Cytaty na temat sympatia

Zbiór cytatów na temat sympatia, ludzie, mienie, powiedzieć.

Cytaty na temat sympatia

„Gdy pisałem I’m Not Okay, przypominałem sobie, jak ciężko było mi w liceum, gdy miałem 16 lat. Zawsze chciałem być artystą, więc byłem tym samotnym dzieciakiem, który ciągle chodził pijany. Miałem tylko jedną prawdziwą przyjaciółkę. To była dziewczyna, którą naprawdę darzyłem sympatią. Skończyło się na tym, że zrobiła sobie obleśną sesję zdjęciową ze swoim chłopakiem. To mnie zdruzgotało. Pływałem w dołku rozpaczy, zazdrości i alkoholizmu.”

Gerard Way (1977)

Chłopak

„Żywię do siebie niezawinioną sympatię.”

Antoni Regulski

„Choć przysłowie mówi, że przyjaciół poznaje się w biedzie, to wiemy także, że i w radości, i w sukcesie. Nie wszystkim ludziom przychodzi łatwo słuchać o sukcesach zaprzyjaźnionych osób i cieszyć się wraz z nimi. Sukces może być niewielki, nie musi być oszałamiający, ale chcemy się nim cieszyć z najbliższymi osobami. Są jednak ludzie, którzy nas naprawdę lubią wtedy, gdy się z nami coś niedobrego dzieje. Okazują nam uwagę, sympatię i pomoc. Gdy wszystko idzie dobrze, zgrzytają zębami i potrafią obgadywać i zdradzać nas przed innymi. Jakby trudniej było wzbudzić radość z cudzego dobra, niż mu współczuć w nieszczęściu. Jakby to wymagało więcej charakteru.”

Aleksandra Ziółkowska (1949) pisarka polska

Ulica Żółwiego Strumienia

O ludziach, O charakterze, O sukcesie, O pomocy

„Nigdy nie byłem twardzielem, a mam niejasne poczucie, że kilka kobiet darzyło mnie sympatią.”

Jacek Głomb (1965)

Źródło: „Słowo Polskie”, „Gazeta Wrocławska”, 12 października 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/miedzyn.htm

O kobietach

„Nawet król nie ma prawa podporządkowywać interesów stanu swoim osobistym sympatiom i antypatiom.”

Otto von Bismarck (1815–1898) niemiecki polityk

Źródło: Henry Kissinger, Dyplomacja, Warszawa 2002, s. 137.

„Do słowa gwiazda przykleja się dziś wiele osób, to pojęcie się zdewaluowało. Kiedyś jak gwiazda pokazywała się na ekranie czy estradzie, w każdym momencie widać było, że to jest figura, że to jest ktoś, nie tylko w sensie aktorskim, ale ludzkim, w sensie postawy, którą prezentuje. A dziś, jak się otworzy telewizor, to w co drugim programie są gwiazdorzy. Więc nie używajmy tego słowa. Myślę, że jestem dość dobrym aktorem, mam dowody sympatii ze strony publiczności oraz reżyserów i żyje mi się z tym bardzo fajnie.”

Artur Steranko (1958)

Źródło: Cezary Polak, Nie chcę być gwiazdą, „Dziennik”, 27 września 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/ncbgw.htm

O gwiazdach, O myślach, O myśleniu, Sens

„Oko nasze, podobnie jak i serce ma swoje nienawiści i sympatie, z których nam się częstokroć wcale nie zwierza, narzucając je tajemnie, ukradkiem naszemu humorowi.”

Guy de Maupassant (1850–1893)

Źródło: Horla http://www.polona.pl/dlibra/docmetadata?id=4342, wyd. W. Zukerkandel, Lwów, s. 48, tłum. Zygmunt Niedźwiecki.

Serce

„Potrafimy [z reżyserem] siebie słuchać, a to jest zdolność kluczowa. Łączy nas sympatia, wrażliwość na podobny typ sztuki i literatury, wspólne poczucie rytmu. Pracując z Pawłem, mam komfort partnerstwa. Jedna osoba uruchamia drugą, dlatego czasami trudno powiedzieć, komu przypisać autorstwo pomysłu. Nie musimy sobie udowadniać swoich racji. Jeżeli nawet ścieramy się po drodze, zawsze podążamy w tym samym kierunku.”

Barbara Hanicka (1952)

Źródło: „Dziennik”, dodatek „Kultura” 2007, nr 109

O literaturze

„W najwcześniejszych i najbardziej prymitywnych stadiach rozwoju kultury, ludzie żyli – jak się wydaje – w warunkach pokojowych. Charakter tych ludzi – czyli temperament i postawa duchowa – ukształtowany pod wpływem ówczesnych warunków i instytucji, był również pokojowy, nieagresywny, żeby nie powiedzieć indolentny. To pokojowe stadium rozwoju kultury można – dla naszych obecnych celów uznać za początkową fazę rozwoju społecznego. Należy przypuszczać, że dominującą cechą psychiczną w tej fazie było bezrefleksyjne, niesformułowane poczucie solidarności grupowej, wyrażające się głównie w łagodnej, bynajmniej nie aktywnej sympatii do wszystkiego, co ułatwia życie ludzkie, oraz w spokojnej niechęci do narzucanych ograniczeń i sposobu życia nie przynoszącego ogólnego pożytku. To uczulenie na pożytek ogólny, przenikające sposób myślenia człowieka dzikiego z okresu przedłupieżczego, wywarło zasadniczy wpływ na jego styl życia i stosunki z innymi członkami grupy.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O życiu, O ludziach, O myślach, O charakterze

„Oczywiście że teraz, po wszystkim co zaszło, łatwo jest wykpić nasz sposób myślenia. Tak się stało, że zaprosiliśmy japońskich najeźdźców do Birmy, przy czym zaprosiliśmy ich nie na skutek naszych sympatii profaszystowskich, lecz w wyniku poważnego przeliczenia się.”

Aung San (1915–1947)

o swoich związkach z Japończykami podczas II wojny światowej
Źródło: Kazimierz Kozub, Politycy z pierwszych stron gazet, wyd. Iskry, Warszawa 1976, s. 393.

O wojnie, O myślach, O myśleniu

„Chociaż moje sympatie są po stronie Cerkwi prawosławnej, to jednak mocno doceniam Kościół katolicki, który w tych kilku latach potrafił odnowić się i dzisiaj wnosi wielki wkład w odrodzenie duchowe i moralne narodu białoruskiego.”

Alaksandr Łukaszenka (1954) białoruski polityk, prezydent

w rozmowie z kardynałem Kazimierzem Świątkiem
Źródło: Sytuacja religijna Polaków na Białorusi w: Polska-Białoruś. Problemy sąsiedztwa, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2005, s. 96. ISBN 83-227-2388-1.

„Wyrokiem Opatrzności Bożej Francja jest naszym najbliższym sąsiadem i, mam nadzieję, na zawsze pozostanie z nami w przyjaźni. Zapewne w przeszłości zachodziły nieporozumienia i pojawiały się rozbieżności zdań, lecz żywię głębokie przekonanie, że tego rodzaju spory zostały zażegnane i zapomniane. Ufam, że przyjaźń i podziw, jakimi wszyscy darzymy francuski naród oraz jego chwalebną tradycję, w najbliższej przyszłości przerodzą się w uczucie sympatii i przywiązania łączącego narody obu krajów.”

Edward VII (1841–1910) król Anglii

Źródło: Stephen Clarke, 1000 lat wkurzania Francuzów, op. cit., s. 342.

O przyjaźni, O emocjach, O przeszłości, O przyszłości

„Pielęgnuję wyłącznie te emocje, które mi służą: sympatia dla innych, samoakceptacja i zgoda z otaczającym światem.”

Bernadetta Machała-Krzemińska (1966) polska aktorka

Źródło: On ma dziecko z inną, „Tele Tydzień”, nr 6, 2 lutego 2004 http://www.plebania.pl/wywiady/krzeminska.html

O dzieciach, O świecie

„Do Bronisława Wildsteina mam osobistą sympatię, mogę nawet powiedzieć, że się przyjaźnimy. Faktu wyniesienia listy nazwisk z IPN nie chcę komentować, ale sądzę, że honorowanie tytułem kustosza red. Wildsteina to brak zachowania proporcji.”

Władysław Bartoszewski (1922–2015) polski polityk, działacz społeczny, historyk

komentarz do propozycji przyznania Bronisławowi Wildsteinowi nagrody Kustosza Pamięci Narodowej (m.in. za upublicznienie listy katalogowej IPN, tzw. „listy Wildsteina”). Źródło: gazeta.pl http://serwisy.gazeta.pl/kraj/1,62266,2591208.html

O przyjaźni, O zachowaniu

„Ethan też świetnie pasował do mojego bohatera filmowego, profesora literatury, bo jest aktorem w typie intelektualnym. Zresztą, sam napisał dwie powieści. Poza tym ma w sobie jeszcze coś z młodzieńca, łatwo wzbudza sympatię, a na tym bardzo mi zależało. Tym bardziej, że w trakcie filmu ta postać staje się coraz bardziej podejrzana i dwuznaczna, a ja chciałem, żeby widzowie jakoś się z nią utożsamiali. Niewielu jest takich aktorów, którzy mają w sobie naturalny autentyzm. Ethan go ma.”

