Cytaty na temat koszmar

Zbiór cytatów na temat koszmar, ludzie, nasi, życie.

Cytaty na temat koszmar

„Taki był powód zerwania z moją dziewczyną: ona chciała mieć dzieci, a ja… no cóż… ona chciała mieć dzieci. (…)
Akt narodzin… To koszmar. Sprowadz… Ja nigdy bym nie sprowadził dziecka na tą pierdoloną planetę.”

Bill Hicks (1961–1994) amerykański komik i satyryk

Występ w Oxford Playhouse w Oksfordzie (1992)

O dzieciach, O narodzinach, O zerwaniu

„Życie przestaje być koszmarem, gdy człowiek powie sobie: „Mogę się zabić, kiedy tylko zachcę.””

Emil Cioran (1911–1995) pisarz pochodzenia rumuńskiego

O życiu

„Nazywam się Billie Joe Armstrong i zostałem przysłany, by uczynić życie pieprzonego prezydenta Busha pieprzonym koszmarem.”

Billie Joe Armstrong (1972) amerykański muzyk rockowy

O życiu

„Opozycja jest cztery razy głupsza od najgłupszego rządu, bo czym się zajmuje? – psuciem! To koszmar być posłem opozycji, ja bym tego nie potrafił, chyba bym się pociął.”

Marek Belka (1952) polski ekonomista, polityk, premier rządu

odpowiadając na pytanie, czy po wyborach znajdzie się w opozycji

„Stała się rzecz straszna: po 20 latach demokracji lider opozycji nie uznaje legalnie wybranego prezydenta czy nie jest gotowy do dialogu z legalnie wybranym rządem. To koszmar.”

Aleksander Kwaśniewski (1954) polski polityk, przezydent Polski

Źródło: wyborcza.pl, 4 maja 2011 http://wyborcza.pl/1,76842,9534307,Kwasniewski__Jednym_Tuskiem_Platforma_nie_wygra.html?as=3&startsz=x#ixzz1LojoDFrJ

O demokracji

„Wzruszona ziemia ujawni historię koszmaru.”

Michael Connelly (1956) pisarz amerykański

Cmentarzysko

O historii

„Gdybym stała się celebrytką, ziściłby się mój najgorszy koszmar.”

Emma Stone (1988)

Źródło: Na życzenie Czytelników Emma Stone, teletydzien.pl, 28 lutego 2013 http://www.teletydzien.pl/gwiazdy/news-na-zyczenie-czytelnikow-emma-stone,nId,937805

„Powstanie Warszawskie zorganizowane, podjęte i prowadzone przez generałów i pułkowników, było – jak mało która bitwa – dziełem dwudziestolatków, ich sprawą, ich czynem, ich wielką życiową przygodą. Przyjęli je oni za własne i nasycili sobą, nadając mu ten kształt i tę atmosferę, którą znamy z tysięcznych przekazów: z pamiętników i wspomnień, piosenek i wierszy, z całej powstańczej literatury. Zawdzięczało im powstanie nie tylko atmosferę. Zawdzięczało także swoje uporczywe trwanie, aż do ostatecznego wyczerpania się możliwości walki, pomimo braku broni, zaopatrzenia i żywności. Oni spowodowali, że ta często do rzezi podobna walka zachowała się w pamięci społecznej nie tylko jako koszmar, ale także jako wielki i piękny zryw młodzieży, wspartej przez przytłaczającą większość ludności stolicy. Bo także jest prawdą, i to prawdą nie do podważenia, że wszędzie tam, gdzie powstanie nabrało charakteru walki nie pozbawionej szans powodzenia, gdzie trwało nieco dłużej i nie zaczynało się od rzezi, jak na Ochocie i Woli, zaakceptowane zostało przez ogół warszawiaków. I dlatego dzień 1 sierpnia gromadzi dziś na cmentarzu wojskowym w Warszawie, tak jak gromadził przez tyle lat, tłumy nie tylko byłych żołnierzy powstania, ale także ogromne rzesze tych, którzy przeżyli je nie na barykadzie i nie z bronią w ręku. Obok tych, którzy stracili wtedy swoich najbliższych, przychodzą tu co rok tacy, którzy nie mają nikogo ze swoich na tym cmentarzu. Powstanie bowiem było sprawą nie jakiejś garstki szaleńców, którzy wydali miasto na łup pożarów i pod kule żołdaków, lecz było i jest sprawą ludu Warszawy, który podobnie jak ci chłopcy i te dziewczęta w opaskach, przyjął je za swoje własne.”

Tomasz Strzembosz (1930–2004) polski historyk

Refleksje o Polsce i Podziemiu 1939–1945
Źródło: s. 119–120

O ludziach, O młodzieży, O zachowaniu, O literaturze

„Pochodzę z Raciborza, a to nie takie znów Zagłębie. Typowym hanysem nie jestem. Gwara tam jednak obowiązuje. Uczyłam się jej w szkole podstawowej. Ma tyle dziwnych słów, czeskich, niemieckich. Straszna to mieszanka. Pierwsze dni w podstawówce to był koszmar. Wróciłam do domu zrozpaczona. Powiedziałam rodzicom, że nie rozumiem innych dzieci. Nauczyłam się jej jednak, choć nigdy do końca nie wyćwiczyłam właściwego akcentu.”

Magdalena Walach (1976) polska aktorka

Źródło: „Polska Gazeta Krakowska”, 4 stycznia 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/26359

O dzieciach, O domu, O rodzicach, O czytaniu

„To koszmar. Czasami mam ochotę przywalić komuś kijem albo poobijać mu kolana – to pewnie byłoby znacznie bardziej zabawne. Niektórzy ludzie zdecydowanie wyglądaliby lepiej z twarzą obitą kijem baseballowym. Nasza muzyka jest dla nas bardzo ważna, więc kiedy słyszymy coś, co nam się nie podoba, traktujemy to bardzo osobiście.”

