Cytaty na temat Sól

Zbiór cytatów na temat sól, ludzie, nie żyje, życie.

Cytaty na temat Sól

„Trudności są solą życia – bez nich życie byłoby gorzkie i mdłe.”

Robert Baden-Powell (1857–1941) brytyjski wojskowy, pisarz, twórca skautingu

Skauting

„Życie byłoby miłe, gdyby wszystko było słodkie. I sama sól jest gorzka, ale trochę soli do potrawy nadaje smak. Trudności są solą życia.”

Robert Baden-Powell (1857–1941) brytyjski wojskowy, pisarz, twórca skautingu

Skauting

O życiu

„Jam nie z soli, ani z roli, ale z tego, co mnie boli, wyrosłem.”

Stefan Czarniecki (1599–1665) hetman polny koronny, wojewoda ruski i kijowski

Przypisywane

„Naukowcy są solą tego świata; artyści jego słodyczą.”

Andrzej Majewski (1966) pisarz i fotografik polski

„W okresie historycznym grupą ludzi o najsprawniejszych umysłach byli kapłani izraelscy, czyli autorzy Biblii. Jaka była dieta kapłanów izraelskich? Informacja ta jest bardzo ważna. Jest w Biblii podana 7 razy w formie nakazu. Kapłani oraz ich żony i dzieci, też w przyszłości przewidziane do stanu kapłańskiego, mieli zjadać tylko wybrane części młodych, upieczonych zwierząt ofiarnych: cały tłuszcz, wątrobę, nerki i nieco mięsa z łopatki. I to wszystko! Bez chleba, mąki, soli.”

Jan Kwaśniewski (1937–2019) polski lekarz i propagator diet

Dieta optymalna, Tłuste życie
Źródło: s. 71

O dzieciach, O ludziach, O przyszłości, O zwierzętach

„Gdziekolwiek jesteś, żyjesz własnym życiem,
i to jest ważne, co przynosisz z sobą:
bochenek chleba i garsteczkę soli
czy połyskliwą blaszkę i kamyczek.”

Ludmiła Marjańska (1923–2005) polska poetka, tłumaczka literatury angielskiej

Źródło: Gdziekolwiek jesteś

„W soli musi być coś osobliwie świętego: jest w naszych łzach i w oceanie.”

Khalil Gibran (1883–1931) libański pisarz, poeta i malarz

Łza

„W społeczeństwie istnieje ogromna grupa ludzi, która uwielbia zakazywać innym. Tak to kocha, że gotowa jest sama jeść bez soli – byle inni też mieli źle! Jest to pragnienie zademonstrowania swojej władzy nad bliźnimi.”

Janusz Korwin-Mikke (1942) polski polityk

po tym jak radni Nowego Jorku przygotowali ustawę zakazującą używania soli w restauracjach.
Źródło: blog, 11 marca 2010

O ludziach, O ustawie, Kochać się

„W nieugiętym proteście przeciw złu kryje się cała sól życia.”

Anton Czechow (1860–1904) rosyjski nowelista i dramatopisarz

„Różnorodność jest solą życia: pozwoli ci rozwinąć umiejętności, powstrzymać od stagnacji i podtrzyma motywację.”

Ben Moon (1966)

Źródło: Cytaty o górach, alpinistyczne, wspinaczkowe, drytooling.com.pl, 9 stycznia 2013 http://drytooling.com.pl/serwis/art/artykuly/2136-cytaty-o-gorach-alpinizmie-himalaizmie-wspinaczce-wspinaczach?showall=&start=2

O motywacji

„Sól w nasze rany, cały wagon soli
By nie powiedział kto, że go nie boli”

Rafał Wojaczek (1945–1971) polski poeta

Źródło: Sól

To tłumaczenie czeka na recenzję. Czy to jest poprawne?

„Dwie rzeczy stoją jak słup soli: dobroć w cudzych kłopotach, odwaga we własnych. (To jest cytat poety Adama Lindsay Gordona)”

Diana Spencer (1961–1997) księżna Walii

O odwadze

„Tego proszku po maleńkiej łyżeczce zażywać w wódce różanej lub cynamonowej. Wódkę różaną tak się robi: róży nakłaść mało dodawszy do alembiku soli i po wlaniu wody rzecznej – przegonić; cynamonową tak: wodę rzeczną zagotować i włożyć do niej zołotnik (4,26 g) tłuczonego cynamonu na kwartę wody. Zażywać po jedzeniu.”

Jakub Markowicz

o kozackim sposobie na kaca.
Źródło: Władysław A. Serczyk, Na dalekiej Ukrainie. Dzieje Kozaczyzny do 1648 roku, WL, Kraków 1984.

O jedzeniu, O wodzie

„A ponieważ nasze ciało nie jest ze spiżu, ani siły nasze nie są jak skała, przeciwnie, jesteśmy kruche i skłonne do wszelkiej słabości cielesnej, dlatego proszę cię, najdroższa, powstrzymaj się mądrze i roztropnie od nieroztropnej i niemożliwej surowości w postach, którą, jak wiem, zaczęłaś stosować, i proszę cię, abyś żyjąc chwaliła Boga, oddawała Panu cześć rozumną i aby ofiara twoja była zawsze zaprawiona solą roztropności.”

