Cytaty na temat duch
strona 3

„Cierpiał. Najpierw była muzyka poważna, symfoniczna, potem teatr dramatyczny. W końcu, niejako na straszny deser, opera. Gęsty tłum otaczający miejsce kaźni, głośno szydząc z ofiary, domagał się nowych tortur. W ostatnim słowie prosił o kilka taktów disco-polo. Wyzionął ducha porażony poezją współczesną.”

Marek Konecki (1949)

Księga kpin (satyry, ironie i nonsensy)

O muzyce, O cierpieniu

„Przyzwyczajenie! – robotnica zręczna, ale bardzo powolna, która zrazu pozwala naszemu duchowi cierpieć całe tygodnie w tymczasowej siedzibie, ale którą mimo wszystko winniśmy błogosławić, bo bez przyzwyczajenia, zdany na własne środki, duch nasz nie byłby zdolny uczynić nam żadnego mieszkania mieszkalnym.”

Marcel Proust (1871–1922) pisarz francuski

O cierpieniu

„Wydaje mi się, że największym przeciwieństwem wiary jest moralność. Jezus Chrystus powiedział do apostołów, że powinni robić trzy rzeczy: uzdrawiać, wyrzucać złe duchy i nawracać. Ich nauczanie nie miało się opierać na zasadzie „chodźcie do kościoła”, ale na mówieniu ludziom, że Bóg ich kocha. Myślę, że pułapką polskiego kościoła jest właśnie ciągłe moralizowanie i mówienie jak ma być podczas gdy człowiek sam doskonale wie jak ma być.”

Marcin Jakimowicz (1971) pisarz i dziennikarz, reportażysta

Źródło: Edyta Zając, Kinga Bednarczyk, Spotkałem ludzi, którzy nie wiedzieli, że Bóg ich kocha http://www.sadeczanin.info/kosciol-i-religia,10/spotkalem-ludzi-ktorzy-nie-wiedzieli-ze-bog-ich-kocha,33337#.UFT3hoc9VM4, Sądeczanin.info, 25 kwietnia 2012.

O Bogu, O ludziach, O wierze, O religii

„Duch Stanów Zjednoczonych jest chrześcijański w najszerszym tego znaczeniu i przeznaczeniem jego jest pozostać chrześcijańskim.”

Henry Ford (1863–1947) przemysłowiec amerykański, twórca masowej motoryzacji

„Gdy nas spotyka nawet mała przeciwność, zbyt prędko upadamy na duchu i zwracamy się ku ludzkim pociechom. Gdybyśmy, jak mocni mężowie usiłowali wytrwać w boju, ujrzelibyśmy niezawodnie zesłaną nam z nieba pomoc Bożą. Gdyż Bóg jest gotów pomagać walczącym i ufającym Jego łasce; On bowiem daje nam sposobność do walki, żebyśmy zwyciężyli.”

Tomasz à Kempis książka O naśladowaniu Chrystusa

O naśladowaniu Chrystusa
Źródło: księga pierwsza, rozdział 11.3

O Bogu, O pomocy, O walce

„Chrześcijańska nadzieja jest duchem i nie zwodzi. To cnota teologiczna, więc w ostatecznym rozrachunku dar Boży, którego nie da się zredukować do czysto ludzkiego optymizmu. Bóg nie zadaje kłamu nadziei, nie może zaprzeczyć sobie. Bóg jest cały obietnicą.”

Franciszek (papież) (1936) papież

Źródło: rozmowa o. Antonio Spadaro, „Civiltà Cattolica”, tłum. Paweł Bravo i o. Kasper Mariusz Kaproń, Leczmy rany, „Tygodnik Powszechny” nr 39, 29 września 2013.

O Bogu, O nadziei, O optymiźmie

„Każdy człowiek ma swoją cząstkę w duchu świata, łączącym całą ludzkość.”

Ralph Waldo Emerson (1803–1882) filozof amerykański

Źródło: artykuł Jadwigi Wasiukiewicz w: Ars educandi, tom 4, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2004, s. 270.

„Czasami zdarzało się, że skraplałem mózg alkoholem, który wypływał pod postacią historyjek, tak jakby ciecz parowała, przemieniając się w czystego ducha. Chociaż alkohol działał na wyobraźnię rozkazująco, to jednocześnie tłumił lęk przed nią, zapuszczał tkwiący we mnie silnik, a także przydawał mi siły, niezbędnej do zniesienia faktu, że silnik pracuje. Mogłem mieć w głowie gromadę głosów, lecz dzięki kilku kieliszkom starczało mi odwagi, żeby wszystkie je wychwycić.”

Jostein Gaarder (1952) pisarz norweski

Córka dyrektora cyrku

O alkoholu, O sile

„Na tych wyżynach zjednoczenia z Panem Bogiem konieczne jest specjalne kierownictwo Ducha Świętego, aby nie zbłądzić, aby odróżnić natchnienia Boże od szatańskich, aby iść prosto do Boga po wyżynach.”

Jan Wojciech Balicki (1869–1948) polski duchowny katolicki, teolog, błogosławiony Kościoła katolickiego

Rozważania. O. Joachim Bar, Wybór pism ks. Jana Balickiego, Warszawa 1978, s. 418.
Źródło: o. Joachim Roman Bar, ks. Stanisław Zygarowicz, Polscy święci. Sługa Boży Jan Balicki, t. 11, ATK, Warszawa 1987, s. 280.

O Bogu

„Ojciec Święty Pius XII mówił cudowne rzeczy o Warszawie, pogrążonej w walce powstańczej o honor i wolność. Nazwał ją: „Miastem opromienionym aureolą wytwornej kultury, miastem dziś przemienionym dla swych własnych synów w ognistą kaźń. Ale nie tylko (…). Nazwał ją „tyglem, w którym oczyszcza się i uszlachetnia złoto najwyższej próby” (15 XI 1944) (…). Niedawne to chwile, gdy przez Archikatedrę biegł front walki. Nacierała nienawiść najeźdźcy, broniła świętych ołtarzy miłość i wiara powstańców warszawskich. Tu na posadzce, którą omywamy dziś wodą poświęconą, płynęły potoki krwi najlepszych synów Stolicy. Tu ułożono z ich ciał istny stos ofiarny, który miał zaświadczyć wobec całej ludzkości, że Polacy giną pro aris et focis (za ołtarze i ogniska domowe) w samym „sercu Stolicy”, w Archikatedrze Świętego Jana. Czy to wylanie krwi ofiarnej nie jest najwierniejszym wyrazem przedziwnej jedności spraw ludzkich i Bożych w Ojczyźnie naszej? Gdy posnęli snem śmierci najlepsi synowie Narodu na sercu Oblubienicy miasta, najeźdźcza nienawiść usypała im kopiec grobowy z kolumn, sklepień i ścian i Katedry, wysadzonej w powietrze przez niemieckie Vernichtungskommando w nadziei, że już się nie porwą do broni. Ale trotyl, który zniszczył 90% murów świątyni, nie zdołał zabić ducha synów Narodu. Kopiec grobowy stał się kolebką zmartwychwstania. Miłość ofiarna dźwignęła mury, a wiara budzi nadzieję na nowe, lepsze życie. Ci, którzy tu padli, pouczyli nas, jak trzeba żyć i umierać w obronie największych świętości Narodu. Padając w obronie Katedry pouczyli nas, że nie wystarczy żyć z wiary: trzeba umieć dać życie za wiarę; nie wystarczy składać Bogu ofiarę z Ciała i Krwi Jego Syna: trzeba oddać własne ciało i krew Ojcu śmierci i życia. Oto „tygiel warszawski”, w którym odmieniło się życie nasze tak bardzo, iż Stolica budziła w całym świecie uczucie podziwu, „które każe nisko pochylić czoła przed męstwem bojowników i ofiar”. „Te ofiary - mówił Pius XII - i ci bojownicy wykazali światu, do jakich to wyżyn wznieść się potrafi bohaterstwo zrodzone i podtrzymywane przez owo tak szlachetne poczucie honoru człowieka i przez silne przekonanie wiary chrześcijańskiej”. (15 XI 1944).”