Jared Leto (1971) aktor amerykański

o krytyce jego zespołu. Źródło: film.wp.pl https://film.wp.pl/jared-leto-grozi-kijem-baseballowym-6024841393443457a

O ludziach, O muzyce

„Kochać jest łatwo. To, można powiedzieć jak z samochodem: wystarczy włączyć silnik, dodać gazu i wyznaczyć sobie cel podróży. Ale być kochaną to tak jak przejażdżka z kimś innym, jego samochodem. Nawet jeśli uważasz tego kogoś za dobrego kierowcę, zawsze pozostaje jakiś podskórny strach, że może się pomylić, a wtedy w ułamku sekundy wystrzelicie oboje przed przednią szybę na spotkanie śmierci. Być kochaną może oznaczać największy koszmar. Bo miłość to rezygnacja z panowania nad własnym losem. A co się stanie, jeśli w połowie drogi postanowisz zawrócić albo skręcić w bok, a nie masz na to jako pasażer żadnego wpływu?”

Jonathan Carroll (1949) pisarz amerykański

Kości księżyca

O miłości, O śmierci, O losie, O strachu

„Jacek Kurski utrzymuje, że scenariusz nowego spotu PiS wyśnił sobie w nocy. Dobrze, że nie wyśnił takiego, w którym jego żona głosuje na Platformę. Byłby to pewnie dla niego prawdziwy koszmar. Dobrze więc, że śni mu się pani Ania, a nie żona.”

Monika Olejnik (1956) polska dziennikarka

komentarz do słów Jacka Kurskiego, który powiedział, że scenariusz spotu mu się przyśnił. Źródło: dziennik.pl http://www.dziennik.pl/opinie/article386577/Kurski_sni_o_pani_Ani_Szkoda_ze_nie_o_zonie.html, 25 maja 2009

„Czy ludzie nas kiedyś zrozumieją? – zastanawiała się siedząca obok mnie Wisia. – Czy ktoś nas zrozumie, choćby nie wiem, ile opowiadać? Jakimi słowami da się opisać to, że można do takiego koszmaru przywyknąć, i do tego zawszonego parszywego łóżka, i do tych mętnych ziółek, i że naszym jedynym pragnieniem jest teraz tylko to, aby nam dali spokój. Aby nas nie ruszali. Kto tego nie przeżył, nie zrozumie, tak jak nie odczuje naszej udręki mimo najwierniejszej relacji. Bo po cóż będziemy opisywać najpotworniejsze sceny? Wzbudzą na pewno zgrozę, ale przecież nasze cierpienie polega przede wszystkim na ciągłości, na beznadziejności. Jesteśmy wiecznie w stanie bólu psychicznego i fizycznego. To tak jakby stale ktoś bliski umierał. I tak jakby stale ktoś na ciebie pluł. I tak jakby wszystko to działo się jednocześnie. Czy ja wiem, jak to przetłumaczyć na pojęcia ludzi wolnych?”

Krystyna Żywulska (1914–1993) polska pisarka, felietonistka, autorka tekstów piosenek i graficzka

Przeżyłam Oświęcim (1946)

O ludziach, O cierpieniu, O udręce, O relacjach

„Po epokach, w których ziemia rodziła nieszkodliwe trylobity i motyle, ewolucja doszła do punktu, w którym wydała na świat Nerona, Dżyngis Chanów i Hitlerów. Sądzę jednak, że to tylko przejściowy koszmar; z czasem ziemia znowu nie będzie w stanie utrzymać życia i powróci pokój.”

Bertrand Russell (1872–1970) angielski logik, matematyk, filozof, myśliciel, działacz społeczny i eseista, noblista w dziedzinie literat…

Źródło: Judy Toth, „Bertrand Russell Society Quarterly”, luty 2003

O świecie, O pokoju, O czasie

„W państwa stacji, w Telewizji Publicznej, od jakiegoś czasu próbuje się zupełnie niepotrzebnie prowadzić krucjatę przeciwko sektorowi pozarządowemu. (…) Przykro mi, że w Telewizji Publicznej, po zmianie politycznej, na którą ja harowałem przez wiele lat tego rodzaju zarzuty mnie spotykają (…) to jest jakiś koszmar, dom wariatów. Państwo żeście oszaleli z tymi programami dotyczącymi organizacji pozarządowych.”

Piotr Gliński (1954) polski socjolog, wykładowca akademicki, ekolog i polityk

o programach TVP mających na celu dezawuowanie organizacji pozarządowych, m.in. poprzez wskazywanie ich powiązań z politykami i ich rodzinami. Źródło: Gliński: nie można sięgać do argumentów dotyczących koneksji rodzinnych http://wiadomosci.onet.pl/kraj/piotr-glinski-w-tvp-broni-organizacji-pozarzadowych/0e22ee, onet.pl, 27 listopada 2016.

O wariatach, O domu, O czasie

„Oj, tak, proszę państwa, samotność jest koszmarem. Nie ma nic gorszego od samotności… No, może jedynie obecność drugiej osoby…”

Rafał Kmita (1965)

Jeszcze nie pora nam spać! 2012 r.
Cytaty ze spektakli teatralnych i programów kabaretowych

O samotności

„Nasz świat jest tylko snem. Nieskończenie fałszywym. Koszmarem.”

Chuck Palahniuk (1962)

Opętani (2005)

O świecie, O snach

„W moim odczuciu obecne terytorialno-emocjonalne spazmy wstrząsające naszą planetą nie są symptomami cywilizacyjnej zapaści, ale zapowiedzią narodzin kosmicznego Prometeusza, powstającego z długiego koszmaru, jakim była historia cywilizowanych ssaków naczelnych.”