Paweł Pawlikowski (1957) polski reżyser i scenarzysta

o filmie Kobieta z piątej dzielnicy. Źródło: Marcin Zawiśliński, Polacy w Piątej Dzielnicy, portalfilmowy.pl, 25 września 2012 http://www.portalfilmowy.pl/wydarzenia,5,10918,4,1,Polacy-w-Piatej-Dzielnicy.html

O kobietach, O literaturze

„Z tego gimnazjum wyniosłem dużo dobrej nauki, miłe wspomnienia i charakter. (…) Nie robiliśmy różnic między sobą z powodów narodowych czy rasowych. Nie wyszliśmy z ław szkolnych wrogami ani Żydów ani Rusinów. Wprost przeciwnie. Z gimnazjum nie wyniosłem szczypty antysemityzmu, zaś do Rusinów, późniejszych Ukraińców, więcej niż sympatię.”

Jędrzej Moraczewski (1870–1944) polski polityk, premier II Rzeczypospolitej

o nauce w III Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie. Źródło: Marian Romaniuk, Jędrzej Edward Moraczewski (1870–1944), lewicowo.pl http://lewicowo.pl/jedrzej-edward-moraczewski-1870-1944/

O charakterze, O nauce

„Bardzo podoba mi się sposób, w jaki polscy kibice dopingują swoich zawodników, szacunek i sympatia, z jaką przyjmują przeciwników, oraz za to, że wszyscy ubierają się w barwy narodowe. To fantastyczne, hala żyje także wtedy, kiedy grają inne reprezentacje.”

Andrea Zorzi (1965) siatkarz włoski

„Pragnienie zdobycia sympatii nigdy nie daje pozytywnych wyników, bo ludzie lubią tych, którym na sympatii nie zależy.”

Janet Fitch (1955)

Pomaluj to na czarno

O ludziach

„Rozsądek, ubrany w toaletę i perukę dobrych rad cioci, wywołuje we mnie protest i uśmiech politowania; podobny jednocześnie do starego, zaufanego księdza budzi także nieco żalu i sympatii – przychodzi zawsze za późno.”

Krystyna Kleczkowska (1929–2009)

Źródło: Jutro już nie będę tajemnicą. Opowiadanie, „Życie Literackie” nr 32, 11 sierpnia 1957, s. 6 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14875

O życiu, O tajemnicy, O uśmiechu, O zaufaniu

„Moje sympatie? Nie wyobrażacie sobie chyba, że u nas tak łatwo znaleźć akurat to, czego się szuka. Trzeba brać to co jest.”

Krecia P. (1934–2010) dziennikarka, tłumaczka

„Lud darzył go sympatią, z uciechą gawędził o jego eskapadach miłosnych i z uczuciem satysfakcji rozpływał się nad tym, jak zalazł za skórę nienawistnym Filistynom. W Samsonie znalazło także wyraz wątłe uświadomienie polityczne Izraelitów w epoce sędziów, w epoce anarchii i plemiennych partykularyzmów. Nie jest on przecież wodzem, który podobnie jak inni sędziowie organizuje opór przeciwko ciemięzcom. Jego utarczki z Filistynami mają charakter samotnej partyzantki zagorzalca, który chce się pomścić za doznane lub urojone zniewagi. Pobudką jego czynów jest nie tyle patriotyzm, co chęć załatwienia osobistych porachunków. I dopiero pod koniec opowieści postać jego ulega wyraźnej sublimacji, staje się postacią bohaterską i prawdziwie tragiczną. W tym głęboko przejmującym finale tkwi jakby zapowiedź nadchodzących nowych czasów, kiedy skłócone plemiona izraelskie, pod grozą rosnącego niebezpieczeństwa filistyńskiego, zaczną wreszcie rozumieć konieczność jednoczenia się do wspólnej walki o wolność.”

Zenon Kosidowski (1898–1978) polski pisarz, esseista, poeta

o Samsonie.
Opowieści biblijne (1963)
Źródło: s. 244

O ludziach, O emocjach, O charakterze, O wolności

„Opowieść o Wandzie Półtawskiej mogła stać się hymnem o wartości polskiej religijności, sile kobiecego serca i walki o sprawy ważne. Mogła być także fascynującą historią duchowej przyjaźni między kapłanem, biskupem, w końcu papieżem a kobietą. I takie elementy w serialu reporterskim Aleksandry Klich opublikowanym w „Gazecie Wyborczej” są. Ale niestety kładzie się na nich cień – próba „wypreparowania”, by nie rzec wykastrowania, z myśli Jana Pawła II tego wszystkiego, co się redaktorom „GW” w papieżu nie podoba. Posłużono się metodą kozła ofiarnego, na którego barki zrzucić można wszystko, co złe, który ma odpowiadać za papieską sympatię do Radia Maryja, nauczanie o antykoncepcji czy niechęć do niektórych ze współczesnych nurtów liberalizmu. W gazetowym serialu kozłem ofiarnym stała się Wanda Półtawska.”

Tomasz Terlikowski (1974) polski dziennikarz i publicysta

Źródło: Kozioł ofiarny „Gazety Wyborczej”, rp.pl, 1 lipca 2009 http://archiwum.rp.pl/artykul/875647_Koziol_ofiarny_%E2%80%9EGazety_Wyborczej%E2%80%9D.html

O kobietach, O przyjaźni, O historii, O myślach

„Brytyjczycy to naród wyspiarski, a zarazem ludzie bardzo mili oraz uprzejmi, jednak – przynajmniej w moim odczuciu – na dłuższą metę nie potrafią oni okazywać sympatii komuś, kto nosi nazwisko takie jak ja. Ogromny koszt, jaki wiąże się z angielskimi procedurami zmiany nazwiska, znajduje się poza zasięgiem moich moich możliwości finansowych. Jednocześnie nie zdołałem ustalić, czy armia kanadyjska byłaby skłonna ułatwić mi wstąpienie do sił zbrojnych. W obliczu braku jakichkolwiek wytycznych rozumiem, że próba zaciągnięcia się do wojska osoby będącej bratankiem Hitlera to akt wymagający olbrzymiej odwagi, której człowiek nie może w sobie odnaleźć, jeśli pozbawia się go wszelkiego wsparcia.”

William Patrick Stuart-Houston (1911–1987)

z listu do prezydenta USA Franklina Delano Rooseveta z 3 marca 1942.
Źródło: Shaun Usher (zebr. i oprac.), Listy niezapomniane, tłum. Jakub Małecki, Wydawnictwo SQN, Kraków 2013, ISBN 9788379243327, s. 66–67.

O ludziach, O wsparciu

„Pan Grzegorz Napieralski swoją ambicją i młodością budzi moją sympatię, ale w tej sytuacji politycznej wystawienie przez tę partię jego kandydatury oceniam jako rzecz egzotyczną, ciekawą, powiem po łacinie: kuriozum.”

Brygida Kuźniak (1966) polska prawniczka i polityk

na pytanie o kandydaturę Grzegorza Napieralskiego w wyborach prezydenckich 2010. Źródło: Konferencja prasowa po Radzie Krajowej PD, 25 kwietnia 2010 http://www.demokraci.pl/aktualnosci,319,rada_krajowa_pd#p

„Putin to dla mnie bardziej urzędnik o chwytnej pamięci, umiejący wysłuchać, wzbudzić sympatię. Ale w odróżnieniu od Jelcyna w jego głowie znajduje się sztywny obraz świata. Jeśli twoje myśli pasują do niego – świetnie. Jeśli nie – nie przekonają go żadne dowody. Będzie grał. Przy uwzględnieniu jego specyficznego doświadczenia życiowego oraz tego, że nikt z nas nie robi się młodszy, Putin to idealna figura lidera stagnacji.”

Michaił Chodorkowski (1963) przedsiębiorca rosyjski

Źródło: Wacław Radziwinowicz, Męczennik z Mazutki, „Gazeta Wyborcza”, 20 grudnia 2013.

O myślach, O myśleniu, Obraz

„Ja nie wyobrażam sobie sytuacji, w której my byśmy powrócili jako O. N. A. tylko po to, żeby ugłaskiwać w tych ludziach ich jakąś do nas sympatię, czy miłość.”

Agnieszka Chylińska (1976) polska piosenkarka

podczas wywiadu z Karoliną Korwin-Piotrowską.

O miłości

„Gdy człowiek się na coś decyduje i jest do tego w miarę inteligentny, to zdaje sobie sprawę z konsekwencji. Wiadomo, że jeśli się gra w serialu, to nie można potem chodzić i narzekać: „o mój Boże, ta popularność mnie zabija!”. Trzeba przyjąć to, iż ludzie będą chcieli podejść, porozmawiać. Dla mnie to naprawdę przyjemny aspekt zawodu, takie spotkania dają mi dużo pozytywnej motywacji do pracy, wiary w to, że moja praca ma odbiorców. Spotykam się z wieloma wyrazami sympatii i naprawdę nie czuję, by ktokolwiek robił mi krzywdę.”

Anna Seniuk (1942) aktorka polska

o kojarzeniu z rolą Magdy Karwowskiej w serialu Czterdziestolatek.

O Bogu, O ludziach, O wierze, O grach

„Na czele prądów czy ruchów fundamentalistycznych stoi przeważnie charyzmatyczny przywódca. Kto np. przeżył fanatyczny aplauz mas, prowadzące do omdlenia owacje zakonnic, egzaltowane dowody sympatii – również ze strony wielu niekatolickich gazet podczas pierwszych wystąpień polskiego papieża po objęciu przezeń urzędu w 1978 roku, ten musiał zauważyć, że mieliśmy tu do czynienia z „fundamentalistyczną hipnozą”, tj. z masową tęsknotą nie znajdujących w sobie samych oparcia jednostek za leadership, za duchowym przywództwem i absolutnie słuszną orientacją w kwestiach życia i wartości, uosobioną w rzekomo wybitnej osobowości.”

