Cytaty na temat koniec
strona 11

„Jak mawiał rzecznik stanu wojennego Jerzy Urban, „rząd się sam wyżywi”. Ty też byś się mógł sam wyżywić, ale rząd Ci za dużo zabiera dla siebie. Musisz więc liczyć, że rząd zapewni Ci na starość emeryturę. W końcu, jak sądzisz, płacisz „składki ubezpieczeniowe”. Ale jesteś w błędzie. Płacisz podatek celowy przeznaczany na dziś wypłacane emerytury, który dla zmylenia Cię rząd nazywa „składką”.”

Robert Gwiazdowski (1960) ekonomista polski, komentator gospodarczy

Źródło: Podatek zwany składką http://www.rp.pl/artykul/1036684.html, rp. pl, 6 sierpnia 2013

O starości

„Zwariował świat który mnie wychował
(…)
Czy to wszystko dlatego że mi się udało?
Zamiast co u ciebie ile płyt się sprzedało?

Dobra nie ma bum, bęc, tratatata
Ale jest kolumbijski katar
Kokaina, dziwki, złoto, kasyna
Niebezpieczne, jak trzecia szyna w metrze
Trudna gra to jak frisbee na wietrze
Przed każdym rzutem myślę – czy spieprzę?
I rzucam styl przepalonego płuca
Nie wiem co ludzi skłóca nawzajem ale jest blisko
Tak mi się wydaje
Ty wiesz wszystko wiesz, że się sprzedaje
Ja się nie poddaje skurwysynu gram dalej
Mój świat szaleje to to ty też szalej

Wiesz co, śmieszą mnie ludzie co łapią jazdę
I na siłę robią ze mnie rap gwiazdę
To złudzenie, widzisz rap to przeznaczenie
Stać z mikrofonem na scenie
Tak patrzeć w przyszłość
Wtedy marzenie – dziś rzeczywistość
Gloryfikowałem swoją zajebistość
Bądźmy szczerzy – kto mówi coś, w co nie wierzy
Do wiarygodnych nie należy
(…)
Myślałeś że to koniec to się ciągnie jak Izaura
Jak nic Ariadny w jaskini Minotaura
Myślałeś że spoczniemy na laurach
Rozejrzyj się jest deszczowa aura”

Tede (1976) polski raper

O ludziach, O świecie, O grach, O myślach

„Zwariowałaś?! – syknęła Marta, gdy zniknęły w kuchni. Panowie rozsiedli się wygodnie w salonie przed telewizorem. – Po co zapraszałaś Damiana na kolację?
– Ty pierwsza wpuściłaś go do domu – Aneta patrzyła zaskoczona na wściekłą przyjaciółkę. – O co ci chodzi?
– Wpuściłam go, żeby pomógł! Potem bym się z nim umówiła na mieście i by sobie poszedł. – Wstawiła wodę na makaron. – Teraz obaj będą tu siedzieć, a ci tam na dole będą się dąć?
– Co będą robić?
– No, się rozdymać… – Przecież powinna wiedzieć, o co jej chodzi.
– Chodzi o to, że ciało zacznie puchnąć od gazów? – załapała w końcu Aneta. – Ale to jeszcze nie teraz. Na stronie medycyny sądowej było napisane, że to się zaczyna dopiero sześćdziesiąt godzin po śmierci. Ryszard jest świeższy. Na razie powinien być na etapie tężenia.
– Mówisz do niego po imieniu? – Zszokowana Marta rozsypała makaron.
– A co? Myślisz, że ma coś przeciwko? – Aneta zaczęła trzeć żółty ser. – Zresztą jak mam mówić? Trup? Zwłoki? Jeszcze ktoś usłyszy i zacznie się zastanawiać. Ryszard jest bezpieczniej.
– Może i coś w tym jest. – Po chwili zastanowienia Marta musiała przyznać przyjaciółce rację. Rzeczywiście, lepiej nie używać pewnych słów.”

Olga Rudnicka (1988)

Tylko, że twój Ryszard jest sztywny, a mój Andrzej niedługo zacznie się topić we własnych płynach ustrojowych!
– Zapomniałam, że Andrzej jest starszy. Ale spokojnie, z worka nie będzie przeciekał.
Zacisze 13

O śmierci, O domu, O myślach, O wodzie

„Członkowie Komisji Praw Człowieka muszą ponosić odpowiedzialność. Zastanawiam się więc, czy nie nadszedł czas, by sama Komisja stworzyła skodyfikowane warunki członkostwa w Komisji oraz kodeks postępowania dla członków podczas ich służby w Komisji. W końcu Komisja Praw Człowieka ma obowiązek wobec ludzkości i członkowie Komisji sami muszą stanowić przykład przestrzegania międzynarodowych norm dotyczących praw człowieka – tak w praktyce, jak i w prawie (…)”

Sérgio Vieira de Mello (1948–2003)

marzec 2003.