Robert Anton Wilson (1932–2007)

Źródło: Powstający Prometeusz

O historii, O narodzinach

„Prywatyzacja postępowała w atmosferze sztucznego pompowania strachu, mówiono o groźbie głodu, wojny domowej… Gajdar cały czas powtarzał: mój program nie ma alternatywy, innego wyboru nie ma, inaczej nastąpi głód i koszmar wojny domowej. Z Niemiec do Moskwy przychodziły tysiące przesyłek z artykułami spożywczymi, których adresatem było „głodujące rosyjskie dziecko”. A przecież głód wtedy nie groził. To był mit. Ale skuteczny politycznie. Architekci prywatyzacji zarządzali naszymi lękami.(…) Realny głód i wojna dotknęły miliony rodzin później, po 1993, 1994 roku, częściowo w rezultacie reform.”

Gleb Pawłowski (1951)

Źródło: rozmowa Tatiany Żurżenko i Iwana Krastewa, Anatomia bezalternatywności, przeł. Róża Maj, „Krytyka Polityczna”, Nr 27–28/2011.

O głodzie, O wojnie, O dzieciach, O strachu

„Znam paru sukinsynów pierwszej wody, którzy fantastycznie udają wrażliwość. Grają takich, by ludzie postrzegali ich jako osoby uduchowione. W rzeczywistości codzienne życie z nimi to koszmar. Gdy startowałem w tym zawodzie i poznawałem ich w sytuacjach prywatnych, myślałem nieraz: „Boże, co za leszcz, a w nim się pół Polski kocha!””

Maciej Kozłowski (1957–2010) polski aktor

Źródło: wywiad dla „Pani”

O życiu, O Bogu, O ludziach, O myślach

„Chodzę na przyjęcia, ale ich nie urządzam. Szczerze mówiąc, to po prostu koszmar.”

Taylor Schilling (1984) amerykańska aktorka

Źródło: Zabójcze puenty, „Forum” nr 16, 7–20 sierpnia 2015, s. 82.

„Każdy sen, ten czarowny i piękny, zbyt długo śniony zamienia się w koszmar. A z takiego budzimy się z krzykiem.”

Andrzej Sapkowski Wiedźmin

Wieża Jaskółki
Saga o wiedźminie, Pani Jeziora

O snach

„Każdy wie, że w Holandia zezwala na handel lekkimi narkotykam, więc na ulicach miasta było pełno młodych ludzi palących marihuanę. Przyznaję, że dla mnie to były bardzo szokujące sceny, miasto goszczące młodych ludzi poszukujących radości, wolności, zadowolenia, z drugiej strony koszmar narkotyków, które niszczą tak wiele istnień ludzkich i rodzin.”

Leandro Vissotto Neves (1983) siatkarz brazylijski

o wizycie w Amsterdamie. Źródło: reprezentacja.net http://www.reprezentacja.net/siatkowka/seniorzy/aktualnosci/28077_brazylijczykom_zgubili_bagaze_visotto_zszokowany_amsterdamem

O ludziach, O wolności

„To był koszmar. Ta panika, ci krzyczący ludzie: "Umieramy, toniemy, zrób coś, nasze życie jest w twoich rękach!" (…) Minęło siedem godzin, nim 425 osób otrzymało informację, że zbliża się ratunek.”

Meron Estefanos (1974)

o pierwszym telefonie od rodaków odebranym w 2010, gdy 425 Erytrejczyków dryfowało po Morzu Śródziemnym, a ich statek tonął

O życiu, O ludziach

„Uciekliśmy z koszmaru, a przynajmniej tak nam się wydawało. Prawda jest taka, że z niektórych koszmarów nie da się uciec.”

John Marsden (1950) Pisarz australijski

Seria Jutro, Jutro 4: Przyjaciele mroku

O prawdzie

„Wszyscy to wiedzieliśmy, wszyscy to przeżywaliśmy, a jednak trzeba było to sobie wyraźnie i jeszcze raz uprzytomnić: lato 1940 roku było straszne. Straszne dla wszystkich ludzi dobrej woli. Wtedy, w owym lipcu, nie śpiewały ptaki, nie pieściło ich słońce, nie dla nich był nawet spokojny chleb, w pocie czoła zdobyty. Cała wolna jeszcze ludzkość przecierała sobie przerażone oczy i budziła się jakby z koszmarnego snu do jawy, która miała być również koszmarem, tylko jeszcze posępniejszym. Światem wstrząsały niebywałe dotychczas dreszcze, serca miliarda ludzi tłukły się w najgorszym przeczuciu, w niepokoju, w rozpaczy, w zwątpieniu. Wszyscy ludzie, wszyscy – i ten u góry, i ten na dole, i wrażliwy, i ociężały, i cockney nad Tamizą, i kaboko w Brazylii, i górnik w Pensylwanii, i hodowca w Australii, i plantator na Jawie – wszyscy, jakby porażeni, tracili nadzieję. Oczekiwali ostatecznej klęski. Klęski już nie tylko wielkiej Brytanii, ostatniego wolnego bastionu Aliantów za Zachodzie Europy, lecz całego ucywilizowanego świata. I nie byli ani pod wpływem wrogiej propagandy, ani piątej kolumny; mieli inne źródła zwątpienia: fakty. Nagie fakty. Żelazną wymowę faktów.”