Stefan Wyszyński (1901–1981) polski duchowny katolicki, prymas

fragment listu z okazji konsekracji Archikatedry św. Jana Chrzciciela w Warszawie, w dniu Zesłania Ducha św. 1960 r.

O miłości, O życiu, O śmierci, O Bogu

„To wychowaniu w duchu katolickim zawdzięczam swoje poczucie sprawiedliwości społecznej i polityczny aktywizm zabarwiony teatrem, tak silnie obecne w moich filmach.”

Michael Moore (1954) amerykański filmowiec, dokumentalista

Źródło: Chris McGreal, „The Guardian”, tłum. „Forum”, 29 marca 2010.

O sprawiedliwości

„Będziemy żyć! Bo siłą naszą mocarny duch, którego złamać żadna bezprawna siła nie zdoła Bo siła nasza – to wielka myśl, co w złotą przyszłość woła Zginą twe syny – to nic. Ale zostanie serce narodu co bije, woła przez kres tyranię i łzy „przetrwamy” i choć koniec daleko, przetrwamy!…”

Augustyn Suski (1907–1942) poeta polski, przywódca konspiracyjnej Konfederacji Tatrzańskiej

w czasie okupacji.
Źródło: Urszula Perkowska, POETA I DZIAŁACZ SPOŁECZNY. Augustyn Suski (1907–1942), „Alma Mater”, nr 100, luty 2008, s. 80.

O myślach, O sile, O czasie, O przyszłości

„Generał Scharnhorst, który napisał najlepszy podręcznik Wojny, jaki powstał do dziś dnia, uważał przykłady historyczne za niezmiernie ważne i sam w podziwu godny sposób z nich korzystał. Gdyby przeżył tę Wojnę, na której poległ, część czwarta jego poprawionego traktatu o artylerii większe jeszcze dałaby świadectwo owego analitycznego i bystrego ducha, przez który przesiewał swe bogate doświadczenia.”

Carl von Clausewitz (1780–1831) pruski teoretyk wojskowości

O naturze wojny
Źródło: s. 84.

O wojnie

„Urodziłem się w kraju, w którym, jak w prawie całej Ameryce, praktykowano magię, a czarownicy porozumiewali się z niewidzialnymi mocami. Tajemnice tubylców nie zniknęły wraz z przybyciem konkwistadorów. Co więcej, katolicyzm rozpowszechnił w koloniach praktyki przywoływania tajemnych sił, demonizm czy rzucanie uroku. W mieście, w którym przeżyłem moje pierwsze lata, mówiło się, dobrze to pamiętam, o diabolicznych zjawach, upiorach i duchach, jak o czymś zupełnie normalnym. W pewnej ubogiej rodzinie, która sąsiadowała z nami, zdarzyło się na przykład, że pewnemu młodemu człowiekowi objawił się duch jakiegoś hiszpańskiego pułkownika i wyjawił mu, gdzie na podwórku zakopany jest skarb. Wprawdzie młodzieniec umarł z przerażenia, jednak jego rodzina nagle się wzbogaciła i pozostaje zamożna aż do dziś. Jednemu biskupowi ukazał się inny biskup, aby wskazać mu miejsce, gdzie znajduje się pewien dokument zagubiony w archiwum katedry. Kiedyś diabeł porwał kobietę przez okno domu, który dobrze znam. Moja babka zapewniała mnie, że nocą krąży po okolicy straszliwy mnich bez głowy oraz włochata i ogromna łapa, która błąka się samotna jak jakiś pająk z piekła rodem.”

Rubén Darío (1867–1916)

Źródło: opowiadanie Larwa, cyt. za: Tomasz Pindel, Leksykon… http://katedra.nast.pl/artykul/5133/Leksykon-hispanofantastyczny-1/, op. cit.

O kobietach, O tajemnicy, O rodzinie, O domu

„Duch Kamikaze to coś, czym Japonia może chwalić się przed światem. To uosobienie japońskiej historii i kultury. Jestem z tego dumny. Tylko Japonia mogła się na to zdobyć.”

Takeo Tagata (1916–2008) japoński pilot wojskowy, autor książek historycznych i propagator historii

osobisty komentarz na temat pilotów kamikaze.
Źródło: Wielka encyklopedia lotnictwa nr 3, dołączony film z serii Aviator pt. Kamikaze – boski wiatr

O świecie, O historii

„Ciągle jeszcze piszę z Niemiec, oczekując na upragniony wyjazd, który wciąż odwleka się i odkłada. Podnosi nas na duchu poczucie spełnienia obowiązku względem Ojczyzny, której krew, rany i zgliszcza zostały stokrotnie pomszczone. Za spalone i zburzone mury Warszawy widziałem gruzy setek wsi i miast niemieckich na czele z Berlinem. Stolica Niemiec leży w gruzach i trzeba długich lat mozolnej pracy, żeby doprowadzić to miasto do przedwojennego stanu. Zwiedzałem Reichstag, muzeum niemieckie, kancelarię Rzeszy, wchodziłem na kolumnę zwycięstwa nad Francją i ujrzałem jak straszliwie spustoszone jest miasto, skąd przez tyle lat kierowana była olbrzymia machina wojenna, która zdruzgotała nasz kraj i wiele innych.”

Wojciech Jaruzelski (1923–2014) generał, działacz PZPR, prezydent PRL i RP

z listu, który Wojciech Jaruzelski wysłał do rodziny jako dowódca plutonu zwiadu Ludowego Wojska Polskiego, 6 czerwca 1945.
Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 13 grudnia 2008.

