Cytaty na temat chodzić
strona 13

„Nie ma prawdziwie dobrej komedii, która by wzbudzała śmiech „z niczego”, w dobrej komedii zawsze chodzi o jakiś porachunek. Komedia autentyczna, nawet jeśli potrąca o struny czystego szaleństwa, o komizm absurdalny – karmi się obserwacją życia. Związki z życiem odnajdziemy nawet w tzw. czystym żarcie, pozornie tylko abstrakcyjnym.”

Antoni Bohdziewicz (1906–1970)

O śmiechu, O szaleństwie

„Zawsze istniał w Polsce antysemityzm, czasami ostry. A jednak przez setki lat Żydzi chcieli żyć w Polsce, żyli w Polsce i Polska ich przyjęła. W 1939 r. naród żydowski liczył mniej więcej 18 milionów ludzi, a z tego 3,5 mln żyło na ziemiach polskich. I to jest dowód na to, że jednak w Polsce było najlepiej. Właśnie na tym tle widać jaką tragedią był Holokaust na polskich ziemiach. Niemcy wymordowali prawie wszystkich Żydów w Polsce. W niemieckich obozach zagłady. (…) Żydzi mieli szczęście, że znaleźli tu Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata. Ludzi, którzy ich uratowali. To są nasi bohaterowie. Moja rodzina też została przez nich uratowana. Z tego powodu Polska powinna być dumna. Ale byli i szmalcownicy. Było Jedwabne, a po wojnie, były Kielce i wydarzenia marca 1968 r. (…) Politycznie stosunki (pomiędzy Polską oraz Izraelem) są dziś bardzo dobre. Pomiędzy narodami, proces naprawy jest dłuższy. Ja poświęciłem temu moją misję ambasadorską.(…) Owszem, zdarzali się wśród Polaków szmalcownicy, ale w Europie były całe narody szmalcowników, nie mówiąc już o Niemcach. Przecież to źródło zła, źródło tego bestialstwa. Tu chodzi o proporcje. II wojna światowa była czasem ruiny wszystkich ludzkich wartości. Gdy porównamy Polaków do innych narodów europejskich, wychodzą oni z tego lepiej niż reszta. Walczyliście o wolność w warunkach, w których tak jak Żydzi, byliście objęci przez niemieckiego okupanta planem systematycznej zagłady.”

Szewach Weiss (1935) izraelski polityk, politolog, pisarz, ambasador Izraela w Polsce

Źródło: Szewach Weiss: „Nikt z młodych Żydów nie powie już o Auschwitz - polski obóz” http://wpolityce.pl/polityka/325112-szewach-weiss-nikt-z-mlodych-zydow-nie-powie-juz-o-auschwitz-polski-oboz, wpolityce.pl, 27 stycznia 2017.

O wojnie, O szczęściu, O ludziach, O rodzinie

„Z rasizmem, ksenofobią, homofobią czy antysemityzmem na stadionach spotykamy się w wielu krajach. Anglia doświadczała tego w bardzo dotkliwy sposób w latach osiemdziesiątych. Nie wszystko w tamtejszej piłce nożnej budzi podziw, ale trzeba przyznać, że poświęcono wiele uwagi walce z rasizmem, egzekwując pewne podstawowe standardy zachowania obowiązujące każdego, także na stadionie. Bardzo inspirujące są programy i kampanie społeczne, które prowadzono w Anglii, by podnieść świadomość kibiców i nie tylko, jeśli chodzi o rasizm czy w ogóle dyskryminację.”

Rafał Pankowski (1976)

Źródło: Pankowski: Jeszcze nie pokonaliśmy rasizmu na stadionach http://www.krytykapolityczna.pl/Wywiady/PankowskiJeszczeniepokonalismyrasizmunastadionach/menuid-197.html, krytykapolityczna.pl, 13 czerwca 2012.

O zachowaniu, O walce

„Od przewrotu w Gwatemali każdy reformistyczny ruch „na własnym podwórku” (jak w USA nazywano Amerykę Łacińską) klasyfikowano w Waszyngtonie jako czerwoną dywersję. Polityka kolejnych prezydentów niewiele się różniła. „Damy odpór działalności wywrotowej na zachodniej półkuli” (Kennedy). „Nie pozwolimy na powstanie reżimu komunistycznego na zachodniej półkuli” (Johnson). Ta sama litania – nieważne, czy zagrożenie komunistyczne było realne, czy chodziło o pieniądze, wpływy, kontrolę nad słabszymi krajami.”

Artur Domosławski (1967) dziennikarz polski

Gorączka latynoamerykańska
Źródło: s. 232.

O pieniądzach

„Chodzą wokół trzymając w ramionach drzwi,
Które otwierają się na wszystkie strony świata.
Kiedykolwiek chcę przez nie przejść,
Delikatnie otwieram je kluczem,
Tak cienko żłobionym jak język kłamcy.
Przekręcam go bezgłośnie lekkim poruszeniem.
Bez tego klucza musiałbym drzwi moje wyrzucić.
On kołacze w kieszeni jak żyjące serce.”

Paul Engle (1908–1991)

Źródło: Drzwi, tłum. Leszek Elektorowicz

Serce

„To, że mężczyźni nie chodzą w sukienkach, jest dla mnie oznaką nierówności między kobietami i mężczyznami. Kobiety wywalczyły sobie prawo chodzenia w spodniach, ale sukienka koduje gorszość i śmieszność. Dla mnie to nie jest piękna różnica, lecz nierówność.”

Kinga Dunin (1954) polska publicystka, socjolog kultury, krytyk literacki

podczas spotkania zorganizowanego przez fundację OŚKa i kwartalnik „Krytyka Polityczna”.

O kobietach, O mężczyznach

„Mądrzy ludzie praktykowali nauki nie pozwalając swoim wysiłkom ustać w żadnej z czterech pozycji ciała-siedząc, stojąc, leżąc, chodząc. Utrzymywali doskonalą ciągłość uważności, bez żadnej luki. Wy również powinniście praktykować w ten sposób. Uczniowie Buddhy utrzymywali uważność w jednym punkcie i nie pozwalali swojemu umysłowi przesunąć się na inny obiekt. Czy deszcz chciwości, niechęci i złudzeń może dotknąć tych, którzy są tak wytrwali?”

Webu Sayadaw (1896–1977)

Źródło: Podstawowa praktyka Część I Wykłady na temat Dhammy, sasana.wikidot.com http://sasana.wikidot.com/podstawowa-praktyka-cz-1

O ludziach, O wysiłku, O nauce

„Dlaczego martwe ziemie nazywamy "zmianami klimatycznymi"? Dlaczego mówimy o "polityce oszczędności", gdy chodzi o zorganizowaną napaść na inne państwa?”

Saskia Sassen (1947) amerykańska socjolog i ekonomistka

Źródło: Zabójcze puenty, „Forum”, nr 4, 20 lutego-5 marca 2015, s. 82.

„Etykiety konserwatywny i postępowy powodują, że alternatywa domaga się w istocie od wiernych dokonania wyboru pomiędzy sprzeciwem wobec wszelkiej odnowy, nawet wtedy, gdy w odnowie chodzi o usunięcie tego, co wkradło się do Kościoła za sprawą ludzkiej słabości (np. legalizmu, abstrakcjonizmu, zewnętrznego nacisku w kwestiach sumienia, ciężkich nadużyć władzy w klasztorach) a zmianą, postępem w dziedzinie wiary katolickiej, przy czym postęp ów może oznaczać jedynie porzucenie wiary. Jest to alternatywa fałszywa. Istnieje bowiem trzeci wybór, który chętnie przyjmuje oficjalne postanowienia Soboru, lecz jednocześnie zdecydowanie odrzuca sekularyzujące interpretacje nadawane im przez wielu tak zwanych postępowych teologów i ludzi świeckich.”

Dietrich von Hildebrand (1889–1977)

Koń trojański w mieście Boga
Źródło: s. 23

O ludziach, O wierze, O zmianach

„Była to teczka dotycząca agenta o pseudonimie Bolek, chodziło o Lecha Wałęsę, był to właściwie jeden dokument. Był to opis wydarzeń, jakie miały miejsce w Stoczni Gdańskiej już po głównej fali strajków – albo przy końcu grudnia 1970, albo w styczniu 1971. Był to opis dość przejrzysty, wielostronicowy, z wymienianiem nazwisk. Chodziło o jakieś zamieszanie w stoczni, kilkusetosobowe wiece. Na moje stwierdzenie, że tego Wałęsa nie mógł napisać, bo by nie potrafił, jako że tekst był dość spójny, w miarę gramatyczny, a w każdym razie zrozumiały, Milczanowski odpowiedział mi: Co ty, nie wiesz, jak było?”

Jarosław Kaczyński (1949) polski polityk, premier RP

on najpierw opowiedział to temu ubekowi, a później tamten mu to podyktował. I dlatego ten tekst jest taki.
o domniemanej współpracy Lecha Wałęsy z SB.
Źródło: zeznania złożone w prokuraturze w 1998 w śledztwie dotyczącym sprawy płk. Jana Lesiaka.

O współpracy

„Więcej tolerancji, jeśli łaska. (…) Twoja matka, jak widzę, musiała dostatecznie często chodzić sama po lesie, byś miał powody zastanawiać się nad własnym pochodzeniem.”