O czasie

„Po pogrzebie, gdy wszyscy już są w domu, ludzie jedzą, piją i dzielą się miłymi wspomnieniami o denacie. Aż w końcu ktoś musi to powiedzieć, zwłaszcza po paru drinkach: „Wiesz co, myślę że on jest gdzieś tam na górze, uśmiecha się do nas i na pewno jest szczęśliwy”. A teraz. Po pierwsze – nie ma żadnego „tam na górze”. Żeby ludzie mogli się stamtąd „uśmiechać do nas”. To poetyckie, ciekawe, pewnie przesądnym ludziom daje pewien komfort. Ale nie istnieje. Ale jeśli jednak, jeśli jednak ktoś przetrwa swoją śmierć w jakiejś nie-fizycznej formie, to myślę, że będzie zbyt zajęty szeregiem różnych niebiańskich aktywności, żeby stać i się „uśmiechać do nas”.”

George Carlin (1937–2008) amerykański aktor komediowy

It's Bad for Ya! (2008)

O śmierci, O ludziach, O uśmiechu, O domu

„(…) te nasze przodki w ogólności chomonciaki, czyli żłoby niepiśmienne byli, kościołów także samo jeszcze nie posiadali i do bożków się modlili.
Bożki, czyli bałwani, to byli drewniane albo kamienne faceci, zarządzające słońcem, wiatrem, deszczem i inszem gradobiciem. Sam najważniejszy między niemi był uskuteczniony z dębowej szczapy i cztery oblicza posiadał. A nazywał się Światowid (…).
Ale koniec końców poznali się nasze na bałwanach. Dowiedzieli się o tem szkopy i koniecznie chcieli naszych pradziadków chrzcić. Wtranżalali się do nasz na Ziemie Odzyskane i co i raz chrzciny urządzają.
Ale nasze przodki skapowali koniec końców, że ich przy tem w kant nabijają. (…) szkopy oprócz bałwanów meble także samo jem z domu wynoszą, na platformy układają i do Berlina wysyłka idzie. (…) spomknęli się wtenczas z Czechami i mówią: „Chrzcijcie nas wy!” (…) Mietek Piastuszkiewicz (…). Przygruchał sobie jedną Czeszkie, niejaką Dąbrowszczankie, na zapowiedzie dał i w krótkim czasie się z nią ochajtnął.
(…) i zaczęli się ogólnie chrzciny.
(…) Niemcy nic o tem nie wiedzieli. Przyjeżdżają za parę tygodni (…) i mowę zawalają do Mietuchny, że w dalszem ciągu zamierzają chrzciny nam wyprawiać. A Miecio w śmiech:
„Kogo będzieta chrzcić, kiedy to wszystko ochrzczone?”
„Na czysto?”
„Na sto procent, niech ja skonam!”
„No, dobrze – mówią Niemcy – a bożki dlaczego stoją?”
„Dla chaseny, czyli towarzyskiej draki żeśmy ich zostawili, żeby was na wodę napuścić!”
I w charakterze dowodu rzeczowego jak nie gwizdnie Mietek Światowida w jedną mordę, jak nie sztachnie w drugą mordę, w trzecią, w czwartą… A Dąbrowszczanka z wierzchu bożka parasolką.
Widząc to reszta gości, z czem kto miał pod ręką, leci grzać bałwanów. W trymiga zniszczyli wszystkich co do sztuki, żeby nie to, że warszawiacy, co na tych chrzcinach tyż byli, wyszabrowali większe partie bożków i opychali do Kowna Litwinom, którzy jeszcze przez czas dłuższy za poganów chodzili.
Widzą Niemcy, że krewa, kropidła pod pachy i chodu za Odre i Nyse!”