Arkady Fiedler książka Dywizjon 303

początek książki.
Dywizjon 303

O ludziach, O książkach, O świecie, O ptakach

„Po zakończeniu semestru zawsze urządzaliśmy wielki jubel. Było bardzo wesoło, hulanka i swawola. I tam zdarzyło się, że się pierwszy i ostatni raz upiłem się. Dostaliśmy świadectwa, trzeba było to oblać. Jak się kończyło, Crux zawsze była ciut niespokojna. Po kryjomu poszliśmy do chłopskiej gospody, śpiewaliśmy pieśni zbójeckie i pili. Szczegółów nie pamiętam, potem to sobie odtworzyłem. Następnego dnia obudziła mnie mleczarka, która mnie znalazła na drodze ze Steyr na Karsten. Byłem w opłakanym stanie. Przychodzę do mojej Crux. Na litość Boską, panie Adolfie, jak pan wygląda! Kąpię się, ona mi robi czarną kawę, potem pyta: a jak tam świadectwo? Zaglądam do torby – nie ma! Chryste Panie! I co ja teraz pokażę matce? Mówię sobie, powiem, że pokazywałem w pociągu, przeciąg zdmuchnął za okno i przepadło! A Crux naciska. Co jest? – Ktoś mi rąbnął! – Mówi się trudno, musi pan zaraz pójść do szkoły, może dadzą duplikat. Ma pan jeszcze w ogóle pieniądze? – Ani grosza… Dała mi pięć guldenów. Idę do szkoły, dyrektor każe mi poczekać. W międzyczasie, okazało się, do szkoły dotarły cztery kawałki tego świadectwa. Po pijanemu, w nieświadomości pomyliłem je z papierem toaletowym. To był koszmar. Co usłyszałem od rektora, nie nadaje się do powtórzenia. Okropność. Przysiągłem na wszystkie świętości na resztę życia rzucić alkohol. Dostałem ten duplikat. Jak ja się krępowałem! Przyszedłem do Crux, a ona: i co powiedział?”

Adolf Hitler (1889–1945) kanclerz Rzeszy, twórca i dyktator III Rzeszy niemieckiej

Co powiedział, tego kobiecie nie powiem. Ale jedno pani mogę powiedzieć: koniec z alkoholem! To była lekcja, która nie pozwoliła mi nigdy więcej wypić. Pojechałem do domu z lekkim sercem, może nie takim całkiem lekkim, bo widywałem w życiu lepsze świadectwa.
Cytaty przypisywane, Rozmowy przy stole
Źródło: s. 189

O kobietach, O pieniądzach, O alkoholu, O domu

„Ocknął się po raz kolejny z koszmarnego snu, tylko po to, by stwierdzić, że rzeczywistość również jest koszmarem.”

Rafał Kosik książka Kameleon

Kameleon (2008)

O rzeczywostości

„Jeśli chcą widzieć we mnie terrorystę, bicz boży, nocny koszmar, będę nim z największą przyjemnością.”

Szamil Basajew (1965–2006) czeczeński przywódca

O przyjemności

„Panie Premierze, Drodzy Polscy Przyjaciele, Drodzy Państwo, Rodacy!Przywiodła nas tutaj wspólna pamięć, wspólny dług historyczny i wiara w przyszłość. Dzisiaj pochylamy głowy przed tymi, którzy mężnie przyjęli tutaj śmierć; przed tymi, których dążenia, nadzieje, talenty zostały bezlitośnie rozdeptane, przed tymi, kogo się nie doczekano. Nie doczekały się, ale na zawsze zachowały w swoich sercach matki, dzieci, ukochane. W ziemi tej spoczywają obywatele radzieccy, którzy spłonęli w ogniu represji stalinowskich w latach 30., oficerowie polscy, rozstrzelani na podstawie tajnego rozkazu, żołnierze Armii Czerwonej rozstrzelani przez nazistów podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Katyń nierozerwalnie powiązał ich losy. Tutaj obok siebie, jak w bratniej mogile, zyskali wieczne odpoczywanie. Odpoczywanie, ale nie zapomnienie, ponieważ nie może być wytarta z pamięci śmierć męczeńska niewinnych ofiar. Nie można schować prawdy o zbrodniach. Rosja i Polska, jak żadne inne państwa, Rosjanie i Polacy, jak żadne inne narody Europy, musieli przeżyć praktycznie wszystkie tragedie XX w. Zapłacić olbrzymią, zbyt wysoka cenę za dwie wojny światowe, za bratobójcze zbrojne konflikty, za okrucieństwo i nieludzkość totalitaryzmu. Nasz naród, który przeżył koszmar wojny domowej, przymusową kolektywizację wsi, masowe represje lat 30., doskonale rozumie, chyba lepiej niż ktokolwiek inny, co oznacza dla wielu polskich rodzin Katyń, Miednoje, Piatichatki, dlatego że w tym żałobnym rzędzie i miejscach masowych kaźni obywateli radzieckich jest poligon w Butowie pod Moskwą, Góra Siekierna na Sołowkach, rowy egzekucyjne w Magadanie i Workucie, bezimienne mogiły Norylska i Kanału Białomorskiego. Represje niszczyły ludzi nie zważając na ich narodowość, przekonania, wiarę. Ich ofiarami stawały się całe warstwy społeczne w naszym kraju: Kozacy, duchowni, zwykli chłopi, profesorowie, oficerowie – w tym również oficerowie armii carskiej, którzy w swoim czasie wstąpili na służbę do Armii Czerwonej – również ich nie oszczędzono – nauczyciele, robotnicy. Logika była jedna: zasiać strach, obudzić w człowieku najniższe instynkty, podjudzać ludzi przeciwko sobie i zmuszać ich do ślepego posłuszeństwa.Zbrodnie te nie mogą być usprawiedliwione w żaden sposób. W naszym kraju została dokonana jasna ocena polityczna, prawna i moralna zbrodni reżimu totalitarnego. I ocena ta nie podlega żadnej rewizji. Wobec tych grobów, wobec ludzi, którzy przychodzą tutaj oddać hołd swoim bliskim byłoby cyniczne powiedzieć: zapomnijmy o tym, że wszystko zostało w przeszłości. Nie. Jesteśmy zobowiązani pielęgnować pamięć o przeszłości, i oczywiście będziemy to czynić, jakkolwiek gorzka nie byłaby ta prawda. Nie jesteśmy w stanie zmienić przeszłości, ale w naszych siłach jest zachować albo przywrócić prawdę, a to znaczy również sprawiedliwość historyczną. Jest to ciężka praca, praca bardzo żmudna, której podjęli się historycy Rosji i Polski, przedstawiciele społeczeństwa i duchowieństwa. Wracając w przeszłość pracują w imię prawdy, a to znaczy w imię przyszłych stosunków między naszymi krajami. Właśnie taka wspólna droga dla zdefiniowania pamięci narodowej, ran historycznych pozwoli nam uniknąć ślepej uliczki niezrozumienia, wyrównywania rachunków, prymitywnych interpretacji dzielenia narodów na te, które miały rację i te, które były winne, jak to czasami usiłują robić nieodpowiedzialni politykierzy. W ciągu dziesięcioleci cynicznych kłamstw usiłowali zataić prawdę o egzekucjach katyńskich, ale byłoby takim samym kłamstwem obarczanie tą winą narodu rosyjskiego. Historia pisana przez złość i nienawiść jest równie fałszywa i zalakierowana jak wylizana historia w interesie konkretnych ludzi czy grup politycznych. Jestem pewny, że coraz częściej i w Rosji, i w Polsce zdajemy sobie z tego sprawę i jakie by to nie było trudne musimy wychodzić naprzeciwko sobie i zdawać sobie sprawę, że nie sposób żyć tylko i wyłącznie tą przeszłością. Dlatego jesteśmy dzisiaj wspólnie razem tutaj w Katyniu na tej uroczystości z okazji 70. rocznicy polskiej tragedii. Byliśmy wspólnie w Gdańsku w rocznicę wybuchu II wojny światowej. Na jej frontach nasze narody walczyły przeciwko wspólnemu wrogowi i jestem przekonany, że będziemy wspólnie obchodzić jubileusz wielkiego zwycięstwa – w którym główną, decydującą rolę odegrali żołnierze Armii Czerwonej – za które oddały swoje życie setki tysięcy żołnierzy wojska polskiego armii Andersa i Armii Krajowej, obrońcy Moskwy i Warszawy, Westerplatte i Smoleńska. Nasze straty i doświadczenia sojusznicze powinny nas zbliżać do siebie. Nie mamy moralnego prawa pozostawić przyszłym pokoleniom brzemienia nieufności do siebie. We współczesnym świecie, w Europie XXI w. nie ma innej alternatywy dla prawdziwego dobrego sąsiedztwa między narodami Polski i Rosji. Jest to wybór godny naszych dwóch narodów, które są skazane na to sąsiedztwo; wybór godny naszego wspólnego, tragicznego, ale wielkiego losu.Światła pamięć i wieczne odpoczywanie wszystkim, których przyjęła ziemia Katynia. Pokoju, pomyślności i dobrobytu dla żyjących obecnie.Dziękuję.”

