Cytaty na temat koniec
strona 3

„Żyjemy w kulturze silnie zdominowanej przez filmowe schematy. Romanse, które pamiętamy z filmów, tak silnie zapisują się w naszej podświadomości, że w końcu sami nie wiemy, gdzie są prawdziwe uczucia a gdzie są nasze imitacje tego, co zapamiętaliśmy z ekranu. Mogę tylko powiedzieć, że nie pokazuję żadnych złych wzorców.”

Natalie Portman (1981) aktorka amerykańska

o wpływie na młodych ludzi postaci Amidali z Gwiezdnych wojen.
Źródło: rozmowa Wojciecha Orlińskiego, „Gazeta Wyborcza”, 16 maja 2002.

O ludziach, O emocjach

„Przy każdej sprawie należy patrzeć na koniec, jak on wypadnie: wszak wielu ludziom bóg tylko ukazał szczęście, aby ich potem strącić w przepaść.”

Herodot książka Dzieje

Dzieje
Źródło: I, Klio.

O Bogu, O szczęściu

„W końcu o wiele bezpieczniej być tchórzem. I o wiele wygodniej.”

Tess Gerritsen (1953)

Grzesznik (2003)
Źródło: prolog

„dali ci życie
więc w końcu zrób z nim coś
żyj w dzień, żyj w nocy
zanim ktoś powie dość”

Tadeusz Nalepa (1943–2007) polski muzyk rockowy, gitarzysta i wokalista

Słowa: Bohdan Loebl
Jesteś w piekle (Tadeusz Nalepa & Breakout)
Źródło: Żyj chwilą

O życiu

„Ludzie częściej i łatwiej wiążą koniec z końcem, niż początek z końcem.”

Stefan Pacek (1938)

O ludziach

„Szanuj cudzą pracę, w swoją wkładaj serce,
A tego co ma wartość nie oddaj za bezcen.
Doceniaj poświęcenie innych, szanuj czas
I z kimkolwiek rozmawiasz zawsze patrz prosto w twarz.
Nie biegnij na metę szybko jak za sukcesem,
Bo możesz minąć szczęście, które czeka na ciebie.
Znajdź czas na oddech nie wszędzie musisz biec,
Nie zawsze musisz być pierwszy, nie bądź jak pies.
Unikaj kłamstw, każde z nich w końcu wyjdzie.”

Diox (1985)

Kilka prostych spraw

O szczęściu, O czasie, O czekaniu, O sukcesie

„Dzisiaj może się wydawać, że interwencja, a szczególnie na skalę amerykańską, plan Paulsona, który jak wiadomo został odrzucony, że przedsięwzięcia, które pewnie podejmie Rada Europejska na najbliższym posiedzeniu za tydzień, że te przedsięwzięcia w końcu dosypią pieniędzy tym, którzy za kryzys odpowiadają, którzy zbyt ryzykancką polityką do tego kryzysu doprowadzili, co się okazało, znaczy okazało się, że oni też nie są idealnie racjonalni, że czasami myślą w sposób nieracjonalny.”

Lech Kaczyński (1949–2010) polski polityk, prezydent Polski

błędna merytorycznie wypowiedź na temat planu Paulsona.
Źródło: Polskie Radio Program I, Sygnały dnia, 9 października 2008

O myślach, O myśleniu

„Całe życie Lonzy było samobójstwem. W jego duszy stopniowo narastał lęk, aż w końcu w całym wszechświecie nie pozostało już nic poza Piekłem. W swej wyobraźni Lonza stał nad przepaścią wiecznej męki.”

Matthew Pearl książka Klub Dantego

o Giforone Lonza.
Klub Dantego

O życiu, O duszy, O piekle, O samobójstwie

„Miej zawsze przed oczami koniec swego życia.”

Solon (-638–-558 p. n. e.)

„(…) spoglądam na morze i po raz kolejny próbuję uchwycić obraz, którego poszukuję od dwudziestu lat, obraz tych deseni i rysunków, jakie czyni na morzu woda odrzucana przez dziób. Gdy go znajdę, będzie koniec.”

Albert Camus (1913–1960) francuski pisarz, noblista

Dzienniki z podróży

O poszukiwaniu, O wodzie, O morzu, Obraz

„Życie nie jest za darmo – narodziny stanowią pierwszy rachunek, należy zatem płacić wszystkie następne, aby odsunąć jak najdalej ostateczny koniec.”

Maxime Chattam (1976) francuski pisarz powieści kryminalnych

W ciemnościach strachu
Źródło: rozdział 4

O życiu, O narodzinach

„Władca, którego naród polski dwa razy na tron powołał; który w nieszczęściu sercem czułym, spokojnym, a nawet wesołym najdotkliwsze ciosy losu znosił; który na koniec zaszczycony wszelkimi cnotami człowieka i monarchy, jak ów Marek Aureliusz od współczesnych jednomyślnie królem-filozofem nazwany został.”

Stanisław Leszczyński (1677–1766) król Polski

Źródło: Materyały do historyi Stanislawa Leszczyńskiego króla polskiego

O losie, O historii, Serce

„Jeśli skurwysynu na mój koniec czekasz.
To sobie poczekasz jeszcze parę dekad.
Skurwysynu, jeszcze na twym grobie będę tańczył breaka.
Nawet jako stary zgred będę robił rap, przyrzekam.”

Popek (1980) polski raper i zawodnik MMA

Monster
Źródło: Jeszcze Firma nie zginęła

O czekaniu

„Wygraliśmy Ligę Światową siedem razy w ciągu ostatnich ośmiu lat, więc wszyscy patrzą na nas jak na kogoś, kogo w końcu trzeba pokonać. Chcą poznać nasz sekret, ale mogę powiedzieć, że osiągnęliśmy ten poziom dzięki bardzo ciężkiej pracy.”

Murilo Endres (1981) siatkarz brazylijski

Źródło: sportowefakty.pl http://www.sportowefakty.pl/siatkowka/2011/05/18/murilo-endres-kazdy-patrzy-na-nas-jak-na-druzyne-ktora-nalez/

„Jesteśmy sąsiadami, których rozdziela morze. Ale łączy nas historia. Szwedzi dobrze wiedzą, że pod koniec XVI wieku mieliśmy bliskie relacje.”

Karol XVI Gustaw (1946) król Szwecji

o swoich skojarzeniach związanych z Polską. Źródło: Jak być królem Szwecji, wyborcza.pl, 4 maja 2011 http://wyborcza.pl/1,76842,9534279,Jak_byc_krolem_Szwecji.html#ixzz1LOVwVxy3

O historii, O relacjach, O wieku, O morzu

„Nie jestem od tego, żeby mówić Adamowi, jak ma żyć i czy ma dalej skakać. Jestem od tego, żeby mu pomagać osiągnąć jak najlepszą formę. Dzień przed ogłoszeniem decyzji prosiłem go tylko o jedną rzecz: żeby koniec kariery był ostateczny. Nie chcę, żeby Adam wrócił, bo z tego nic dobrego nie może wyniknąć.”