Stefan Wiechecki (1896–1979) pisarz i dziennikarz polski, humorysta (pseud. Wiech)

Źródło: Ogólne chrzciny w Helena w stroju niedbałem

O domu, O charakterze, O śmiechu, O wodzie

„Zawsze wiedziałem, że to w końcu ja będę musiał wykonywać męską robotę. Stary, poczciwy Norman Osborn. On nas ochroni. On będzie bohaterem. On ocali świat. Norman będzie podejmował słuszne decyzje, Norman nie ma uczuć. Norman zapłodni dziewczynę, a potem publicznie skręci jej kark, Norman nie ma nic przeciwko, Norman weźmie na siebie konsekwencje. Norman zrobi wszystko co trzeba, więc nawet nie próbuj kiwnąć swoim cholernym palcem, albo nie daj Panie Boże robić tego, co do ciebie należy! Mamy kosmicznego potwora i szalonego miecznika biegających samopas po bazie. Może powinniśmy wysłać naszą olbrzymią ochronę i zespół nadludzi, żeby się tym zajęli? Ależ nie, lepiej wszyscy chodźmy na cholerne drugie śniadanie, a tymczasem Norman wszystko posprząta. Jestem jakimś porąbanym męczennikiem albo porąbanym bohaterem do wynajęcia, oto czym jestem. Norman Osborn, ostatni amerykański superbohater! Kiedyś będę rządził tym krajem, ale myślicie, że wtedy będą mnie szanować? A skąd! Już widzę jak będzie. „Panie prezydencie Osborn sir, bardzo przepraszam, że zabieram panu czas, ale nie mam dosyć siły, żeby wyrzucić własne śmieci, czy mógłby pan to zrobić za mnie?” Tak będzie! „Panie prezydencie Osborn. Naprawdę chciałbym umieć zrobić coś kompetentnie, ale niestety, moje drzewo genealogiczne wygląda jak dwa skrzyżowane żebra, wydarte z truchła martwego szopa.””

Warren Ellis (1968) Angielski pisarz, scenarzysta komiksowy i telewizyjny.

Hitler nigdy nie miał tego typu problemów, ludzie po prostu robili to, co im kazał. To musiało być miłe.
Monolog Normana Osborna
Thunderbolts

O Bogu, O ludziach, O świecie, O emocjach

„– A długo tu pani jest? – dopytywał staruszek.
Coś śliskiego podeszło jej do gardła.
– Od kur… – urwała przekleństwo. – Od urodzenia.
Nie, nie znajdzie spokoju za żadne skarby. Odwróciła się na pięcie, mamrocząc przepraszająco:
– Źle się czuję.
– Może jakoś pomóc? – Nie dawał spokoju starszy pan.
Znowu miała na końcu języka: „tak, kurwa, sprowadź szamana!”, ale powstrzymała się, odchodząc bez słowa.”

Andrzej Ziemiański (1960) polski pisarz

Żołnierze Grzechu
Źródło: s. 37

„Natomiast katastrofa zawsze jest przegraną. Czyją? Gdyby była jedna jej przyczyna, odpowiedź byłaby prosta. Gdyby dwie – to już nie wiadomo, kogo bardziej. A jak jest tych przyczyn kilkanaście, to praktycznie nie ma odpowiedzi. Dlatego każdy, kto dokładał swój mały kamyczek, zanim na końcu poszła lawina, musi czuć potrzebę usunięcia – nawet wydawałoby się drugorzędnych – uchybień. Wierzę, że tak się stanie.”

Jerzy Miller (polityk) (1952) były prezes NFZ, od 2006 wiceprezydent Warszawy i od 2007 wojewoda małopolski

Źródło: Jerzy Miller: polski raport zaboli wszystkich, wyborcza.pl, 27 lipca 2011 http://wyborcza.pl/1,76842,9009591,Jerzy_Miller__polski_raport_zaboli_wszystkich.html#ixzz1TVXBgCzG

„Niestety zgadzam się z tą konstatacją, bo obawiam się, że nasi polityczni konkurenci, czyli Bronisław Komorowski i jego ludzie w postaci Janusza Palikota, osobistego przyjaciela marszałka, będą starali się zagrać jeszcze raz w to, co zagrali w 2007 r., a więc odwołać się do negatywnych emocji, brutalnie zaatakować. Już raz im wyszło, a generałowie, którzy przygotowują się do wojny, spróbują powtórzyć ten manewr. To było zresztą widać już pod koniec kampanii przed pierwszą turą, kiedy ta wyraźnie się zaostrzyła. Sztabowcy Platformy będą chcieli odgrzać te nieświeże kotlety i rozbudzić raz jeszcze wojnę polsko-polską, w której są od nas lepsi. Nasza próba zasypania rowów, wyciągnięcia ręki jest dla nich absolutnie niekorzystna i zamiast merytorycznej debaty będą się starali pójść na inwektywy, wulgarności, chamstwa.”