Władimir Putin (1952) rosyjski polityk

przemówienie wygłoszone podczas obchodów 70 rocznicy zbrodni katyńskiej, tekst za PAP. Przemówienia rocznicowe Źródło: interia.pl, 7 kwietnia 2010 http://fakty.interia.pl/raport/70-rocznica-zbrodni-katynskiej/news/przeczytaj-pelna-tresc-przemowienia-putina-w-katyniu,1461636,6896

Serce, O życiu, O śmierci, O nienawiści

„Po trzech latach skończył się koszmar, dziś przywrócono mi godność.”

Bogdan Golik (1963) polityk polski

o uniewinnieniu od zarzutu gwałtu. Źródło: Polski europoseł oskarżony o gwałt uznany za niewinnego, wp.pl, 14 grudnia 2008 http://wiadomosci.wp.pl/kat,1342,title,Polski-europosel-oskarzony-o-gwalt-uznany-za-niewinnego,wid,10665560,wiadomosc.html

„Czuję się jak wyrwana z koszmaru. Dzień jak co dzień.”

Lolita Pille książka Hell

Hell

„Oczywiście muszę zwracać uwagę na to, co jem. Wszyscy powinniśmy to robić, ale ja nawet nie wiem, na czym polega ta modna dieta z South Beach. Kojarzy mi się z piciem margarity na plaży – to byłaby świetna dieta! Zawsze byłam krągła, więc wszystkie wystąpienia na czerwonym dywanie były koszmarem, a będąc w ciąży nareszcie nie musiałam przejmować się swoją wagą. To było cudowne. Po tylu latach starań o szczupłą sylwetkę nareszcie poczułam się wyzwolona!”

Catherine Zeta-Jones (1969) aktorka walijska

O piciu

„Obecnie w Iranie obowiązuje tyle zakazów, że naprawdę trudno któregoś nie naruszyć. W książce opisałam historię kobiety, która trafiła do aresztu za to, że pocałowała na ulicy w policzek swojego męża. On zresztą również został zatrzymany, choć zapewniał członków policji obyczajowej, że oboje od dawna są legalnym małżeństwem. Wypuszczono ich dopiero, gdy rodzina dostarczyła dokumenty zaświadczające o tym, że naprawdę są małżeństwem. Dla obojga był to koszmar, bo w Iranie już sam fakt, że ktoś trafia do więzienia z podejrzeniem o niemoralność, stygmatyzuje. Co jest o tyle absurdalne, że naprawdę trudno znaleźć tam kogoś, kto nie naruszałby obowiązujących reguł. Ale ludzi przyłapanych na złamaniu jakiegoś zakazu potępiają nawet ci, którzy mają na sumieniu dokładnie te same grzechy.”

Ramita Navai (1971)

Źródło: Anna Jasińska, Grzesznice czy buntowniczki? (wywiad z Ramitą Navai), „Twój Styl” nr 2 (295), luty 2015, s. 106.