Hannu Lepistö (1946) fiński trener skoków narciarskich

o zakończeniu kariery Adama Małysza. Źródło: onet.pl, Hannu Lepistoe: nie chcę, by Adam Małysz wrócił, 8 marca 2010 http://sport.onet.pl/zimowe/skoki/hannu-lepistoe-nie-chce-by-adam-malysz-wrocil,1,4204063,wiadomosc.html

O decyzjach, O sporcie

„Był wielkim znawcą i mecenasem sztuki. Niestety, był także schizofrenikiem. Kochał piękną architekturę, budował wspaniałe pałace i inne budowle – jedne coraz bardziej dziwaczne od drugich. Kazał ich wybudować dziesiątki. Obciążyło to skarb państwa do tego stopnia, że w końcu zdesperowani ministrowie pozbawili go tronu.”

Ludwik II Wittelsbach (1845–1886) król Bawarii

Autorzy: Pierre Accoce, Pierre Rentchnick, Chorzy, którzy nami rządzą, tłum. Marta Kubiak, Wydawnictwo Test, Lublin 1992, s. 27–28.

Kochać się

„Młodość byłaby doskonała, gdyby przytrafiała się pod koniec życia.”

Herbert Henry Asquith (1852–1928) brytyjski polityk

„Dopiszmy więc na końcu listy zatratę. Rzeczywiście to rzecz „całkiem pospolita”, szczególnie w życiu rodzinnym. Smutek na wierzch wypływa; takoż i miłość; koniec końców okazuje się, że dotyczy to także zatraty. Ona też zawsze się w końcu wynurza z głębiny.”

John Irving książka Hotel New Hampshire

Hotel New Hampshire (1981)

O miłości, O smutku

„I na koniec, na sam koniec, Wysoki Sejmie. Sytuacja jest trudna, bo pan poseł Kropiwnicki wychodzi tu na mównicę i mówi wielokrotnie o standardach. Problem polega na tym, że mieszkańcy okręgu pana posła Kropiwnickiego skarżą się, że pan poseł Kropiwnicki w swoim mieszkaniu prowadzi agencję towarzyską.”

Patryk Jaki (1985) polski polityk

w trakcie debaty nad ustawą o zmianie ustawy o prokuraturze. Źródło: stenogram z posiedzenia Sejmu w dniu 28 stycznia 2016 http://orka2.sejm.gov.pl/StenoInter8.nsf/0/CBCB7BF52AD9C7C2C1257F49001D241B/%24File/10_a_ksiazka.pdf

O ustawie, O problemach

„Ja jednak mniemam, że płonne i błędne są te nauki, które nie zrodziły się z doświadczenia, macierzy wszelkiej pewności, i które nie prowadzą do znanych już doświadczeń, to znaczy takie, które ani w swym początku, ani w środku, ani na końcu nie przeszły przez żaden z pięciu zmysłów.”

Leonardo da Vinci (1452–1519) malarz, rzeźbiarz, architekt, konstruktor maszyn, filozof

O nauce

„(…) zdecydowałam, że lepiej jest przeczytać tekst mądrej, uznanej pisarki [Simone de Beauvoir] i w ten sposób spełnić misję edukacyjną (licząc na to, że polscy słuchacze w końcu, jednak ruszą z miejsca i opowiedzą się za równouprawnieniem), niż tworzyć kolejny, wtórny projekt o tożsamości kobiety.”

Anna Okrasko (1981)

Źródło: Culture.pl http://www.culture.pl/baza-sztuki-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/anna-okrasko

O kobietach

„Hańbę zniosę, na wszystko przyjdzie kiedyś koniec
Kwiaty, usta i sady – wszystko nicość wchłonie”

Wasyl Machno (1964) poeta, prozaik, tłumacz

Źródło: Ciepło jesiennego liścia, tłum. Andrzej Nowak

O Kwiatach

„Sukces jest wtedy, gdy się go nie zauważa. W pracy trenera nie ma sukcesów. Na końcu zawsze przegrywa szkoleniowiec.”

Orest Lenczyk (1942) polski trener piłkarski

o swoim zawodzie. Źródło: Michał Wyrwa, pracy trenera nie ma sukcesów, futbolnet.pl, 25 listopada 2011 http://futbolnet.pl/wiadomosci/orest-lenczyk-w-pracy-trenera-nie-ma-sukcesowW

O sukcesie

„W filmie można przeprowadzić postać od początku do końca, bo zna się cały jej rozwój, początek i koniec historii, każdy krok. Można mieć na nią pomysł, przemyśleć i zbudować. W serialu nie da się tego zrobić na dłuższą metę, bo scenariusze powstają na bieżąco. Jest jeszcze jedna różnica. Na planie filmu gra się powściągliwiej, bo na duży ekran dużo się przenosi. Trzeba uważać, żeby nie przesadzić. Grając w serialu można pozwolić sobie na więcej ekspresji. Trzeba też nauczyć się mierzyć z ewoluowaniem postaci. Mimo wielu zmian, jakie przechodzi na przestrzeni odcinków, należy jej bronić. To też sztuka.”

Katarzyna Glinka (1977) polska aktorka

porównując pracę w filmie i serialu. Źródło: Dzień dobry i hop do łóżka! Rozmowa z Katarzyną Glinką, 11 stycznia 2011 http://www.barwyszczescia.pl/16595/dzien-dobry-i-hop-do-lozka.html

O sztuce, O historii, O grach

„Co robiłem? Biegałem od rana do wieczora jak zatruta mysz. Przypominałem sobie wszystkich, których znałem, próbowałem ich szukać, spotykać się, do jakiegoś stopnia biorąc pod uwagę czyhające niebezpieczeństwo. I robiłem rzeczy szalone. Tak jak wtedy, kiedy zwerbowałem policjanta granatowego. (…) W końcu znaleźliśmy kanalarzy przez króla szmalcowników na ulicy Prostej. (…) I nagle król postanowił, że ja jestem Żydem. Więc my mówimy, że jesteśmy z AK i idziemy wyciągnąć grupę Polaków, która pomagała Żydom, a w czasie powstania utknęła w getcie, i tak dalej. No, jakoś wyszedłem z tego, obiecałem udowodnić swoją „aryjskość” po powrocie. Poszliśmy. (…) Kanalarze szybko oprzytomnieli. Uświadomili sobie, jak bardzo narażają swoje życie i w końcu powiedzieli, że rezygnują i wracają. (…) Oni dostali z góry swoją zapłatę. A poza tym, ja im powiedziałem, że zapisują swoje nazwiska na kartach historii Polski, że dokonują bohaterskiego czynu, i tak dalej. Przemawiałem do patriotycznego sumienia Polaków.”

Symcha Ratajzer-Rotem (1924–2018) polski działacz ruchu oporu

o operacji pomocy bojownikom getta. Źródło: Wiem, co wiem i pamiętam, co pamiętam. Rozmowa z Kazikiem Ratajzerem; w: Anka Grupińska, Ciągle po kole. Rozmowy z żołnierzami getta warszawskiego; cyt. za: Elżbieta Janicka, Kamienie na szaniec, krytykapolityczna.pl, 6 kwietnia 2013 http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/historia/20130406/janicka-kamienie-na-szaniec

O życiu, O historii, O czasie, O pomocy

„Może pod koniec życia będę, tak jak Chopin, przedzierał kartki z niechcianymi utworami, aby nikt ich nigdy nie zagrał…”

Adam Sztaba (1975) polski kompozytor, pianista, aranżer, dyrygent

Źródło: „Hi-Fi Choice & Home Cinema”, nr 1/2008

„Dla mnie? Największym zaszczytem. Wiem, że każdy zawodnik do tego dąży, w końcu to gra z orzełkiem na piersi. Dla każdego jedną z największych ambicji jest gra w kadrze, a jak się już tam dostanie, to jest to największy sukces.”