Marek Migalski (1969) politolog polski

Źródło: wywiad, 2010 http://www.polskatimes.pl/opinie/wywiady/272192,migalski-teraz-w-tej-kampanii-pokazemy-prawdziwe-roznice,id,t.html

O wojnie, O ludziach

„Każda historia ma swój dylemat, ma swój początek i koniec, jak poemat.”

Sidney Polak (1972) polski muzyk

Sidney Polak
Źródło: Otwieram wino

O historii, O winie

„A zatem prawdziwa filozofia w starożytności to ćwiczenie duchowe. Teorie filozoficzne są albo wprost oddane w służbę praktyki duchowej – jak w przypadku stoicyzmu i epikureizmu – albo wzięte jako przedmiot ćwiczeń intelektualnych, to znaczy praktyki życia kontemplacyjnego, które w końcu samo jest niczym innym niż ćwiczenia duchowe. Niepodobna więc zrozumieć teorii filozoficznych starożytności, nie biorąc pod uwagę tego konkretnego wymiaru nadającego im ich prawdziwe znaczenie.”

Pierre Hadot (1922–2010) filozof francuski

Filozofia jako ćwiczenie duchowe

O ćwiczeniach

„Pogodziłeś się ze Sportem w końcu
Po tym jak rozpierdoliłem obrońców
Doskonale pamiętam tą imprezę
Pozdro Pezet, nagramy coś, wierzę.”

Tede (1976) polski raper

Źródło: Wielkie joł

O sporcie

„Nie budźcie mnie nawet na koniec świata, chyba że miałby naprawdę dobre efekty specjalne.”

Roger Zelazny Książę Chaosu

Postać: Merlin
Książę Chaosu

„Krzyż.
(Koniec drogi.)

Odbijający się w kanale życia”

Federico García Lorca (1898–1936) hiszpański poeta, dramaturg, malarz, pianista, kompozytor, reżyser teatralny i aktor

Wielokropek.
Źródło: wiersz Krzyż

„Wyobraźcie sobie koniec paliw kopalnych: koniec katastrofalnych ekologicznie odwiertów, upadek politycznej i ekonomicznej władzy neokonserwatywnych baronów paliwowych i tani transport, tanie ogrzewanie, tanią elektryczność. Skutki tej technologii sięgają daleko, a to jeszcze nie koniec. Odkrywając szczegóły przebiegu procesów biochemicznych i metabolicznych, możemy wierniej odwzorować ich elegancję i wydajność, aby rozwiązać problemy nękające cywilizację przemysłową. Być może da się stworzyć prymitywnego biorobota, który będzie żywił się CO₂, a wydalał O₂. Być może uda się usunąć rtęć z naszych zasobów wodnych. Ograniczeń nie znamy, a możliwości zapierają dech w piersiach.”

Craig Venter (1946) amerykański biolog i przedsiębiorca

Źródło: Ian Sample, Frankensteins’s Mycoplasma, „The Guardian”, 8 czerwca 2007

„Dokonanie: koniec wysiłku, początek rozczarowania.”

Ambrose Bierce (1842–1914) amerykański dziennikarz, satyryk i pisarz

O rozczarowaniu, O wysiłku

„Elizo, w tylu książkach, które ci przeczytałem, było napisane, że miłość jest czymś najważniejszym. Może powinienem teraz powiedzieć, że cię kocham – dodałem.
– Mów.
– Kocham cię, Elizo.
Eliza zastanawiała się przez chwilę.
– Nie – powiedziała w końcu – nie podoba mi się.
– Dlaczego?
– To tak, jakbyś przystawił mi pistolet do skroni. To tylko sposób zmuszenia kogoś do wypowiedzenia czegoś, czego prawdopodobnie nie myśli. Cóż innego mogę odpowiedzieć ja czy k t o k o l w i e k inny jak tylko, że «Ja też cię kocham»?
– Nie kochasz mnie?”