Hubertus Mynarek (1929)

Zakaz myślenia. Fundamentalizm w chrześcijaństwie i islamie
Źródło: s. 10

O osobowości

„Nić sympatii nie krawieckie dzieło.”

Antoni Regulski

„Żaden artysta nie posiada sympatii etycznych. Sympatia etyczna jest u artysty niewybaczalnym zmanierowaniem stylu.”

Oscar Wilde (1854–1900) angielski poeta, prozaik i dramatopisarz

Źródło: Eleonora Udalska, Od Hugo do Witkiewicza. Poetyki. Manifesty. Komentarze, Fundacja Astronomii Polskiej, 1993, s. 159.

„(…) każdy film trzeba najpierw wpuścić na ekrany, dać mu pooddychać, by powalczył o sympatię widzów. To trochę nie fair kazać mu od razu rywalizować o najwyższe laury.”

George Clooney (1961) aktor amerykański

Źródło: „To i Owo”, nr 8, 23 lutego 2010, s.5.

„Kobiety w polityce są paniami Basiami, Alinkami, Martusiami. I to jest oczywiście wyraz sympatii, ale to od razu ustawia kobietę w odpowiednim szeregu (…) Kiedyś jeden z profesorów zaczął zwracać się do mnie po imieniu. Ale gdy uznałam, że to ma działać w obie strony, i zaczęłam i jemu mówić po imieniu, to natychmiast przeszedł z powrotem na pani.”

Agnieszka Kozłowska-Rajewicz (1969) polski polityk

o statusie kobiet w polskiej polityce. Źródło: Ekskomunika za głosowanie w Sejmie byłaby irracjonalna, „Gazeta Wyborcza”, 30 lipca 2012 http://wyborcza.pl/1,75248,12216543,Nie_jestem_pania_Agusia.html?as=3&startsz=x

O kobietach

„Osoby te otwierały się przede mną, jak przed studentem, czasami przesadnie, jak Andrzej Celiński. To nie jest tak, że wszyscy moi rozmówcy odnosili się do mnie z sympatią od razu. Pewną powściągliwością w rozmowie ze mną wykazała się Joanna Gwiazda.”

Paweł Zyzak (1984) historyk polski

Źródło: wywiad, 2009 http://www.wywiady.gazeta-info.pl/index.php?id=wywiadyWyswietl&n=11

O gwiazdach

„Każda indywidualność u niektórych budzi sympatię, a u innych niechęć albo i nienawiść. (…) Zarzut, który wobec mnie najczęściej się wysuwa, postawiony został na głowie. Ponieważ mam dużo widzów, to nie mogę robić dobrego teatru. Wynikałoby z tego, że dobry teatr to taki, który nie ma widzów.”

Adam Hanuszkiewicz (1924–2011) polski aktor i reżyser

Źródło: Janusz R. Kowalczyk, Zbierał zachwyty i cięgi, „Rzeczpospolita” nr 282, 5 grudnia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/128574.html

O nienawiści

„Papież Jan Paweł II stworzył więcej świętych niż wszyscy jego poprzednicy przez ostatnie siedem stuleci razem wzięci, szczególną sympatię żywił zaś do Dziewicy Maryi. Jego politeistyczne ciągotki ujawniły się w dramatycznych okolicznościach. W roku 1981 w Rzymie dokonano zamachu na papieża, a swoje ocalenie Jan Paweł II przypisał wstawiennictwu Matki Bożej Fatimskiej. „Jedna ręka trzymała pistolet, a inna prowadziła kulę” – powiedział później. Ktoś mógłby, co prawda, spytać, dlaczego nie poprowadziła jej tak, by pocisk w ogóle chybił. Ktoś inny mógłby napomknąć, że zespół chirurgów, którzy przez sześć godzin operowali papieża, też zasługuje na pewną wdzięczność – choć zapewne matczyna dłoń kierowała również ich skalpelami. Ale najważniejsze w tym wszystkim jest, że zdaniem papieża to nie po prostu Matka Boża „prowadziła kulę”. To konkretnie Matka Boża Fatimska! A co robiły w tym czasie Najświętsza Panienka z Lourdes, Nasza Pani z Gwadelupy, Matka Boska z Medjugorje, Matka Boska z Akity, Matka Boska z Zeitoun, Dziewica z Garabandal, Matka Boża z Knock – czy akurat miały inne sprawy na głowie?”

Richard Dawkins (1941) angielski biolog

Cytaty z książek, Bóg urojony (2006)

O prawdzie, O matce, O czasie, O wdzięczności

„Moje sympatie leżą teraz po stronie kolegi Andrzeja Leppera, Samoobrony i LPR.”

Marian Jurczyk (1935–2014) polski działacz związkowy i samorządowy

Źródło: Orzeł i reszta http://www.wprost.pl/ar/13649/Orzel-i-reszta/

„I jeszcze trzy słowa do wszystkich Polaków. Polska potrzebuje rozliczenia win. Ale Polska jeszcze bardziej potrzebuje zgody. Chciałem się zwrócić o tę zgodę opartą na prawdzie do naszych przyjaciół z Platformy Obywatelskiej, abyśmy szybko zakończyli prace dotyczące wspólnego rządu, żebyśmy ten rząd utworzyli. Chciałbym zwrócić się do Donalda Tuska, który wspaniale walczył w tej kampanii, z wyrazami mojego najszczerszego szacunku i sympatii. I w końcu chciałbym się zwrócić do prezesa mojej partii, Jarosława Kaczyńskiego. To był głównym strategiem, to on jednoczył ludzi, czasem wbrew mojemu oporowi. Dzisiaj mogę mu powiedzieć: panie prezesie, melduję wykonanie zadania!”

Lech Kaczyński (1949–2010) polski polityk, prezydent Polski

w przemówieniu po ogłoszeniu sondażowych wyników wyborów na prezydenta RP, 23 października 2005.
Źródło: Anna Poppek, Obrączki. Opowieść o rodzinie Marii i Lecha Kaczyńskich, G+J Gruner+Jahr Polska, Warszawa 2010, ISBN 9788362343089, s. 39.

O ludziach, O rodzinie, O czasie

„Czasami ci nieszczęśni krzyżowcy budzili moją sympatię. Byli odlotowi, radykalni. Normalność jako normalizacja też jest męcząca. Jak się ma pieniądze i kupuje dzwon do Świątyni Opatrzności, to się nie jest oszołomem, tylko szanowanym obywatelem. A jak nie masz kasy, to przykuwasz się do krzyża na Krakowskim i wszyscy cię mają za kretyna.”

Kazimiera Szczuka (1966) polska historyczka literatury

Źródło: wywiad Piotra Najsztuba, „Wprost”, 3 stycznia 2011

O pieniądzach

„Moje sympatie są niezmiennie po stronie ofiar pogromów, antypatie zaś dotyczą gromiących, niezależnie od rasy, narodowości i wyznania.”

Andrzej Sapkowski (1948) polski pisarz

Historia i fantastyka

„Panie marszałku, jakby pan mógł uspokoić patriotów, bardzo bym był panu wdzięczny. Ja bardzo cierpliwie słuchałem różnych pouczeń, których wysłuchiwałem także od pana marszałka, no i właściwie z uporem godnym lepszej sprawy milczałem w tej debacie, ale jest jakaś granica. Ja rozumiem, że pan poseł Brudziński jest chlubą odrodzonego parlamentaryzmu, wzorem taktu i kultury, ale bardzo bym prosił, żeby pan marszałek zarządził krótką przerwę i pouczył posła Brudzińskiego, żeby swoich osobistych sympatii i swojej znanej sympatii do mnie nie prezentował w tej Izbie zbyt często, ponieważ nie zabierałem głosu i nie zasługuję na to, żeby ten wybitny mąż stanu, jakim jest poseł Brudziński, zajmował się moją osobą. Dziękuję bardzo.”

Stefan Niesiołowski (1944) polityk polski, biolog

wystąpienie na posiedzeniu Sejmu w dniu 22 grudnia 2015 r. Źródło: sejm.gov.pl http://www.sejm.gov.pl/Sejm8.nsf/wypowiedz.xsp?posiedzenie=6&dzien=2&wyp=185&type=A&symbol=WYPOWIEDZ_POSLA&id=273 (dostęp 2 marca 2016 r.)

„Panie Marszałku! Z wielką troską i z wielką sympatią do pana osoby kieruję te słowa do pana. Coś się panu porobiło. Chłopie, był pan w poprzedniej kadencji marszałkiem, który oprócz znajomości regulaminu demonstrował przede wszystkim kulturę osobistą. Dzisiaj pan się zachowuje na tej sali, jakby ta sala była pana własnością. Pan komentuje wypowiedzi posłów, zapominając, że polskie prawo zakazuje cenzury, nawet prewencyjnej. Pan dzisiaj zna tylko i wyłącznie jeden artykuł tego regulaminu, tj. art. 175, którym pan tu potrząsa, mówiąc o tym, że za chwilę pan ukarze karą finansową posła, który ma prawo do tego, żeby zabrać głos, i bierze odpowiedzialność za swoje słowa.”