Michał Ruciak (1983) siatkarz polski

o grze w reprezentacji.

O grach, O sukcesie

„Emerytura to koniec świata, szczególnie w tym biznesie.”

Robert Duvall (1931) aktor i reżyser amerykański

Źródło: Robert Duvall nadal gra, aleseriale.pl, 10 lutego 2010 http://aleseriale.pl/title,Robert-Duvall-nadal-gra,wid,105522,wiadomosc.html

O grach

„Psychologia humanistyczna może być zupełnie bezużyteczna jako odpowiedź na kryzys wywołany przez pokusę trybalizmu. W końcu opiera się on na osobowym relatywizmie moralnym, w którym każde ego jest jak suwerenne plemię. Od samoaktualizacji poczynając, a na klaryfikacji wartości kończąc, logiczną konsekwencją relatywizmu współczesnego i świeckiego społeczeństwa jest anarchia społeczna. Wybierz swoje własne wartości, kieruj się swoim własnym dobrem i zapomnij o wszystkich. Nie pozwól, by ktokolwiek narzucał ci swoje zdanie!”

Paul Vitz (1935)

Psychologia jako religia
Źródło: s. 191–192

„Hitler otworzył puszkę Pandory z nieludzkim okrucieństwem. Jednak odpowiedzialność za wypędzenia pod koniec wojny i po wojnie ponoszą ci, którzy sprawowali tam władzę”

Erika Steinbach (1943) polityk niemiecka

Źródło: „Gazeta Wyborcza”

O wojnie

„Gdyby to był film, teraz nastąpiłyby koniec i coś by się rozstrzygnęło. W filmie czy w powieści udramatyzowano by atak, doprowadzając go do punktu kulminacyjnego. Gdyby atak odbyłby się w filmie czy w powieści, byłby udany. O czymś by przesądzał. Miałby pozory sensu i pozory emocji. A zaraz po nim wszystko by się skończyło. Widzowie mogliby iść do domu, pomyśleć o pozorach sensu i odczuć pozory emocji. Nawet jeśliby bohater poległ, miałoby to jakiś sens. Sztuka – doszedł do wniosku Bell – sztuka twórcza to gówno.”

James Jones książka Cienka czerwona linia

Cienka czerwona linia

O sztuce, O domu, Sens

„Ja też widzę, że Dunaj jest szary, ale był pewien człowiek, któremu zdawał się on modry. Wiesz, kto tak widzi? Artyści. To skomplikowani ludzie, mają problem z widzeniem rzeczywistości w jej naturalnych barwach. Kłopot jest taki, że od tamtej pory ludzie wpatrują się w fale rzeki, usiłując zobaczyć choć cień modrego. Niektórzy tak się natężają, że aż zaczyna im się wydawać, że widzą. Inni natomiast oszukują siebie i innych, mówiąc, że widzą. A jeszcze inni myślą sobie, że coś z nimi jest nie tak, bo widzą tylko szary i koniec. A on, do cholery, jest szary.”

Maciej Przepiera (1964)

Epidemia zamkniętych serc

O ludziach, O myślach, O problemach, O rzeczywostości

„Bo ja gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po krańce naczyniek włoskowatych.”

Bohumil Hrabal (1914–1997) czeski pisarz

Źródło: Zbyt głośna samotność

O alkoholu, O myślach, O samotności, O czytaniu

„Kiedyś miałem zbyt wiele szacunku dla natury. Stawałem przed rzeczami i krajobrazami, pozwalałem im działać. Teraz koniec, będę interweniował.”

Henri Michaux (1899–1984)

O naturze

„To, co powoduje wściekły atak i na rząd, i na działania w Ministerstwie Edukacji Narodowej, to jest koniec waszego monopolu. Przez 16 lat środowiska liberalne i socjalistyczne albo nawet lewackie utworzyły sobie w polskiej szkole, a szczególnie w Ministerstwie Edukacji Narodowej, siedlisko i przede wszystkim wielką przepompownię pieniędzy. (…) nie mówiąc o innych waszych przybudówkach, jak Kampania przeciw Homofobii z panem Biedroniem (…). Za pieniądze polskiego szkolnictwa uczono polską młodzież, że płeć jest sprawą umowną, że można ją zmieniać… że można ją zmieniać parę razy w życiu.”

Roman Giertych (1971) polski polityk narodowy

Źródło: mowa sejmowa

O pieniądzach, O młodzieży

„W ciągu pięciu lat działalności jako deputowany miałem trzy przypadki, kiedy po mojej interwencji zostały zmienione decyzje sądu. W końcu sędzia, zazwyczaj, wydaje wyrok na podstawie dokumentów, przedstawionych przez śledztwo. Dlatego zdarza się, że człowieka, mówiąc obrazowo, skazują na długi termin za ukradziony ogórek. Kiedy widzisz taką niesprawiedliwość, nie możesz nie pomóc.”

Alaksandr Szaćko (1963) białoruski polityk

За семь лет депутатской деятельности у меня было три случая, когда после моего вмешательства были изменены судебные решения. Ведь судья, как правило, выносит приговор на основании документов, предоставленных следствием. Поэтому случается, что человека, образно говоря, приговаривают к длительному сроку за украденный огурец. Когда видишь такую несправедливость, не можешь не помочь. (ros.) Źródło: Nowyj Wieczernij Gomiel, 22 lutego 2012 http://www.gomelmedia.by/index.php/gomel-i-gomelchane/gosti-qvecherkiq/11738-parlamentarij-aleksandr-shatko-qza-kulisami-deputaty-stachivayut-zuby-i-nazhivayut-vragovq.html

O decyzjach

„Stała Einsteina to nie stała, to nie środek. To samo pojęcie zmienności – to w końcu pojęcie gry. Innymi słowy, to nie jest pojęcie czegoś – środka, z którego obserwator może opanować pole – lecz samo pojęcie gry.”

Jacques Derrida (1930–2004) filozof francuski

Źródło: Structure, sign and play in the discourse of the human science w: Alan Sokal, Jean Bricmont, Modne bzdury. O nadużywaniu pojęć z zakresu nauk ścisłych przez postmodernistycznych intelektualistów, tłum. Piotr Amsterdamski.

O nauce

„Od czegoś trzeba zacząć.
Zacznijmy od grosza.
Jest albo nie jest na końcu lub na początku:
zależy, jak liczyć.”