Klara z Asyżu (1193–1253) współzałożycielka klarysek, święta katolicka, mistyczka, mniszka

Cytaty ze św. Klary
Źródło: Trzeci list św. Klary do św. Agnieszki Praskiej, 38–41.

O Bogu, O sile

„Nadszedł czas, aby skończyć z tą parodią dwulicowej polityki. Jej niedotrzymane obietnice i tajne interesy pieką niczym sól otwarte rany tego regionu. Świat nie może pozwolić, by nienawiść i przemoc pochłonęły Bliski Wschód. Czas powiedzieć dosyć!”

Grzegorz III Laham (1933) syryjski duchowny katolickiego Kościoła melchickiego

Źródło: Watykan za powrotem na drogę dialogu i pojednania po zamachach w Syrii, radiovaticana.org, 11 maja 2012 http://www.oecumene.radiovaticana.org/pol/Articolo.asp?c=587144

O nienawiści, O świecie, O piekle, O czasie

„Być ponad to,
co nas boli,
co ośmiesza tylko nas.
Wypić z wrogiem
Beczkę soli,
Dobry Panie, pozwól nam!”

Jacek Cygan (1950) polski autor piosenek, poeta, scenarzysta

piosenka śpiewana przez Ryszarda Rynkowskiego.
Źródło: Zwierzenia Ryśka, czyli jedzie pociąg…

„Aby człowieka poznać, trzeba zjeść razem beczkę soli, powiada przysłowie. Ale z Francuzem wystarczy jedna kromka chleba.”

Pietro Aretino (1492–1556) włoski pisarz

Źródło: Myślę, więc jestem: aforyzmy, maksymy, sentencje, oprac. Czesława i Joachim Glenskowie, Antyk, Kęty 1993, ISBN 8386482001, s. 24.

„Życie bez podróży jest jak potrawa bez soli.”

Elżbieta Dzikowska (1937) polska podróżniczka, filmów autorka dokumentalnych

Źródło: W drodze najlepiej!, teletydzien.pl, 16 kwietnia 2012 http://www.teletydzien.pl/gwiazdy/news-w-drodze-najlepiej,nId,597924

O życiu

„[Kościół] mniej będzie tożsamy ze społeczeństwem, bardziej stanie się Kościołem mniejszości, żyjącym wśród niewielkich, ale żywych kręgów ludzi rzeczywiście przekonanych do wiary, oddanych jej i działających w jej świetle. Właśnie dzięki temu Kościół znowu stanie się „solą ziemi”, jak powiada Pismo święte.”

Benedykt XVI (1927) papież

Źródło: Sól ziemi, Kraków 1997, s. 191.

O ludziach, O wierze

„Azotany i fosforany to nie ziemia, tak jak nie jest ziemią najdłuższe nawet włókno bawełny. A węgiel, sól, woda czy wapno to nie człowiek. Człowiek jest tym wszystkim, ale i czymś ponad to, a ziemia jest czymś więcej niż jej chemiczne składniki.”

John Steinbeck książka Grona gniewu

Grona gniewu

O wodzie

„Ewangelia przedstawia Chrystusa jako człowieka bezdomnego, nieposiadającego żadnego majątku, wędrującego pieszo, będącego na marginesie społeczeństwa, odnoszącego się z pogardą do rodziny, niemającego pracy ani zawodu, przyjaciela wyrzutków i pariasów, odrzucającego materialną własność, nieprzejmującego się własnym bezpieczeństwem, będącego solą w oku establishmentu, bezlitosnego krytyka bogaczy i ludzi dzierżących władzę.”

Terry Eagleton (1943)

Źródło: Mehdi Hasan, Socjalista z Nazaretu, „New Statesman”, tłum. „Forum”, 18 kwietnia 2011.

O ludziach, Chrystus

„Wysoko nam, Boże, wysoko
położyłeś stół. Nim sięgniemy tam,
pocimy krew i sól z nas wycieka.
Sól, na którą nam często nie stanie.”

Milan Rúfus (1928–2009)

Źródło: Górale

O Bogu

„Dopiero, gdy los zabimba sobie z nas lub czeka nas próba sił, których się boimy, czy im sprostamy, zaczynamy temperować swoje wibratory i pocieszać się, że właśnie my, cisi, strwożeni, pokrzywdzeni, ciężko przestraszeni jesteśmy solą życia.”

Zofia Kucówna (1933) polska aktorka

Zdarzenia potoczne

O losie, O czekaniu

„Choć dobrze jest znać odpowiedzi na większość zagadek i tajemnic, jakie niesie za sobą życie, bodaj parę winno zostać nie rozwiązanych, dla dobra samego człowieka, aby nie urósł w pychę, sądząc, iż jest ponad wszystkim i wszystko wie. A także dla dodania urody życiu, które bez tajemnic jest jak chleb bez soli.”