Andrzej Sapkowski (1948) polski pisarz

Geralt do półelfa.
Ostatnie życzenie
Źródło: Mniejsze zło

O matce, O złu

„Chciałam znaleźć szkołę aktorską z ukierunkowaniem na taniec. W 1985 roku pojechałam do Warszawy, do Krakowa i do Wrocławia. Warszawa była dla mnie strasznie nabzdyczona i bardzo obco się tam czułam. Chodziłam po korytarzu i obserwowałam studentów, którzy przygotowują się do zajęć. Byli tak obcymi dla mnie ludźmi, że stwierdziłam, iż na pewno nie potrafiłabym się tam znaleźć. Kraków z kolei był tak natchniony, tak artystowski, że też stwierdziłam, że to nie jest miejsce dla mnie.
Pojechałam do Wrocławia. Szkoła we Wrocławiu mieściła się w willi. Spotkałam tam normalnych ludzi, którzy zapytali – może ci w czymś pomóc? Po prostu potraktowano mnie jak człowieka i powiedziałam sobie, że jeśli będę zdawała do szkoły teatralnej to tylko do Wrocławia.
Później, już po studiach wiele razy słyszałam, że studentów ze szkoły wrocławskiej rozpoznaje się w pracy, że są rzetelni, normalni, chcą pracować i robią to tak po prostu.”

Violetta Smolińska (1967)

Źródło: „Dziennik Teatralny”, 29 marca 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/skrzydelkaa.htm

O ludziach, O szkole, O tańcu

„Swoim dzieciom zapowiedziałem, że jeśli znajdę u nich choćby jeden plik ściągnięty nie dla celów naukowych, zabiorę laptopa. I one to rozumieją. A jeśli nawet nie, to się boją. (…) W obecnych realiach nie chodzi o pieniądze, bo i tak żyję z koncertów, a nie z tantiem ze sprzedaży płyt. Chodzi o zasady. Mimo liberalnych poglądów chcę żyć w państwie prawa. Czy jestem twórcą, czy murarzem.”

Paweł Kukiz (1963) polski muzyk rockowy, polityk i aktor

Źródło: Internetowi piraci to złodzieje, wyborcza.biz http://wyborcza.biz/biznes/1,100897,6515734,Internetowi_piraci_to_zlodzieje.html

O pieniądzach, O dzieciach, O biznesie

„Ci, co po kryjomu chodzą, chodzą złymi drogami. Tylko złe ptaki lubią fruwać po nocy.”

Henry Rider Haggard książka Kleopatra

Kleopatra (1889), Sentencje stylizowane na mądrości starożytne
Źródło: s. 165

O ptakach

„Ja jestem za podwyższeniem tego [odpisu na Kościół] do 0,4, żeby wyjść naprzeciw Kościołowi, bo uważam, że tak cenne jest powiedzenie „sprawdzam” wobec społeczeństwa. Ile, jaka część społeczeństwa zapłaci, bo tu już nie chodzi o pieniądze, ale o policzenie się.”

Jerzy Urban (1933) polski dziennikarz

Źródło: Urban: Dlaczego 0,3? Odpis na Kościół powinien być większy, tokfm.pl, 19 marca 2012 http://www.tokfm.pl/Tokfm/1,102433,11370579,Urban__Dlaczego_0_3__Odpis_na_Kosciol_powinien_byc.html

O pieniądzach

„Pułkowniku Iwanow, rozkazuję wam całe lato chodzić w papasze.”

Rodion Malinowski (1898–1967) marszałek ZSRR

wg anegdoty jest to odpowiedź, jaką dał pewnemu bardzo ambitnemu, chętnemu do awansu pułkownikowi, który w liście do marszałka Malinowskiego skarżył się, że latem, gdy nie nosił przysługującej pułkownikom i generałom sowieckiej armii papachy, nie widać, iż jest pułkownikiem – Gdybym chociaż miał na spodniach generalskie lampasy… Wtedy co innego…
Źródło: Wiktor Suworow, Alfabet Suworowa, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2014, ISBN 9788378186427, s. 144.

O domu, O lecie

„Kiedy miałem 12 lub 13 lat bardzo lubiłem chodzić do kina. Najczęściej do „Domu Żołnierza” na Pradze, gdzie bilet kosztował 25 groszy. Tam zobaczyłem amerykański film pod tytułem Doktor X (…) o lekarzu zboczeńcu – takim ówczesnym doktorze Mengele, którego śledził reporter – typ dzisiejszego dziennikarza śledczego. Najbardziej podobało mi się, że każdy dziennikarz – każdy reporter w Ameryce nosi kapelusz, ponieważ za ozdabiającą go wstążką ma on wetkniętą akredytację będącą jego legitymacją prasową i te znaki rozpoznawcze otwierały mu prawie wszystkie drzwi. Strasznie mi się to spodobało i wtedy postanowiłem zostać dziennikarzem.”

Zygmunt Broniarek (1925–2012) polski dziennikarz

Źródło: Zygmunt Broniarek nie żyje, wp.pl, 16 marca 2012 http://wiadomosci.wp.pl/gid,14338069,kat,355,title,Zygmunt-Broniarek-nie-zyje-zdjecia,galeria.html?ticaid=1e19f

O domu

„Obywatelki i obywatele. Wielki jest ciężar odpowiedzialności, jaka spada na mnie w tym dramatycznym momencie polskiej historii. Obowiązkiem moim jest wziąć tę odpowiedzialność. Chodzi o przyszłość Polski, o którą moje pokolenie walczyło na wszystkich frontach wojny, i której oddało najlepsze lata swego życia. Ogłaszam, że w dniu dzisiejszym ukonstytuowała się Wojskowa Rada Ocalenia Narodowego. Rada Państwa, w zgodzie z postanowieniami Konstytucji, wprowadziła dziś o północy stan wojenny na obszarze całego kraju.”

Wojciech Jaruzelski (1923–2014) generał, działacz PZPR, prezydent PRL i RP

przemówienie, 13 grudnia 1981

O wojnie, O historii, O przyszłości

„Chodźmy (…) zaryzykujmy niepotrzebnie życie. Bo jeżeli życie ma jakąś wartość, to polega ona na tym, że jej nie ma. Frei lebt wer sterben kann. Wolny żyje ten, kto umie umrzeć.”

Karen Blixen książka Den afrikanske farm

Pożegnanie z Afryką

O życiu

„Albo chodź, przytul mnie,
albo odejdź i przebacz,
i niech stanie się to tu i teraz.
Albo teraz i już,
kiedy niebo cię zsyła,
albo wszystko skończone i wybacz.”

Andrzej Piaseczny (1971) polski muzyk i aktor

Źródło: Chodź, przytul, przebacz

O odejściu

„Miałem taki okres, gdy chodziłem na ryby. Człowiek może się wyluzować, zapomnieć o wielu rzeczach. Bo piłka to stres. Chociaż w sumie dzisiaj wszyscy walczą o pracę, stanowiska i pieniądze. W futbolu kariera jest jednak krótka i mamy niewiele czasu, by zapewnić sobie spokojną przyszłość.”

Jerzy Brzęczek (1971) polski piłkarz

Źródło: Piotr Nowik, Jerzy Brzęczek – metoda na piłkarską długowieczność, uwolnijswojczas.pl, 23 lipca 2009 http://www.uwolnijswojczas.pl/si-magazyn/si-sport-jerzy-brzeczek-metoda-na-pilkarska-dlugowiecznosc-wywiad/629

O pieniądzach, O rybach, O sporcie, O czasie

„Jakby nie patrzeć, czwarte miejsce to tendencja zwyżkowa, najlepszy wynik na ME w historii. W sporcie jednak nie o to chodzi do końca, czwarte miejsce jest takie, że najbardziej boli.”

Bogdan Wenta (1961) polski piłkarz ręczny

o zajęciu IV miejsca na ME 2010.
Źródło: konferencja prasowa.

O historii, O sporcie

„Nigdy nie będę miał za dużo książek, a moje zbiory nigdy nie będą obejmowały za wiele dla mnie dziedzin. Może nie przeczytam ich wszystkich, ale chodzi o to, żeby tu były, bo nigdy nie wiadomo, do jakiego obcego brzegu przybiję jeszcze w mej żegludze po świecie wiedzy.”

Irving Stone (1903–1989) pisarz amerykański

Jack London. Żeglarz na koniu

O książkach, O wiedzę

„Co najmniej połowa tych, co chodzą do kościoła, nie wierzy w Jezusa Chrystusa, tylko w religię mieszczańską, w chrystianizm bez Chrystusa, w moralistyczny deizm, który nie zdoła się ostać wśród panującego w świecie zamieszania.”

Jean-Claude Barreau (1933)

Źródło: Wiara poganina (fr. La foi d’un paien)

O wierze, O religii, Chrystus

„Geografia jest piękną dziedziną nauki, która potrafi tak zafascynować badacza, że ten poświęci jej całe swoje życie. Istotnie, jednak zawsze miałem sentyment do historii. Jako student geografii chodziłem na wykłady humanistyczne. Do mojego zamiłowania do historii przyznałem się prof. Janowi Flisowi, opiekunowi naszego pierwszego roku, który prowadził zajęcia dotyczące historii odkryć geograficznych. On mi wówczas poradził, abym skończył geografię, bo do historii zawsze będę mógł wrócić. I miał rację. Bo przecież wszystkie prace, które później robiłem z geografii, miały historyczną podbudowę. Także te ostatnie.”

Antoni Jackowski (1935)

Źródło: Rita Pagacz-Moczarska, Geografia to piękna dziedzina nauki, „Alma Mater” nr 144, luty 2012, s. 49.