Edward Balcerzan (1937) polski poeta, prozaik, krytyk literacki

Źródło: Grosz

„Wraz z powstaniem demokracji, utożsamianie państwa i społeczeństwa uległo znacznemu wzmocnieniu tak, że w końcu można powszechnie zauważyć emocje wyrażane w sposób zadający gwałt podstawom rozumu i zdrowego rozsądku, w takich stwierdzeniach jak: „my jesteśmy rządem”. Przydatny kolektywny termin „my” umożliwił rozpostarcie ideologicznego kamuflażu na rzeczywistość życia politycznego. Jeśli to „my jesteśmy rządem”, zatem cokolwiek rząd czyni wobec jednostki nie jest jedynie przeciwieństwem aktu tyranii, ale wręcz „dobrowolnością” ze strony jednostki, której ów akt dotyczy. Jeśli rząd zaciąga ogromny dług publiczny, który musiałby zostać spłacony poprzez opodatkowanie jednej grupy z korzyścią dla drugiej, to ów ciężar rzeczywistości zostaje ukryty poprzez stwierdzenie, iż „sami jesteśmy to sobie dłużni”; jeśli rząd powołuje człowieka do wojska lub zamyka go w więzieniu za odmienne poglądy, to w gruncie rzeczy człowiek ten „sam to sobie robi”, zatem nic niestosownego się nie zdarza. Zgodnie z tym rozumowaniem, żadni Żydzi zamordowani przez rząd nazistów zamordowani nie zostali; musieli zamiast tego „popełnić samobójstwo”, gdyż to oni byli rządem (który został demokratycznie wybrany), zatem wszystko, co rząd wobec nich uczynił, było z ich strony dobrowolne. Roztrząsanie tego twierdzenia nie wydaje się być konieczne, a jak na razie wszechogarniająca większość ludzi trzyma się tego złudnego mniemania w większym lub mniejszym stopniu.”

Murray Rothbard (1926–1995) ekonomista amerykański

O ludziach, O demokracji, O rzeczywostości, O samobójstwie

„Jestem przeciwko wyrównywaniu niesprawiedliwości historycznych nowymi niesprawiedliwościami. Dlaczego nie zapłacimy odszkodowań rodzinom i potomkom wszystkich zagazowanych? W końcu życie stracili ich najbliżsi? Jak oni poszli do gazu i spalono ich w piecu, to poszkodowana została jakaś wartość, ale ona jest dziś niżej ceniona, niż gdyby im zabrano kamienicę. Kamienica jest ważniejsza niż człowiek? I nikt w tej retoryce nie dostrzega obłudy.”

Karol Modzelewski (1937–2019) polski historyk i polityk

Źródło: rozmowa Michała Sutowskiego, Modzelewski: Kamienica ważniejsza niż człowiek? http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/kraj/20161004/czy-kamienica-jest-wazniejsza-niz-czlowiek, krytykapolityczna.pl, 5 października 2016.

O życiu, O piekle

„Nie mówcie, że źle wybrałem.
Nie mówcie
w ogóle nic!
Taka przyjaźń jak nasza obejdzie się w końcu bez słów.”

Jaromír Typlt (1973)

Źródło: Osobliwi przyjaciele (2005), tłum. Leszek Engelking

O przyjaźni

„Całe istnienie to nieustanny koniec.”

Karl Jaspers (1883–1969) niemiecki psychiatra i filozof

„Sądząc z mojego doświadczenia właśnie przywiązanie wzbudza w nas te zamiłowania, ucząc z początku dostrzegać, potem znosić, potem uśmiechać się, potem cieszyć się, a w końcu doceniać ludzi, którzy się „tu przypadkiem znaleźli”. Stworzeni dla nas? Bogu dzięki nie, są sobą, bardziej dziwaczni, niż można było uwierzyć, i więcej warci, niż można było przypuszczać.”

Clive Staples Lewis (1898–1963) angielski pisarz, historyk, filozof i teolog

Cztery miłości

O Bogu, O ludziach

„O ile wiem, poszło o miłość. Było tak. Dziadek chciał czy mógł załatwić mamie studia w Paryżu, ale mama pojechała za tatą najpierw do Leningradu, potem do Kijowa. A ponieważ był to koniec stalinizmu, rok 1955, 1956, zobaczyli na własne oczy, jak wygląda ten wymarzony ustrój, jak funkcjonuje. I – jak to się mówi – łuski spadły im z oczu. Tam też zostałem spłodzony, a dokładnie, podczas burzy na Morzu Czarnym, podczas wycieczki rodziców statkiem „Rossija””

Jacek Kaczmarski (1957–2004) polski bard, poeta i prozaik

dawniej „Adolf Hitler”. Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/baza-muzyka-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/jacek-kaczmarski

O miłości, O muzyce, O rodzicach, O studiach

„Bardzo byłyśmy z siebie zadowolone, a tata przyznał, iż od początku podejrzewał, że gram kamień. Zawsze wydawałam mu się niesłychanie twarda. Na przykład kiedy chciał, żebym sprzątnęła pokój, wciąż mówiłam „nie” i byłam w tym nieustępliwa. To prawda, nie miałam czasu na sprzątanie. Musiałam się w końcu uczyć roli. Życie kamienia jest trudne.”

Leszek Talko (1965)

Pitu i Kudłata w opałach (2014), Kudłata
Źródło: O tym, ilu było Ali Babów, s. 29

O życiu, O prawdzie, O pokoju, O czasie

„Morze jest w końcu, pod wieloma względami, tylko bardziej mokrą formą powietrza.”

Terry Pratchett książka Piekło pocztowe

Piekło pocztowe (2004)

O morzu

„Co bowiem rozwija się za sprawą prostych ludzi, nie ma efektów, chyba że przypadkowe. (…) Lecz dzieła mądrości zabezpiecza pewne prawo i na koniec powinność swą skutecznie spełniają.”

Roger Bacon (1220–1292) angielski filozof

Quod enim laicali ruditate turgescit non habet effectum nisi fortuito. (…) Sed opera sapientiae certa lege vallantur et in fine debitum efficaciter diriguntur. (łac.)
Źródło: Franco Alessio, Mito e scienza in Ruggero Bacone, Ceschina, 1957, s. 96.

O ludziach

„Teraz akurat na ranczu w Arizonie codziennie, choć z jednodniowym opóźnieniem z powodu różnicy czasu. Kazałem tu sobie dociągnąć światłowody i mam dostęp do Telewizji Trwam. To jedyna polska stacja, która daje się w USA odpalić przez internet. Spodziewałem się, że będzie dostęp do TV Polonia, którą finansujemy z podatków jako stację dla Polonii zagranicznej. Nic z tego – wyświetla mi się, że na tym obszarze nie ma dostępu. No to gdzie ma być dostęp, jeśli nie w kraju, gdzie żyją miliony Polaków? Z kolei w Polsce jest na odwrót – wszystkie inne stacje łatwo znaleźć, a Telewizję Trwam zepchnięto gdzieś na szary koniec kablówki. Jesteście teraz katolickim głosem w moim domu na prerii. Oglądam głównie wiadomości i rozmowy polityczne.”

Wojciech Cejrowski (1964) polski dziennikarz i podróżnik

Źródło: Czas radykałów, naszdziennik.pl, 14 kwietnia 2012 http://naszdziennik.pl/index.php?dat=20120414&typ=my&id=my07.txt

O domu, O czasie

„W takiej sytuacji prawdziwy mężczyzna może w końcu zrobić tylko jedno: stanąć na wysokości zadania i jak najprędzej ewakuować się z miejsca zagrożonego kobiecą histerią.”