Dorota Terakowska (1938–2000) polska pisarka i dziennikarka

Córka czarownic

O życiu, O tajemnicy

„Nie kocham cię tak, jakbyś była różą soli, topazem
albo strzałą z goździków rozsiewających ogień:
kocham cię, jak się kocha jakieś rzeczy mroczne,
w tajemnicy, pomiędzy cieniem a duszą.”

Pablo Neruda (1904–1973) poeta chilijski, noblista

Źródło: Sto sonetów o miłości – XVII, tłum. Jan Zych

O duszy, Kochać się

„Wy jesteście solą ziemi… mniej jeszcze szczycić się może rzymski papież, jako że może być osądzony przez ludzi – a raczej można pokazać, że już został osądzony, jeśliby przez herezję jawnie utracił swój charakter.”

Innocenty III (1160–1216) papież

Źródło: Sermo 4: In Consecratione, PL 218, 670

O ludziach, O charakterze

„Że prawość, męstwo, dobre serce godne są szacunku a oszukaństwo, głoszenie kłamstw ze strachu, znęcanie się nad słabszym – godne pogardy, to jest równie oczywiste, jak to, że cukier jest słodki a sól słona. I nie potrzeba żadnych uzasadnień pozaludzkich…”

Tadeusz Kotarbiński (1886–1981) polski filozof

Medytacje o życiu godziwym
Źródło: s. 98

O strachu, Serce

„(Magdalena Mołek wręcza Garou Wiktora, gratulując mu w języku angielskim) Może ja będę tłumaczył. Witamy cię, o Garou, w tej pięknej sali. Chciałam powitać cię chlebem i solą, alem go zjadła. (Magdalena Mołek uzasadnia werdykt Akademii Telewizyjnej i pyta Garou o wspomnienia z Sopot Festivalu) Kiedy tak pięknie śpiewasz i śpiewasz, wszyscy jesteśmy tym oczarowani, włączamy odbiorniki, przestrajamy stacje radiowe, a kucharki nawet odchodzą od garu. (Magdalena Mołek pyta Garou, czy zechciałby powiedzieć kilka słów) Czy chciałbyś, żebym ja nadal coś mówił? (Garou wita się mówiąc „Dobry wieczór”) Good evening. (Garou mówi „Dziękuję bardzo” i wyjaśnia, że są to jedyne polskie słowa, jakich się nauczył). Kiedy szedłem dziś Krakowskim Przedmieściem… (Garou składa podziękowania) Zobaczyłem takie dwa bałwanki ze śniegu ulepione. I bardzo chciałbym je jeszcze kiedyś zobaczyć. (Garou wyraża nadzieję, że Maciej Stuhr jest dobrym tłumaczem) I chciałbym być tak przystojny jak ten facet z prawej.”

Maciej Stuhr (1975) aktor polski

Teksty kabaretowe
Źródło: gala rozdania Wiktorów, 3 marca 2003

O facetach, O śpiewie

„Poniechała teraz sprzeczki z Sylwią, wpatrzona w trzymaną w ręku, wyjętą z lodówki paczkę. (…) W paczce znajdowały się: kilogram soli w foliowej torebce, dwa opakowania rajstop, duża koperta z kolorowymi zdjęciami kwitnących roślin z ogrodu botanicznego i jedno opakowanie chusteczek higienicznych.”

Joanna Chmielewska (1932–2013) polska pisarka powieści sensacyjnych

Harpie

„We Francji mamy do czynienia z 300 lokalnymi sieciami wymiany, zwanymi Grain de Sel, dosłownie „Ziarna soli”. Te systemy – które pojawiły się na pewnych obszarach w momencie, kiedy stopa bezrobocia sięgnęła około 12% – ułatwiają wymianę wszystkiego poczynając od czynszu, na płodach rolnych kończąc, ale to nie wszystko. Co dwa tygodnie w południowo-zachodniej Francji, w Ariege, odbywa się wielkie przyjęcie. Ludzie zjeżdżają się, aby handlować nie tylko serami, owocami i ciastami, jak w zwykłe dni, ale również godzinami usług hydraulicznych i fryzjerskich, lekcjami żeglarstwa i języka angielskiego. Akceptowane są tylko waluty miejscowe! Pieniądz miejscowy tworzy pracę, a ja odróżniam pojęcie „praca” (work) od pojęcia „posada” (jobs). Dzięki posadzie zarabiasz na życie, natomiast praca to coś co robisz, ponieważ sprawia ci to przyjemność. Posady będą się coraz bardziej dezaktualizować, podczas gdy pozostaje prawie nieskończona ilość fascynującej pracy od wykonania.”

Bernard Lietaer (1942–2019)

Źródło: rozmowa Sary van Gelder, Ponad chciwością i niedostatkiem, „Zielone Brygady. Pismo ekologów” nr 5 (185), lipiec 2003 http://zb.eco.pl/publication/ponad-chciwoscia-i-niedostatkiem-p1630l1

O życiu, O pieniądzach, O ludziach, O przyjemności

„Śmiech jest jak sól, nie smakuje życie bez niego.”

