„Jeśli chodzi o film, to tylko jakieś ogony. „Panie Stanisławie, taką scenę mam, że pan wysiada z pociągu, a bohater filmu mówi do żony: «O, patrz, Kloss idzie»”. Na tej zasadzie zagrałem samego siebie u Kondratiuka w Dziewczynach do wzięcia, u Szmagiera w 07, zgłoś się, u Łomnickiego w Domu. I zacząłem zdawać sobie sprawę, że coś jest nie tak. No bo czy to normalne, że popularny aktor zamiast dostawać nowe role, ciągle wysiada z pociągu jako Kloss?”

— Stanisław Mikulski

Źródło: Nadal jestem Klossem http://film.onet.pl/wiadomosci/stanislaw-mikulski-nadal-jestem-klossem,1,4063260,wiadomosc.html

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 4 czerwca 2021. Historia

Tematy

samego siebie, dom, film, rola, scena, aktor, żona, sprawa, dom, zasada, normalna, pociąg, wzięcie, zgłoszenie, ogon, zagranie, chodzić, mówić, bohater, pani

Stanisław Mikulski8

polski aktor filmowy i teatralny 1929–2014

Podobne cytaty

„Chodziłem po reżyserach, żebrałem i nic. No, prawie nic. Dali mi zagrać Pana Samochodzika, czyli kolejną pozytywną postać typu Wujek Dobra Rada. Nie o taka rolę mi chodziło. Zagrać szmatę. Słabego faceta, który się ześwinił. Pijaka, złodzieja, cwaniaczka. Albo agenta obcego wywiadu, którego na końcu łapią. Marzyłem o taki postaciach, ale gdzie tam. Wciąż tłumaczono mi, że urodziłem się Klossem i że widzowie niechętnie by mnie widzieli w innych wcieleniach i tak całe lata. Jest jeszcze jedna rzecz: niech pan spojrzy na moją gębę, od Klossa przez 40 lat niewiele się zmieniła.”

Stanisław Mikulski (1929–2014) polski aktor filmowy i teatralny

Źródło: Nadal jestem Klossem http://film.onet.pl/wiadomosci/stanislaw-mikulski-nadal-jestem-klossem,1,4063260,wiadomosc.html

„Dziękuję, monsieur Martin, dojechaliśmy już do ostatniego przystanku, teraz ja wysiadam, a pan? Obojętne! W końcu to obojętne, co pan ze sobą zrobi! Są jeszcze na świecie dziewczęta, które staną jak wryte przed nie istniejącą zapałką, trzeba tylko znaleźć zakręt i zawołać magiczne zdanko! A ja? Ja poczekam jeszcze na swoją miłość. Może przyjedzie następnym pociągiem? Albo jeszcze późniejszym? A może nie przyjedzie wcale? Nie szkodzi, mam już wprawę w oczekiwaniu na pociągi, które nie przywożą nikogo.”

Krystyna Siesicka (1928–2015) polska prozaik, autorka utworów dla młodzieży

Zapałka na zakręcie

„Kiedyś w serialu 07 zgłoś się zagrałem zawodowego mordercę, który torturował niepełnosprawne i upośledzone umysłowo dziecko. Scena była bardzo brutalna. W pewnym małym miasteczku, gdzie odwiedzałem znajomych, taksówkarz powiedział mi, że jeśli przyjadę do nich raz jeszcze, to mnie zabije. Ludzie często identyfikują aktora z rolą.”

Marcin Troński (1954) aktor polski

Źródło: „Program TV”

„To pewnie przyspieszyło decyzję premiera. Wczoraj mi radzono, żebym nie mówiła, że się boję, że się denerwuję. Ale musiałabym być nienormalna, gdybym się nie obawiała tego, o czym pani mówi. Oczywiście, że się obawiam. Zawieje, zamiecie, zamarznięty, przepraszam, kibel w pociągu. To będą teraz nasze sprawy.”