O ojczyźnie

„Kiedy następuje połączenie duszy z ciałem?
„Połączenie zaczyna się od poczęcia, lecz zupełnie dopiero w chwili porodu. Duch złączony w danym ciele złączony jest z nią fluidyczną wstęgą; płacz, który wydaje dziecko przy narodzeniu oznajmia, że zalicza się ono już do żyjących na ziemi sług Bożych.””

Allan Kardec (1804–1869)

Księga duchów
Źródło: s. 68

O dzieciach, O duszy, O płaczu

„PE szczerze chciałby, by pan Farinas był obecny w Strasburgu, by mógł osobiście odebrać nagrodę. W duchu współpracy i wzajemnego szacunku apeluję do Pana i władz Kuby, by udzieliły niezbędnego pozwolenia na podróż pana Farinasa do Strasburga w celu odebrania nagrody im. Sacharowa przyznawanej za wolność myśli.”

Jerzy Buzek (1940) polski polityk, premier III Rzeczypospolitej

fragment listu do Raúla Castro. Źródło: Buzek do Castro: Chciałbym, aby Farinas osobiście odebrał nagrodę, gazeta.pl, 13 grudnia 2010 http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80269,8813035,Buzek_do_Castro__Chcialbym__aby_Farinas_osobiscie.html

O myślach, O wolności, O współpracy, O myśleniu

„Pewne zaniedbanie formy jest konieczne, aby duch mógł przez nią przezierać.”

Maria Dąbrowska (1889–1965) pisarka polska

„Reszta mnie nie widzi – powiedział mały duch.
– Wiem. Mam na imię Gwendolyn. A ty?
– Dla ciebie wciąż jeszcze doktor White.
– Mam na imię Robert – powiedział mały duch.
– To bardzo ładne imię – zauważyłam.
– Dziękuję uprzejmie – powiedział doktor White.”

Kerstin Gier Trylogia czasu

Za to ty masz bardzo ładne żyły.
Gwendolyn rozmawia z duchem.
Trylogia czasu, Czerwień rubinu

„Duch ludzki, podobnie jak ciało, często nadmiernie tyje i niedomaga jedynie z racji zbyt wielkich wygód i, podobnie jak ciało, bywa skutecznie leczony środkami, które są bardzo przykre i niesmaczne.”

Karol Dickens (1812–1870) angielski powieściopisarz

„I najsilniejszym wstrząsa w głąb śmierci obawa
I trudno: skąd otucha?
Ażeby wśród rozpaczy, gdy kres blisko stawa,
Zachować spokój ducha…”

Théophile de Viau (1590–1626)

Źródło: Parnas satyryczny (fr. Parnasse satirique, 1622), tłum. Leopold Staff

O śmierci, O zachowaniu

„Jestem szalenie wystraszony, ręce mi drżą, palę papierosa za papierosem. Nagle stwarza się rzeczywistość, którą wymyśliłem. Wszystko dostaje ciała, głosu, ducha. Świat wymyślony między godz. 22 a 6 rano zaczyna żyć.”

Krzysztof Czeczot (1979) polski aktor i dramaturg

o swoich sztukach. Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Szczecin, 7 lutego 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/nagles.htm

O świecie, O rzeczywostości

„W naszym życiu było wszystko – radości i smutki, ogromny wysiłek i kolosalne napięcie nerwowe, sukcesy i porażki, niedostatek, głód i dobrobyt materialny. Przeszliśmy z nim przez to wszystko i zachowaliśmy pierwotną podstawę naszych stosunków oraz oddanie naszym ideom i ideałom. Wierzę, iż siła ducha, odwaga i zdecydowanie pomogą mężowi wytrzymać dzisiaj niesłychane próby najcięższego etapu naszego życia. Mam nadzieję…”

Raisa Gorbaczowa (1932–1999)

słowa kończące książkę
… mam nadzieję! (1991)
Źródło: s. 175

O głodzie, O smutku, O zachowaniu, O wysiłku

„Karpacz, Karpacz
perła w Sudetach
zauroczyć może człowieka
tu duch gór legendę ci wskaże
w blasku jezior i w krajobrazie”

Anna Jędrzejczyk (1946–2011)

Źródło: Karpacz, nieoficjalny hymn miasta

„Najgorsze dla ducha jest to, gdy masz kogoś, kto ci siedzi na karku, kto zawsze cię bije i mówi co masz robić”

Carlos Castaneda (1925–1998) antropolog amerykański pochodzenia brazylijskiego

Podróż do Ixtlan

„Tylko duch narodowosocjalistyczny i duch jego przywódcy mogą zmienić losy kraju.”

Friedrich Thyssen (1804–1877)

w 1932 na spotkaniu w Düsseldorfie z grupą 300 przemysłowców niemieckich.
Źródło: Witold Pronobis, Świat i Polska w XX wieku, Warszawa 1996, s. 177.

O losie

„Najpiękniejszą częścią syryjskiej rewolucji jest duch narodu syryjskiego. Zmienili oni protesty w karnawał pieśni i tańców. I to mimo kul, czołgów i aresztowań.”

Razan Zajtuna (1977)

Źródło: Razan Zaitouneh, europarl.europa.eu http://www.europarl.europa.eu/news/pl/headlines/content/20111014FCS29297/7/html/Razan-Zaitouneh

O tańcu

„Nauka jest najlepszą drogą do tego, żeby ducha ludzkiego uczynić heroicznym.”

Giordano Bruno (1548–1600) włoski astronom, naukowiec i filozof

O nauce

„Dla naszego mądrego narodu, dla Naszej Cerkwi ten człowiek [Stepan Bandery] jest bardzo drogi, dlatego że wywodzi się z kapłańskiej greko-katolickiej rodziny, był wychowany w duchu miłości do Boga i bliźniego, dostrzegał krzywdę, wyrządzaną jego ludowi, poświęcił swoje życie, aby przyszłe pokolenia mogły żyć w wolnej Ukrainie. Stepan Bandera całkowicie popierał Akt odrodzenia ukraińskiej niepodległości, ogłoszony 30 czerwca 1941 roku we Lwowie. Jako przewodniczący OUN odmówił unieważnienia tego Aktu żądanego przez Niemców, za co został aresztowany i wtrącony do berlińskiego więzienia. Warto dodać, że we wrześniu 1942 roku w obozie koncentracyjnym Oświęcim (Auschwitz) gestapo zamordowało dwóch braci Stepana Bandery – Oleksego i Wasyla.”

Ihor Woźniak (1952)

przemówienie podczas odsłonięcia pomnika Stepana Bandery. Źródło: Ukraińska Cerkiew Greckokaktolicka (ukr.) http://www.ugcc.lviv.ua/index.php?option=com_content&task=view&id=786&Itemid=41

O życiu, O Bogu, O ludziach

„Ale Duch Święty jest z Obu, jak duch z ducha.”

Epifaniusz z Salaminy książka Panarion

τὸ δὲ ἅγιον πνεῦμα παρὰ ἀμφοτέρων, πνεῦμα ἐκ πνεύματος. (gr.)
Źródło: Panarion, 54/74, 7.