Karol Bunsch (1898–1987) polski pisarz

O życiu, O śmiechu

„Lubię rzeczy z pogranicza, eksperymenty. Kręci mnie to, że jem żywe larwy owadów czy grzbiet szczura. Kocham też kontakt ze zwykłymi ludźmi. I znów się czegoś uczę. Sprawdzam, że larwa pszczoły jest słodka, miodowa, a dobrze wysmażony konik polny polany sosem sojowym i oliwą z odrobiną soli jest pyszną chrupiącą przekąską.”

Pascal Brodnicki (1976) Polsko-francuski kucharz

Źródło: Katarzyna Troszczyńska, Pascal à la carte, styl.pl http://www.styl.pl/magazyn/wywiady/news-pascal-a-la-carte,nId,954572,nPack,2

Kochać się

„Nie przypadkiem to na Haiti istnieje mit o zombie, czyli o żywym trupie, człowieku, któremu skradziono umysł i duszę i pozostawiono jedynie zdolność do pracowania. Według mitu, zakazano dodawania soli do jedzenia zombie, bo to przywróciłoby jego energię duchową. Historia kolonizacji to proces generalnej zombifikacji człowieka. To także poszukiwania ożywczej soli, aby człowiek znów mógł używać swojej wyobraźni i kultury.”

René Depestre (1926) pisarz i poeta haitański

Źródło: Wade Davis, Passage of Darkness: The Ethnobiology of the Haitian Zombie, University of North Carolina Press 2015, s. 75.

O jedzeniu, O duszy, O historii, O poszukiwaniu

„(…). Wszyscy mają trudności w okresie przejściowym: począwszy od ludzi samotnych po małżeństwa, od bezdzietnych par po wielkie rodziny. Ciężko jest kiedy dzieci opuszczają dom, ciężko po przejściu na emeryturę. Ale zmiany są solą życia.
– Taak? To dlaczego nie ma radosnych piosenek na temat klimakterium?”

Olivia Goldsmith (1949–2004)

Źródło: Wielka mistyfikacja

O małżeństwie, O dzieciach, O ludziach, O domu

„Nasze imperium indyjskie utworzone zostało za pomocą takich samych metod, jak i większość wielkich imperiów, tzn. ambicji, przestępstwa i zaborczości. Co się zaś tyczy dochodów, to otrzymujemy od Indii około 50 milionów funtów rocznie. Pobieramy podatki gruntowe, cła wwozowe, opłaty stemplowe, podatek od soli. Do pobierania [tego podatku] wysyłamy poborców do najbiedniejszej chaty ogromnego imperium. Jednak jest rzeczą oczywistą, że Indie to kraj straszliwej nędzy i że opinia o ich bogactwie jest osnuta wyłącznie na tym, że łupieżca zawsze mógł z łatwością je rabować. Obecnie stoimy w obliczu innego wielkiego nieszczęścia – w obliczu głodu. W ciągu ostatnich 10 lat zmarły z głodu prawie 3 miliony ludzi, a w tym roku powiększyliśmy tę liczbę o dalsze 500 tysięcy. Powstaje pytanie – jak długo to będzie trwało?”

John Bright (1811–1889)

Źródło: Przemówienie posła Johna Brighta w Manchesterze, 1877, cyt. za: Tomasz Małkowski, Jacek Rześniowiecki, Historia III. Podręcznik do klasy III gimnazjum, Gdańskie Wydawnictwo Oświatowe, Gdańsk 2012, ISBN 978-83-7420-253-4, s. 159.

O głodzie, O ludziach, O historii, O pomocy

„(…) ból jest niczym. Bez niego życie byłoby jak potrawa bez soli – zupełnie pozbawione smaku.”

Małgorzata Gutowska-Adamczyk

Cukiernia Pod Amorem, Zajezierscy
Źródło: s. 336

O życiu, O bólu

„Bohater kina akcji powiedział, że choruje na depresję dwubiegunową, ale nie wiedział tego, dopóki nie próbował popełnić samobójstwa. Aktor został zdiagnozowany jako chory na szybko zmieniającą się depresję dwubiegunową, przepisano mu sól sodową kwasu walproinowego, którą nazwał „zwykłą solą.””

Jean-Claude Van Damme (1960) belgijski aktor

O Jeanie-Claudzie Van Dammie
Źródło: notatka prasowa, „woman's Day” (australijski magazyn)

O samobójstwie

„Ferrari 355 jest jak przepiórcze jajo w soli selerowej, podane na pępku Julii Roberts.”

Jeremy Clarkson (1960) angielski dziennikarz motoryzacyjny

„To jest przepis nie z tej epoki. Te pomysły są wzięte z XIX-wiecznej Ameryki, gdzie na prerii stał samotny domek, w którym mieszkał farmer z małżonką i jeśli pojawił się na horyzoncie Indianin, to trzeba było najpierw strzelać, a potem myśleć, bo wiadomo, że nie przyszedł pożyczyć soli od gospodarza (…) tylko po to, żeby z gospodarza zedrzeć skalp, a z gospodyni odzież osobistą.”

