka powiedziała, że my kiedyś też będziemy tak szli – ona i ja. I że starość musi być straszna, ale ze mną nie boi się nawet starości.
Ładnie umiała mówić. Jej rzęsy trzepotały przy tym jak dwa czarne motyle, a oczy jaśniały łagodnym blaskiem przez mgłę.”

„Zakochałem się! Przydarzyło mi się coś wspaniałego, jestem szczęśliwy i chcę się podzielić tym faktem z całym światem. Nie mam nic do ukrycia, nie mam się czego wstydzić. Życzę każdemu, żeby mógł kiedyś poczuć to, co ja. Kocham tę dziewczynę i chcę, żeby była moją żoną. (…) Katie nikogo nie udaje, jest szczera. Ma ogromne poczucie humoru, lubi się śmiać, ale przede wszystkim śmieje się z samej siebie. Tak naprawdę jest tyle rzeczy, które mnie w niej pociągają, że nie wiem, o czym jeszcze powiedzieć… Jest dobrym człowiekiem, ma poukładane w głowie, lubi pomagać innym. Śmieszą nas te same rzeczy, mamy podobne podejście do życia… Katie jest wyjątkowa. I tyle.”

„Lepiej zostać zabitym przez faszystów
Niż samemu być faszystą!
Lepiej zostać zabitym przez komunistów
Niż samemu być komunistą!
Dlatego my, błądzący bracia,
Możemy kochać nawet w poróżnieniu,
A nie sądzić i nienawidzić.
Cierpliwa miłość,
Miłująca cierpliwość
Zbliża nas do świętego celu.”

„Wiesz, co kocham w tobie najbardziej? To, że kochasz wszystkich i wszystko dookoła. Obiecaj mi, że nigdy tego nie utracisz.”

„Tak wolno rosną Ci włosy; gdybym zrobił z nich zegar,
mógłbym kochać spokojniej, śmierci bym się nie bał.
Mówisz, że ten, kto śmierci nie pokocha, niewiele
wie o miłości; ubóstwiam Twój włos zgubiony w pościeli.
Że śmierć to otchłań, nicość, cuda niestworzone?
Potrafię, kiedy się czeszesz, patrzeć w drugą stronę.”

„Trzeba wybierać: albo kochać kobiety, albo je znać – tu nie może być nic pośredniego.”

„Otaczam się bielą i jej pochodnymi, bo dają mi poczucie bezpieczeństwa i spokoju. Staram się żyć światłością. W mojej duszy jest też ciemność, z którą codziennie walczę. Nie zawsze wygrywam. Wtedy jest mi źle z samą sobą. Naprawdę kocham światło, jasność. To przejawia się nawet w otaczających mnie kolorach…”

„Człowiek coś kocha lub kocha kogoś w zależności od tego, co ma lub czego nie ma, w zależności od pustki, jaką po sobie zostawiają, nasze potrzeby i pragnienia zmieniają się w miarę, jak coś lub kogoś tracimy, albo coś lub ktoś nas opuszcza, albo coś lub ktoś jest nam odbierany.”

„Chcesz być zdrowy
Starań dołóż
Nie pij, nie jedz, nie cudzołóż
Nie pożądaj, nie podglądaj
Kochaj bliźnich i tak dalej
A najlepiej nie żyj wcale”

„Wybieraj, kogo masz kochać.”

„Wymaga nieustannego zajmowania się swoją osobą i potwierdzania własnej wartości. Dziesięć minut po moim wyjściu, po godzinach, które niema całkowicie spędziliśmy w łóżku, telefonowała do mnie, abym jej powiedział, że ją kocham. Dzwoniła pięć, sześć, dziesięć razy w ciągu dnia i chciała słyszeć ode mnie wciąż to samo.”

„Kobieta nie zawsze wie dlaczego się zakochała. Ale skoro się zakochała, nie może przestać już kochać. Za wiele wydatkowała swoich sił i swego pragnienia, by móc je przenieść na kogoś innego. Na wybranej istocie żyje jak pasożyt. By oderwać ją, trzeba ciąć i jedno, i drugie.”

„Kto nie chce stać się bezczynnym, niech kocha!”

„W pewnym momencie mego życia, przestałem pisać piosenki na gitarę, aby polepszyć swą grę na pianinie. Tak swoją drogą, wciąż mam problemy z poprawnym graniem, ale „Drag” narodziło się właśnie w ten sposób. Zakochałem się i chciałem napisać coś związanego z poczuciem niższości wobec kogoś. Kiedy się zakochujesz, widzisz daną osobę górującą nad tobą… „Zawsze będę się znajdować w twoim cieniu, jesteś wspaniała(y).””

„W górach jest wszystko co kocham
Wszystkie wiersze są w bukach
Zawsze kiedy tam wracam
Biorą mnie klony za wnuka”