Olga Rudnicka (1988)

Czy ten rudy kot to pies?

„(…) zdeklarowany wielbiciel faszyzmu. Wzorem swych europejskich mistrzów rozwiązał w 1937 roku parlament i po odpowiednio przygotowanym referendum przejął całkowicie władzę. Gdy jednak pod koniec II wojny światowej szale zwycięstwa zaczęły przechylać się na korzyść aliantów, Vargas bez wahania zmienił swe poglądy polityczne na znacznie bardziej liberalne. W pewnym momencie był gotów nawet stać się człowiekiem lewicy, szukając u niej poparcia w drodze do odzyskania władzy, którą utracił na skutek zamachu stanu. W decydującej chwili uznał, że bezpieczniej będzie użyć w tym celu armii, zdecydowanie konserwatywnej. W pierwszym okresie po ponownym objęciu władzy dopuścił do uchwalenia kilku postępowych reform, aby niedługo potem odebrać Brazylijczykom resztki jakichkolwiek swobód. Wreszcie, znienawidzony przez cały naród, popełnił wzorem Hitlera samobójstwo; czuł prawdopodobnie, że pucz, który wybuchł w sierpniu 1954 roku, musi skończyć się jego klęską.”

Getúlio Vargas (1882–1954) polityk brazylijski, prezydent

Autorzy: Pierre Accoce, Pierre Rentchnick, Chorzy, którzy nami rządzą, tłum. Marta Kubiak, Wydawnictwo Test, Lublin 1992, s. 124–125.

O wojnie, O samobójstwie

„Miejsce to, tak długo skażone przesądami pogańskich mieszkańców, zostało w końcu oczyszczone z wszelkiego plugastwa.”

Fulko z Chartres (1059–1127)

fragment opisu zdobycia Jerozolimy w 1099.
Źródło: Simon Sebag Montefiore, Potwory…, op. cit., s. 69.

„Ojcem chrzestnym mego aktorstwa był Dudek Dziewoński. Za kulisami łódzkiego Teatru Syrena – gdzie biegałem patrzeć, jak tańczy moja ukochana Alina – spytał mnie, ile mam wzrostu. Odpowiedziałem, że 182 cm. „Powinieneś być na scenie. Przygotuję cię. Strzelisz monolog Papkina”. Lenistwo nie pozwoliło mi opanować na czas tekstu, ponieważ hołdowałem zasadzie, co masz zrobić dzisiaj, zrób jutro, a będziesz miał dwa dni wolne. Na egzaminie udawałem schrypniętego. „Pan do teatru dla głuchoniemych? – huknął na mnie Zelwerowicz. -W niedzielę ferujemy wyroki. Jak panu gardło nie wyzdrowieje, to niech pan nie przychodzi”. Obkułem Papkina. Zacząłem i słyszę tłumione śmiechy – albo jestem taki dobry, albo kompletna rura. Spytali, kto mi pomagał. Mówię, że Edward Dziewoński. I tu ryk śmiechu: „To widać, to widać…”. Wspaniały, złośliwy karzeł Jacek Woszczerowicz chciał mnie obejrzeć w ruchu. Zaproponowałem wciąganie po linie. Był wystarczająco próżny, by pokazać swoją wersję. Patrzę na to i odzywam się jak kretyn: „Niedobrze pan to robi – cud, że mnie nie wyrzucił. – Przede wszystkim powinien pan spróbować, czy ta lina jest wystarczająco mocna. A wciągając się, trzeba ją też chwytać nogami”. Pokazałem, rozłożył ręce. Kilka miesięcy mnie nie dostrzegał. W końcu podszedł: „Złoty panie, oni się męczą, nie zawsze mają poczucie ciała. Niech pan weryfikuje, czy mam oglądać to, co robią, czy nie”. Zostałem jego asystentem.”

Tadeusz Pluciński (1926–2019) aktor polski

Źródło: „Rzeczpospolita”, 4 marca 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/gralemn.htm

O śmiechu, O czasie

„Kino – mówił w tym samym wywiadzie – wykształciło się gdzieś pod koniec lat sześćdziesiątych w kierunku bardzo minimalistycznego grania, nawet niedogrywania, takiego bycia. To kino, które zaczęło się od bardzo teatralnych przedsięwzięć, różne gesty lat dwudziestych, modulacje głosu. Jeśli się przyjrzeć historii kina pod względem konstrukcji aktorskich, to widzi się drogę od udawania, absolutnie sztucznego, symbolicznych, wymyślonych gestów, do absolutnej naturalności i prawie że niedogrania.”

Jurek Bogajewicz (1949) polski reżyser, scenarzysta i aktor

Źródło: wywiad Jacka Mateckiego i Agnieszki Passendorfer, „Cinema Polska” 10/1996

O historii

„Bardzo lubię grać, dopóki gram. Ale przyjemność mija. Każdego dnia jest koniec.”

Mariusz Bonaszewski (1964) polski aktor

Źródło: Marzenia nie muszą się spełniać, „Rzeczpospolita” nr 52, „TV Magazyn”, 4 marca 2011

O przyjemności, O marzeniach

„Nasza miłość była silna, ale także spokojniejsza, dojrzalsza, i może miłość wcale nie powinna taka być. Wiedziałem, że rozstanie będzie bolesne, ale nie druzgoczące. Zastanawiałem się, czy to również przychodzi wraz z dojrzałością, czy może po wielu latach sercowych zawodów w końcu zaczynasz się bronić.”

Harlan Coben (1962) amerykański pisarz

Cykl z Myronem Bolitarem, Zaginiona (2009)
Źródło: rozdział 4

O miłości

„Pytał się siebie, czy to on nagrał?
Bo często czuł się, jakby wszystkich nabrał,
najtrudniej znosił przede wszystkim aplauz,
bo za co klaszczą? Dla kogo klaszczą? Dla Jarka?!
I wydawało mu się podejrzane to,
musi być w tym jakieś drugie oszukane dno
i jak królika w cylindrze magika,
w końcu go wygwiżdże kapryśna publika.”

Bisz (1984)

Wilczy humor
Źródło: utwór Grymas losu

O losie

„Kraść może każdy, a chodzi o to, ażebyśmy złodziei w końcu trwale z polityki i w ogóle z życia publicznego wyeliminowali.”

Jan Rokita (1959) polski polityk

Źródło: Program I Polskiego Radia, 17 stycznia 2005, cyt. za: „Wprost”

„Sieć to nałóg. Ciężkie, cholerne uzależnienie, które zmienia Twój sposób myślenia. (…) Na jednym sajcie krakerskim widziałem taki tekst: you can logoff, but you can never leave. I to jest to – bo w końcu dochodzi do tego, że nie musisz nawet być zalogowana. Idziesz ulicą albo jedziesz autobusem, ale wciąż myślisz o ludziach z sieci, obmyślasz posunięcia, kombinujesz, co się tam teraz dzieje… Twoja głowa staje się jednym z nośników materialnych sieci, takim samym, jak serwery – a real life to po prostu jeden z możliwych shellów. Ten najgorszy.”