Marian Filar (1942) polski prawnik

o rządowym projekcie „poszerzenia granic obrony koniecznej”. <br class="br">Źródło: Tok FM http://serwisy.gazeta.pl/tokfm/4,59306,,,,4227442.html, 15 czerwca 2007

O myślach, O odzieży, O myśleniu

„(…) solą tego zawodu jest realizacja filmu fabularnego.”

Olaf Lubaszenko (1968) aktor i reżyser polski

Źródło: Twórcy czytają recenzje. Olaf Lubaszenko w Stopklatce http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=53366

O czytaniu

„Mówiłem tobie ze sto razy, rozum siedzi w chlebie z solą i cebulą, a nie w pieczonej gęsi, bądź oszczędny i skromny i nie łżyj przed światem.”

Józef Ignacy Kraszewski (1812–1887) pisarz polski

stary mądry Żyd do bohatera powieści
Złoty Jasieńko

O świecie, O piekle

„Nie należy dolewać octu do tego, co się pisze, natomiast dodać soli.”

Monteskiusz (1689–1755) francuski filozof i pisarz

„Kształcenie to nie tylko gromadzenie wiedzy, jak ciasto to nie mąka, woda, sól, drożdże itp. wrzucone na jedną kupę.”

Tomáš Garrigue Masaryk (1850–1937) prezydent Czechosłowacji (1918–1935)

O wiedzę, O wodzie

„Miłość wymaga odpowiedniej równowagi. Jak ludzkie ciało. Może wyjść na to, że masz wszystkie witaminy, minerały, ale jeśli brakuje jednego, małego elementu… jak, jak… na przykład soli… Człowiek umiera.”

Woody Allen (1935) amerykański scenarzysta, reżyser, producent i aktor pochodzenia żydowskiego

Cytaty z utworów literackich (w tym scenariuszy), Vicky Cristina Barcelona

O miłości

„Wielkie rody utyły w Rzeczypospolitej nie na prywatnej, lecz na państwowej zarówno roli, jak i soli, bo i jedno, i drugie otrzymawszy na własność lub w równający się własności pacht. Na tym polegał tragiczny absurd działania władzy.
Magnat nisko kłaniał się sobolowym kołpakiem panom braciom, gardłował o równościach herbowych. (…) I cóż stąd, że sługa, jeśli szlachcic! – grzmiał (…). Quasi-demokratyczna teoria sprzyjała dyktatorskiej praktyce. Tumaniła i moralnie rozbrajała tłum.”

Paweł Jasienica książka Rzeczpospolita Obojga Narodów

Rzeczpospolita Obojga Narodów, Calamitatis regnum, Część II
Źródło: s. 50–51.

„Pod prysznicem nacieram się miodem i solą, a włosy myje w miodzie i piwie. Potem śmierdzę jak pijaczka, ale rezultat jest znakomity.”

Catherine Zeta-Jones (1969) aktorka walijska

Źródło: „Forum”, 6 czerwca 2011.

„My, lekarze! My, sól ziemi, my, rozum, my ręka kojąca wszelką boleść…”

Stefan Żeromski książka Ludzie bezdomni

Ludzie bezdomni
Źródło: tom I, rozdz. Mrzonki

„Zawałów i udarów wcześniej w Papui-Nowej Gwinei nie było, bo ludzie tam nie znali soli.”

Jared Diamond (1937) amerykański biolog ewolucyjny, fizjolog i biogeograf

Źródło: rozmowa Jorga Hantzschela, Papuas mówi „pas”, „Süddeutsche Zeitung”, tłum. „Forum”, 10 grudnia 2012.

O ludziach

„Największym nieszczęściem jest skostniałość serca, któremu jednego dnia staje się wszystko obojętne: radość i zgryzota, miłość i nienawiść, smak słodyczy i smak soli. Lepiej takiemu sercu, aby umarło! Nic na nim nie zostawi śladu, nic nim nie zatrzęsie, ani nic nie podnieci. Przeżyło się za życia i trwa w nieruchomym, na nic nieczułym letargu: wszystko inne cierpi albo raduje się, miewa sny i tęsknoty, trwoży się śmiertelnie trwogą, albo bucha odwagą – człowiek zaś chory na skostniałość serca nie drgnie, choćby grom przy nim uderzył, nie zaśmieje się, choćby samo słońce do niego przyszło. Jest mu wszystko doskonale obojętne.”