Kurt Vonnegut książka Slapstick, czyli nigdy więcej samotności!

zapytałem.
– A cóż takiego można by pokochać w Bobbym Brownie?
Slapstick

O miłości, O książkach, O myślach, O myśleniu

„Ktoś mi kiedyś powiedział, że sami kreujemy swoje duchy, że tak jak w snach, każdy duch jest pewną wersją nas samych: naszej winy, naszego żalu, naszego smutku. Może to jest jakaś odpowiedź. Każdy z nas ma swoje duchy. Nie każdy z tych duchów jest stworzony przez nas samych, ale jednak nas wszystkich w końcu dopadają.”

John Connolly (1968)

Niespokojni

O snach

„Przypuszczalnie niektóre z procesów zachodzących w naszych mózgach zostaną w końcu rozpoznane jako te myśli, które tak intymnie znamy, lecz dopiero się okaże, czy umysłowe kompetencje jakiegokolwiek innego gatunku zależą od posiadania przez niego umysłowego życia, takiego jak nasze.”

Daniel Dennett (1942) filozof amerykański

Natura umysłów

O myślach, O myśleniu

„9 maja 1794 roku, równo 222 lata temu, na Rynku Starego Miasta w Warszawie stanęły szubienice dla zdrajców i sprzedajnych posłów. Taki był haniebny koniec Targowickiej Zdrady i jej autorów. Baczcie, więc Panowie Nowocześni, by historia nie zatoczyła koła i by polski lud ponownie nie musiał wymierzać historycznej sprawiedliwości. Zdrajcy, którzy zawiśli na Rynku Starego Miasta też byli majętni, ustosunkowani, pełni zaszczytów i poparcia na obcych dworach, ważniejszych nawet od Brukseli – dziś. Można bowiem być popularnym i w centrum uwagi i wydarzeń nie zdając sobie sprawy z roli błazna po środku areny cyrkowej. Można być medialnie donośnym i głośnym niczym dzwon i zarazem pustym w środku, co nieustannie czyni przywódca Nowoczesnej Ryszard Petru. Na ile ponurym żartem i parodią są dziś w Polsce na poły masońskie hasła: „Wolności, Równości i Demokracji” czy „Jesteśmy i będziemy w Europie”. […] Dlatego nie prowokujcie Polaków, uczcie się historii i wyciągajcie z niej wnioski, również z tego co stało się ze zdrajcami i zaprzańcami równe 222 lata temu.”

Janusz Szewczak (1953) polski polityk

Źródło: Historia nauczycielką życia jest http://wpolityce.pl/polityka/292149-historia-nauczycielka-zycia-jest, wpolityce.pl, 8 maja 2016

O ludziach, O zdradzie, O sprawiedliwości, O demokracji

„W niektórych książkach ginie jedna osoba po drugiej – poinformowała mnie z lubością Josephine. W końcu znajduje się mordercę, bo jest jedyną osobą, która zostaje przy życiu. – Josephine, obudź się! To nie powieść kryminalna. Tu są Trzy Szczyty w Swinly Dean, a ty jesteś dziewczynką, która czyta za dużo kryminałów.”

Agatha Christie książka Dom zbrodni

Źródło: Dom zbrodni (1949), tłum. Anna Rojkowska

O książkach, O domu, O czytaniu

„Polityka to był błąd. Byłem kilka razy w Sejmie na jakiejś komisji. Jak ja bym tak prowadził biznes jak oni obrady, to w tydzień bym zbankrutował! Panowie, ja posłów SMS-ami budziłem, bo spali! Pisałem im: „Podnieś się, człowieku, słuchaj chociaż, co mówią.””

Piotr Misztal (1965) polski przedsiębiorca i polityk

Ale w końcu nie wytrzymałem tego bełkotu. Wstałem i wyszedłem. Źródło: Siedem tajemnic Piotra M., wyborcza.pl, 29 stycznia 2008 http://wyborcza.pl/1,76842,4877032.html?as=2&startsz=x

O tajemnicy, O błędach, O biznesie

„Najpierw kibicujemy Polakom, potem krajom katolickim, wreszcie chrześcijańskim. I tu wolimy prawosławie niż heretyków. Jeśli nie grają chrześcijanie, kibicujemy monoteistom. A na końcu wszystkim, byle nie Niemcom…”

Marian Piłka (1954) polski historyk i polityk

Źródło: Robert Mazurek, Komu powinien kibicować katolik, „Plus-Minus”, rp.pl, 16 czerwca 2012 http://www.rp.pl/artykul/775443,892832-Komu-powinien-kibicowac-katolik.html

„E, co tam – nie wolno! (…) I jedząc z wielkim mlaskaniem i siorbaniem ów chłodnik, wyrecytowała:
Czego się dzieciom zabrania:
przy piciu siorbania,
przy jedzeniu mlaskania,
min przeróżnych strojenia,
drapania i gryzienia,
z kapiszonów głośnego strzelania,
bójek i wszelkiego kuksania,
talerzy wylizywania,
języka pokazywania
najsurowiej się zabrania!
A komu to odpowiada,
niech spokojnie w kątku siada
jako ciche, grzeczne cielę.
Ale mnie te zakazy z żadnej nie nęcą strony!
Koniec. Kropka. I wiersz już skończony.”