„Czyż nie więcej to warte niż konanie w otoczeniu księży, którzy zakłócają ostatnie chwile życia niepokojem, groźbami i rozpaczą? Nie, chcę pokazać twoim bigotom, że można umrzeć spokojnie nie upodabniając się do nich; chcę ich przekonać, że nie religii potrzeba, aby skonać w równowadze ducha, ale tylko odwagi i rozsądku. (…)”

Donatien Alphonse François de Sade (1740–1814)

Dialog między księdzem a umierającym

O religii

„Duchem muzyki tchnie cała natura.”

E.T.A. Hoffmann (1776–1822) niemiecki pisarz, kompozytor i malarz

O naturze

„Bałem się boga Nikandych – był za blisko. Duch jasności pokazywał się i znikał, duch ciemności czaił się w każdym kącie. W naszym kościele Bóg był w bezpiecznej odległości, a duchów nie było wcale.”

Jerzy Pilch (1952) polski pisarz, publicysta, scenarzysta

Moje pierwsze samobójstwo

O Bogu, O odległości

„(…) arystokratyzm ducha przybiera różne postacie. Podobnie jak życie.”

Dimityr Korudżijew (1941)

Niezależny intelektualista

O życiu

„Cóż jest naganne w wojnie? Czy to, że z jej powodu giną ludzie, którzy i tak kiedyś umrą, by [ci, którzy ocaleją] żyli w pokoju? Wyrzucanie tego jest cechą ludzi tchórzliwych, a nie ludzi religijnych. Chęć wyrządzania krzywdy, mściwość i okrucieństwo, duch nieprzejednany i bezwzględność buntownika, nadto żądza panowania – oto, co zasługuje w wojnie potępienie.”

Aureliusz Augustyn z Hippony (354–430) wczesnochrześcijański biskup i teolog

Quid enim culpatur in bello? An quia moriuntur quandoquidem morituri ut domentur in pace victuri? Hoc reprehendere timidorum est, non religiosorum. Nocendi cupiditas, ulciscendi crudelitas, implacatus atque implacabilis animus, feritas rebellionis, libido dominandi, et si qua simila, hæc sunt quæ in bello culpantur. (łac.)
Źródło: Contra Faustum, 74.

O wojnie, O ludziach, O pokoju

„Praca to inny rodzaj modlitwy.
Szczepisz w Izraelu duszę drzewa.
Szczepisz na pustyni ducha ogrodów.”

Dannie Abse (1923–2014)

Źródło: Pieśń dla Dowa Szamira

O duszy

„Przyroda i historia są najstarszymi pojęciami, za pomocą których duch ludzki ujmuje świat zjawisk. Ujmuje je zaś stosownie do naoczności przestrzeni i czasu, jakimi mu się wyłaniają, gdy w celu uchwycenia nieustającej dynamiki zmieniających się zjawisk analizuje je podług ich rodzaju.”

Johann Gustav Bernhard Droysen (1808–1884)

Źródło: Zarys historyki

O świecie, O historii, O czasie, O pomocy

„I mały domek ma swego ducha opiekuńczego.”

Jan Kochanowski (1530–1584) polski poeta

Absque suo non est et parva casa lare. (łac.)
Źródło: Elegarium 1, III, 4

„To naród pozbawiony charakterystycznych cech narodu. Bezcielesny duch… Odpowiadając na pytanie: Kim są Polacy? Kim są Francuzi? Kim są Szwajcarzy? – wskazujemy na kraj, jego instytucje, parlamenty. Każdy przechodzeń doskonale wie, o co chodzi. Ma paszport. Kiedy zapytamy Żyda, kim jest – udzieli nam długiej odpowiedzi, wyjaśniającej jego istnienie. Wiadomo, że każdy, kto musi tłumaczyć się ze swego życia, staje się podejrzany.”

Chaim Weizmann (1874–1952) polityk izraelski

przemówienie przed Komisją Specjalną ONZ ds. Palestyny, 8 lipca 1947.

Pytanie

„Spoza licznych wymagań i zaleceń szkoły wyłania się postać ucznia wymarzonego, takiego, jakiego szkoła chciałaby mieć i jakiego lubiłaby uczyć. Jest to portret przeciętnego średniaka albo, jak kto woli, średniego przeciętniaka, sobkowatego oportunisty, ulizanego potakiewicza nie tyle grzecznego, bo grzeczność jest pewną szlachetnością ducha, ile wyrachowanego, włazidupka i amoralnego cwaniaka.”

Andrzej Samson (1947–2009) polski psycholog i psychoterapeuta

20 tysięcy godzin w budzie

O szkole

„Wydaje mi się, że nasza muzyka, którą Ty określasz jako podnoszącą na duchu, motywuje do działania i zdaje się silnie wpływać na ludzi znajdujących się w bardzo różnych sytuacjach. Często bardzo trudnych, na przykład na żołnierzy służących w Iraku czy więźniów albo na ludzi, którzy właśnie stracili kogoś bliskiego, rozstali się z ukochaną osobą. Nasze piosenki pomagają im przetrwać ciężkie chwile.”

Ken Casey (1969)

Źródło: Lesław Dutkowski, Muzyka, która motywuje do działania, muzyka.onet.pl, 3 marca 2008 http://muzyka.onet.pl/publikacje/wywiady/muzyka-ktora-motywuje-do-dzialania,4,4613650,wiadomosc.html

O ludziach, O muzyce

„Książka to odzwierciedlenie stanu ducha i materii. Jej rozmiar i proporcje, barwa i faktura papieru, szelest odwracanych kartek i woń papieru, kleju i farby drukarskiej – wszystko to miesza się z wielkością, kształtem i sposobem rozmieszczenia kroju pisma, odsłaniając rąbek świata, w którym powstało dzieło. Jeżeli książka będzie sprawiać wrażenie papierowej maszyny, wyprodukowanej przez inne maszyny, tylko maszyny zechcą ją przeczytać.”

Robert Bringhurst (1946)

Elementarz stylu w typografii
Źródło: s. 157.

O książkach, O wrażeniach

„Nawet jeśli założymy, że nie jest On [Duch Święty] z Boga [Ojca], ale [tylko] przez Chrystusa, to tak naprawdę nie istnieje.”

Bazyli Wielki (329–379)

Listy
Źródło: List 52, rozdz.4.