Karolina Stachoń-Weit (1895–1987) łączniczka, skarbniczka Szarych Szeregów

Cytaty z notatnika
Źródło: Janusz Krężel, Szare szeregi na terenie Dębicy, Dębica 2009

O miłości, O nienawiści, O nieszczęściu, O grach

„Nie wystarczy oglądać piłkę nożną w telewizji. Sport trzeba też samemu uprawiać. I jak najwięcej się ruszać! Więc tańczcie, gimnastykujcie się, miejcie jak najwięcej seksu, spacerujcie, zmniejszcie ilość spożywanej soli i regularnie kontrolujcie swe ciśnienie”

José Gomes Temporão (1951) polityk brazylijski

Źródło: Seks to zdrowie!!!, tierralatina.pl, 28 kwietnia 2010 http://www.tierralatina.pl/2010/04/seks-to-zdrowie/

O zdrowiu, O seksie, O sporcie

„Twój cień doprawię solą
zakonserwuję go,
wysuszę na wietrze
i kiedy będę stara
pochłonę go
popijając winem”

Hsia Yü (1956)

Źródło: Słodka zemsta, tłum. z języka niemieckiego Marek Śnieciński

O zemście

„Wydaje się wam, że czerwone kanalie powinny być witane chlebem i solą? Do Moskwy won!”

Stanisław Pięta (1971) polski prawnik i polityk

o przerwaniu przez Narodowe Odrodzenie Polski wykładu Zygmunta Baumana we Wrocławiu. <br class="br">Źródło: gazeta.pl http://wroclaw.gazeta.pl/wroclaw/1,35771,14158308,Posel_PiS_o_Baumanie__Czerwona_kanalia__do_Moskwy.html, 24 czerwca 2013

„Ależ kochani, co było, to było! Nie narzekajmy, nie patrzmy za siebie i nie stójmy jak słupy soli, kiedy życie przecieka nam między palcami!”

Żona Lota

słowa włożone w usta żony Lota w stylizacji czatu na Facebooku
Autorzy: Patryk Bryliński, Maciej Kaczyński, Facecje, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2015, ISBN 978-83-7515-374-3, s. 76.

O życiu, Kochać się

„W jednej ze swych bajek-opowieści (…) Szczedryn maluje typ biurokraty pyszałka, bardzo ograniczonego i tępego, ale bezgranicznie zarozumiałego i gorliwego. Gdy (…) wytracił tysiące mieszkańców, spalił dziesiątki miast i zaprowadził w ten sposób „ład i spokój” w „powierzonym” mu kraju, rozejrzał się wokoło i spostrzegł na horyzoncie Amerykę, kraj (…) mało znany, w którym istnieją (…) jakieś swobody, które bałamucą lud i gdzie państwem rządzą za pomocą innych metod. (…) spostrzegł Amerykę i oburzył się: co to za kraj, skąd on się wziął, jakim to prawem istnieje? Oczywiście, przypadkowo odkryto go przed kilkoma wiekami, ale czyż nie można go z powrotem zakryć, żeby po nim nawet śladu nie zostało? I powiedziawszy to, napisał rezolucję: „Zakryć z powrotem Amerykę”!
Wydaje mi się że panowie z „Deutsche Diplomatisch-Politische Korrespondenz” są jak dwie krople wody podobni do szczedrynowkskiego biurokraty. Panom tym ZSRR od dawna już jest solą w oku. Dziewiętnaście lat stoi ZSRR jak drogowskaz, zarażając duchem wyzwolenia klasę robotniczą całego świata i wywołując wściekłość wrogów klasy. robotniczej. I oto (…) ZSRR nie tylko po prostu istnieje, ale nawet rośnie, i nie tytko rośnie, ale nawet kwitnie, i nie tylko kwitnie, ale nawet układa projekt nowej Konstytucji, projekt podniecający umysły budząc nowe nadzieje w klasach uciskanych. Jakżeż po tym wszystkim nie mają się oburzać panowie z niemieckiego organu półoficjalnego? Co to za kraj wrzeszczą, jakim to prawem istnieje, i jeśli go odkryto w październiku 1917 roku, to dlaczego nie można go z powrotem zakryć, żeby po nim nawet śladu nie pozostało? I powiedziawszy to, postanowili: zakryć z powrotem ZSRR, obwieścić wszem i wobec, że ZSRR jako państwo nie istnieje, że ZSRR – to nic innego, jak tylko zwykłe pojecie geograficzne!”

Adam Schaff (1913–2006) filozof polski

Jak układać i wygłaszać przemówienia

O ludziach, O wieku, O pomocy, Wściekłość

„(…) jeśli (i ach! cóż to za jeśli!) moglibyśmy wyobrazić sobie jakąś niedużą, ciepłą sadzawkę, gdzie obecne są wszystkie sole zawierające amoniak i fosfor, a także światło, ciepło, elektryczność i temu podobne, i że utworzył się w niej poprzez reakcję chemiczną związek białkowy, gotów do jeszcze bardziej skomplikowanych zmian (…).”

Karol Darwin (1809–1882) biolog angielski

Źródło: Jostein Gaarder, Świat Zofii. Cudowna podróż w głąb historii filozofii, Warszawa 1995, tłum. Iwona Zimnicka, s. 455.

O świecie, O historii, O świetle

„Z ziarnkiem soli.”