O kobietach, O małżeństwie, O ludziach, O rodzinie

„Polityka wobec religii, jaką od kilku lat prowadzą władze w niektórych regionach Tybetu, rodzi obawy, że nasz kraj może wrócić do koszmaru rewolucji kulturalnej.”

VIII Agja Rinpocze (1950)

Źródło: Wystąpienie na forum Komisji ds. Wolności Religii, hfhrpol.waw.pl, 16 marca 2000 http://www.hfhrpol.waw.pl/Tybet/raport.php?raport_id=137

O religii, O wolności

„Czasami śniło mu się, że jest całkowicie bezradny, bezsilny, sparaliżowany, podczas gdy na jego oczach jakiś nieokreślony, lecz potworny stwór torturuje i morduje ludzi, których kochał; po raz pierwszy jednak ten koszmar dopadł go na jawie.”

Dean Koontz (1945) pisarz amerykański

Drzwi do grudnia (1985)

O ludziach, Kochać się

„Świat bez narkotyków, do których zaliczam też alkohol, nikotynę, kawę, a nawet czekoladę byłby koszmarem. Być może istnieje w Korei Północnej, tam ideologia zastąpiła niektórym narkotyk. W wolnym społeczeństwie, a nawet w pół – czy ćwierć wolnym, nie jest możliwa likwidacja narkotyków. To, co nazywamy narkotykami, czyli środki zmieniające świadomość, towarzyszy człowiekowi od zarania. A kto wie, czy nie było tak, że ów człekokształtny zażył jakiś silny środek rośliny, jakiegoś grzyba i dzięki temu w ogóle… (…)
Powstał człowiek. I powstała religia.”

Kamil Sipowicz (1953) polski historyk filozofii, dziennikarz, poeta, rzeźbiarz i malarz

Źródło: krytykapolityczna.pl, 12 października 2010 http://www.krytykapolityczna.pl/Wywiady/SipowiczSwiadomosczgrzyba/menuid-1.html

O alkoholu, O świecie, O religii, O kawie

„Kiedy biorę za mikrofon to sztuki nie piszczą
To jest o marzeniach, które nigdy się nie ziszczą
To o pieniądzach, które niszczą, burzą
O PLN-ach, których nigdy nie jest dużo
Czemu służą? Nikt tego nie wie
Żeby spłacić dług, tego jestem pewien
Komuś jestem krewien i jakoś to spłacam
Znów się zadłużam i koszmar powraca.”

Tede (1976) polski raper

Źródło: 833,333 PLN

O pieniądzach

„Cieszę się, że wszyscy nie jesteśmy artystami, albo się za takich nie uważamy. Cieszę się też, że wszyscy nie próbujemy zostać pisarzami. To byłby jakiś koszmar.”

Bent Hamer (1956)

Źródło: Wywiad, 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=28120

„(…) gdy występuję na estradzie jako muzyk mam potworną tremę! Przez dwanaście lat egzaminy w szkole muzycznej były koszmarem! Trzęsły mi się ręce i nogi, ciągle się myliłem i nie umiałem nic na to poradzić. Właśnie dlatego zrezygnowałem z dalszej nauki.”

Kacper Kuszewski (1976) aktor polski

Źródło: Gdyby nie aktorstwo, to co? – wywiad z Kacprem Kuszewskim http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/1544/Gdyby-nie-aktorstwo-to-co-wywiad-z-Kacprem-Kuszewskim.html

O nauce

„Bynajmniej. Ale prawdą jest, że mnóstwo innych ludzi ocenia moją twórczość przez pryzmat autocenzury. Największe problemy miewam z przedstawieniem nagich ciał w miejscach publicznych. To wielka szkoda, bo na ogół otrzymuję zamówienia na rzeźby przeznaczone do wystawienia w miejscach publicznych. W Soho miałem tak wielki kłopot z wizerunkiem nagiej kobiety, który chciałem tam umieścić, że aż mnie to zdziwiło. Nie sposób swobodnie poruszać tematu nagich ciał. Dla przykładu, ta figura umieszczona w rogu Hyde Parku, z wystającym tyłkiem [prawdopodobnie chodzi o posąg nagiego Achillesa z 1822 autorstwa Richarda Westmacotta]. W Ameryce to istny koszmar. Nie można pokazać ludzi palących papierosy, czepiają się też, jeśli zaznaczy się rasy postaci.”

Julian Opie (1958)

na pytanie, czy wykonawców nie zgorszyło zlecenie na marmurową rzeźbę Remember Her This Way (Lying) z 2001 r., która przedstawia nagą kobietę z bombiastą głową.
Źródło: Stuart Jeffries, Mam was w 3D, „The Guardian”, 12 lutego 2011, cyt za: „Forum”, nr 29 (2395), 18–24 lipca 2011, str. 42

O kobietach, O ludziach

„System kalkulacji ekonomicznej sprowadził cały bieg życia (…) do swego rodzaju parodii koszmaru księgowego. (…) Musimy pozostać biedni, ponieważ nie „opłaci się” być bogatym. Musimy żyć w norze nie dlatego, że nie umiemy zbudować pałacu, ale dlatego że nas na niego nie stać. (…) Niszczymy piękno krajobrazu, bo niezawłaszczone wspaniałości przyrody nie mają wartości ekonomicznej. Jesteśmy zdolni zgasić słońce i gwiazdy, bo nie płacą dywidendy.”

John Maynard Keynes (1883–1946) angielski ekonomista

fragment referatu wygłoszonego w 1933 w Dublinie.
Źródło: Activities 1931–9: World Crises and Policies in Britain and America, w: The Collected Writings of John Maynard Keynes, t. 21, Palgrave Macmillan, Londyn 1982.