O Bogu, Chrystus

„W każdej społeczności, w której istnieje własność prywatna, dla zachowania równowagi ducha trzeba posiadać przynajmniej tyle co inni, których uważa się za równych sobie, posiadanie zaś nieco większej ilości dóbr jest niezwykle pożądane. Lecz gdy tylko ktoś zdobywa więcej i przyzwyczaja się do nowego, wyższego poziomu zamożności, nowo uzyskany standard przestaje go cieszyć bardziej niż poprzedni, niższy. Zawsze więc występuje tendencja do traktowania obecnego poziomu zamożności jako punktu wyjścia do powiększania stanu posiadania. Wprowadza to z kolei coraz to nowe standardy i potrzebę równania do grup coraz to wyżej stojących pod względem zamożności. Upragnionym celem jest tu osiągnięcie poziomu bogactwa, który stawiałby daną jednostkę wyżej od reszty społeczności. Dopóki wynik porównań jest niekorzystny, normalny, zdrowy człowiek żyje w nieustannym niezadowoleniu ze swego losu; gdy zaś osiągnie poziom, który można by nazwać przeciętnym dla danej społeczności lub klasy, to nieustanne niezadowolenie ustąpi miejsca niestrudzonym wysiłkom, aby powiększyć różnicę między swoim stanem posiadania a owym poziomem przeciętnym. Rezultat tych porównań nigdy nie jest tak korzystny, aby człowiek nie pragnął jeszcze bardziej zdystansować tych, z którymi rywalizuje w walce o pozycję majątkową.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O losie, O zachowaniu, O wysiłku, O walce

„Kto w naszych czasach oczekuje, że ci, na których nakładane są ręce, by otrzymali Ducha Świętego, powinni natychmiast zacząć mówić językami? Znaki te dostosowane były do czasów. Wówczas bowiem stosowne było, by głosić Ducha we wszystkich językach, aby pokazać, że Ewangelia Boża ma być szerzona wszystkimi językami po całej ziemi. Istniało to jednak dla świadectwa i [z czasem] zanikło.”

Aureliusz Augustyn z Hippony (354–430) wczesnochrześcijański biskup i teolog

Źródło: William Whalen, Minority Religions in America, 1971, s. 179.

O czasie

„Teatr żyje i rozwija się w narodzie i dla narodu. W teatrze przemawia siła języka; piękność żywej mowy, w której przejawia się geniusz rasy. Teatr jest sztuką dla ogółu – scena jednak nie powinna być trybuną parlamentarną, ani katedrą naukową. Ale teatr nie może się oddzielać wałem obojętności od życia społecznego i zagadnień epoki; powinien żyć i krzepić się tym, co duch narodu tworzy w zakresie jego sztuki.”

Józef Kotarbiński (1847–1928) polski pisarz, krytyk i aktor

Źródło: W służbie sztuki i poezji http://www.sbc.org.pl/dlibra/doccontent?id=33950, wyd. Księgarnia F. Hoesicka, Warszawa 1929, s. 15.

O sile

„Był taki czas, gdy życie ludzi było nieuporządkowane, zwierzęco dzikie, poddane panowaniu siły; nie było wtedy żadnej nagrody dla dobrych ani żadnej kary dla złych.
Dopiero później, jak przypuszczam, ludzie ustanowili prawa karzące; chodziło im o to, żeby Prawo stało się tyranem ujarzmiającym zuchwałość, by karany był, ktokolwiek popełnił przestępstwo. A kiedy już prawa zabraniały ludziom popełniania jawnych gwałtów, ludzie czynili zło po kryjomu. Wtedy dopiero jakiś przebiegły i mądry mąż wpadł na myśl, że trzeba wynaleźć lęk przed bogami, aby istniało coś, co odstrasza złych wtedy, gdy czynią, mówią lub zamyślają coś po kryjomu. Rozumując tak wymyślił bóstwo, mówiąc: „Istnieje dziwny duch (daimon), wiecznym cieszący się życiem, słyszy on, widzi i czuje rozumną myślą, na wszystko baczną, boską naturę mając, co wszelkie ludzkie słowo posłyszy zaraz i będzie mogło dojrzeć wszelakie czyny; a choćbyś zło ukradkiem zamyślał jakie, zostanie to zauważone przez bogów, bo rozum czujny posiadają.””

Krycjasz (-460–-403 p. n. e.)

Źródło: Sekstus Empiryk O bogach, przeł.A. Bańkowski, w: A. Nowicki: Filozofowie o religii, t. 2, Warszawa 1963

O życiu, O Bogu, O ludziach, O religii

„Gdy duch słabnie pojawia się forma.”

Charles Bukowski (1920–1994) amerykański poeta i powieściopisarz

Źródło: tom poezji Play the Piano Drunk/Like a Percussion Instrument/Until the Fingers Begin to Bleed a Bit (1979)

„I woń moralnej doskonałości Sanghi musi tkwić w duchu wzajemnej Miłującej Dobroci oraz we wspólnocie.”

Dharma Sangha (1990)

Kazanie urodzinowe 2012 Źródło: przemowa-urodzinowa-2012 etapasvi.com http://www.etapasvi.com/pl/news/127/przemowa-urodzinowa-2012

„To, czego uczymy się od dzieciństwa, to nic innego jak udawanie, ze jesteśmy kimś ważnym. Świat nazywa to edukacją. A co próbujemy robić później w życiu? Walczymy jak demony, uprawiamy seks jak zwierzęta i jemy jak głodne duchy. To wszystko.”

Kōdō Sawaki (1880–1965)

Do ciebie. Powiedzenia zen
Źródło: s. 34

O świecie, O seksie, O zwierzętach, O dzieciństwie

„Nie znam większego hartu ducha niż zawziętość w obliczu przytłaczającej przewagi.”

Louis Nizer książka My Life in Court

I know of no higher fortitude than stubborness in the face of overwhelming odds. (ang.)
My Life in Court (1961)

„Stan absolutnej szczęśliwości, w którym się znajdował, pozwalał mu spoglądać z niepoprawnym optymizmem na całe zaplanowane przedsięwzięcie. I choć wyrzucał sobie w duchu tę przesadną euforię, nijak nie potrafił się jej pozbyć.”

José Antonio Cotrina (1972)

Między wierszami

O optymiźmie

„Duch leniwszy w nas jest niż ciało.”

François de La Rochefoucauld książka Maksymy i rozważania moralne

Maksymy i rozważania moralne
Źródło: s. 78

„Kochanie się we trójkę jest wyrazem czci wobec Najświętszej Trójcy: Boga Ojca, Syna Bożego i Ducha Świętego.”

Mario Vargas Llosa książka Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki

Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki

O Bogu, Kochać się

„Jabłka, jak bańki tryskające z drzew
nabrzmiałe, ciche wśród ciemnych gałęzi:
(…) były jak wątłe duchy lat ubiegłych,
jak duchy duchów, sny o oczach ducha.”