Mira Lobe książka Babcia na jabłoni

Źródło: Babcia na jabłoni (1965), tłum. Maria Kurecka

O dzieciach, O jedzeniu, O piciu, O babci

„Zdaniem wielu badaczy z dziedziny seksuologii najbardziej erotycznym organem jest mózg. To tam, w szarej masie rodzi się twoja intymność, namiętność, a w końcu pragnienie konkretnej osoby i miłość do niej. Tam również pojawiają się bariery i trudności.”

Maciej Bennewicz (1961)

Seks trujący, seks doskonały. Coaching relacji (2011)

O miłości

„Wróciłem z zesłania (łagru w Komi) pod sam koniec 1985 roku, na Boże Narodzenie.(…) Już od jesieni 1986 roku zaczynam aktywnie działać w różnych środowiskach. Dlatego chyba nie mogę występować jako zdystansowany obserwator. Tabuizacja „polityki” przeszkadzała w debatowaniu o tym, czym faktycznie się zajmowaliśmy. Przeszkadzała też oszacować szanse i ryzyko polityki Gorbaczowa. Odczułem to bardzo mocno, kiedy do Moskwy przyjechał Adam Michnik. Był to rok 1989, czas polskiego Okrągłego Stołu. Michnik przyjechał, żeby zapobiec radzieckiej interwencji. Pamiętam, że pomyślałem wtedy: dla naszych dysydentów takie polityczne ujmowanie problemów jest czymś niemożliwym.”

Gleb Pawłowski (1951)

Źródło: rozmowa Tatiany Żurżenko i Iwana Krastewa, Anatomia bezalternatywności, przeł. Róża Maj, „Krytyka Polityczna”, Nr 27–28/2011.

O Bogu, O czasie, Jesień

„Poczciwy George Orwell pojmował to na opak. Wielki Brat nie obserwuje. On śpiewa i tańczy. Wyciąga króliki z kapelusza. Wielki Brat dba o to, żeby zaprzątać naszą uwagę od chwili, gdy się budzimy. Pilnuje, żebyśmy stale byli rozproszeni. Pilnuje, żeby bez przerwy coś nas pochłaniało. Stara się, żeby nasza wyobraźnia usychała. Aż w końcu będzie równie przydatna jak wyrostek robaczkowy. Wielki Brat robi wszystko, żebyśmy ani przez chwilę nie mieli spokoju. Takie tuczenie jest gorsze od inwigilacji. Skoro świat wypełnia nas po dziurki w nosie, nikt nie musi się przejmować tym, co dzieje się w jego głowie. A kiedy już ludzka wyobraźnia ulegnie atrofii, nikt nigdy nie będzie stanowił zagrożenia dla świata.”

Chuck Palahniuk (1962)

Kołysanka (2002)

O świecie, O śpiewie

„Z przeszłością trzeba się w końcu rozliczyć. Gruba kreska premiera Mazowieckiego była pomyłką. Nie jestem za tym, żeby teraz zacząć się mścić. Jednak wielu z tych, którzy w przeszłości krzywdzili ludzi, zajmuje dziś prominentne stanowiska. I szkodzą społeczeństwu. Pora, żeby społeczeństwo dowiedziało się, kto jest kim. Przebaczmy im, ale odsuńmy od stanowisk.”

Wacław Klukowski (1966) polski polityk

Źródło: Co kandydaci myślą o lustracji i teczkach SB, gazeta.pl, 21 września 2005 http://wiadomosci.gazeta.pl/kraj/1,34309,2928605.html

O ludziach, O myślach, O przebaczeniu, O przeszłości

„Kiedyś dla kaprysu przez sześć dni nie jadłem. Nie było to trudne. Szóstego dnia odczuwałem mniejszy głód niż pod koniec drugiego. Znam ludzi, a może znasz ich i ty, którzy każąc rodzinie lub pracownikom przez sześć dni nie jeść, czuliby się jak przestępcy. Jednak ci sami ludzie skazują rodzinę i pracowników na życie bez słowa uznania przez sześć dni, sześć tygodni, a czasem i sześćdziesiąt lat. A przecież uznania potrzebują oni tak samo jak jedzenia!”