Ewa Kopacz (1956) polska polityk

do Marka Kuchcińskiego w trakcie debaty o projekcie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Źródło: stenogram z posiedzenia Sejmu w dniu 7 lipca 2016 http://orka2.sejm.gov.pl/StenoInter8.nsf/0/881B5D11A02E0CD8C1257FE90073DB82/%24File/22_c_ksiazka.pdf

O karze, Zapominając

„Z wielką legendą pod tytułem Adam Hanuszkiewicz spotkałam się pierwszy raz dużo wcześniej. Miałam 20 lat, byłam w szkole teatralnej w Łodzi i Basia Fijewska zaproponowała mnie na zastępstwo do Teatru Narodowego. Weszłam onieśmielona do jego gabinetu i powiedziałam: „Nazywam się Magdalena Cwen”. On stał na tle okna. To taki stary dyrektorski sposób – delikwent wchodzi w światło, a on w cieniu. Popatrzył na mnie i powiedział: „A cóż to za nazwisko, Cwen? U mnie będzie się pani nazywała Cwenówna”. I tak już zostało. To może wydać się śmieszne, ale dla mnie to też jest element pewnej całości. Kolejne żony: Zośka Rysiówna – Ryś, Zośka Kucówna – Kuc, Magda Cwenówna – Cwen. Wszystko jednosylabowe nazwiska. Na dodatek wszystkie jesteśmy z maja. To nie jest przypadek, wszystko było zaprogramowane. Śmieję się, że Magda Umer – a był okres ogromnej sympatii między nimi – nie miała szans, bo jej nazwisko jest dwusylabowe.”

Magdalena Cwenówna (1954)

Źródło: Iwona Kłopocka, Adam miał zawsze motyle skrzydła, „Nowa Trybuna Opolska” nr 110, 12 maja 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/139105.html

O świetle

„Uśmiech: transfer sympatii.”

Antoni Regulski

O uśmiechu

„Po nocy boleści, krzyków, udręczenia nadeszła chwila, kiedy można wreszcie powiedzieć starszym dzieciom: – Chodźcie zobaczyć, oto wasza mała siostrzyczka! Mój Boże, co za piorun z jasnego nieba! Jakie przerażenie! Łkanie! Słowa więzną w gardle. A to dlatego, że ten noworodek wydający odważne okrzyki, tak upragniony, tak wymarzony, przyszedł na świat bez rąk i nóg. Natura czasem jest przerażająca. A ta „mała siostrzyczka” – to ja.(…) Odwiedziny nie ustają przez wiele dni. Sympatia? Nie, to ciekawość, i to ciekawość chorobliwa. Pewna sąsiadka mówi z miną współczującą: – Pewnie sprzedacie ją do cyrku.”

Denise Legrix (1910–2010)

Źródło: Maciej Piotrowski, Triumf... http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/11716?print_doc_id=106540, op. cit.

O Bogu, O dzieciach, O świecie, O naturze

„Nieważne co mówisz do rośliny (…) Możesz nawet sam wymyślać słowa, ważne jest jedynie uczucie sympatii i traktowanie jej jak równej sobie.”

Carlos Castaneda (1925–1998) antropolog amerykański pochodzenia brazylijskiego

Podróż do Ixtlan

O emocjach

„Wszyscy ważni ludzie służb, a Kiszczak przeszedł w nich wszystkie szczeble, nie tylko znają wiele ważnych tajemnic, ale często też mają wiele życiorysów, wiele miejsc urodzenia, wielu rodziców, wiele legend. Kim był więc Kiszczak, tego do końca nie wiemy. Z pewnością był człowiekiem inteligentnym, komunikatywnym, który potrafił nawiązywać dobre kontakty z wieloma ludźmi. Często sypał anegdotami, miał pod ręką jakąś anegdotę, bon mot, ale nigdy nie powiedział słowa za dużo. Tak był szkolony i taki miał charakter. Nawet gdy ktoś wiedział, z kim ma do czynienia, potrafił wzbudzić sympatię rozmówcy. (…) Miał wyjątkowo dobre układy w Moskwie, z którą łączyły go więzi partyjne, wojskowe i bezpieczniackie. Nie przypominam sobie, żeby inny polityk w PRL-u tak wiele połączeń z kremlowską centralą.”

Jerzy Eisler (1952) historyk polski

Źródło: Krzysztof Różycki, Generał, który się kadrom nie kłaniał, „Angora” nr 46 (1326), 15 listopada 2015, s. 7.

O ludziach, O tajemnicy, O charakterze, O rodzicach

„Bardzo chciałabym umieć myśleć tak jak Horvath. Ma dystans, wątpliwości, a jednocześnie całkowitą świadomość mechanizmów, które rządzą światem, i umie zobaczyć ludzi jako tryby tych mechanizmów, nie tracąc do nich sympatii i zrozumienia. A przy tym jest niesamowicie uniwersalny i na wskroś współczesny. To był jakiś prorok, on coś przewidział, wyczuł i tak nas z tym zostawił.”

Agnieszka Glińska (1968) polska aktorka

Źródło: Dorota Wyżyńska, Czysta Nieznajoma, „Gazeta Wyborcza”, Warszawa, 25 listopada 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/czystan.htm

O ludziach, O świecie, O myślach, O zrozumieniu

„Mętność i jałowość jego koncepcji oraz nielojalność i nieszczerość jego metod politycznych, połączona z niesłychaną wręcz megalomanią, jak zraziła Polskę do Piłsudskiego, tak samo też niestety przez niego głównie zagranicę zraziła do Polski. Ein Konfusionskopf – mówił o nim Beseler. Un génie de l’intrigue – powiadają o nim w Paryżu. Nobody knows Poland policy – powiadają ze wzruszeniem ramion Anglicy, a szydercze to zdanie dotyczy właśnie polityki Piłsudskiego. [Jego nieodpowiedzialne poczynania] (…, pominięcie autorów książki) poderwały za granicą kredyt osobisty Piłsudskiego, a wraz z nim, niestety, i kedyt Polski. Cały kapitał sympatii i szacunku, jaki zdobył dla nas w świecie całym Kościuszko, nieszczęśliwy wódz Polski upadającej, został przez Piłsudskiego, „szczęśliwego” wodza Polski odrodzonej, zmarnowany i stracony, o ile chodzi o jego politykę osobistą, niemal do ostatniego szeląga.”

Irena Pannenkowa (1879–1969)

Źródło: Daria i Tomasz Nałęcz, Józef Piłsudski…, op. cit., s. 48.

O książkach

„Ja już się przyzwyczaiłam do grania złych charakterów i nawet je lubię. W serialach komediowych fajnie gra się role wzbudzające sympatię, które są śmieszne i zwariowane. W obyczajowych z kolei postaci te bardziej wredne mocniej skupiają uwagę widza. Jeśli w ładnej miseczce truskawek nagle pojawi się jeden zgniły owoc, który wprowadza ferment, to trzeba go zauważyć. Rzadko zdarza się też, aby zła postać od początku do końca była wredna, sączyła jad i wbijała wszystkim noże w plecy. Zawsze towarzyszy jej pewne przełamanie. I spod niemiłej powierzchowności widać chwilami inną, lepszą twarz.”

Andżelika Piechowiak (1980) polska aktorka

Źródło: Miska ładnych truskawek i jeden zgniły owoc - wywiad z Andżeliką Piechowiak, 10 kwietnia 2009 http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/5178/Miska-ladnych-truskawek-i-jeden-zgnily-owoc-wywiad-z-Andzelika-Piechowiak.html

O grach, O charakterze

„Wiemy, że prócz zdobycia upragnionych uczuć kobiety nie ma nic milszego od sympatii, okazanej przez dziecko, spontanicznej i instynktownej, która każe nam wierzyć, że jest w nas coś prawdziwie godnego miłości.”

Nathaniel Hawthorne (1804–1864) amerykański powieściopisarz

Źródło: „Szkarłatna litera”

O kobietach, O dzieciach, O emocjach

„Poczułam się opuszczona przez przyjaciół, zdradzona przez producentów, samotna i niepotrzebna. Nigdy nie cieszyłam się sympatią otoczenia, nawet w szkole byłam odrzucona na margines, inna. Śniade koleżanki z klasy wyśmiewały moją bladość, żydowskie pochodzenie i kolor włosów. Wołały za mną: e, rudy łeb!”

Bette Midler (1945) aktorka i piosenkarka amerykańska

Źródło: Tomasz Raczek, Karuzela z Madonnami. 57 bardzo zakręconych kobiet, Instytut Wydawniczy Latarnik, Michałów-Grabina 2003, ISBN 8391789136, s. 256.

O kobietach, O kolorach

„Odznaczał się urodą i ujmującym wdziękiem, łatwo zyskiwał sympatię, co umiał wykorzystać z subtelną dezynwolturą.”

Tadeusz A. Zieliński (1931–2012)

Szymanowski. Liryka i ekstaza
Źródło: s. 21

„Mała Soraya była bardzo znana w Isfahanie, gdyż była bardzo ładna. Jej uroda stanowiła mieszankę persko-niemiecką. Niemcy byli w naszym kraju bardzo lubiani, wzbudzali wiele sympatii. Była ruchliwą dziewczynką, wszędzie jej było pełno, była bardzo żywotna.”