Cytaty o pięknie, O słońcu

„Mój najbardziej dotkliwy wkurw to nasz polski antysemityzm. Niestety nasz. Piekący, tępy i zajadły. Wyssany z mlekiem cholera wie jakiej matki, nieangielski i niekreolski. Kiedy widzę, słyszę i czytam to, co wydaje z siebie to bydło, brakuje mi tchu. Myślę sobie: „Co za koszmar!”. Łapię się na tym, że najchętniej zagnałbym ich do stodoły i niechby ich tam spalił ogień ich nienawiści.”

Janusz Rudnicki (1956) polski pisarz

Źródło: rozmowa z Michałem Hernesem, Janusz Rudnicki: Transparent 'Macice wyklęte' jest jak najbardziej na miejscu http://ksiazki.wp.pl/tytul,Janusz-Rudnicki-Transparent-Macice-wyklete-jest-jak-najbardziej-na-miejscu,wid,21749,wywiad.html?ticaid=117e5c, wp. pl, 5 października 2016.

O matce, O myślach, O piekle, O czytaniu

„Na podwórko wpadł Niemiec na spienionym koniu i zażądał mydła. Gdy się umył, podjechał samochód i go zabrał. Koń został, lecz nie na długo. Podczas bombardowania zwierzę znikło. Zaraz po tym przez wieś przeszli żołnierze Armii Czerwonej. Gdy wreszcie nastała cisza, wziąłem mamę na rower i ruszyliśmy w stronę Białej Podlaskiej. To, co zobaczyliśmy na trasie, było wstrząsające. Wszędzie leżało mnóstwo zwłok. Poznaliśmy prawdziwy koszmar wojny.”

Wacław Kowalski (1916–1990) aktor polski

o końcowym czasie II wojny światowej. Źródło: „Słowo Polskie”, cyt. za: Przecie on nasz podlaski, tutejszy http://wesly.republika.pl/waclawkowalskipodlasiak.html

O wojnie, O samochodach, O ciszy, O czasie

„Nie należy wierzyć, że istnieją granice grozy, którą zdolny jest przyjąć ludzki umysł. Wręcz przeciwnie, wszystko wskazuje na to, iż w miarę jak ciemność staje się coraz głębsza, głębia owa zaczyna rosnąć wykładniczo – i choć nie chcemy tego przyznać, to doświadczenie podpowiada nam, iż kiedy koszmar staje się dość czarny, groza zaczyna rodzić grozę, a jedno przypadkowe zło płodzi następne, często rozmyślne złe czyny, póki w końcu wszystko nie pochłonie ciemność. Najstraszniejszym zaś pytaniem pozostaje to, ile dokładnie grozy może znieść ludzki umysł i wciąż zachować niezłomną, nieugiętą łączność z rzeczywistością… W pewnym momencie wszystko staje się zabawne. Możliwe, że w tej właśnie chwili nasze zdrowie umysłowe zaczyna albo ratować się przed upadkiem, albo też załamywać i pękać. To moment, gdy człowiekowi wraca poczucie humoru.”

Stephen King książka Smętarz dla zwierzaków

It’s probably wrong to believe there can be any limit to the horror which the human mind can experience. On the contrary, it seems that some exponential effect begins to obtain as deeper and deeper darkness falls – as little as one may like to support the idea that when the nightmare grows black enough, horror spawns horror, one coincidental evil begets other, often more deliberate evils, until finally blackness seems to cover everything. And the most terrifying question of all may be just how much horror the human mind can stand and still maintain a wakeful, staring, unrelenting sanity. That such events have their own Rube Goldberg absurdity goes almost without saying. At some point, it all starts to become rather funny. That may be the point at which sanity begins either to save itself or to buckle and break down; that point at which one’s sense of humor begins to reassert itself. (ang.)
Cmętarz zwieżąt (Smętarz dla zwierzaków)
Źródło: s. 215

O zdrowiu, O zachowaniu, O rzeczywostości, O złu

„Kiedy mamy marzenia, ale nie próbujemy ich spełnić, życie staje się koszmarem.”

Darren Aronofsky (1969) amerykański reżyser filmowy

Źródło: „Kino” 2001/5

O życiu, O marzeniach

„Koszmar zbliżał się ku końcowi, lecz miałem wrażenie, że trwał całą wieczność.”

Roger Zelazny książka Dziewięciu książąt Amberu

Dziewięciu książąt Amberu

O wrażeniach

„Trąbki to koszmar, a ponadto niczego nie wnoszą do atmosfery. Ich zabieranie na stadion powinno być zabronione.”

Xabi Alonso (1981) hiszpański piłkarz

Źródło: Xabi Alonso: powinni tego zabronić!, sport.wp.pl, 18 czerwca 2009 http://sport.wp.pl/kat,37158,title,Xabi-Alonso-powinni-tego-zabronic,wid,11232631,wiadomosc.html

O sporcie

„Osiem lat temu śpiewałam we Wrocławiu Gildę w „Rigoletcie”. Po premierze wylądowałam w szpitalu na dziesięć dni z zapaleniem płuc. To był największy koszmar, jaki przeżyłam – mimo choroby spróbować dośpiewać do końca. Ostatnio w Londynie wydarzyła się podobna sytuacja. Był to podczas spektaklu „Napoju miłosnego” Donizettiego, w którym brałam udział. W przerwie baryton zapowiedział, że jest chory i nie panuje nad tym, co robi. Organizatorzy zadzwonili po jego dublera, ale miał wyłączoną komórkę i nie mogli go znaleźć. Przerwa przedłużyła się prawie do godziny. Wtedy ściągnęli innego śpiewaka, który od dwóch dni był w Londynie na próbach innego spektaklu. Kiedy do niego zadzwonili bronił się, że ostatni raz wykonywał tę partię piętnaście lat temu, poza tym jest zmęczony. Ubłagali go jednak i przyszedł z pulpitem prosto na scenę, tak jak stał.”