O życiu, O historii, O nauce

„Biedaku, co ci się stało? Na pewno będzie ci teraz ciężko pracować, prawda? Chodź ze mną. Zaprowadzę cię do szpitala.”

Paul Groth (1912) niemiecki zbrodniarz wojenny

słowa, które wypowiadał pełnym współczucia głosem do ofiar, którym jego pies atakował genitalia.
Źródło: Mosze Bahir, Transport w: Sobibór z serii Żydzi polscy, Ośrodek Karta Dom Spotkań z Historią, Warszawa 2010, ISBN 9788361283218, s. 15.

O prawdzie, O domu, O historii

„Jako nastolatka byłam sucha jak szczapa i wyglądałam jak chłopak. Przez rówieśników byłam traktowana jak młodsza siostra. Że jestem niedorozwój i na podwórku krzyczeli: 'Hej, Tereska, z przodu deska, z tyłu deska'. Ja też jakiegoś chłopaka chciałam, ale żaden się we mnie nie kochał, bo nie miałam cycków. Nie chodziło o biodra, nie chodziło o miesiączkę, chodziło o te cholerne cycki, które wystają i zaznaczają, że to kobieta. Na początku było mi dobrze, ale w wieku 16 czy 17 lat zaczęły pojawiać się kompleksy. Przełamałam je siłą wewnętrzną.”

Katarzyna Figura (1962) aktorka polska

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 19 czerwca 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/wtba.htm

O kobietach, O siostrze, O sile, O wieku

„Umrę, jeśli ludzie nie będą mnie rozpoznawać. Nie będę w stanie chodzić po ulicy, jeśli ludzie nie będą mnie zaczepiać. Właśnie po to pracuję.”

Shah Rukh Khan (1965) indyjski aktor i producent filmowy

I’d die if people didnt recognise me. I would not be able to walk on the road if people didnt mob me. That’s what I work for. (ang.)

O ludziach

„Wojna się skończyła, euforia przygasła. Dotychczas nasz naród walczył o wolność, teraz chodzi o stworzenie przyszłości.”

Ibrahim Rugova (1944–2006) przywódca Albańczyków w Kosowie, prezydent Kosowa

Źródło: „Der Spiegel”, 29 sierpnia 1999

O wojnie, O wolności, O przyszłości

„Kiedyś podszedł do mnie człowiek i powiedział: ty mnie nie znasz, ja ciebie nie znam, ale dzięki tobie uzyskałem pieniądze na produkcję filmu. Okazało się, że jest to reżyser, który ze dwa lata chodził do pewnego producenta i prosił go o pieniądze na realizację filmu – bez skutku. I dopiero po festiwalu w Wenecji, kiedy Powrót otrzymał Złotego Lwa, już następnego dnia, tenże producent zgodził się dać mu pieniądze.”

Andriej Zwiagincew (1964)

Źródło: Iwona Król, Andriej Zwiagincew, reżyser „Powrotu”, specjalnie dla Stopklatki, stopklatka.pl, 16 marca 2004 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=19079

O pieniądzach

„Ludzie przychodzą i mówią mi o swoich problemach. To tak, jakbym była w biurze poselskim. Oni się bawią, ale jak mają posła, to wykorzystują okazję, żeby mu o swoich sprawach powiedzieć. A ja te sprawy załatwiam. Zresztą na takich graniach wystrzegam się rozmów o polityce, bo ludzie nie po to tam przychodzą. Nawet powiem więcej, ja chodzę na te grania, żeby o polityce zapomnieć.”

Marzena Paduch (1965) polska działaczka samorządowa i polityczna

Źródło: Posłanka śpiewa 100 lat, gazeta.pl, 8 sierpnia 2008 http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80279,3536122.html

O ludziach, O śpiewie

„A ja chodzę i niestraszna mi wichura ni ulewa,
Ani piorun, który trafił obok drzewa,
słucham wiatru, który wciąż inaczej śpiewa.”

Krzysztof Dzikowski (1938) polski satyryk i literat

Źródło:Ciągle pada

O śpiewie

„Depresję reaktywną może wywołać nagła utrata przedmiotu miłości. Ocena siły urazu musi być zawsze robiona ze stanowiska chorego, a nie obserwatora, chodzi tu bowiem o uczucia chorego, a nie lekarza. A siła powiązań uczuciowych nie ma obiektywnej miary.”

Antoni Kępiński (1918–1972) polski psychiatra i pisarz

O emocjach, O sile

„Jeśli chodzi o mumie, to pani Gilowska ma za mało lat. Mumie mają minimum 2000.”

Beata Tyszkiewicz (1938) aktorka polska

komentarz do słów na blogu Janusza Palikota, na którym użył określenia „mumia” w stosunku do Zyty Gilowskiej. Źródło: dziennik.pl http://www.dziennik.pl/zycienaluzie/gwiazdy-mowia/article378232/Tyszkiewicz_Gilowska_to_bardzo_mloda_mumia.html, 12 maja 2009

„Feminizm to nie jest brzydkie słowo. My nie jesteśmy grupą obłąkanych, która uważa, że kobiety powinny przejąć władzę nad światem, samotnie wychowywać dzieci i całkowicie wyeliminować mężczyzn. W feminizmie chodzi o to, żeby kobiety miały takie same prawa jak mężczyźni.”

Lena Dunham (1986)

Źródło: Aleksandra Perczyńska, Dziewczyny w Wielkim Mieście http://www.dwutygodnik.com/artykul/4473/, Dwutygodnik.com nr 106/2013

O kobietach, O mężczyznach, O dzieciach, O świecie

„Chodził posuwistymi, wielkimi krokami, jakimi mógł poruszać się jedynie mężczyzna, który nigdy nie chadzał w towarzystwie kobiet; żadna nie zdołałaby dotrzymać mu kroku.”

Graham Masterton (1946) brytyjski pisarz

Dwa tygodnie strachu (1994)

O kobietach

„Entuzjastycznie przyjmowała wszystkie sztuki, zawsze żegnano nas owacjami. Ludzie byli spragnieni kultury, cieszyli się wolnością. Do teatru bardzo lgnęła młodzież. Pamiętam, że jeden tytuł chodził zawsze bardzo długo na afiszu, a sale zawsze były pełne.”

Wanda Bajerówna (1923–2014)

o publiczności w latach powojennych. Źródło: „Gazeta Olsztyńska”, 26 października 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/maszenkai.htm

O ludziach, O młodzieży, O wolności

„To [jazda konna] jak proszenie kobiety do tańca. Jeżeli nie masz pewności siebie i boisz się, że ci odmówi, i podchodzisz ukradkiem, patrząc na swoje buty, to jasne jak słońce, że ci odmówi. Wtedy, oczywiście, możesz spróbować złapać ją i zmusić do skakania po podłodze, ale w końcu żadnemu z was nie sprawi to zbytniej radości.(…)
Tańczenie i jazda konna to to samo cholerstwo. Chodzi o zaufanie i przyzwolenie. Jedno się trzyma drugiego. Mężczyzna prowadzi, ale nie ciągnie jej na siłę, proponuje współpracę, a ona czuje to i idzie z nim. Są w harmonii i poruszają się we wzajemnym rytmie, po prostu na wyczucie.”

Nicholas Evans książka Zaklinacz koni

Zaklinacz koni

O kobietach, O butach, O zaufaniu, O sile

„Pod moim bezpośrednim dowództwem było 49 bombowców horyzontalnych. Mniej więcej 500 metrów z prawej i trochę poniżej mojego samolotu leciało 40 samolotów torpedowych. W tej samej odległości z lewej, ale o 200 metrów nade mnę leciało 51 bombowców nurkujących. 43 myśliwce osłaniały formację. Trzy pierwsze grupy dowodzone były przez kapitanów Muratę, Takahashi i Itaya. Lecieliśmy przez gęste chmury rozciągające się na wysokości 2000 metrów, czasem ponad nimi. Dzień wstawał i obłoki pod nami poczęły stopniowo rozjaśniać się, gdy na wschodzie pojawiło się błyszczące słońce. Otworzyłem owiewkę kokpitu i popatrzyłem na wielki szyk samolotów. Ich skrzydła lśniły w jasnym, porannym świetle słonecznym. Szybkościomierz wskazywał 125 węzłów – pomagał nam wiatr popychający nas z tyłu. O 7.00 wyliczyłem, że powinniśmy osiągnąć Oahu w niespełna godzinę, jednak lecąc ponad chmurami nie widzieliśmy powierzchni morza, nie mieliśmy też możliwości sprawdzenia, na ile wiatr zniósł nas z kursu. Włączyłem antenę kierunkową, nastawiając ją na radiostację Honolulu i wkrótce złapałem jakąś lekką muzykę. Obracając antenę odnalazłem dokładny kierunek, z którego nadchodziła emisja i skorygowałem nasz kurs o pięć stopni. Nastawiając precyzerem radioodbiornik usłyszałem razem z muzyką coś, co wydawało mi się komunikatem meteo. Wstrzymując oddech pokręciłem gałką i wsłuchiwałem się w głos. I wtedy usłyszałem po raz drugi: „Przeciętne częściowe zachmurzenie, z chmurami przeważnie nad górami. Podstawa chmur 3500 stóp. Widzialność dobra. Wiatr północny, 10 węzłów.””