Ardeszir Zahedi (1928)

o Sorajji Esfandijari Bachtijari.
Źródło: Ulrike Grunewald, Słynne rywalki, czyli gra o miłość, pieniądze i władzę, tłum. Roman Niedballa, wyd. Videograf II, Katowice 2009, ISBN 9788371836824, s. 109.

O miłości, O pieniądzach, O grach

„Te niewidzialne związki, które kuszą, te przeobrażenia, choćby i niepokoju, które nas trzymają:
ta dziewczyna, moja dawna sympatia, kiedy widziałem ją ostatni, stracony raz, kiedy przyszła mnie szukać na jakiejś imprezie: jej pijane potknięcie, upadek, wywrotka, zadarta spódnica, przekrwione oczy opuchnięte od płaczu;
jej wstyd, jej zniewaga; ja ignorujący ją, arogancki, szorstki; moja tajona duma, odwrócenie się.”

C.K. Williams (1936–2015)

Źródło: Sąsiadka, tłum. Magda Heydel

„Sympatia jest siłą. Istnieje przysłuchiwanie się czynne temu, co ktoś mówi, które na mówiącego działa zapładniająco; a życzliwość jednego jedynego człowieka bez cienia szyderstwa ni zazdrości jest prądem, niepowstrzymanie naprzód pchającym naszą sprawę, a którego wartości na pieniądze określić się nie da.”

Prentice Mulford (1834–1891) amerykański pisarz, filozof

Źródło: Moc ducha

O pieniądzach, O sile

„Niemrawe cudo to również był tytuł jednej z książek Trouta. Jej bohaterem był robot, który miał cuchnący oddech i który zdobył powszechną sympatię po wyleczeniu tej dolegliwości. Jednak najciekawsze w tej powieści, napisanej jeszcze w roku 1932, było to, że przepowiedział powszechne użycie napalmu do palenia ludzi.
Zrzucano go z samolotów i używano do tego celu robotów, jako że nie miały sumienia ani układów elektrycznych, które pozwoliłyby im wczuć się w sytuację palonych ludzi.
Główny robot Trouta wyglądał jak człowiek, umiał mówić, tańczyć i tak dalej, mógł nawet podrywać dziewczęta. I nikt nie miał do niego pretensji o to, że polewa ludzi napalmem. Unikano go tylko z powodu cuchnącego oddechu. Potem wyleczył się z tego i był znowu przez wszystkich mile widziany.”

Kurt Vonnegut książka Rzeźnia numer pięć

Rzeźnia numer pięć

O ludziach, O książkach

„Twardy jest zawód górnika, twardy i wymagający niezwykłego hartu, wykuwający surowość dla siebie i innych, pełen uporczywej, znojnej walki z węglowymi skałami, walki, w której tężeją mięśnie i serca. Twardy jest zawód marynarza, chłostanego przez wichry i uginającego się pod sztormami i twardzi są ludzie morza na chybotliwych deskach pokładu, dla których nieustępliwość i siła muskułów stanowią nieraz o całym życiu. Ale najtwardsi pod słońcem, wszędzie, na wszystkich równoleżnikach i południkach są ludzie przemysłu gastronomicznego. Twardzi są warszawscy kelnerzy, szatniarze, barmani, muzycy z nocnych lokali. Życie ich upływa w nieustannej walce. Wobec pertraktacji z pijanym warszawiakiem praca w kamieniołomach wydaje się fabrykowaniem dziecięcych baloników. Starożytni galernicy uciekliby w popłochu na widok katorżniczej roboty, jaką wykonuje warszawski kelner w sobotnie wieczory, zaraz po pierwszym każdego miesiąca. Toteż kelnerzy ci mają twarde serca, nic nie jest w stanie ich wzruszyć, rozpogodzić, przyjąć sympatią dla świata. Nic – ani uprzejmość, ani ubóstwo, ani młodzieńcza naiwność, ani radość życia. Imponuje i moc, urzeka ich siła i twardość innych, korzą się tylko przed realnymi korzyściami. Gotowi są służyć tym wątpliwym wartościom, nie zdając sobie sprawy, jak bardzo czynią niesłusznie. Usprawiedliwia ich jedno: atmosfera nocnego lokalu, w którym spędzają życie…”

Leopold Tyrmand książka Zły

Zły

O życiu, O ludziach, O sile, O walce

„Uniwersytet Łódzki był – można powiedzieć – poligonem dla komunistów. Tuż po wojnie przyjechał tam znany wówczas filozof Adam Schaff, oczywiście pochodzenia żydowskiego. Usiłował indoktrynować młodzież, przekonując ją do komunizmu. Był emisariuszem tego ruchu wysłanym z Moskwy. Właśnie on organizował dyskusje w auli uniwersyteckiej. Podczas jednej z nich jako 22-letni student podjąłem dyskusję z 35-letnim wówczas profesorem. Pomagał mu wtedy Władysław Bieńkowski (…) Powstało wówczas wokół mnie grono zdolniejszych studentów. Uczestniczył w nich również Leszek Kołakowski, znany profesor filozofii, znawca marksizmu. Jednak on od razu dał się poznać z sympatii do komunizmu. W gronie moich znajomych był również Andrzej Brzeski. Utrzymywał on kontakt z pewnym urzędnikiem w Łodzi, pracującym w przemyśle włókienniczym, który wówczas otrzymał wysokie stanowisko w Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego. Był to minister Czesław Bąbiński.”

Stefan Kurowski (1923–2011) polski ekonomista

Źródło: Moja droga, moja walka, naszdziennik.pl, 10 maja 2008 http://www.naszdziennik.pl/index.php?typ=my&dat=20080510&id=my61.txt

O wojnie, O młodzieży, O walce

„Jeśli kręcisz film z gwiazdą, to tylko dlatego, że ona tego chce. Wie, że zarabia 20 razy więcej. Wie, że jeśli coś z spieprzysz, wywalą ciebie, nie ją. Trzeba się więc z nimi zaprzyjaźniać. Ale one z drugiej strony wiedzą, że jeśli coś pójdzie kiepsko, za następną rolę dostaną mniej. To profesjonaliści i nigdy nie miałem z nimi problemu. No chyba że pili. Podczas zdjęć do niektórych filmów jeszcze o godz. 15 w oczach aktora nie było nic. Kłopoty pojawiają się również wtedy, gdy na planie znajdują się dwie znakomitości nie darzące się sympatią. Zwłaszcza jak muszą kręcić scenę miłosną.”

Irvin Kershner (1923–2010)

Źródło: wywiad, 2004 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=23034

O piciu

„Moim artystycznym zamierzeniem nie jest przedstawianie nienagannie prowadzących się osób, lecz ludzi rozmaitych charakterów, których postawa wymaga od nas tolerancji, współczucia i sympatii. I nie mogę ani na krok odejść od tego, co według mnie jest prawdą o postaci.”

George Eliot (1819–1880)

Źródło: Deborah G. Felder, 100 kobiet, które miały największy wpływ na dzieje ludzkości, wyd. Świat Książki, Warszawa 1998, ISBN 8371296665, tłum. Maciej Świerkocki, s. 91.

O kobietach, O ludziach, O książkach, O świecie

„(…) nigdy nie myślałem o teatrze w kategoriach kariery. Jasne, że każdego cieszy uznanie i dowody sympatii, ale nigdy nie odczuwałem intensywnego parcia na sukces. Jak się nie zabiega, to się nie ma…”

Andrzej Wichrowski (1953)

Źródło: Agnieszka Michalak, ...i nagle te bajki stają się sensem bycia, teatry.art.pl, 24 kwietnia 2010 http://www.dziennikteatralny.pl/artykuly/i-nagle-te-bajki-staja-sie-sensem-bycia.html

O myślach, O czytaniu, O sukcesie, O myśleniu

„W 2001 roku złożyłem nowo wybranemu ministrowi kilka propozycji dla Polski. Odczułem, że nie był zainteresowany. Wtedy dość przypadkowo spotkałem pana Leppera. Zapytałem: może pana zainteresują? Przewodniczący wziął je, a potem mówi: nie analizowałem pańskich propozycji, ale podoba mi się temperatura, z jaką pisze pan o Polsce. Zupełnie szczerze porozmawialiśmy. Okazało się, że on, jak ja, wychowywany był bez ojca, nawiązaliśmy nić sympatii. Powiedział: pan mieszka w Warszawie niech pan mi pomoże, skontaktuje mnie z ludźmi, którzy chcieliby szczerze, ale tak całkowicie szczerze powiedzieć, co z naszych propozycji jest realne.”

Bolesław Borysiuk (1948) polski polityk

Źródło: Prawy człowiek, przyjaciel Leppera, gazeta.pl, 19 września 2005 http://lublin.gazeta.pl/lublin/1,36651,2923244.html

„Jezus urodził się z wyjątkowo ciężkim piętnem, które dotyczyło także jego matki, Marii. Jezus, jej najstarsze dziecko, został poczęty w niejasnych okolicznościach. (…) Jezus potem nazywany jest bękartem. Stąd pogardliwe określenie „syn Marii”. Późniejsza adopcja przez Józefa nie zmyła z niego tego piętna, które do końca kładło się cieniem na jego pochodzeniu. Prędzej czy później nauczył się więc, co znaczy uchodzić za syna ladacznicy. Może stąd jego późniejsza sympatia dla ludzi wątpliwego pochodzenia: prostytutek, celników, grzeszników.”