Elżbieta Bieńkowska (1964) polska działaczka polityczna

o odwołaniu Sławomira Nowaka z funkcji ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej i nowych wyzwaniach jakie ją czekają jako wicepremiera i ministra infrastruktury i rozwoju. <br class="br">Źródło: tokfm.pl http://www.tokfm.pl/Tokfm/1,103087,14988163,Bienkowska__Radzili__zebym_nie_mowila__ze_sie_boje_.html

„(…) jeśli aktorzy chcą się utrzymywać z tego zawodu, to muszą mieć jakieś stałe źródło dochodów, bo wiadomo raz się dostaje rolę, a raz nie. Jedni mają teatr, a ja mam serial.”

Bartosz Obuchowicz (1982) polski aktor

Źródło: wywiad, 2001 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=5448

„Pamiętam (…) doskonale, że kiedy zdawałem do szkoły teatralnej, byłem przekonany, że zostanę aktorem komediowym. Z takim szedłem nastawieniem i takie role dostawałem na początku.”

Piotr Adamczyk (1972) polski aktor

Źródło: Jeśli sylwester, to spontanicznie, „Rzeczpospolita” nr 305, „TV magazyn”, 31 grudnia 2010 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/108546.html

„Zdawało mi się, że nie mogę kochać Pana Jezusa, oraz nieba się spodziewać, jeśli tylko o sobie i o mojej matce myśleć będę… Czułam ciągły pociąg w sobie do większego poświęcenia się dla drugich.”

Maria Teresa Dudzik (1860–1918) polska zakonnica

Wspomnienia. Teresa Dudzik – Historia Zgromadzenia. Archiwum P.O.S. w Rzymie, s. 1.
Źródło: o. Joachim Roman Bar OFMConv., s. Karolina Maria Kasperkiewicz Sł. NSJ – Polscy święci. Służebnica Boża Teresa Dudzik. t.7. ATK. Warszawa. 1985, s. 264.

„Jestem człowiekiem, ze swoją filozofią życia, jak każdy. Jestem normalnym chłopakiem, nie wydumanym, nie wycackanym (stąd ten mój boks). Aktorem stajesz się dopiero po spektaklu, gdy dostajesz oklaski za zadanie, które wykonałeś, za ożywienie na scenie papierowej postaci. Gajos, Zapasiewicz, Krzysztof Majchrzak, Globisz to artyści, a Łomnicki był archetypem aktora zarówno filmowego jak i teatralnego.”

Eryk Lubos (1974)

odpowiedź na pytanie, czy jest aktorem. <br class="br">Źródło: Nie muszę się podobać http://www.teatry.art.pl/portrety/lubos_e/niem.htm

„(…) Givenchy ponad wszystko cenił prostotę i piękno, nawet kosztem (…) funkcjonalności. Ale Givenchy nigdy nie zastanawiał się nad takimi drobiazgami, jak sam mówił, czy „spódnica jest wystarczająco szeroka, żeby dało się w niej chodzić, albo jak klientka będzie wyglądała, wsiadając do lub wysiadając z taksówki”. Wolał zastanawiać się nad „pięknem i artystyczną wartością projektu, a nie jego użytecznością”.”

Hubert de Givenchy (1927–2018) francuski projektant mody

Źródło: Sam Wasson, Piąta Aleja, piąta rano, wyd. Świat Książki, Warszawa 2013, s. 59; tłum. Agnieszka Lipska-Nakoniecznik.

„(…) każdy aktor, czy przyszły aktor, ma jakieś ucho i w pewnym momencie przyszedłem do profesora mówiąc – panie profesorze ja się boję, bo złapałem pańską frazę i zacząłem mówić tak jak pan profesor. Przeraziłem się (…).”

Mirosław Haniszewski (1978) polski aktor

o Januszu Gajosie. <br class="br">Źródło: „Dziennik Teatralny”, 4 lutego 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/mojs.htm

Tematy

Stanisław Mikulski8

Podobne cytaty

Pokrewne tematy