Pliniusz Starszy książka Historia naturalna

Cum grano salis. (łac.)
cytat sparafrazowany, w wersji wcześniejszej: Addito salis grano (Dodawszy szczyptę soli).
Znaczenie: z dodatkiem sceptycyzmu.
Historia naturalna
Źródło: XXIII, 8, 149

„Naiwność to tylko jedna cząstka mych baśni, humor bowiem stanowi ich sól.”

Hans Christian Andersen (1805–1875) duński pisarz i poeta

Źródło: z listu do Jonasa Collina

O naiwności

„I tylko noce
tak nieprzytomnie dłużą się,
noce
wciąż nazbyt piękne są,
by przespać je,
noce
w otwarte oczy sypią sól.”

Anita Lipnicka (1975) piosenkarka polska

Źródło: I tylko noce

„Trzeba przekształcić w twierdzę nie tylko przednie rejony, ale także rejony zaplecza, drugą, trzecią linię – cały kraj, umocnić obronę przeciwlotniczą i obronę wybrzeża. Należy budować dużo podziemnych składów (…) oraz tworzyć duże zapasy wszystkiego: ryżu, soli, stali, tkanin.”

Kim Ir Sen (1912–1994)

Źródło: „O Dżucze w naszej rewolucji”, t. 1; cyt. za Waldemar Jan Dziak, Kim Ir Sen – dzieło i polityczne wizje, Warszawa 2000, s. 293

O snach

„Proszę jedynie o dostarczenie im dwudziestu pięciu kwintali soli.”

Augusto Sandino (1895–1934)

odpowiadając po podpisaniu porozumienia pokojowego na pytanie prezydenta Juana Bautisty Sacasy, czy Sandino życzy sobie dla swoich ludzi; chodziło o to, że blokada gospodarcza stref partyzanckich sprawiła, iż partyzantka pod względem zaopatrzenia (zwłaszcza w sól), znajdowała się w położeniu dramatycznym
Źródło: Zbigniew Marcin Kowalewski, Guerilla latyno-amerykańska, op. cit., s. 46.

O ludziach

„Nazywom się chińskie ciasteczko. Składom się z mąki, cukru, jajek, oleju, waniliowego aromatu, szczypty soli, migdału bez skórki i mądrości. Najpierw należy mnie zagnieść na twarde ciasto, rozwałkować. Potem wyciąć kwadraty, a w środek kwadratu włożyć migdał i karteczkę z sentencją. Rogi zlepić u góry. Piec dwadzieścia minut w blasze wysmarowanej olejem, na złoty kolor, w temperaturze około dwustu stopni Celsjusza. Podawać na zimno. Najlepiej po kaczce (po pekińsku). (…) Najpierw występowałom jako ciekawostka w restauracjach i barach. Teraz jestem wszędzie, zatrułom cały świat. Jestem bardzo toksyczne oraz zjadliwe. Przenoszę się kropelkowo, płciowo, w rozmowie, w transfuzji, na spowiedzi – w każdy sposób, jak Duch Święty. Mądrość z mego środka objęła w posiadanie cały świat, jestem w powieściach typu broszurowe i okładka twarda, w przemówieniach polityków, w wystąpieniach przywódców religijnych. Właściwie to nie wiem, czy gdzieś mnie jeszcze nie ma. (…) Jestem bestsellerem, jak gówno zalałom cały świat. Słyszycie ten chlupot? To ja. Nowy potop. Nazywom się chińskie ciasteczko. Do usług.”

Ignacy Karpowicz (1976) polski pisarz i tłumacz

Balladyny i romanse

O mądrości, O świecie, O kolorach, O piekle

„Krzyk, sianie zamętu, destabilizacja to są metody, które niestety stały się narzędziem partii opozycyjnych. Nie ma to nic wspólnego z zasadami demokratycznego państwa prawa, ze standardami europejskich demokracji. Szanowni Państwo, jako politycy mamy obowiązek roztropnej troski o dobro wspólne. Polityka może nas dzielić, ale nie powinien dzielić nas szacunek do zasad i wartości, u podstaw których zawsze leży myślenie o Państwie i dobru wspólnoty, o bezpieczeństwie i interesie Polaków. Nie wolno Polaków skłócać, zniechęcać wzajemnie. Można się spierać, różnic w poglądach, ale nie wolno Polaków stawiać przeciwko sobie. A dziś tak się dzieje. (…) Reżyserzy tych wydarzeń muszą dziś wyraźnie usłyszeć: źle czynicie, szkodzicie Polsce, sprzeniewierzacie się dobru wspólnemu. Na konflikcie i niechęci chcecie budować waszą tożsamość. To ogromny błąd.(…) Opozycja w demokratycznym państwie ma wielką wartość. Opozycja, która merytorycznie recenzuje rządzących, która motywuje władze i patrzy jej rzetelnie na ręce jest solą demokracji. Niestety dziś takiej nie ma. Krzyk i wrzask nie zastąpią dobrych pomysłów dla obywateli. Warto przypomnieć opozycji, że jesteśmy jednym narodem, mamy jedną ojczyznę i wspólną historię. Polska jest wolna i demokratyczna. Jest Naszym wspólnym dobrem – stwierdziła. Chcecie maszerować – maszerujcie, chcecie protestować – protestujcie. Ale szanujcie przekonania innych. Szanujcie swoich rodaków, nie odmawiajcie innym praw, o które sami się upominacie. Takie działanie dewastuje społeczne zaufanie, solidarność, niszczy demokrację, uderza w jej podstawy. Rujnuje nas jako naród, jako wspólnotę.”