Mitsuo Fuchida (1902–1976)

To była pierwsza i nie ostatnia chwila mej nieopisywalnej radości tego dnia. Warunki były wymarzone do ataku powietrznego, a zwłaszcza naszego.
ciąg dalszy powojennych wspomnień Fuchidy na temat jego udziału w nalocie na Pearl Harbor.
Źródło: Z. Flisowski, Burza nad Pacyfikiem cz. 1, s. 97–98

O czasie, O odległości, O słońcu

„No cóż, nie jestem niegrzeczną dziewczynką. Jestem po prostu osobą skomplikowaną, jak każdy. Nikogo nie można określić jednym słowem. W okresie świąt Bożego Narodzenia chodzę na zakupy. W piątki wieczorem chodzę do kina. Jestem dość anonimowa. Czasem mnie rozpoznają, ale nikt mnie nie napastuje. Z powodu tego wizerunku dobrej dziewczyny czuję, że dają mi święty spokój. Może ludzie są nim znudzeni. I bardzo dobrze!”

Natalie Portman (1981) aktorka amerykańska

Źródło: Steven Zeitchik, Ben Fritz, Przemiana łabędzia, „Los Angeles Times”, 24 stycznia 2011.

O losie, O ludziach, O dziewczynach, O czasie

„Ci ludzie są cyniczni i by mnie wyśmiali. Konieczne i możliwe stało się więc z mojej strony wyznanie, że wierzę w przemoc i uświadomienie towarzyszom socjalistom, że działam z całą powagą, ponieważ poświęcam własne życie. Chciałem, aby moi towarzysze musieli zająć stanowisko – i je zajęli. w przyszłości żaden przywódca socjalistyczny nie odważy się w Austrii przeciwstawić aktowi przemocy ze strony robotników; o to mi chodziło, a ponieważ zależało mi na tym bardziej niż na życiu, popełniłem ten czyn licząc, że moi towarzysze socjaliści zmienią swój punkt widzenia.”

Friedrich Adler (1879–1960) austriacki filozof i polityk

w czasie procesu za zabójstwo. Źródło: Zbigniew Marcin Kowalewski, Fryderyk Adler: Dlaczego zabiłem Karla Stürgkha? http://www.1917.net.pl/?q=node/662

O życiu, O ludziach, O czasie, O przyszłości

„Chodź, potworze, ja cię uczyć każę.”

Grzegorz Halama (1970) polski aktor kabaretowy

Teksty z programów kabaretowych

„Nie chodzę do kościoła. Bóg ma bardzo niedobre okulary, źle przez nie widzi, skoro pozwala, żeby cierpiały małe dzieci.”

Krystyna Sienkiewicz (1935–2017) polska aktorka

Źródło: Jestem siłaczką, wywiad dla „Polityki”, 14 lipca 2015 http://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/ludzieistyle/1625785,1,krystyna-sienkiewicz-jestem-silaczka.read

O Bogu, O dzieciach, O cierpieniu

„Wszystko było tak cholernie kruche. To oczywiste, pewnie, ale przeważnie zapominamy o tym – nie chcemy myśleć, jak łatwo nasze życie może lec w gruzach, ponieważ gdybyśmy zdali sobie z tego sprawę, odchodzilibyśmy od zmysłów. Ci, którzy wciąż się boją, potrzebują leków, żeby normalnie funkcjonować. Oni rozumieją rzeczywistość. Wiedzą, jak cienka jest granica. I nie chodzi o to, że nie potrafią zaakceptować prawdy – nie umieją o niej zapomnieć.”

Harlan Coben Zachowaj spokój

Zachowaj spokój (2008)
Źródło: rozdział 16

O życiu, O myślach, O rzeczywostości, O myśleniu

„W życiu nie chodzi o szczęście, lecz o dobre życie.”

Barbara Skarga (1919–2009) polska filozof i uczona, członkini PAN

O życiu, O szczęściu

„To zabije te dzieci, bo jakimś trafem je zraniły. Ale najpierw będą jeszcze długo cierpieć, bo przez jedną krótką chwilę zdołały sprawić, że To się ich przestraszyło. A zatem chodźcie do mnie, pomyślało, nasłuchując odgłosów towarzyszących ich zbliżaniu się, chodźcie do mnie, dzieci, i zobaczcie, jak ładnie tu wszyscy pływamy. Jak wszyscy tu pływamy.”

Stephen King (1947) pisarz amerykański

To!

O dzieciach, O cierpieniu

„Spójrz na małpkę, memsahib. Jaka jest urocza! – zachwyca się Sarita, jakbym nadal miała trzy latka i trzymała się spódnicy jej sari. Wydaje się, że do nikogo nie dociera, iż kończę już szesnaście lat i chcę, nie, m u s z ę pojechać do Londynu, gdzie będę zwiedzała muzea, chodziła na przyjęcia i poznawała mężczyzn mających więcej lat niż sześć, a mniej niż sześćdziesiąt.”

Libba Bray (1964)

Magiczny krąg, Mroczny sekret
Źródło: rozdział 1

„Jeśli chodzi o film, to tylko jakieś ogony. „Panie Stanisławie, taką scenę mam, że pan wysiada z pociągu, a bohater filmu mówi do żony: «O, patrz, Kloss idzie»”. Na tej zasadzie zagrałem samego siebie u Kondratiuka w Dziewczynach do wzięcia, u Szmagiera w 07, zgłoś się, u Łomnickiego w Domu. I zacząłem zdawać sobie sprawę, że coś jest nie tak. No bo czy to normalne, że popularny aktor zamiast dostawać nowe role, ciągle wysiada z pociągu jako Kloss?”

Stanisław Mikulski (1929–2014) polski aktor filmowy i teatralny

Źródło: Nadal jestem Klossem http://film.onet.pl/wiadomosci/stanislaw-mikulski-nadal-jestem-klossem,1,4063260,wiadomosc.html

O domu

„Wiem, że w porównaniu z profesjonalnymi bokserkami trenowałam za mało i nie łudzę się, że jadę po złoto. Dla mnie ten występ ma symboliczny wymiar. Gdy chodziłam na treningi, mój ojciec dostawał anonimowe pogróżki. Żądano, by zakazał córkom uprawiania „niemoralnego sportu”, bo sprowadzi nieszczęście na siebie i resztę rodziny. Ale tata się nie ugiął. Startuję, żeby był ze mnie dumny.”

Sadaf Rahimi (1993)

Źródło: Zuzanna O'Brien, Gdy…, op. cit., s. 98.

O nieszczęściu, O sporcie, Trening

„(…) na co dzień nie chodzę w garniturze pod krawatem i nie jeżdżę mercedesem… To chyba najbardziej ludzi zaskakuje. Słyszę: „To pan? Taki zarośnięty?”. Wtedy tłumaczę, że tak właśnie działa magia ekranu.”

Sebastian Cybulski (1982) aktor polski

Źródło: 500xBARWY: „Od złego do dobrego”. Wywiad z Sebastianem Cybulskim, 25 listopada 2010 http://www.barwyszczescia.pl/15499/500xbarwy-od-zlego-do-dobrego.html

O ludziach

„Ciekawe, jak to jest, że ślimaki chodzą tak wolno, a zdążają?”

Stanisław Tym (1937) polski aktor, satyryk, felietonista

„Horward Phillips Lovecraft jest wzorem dla każdego, kto chciałby się dowiedzieć, jak zmarnować życie i, ewentualnie, stworzyć jakieś dzieło. Przy czym, gdy chodzi o punkt drugi, rezultat nie jest gwarantowany.”

Michel Houellebecq (1956) francuski prozaik, eseista, poeta i autor piosenek

H.P. Lovecraft – przeciw światu, przeciw życiu

O życiu

„Kiedy byłam małą dziewczynką i chodziłam z mamusią (a mieszkałam wtedy na Lwowskiej) do Łazienek na spacery, to zawsze przechodząc Aleją Róż wyobrażałam sobie, że kiedyś będę tu mieszkała, a że dziecięce marzenia bardzo często się spełniają, toteż mam tutaj swoją „Fiolkownię!””

Violetta Najdenowicz (1963) wokalistka polska pochodzenia bułgarskiego (pseud. Fiolka)

Dorosłym też się spełniają, o ile są bardzo intensywne. Źródło: Anita Bartosik, Fiolka Najdenowicz: „Nago (na deszczu) w koronie...”, nuta.pl http://web.archive.org/web/20080926174103/http://www.nuta.pl/wywiady/d/1/81/

O marzeniach

„Nie, no słychać wyraźny głos pana premiera i pana prezydenta. My jesteśmy w trudniejszej sytuacji panie redaktorze, ponieważ nie mamy ani premiera ani prezydenta. To są jednak osoby, po pierwsze medialne, a pod drugie, które dzisiaj w polskiej polityce osobami najważniejszymi i stąd partii politycznej jak SLD trudno jest przebić się ze swym komunikatem, ale przypominam, że nasi politycy, którzy zabierają głos, bardzo rozsądny głos, jeśli chodzi o sprawy gazowe, prezentują bardzo racjonalne stanowisko, są widoczni. Polacy dzisiaj jednak oceniają takie zamieszanie chyba wokół tego co się dzieje. Próbują ocenić czy prezydent czy premier lepiej się w to angażuje. A ja myślę, gdy usłyszą i dotrze oferta SLD i to co zrobiliśmy w tym zakresie, więc będzie zwracał uwagę, że na lewicy jednak jest rozsądek i merytoryczne działanie.”