Gerd Lüdemann (1946)

Źródło: wywiad dla „Literaturen”, tłum. „Forum”, 20 grudnia 2010.

O dzieciach, O ludziach, O matce

„Joanna Lichocka pada ofiarą skandalicznych oskarżeń. Próbuje się zorganizować na nią środowiskową nagonkę. Podążając tropem logiki osób, biorących udział w tych działaniach, należałoby je podejrzewać o kierowanie się osobistymi sympatiami politycznymi, w co jednak nie chcemy wierzyć.”

Joanna Lichocka (1969) polska dziennikarka i polityk

fragmentu listu otwartego w obronie Joanny Lichockiej, „Rzeczpospolita”, 5 lipca 2010 http://www.rp.pl/artykul/2,503443.html O Joannie Lichockiej

„Uważamy, że Arabowie i Żydzi są kuzynami, bowiem cierpieli przemoc z rąk państw silniejszych od nich i dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności mogą razem podjąć kroki ku zrealizowaniu swoich narodowych ideałów. My, Arabowie, a zwłaszcza najbardziej wykształceni spośród nas, patrzymy z najgłębszą sympatią na ruch syjonistyczny. Zrobimy wszystko, co możliwe, aby pomóc temu ruchowi, i z całą życzliwością witamy Żydów. Pracujemy razem nad zbudowaniem nowego i zreformowanego Bliskiego Wschodu, a nasze działania mają charakter komplementarny. Ani my, ani Żydzi nie odniesiemy sukcesu, jeżeli będziemy działali osobno.”

Fajsal I (1883–1933) król Iraku

list napisany do Felixa Frankfurtera w trakcie konferencji pokojowej w Wersalu.
Źródło: Marcin Król, Klęska rozumu. Kulisy najważniejszych wydarzeń w historii najnowszej, wyd. Czerwone i Czarne, Warszawa 2013, ISBN 9788377001264, s. 151.

O historii, O charakterze, O cierpieniu, O sukcesie

„Darowujemy wszystko tym, których sami ubraliśmy w różne cnoty, aby upozorować przed rozumem bezsensowną sympatię!”

Maria Rodziewiczówna (1864–1944) polska pisarka

Na fali
Źródło: s. 29

„(…) jak każdy mam swoje poglądy, sympatie i antypatie, ale generalnie polityka budzi we mnie wstręt. Mam taki sam odruch, jak i całe społeczeństwo.”

Cezary Ilczyna (1959)

Źródło: „Gazeta Olsztyńska”, 14 grudnia 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/idera.htm

„Powrót po 20 latach to duże wyzwanie. Dziękuję widzom za wyrazy sympatii i zainteresowanie. Czekam na pojawienie się konkretnych propozycji, to tylko kwestia czasu. Mimo wszechobecnego kultu młodości, kobiety dojrzałe są mile widziane na małym i dużym ekranie.”

Danuta Kowalska (1955) polska aktorka

Źródło: Joanna Bogiel-Jażdżyk, Kowalska: Danuta szykuje się do ślubu, teletydzien.pl, 22 czerwca 2012 http://www.teletydzien.pl/gwiazdy/news-kowalska-danuta-szykuje-sie-do-slubu,nId,614523

O kobietach, O ślubie, O czasie, O czekaniu

„Z pochodzenia jestem Czarnogórcem, więc mógłbym sympatyzować z drużyną Serbii, ale już jako dzieciak kibicowałem Hiszpanom. Pewnie z sympatii do wielkiego Realu Madryt z Alfredo di Stéfano w składzie.”

Włodzimierz Szaranowicz (1949) polski dziennikarz sportowy

odpowiedź na pytanie: komu będzie pan kibicował podczas mistrzostw świata w RPA 2010. Wypowiedzi z wywiadów Źródło: metro, 10 czerwca 2010 http://www.emetro.pl/emetro/1,85649,8000046,Mundial_wazniejszy_niz_Liga_Mistrzow.html

„Jak jest się młodym, człowiekowi podoba się wszystko, co stoi w opozycji do zastanego porządku świata. Młody człowiek darzy sympatią każdego, kto wykazuje opór w stosunku do tego porządku, kto się buntuje, protestuje, przyjmuje inne niż większość dogmaty. Myślę, że ważne, na jakim etapie życia ktoś się zabiera za czytanie tego pisarza.”

Bent Hamer (1956)

Źródło: Wywiad, 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=28120

O myślach, O czytaniu, O myśleniu

„Szczerze powiedziawszy, ja za bardzo nie widzę różnicy między fabułą, a dokumentem. Robiąc filmy dokumentalne chciałem, jak w przypadku „Nienormalnych”, zjednać dla takich ludzi sympatię. Jeśli na przystanku stoi osoba upośledzona, zagubiona to, co robimy odwracamy się i uciekamy. Również wszystkie pozostałe filmy robię po to, byśmy nie uciekali, tylko podeszli i pomogli tej osobie odnaleźć zgubioną drogę. To dotyczy również starego człowieka, który powoli odchodzi.”

Jacek Bławut (1950) polski operator i reżyser filmowy

Źródło: wywiad http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=54947

O ludziach

„Na to, że serial cieszył się tak ogromną sympatią widzów, złożyło się mnóstwo elementów, m. in. scenariusz pióra pani Zientarowej oraz reżyser i aktorzy, którzy swoim niebywałym poczuciem humoru uświetnili go jeszcze bardziej. Dziś, nikomu niczego nie ujmując, nie widzę nikogo, kto mógłby zająć miejsce na przykład Kazimierza Rudzkiego czy kogokolwiek innego, kto pracował na planie Wojny domowej 40 lat temu…”

Krzysztof Janczar (1950) aktor polski

o serialu Wojna domowa. Źródło: Jestem zawsze głodny świata, „Tele Tydzień” nr 35, 29 sierpnia 2005 http://www.plebania.pl/wywiady/janczar.html

O wojnie

„W pereelowskiej Polsce nie darzono zbyt wielką sympatią ani NRD, ani jej mieszkańców. Najczęściej przypisywano im prusko-hitlerowsko-bolszewicką mentalność i określano mianem czerwonych Prusaków. Naprawdę jednak nic, albo niewiele, o nich wiedziano. Nie przeszkadzało to oczywiście w krytykowaniu i ośmieszaniu „enerdówka” i „enerdowców”, postrzeganych przez pryzmat wschodnioniemieckiego produkcyjniaka telewizyjnego noszącego tytuł „Telefon 110”. (…) Za najbardziej znanego, enerdowskiego, muzyka jazzowego uchodził Zbigniew Namysłowski, a za najbardziej popularną, enerdowską piosenkarkę – Maryla Rodowicz. Nikt prawie nie słyszał u nas, o takich grupach jak Silly czy Pankow, których teksty wywoływały wściekłość enerdowskich cenzorów i entuzjazm wschodnioniemieckich, punk-rockowych kontestatorów. Mało kto znał też w Polsce nazwiska takich malarzy, jak Georg Baselitz, czy Gerhard Richter. A jeśli znał, to najczęściej nie podejrzewał nawet, że są to artyści pochodzący z NRD i że któryś z nich mógł swego czasu być członkiem FDJ, co przydarzyło się Richterowi. FDJ była bowiem, nawet przez polskich komunistów, uważana za organizację żałosną.”

Krzysztof Niewrzęda (1964) polski prozaik, poeta i eseista

Źródło: Dla „Odry” z Berlina – „Odra” nr 2/2004

O muzyce, O czasie, Wściekłość

„O, mody warszawskie! Tak już jest, że żywiołowość mody męskiej przewyższa w Warszawie modę damską. Może stanowi to regułę i gdzie indziej, ale w Warszawie jest tak na pewno. Moda męska ma w tym mieście coś z sił natury bardziej ślepych i bezdusznych niż moda damska. Zdarza się, że model wiatrówki, nowy rodzaj wiązania krawata lub nowy typ popularnego obuwia zdobędzie sobie herb elegancji i wtedy młodzież męska Warszawy zaczyna się upodabniać do ogarniętego pożarem suchego lasu. Moda kobieca ulega w Warszawie pewnej indywidualizacji, niezbyt wymyślnej, to prawda, ale zawsze. Natomiast męska… Instynkt stadny, cechujący warszawiaków w sprawach mody, ma w sobie coś przygnębiającego. Jej spontaniczność równa jest jej bezmyślności. Jeśli panuje moda na szarość, wszyscy są w Warszawie szarzy, jeśli na kolorowość — kolorowi. Przeciętny warszawiak lubi to, co modne, nigdy natomiast nie zastanawia się nad tym, co ładne, nie rozważa swych upodobań, nie posiada własnych skłonności ku temu czy innemu przedmiotowi, takiemu czy innemu krojowi ubrania, tej czy innej barwie. Dlatego właśnie ginie w modnym tłumie. Albowiem ogromnej większości warszawiaków obca jest ta prosta prawda, że elegancja to nie to samo, co kosztowne naśladownictwo bieżącej mody, że elegancja to własne sympatie, uwydatnione w dobrze dobranym do własnej osoby ubraniu.”