Beata Szydło (1963) polska działaczka samorządowa i polityczna

Źródło: „Chcecie maszerować, maszerujcie, chcecie protestować protestujcie, ale szanujcie rodaków”. ORĘDZIE Beaty Szydło http://wiadomosci.dziennik.pl/opinie/artykuly/538164,oredzie-premier-beaty-szydlo.html, dziennik. pl, 17 grudnia 2016.

O błędach, O demokracji, O zaufaniu, O historii

„Dyrygowanie to jak dodawanie pieprzu do potrawy, to neutralizowanie soli, to łączenie tego, co główne, z tym, co na drugim planie. Dobrym kucharzem czy dyrygentem jest ktoś, kto potrafi łączyć „smaki”. Taki ktoś, zaryzykuję, może nawet rządzić państwem…”

José Maria Florêncio (1962)

Źródło: Nóżka, czyli ekstaza, „Polska Dziennik Bałtycki” nr 22, 28 stycznia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/110203.html

„Paryskie błoto, paryskie błoto jest osobliwie cuchnące. Musi zawierać wiele soli azotowych i lotnych. Taka jest zresztą opinia mistrza Mikołaja Flamela i hermetyków…”

Pierre Gringore (1475–1539)

Wypowiedzi z powieści Victora Hugo, Katedra Marii Panny w Paryżu
Źródło: s. 82.

„Kiedy nie wierzy się niebo, śmierć jest stuprocentowym Końcem. Choć to śliczna myśl, nie wierzę, że Julia je w raju Sole Meunière z Paulem. Wierzę, że jej ciało zostało pogrzebane - pod bardzo fajnym nagrobkiem, nawiasem mówiąc, ciekawe, czy zgadniecie, jakie ma epitafium - a mózg, serce, poczucie humoru i doświadczenie, które sprawiły, że to ciało było Julią, znikły. Wszystko, co zostało, znajduje się w naszych wspomnieniach. Ale to też jakieś życie pozagrobowe, prawda? (…) Kiedy byłam w liceum, miałam wyjątkowo przykrego nauczyciela aktorstwa. (…) Już umarł i żyje w mojej pamięci, ale jako wredny, manipulujący, nieszczęśliwy sukinsyn. To kiepski sposób na spędzenie wieczności. Z Julią jest inaczej. Zamiast snuć się po jakimś niewydarzonym niebie, zastanawiając się skąd skombinować prawdziwą solę z Dover, chodzi po komnatach mojego mózgu, zatrzaskuje z rozmachem porządny, mocny piekarnik, pije wino i bawi się jak jasna cholera. Ma swoje zwyczaje, bywa uparta jak muł, ale już nie klaruje masła, bo uznała, że to zawracanie głowy, więc ciągle się uczy. A ponieważ dałam jej miejsce, w którym może bywać, uznała, że jednak nie jestem taką zarozumiałą suką i nawet fajna ze mnie kobitka. Przynajmniej tak uważa Julia z mojej głowy. Istnieją tysiące tysięcy Julii w umysłach ludzi z całego świata, ale ta Julia jest moja.”

Julie Powell (1973)

Julie and Julia: 365 Days, 524 Recipes, 1 Tiny Apartment Kitchen: How One Girl Risked Her Marriage, Her Job, and Her Sanity to Master the Art of Living

O myślach, O myśleniu, O piciu, O życiu

„Musiałyśmy budować lądowiska dla samolotów i tłuc kamienie. W ulewnym deszczu i zacinającym śniegu siedziałyśmy w kucki na szosie od godziny szóstej rano do dziewiątej wieczorem. Jeśli jakiemuś Rosjaninowi któraś się spodobała, brał ją na bok. Rano i wieczorem dostawałyśmy zimną wodę i kawałek suchego chleba. W południe była zupa z nieobranych ziemniaków, bez soli. W nocy leżałyśmy śmiertelnie zmęczone w chłopskich chatach i na gołej ziemi w szopach, dokąd nas zapędzono, lecz nie dawał nam spać strach, gdy do naszych uszu dochodziły w ciemności stękania, jęki, sapanie i okrzyki rozkoszy, świadczące o obecności stojących na warcie żołnierzy.”

Jürgen Thorwald (1915–2006)

Wielka ucieczka (1951), ISBN 978-83-08-05853-4, Wydawnictwo Literackie Sp. z o.o. 1995

O wodzie, O strachu