Dale Carnegie (1888–1955)

Jak zdobyć przyjaciół i zjednać sobie ludzi

O życiu, O głodzie, O ludziach, O rodzinie

„Oto właściciele ziemscy – na czym im zależy? By ziemia była płodna, a pogoda sprzyjająca. Ale co z tego wynika? Że zboża będzie pod dostatkiem, a cena się obniży, a więc zyskają na tym ci, którzy nie mieli majątku. Oto producenci – o czym nieustannie myślą? Aby udoskonalać swoją pracę, zwiększać moc maszyn, zdobywać surowce na jak najlepszych warunkach. A do czego to wszystko prowadzi? Do obfitości i niskiej ceny produktów, to znaczy, że wszystkie wysiłki podejmowane przez producenta, który się tego nawet nie domyśla, przekształcają się w zysk konsumenta, którym także ty jesteś. To samo dotyczy wszystkich zawodów. Co więcej, także kapitaliści podlegają temu prawu. Oni są bardzo zajęci zarabianiem pieniędzy, oszczędzaniem, czerpaniem korzyści z tego wszystkiego, co robią. To bardzo dobrze, ale im większy sukces odnoszą, tym bardziej przyczyniają się do zwiększania kapitałów i siłą rzeczy do obniżania procentu. A kto czerpie korzyść z obniżania procentu? Czyż najpierw nie pożyczkobiorcy, a w końcu konsumenci produktów, które są wytwarzane dzięki kapitałom?
Nie ma zatem wątpliwości, że końcowy rezultat wysiłków każdej klasy to dobro wspólne wszystkich klas.”

Frédéric Bastiat (1801–1850) francuski ekonomista

Kapitał i zysk z kapitału
Źródło: s. 174–175

O myślach, O wysiłku, O sile, O sukcesie

„To łatwy teren przede wszystkim czyha na ciebie i w końcu dopada cię.”

Tommy Caldwell (1978)

po wypadku w Indian Creek. Źródło: Cytaty o górach, alpinistyczne, wspinaczkowe, drytooling.com.pl, 9 stycznia 2013 http://drytooling.com.pl/serwis/art/artykuly/2136-cytaty-o-gorach-alpinizmie-himalaizmie-wspinaczce-wspinaczach?showall=&start=2

„W piaskownicy dziecko buduje zamki z piasku. Wciąż buduje nowe. Z podziwem przygląda się swojemu dziełu zaledwie przez moment, bo budowla zaraz się rozsypuje. Tak samo czas eksperymentuje na Ziemi. Pisze na niej historię świata, szkicuje wydarzenia, ludzi, a potem skreśla. Kipi tu życiem jak w kotle czarownicy. Aż pewnego dnia zostajemy wymodelowani my, z tej samej kruchej materii co nasi przodkowie. Miota nami wiatr historii, unosi nas. Jest z nami. Ale w końcu nas porzuca. Jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki pojawiamy się i znikamy. Przez cały czas czekają inni, szykując się do zajęcia naszego miejsca. Bo nie mamy pod stopami stałego gruntu. Nie mamy nawet piasku. Sami jesteśmy piaskiem.”

Jostein Gaarder (1952) pisarz norweski

Przepowiednia dżokera

O dzieciach, O ludziach, O historii, O czasie

„Nadzieję widzę w tym, że ludzie zaczną patrzeć na życie i uświadomią sobie … to mały kraj, a ludzie każdego dnia budzą się w strachu, są zestresowani – piją dużo alkoholu, palą mnóstwo, nawet więcej niż kiedyś, żeby odpędzić troski, ale one pojawiają się kolejnego dnia. W końcu społeczeństwo musi sobie zdać sprawę, że tak się dłużej nie da. Zawsze powtarzałem pewną rzecz, a przyjaciele się z tego śmieli. Mówiłem tak – „Pamiętajcie – Ameryka jest tu, Kuba jest tam, Jamajka jest między nimi. Kuba jest wciąż komunistycznym krajem, ale jeśli ustrój na Kubie się zmieni, to boję się o kraje takie jak Jamajka.””