Grzegorz Napieralski (1974) polityk polski

odpowiedź na pytanie o głos lewicy ws. konfliktu gazowego. Źródło: politbiuro.pl http://politbiuro.pl/politbiuro/1,85402,6168832,Jak_mowic__by_nic_nie_powiedziec.html, 16 stycznia 2009

O myślach, O myśleniu

„Za moich czasów studiowało się dla samego studiowania. Oderwać się od szarego życia, aby nie iść do pracy, poszaleć troszkę, powygłupiać się, czyli „postudiować”. Byli też tacy, co szli na studia, żeby się czegoś nauczyć, ale nie my. Myśmy spędzali czas na robieniu wiecznych imprez, kabaretu. Prawie nie chodziliśmy na zajęcia! I, gdy zdarzało się coś zarobić, to był szał, szaleństwo.”

Joanna Kołaczkowska (1966) polska artystka kabaretowa

o początkach przygody z kabaretem.

O studiach, O czasie, O szaleństwie

„To potwierdza naszą przynależności do narodu. Polacy na Wschodzie musieli walczyć o zachowanie swojej tożsamości. Nie było szkół, na siłę wpisywano nam narodowość białoruską, wbijano w głowy, że jesteśmy Białorusy. To zadośćuczynienie za te wszystkie lata i moralne wsparcie (…) W końcu będziemy mogli bez problemu wyjeżdżać do macierzy i nie chodzi o to, by zostawać w Polsce na stałe. To szansa dla młodych, którzy będą mogli wybrać polskie uczelnie, ale i satysfakcja dla starszych, którzy będą mogli za darmo odwiedzać bliskich.”

Andżelika Borys (1973) działaczka polonijna na Białorusi

reakcja na wiadomość o uchwaleniu ustawy o Karcie Polaka. Źródło: zpb.org.pl http://www.zpb.org.pl/index.php?id=w70611

O zachowaniu, O wsparciu, O sile, O szansie

„Ponad 10 lat temu byłem z kobietą, która miała córkę. Mała dziewczynka, chodziła do przedszkola. Długo się oswajaliśmy, w końcu mnie zaakceptowała. Kiedyś wędrowaliśmy po ulicach Warszawy i ona mnie chwyciła za rękę. Żadna kobieta w moim życiu – a było ich kilka i były to często wyzywająco piękne kobiety – nigdy nie wywołała we mnie takiej dumy, poczucia godności i spełnienia jak ta sześcioletnia pannica. Tamta sytuacja stała się barometrem mojej normalności.”

Kuba Wojewódzki (1963) polski dziennikarz muzyczny

Źródło: „Elle” nr 12/2006

O kobietach

„Jeśli chodzi o okres, kiedy jest u władzy, to nie widzę zbyt wielu rezultatów. Apartheidu już nie ma, przynajmniej wszystko na to wskazuje, ale nikt nie może zrozumieć, do czego zmierza nowy rząd RPA.”

Mengystu Hajle Marjam (1937) etiopski wojskowy i polityk komunistyczny

o Nelsonie Mandeli
Źródło: Riccardo Orizio, Diabeł na emeryturze. Rozmowy z siedmioma dyktatorami., Poznań 2004

„Polska zajmuje pierwsze w Europie, jeśli chodzi o liczbę umów śmieciowych. Można sobie powiedzieć, że to nie jest temat feministyczny (…), bo to dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Ale moim zdaniem (…), to też nasz problem, bo uderza w kobiety w szczególny sposób, ponieważ kobietom w szczególny sposób zależy na stabilności. Bo tylko stabilność zatrudnienia umożliwia macierzyństwo.”

Agnieszka Graff (1970) pisarka polska i publicystka

Źródło: rozmowa Agnieszki Kublik, Matka feministka, „Gazeta Wyborcza”, 9–10 marca 2013.

O kobietach, O matce, O problemach, O macierzyństwie

„Nie jestem kobieta wyzwolona, nie jestem nawet wyzwalająca się kobieta. Boję się wolności dla siebie jak opuszczenia i śmierci. Boję się jej jak nieskończoności. Właśnie chcę oddana być w niewolę i móc w niewolę brać. Chcę pętać sobą – i chodzić w cudzym zaczarowaniu.”

Zofia Nałkowska (1884–1954) pisarka polska, publicystka i dramatopisarka

Narcyza
Źródło: Wydawnictwo Literackie, Kraków 1976, s. 134.

O śmierci, O kobietach, O wolności

„Nie chodzi o to, czy słońce w państwie danego monarchy nie zachodzi, czym ongiś chełpiła się Hiszpania, lecz o to, co widzi ono w państwie tym podczas swej drogi.”

Georg Christoph Lichtenberg (1742–1799) pisarz niemiecki, aforysta

O słońcu

„Jesteśmy już spóźnieni jeśli chodzi o zalanie świata Księgą Mormona, z wielu przyczyn, które objawił nam Pan. W erze mediów elektronicznych i masowego rozpowszechniania słowa pisanego, Bóg pociągnie nas do odpowiedzialności, jeśli nie rozpowszechnimy w świecie Księgi Mormona na monumentalną skalę.”

Ezra Taft Benson (1899–1994)

The time is long overdue for a massive flooding of the earth with the Book of Mormon for the many reasons which the Lord has given. In this age of electronic media and mass distribution of the printed word, God will hold us accountable if we do not now move the Book of Mormon in a monumental way. Źródło: Flooding the Earth with the Book of Mormon, „Ensign”, November 1988, 4–5. cyt. za Ezra Taft Benson, Served 1985–1994, lds.org http://www.lds.org/churchhistory/presidents/controllers/potcController.jsp?leader=13&topic=quotes

O Bogu

„Żona to ktoś, kogo pragniesz mieć przy sobie, gdy znajdujesz się na sali intensywnej terapii. Może dlatego ludzie się żenią, że nadchodzi w życiu czas, kiedy wiesz, że nie jesteś sam.”

Kirk Douglas (1916–2020) amerykański aktor i producent filmowy

Syn śmieciarza. Autobiografia (1988)

O ludziach, O czasie

„Cudzołożnicy zdejmują obrączkę – którą przyjmowali jako symbol wierności! Zdejmują, bo co? Wcale nie chodzi o ukrycie swego małżeństwa, raczej o to, że ta obrączka jakoś doskwiera, przypomina… Wychodzi więc na to, że obciachem jest cudzołóstwo, a nie wierność.”

Wojciech Cejrowski (1964) polski dziennikarz i podróżnik

Źródło: „Zalew Kultury” nr 14

O małżeństwie, O wierności

„Bawełna ma siłę natury, jej pielęgnacja i uprawa jest jak pisanie wierszy. (…) Choć nie wzbogacił się na niej nikt z mojej rodziny, dzięki bawełnie przeszedłem chyba cały świat, dzień w dzień chodząc godzinami za mułem.”

B.B. King (1925–2015) amerykański muzyk bluesowy, gitarzysta i wokalista

Riley King od dziewiątego roku życia pracował na plantacji bawełny, by spłacić długi babki i matki.
Źródło: Ed Vulliamy, Z chaty Król, „The Guardian”, tłum. „Forum”, 22 października 2012.

O świecie, O matce, O naturze, O sile

„Po to, by zdobyć i zachować poważanie wśród ludzi, nie wystarczy mieć bogactwo i władzę. Trzeba składać widome dowody tego bogactwa i władzy, gdyż prestiż oparty jest na oznakach zewnętrznych. Służy to nie tylko przekonaniu innych o swojej ważności i utrzymywaniu ich w tym mniemaniu; jest również ważne jako podstawa oceny samego siebie i warunek zachowania wewnętrznego zadowolenia. We wszystkich stadiach rozwoju kultury, z wyjątkiem najniższego, warunkiem satysfakcji wewnętrznej i szacunku dla samego siebie jest „odpowiednie otoczenie” i zwolnienie od „czarnej roboty”. Przymusowa rezygnacja z tego „poziomu przyzwoitości”, zarówno jeśli chodzi o rodzaj wykonywanej pracy, jak i standard życia codziennego, uważana jest za poniżającą bez względu na to, co myślą o tym inni.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O ludziach, O zachowaniu, O myślach, O bogactwie

„Ale super! Naprawdę nie mogłam się już doczekać wakacji. Wakacje są najlepsze na świecie, bo nie trzeba chodzić do szkoły.”

Leszek Talko (1965)

Pitu i Kudłata w opałach (2014), Kudłata
Źródło: O tym, jak polubić kanapkę, s. 46

O wakacjach

„Przyczyną wojen kozackich były względy ekonomiczne, a unja brzeska tylko pozorem, narzuconym przez sprzymierzony z kalifatem Fanar. Chmielnicki był narzędziem tego przymierza. Jeżeli chodzi o narodowość ruską, w takim razie Chmielnicki, poddając Ruś Moskwie, stal się tej narodowości zabójcą, a nie bohaterem! Ale kozaczyzna, pstrokacizna wielka pod względem etnograficznym, żadnego poczucia narodowego nie posiadała”

Feliks Koneczny (1862–1949) historyk polski, historiozof

Uwaga: Oryginalne wydanie z 1921 roku; Poznań-Warszawa
Kwestia rusińska i ukraińska
Źródło: Polskie Logos a Ethos 1921, t. II, Wyd. Księgarnia św. Wojciecha, str. 113

„Na co dzień chodzę w koszulkach i dżinsach. Ale do tego przynajmniej zakładam elegancki płaszcz.”