Leopold Tyrmand książka Zły

Zły

O prawdzie, O młodzieży, O modzie, O naturze

„Mam dla moich bohaterów wiele sympatii i współczucia. Zachowuję wobec nich czuły dystans. Czy są prawdziwi? Może. Prawdziwy ma być przede wszystkim odbiorca. Literatura powinna zapraszać czytelnika, słuchacza, widza do współtworzenia. Staram się kondensować rzeczywistość w grotesce, w syntetycznym przemieszaniu świata realnego z możliwym, chciałbym łączyć poetycką przypowieść z ostrym widzeniem życia. Ufam, że niekiedy mi się udaje. Talent musi mieć nie tylko twórca, ale i odbiorca. I wyobraźnię, która w literaturze, sztuce i w życiu jest kluczową sprawą. Bez niej ludzie są w jakiś sposób ułomni.”

Henryk Bardijewski (1932)

Źródło: „Rzeczpospolita”, 2 października 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/wwtc.htm

O ludziach, O literaturze, O rzeczywostości

„Sympatia lub nienawiść odmieniają twarz sprawiedliwości.”

Blaise Pascal (1623–1662) filozof, matematyk i fizyk francuski

O nienawiści, O sprawiedliwości

„Polska, sami Polacy to twierdzili, nierządem stoi. Polska to jest prywata, Polska to jest zła wola. Polska to jest anarchia. I jeśliśmy po upadku mieli sympatię dla siebie, to nigdy nie mieliśmy szacunku dla siebie. Nie zaufanie, a niepewność wzbudzaliśmy i stąd chęć narzucania nam opiekunów, wyznaczonych dla narodu anarchii, niemocy, swawoli, dla narodu, który się do upadku doprowadził prywatą, nieznoszącą żadnej władzy.”

Józef Piłsudski (1867–1935) polski działacz niepodległościowy i polityk, premier, Naczelnik Państwa, twórca tzw. rządów sanacyjnych

3 lipca 1923.
Źródło: Przemówienie w Sali Malinowej hotelu Bristol, w: Wielkie mowy historii, t. 2, wyd. Polityka Spółdzielnia Pracy, Warszawa 2006.

O zaufaniu, O historii, O woli

„Lubię Polaków, wzajemnie darzymy się sympatią.”

William Wharton (1925–2008) pisarz amerykański

Źródło: Dorota Nowak, Życie zastępuje mi teatr http://mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=61774, „Przekrój” nr 28/2820, 11 lipca 1999, s. 14–15.

O życiu

„Radio Maryja i dzieła powstałe przy nim do Polski należą. Cieszą się sympatią milionów Polaków z miast i wiosek, osób starszych, w wieku średnim i dzieci, wierzących i poszukujących, z wyższym i niższym wykształceniem, także polityków. Dzięki Radiu Maryja, Telewizji Trwam i „Naszemu Dziennikowi” polski świat mediów można określić jako pluralistyczny ideologicznie. Bez toruńskich mediów prezentowalibyśmy raczej model białoruski.”

Kazimierz Ryczan (1939–2017) polski duchowny katolicki, biskup ordynariusz diecezji kieleckiej

Źródło: Zwyciężycie razem z Narodem, naszdziennik.pl, 3 grudnia 2011 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20111203&typ=rd&id=rd60.txt

O dzieciach, O świecie, O wykształceniz, O wieku

„W ciągu wzajemnych wyznań kochanków opowiedzieli oni sobie wszystko o poprzednich sympatiach, jakie kiedykolwiek mieli, nie zostawiając na nich suchej nitki, omawiają wszystkie ich przywary i słabostki, jak to zwykle czynią kochankowie. Jest to przyjemność, która idzie tuż po czuleniu się i gruchaniu.”

Mark Twain (1835–1910) amerykański pisarz, satyryk, humorysta

Trzydzieści trzy opowieści

O przyjemności, O kochankach

„Rozśmieszanie to rzadka umiejętność, ale mi od młodych lat przychodziło z łatwością. Myślę, że dzięki temu zaskarbiłem sobie sympatię widzów i nie chcę jej stracić.”

Cezary Pazura (1962) aktor polski

Źródło: Marta Zastawna, Pazura, jak znajdowałeś na to wszystko czas?, „Dziennik Elbląski” nr 94, 22 kwietnia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/115805.html

O myślach, O czasie, O myśleniu

„Nie mam cienia sympatii do opcji pani Steinbach. Uważam ją za szkodliwą z punktu widzenia tego dobra, jakim jest obecna współpraca polsko-niemiecka. Ale nie mam też cienia sympatii do polskich radykałów antyniemieckich. Z tego samego powodu.”

Adam Szostkiewicz (1952)

Źródło: Nadciąga Steinbach, blog, 20 maja 2011 http://szostkiewicz.blog.polityka.pl/2011/05/20/nadciaga-steinbach/

O współpracy

„Jest jedna forma wyrażenia sympatii nauczycielowi: uczenie się.”

Jan Kurczab (1907–1969) pisarz polski

Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.

O myślach, O nauczycielach, O myśleniu

„"… Proszę Państwa, Wielka Brytania od 500 lat do swoich priorytetów strategicznych zalicza walkę z Polską, z Rzeczpospolitą, z Koroną. Królestwo Zjednoczonej Wielkiej Brytanii od wieków do swojej racji stanu zalicza niszczenie wszelkich, że tak powiem projektów geopolitycznych, które miałyby zapewnić Polakom dostatek, suwerenność i bezpieczeństwo. Jeżeli ktoś dziś bierze za dobrą monetę deklarację Pana Camerona no to to jest bardzo odważne, bo to oznacza, że taki ktoś wierzy, że po setkach lat polityka brytyjska reorientuje się.(…) na razie Brytyjczycy przez Kanadę musztrują i zbroją Ukraińców, to robią Brytyjczycy. No z całą sympatią i życzliwością to właśnie jest tradycja – od "chmielnicczyzny» do rzezi wołyńskiej agentura brytyjska w europie środkowej specjalizowała się w podżeganiu w napuszczaniu rezunów ukraińskich na Polaków, trzeba sobie zdawać z tego sprawę.”

Grzegorz Braun (1967) polski reżyser i scenarzysta

o strategii Wielkiej Brytanii wobec Polski, o tradycji podżegania przez agenturę brytyjską rezunów ukraińskich na Polaków, o deklaracjach P. Camerona dotyczących tzw. wzmacniania wschodniej flanki NATO. Źródło: Grzegorz Braun - Mafie, Służby i Loże czyli «Rok w Kondominium» https://www.youtube.com/watch?v=m9r_gndIg3E&feature=youtu.be&t=1h52m23s

O wieku, O walce

„Doskonałym sposobem przekonania słuchaczy, zwłaszcza jeśli są to nasi przeciwnicy jest powoływanie się na uznane przez nich autorytety. Wtedy bowiem instynktowna ich opozycja przeciw naszemu stanowisku znajduje swą przeciwwagę w uznanym przez nich autorytecie jeśli naturalnie, wywody tego autorytetu idą po linii naszych argumentów. Jeżeli na przykład reakcja walczy dziś przeciw granicom na Odrze o Nissie, by w ten sposób osłabić Polskę demokratyczną, jaki argument może być lepszy dla ludzi o endeckich sympatiach, aniżeli zapatrywania Dmowskiego.”

Adam Schaff (1913–2006) filozof polski

Jak układać i wygłaszać przemówienia

O ludziach

„(…) gdy tylko trafię na odcinek [M jak miłość] w telewizji, to oglądam! Bardzo lubię ten serial. Uważam, że niesie dużo pozytywnych emocji, których ludzie potrzebują. Poza tym, darzę ogromną sympatią Kasię Cichopek i śledzę na ekranie jak sobie radzi…”

Krzysztof Ibisz (1965) polski prezenter telewizyjny

Źródło: Pracuję tylko z najlepszymi… – wywiad z Krzysztofem Ibiszem http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/2077/Pracuje-tylko-z-najlepszymi-wywiad-z-Krzysztofem-Ibiszem.html

O miłości, O ludziach

„Miłosierdzie nie rządzi w historii, i pomimo wszystko słusznym jest, że nie rządzi. Człowiek człowiekowi winien jest tylko sprawiedliwość. Naród, który chce na sympatię liczyć, na litość, jest skazanym przez nieszczęście narodem. Siłą tylko jest człowieczeństwo, tylko wolność życia, tylko energia, hart w miłości niezależnego, godnego człowieka istnienia.”

Stanisław Brzozowski (1878–1911) polski pisarz i filozof

Źródło: Ludzkość i naród, „Świt” nr 26, 25 sierpnia 1907. http://lewicowo.pl/ludzkosc-i-narod/

O nieszczęściu, O sprawiedliwości, O historii, O wolności

„Nigdy nie zapomnę emocji i uczuć, jakie wzbudziły we mnie pierwsze spotkania ze światem Disneya. Na ile było to możliwe, starałem się poprzez swoją pracę przekazać te przeżycia czytelnikom. Mam nadzieję, że się udało. Uważam się za szczęśliwca, po tylu latach nie straciłem bowiem entuzjazmu w stosunku do swojej pracy. To bez wątpienia także zasługa czytelników, którzy przez lata przysyłali mi pełne sympatii listy, które bardzo mnie cieszyły. Nie można zapominać, że twórca pracuje w samotności swojego gabinetu, a łączność z zewnętrznym światem zapewnia mu jedynie druk jego dzieł. Kiedy przekaz zostaje odebrany i doceniony, autor odczuwa ogromną satysfakcję.”

Marco Rota (1942)

Źródło: Kaczogród, wyd. Egmont Polska, Warszawa, ISBN 978-83-237-2993-8, tłum. Jacek Drewnowski, s. 12.