Aleksandra Kurzak (1977)

Źródło: Magdalena Talik, Iść za głosem, Kulturaonline, 22 grudnia 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/izgl.htm

O chorobach, O śpiewie

„Gross ma w nosie Żydów i ich cierpienie. Koszmar, przez który oni przeszli traktowany jest w tym przypadku instrumentalnie.”

Marek Jan Chodakiewicz (1962) amerykański historyk polskiego pochodzenia

O Janie Tomaszu Grossie Źródło: Za Gross profesjonalizmu, ekai.pl, 1 czerwca 2011 http://ekai.pl/wydarzenia/wywiad/x42467/za-gross-profesjonalizmu/?print=1

O cierpieniu

„Ta cała pani Szakira, Dżakira, czy jak jej tam, nie ma nic wspólnego z żadnym kabaretem. To jest jakaś, przepraszam za wyrażenie, nie wiem, czy o tej porze mogę używać adekwatnych słów, to jest jakaś zdzira wynajęta, ta Szakira. Protestuję przeciwko używaniu słowa kabaret w związku z tą postacią, to jest koszmar, co ona wygaduje, bez taktu, bez ładu, bez składu, bez cienia dowcipu, tam nie ma cienia żartu. To jest ponure chamstwo.”

Jan Pietrzak (1937) polski satyryk

o Klaudii Jachirze Źródło: gazeta.pl http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114884,25237118,jan-pietrzak-w-tvp-info-nazywa-klaudie-jachire-wynajeta-zdzira.html, 26 września 2019 r.

Pora roku

„Algierczycy pod pewnymi względami przypominają Polaków: bezustannie wzajemnie skłóceni, jednoczą się, gdy zjawia się ktoś z zewnątrz. U obydwu narodów występuje też kompleks niższości wobec krajów, którym lepiej się powiodło. Wynika to z podobieństwa historii, a mianowicie z długiego okresu pozbawienia niepodległości. Natomiast, inaczej niż Polacy, Algierczycy są bardzo mili w powierzchownych kontaktach i wydają się przejawiać więcej wzajemnej empatii, niestety ich niesłowność i bałaganiarstwo są jeszcze większe niż polskie, a monstrualna biurokracja czyni życie koszmarem.”

Stanisław Moskal (1935–2019) polski naukowiec i pisarz

wspomnienia z podróży.
Niegdysiejsze śniegi, niegdysiejsze mgły
Źródło: s. 437.

O życiu, O historii

„To tu, w Gdańsku, na Westerplatte, 78 lat temu miała miejsce pierwsza bitwa II wojny światowej. To tu rozpoczął się rozpętany przez hitlerowskie Niemcy koszmar, który na całym świecie pochłonął kilkadziesiąt milionów istnień ludzkich a Polska na sześć lat trafiła pod okrutną, niemiecką okupację.”

Beata Szydło (1963) polska działaczka samorządowa i polityczna

w czasie 78. rocznicy wybuchu II wojny światowej na Westerplatte, 1 września 2017. Źródło: Premier: Westerplatte to symbol niezłomności, bohaterstwa i patriotyzmu https://www.polskieradio.pl/5/3/Artykul/1837905,Premier-Westerplatte-to-symbol-niezlomnosci-bohaterstwa-i-patriotyzmu, polskieradio.pl, 1 września 2017.

O wojnie

„Dlatego moim koszmarem sennym jest czarny koń w czerwonych stringach. Będąc w polityce robiłem mnóstwo głupich rzeczy, z których mogę się dziś śmiać, ale gdy walczyliśmy o zainteresowanie mediów, to pomysły wydawały nam się dobre.”

Marek Migalski (1969) politolog polski

Źródło: Plus minus, 3-4 marca 2018

Koń

„Nasze powstanie wybuchło z kilku powodów. Chcieliśmy odeprzeć z bronią w ręku ostatni cios, jaki Niemcy pragnęli zadać w chwili odwrotu wszystkiemu co jeszcze żywe w Polsce; chcieliśmy pokrzyżować plany ich zemsty na powstańczej Warszawie. Chcieliśmy pokazać światu, że choć pragniemy niepodległej Polski, nie mamy zamiaru przyjmować daru wolności od nikogo, jeśli oznaczałoby to przyjęcie warunków sprzecznych z naszymi interesami, tradycjami i godnością naszego narodu. Wreszcie chcemy uwolnić Polskę od koszmaru prześladowań, mordów i więzień Gestapo.”

Jan Stanisław Jankowski (1882–1953) polityk polski

Źródło: Halik Kochański, Orzeł niezłomny. Polska i Polacy podczas II wojny światowej, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2013, ISBN 978-83-7510-812-5, s. 427.

O zemście, O wolności, O świecie

„Kiedy ludzie rozwiedli się z naturą, utracili zdolność znajdowania pocieszenia w obliczu koszmaru, który czyha na każdego z nas. Im uważniej obserwujemy, tym mniej sensu widzimy we wszystkim i tym bardziej czujemy się bezbronni.”

Arturo Pérez-Reverte książka Batalista

Batalista
Źródło: s. 102

O naturze, O ludziach, Sens

„Europa różnych prędkości jest od dawna rzeczywistością; nawet nie powinniśmy iść naprzód wszyscy razem. To był wielki błąd minionych lat! Nie rozwijaliśmy intensywniej strefy euro, bo baliśmy się wystraszyć Brytyjczyków czy Polaków. I do czego to doprowadziło? Brytyjczycy mimo to zagłosowali za wyjściem z Unii, a Polacy oznajmiają nam teraz, że Europa to koszmar. W ten sposób straciliśmy mnóstwo czasu.”

Emmanuel Macron (1977) francuski polityk

Źródło: wywiad Britty Sandberg i Julii Amalii Heyer, Odpukać w niemalowane, „Der Spiegel”, tłum. „Forum” nr 7, 31 marca – 13 kwietnia 2017.

O rzeczywostości, O czasie, O błędach, O prędkości