Walter James Turner (1884–1946)

Źródło: Milczenie, tłum. Władysław Dulęba, „Życie Literackie” nr 5, 3 lutego 1957, s. 3 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14848

O życiu

„Ojciec Krąpiec cieszył się opinią profesora, który najtrudniejsze kwestie filozoficzne potrafił wyjaśnić przy pomocy prostych ilustracji. Nie było więc większego kłopotu ani z bytem, ani z jego istotą czy też z istnieniem, nie mówiąc o przypadłościach. Krowa machająca ogonem w zrozumieniu wielu rzeczy była w stanie dopomóc. Zawsze wszakże pod warunkiem, że korzystał z takich skojarzeń sam profesor Krąpiec. Jego także posługa rektorska, mimo że trwała trzynaście lat, wbrew różnym przesądom, stała się wielkim darem dla uczelni, Kościoła i Polski. A rektor KUL robił wrażenie na nas wszystkich swoistego giganta organizacyjnego. Mówią o tym prace podjęte i dokonane. Taką pochwałę głoszą projekty i cała wizja przyszłości uczelni, wciąż skazywanej na zanik. Nawet przejście na emeryturę nie osłabiło siły woli, nie pomniejszyło mocy ducha. Świadczą o tym często pojawiające się publikacje. Kierunek filozoficzny, który Ojciec Albert reprezentował, na trwałe wpisał się w dzieje współczesnej myśli, przynajmniej w ludzkich umysłach.”

Antoni Dydycz (1938) polski duchowny katolicki, biskup

Źródło: O Ojcu Albercie Mieczysławie Krąpcu zwyczajne wspomnienie, naszdziennik.pl, 16 maja 2008 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20080516&typ=po&id=po31.txt

O myślach, O zrozumieniu, O wrażeniach, O sile

„Ciągle jeszcze stoimy. A kiedy chcemy ruszyć, nasze stopy na gwałt szukają ziemi solidnej. Bo my dwaj na śliskim progu, niby tutejsi, spod słonka i skowronka, ale chyba raczej stamtąd, z popiołu, co w snach naszych nie przestaje huczeć pustynią pełną imion.
Teraz już dom. Otworem na wszystkie życzliwości świata dzisiejszego. Żona, córka i syn. Patrzą na mnie, na drugiego uratowańca z Wyspy Płomieni. Patrzą na siwą ilustrację, w sam raz do reportaży o harcie ducha i walce, o cierpieniu i poświęceniu. „Ten tu profesor i mój ojciec tamto przeżywali” – pomyśli córka.
My z Szymkiem widzimy, jak żywi na nas patrzą. Słyszymy, że to przez nich cisza nastała. I wiemy, jak im teraz strasznie głupio, bo nie potrafią nas definitywnie umiejscowić.
Na szczęście dorodna córka pomału się podnosi, pomału, i biodrem oprze o ramię ojcowe. A dłonią delikatnie kark obejmie. Garstka sekund, nie dłużej, tej urody pogody kojącej kobiecości, bo Szymek, jak przebudzony, od stołu się dźwiga, siny, cuchnący trupią fosą, i goły. Rękę nie dopaloną nad stół wyciąga, bo chce nią zgarnąć łososiową różę z białego talerza.
Ja też nie od macochy. Wstaję, golas nieodwszony, ręce na nie obrzezanej kuśce katolickiej skrzyżuję, a tu po wino musujące chciałbym sięgnąć…ale jak tu równocześnie zasłonić dziurkę po kuli w potylicy?
A żywi strasznie udają, że nic nie widzą, że nic się nie stało, że my dalej sobie siedzimy i do żarcia ostro się zabieramy. Niemniej cisza zapadła. To już nie przysłowiowa okazja dla anioła, żeby się popisał swym przelotem nad nami, to… przepaść w ich ziemskim czasie, wywołana naszą golizną, naszym odorem spalenizny, czego nie potrafią odziać żadną metaforą.
Od stołu się zerwą, udając że wierzą, że my chcemy jestku i pitku z ich rzeczywistości; więc dalej talerze pod nos nam podsuwać…ale na odległość, żeby granicy nie przekroczyć, za która aleja wprost na krematoria, nad którymi w szarpiach wisi niebo monoteistyczne.”

Marian Pankowski (1919–2011) polski pisarz, poeta, tłumacz

Z Auszwicu do Belsen

O szczęściu, O aniołach, O domu, O rzeczywostości

„Taki drugi wesoły duch w zespole, obok Goldiego…”

Włodzimierz Szaranowicz (1949) polski dziennikarz sportowy

o Andreasie Kofflerze.
Skoki narciarskie, Zakopane 2004

„Miałam religię w kościele i było dużo lepiej. Jestem katoliczką, regularnie chodzę do kościoła. Ale niektórzy księża bywają pazerni, przestali się zajmować duchem, a zaczęli pieniędzmi.(…) Symbole religijne są nadużywane. Kiedy w urzędzie wisi krzyż, to tak jakby urzędnik zwalał na Boga odpowiedzialność za swe decyzje.”

Zofia Popiołek (1952) polski polityk

Źródło: rozmowa Dominika Smagi, Marihuana jest lepsza od alkoholu, dziennikwschodni.pl, 10 października 2011 http://www.dziennikwschodni.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20111010/WYBORYPARLAMENTARNE01/564943240

O Bogu, O religii, O decyzjach, O marihuanie

„Polityczne dzieje Polski, jej geograficzne położenie oraz różnorakie inne uwarunkowania złożyły się na dość skomplikowaną historię, ale Polska zawsze zachowywała zawziętość w niezależności ducha. Polska kultura nigdy nie została zredukowana do satelity żadnej innej kultury. Była wyzywająco niezależna. To niezwykłe osiągnięcie – nie tylko samych wielkich artystów, ale bardziej generalnie specyficznej polskiej mentalności, polskiego stanu umysłu.”

Jonathan Mills (1963)

Źródło: Agata Dduszko-Zyglewska, Dwadzieścia pięć tysięcy artystów http://www.dwutygodnik.com/artykul/3832-dwadziescia-piec-tysiecy-artystow.html, Dwutygodnik.com nr 88/2012, sierpień 2012.

O historii, O piekle

„Nienawiść do łaciny jest wrodzona wszystkim wrogom Rzymu. Uznają ją oni za więź łączącą wszystkich katolików na całym świecie za arsenał ortodoksji przeciw subtelnościom ducha sekciarskiego (…). Musimy przyznać, że mistrzowskim posunięciem jest wypowiedzenie wojny temu świętemu językowi. Gdyby udało im się go kiedyś zniszczyć, byliby na prostej drodze do zwycięstwa.”

Prosper Guéranger (1806–1875) francuski duchowny katolicki, benedyktyn

Źródło: ks. Grzegorz Śniadoch IBP, Msza święta trydencka. Mity i prawda, wydanie II popr. i uzup., Centrum Kultury i Tradycji, Ząbki 2014, s. 187.