Borys Szyc (1978) aktor polski

Źródło: „InStyle” nr 2 (11), luty 2009

„zerwijmy z carów korony,
Gdy ludy dotąd chodzą w cierniowej;
I w krwi zatopmy nadgniłe trony,
Spurpurowione we krwi ludowej!”

Wacław Święcicki (1848–1900)

Hurra!

O ludziach, O zerwaniu

„W ostateczności za śmieciowe umowy zapłaci społeczeństwo, bo zaludniać je będą śmieciowi obywatele – pozbawieni ustawowego prawa do rozwoju i wypoczynku, nie mający czasu ani środków na czytanie książek czy chodzenie do kina. Życie społeczne zastąpi im sport i plotki o celebrytach. To się przecież już dzieje. W szerszej perspektywie umowy śmieciowe są więc marnowaniem ogólnospołecznego kapitału ludzkiego dla krótkoterminowego zysku pracodawcy.”

Wojciech Orliński (1969) polski dzienikarz

Źródło: O umowach śmieciowych, blog Wojciecha Orlińskiego, 9 maja 2012 http://wo.blox.pl/2012/05/O-umowach-smieciowych.html#ListaKomentarzy

O życiu, O książkach, O sporcie, O czasie

„Mało wspinania, dużo czekania, potrzeba dużo cierpliwości. To określenie „sztuka cierpienia” [autorstwa Wojciecha Kurtyki] rzeczywiście jest adekwatne, ponieważ nie tylko o to chodzi, że u góry jest ciężko, ale też na dole, ponieważ długo się czeka na pogodę. Oprócz sztuki cierpienia, jest to również sztuka czekania. Jeśli chodzi o przyszłość – nie wiem, na razie takie propozycje jeszcze nie padają, za wcześnie o tym mówić, czy jeszcze bym chciał”

Janusz Gołąb (1968)

wziąć udział w podobnej wyprawie w najbliższym czasie Źródło: Janusz Kurczab, „Sukces dzielnych ludzi” – spotkanie u Prezydenta RP i wywiad ze zdobywcami Gasherbruma I, wspinanie.pl, 1 kwietnia 2012 http://wspinanie.pl/serwis/201204/01gasherbrum1-konferencja-prezydent-gasherbrum1.php

O ludziach, O sztuce, O cierpieniu, O czasie

„Porażki nie dotyczyły kwestii istnienia Boga. Chodziło o zaangażowanie w konkretną formę religijności. Najwięcej o tym rozmyślałem w czasie studiów seminaryjnych: czy stając wobec chrześcijaństwa, mam racjonalne przesłanki, aby przyjąć tę religię? Jeśli nie, to nie należy jej przyjmować, ale jeśli uznałem, że takie przesłanki posiadam, to przyjmuję chrześcijaństwo z całą jego doktryną. Usuwać z religii coś, co mi się nie podoba, uważam za niezbyt rozsądne.”

Michał Heller (1936) polski filozof, teolog, fizyk kosmolog

Wywiad Dowód na istnienie Boga

O Bogu, O religii, O czasie

„Nie żałuję decyzji o opuszczeniu Cradle Of Filth w 1996 roku, bo to było coś, co musiałem wtedy zrobić. Po prostu nie zgadzałem się z pewnymi zasadami obowiązującymi wówczas w zespole. Nie miałem zamiaru wracać. Jeśli o mnie chodzi, byłem zdecydowany.”

Paul Allender (1970)

Źródło: Wywiad z CRADLE OF FILTH (Paul Allender), limiter.com.pl, 26 marca 2013 http://limiter.com.pl/index.php/wywiady/3910-wywiad-z-cradle-of-filth-paul-allender

O decyzjach

„Znam te sprawy, ponieważ studiowałem historię. Uczęszczałem na specjalne zajęcia z historii Polski. Wiem, jak wyglądało to w dwudziestoleciu międzywojennym, jak wpływało to na sytuację Łotwy. Anegdotycznie mogę powiedzieć, że drukowano u nas wówczas różne mapy: jedne miały potwierdzać polską wersję, jeśli chodzi o przynależność regionu wileńskiego, drugie litewską. Sądzę, że nie powinniśmy wracać do tego okresu. Te konflikty o język polski na Wileńszczyźnie są stymulowane z zewnątrz, by skłócać kraje regionu. Podobnie jak to miało miejsce w dwudziestoleciu międzywojennym, gdy tym wszystkim manipulowała sowiecka Rosja, by zastopować stworzenie Ententy Bałtyckiej.”

Jānis Dombrava (1988) łotewski polityk

o konflikcie polsko-litewskim. Źródło: Spotkanie w Sejmie z narodowcami. Jānis Dombrava dla Radia Wnet, radiownet.pl, 30 czerwca 2013 http://www.radiownet.pl/publikacje/spotkanie-w-sejmie-z-narodowcami-janis-dombrava-dla-radia-wnet

O historii

„Chodziłem do szkoły rosyjskiej. Na granicy posługiwałem się wyłącznie tą mową. W więzieniu istnieje specjalna gwara. Otrzymywałem jedno z popularnych pism literackich. Uważnie podpatrywałem budowę zdań. Po latach pobytu na Świętym Krzyżu dostałem podręcznik gramatyki. To był mój przewodnik. Zabrałem się do pisania. Szło. Palił się we mnie olbrzymi pożar tamtego życia. Wyzyskiwałem każdą chwilę, zapisując grube bruliony.”

Sergiusz Piasecki (1901–1964) polski pisarz, oficer wywiadu

w wywiadzie udzielonym w 1937 r. po opuszczeniu więzienia na Świętym Krzyżu, o tym jak nauczył się polskiego i zaczął pisać.
Źródło: Ewa Tomaszewicz, Żywot człowieka uzbrojonego, „Ale Historia”, w: „Gazeta Wyborcza”, 30 stycznia 2012.

O historii

„Posłuchaj, chodź ze mną, chociaż zupełnie nie wiem dokąd,
Chodź ze mną by sens nadać życia krokom.”

Eldo (1979) polski raper

Eternia
Źródło: Chodź ze mną

Sens

„Chodzi o to, żeby wciągnąć widza w grę, żeby scena była jak najlepsza z punktu widzenia siedzącego przed telewizorem widza. Patrzę, jak jest napisana scena, jak reagują aktorzy i namawiam ich na wspólną wizję, słuchając ich uwag.”

Maciej Dejczer (1953) polski scenarzysta i reżyser filmowy

Źródło: Maciej Dejczer, wywiad http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/801/Maciej-Dejczer.html

„(…) takie jest życie! Każdy chce je sobie w jakiś sposób poprawić. Ja wierzę jedynie, że trzeba swoje odcierpieć. Wierzę, że zanim zacznie się chodzić, trzeba się nauczyć raczkować.”

Derek Harper (1961) amerykański koszykarz

Źródło: Derek Harper, „Pro-Basket. Magazyn” nr 4/99 (32), s. 44, 45.

O życiu

„Dane mi było zagrać bardzo wiele ciekawych ról. Nie żałuję niczego. Błędów na pewno popełniłem tysiące, lecz nigdy nikomu nie zrobiłem świństwa, nie dokuczałem. Byłem lubiany, koleżeński. Prasa mnie oszczędzała. Nie krojono mi batów, ale zawsze czułem niepokój, co napiszą o mnie recenzenci. Piękne wspomnienia wiążą się nie tylko ze sceną. Nie ma co udawać świętego, wpadało się również do knajpki. To były bardzo miłe spotkania. Dzisiaj młodzi koledzy nie chodzą tak często na wódeczkę. W teatrze są mierne zarobki, chyba że ktoś się załapie do jakiegoś serialu, to szczęść Boże.”

Bohdan Wróblewski (1929–2012)

Źródło: Krzysztof Kowalewicz, Teraz zostałem prawdziwym emerytem, „Gazeta Wyborcza – Łódź” nr 153, 3 lipca 2007 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/27467.html

O Bogu, O szczęściu

„W Polsce często jest tak, że kto nie lubi Żyda, tak naprawdę nie lubi też Araba. Dlatego nie chcę, żeby do naszych protestów przeciwko obecnej polityce Izraela dotyczącej Palestyny dołączali się jacyś antysemici. Co jakiś czas zgłaszają się do mnie z propozycją współpracy jakieś radykalne organizacje o antyżydowskim nastawieniu, którym nie tyle chodzi o pomoc Palestynie, ale głównie o zaszkodzenie Żydom. Nie chcę mieć z nimi nic wspólnego.”

Omar Faris (1952)

Źródło: Bartłomiej Kuraś, Palestyńczyk w Krakowie. Celnik wpisał: bezpaństwowiec http://wyborcza.pl/1,126565,12700752,Palestynczyk_w_Krakowie__Celnik_wpisal__bezpanstwowiec.html, wyborcza.pl, 20 października 2012

O czasie, O pomocy, O współpracy

„To nic. To naprawdę nic. Nie mogę chodzić, ale przecież żyję. Pragnę wyjść na scenę, wrócić do śpiewania, pokonać swój lęk. A ludzie? Ufam, że mnie zaakceptują taką, jaką jestem.”

Monika Kuszyńska (1980) polska wokalistka

Źródło: Monika Kuszyńska: czas na żałobę się skończył, onet.pl, 13 maja 2010 http://muzyka.onet.pl/0,2169214,newsy.html

O ludziach, O muzyce, O czasie

„Jeśli o mnie chodzi, to mogła pani nic na siebie nie wkładać.”