Antonina Liedtke polska pisarka

O butach, O myślach, O uzależnieniu, O myśleniu

„Cierpiał. Najpierw była muzyka poważna, symfoniczna, potem teatr dramatyczny. W końcu, niejako na straszny deser, opera. Gęsty tłum otaczający miejsce kaźni, głośno szydząc z ofiary, domagał się nowych tortur. W ostatnim słowie prosił o kilka taktów disco-polo. Wyzionął ducha porażony poezją współczesną.”

Marek Konecki (1949)

Księga kpin (satyry, ironie i nonsensy)

O muzyce, O cierpieniu

„Zgodnie z instrukcjami, jakie otrzymałem od moich przełożonych w Londynie w końcu r. 1943, wydałem rozkaz podległym mi lokalnym dowódcom, aby przystąpili do otwartej walki przeciwko Niemcom i aby czynnie popierali operacje wojsk sowieckich od chwili, gdy linia frontu znajdzie się w pobliżu ich dowództwa. Rozkazy te zostały ściśle wykonane i w r. 1944 w czasie sowieckiej ofensywy we Wschodniej Polsce nasza Armia Krajowa uderzyła na Niemców w wielu okręgach, ułatwiając postępy Rosjanom i zajęcie przez nich wielu miast, a wśród nich: Wilna, Lwowa i Lublina. Ta współpraca z armią czerwoną nie ustaliła jednakże trwałej łączności na jakiejś szerszej płaszczyźnie czy skali, wykraczającej poza ramy pola bitwy, w jak najściślejszym znaczeniu tego słowa. Nie mogąc ustalić łączności z dowództwem sowieckim, co nie było naszą winą, usiłowałem skoordynować nasze operacje z działaniami armii czerwonej, na podstawie mojej własnej oceny sytuacji wojskowej. Wziąłem pod uwagę stale powtarzające się wezwania sowieckich radiostacji, nawołujących nas do rzucenia wszystkich sił przeciwko Niemcom. Jednym z tych licznych apelów była audycja moskiewskiego radia z 29 lipca 1944 r., wzywająca ludność Warszawy do powstania przeciw wrogowi w otwartej bitwie.”

Tadeusz Komorowski (1895–1966) polski generał, dowódca AK, polityk emigracyjny

Źródło: Tadeusz Bór-Komorowski w relacjach i dokumentach, opracował Andrzej Kunert, Oficyna Wydawnicza RYTM, Warszawa 2000, s. 411.

O relacjach, O czasie, O walce, O współpracy

„Parokrotnie mogliśmy się przekonać o niezadowoleniu Polaków z istniejącego stanu rzeczy, choćby 11 listopada, gdy pojawiły się tłumy na Marszu Niepodległości. Na ile jednak mogłoby się to przełożyć na odsunięcie od władzy dzisiejszego rządu? Nie wiem. Z jednej strony obserwuję w ludziach wzrost niezadowolenia, z drugiej niechęć do działania. Ludzie są omamieni mediami, które robią im wodę z mózgu. Potrafią ponarzekać wieczorem z żoną przed telewizorem i koniec. Brakuje tej spontaniczności, która w latach 80. społeczne niezadowolenie zmieniła w masowy ruch.”

Przemysław Gintrowski (1951–2012) polski kompozytor i muzyk

Źródło: Żyjemy w czasach kłamstwa i obłudy, „Gazeta Polska Codziennie”, 21 stycznia 2012

O ludziach, O kłamstwie, O wodzie

„Dotychczasowemu społeczeństwu, poruszającemu się w przeciwieństwach klasowych, potrzebne było państwo, to znaczy organizacja każdorazowej klasy wyzyskującej do utrzymania jej zewnętrznych warunków produkcji, w szczególności do utrzymania przemocą klasy wyzyskiwanej w warunkach ucisku określonych przez istniejący sposób produkcji (niewolnictwo, poddaństwo lub pańszczyzna, praca najemna). (…) Stając się w końcu faktycznie reprezentantem całego społeczeństwa, państwo czyni samo siebie zbytecznym. (…) Państwo nie zostaje „zniesione”, ono obumiera.”

Fryderyk Engels (1820–1895) niemiecki filozof i rewolucjonista

Anty-Dühring (1878)

„Wyobrażam sobie, jak żyje taki człowiek, który ma wszystko i czuje się absolutnie szczęśliwy, nie rozumiejąc, że wszyscy się z niego śmieją. To straszne, kiedy w oczach innych jesteś idiotą, a sam masz wrażenie komfortu. W końcu przychodzi taki moment, że dostrzegasz, jaki jesteś śmieszny.”

Nikołaj Kolada (1957)

Źródło: Igor Rakowski-Kłos, Nikołaj Kolada: Nie chcę być wstrętnym staruszkiem http://wyborcza.pl/1,75475,13645379,Nikolaj_Kolada__Nie_chce_byc_wstretnym_staruszkiem.html, Wyborcza.pl, 28 marca 2013

O wrażeniach

„Jestem zmęczony walką. Nasi wodzowie nie żyją: Looking-Glass nie żyje, Ta-Hool-Hool-Shute nie żyje. Cała starszyzna nie żyje. To młodzi muszą powiedzieć tak lub nie. Ten, który prowadził młodych ludzi, nie żyje. Jest zimno, nie mamy koców, małe dzieci zamarzają na śmierć. Część moich ludzi uciekła w góry bez jedzenia i koców – zapewne teraz marzną na śmierć. Chcę mieć chwilę czasu i poszukać swoich dzieci, zobaczyć, ile z nich będę w stanie jeszcze odnaleźć. Być może znajdę je wśród poległych. Posłuchajcie mnie, moi wodzowie. Moje serce jest smutne i chore. Od tej chwili, kiedy słońce stoi w tym miejscu, nie będę już walczył, po sam koniec końców.”

Wódz Józef (1840–1904) wódz indiańskiego plemienia Naz Perce

słowa, jakimi wódz poddał się po pięciodniowej bitwie w górach Bear Paw 5 października 1877.
Źródło: Brian Mooney, 100 największych przywódców, wyd. Świat Książki, Warszawa, 2008, ISBN 978-83-7391-958-7, tłum. Marek Urbański, str. 228

O śmierci, O dzieciach, O ludziach, O książkach

„Powstanie w getcie było pierwszym aktem oporu zbrojnego w okupowanej przez Niemców Europie i końcowym rozdziałem tragedii Żydów. W kwietniu 1943 roku w getcie warszawskim było już niewiele ponad 50 tys. osób. Wiedzieliśmy, że koniec będzie ten sam dla wszystkich (…). Chcieliśmy wybrać rodzaj śmierci – to wszystko. Ale do dziś dręczy mnie myśl, czy wolno nam było zadecydować o wybuchu powstania i tym samym o skróceniu życia wielu ludzi o dzień, tydzień czy dwa tygodnie. Nikt nas do tego nie upoważnił. Z tymi wątpliwościami muszę żyć”

Symcha Ratajzer-Rotem (1924–2018) polski działacz ruchu oporu

fragment przemówienia wygłoszonego podczas uroczystości 70. rocznicy powstania w warszawskim getcie. Źródło: Żydowski powstaniec Symcha Ratajzer-Rotem „Kazik” odznaczony przez prezydenta, newsweek.pl, 19 kwietnia 2013 http://historia.newsweek.pl/zydowski-powstaniec-symcha-ratajzer-rotem--kazik--odznaczony-przez-prezydenta,103616,1,1.html

O śmierci, O ludziach, O historii, O myślach

„Zawszę dostaję gorzki koniec lizaka.”

