„Oczywiście że teraz, po wszystkim co zaszło, łatwo jest wykpić nasz sposób myślenia. Tak się stało, że zaprosiliśmy japońskich najeźdźców do Birmy, przy czym zaprosiliśmy ich nie na skutek naszych sympatii profaszystowskich, lecz w wyniku poważnego przeliczenia się.”
o swoich związkach z Japończykami podczas II wojny światowej
Źródło: Kazimierz Kozub, Politycy z pierwszych stron gazet, wyd. Iskry, Warszawa 1976, s. 393.
Podobne cytaty
Stanisław Wielanek (1949–2016)
Szlagiery starej Warszawy – śpiewnik andrusowski
„Adamek zaprosił mnie do tańca, więc nie mogłem odmówić.”
Andrzej Gołota (1968) bokser polski
Źródło: Gołota: Tego tańca nie mogłem odmówić, dziennik.pl, 25 sierpnia 2009 https://sport.dziennik.pl/artykuly/93921,golota-tego-tanca-nie-moglem-odmowic.html
„Dziękuję, że TVN mnie zaprosił i, że miałem okazję coś powiedzieć.”
Andrzej Lepper (1954–2011) polski polityk
po wyroku w sprawie seksafery. <br class="br">Źródło: Lepper w TVN24. Bogdan Rymanowski liczył na skruchę? Naiwnie…, gazeta.pl, 11 lutego 2010 http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80708,7552955,Lepper_w_TVN24__Bogdan_Rymanowski_liczyl_na_skruche_.html
„Jeżeli wilk jest u drzwi, jedyne wyjście to zaprosić go na obiad.”
Oscar Wilde książka The Letters of Oscar Wilde
If the wolf is at the door the only thing is to ask him in to dine. (ang.)
Listy
Źródło: The Letters of Oscar Wilde, R. Hart-Davis, 1962, s. 834.
„Zaproś rosyjskiego chłopa do domu, a on położy nogi na stole.”
Józef Stalin (1879–1953) przywódca ZSRR
„Mogę zaprosić Lecha Kaczyńskiego z żoną oraz Jarosława Kaczyńskiego z mężem.”
Lech Wałęsa (1943) polski polityk i działacz związkowy, przywódca Solidarności, laureat Pokojowej Nagrody Nobla, były prezydent Pol…
wypowiedź prezydenta przed uroczystościami urodzinowymi w 1993. Ówczesna prasa zinterpretowała to jako oskarżenie Jarosława Kaczyńskiego o homoseksualizm.
O Lechu i Jarosławie Kaczyńskim
„Zaprosiłem Marysię na bal szkolny. Czy „wypchaj się kozim bobkiem” znaczy „nie?””
Adam Skalski (1978)
Źródło: odcinek 59, Nasienie życia
Elio Di Rupo (1951)
krytykowany za to, że pełni jednocześnie urząd premiera Walonii i burmistrza Mons.
Źródło: „Forum”, 15 stycznia 2007