Anton Bruckner (1824–1896) austriacki kompozytor

do damy, która powiedziała mu, że specjalne dla niego włożyła swoją najładniejszą suknię.
Źródło: Przemysław Słowiński, Sławni ludzie w anegdocie, Videograf II, Katowice 2009, ISBN 9788371837272.

O ludziach

„Na egzaminie Ewa Lassek spytała Zygarlicką, czemu chce być aktorką? Uzasadnione, choć banalne pytanie, odpowiedź bywa zwykle rutynowa. – A ja na to – mówi Zygarlicka – że chciałabym mieć taką pracę, do której się chodzi na dziesiątą. Wstydziłam się mówić o ideach. I nie wiedziałam, co powiedzieć, żeby nie zabrzmiało pretensjonalnie. A Lassek, wielka, poważna aktorka, zaskoczona, zapytała z nadzieją: To może ma pani jakieś rodzinne związki z teatrem? Na co ja: Tak, pochodzę ze znanej cyrkowej rodziny.”

Beata Zygarlicka

A ona – uspokojona chyba – to ja wpiszę, że na decyzję miał wpływ cyrk. O Beacie Zygarlickiej Źródło: Artur D. Liskowacki, Zygarlicka: Bez czułości, „Dialog” nr 1/01-11, 27 stycznia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/110088.html

O decyzjach, Pytanie

„Otaczają go dziewczęta z Bletchley. Uczciły fajrant malując się szminką. Wojenna szminka jest na pewno posklejana z odpadków i resztek, po tym jak wszystko co najlepsze, zużyto do pokrywania wałów śmigieł. Aby ukryć jej paskudne mineralno-zwierzęce pochodzenie, potrzebny jest krzykliwy, zbyt intensywny aromat.
To zapach wojny.
Waterhouse nie został jeszcze oprowadzony po Bletchley Park, ale wie z grubsza, o co chodzi. Wie, że te nieśmiałe dziewczęta, posłusznie, zmiana za zmianą, przepuszczające przez swe maszyny ryzy zapełnionego bzdurami papieru, zabiły razem więcej żołnierzy niż Napoleon.”

Neal Stephenson książka Cryptonomicon

Źródło Cryptonomicon, rozdział Metro str. 116, Warszawa 2001
Cryptonomicon

O wojnie, O zmianach

„Nawet najkonsekwentniejsi optymiści, odganiający od siebie myśl, że bydlęce wagony wiozą warszawskich Żydów nie do obozów pracy, uplasowanych gdzieś na wschodzie, ale na śmierć, nie mogli już nie zdawać sobie sprawy z tego, co się dzieje. Pojmowały to z większą lub mniejszą intensywnością i wyrazistością także dzieci; rzeczy miały się tak również wtedy, gdy rodzice starali się, jeśli nie ukrywać (byłoby to niemożliwe), to przynajmniej łagodzić straszną rzeczywistość, a więc zmniejszać strach, w jakim żyły, bo swoje już wiedziały. Lata tego nie miałem jeszcze ośmiu lat, ale docierało do mnie wiele, może nie ogarniałem wszystkich szczegółów, może ulegałem jakimś przywidzeniom i ułudom, które nie pozostawały w żadnym stosunku do realności, nie mogłem jednak nie dostrzegać tego, co się każdego dnia dzieje, nie mogłem się nie bać. Strach – można byłoby go nazwać strachem ostatecznym, bo nawet dziecko musiało dostrzec, że gra toczy się o samo istnienie – jest doskonałym nauczycielem, otwiera oczy i uszy, odbiera złudzenia. Dzieje się tak zwłaszcza wtedy, a może – tylko wtedy, gdy chodzi o życie. Ów strach ostateczny był także moim nauczycielem.”

Michał Głowiński (1934) polski historyk literatury

Źródło: Burza

O życiu, O śmierci, O dzieciach, O strachu

„Jeśli chodzi o wrodzone zdolności, to podobieństwo między człowiekiem pieniądza a przestępcą jest takie samo jak między szeregowym pracownikiem przemysłu a gnuśnym poczciwym sługą. Idealny człowiek pieniądza jest pod pewnym względem podobny do idealnego przestępcy, gdyż obaj bez żadnych skrupułów wykorzystują ludzi i dobra dla swoich osobistych celów, zupełnie nie licząc się z uczuciami i pragnieniami innych ani z dalszymi społecznymi konsekwencjami swych czynów; człowiek pieniądza różni się jednak od przestępcy znacznie żywszą reakcją na różnice społeczne, lepiej przewiduje i bardziej konsekwentnie dąży do odległego celu.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O ludziach, O emocjach, Odległy

„Przeciętnie co dziesiąty oficer był donosicielem WSW, GZP lub służb radzieckich. Ci ludzie są dzisiaj wśród nas, na wysokich stanowiskach, zmienili tylko szyldy i nie wiadomo komu służą. I tak naprawdę nie o nich tu chodzi. Nie chodzi o krzywdy czy kary, jakie chcielibyśmy im wymierzać. I o żadną nienawiść, o której tu tak z przekonaniem, przynajmniej dla niektórych, mówił pan poseł Oleksy. Chodzi zaś o zupełnie coś innego, mianowicie o to, że państwo nie jest zbiorowym miejscem prostytucji i nie każdy może się tam przespać. Nie mogą być przełożonymi młodego żołnierza ludzie bez charakteru, słabi, podatni na szantaż, obciążeni antynarodową działalnością.”

Józef Pawelec (1934) polski polityk

Źródło: Wystąpienie na posiedzeniu Sejmu, 5 września 1992 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata1.nsf/5c30b337b5bc240ec125746d0030d0fc/91d876eafc26d897c125750c0044e468?OpenDocument

O nienawiści, O ludziach, O karze, O charakterze

„Gdy pech cię dogoni, gdy chodzisz bez pary,
To wnet cię pocieszą wędrowne gitary.
Więc nie rób już z siebie życiowej ofiary;
Zaśpiewaj, gdy grają wędrowne gitary.”

Kazimierz Winkler (1918–2014) Polski poeta i rysownik

Źródło: Wędrowne gitary

„Jak człowiek jest młody, to żyje tym, czym żyje dom. Kiedy ojciec się przygotowywał przed premierą, to cały dom chodził na palcach.”

Andrzej Grabarczyk (1953) aktor polski

Źródło: Danuta Lubina-Cipińska, Wincenty i Andrzej Grabarczykowie. Ode mnie wziął miłość do teatru, „Śląsk” 7/04 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/odemnie.htm

O miłości, O domu

„W Dzień Dziękczynienia 1981 roku Cicely i ja pobraliśmy się w domu Billa Cosby'ego w Massachusetts. Był tam Max Roach razem z Dizzy Gillespiem i kilkoma innymi ludźmi. Była to miła ceremonia, ale jeśli przyjrzeć się zdjęciom z tego wesela, widać, że byłem naprawdę chory. Miałem to szare spojrzenie żywego trupa. Cicely to widziała. Powiedziałem jej, że czuję się tak, że w każdej chwili mogę umrzeć. Tego lata strzelałem trochę towaru w nogę i to ją rozpieprzyło. Chodziłem do jednego doktora na fizykoterapię, a do drugiego doktora na zioła i akupunkturę. Wciąż paliłem trzy albo cztery paczki papierosów dziennie. Pewnego dnia dr Wilson zapytał mnie wręcz – czy chcę żyć. Odpowiedziałem – tak, chcę żyć.”

Miles Davis (1926–1991) amerykański trębacz jazzowy

Źródło: Ja, Miles (przy współpracy Quincy'ego Troupe'a), Wydaw. Łódzkie, Łódź 1993, tłum. Tomasz Tłuczkiewicz.

O domu, O zdjęciach, O współpracy

„Generał był przeciwny małżeństwu swojej córki z pułkownikiem Moodusem, ponieważ nie lubił chodzić na śluby.”

Joseph Heller książka Paragraf 22

Paragraf 22
Źródło: rozdział 4

O małżeństwie, O ślubie, Córki

„Lubiłam chodzić do kościoła, po kryjomu. Liturgia katolicka robi duże wrażenie. Szczególnie na kimś, kto pierwszy raz się z nią styka. Nasza gosposia zabierała mnie czasem w sekrecie do kościoła, bo rodzice byli w zasadzie przeciwni religijnej edukacji. (…) Rodzice nie byli jednak fanatycznie antyreligijni. (…) Chodziłam potajemnie na lekcje religii, do kościoła, chciałam się nawet ochrzcić, ale ksiądz mi odmówił. Był tchórzem. Nie spełnił kapłańskich powinności. Bał się, że rodzice komuniści, że będzie miał nieprzyjemności. Wobec tego ochrzciła mnie koleżanka, ale nie miałam pewności, czy to się liczy, czy nie.”

Agnieszka Holland (1948) polska reżyserka i scenarzystka

Źródło: rozmowa Marii Kornatowskiej, wysokieobcasy.pl, 5 sierpnia 2002 http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,96856,961254.html?as=2

O religii, O wrażeniach, O rodzicach, O czasie

„Nie oglądajcie się za siebie, bo w przeciwnym razie umknie wam teraźniejszość. jeśli chodzi o teraźniejszość, musicie zawsze być czujni.”

Federico Moccia (1963)

Wybacz, ale będę ci mówiła skarbie

„To jest wojna, obudźcie się! (…) Czy nie widzicie, że tacy ludzie jak Osama ben Laden chcą nas zniszczyć? Że czują się uprawnieni do tego, żeby zabijać was i wasze dzieci, tylko dlatego że pijecie wino lub piwo, chodzicie do teatru lub kina, nosicie minispódniczki albo krótkie skarpetki, kochacie się kiedy chcecie, gdzie chcecie i z kim chcecie? Nawet to was nie obchodzi, idioci?”