Marilyn Monroe (1926–1962) aktorka amerykańska

„Trudno było wtedy być liderem, to wiązało się z odpowiedzialnością za ludzi. Ja tych wszystkich osób, które chcą teraz zmieniać historię, tam nie widziałem. Antoni Macierewicz w 1983 roku chciał się ze mną spotkać, miał coś ważnego do powiedzenia. Wyszedł na przepustkę z obozu dla internowanych. Zwrócił się o spotkanie i ja się z nim spotkałem, a to zawsze jest problem, gdy się w podziemiu spotykasz z kimś, kto nie jest w strukturach podziemia, bo trzeba się odpowiednio ubezpieczyć. Szybko uciekłem z tego spotkania, bo uznałem go za agenta KGB. On namawiał mnie do tego, żebym się ujawnił, mówił, że „Solidarność kaputt, że to koniec z Solidarnością” – i mówię to z ręką na sercu – „że tak naprawdę jedynym ratunkiem jest, żebyśmy tak autentycznie, naprawdę pokochali ZSRR, bo tylko, jak oni nam uwierzą, że my ich kochamy, to dadzą nam więcej wolności”. Taki człowiek! On ma być dziś liderem tamtej Solidarności?!”

Bogdan Lis (1952) polski polityk

Źródło: Bogdan Lis: Dokumenty z szafy Kiszczaka? To teksty ubeckie, to nie Wałęsa http://www.newsweek.pl/polska/bogdan-lis-myslalem-ze-macierewicz-to-agent-kgb,artykuly,381262,1.html, newsweek. pl, 6 marca 2016.

O ludziach, O historii, O problemach, O wolności

„Wiersz jednak powinien mieć początek, środek i koniec. Nawet jeśli nie zakładamy, że najpierw jest trzęsienie ziemi, a potem napięcie narasta. Życie jest od życia, a twórczość od tego, by je jakoś ogarniać. Nie chodzi mi bynajmniej o porządkowanie rzeczywistości jak towarów w magazynie, ale o ujęcie jej w ramę, by móc ją dzięki temu lepiej zobaczyć.”

Marcin Baran (1963) polski poeta

Źródło: Małgorzata I. Niemczyńska, Chronicznie niedojrzały. Marcin Baran, poeta pokolenia bruLionu http://cjg.gazeta.pl/CJG_Krakow/1,104365,12402309,Chronicznie_niedojrzaly__Marcin_Baran__poeta_pokolenia.html, cjg.gazeta.pl, Kraków, 1 września 2012

O życiu, O rzeczywostości

„Rolnictwo było przyczyną wzrostu zaludnienia i powstania scentralizowanego rządu, metali, broni, dzid, a w końcu także bomby atomowej. Europejczycy podbili resztę świata, bo to oni mieli pierwszą i najbardziej produktywną gospodarkę rolną. Jednak wychowanie dzieci stało u nich na niższym poziomie niż w Papui-Nowej Gwinei.”

Jared Diamond (1937) amerykański biolog ewolucyjny, fizjolog i biogeograf

Źródło: rozmowa Jorga Hantzschela, Papuas mówi „pas”, „Süddeutsche Zeitung”, tłum. „Forum”, 10 grudnia 2012.

O dzieciach

„Doszedłem – będąc dzieckiem całkowicie niereligijnych (żydowskich) rodziców – do głębokiej religijności, która jednak miała swój nagły koniec w wieku lat dwunastu.”

Albert Einstein (1879–1955) fizyk niemiecki, noblista

Źródło: Autobiographical Notes http://books.google.pl/books?id=SpYuAAAAIAAJ&q=%22As+the+first+way+out+there+was+religion,+which+is+implanted+into+every+child+by+way+of+the+traditional+education-machine.+Thus+I+came+-+though+the+child+of+entirely+irreligious+%28Jewish%29+parents+-+to+a+deep+religiousness,+which,+however,+reached+an%22&dq=%22As+the+first+way+out+there+was+religion,+which+is+implanted+into+every+child+by+way+of+the+traditional+education-machine.+Thus+I+came+-+though+the+child+of+entirely+irreligious+%28Jewish%29+parents+-+to+a+deep+religiousness,+which,+however,+reached+an%22&source=bl&ots=jVTsfHcQGk&sig=g-sTgKHGHl7ZO6xWs9O_h8grK20&hl=en&sa=X&ei=hg1sUMWxHYTChAeO4YGACA&redir_esc=y, Open Court Publishing Company, 1949, s.3.

O dzieciach, O rodzicach, O wieku

„Tu są podstawowe, elementarny błędy w metodyce badań naukowych. Mianowicie panowie najpierw zakładają tezę, a potem do tej tezy dopasowują dowód. To jest odwrotna kolejność. Najpierw się zna fakty, wykonuje pomiary sprawdzające czy to jest prawda, potem analizuje się cały ten zbiór faktów i dopiero na końcu wyciąga wnioski. Oni działają z przeciwnej strony.”

Krzysztof Łoziński (1948) Pisarz, publicysta, polityk

o ekspertach Antoniego Macierewicza. Źródło: rozmowa Moniki Olejnik, Gość Radia Zet, 20 kwietnia 2012 http://www.radiozet.pl/Programy/Gosc-Radia-ZET/Blog/Krzysztof-Lozinski#comments

O prawdzie

„Katastaza w klasycznej tragedii poprzedza koniec czyli katastrofę. I dorzucił: – Zresztą w komedii również.”

John Fowles książka Mag

Mag (1965)

„Tak naprawdę to zazwyczaj o nim nie myślę. Nie, żebym chciała go usunąć, czy coś – jest w końcu częścią mnie. Przyzwyczaiłam się już do niego.”

Skye Sweetnam (1988) kanadyjska piosenkarka

o swoim pieprzyku.

O myślach, O myśleniu

„Będziemy żyć! Bo siłą naszą mocarny duch, którego złamać żadna bezprawna siła nie zdoła Bo siła nasza – to wielka myśl, co w złotą przyszłość woła Zginą twe syny – to nic. Ale zostanie serce narodu co bije, woła przez kres tyranię i łzy „przetrwamy” i choć koniec daleko, przetrwamy!…”

Augustyn Suski (1907–1942) poeta polski, przywódca konspiracyjnej Konfederacji Tatrzańskiej

w czasie okupacji.
Źródło: Urszula Perkowska, POETA I DZIAŁACZ SPOŁECZNY. Augustyn Suski (1907–1942), „Alma Mater”, nr 100, luty 2008, s. 80.