O nienawiści, O wojnie, O prawdzie

„Pilnie uważaj to, co mówi ś. Ambroży, iż wiary Chrystusowej w odszczepieństwie i heretyctwie niemasz. Mówiąc niektórzy heretycy: iż wierzym w Chrystusa, i drudzy wszystko Credo z nami wyznawają. A cóż po tem — nie z wiary to czynią, którą sam Bóg wlewa Duchem swoim Świętym, i którą to wszystko wierzy, co Bóg przez Kościół, to jest starszych kościelnych, porządnie od siebie wezwanych i posłanych, mówi i naucza, ale ze swego obierania i rozumienia wierzą w Chrystusa, i inne artykuły o nim, ale nie dlatego, iż tak święty Kościół z Ducha Bożego naucza, ale iż to tak się im zda wedle rozumu ich, a jako oni mówią, wedle Pisma. I przetoż to wierzą, co chcą i co się im podoba; a co się im nie zda ani podoba, a jako mówią, czego w Piśmie, to jest w głowie swej i w swoich wykładach nie znajdują, temu nie wierzą. Przetoż wiara ich nie jest wiara Boska, święta, kościelna, od Ducha Świętego, ale obierki i wynalazki, i upodobanie ich.”

Piotr Skarga (kaznodzieja) (1536–1612) polski teolog, pisarz i kaznodzieja

Żywoty Świętych
Źródło: Żywot ś. Satyra brata ś. Ambrożego, t. IV, s. 416.

O Bogu, O wierze, Chrystus

„Niższe sfery ludności miejskiej oraz chłopi z miejsca zorientowali się, skąd wiatr wieje. (…) Wolno rabować, kraść, zabijać ludzi, i to zupełnie bezkarnie. Wznoszą ręce ku niebu, dziękując za tę łaskę, że dożyli takich dobrych czasów i każdy z hasłem na ustach „teraz albo nigdy” zabiera się do roboty. W naiwności ducha uważają, że kara ich za to nigdy nie spotka, wszak jest, znajduje się „redaktor odpowiedzialny.””

Calek Perechodnik (1916–1944)

Niemcy, w razie czego wszystko i tak pójdzie na karb Niemców.
Spowiedź
Źródło: s. 144.

O ludziach, O karze

„Sam Chrystus przykładem swoim chciał nas nauczyć, abyśmy nie upadali na duchu widząc w sobie wstręt do cierpienia.”

Maria Angela Truszkowska (1825–1898) polska założycielka felicjanek, błogosławiona katolicka

zalecenia dla sióstr felicjanek Matki Angeli.
Wariant: Sam Chrystus przykładem swoim chciał nas nauczyć, abyśmy nie upadali na duchu widząc w sobie wstręt do cierpienia. [zalecenia dla sióstr felicjanek Matki Angeli. ]
Źródło: o. Joachim Roman Bar, s. Elżbieta Cherubina Frankowska, Polscy święci. Służebnica Boża Maria Angela Truszkowska, t. 7, op. cit., s. 100.

O matce, O cierpieniu, Chrystus

„Czasem zrozumieć to wszystko jest tak trudno
I ciężko sobie wmówić, że życie jest próbą,
Że ktoś ułożył ten plan precyzyjnie,
Kiedy odchodzą szybko Ci, którzy żyli tak niewinnie.
Co boli? To, że musisz tkwić bezczynnie
W faktów niewoli, w wiecznym Memento Mori,
Wyrzucam smutek, zostawiam pamięć o nich,
Twarze z przeszłości, duchy, których nie chcę wygonić.”

Eldo (1979) polski raper

Nie pytaj o nią
Źródło: Twarze

O życiu, O smutku, O czasie, O przeszłości

„Człowiek nawet najbardziej aktywny, jeżeli nigdy nie „zbliżył się” do drugiego człowieka, ma uczucie obracania się w świecie nierzeczywistym. Stara baśń: zaklętemu w zwierzę lub w ducha może ludzką postać przywrócić tylko miłość innego człowieka.”

Dag Hammarskjöld (1905–1961) szwedzki polityk, dyplomata, ekonomista i prawnik

O miłości, O emocjach, O zwierzętach

„Dla Szwecji – z duchem czasu.”

Karol XVI Gustaw (1946) król Szwecji

För Sverige – i tiden. (szw.)
dewiza królewska.

O czasie

„Powaga jest obrządkiem ciała, wymyślonym dla pokrycia braków ducha.”

François de La Rochefoucauld książka Maksymy i rozważania moralne

Maksymy i rozważania moralne
Źródło: Maksymy i rozważania moralne, tłum. Tadeusz Boy-Żeleński, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1925, s. 48.

„Byłam w duchu przeniesiona gdzieś w wieczną krainę i zdawało mi się, że umieram. Po śmierci stanęłam na sąd Boży. Zobaczyłam Pana Jezusa ogromnie poważnego i pełnego majestatu, przychodzącego sądzić. Nic nie mogę przyrównać, bo nie ma takich porównań, jak Pan Jezus wyglądał. Pan Jezus przyszedł z krzyżem. Nie jest to sąd taki, na którym by nas pytano o tę lub inną rzecz, lecz my sami widzimy, cośmy uczynili. Anioł Stróż przyniósł księgę mego życia, w której było wszystko zapisane. Wtedy Pan Jezus zwrócił na mnie swój wzrok bardzo łaskawy, nie jak Sędzia, ale jak Ojciec, i ja się przestałam bać.”

Rozalia Celakówna (1901–1944) polska pielęgniarka

jedno z widzeń Rozalii.
Źródło: o. Zygmunt Dobrzycki, o. Sykstus Szafraniec: Wielkie wezwanie Serca Jezusa do narodu polskiego. Rozalia Celakówna i jej misja, Wyd. WAM, Kraków 1998, ISBN 8370972233, s. 63.

O miłości, O śmierci, O aniołach

„Także Duch Święty, pochodzący od Ojca i Syna, nie jest oddzielony od Ojca ani nie jest oddzielony od Syna.”

Ambroży z Mediolanu (339–397) biskup Mediolanu, Doktor i święty Kościoła katolickiego

Spiritus quoque sanctus cum precedit a Patre et Filio, non separatur a Patre non separatur a Filio. (łac.)
Źródło: O Duchu Świętym, I, 11, 120.

„My, którzy wędrujemy po górach, zawsze przedkładamy upór i wytrwałość w dążeniu do ustalonego celu nad czystą siłę. Wiemy, że każda wysokość, każdy krok muszą być pokonane cierpliwością, ciężką harówką, i że pragnienia nie mogą zastąpić wysiłku. Wiemy, że trzeba się zmierzyć z wieloma trudnościami. Cieszymy się wspaniałymi scenami rozgrywającymi się przed naszymi oczyma: cudownymi wschodami i zachodami słońca, pięknem wzgórz, dolin, jezior, lasów i wodospadów. Kto idzie w góry, musi podjąć się wysiłku. Ale z wysiłku przychodzi siła, pobudzenie wszystkich zdolności, a z poczucia siły rodzi się przyjemność. Powracamy do codziennych zajęć lepiej przygotowani do boju w walce życia i do pokonywania przeszkód na naszych drogach, wzmocnieni i podniesieni na duchu wspomnieniami o minionych wysiłkach i pamięcią o zwycięstwach na tamtych polach bitew.”