Oriana Fallaci książka Wściekłość i duma

Źródło: Wściekłość i duma, Corriere della Sera z 29 września 2001 r.

O wojnie, O dzieciach, O ludziach, O piciu

„Dziś patrzę na Polaków, których chce się wywieźć w pole.
Wołam: chodźmy razem w sztafecie pokoleń!
Nadeszły czasy smutne, choć nie ma wielkich wojen.
Walczcie i pracujcie, bo smutny będzie koniec.”

Tadek (1982) polski raper

Tadek – Niewygodna prawda II. Burza 2014
Źródło: Sztafeta pokoleń

„Francja się budzi. Już chwila nadchodzi. Uśmiechniesz się może, czytając te słowa. To prawda, jestem zbyt gwałtowny! Lecz naród tak cierpi, że możesz mi wybaczyć tę chwilę entuzjazmu.”

Léon Gambetta (1838–1882) francuski polityk

z listu do ojca (napisany w czerwcu 1857, gdy Gambetta miał 19 lat i studiował prawo w Paryżu).
Źródło: Irena Koberdowa, Leon Gambetta, op. cit., s. 6.

O prawdzie, O cierpieniu, O czytaniu

„Obóz, jak się zorientowałem. Obejmował teren około półtora kilometra kwadratowego płaskiego terenu. Otoczony był solidnym ogrodzeniem z drutu kolczastego, rozpiętego kilkoma rzędami pomiędzy drewnianymi słupami. Ogrodzenie miało ponad dwa i pół metra wysokości. Po zewnętrznej stronie przechadzały się patrole w odstępach około pięćdziesięciometrowych. Po stronie wewnętrznej strażnicy z bronią stali co jakieś piętnaście metrów. Za drutami stało kilkanaście baraków. Przestrzeń pomiędzy nimi wypełniał gęsty, falujący tłum. Więźniowie tłoczyli się, przekrzykiwali. Z kolei strażnicy starali się utrzymywać ich we względnym porządku…
… Po lewej stronie od bramy, o jakieś sto metrów za ogrodzeniem, był tor kolejowy, a właściwie rodzaj rampy. Prowadził od niej do ogrodzenia chodnik zbity z desek. Na torowisku stał pociąg złożony z około trzydziestu wagonów towarowych. Były brudne i zakurzone…
… Mijaliśmy akurat jakiegoś starca. Siedział na ziemi nagi i rytmicznie kiwał się do przodu i tyłu. Jego oczy błyszczały i nieustannie mrugał powiekami. Nikt nie zwracał na niego uwagi. Obok leżało dziecko w łachmanach. Miało drgawki. Z przerażeniem spoglądało dookoła.
Tłum pulsował jakimś obłędnym rytmem. Wrzeszczeli, machali rękami, kłócili się i przeklinali. Zapewne wiedzieli, że niedługo odjadą w nieznane, a strach, głód i pragnienie potęgowały poczucie niepewności i zwierzęcego zagrożenia. Ludzie ci zostali wcześniej ograbieni z całego skromnego dobytku, jaki im pozwolono zabrać w tę podróż. Było to pięć kilogramów bagażu. Były to zwykle jakieś najpotrzebniejsze w drodze przedmioty. Poduszka, jakieś okrycie, trochę jedzenia, butelka z wodą. Czasem kosztowności czy pieniądze. Docierała tu przeważnie ludność gett, która nie miała już nic…
Pobyt w obozie nie trwał długo. Zazwyczaj nie dłużej niż cztery dni. Potem pakowano ich w wagony na śmierć. Przez czas pobytu w obozie prawie nie otrzymywali jedzenia. Zdani byli na własne zapasy.
Baraki obozowe mogły pomieścić mniej więcej połowę więźniów. Drugie tyle pozostawało na dworze. Powietrze wypełniał odór ludzkich odchodów, potu, brudu i zgnilizny…
… Oficer SS, odpowiadający zapewne za załadunek, stanął przed tłumem Żydów. Nogi rozstawił szeroko.
– Ruhe! Ruhe! Spokój! – wrzasnął. – Wszyscy Żydzi mają wejść do wagonów. Pojedziecie tam, gdzie jest dla was praca. Ma być porządek. Nie wolno się pchać ani opóźniać załadunku. Kto będzie wywoływał panikę albo stawiał opór, zostanie zastrzelony.
Przerwał i wbił wzrok w masę ludzką przed sobą. Spokojnie zaczął otwierać kaburę pistoletu. Wyjął broń. Pierwsze szeregi Żydów zaczęły się cofać. Niemiec zaśmiał się i oddał trzy strzały w tłum. W grobowej ciszy rozległ się przeszywający krzyk. Spokojnie schował pistolet.
– A teraz do wagonów! Raus! – wrzasnął.
Tłum zamarł. Z tyłu rozległy się strzały. Ludzie ławą ruszyli do przodu, krzycząc przeraźliwie. Zbliżali się do drewnianego pomostu. Ludzki strumień był jednak zbyt szeroki, aby się w nim pomieścić. Esesmani otworzyli ogień. Pędzący zaczęli padać. Rozległ się głuchy tupot nóg po deskach rampy. Teraz zaczęli strzelać strażnicy stojący przy wagonach. Tłum przyhamował.
– Ordnung! Ordnung! – wrzeszczał esesman.
Pierwsi Żydzi wpadli do wagonu. Niemcy przy drzwiach odliczali ich. Po liczbie „sto czterdzieści” esesman zawył „Halt!” i dwukrotnie strzelił. Przystanęli. Pociąg powoli szarpnął i nowy wagon wtoczył się na wysokość pomostu. Zaczęli go wypełniać nowi więźniowie.
Wedle wojskowych regulaminów wagon towarowy przeznaczony był na osiem koni lub czterdziestu żołnierzy w transporcie. Upychając ludzi na siłę i bez jakiegokolwiek bagażu, można było pomieścić w wagonie sto osób. Niemcy wydali rozkaz pakowania po stu trzydziestu, ale jeszcze dopychali dodatkową dziesiątkę. Gdy drzwi nie dały się zamknąć, tłukli na oślep kolbami, strzelali do środka wagonu, wrzeszczeli na nieszczęsnych Żydów. Ci, aby zrobić miejsce dla nowych, wspinali się na ramiona i głowy już znajdujących się wewnątrz. Z głębi wagonu dochodził jakiś potępieńczy ryk i wycie.
Gdy upchnięto już sto czterdzieści osób, strażnicy przystąpili do zamykania drzwi. Były ciężkie, wykonane z drewna obitego żelazem. Miażdżyły wystające na zewnątrz kończyny wśród wrzasków bólu. Po zasunięciu drzwi zabezpieczano je żelazną sztabą i ryglowano.
Przed załadunkiem na podłogę wagonów sypano warstwę niegaszonego wapna. Oficjalnie był to zabieg higieniczny. Chodziło o nie rozprzestrzenianie się chorób zakaźnych. W praktyce wapno gwałtownie absorbowało wilgoć z powietrza. Spadała zawartość tlenu i ludzie zaczynali się dusić. Równocześnie wapno w kontakcie z ludzkimi odchodami wydzielało trujące substancje, między innymi chlor. Ten zaś dusił stłoczonych więźniów. Niemcy osiągali podwójny cel. Choroby zakaźne istotnie się nie rozprzestrzeniały, a wagon można było łatwiej po transporcie wymyć. Po drugie, transportu tego nie przeżywało wielu „podróżnych”. A o to przecież chodziło.
Czasami od polskich kolejarzy docierały informacje, że takie wagony z Żydami stały na bocznicach po kilka dni. Po otwarciu znajdowano w nich same trupy…
… Na obozowym placu pozostali zabici i konający. Strażnicy przechadzali się wolnym krokiem i dobijali ich strzałami w głowę. Wkrótce zapanowała cisza…”

Jan Karski (1914–2000) prawnik, dyplomata, wykładowca akademicki, polski kurier czasów II wojny światowej

Karski dostał się w przebraniu strażnika do obozu tranzytowego dla Żydów w Izbicy, który był „ostatnim etapem” przez obozem zagłady w Bełżcu.
Tajne państwo: opowieść o polskim Podziemiu

O miłości, O śmierci, O pieniądzach, O głodzie

„(…) wzorem jest dla mnie Jerzy Grzegorzewski. Zarówno jeśli chodzi o pracę nad materią spektaklu, jak i w stosunkach międzyludzkich. Szanował tekst, nad którym pracował, ludzi, z którymi pracował, i tych, dla których pracował. Próbuję przejąć część jego zasad, które mogą wydawać się banalne, ale wpływają na ostateczny efekt. Na próbach staramy się słuchać siebie nawzajem; nie twierdzimy, że znamy tylko jedno ostateczne rozwiązanie, że się nie mylimy.”

Wojciech Malajkat (1963) aktor polski

Źródło: Izabela Szymańska, „Gazeta Wyborcza Stołeczna”, 13 marca 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/wmal.htm

O ludziach

„Tu nie chodzi o to, jakie masz zamiary, tylko o to, jak postępujesz.”

Richard Paul Evans (1962)

Stokrotki w śniegu (2010)

Cytaty na temat chodzić strona 13

Cytaty na temat chodzić
strona 13