O myślach, O sile, O czasie, O przyszłości

„Czekam jak anioł Słowa Bożego dnia, w którym prokuratura ogłosi jaki będzie wynik tego postępowania. Sprawa w końcu się zakończy. Albo nie. Wierzę, że będzie dobrze. A jeśli decyzja okaże się niekorzystna dla mnie, no to jestem ukrzyżowany.”

Janusz Palikot (1964) polski polityk

o decyzji prokuratury krajowej wznawiającej śledztwo ws. finansowania jego kampanii. Źródło: tvn24.pl http://www.tvn24.pl/0,1597075,0,1,metny-wywod-palikota-w-sejmie-czeka-jak-aniol-na-slowo-boze,wiadomosc.html, 24 kwietnia 2009

O aniołach, O decyzjach, O czekaniu

„Najważniejsza kwestia to nie to, czy jesteśmy gotowi podjąć ryzyko, tylko czy nasza sprawa jest warta tego, żeby świadomie ryzykować możliwie najgorszy koniec. Jeśli na to pytanie odpowiemy sobie twierdząco (…) nie mamy innego wyjścia, jak tylko podjąć stosowne działania.”

Bernhard Jaumann (1957)

Godzina szakala
Źródło: s. 112

Pytanie

„Przekraczając kolejną granicę stref pomyślałem sobie, że ludzi dzielą nie mury i zasieki, bo te w końcu okazują się do pokonania, lecz marazm i strach, a ich siewcy chcą osiągnąć taki stan, by linia nakreślona kredą na asfalcie odgradzała pewniej niż ściany z betonu.”

Ryszard Głowacki (1937)

Źródło: Algorytm pustki (1988)

O ludziach, O strachu

„Lud darzył go sympatią, z uciechą gawędził o jego eskapadach miłosnych i z uczuciem satysfakcji rozpływał się nad tym, jak zalazł za skórę nienawistnym Filistynom. W Samsonie znalazło także wyraz wątłe uświadomienie polityczne Izraelitów w epoce sędziów, w epoce anarchii i plemiennych partykularyzmów. Nie jest on przecież wodzem, który podobnie jak inni sędziowie organizuje opór przeciwko ciemięzcom. Jego utarczki z Filistynami mają charakter samotnej partyzantki zagorzalca, który chce się pomścić za doznane lub urojone zniewagi. Pobudką jego czynów jest nie tyle patriotyzm, co chęć załatwienia osobistych porachunków. I dopiero pod koniec opowieści postać jego ulega wyraźnej sublimacji, staje się postacią bohaterską i prawdziwie tragiczną. W tym głęboko przejmującym finale tkwi jakby zapowiedź nadchodzących nowych czasów, kiedy skłócone plemiona izraelskie, pod grozą rosnącego niebezpieczeństwa filistyńskiego, zaczną wreszcie rozumieć konieczność jednoczenia się do wspólnej walki o wolność.”

Zenon Kosidowski (1898–1978) polski pisarz, esseista, poeta

o Samsonie.
Opowieści biblijne (1963)
Źródło: s. 244

O ludziach, O emocjach, O charakterze, O wolności

„To nie koniec świata!”

Dorota Pomykała (1956) polska aktorka

„A na koniec dziadek zapytał, co zapamiętałem z Wawelu. Opowiedziałem mu, że po drodze do Wawelu są naprawdę pyszne lody włoskie. Chyba nawet lepsze od tych na rynku, tych obok dworca i tych obok hotelu, i gdyby tamtędy przechodził, to powinien sobie kupić. Zresztą we wszystkich tych miejscach może sobie kupić świetne lody, z których znany jest Kraków.”

Leszek Talko (1965)

Pitu i Kudłata w opałach (2014), Pitu
Źródło: O tym, jak kupiłem rażącą prądem pamiątkę, s. 44

„Teraz już wiem na pewno, że tam, na końcu tęczy, czeka na mnie spełnienie marzeń.”

Cecelia Ahern (1981) irlandzka pisarka

Na końcu tęczy

O czekaniu

„Rzeczy, które posiadasz w końcu zaczynają posiadać ciebie.”

Chuck Palahniuk (1962)

Fight Club
Podziemny krąg (1996)

„Nie boję się jej w taki sposób jak wiele osób które znam. Nie myślę o niej w kategoriach czegoś straszliwego, co w końcu musi się zdarzyć. Raczej traktuję to jako następny etap, początek następnego etapu, który, mam nadzieję, zacznie nasz nowy byt który będzie zupełnie inny, którego nie jesteśmy w stanie nawet w tej chwili ani przewidzieć, ani opisać ani wyobrazić sobie jak też może wyglądać”

Grzegorz Ciechowski (1957–2001) polski muzyk rockowy

o śmierci.

O śmierci, O myślach, O myśleniu

„Przystopowałam z karierą, ze względu na studia. Na ZŁOŚĆ wszystkim hater’om WRACAM ODMIENIONA I SILNIEJSZA. Z zajebistymi ludźmi, nowym stylem, ALBUMEM!! Ci co cieszą się że nic nie robie, będą mieć przesrane ja po prostu w odróznieniu od 90% pind w tym światku, dbam o swój artystyczny rozwój i wyższe wykształcenie. Koniec milczenia, bo gdy teraz już sie nauczyłam godzić ASP z muzyką, rozwalę wszystko w 2011 with love.”

Sasha Strunin (1989) piosenkarka polska

Źródło: Facebook, 2011 http://www.se.pl/rozrywka/muzykaiklipy/sasha-strunin-rozwale-wszystko-w-2011-roku_167746.html

O wykształceniz, O studiach

„Koniec kariery? W życiu. Kiedy widzę tych 19-20-letnich dzieciaków na boiskach… Są strasznie słabi. Wtedy myślę, że nie mogę tak szybko zakończyć kariery – w 1999 roku, gdy pytano go o zawieszenie butów na kołku.”

Romário (1966) polityk brazylijski

O butach, O myślach, O myśleniu

„Kochana Mamo! Nic o tym nie wiedziałaś, ale od dawna jestem zaangażowany we wszystkie ataki na ten ponury reżim, który rządzi naszą ojczyzną. Z uwagi na to, że zawiodły wszelkie próby zrobienia z Nikaragui na powrót (a może po raz pierwszy) wolnego państwa, bez piętna hańby, pomimo, że moi towarzysze się nie zgadzają, postanowiłem spróbować być osobą, która zapoczątkuje koniec tej tyranii. Mam nadzieję, że przyjmiesz to ze spokojem i zrozumiesz, że to, co zrobiłem, było obowiązkiem, który Nikaraguańczyk kochający ojczyznę powinien był zrobić dawno temu. To nie jest poświęcenie, lecz obowiązek i mam nadzieję, że mi się udało go wypełnić.”

Rigoberto López Pérez (1929–1956)

z listu napisanego przez Lópeza we wrześniu 1956.
Źródło: Eduardo Crawley, Dictators Never Die: A Portrait of Nicaragua and the Somozas, cyt. za: Shelley Klein, Najgroźniejsi dyktatorzy w historii, tłum. Jolanta Sawicka, wyd. Muza, Warszawa 2008, ISBN 9788374953238, s. 89 i 101.

O historii, O ojczyźnie, Kochać się