Edward Whymper (1840–1911)

Źródło: Cytaty o górach, alpinistyczne, wspinaczkowe, drytooling.com.pl, 9 stycznia 2013 http://drytooling.com.pl/serwis/art/artykuly/2136-cytaty-o-gorach-alpinizmie-himalaizmie-wspinaczce-wspinaczach?showall=&start=2

O przyjemności, Cytaty o pięknie, O wysiłku, O sile

„W tym zawodzie nosi się w sobie trochę ducha cyganerii i marzy o wędrownym życiu.”

Kamil Maćkowiak (1979)

o aktorstwie. Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Łódź, 6 maja 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/ene.htm

„W życiu trzymałem się zasady tzw. świętej obojętności. Streszcza się ona w postawie gotowości spełniania swoich zadań życiowych: gdziekolwiek, cokolwiek i jakkolwiek. Mam je wykonać możliwie dobrze i zachować pokój ducha. Zasada ta zdała swój egzamin życiowy. Wyrasta ona z prawdy wiary w Opatrzność Bożą. Bóg nami rządzi, a my jesteśmy Jego narzędziami. Trzymając się tej zasady, uniknąłem wielu zawodów, stresów. Byłem zawsze zadowolony z tego, co jest.”

Bolesław Pylak (1921–2019) polski duchowny katolicki, arcybiskup

Źródło: Urszula Buglewicz, Człowiek żyje, aby służyć http://www.niedziela.pl/artykul/86087/nd/Czlowiek-zyje-aby-sluzyc, niedziela.pl, 2008

O Bogu, O pokoju, O wierze, O zachowaniu

„Jesteśmy uczestnikami pierwszego pokolenia, któremu duch Hiszpanii ofiarował doniosłe słowa, przepowiadające, że być Hiszpanem jest tym, co największe i tym, co najtrudniejsze ze wszystkiego, co może istnieć w tym świecie.”

Juan Aparicio López (1906–1987)

Źródło: Jacek Bartyzel, Juan APARICIO López, legitymizm.org http://www.legitymizm.org/spw-juan-aparicio-lopez

„Jestem głęboko przekonana, że przyznanie Nagrody Pokojowej Unii Europejskiej pozostaje w sprzeczności z duchem idei Nobla i dalece odbiega od kryteriów wizji zdemilitaryzowanego, pokojowego świata.”

Mairead Corrigan (1944) działaczka pokojowa Irlandii Północnej, noblistka

Źródło: Mairead Corrigan Maguire: Pokojowy Nobel dla UE - mój komentarz, lewica.pl, 25 października 2012 http://lewica.pl/?id=27177&tytul=Mairead-Corrigan-Maguire:-Pokojowy-Nobel-dla-UE---m%F3j-komentarz

„Główną zasadą pedagogiki waldorfskiej jest rozwijanie wyobraźni i kreatywności. Stawia wyżej sztukę i rękodzieło artystyczne nad nauką. Nie robi różnicy pomiędzy rzeczywistością, a fantazją. Do dziś trudno jest mi dostrzec różnicę między nimi. Wierzę i w duchy i w gnomy i w elfy. Nawet jako dorosły czuję, że granica między faktem a fikcją jest zamazana.”

Sufjan Stevens (1975)

Źródło: „Visions”, październik 2010 http://www.visions.de/magazin/back-issues/211

O fantazji, O rzeczywostości, O nauce

„Zdolny manifestuje ducha w zdecydowanym działaniu. Nie jest ani zimny, ani gorący.”

Baltasar Gracián (1601–1658)

Źródło: „Przekrój”, wyd. 40–52, Krakowskie Wydawnictwo Prasowe, 1996, s. 28.

„Taki figlarny, pozytywny duch…”

Włodzimierz Szaranowicz (1949) polski dziennikarz sportowy

o Andersie Bardalu.
Skoki narciarskie, Zakopane 2004

„Skoro mogą nadejść takie chwile, kiedy zaufanie słabnie, chcielibyśmy już żyć obietnicą, którą dał nam Chrystus, i pamiętać, że Jego Duch Święty zostanie z każdym na zawsze; będzie Wspomożycielem i Pocieszycielem.”

Roger Louis Schütz-Marsauche (1915–2005) szwajcarski duchowny ewangelicki, przywódca wspólnoty ekumenicznej w Taizé

O zaufaniu, Chrystus

„Rozwój potęg wytwórczych, którym za ciasno jest w powijakach zarządu indywidualnego, stwarza, jako instytucję stałą, nadprodukcję towarów i umiejętności, rodzi konkurencję i bezlitosną walkę o byt i stanowisko, przynagla wszystkie zdolności do gorączkowej i rozstrajającej działalności, wykoślawia naszą jaźń uczuciową nienormalnym podziałem obowiązków i praw oraz niezdrowym ukształtowaniem sposobów życia i pracy. Pod wpływem współzawodnictwa wzajemnego powstaje zawiły ustrój warunków bytu: potęgi materialno-społeczne stworzone ręką ludzką wyrastają na żelazne prawa przyrody niosące zagładę dobrobytowi ludzkiemu i zawsze kryjące w łonie swoim możliwość klęsk. Wszystko to odzwierciedla się w duszy ludzkiej złożonością objawów ducha, niekiedy rzeczywistą, częściej może tylko pozorną.”

Ludwik Krzywicki (1859–1941) polski filozof i ekonomista

Źródło: Szkice socjologiczne

O duszy, O walce

„W tym doniosłym okresie historii, w którym rozpoczyna się era zbrojnych rewolucji ludowych w Afryce, spodziewam się triumfu ludzkiego duchu, upadku sił przeciwnych człowiekowi i powstania wspaniałego ruchu, który ostatecznie uwolni ludzkość od bezsensownego i nieludzkiego wyzysku, degradacji i wojen.”

Kwame Nkrumah (1909–1972) polityk ghański

Źródło: The Spectre of Black Power, cyt. za: Rewolucja http://trzeciswiat.wordpress.com/2011/08/22/kwame-nkrumah-rewolucja/, trzeciswiat.wordpress.com, 22 sierpnia 2011.

O historii

„Abym znając swoją niemoc, chronił się zaraz w Ranach Jezusowych, gdy szatan zacznie nacierać swymi pokusami pychy, zazdrości, nienawiści, osądzeń, zwrotów na siebie. Kryć się w Ranach Jezusowych pogromicielkach szatana. Kryć się, jakby w Nie wejść duchem, wzywaniem nieustannym, zasłaniając się puklerzem wiary i ufności.”

Jan Wojciech Balicki (1869–1948) polski duchowny katolicki, teolog, błogosławiony Kościoła katolickiego

Rozważania. O. Joachim Bar, Wybór pism ks. Jana Balickiego, Warszawa 1978, s. 290.
Źródło: o. Joachim Roman Bar, ks. Stanisław Zygarowicz, Polscy święci. Sługa Boży Jan Balicki, t. 11, ATK, Warszawa 1987, s. 281.

O wierze