O świecie, O emocjach, O samotności, O zapominaniu

„(…) z historycznych postaci darzę olbrzymią sympatią (…) Marię Walewską. Niesamowita, nieszablonowa postać.”

Francis Ford Coppola (1939) reżyser, scenarzysta, kompozytor, producent filmowy i aktor amerykański

Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Francis Ford Coppola specjalnie dla Stopklatki!, stopklatka.pl, 11 lipca 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=47140

„Hanka przez pierwsze dwa lata była czarnym charakterem.(…) Gdyby ktoś powiedział mi wtedy, że będę przez pięć lat grała jedną postać w serialu, to odpowiedziałabym, że się do tego nie nadaję. Nie miałam pojęcia, że tak długo będę musiała się z tą postacią mierzyć i zaprzyjaźniać. Bez sympatii taki związek byłby nie do wytrzymania…”

Małgorzata Kożuchowska (1971) aktorka polska

o roli w M jak miłość.
Źródło: „Gazeta Wyborcza” 2005, nr 72

O miłości, O charakterze

„Raz też byłam, jako obserwatorka, na zebraniu londyńskiego PPS-u i to akurat bardzo dobrze wspominam, bo wówczas żyła jeszcze Lidia Ciołkoszowa. Oni się wówczas spotykali w Domu Polskiego Lotnika w Kensigton (…) W domu o sympatiach PPS-owskich to było coś, zawsze mi mówiono, że ten prawdziwy PPS jest w Londynie. Miałam możliwość zobaczenia tych ostatnich.(…) A to posiedzenie PPS-u było historyczne, dlatego że dotyczyło decyzji Ikonowicza, który chciał w tamtym czasie związać PPS z SdRP, poprzedniczką SLD. Lidia Ciołkoszowa była bardzo przeciw. Zobaczyłam na własne oczy tę kombinację, na której mi przez całe życie zależało – pryncypialnego antykomunizmu i socjalizmu. Wyszłam zbudowana.”

Lidia Ciołkosz (1902–2002) polska działaczka socjalistyczna, publicystka

Autorka: Agata Bielik-Robson, Żyj i pozwól żyć. Rozmawia Michał Sutowski, Wyd. Krytyki Politycznej, Warszawa 2012, str. 109–110.

O życiu, O domu, O decyzjach, O czasie

„Zawsze byłem stronnikiem polskiej idei, nawet wtedy, gdy moje sympatie opierały się wyłącznie na instynkcie (…) Moja instynktowna sympatia do Polski zrodziła się pod wpływem ciągłych oskarżeń miotanych przeciwko niej; i – rzec mogę – wyrobiłem sobie sąd o Polsce na podstawie jej nieprzyjaciół. Doszedłem mianowicie do niezawodnego wniosku, że nieprzyjaciele Polski są prawie zawsze nieprzyjaciółmi wielkoduszności i męstwa. Ilekroć zdarzało mi się spotkać osobnika o niewolniczej duszy, uprawiającego lichwę i kult terroru, grzęznącego przy tym w bagnie materialistycznej polityki, tylekroć odkrywałem w tym osobniku, obok powyższych właściwości, namiętną nienawiść do Polski. Nauczyłem się oceniać ją na podstawie tych nienawistnych sądów – i metoda okazała się niezawodną.”

Gilbert Keith Chesterton (1874–1936) pisarz angielski

Źródło: Introduction to Charles Sarolea’s Letters on Polish affair

O nienawiści, O duszy

„Na koncertach, które prowadzę, bardzo często jestem wzruszony zachowaniem widowni, która wstaje z miejsca na moje wejście. Ta życzliwość i sympatia dają mi ogromną siłę.”

Bogusław Kaczyński (1942–2016) polski dziennikarz i krytyk muzyczny

Źródło: „Rzeczpospolita”, 3 lipca 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/22556

O zachowaniu, O sile, O czytaniu

„Śmiać się często i serdecznie, zdobyć szacunek ludzi inteligentnych i sympatię dzieci – to znaczy odnieść sukces.”

Ralph Waldo Emerson (1803–1882) filozof amerykański

To laugh often and much; to win the respect of intelligent people and the affection of children. This is to have succeeded. (ang.)
Cytaty przypisywane
Źródło: Joseph Mitchell Chapple, Heart Throbs (1911), t. 2.

O dzieciach, O ludziach, O sukcesie

„Z obiegowych stwierdzeń wynika, że faktycznie poprzez to, co dla Gruzinów przed ponad trzema laty zrobił prezydent Kaczyński, Polska zdobyła sobie jeszcze większą życzliwość, niż miała wcześniej. Z moich lektur wynika, że również wcześniej między obydwoma narodami było wiele sympatii. Zaczęła się ona już w czasach napoleońskich, a nasiliła w czasach naszych powstań narodowych i tego, co następowało po ich upadku. Chodzi o zsyłki, które dotykały wielu wybitnych Polaków. Nasi zesłańcy dobrze zapisali się w historii i świadomości Gruzinów. Przyczynili się do rozwoju tego państwa w wielu dziedzinach. Prezydent Kaczyński wpisał się wiec w pewien nurt relacji polsko-gruzińskich. Jego gest niewątpliwie zwielokrotnił tę życzliwość, jaką dzisiejsze władze polityczne i zwykli Gruzini mają do naszego kraju.”

Marek Solczyński (1961)

Źródło: ks. Henryk Zieliński, Z misją na Kaukazie http://www.idziemy.com.pl/kosciol/z-misja-na-kaukazie/1/, idziemy.com.pl, 19 lutego 2012

O historii, O relacjach, O lecie

„Ja Joachima osobiście lubię, uważam go za rodzaj romantycznego rycerza. Imponuje mi swoją siłą żeglarza, kogoś, kto nie bał się wielkiego morza. Będę miała do niego uczucie sympatii, niezależnie od tego, że z jego sądami się nie zgadzam. Hofmana jednak trudno szanować za jego język. To jest typowy aparatczyk PRL-u. Gdyby był dzisiaj PRL, Adam odnalazłby się ze swoim językiem, stylem bycia i traktowaniem wyzwań w polityce.”

Elżbieta Jakubiak (1966) polska polityk

o swoich dawnych kolegach z PiS. Źródło: tokfm.pl http://www.tokfm.pl/Tokfm/1,103087,9610671,Jakubiak__Hofman_to_typowy_aparatczyk__Odnalazlby.html z 17 maja 2011 r.

O emocjach, O sile

„Bogatsi stają się jeszcze bogatsi, władza okazuje się skorumpowana i zdeprawowana do cna, a oni po prostu chcą się z tego wszystkiego wyrwać. To bardzo aktualne, więc nie miałem wątpliwości, że sympatia widzów będzie po ich stronie.”

Roger Donaldson (1945)

o filmie Angielska robota. Źródło: Wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=47529

„Miłość jest dzieckiem duchowej sympatii; i jeżeli ta sympatia nie powstanie w jednej chwili, to nie powołają jej do życia ani lata, ani pokolenia.”

Khalil Gibran (1883–1931) libański pisarz, poeta i malarz

O miłości, O dzieciach

„Lewica laicka w „Solidarności” walczyła o to, by nikt spoza jej kręgu nie znalazł się na listach Komitetu Obywatelskiego. Wówczas odzywały się głosy, że to błąd, że Komitet, powinien być matką różnych ugrupowań opozycyjnych. Pogląd taki wyrażał podobno również obecny premier – pan Tadeusz Mazowiecki. Ale tam dominowali ludzie o poglądach lewicowych, stąd można zrozumieć ich sympatię do PPS, która stała się bliższa Komitetowi Obywatelskiemu niż chadecja, KPN czy, grupy narodowe. Pominięto też PSL, ograniczając się do „Solidarności” RI.”

Ryszard Bender (1932–2016) polski polityk i historyk

Źródło: Polacy mają dosyć wszelkiego socjalizmu, „Tygodnik Wschodni”, 1 lutego 1990 http://www.ryszardbender.pl/publikacje/1990/tygodnik_wschodni_5.html

O ludziach, O błędach, O matce

„Marek Rosiak przyszedł wczoraj jak co dzień do pracy w moim biurze poselskim w Łodzi. Przyszedł do ludzkich spraw, które powierzyłem mu do prowadzenia. Zorganizował i prowadził łódzkie biuro znakomicie. Było ono zawsze otwarte, zawsze czynne, przychodzili tam ludzie, których nikt nie pytał o przynależność partyjną, o sympatie polityczne, tylko w czym można pomóc. Przychodzili bez umówienia, wprost z ulicy… A nad wejściem do biura znajduje się napis, nawet pasujący do prowadzonych w nim spraw – Prawo i Sprawiedliwość… Ten napis – Prawo i Sprawiedliwość – zwabił mordercę. Jego słowa, wypowiadane w czasie zbrodni i po niej, nie pozostawiają wątpliwości. On nie znał ani Marka Rosiaka, ani Pawła Kowalskiego, nigdy wcześniej nie był w łódzkim biurze PiS-u. On przyszedł wyrazić swoją nienawiść do Prawa i Sprawiedliwości. On przyszedł zamordować Jarosława Kaczyńskiego. Nie było tam Kaczyńskiego, więc zaatakował przypadkowych ludzi.”

Janusz Wojciechowski (1954) polityk polski

Źródło: blog Janusza Wojciechowskiego, 20 października 2010 http://januszwojciechowski.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=1360&Itemid=42

O nienawiści, O ludziach, O sprawiedliwości, O czasie