Carlton Livingston

Dlaczego? Bo wtedy wszystkie inwestycje amerykańskie przeniosą się na Kubę”. o Jamajce. Źródło: Znam swoją wartość, 5 sierpnia 2009 http://www.reggaenet.pl/biblioteka/106_Znam_swoj%C4%85_warto%C5%9B%C4%87_8211_Carlton_Livingston.html

O życiu, O ludziach, O strachu, O piciu

„Pracujemy szaleńczo, rozdajemy się wszystkim w pracy, w życiu, po to, żeby na koniec móc się odizolować i mieć swój kawałek świata.”

Edyta Górniak (1972) polska piosenkarka

„Gala”, 13 listopada 2006

„Nienawidził niesprawiedliwości tak samo jak okrucieństwa, leżał więc ogarnięty pasją, która go zaślepiła, aż gniew stopniowo przycichł, czerwono-czarna, oślepiająca, mordercza furia odeszła i w końcu poczuł, że umysł jego jest tak spokojny, pusty, trzeźwy i chłodny, jak mężczyzna po stosunku z kobietą, której nie kocha.”

Ernest Hemingway książka Komu bije dzwon

Komu bije dzwon

O kobietach, O odejściu, O gniewie, Kochać się

„Podczas ostatniej trasy występowaliśmy w tradycyjnych strojach bawarskich, które zostały nieco unowocześnione industrialnymi wstawkami (w końcu jesteśmy zespołem metalowym). Chcieliśmy założyć coś odjazdowego i oryginalnego, coś, czego nikt inny nie ośmieliłby się włożyć na scenę. Nosimy tradycyjne stroje, bo jako niemiecka grupa jesteśmy to winni naszemu krajowi. Gdybyśmy pochodzili z Chin, pewnie występowalibyśmy w takich fajnych płaskich kapeluszach.”

Paul Landers (1964) gitarzysta niemiecki (Rammstein)

Źródło: agressiva86.wordpress.com http://agressiva86.wordpress.com/2010/10/27/wywiad-z-paulem-landersem-dla-magazynu-gitarzysta/

„Posłowie opozycji chcieli w końcu, by pracować równolegle nad wszystkimi propozycjami, ale wtedy PO wsparł poseł Demokratycznego Koła Poselskiego.
Marian Filar: – Jeśli kawaler chce się ożenić i ma trzy narzeczone, to wybiera najładniejszą, a potem się zastanawia, jakie elementy wziąć z pozostałych. Pomysł, żeby z trzech narzeczonych zrobić czwartą, jest skazany na niepowodzenie.
Beata Kempa z PiS: – Nie zawsze najładniejsza jest najmądrzejsza.
Marian Filar: – Przepraszam, ale to nie panią miałem na myśli.”

Marian Filar (1942) polski prawnik

z obrad hazardowej komisji śledczej. Źródło: gazeta.pl http://wyborcza.pl/1,75478,7218283,Wybrana_narzeczona_Platformy.html, 4 listopada 2009

O myślach, O myśleniu, Niepowodzenie

„Jest w nim gigantyczny kompleks i rozbudowane ego. A na dodatek ma syndrom męża, który latami podejrzewał żonę o zdradę bez żadnych podstaw, z jej życia czyniąc piekło, aż w końcu zaczęła go zdradzać.”

Michał Kamiński (1972) polityk polski

o Jarosławie Kaczyńskim. Źródło: wp.pl http://wiadomosci.wp.pl/title,To-politycznie-zabije-Jaroslawa-Kaczynskiego,wid,13981758,wiadomosc.html?ticaid=1d614&_ticrsn=5, 14 listopada 2011

O zdradzie, O piekle

„Ewolucja muzyki XX wieku, zerwanie z tonalnością, dodekafonia, aleatoryzm, pierwsze eksperymenty z muzyką konkretną, a w końcu możliwość utrwalania na płycie i taśmie wyznaczyły kierunki rozwoju w następnych dziesięcioleciach. Muzyka stała się powszechnie dostępna nie tylko z poziomu sal koncertowych czy ludowych festynów, ale także w domu. Okazało się, że istnieje ogromne zapotrzebowanie społeczne na muzykę odartą z patosu filharmonii, bardziej rozrywkową, mogącą towarzyszyć ludziom na co dzień. Jazz, blues, rock&roll, a potem rock torowały sobie niezależnie drogę do słuchaczy, równolegle do muzyki określanej mianem poważnej. Twórcy awangardowi dostrzegli wielki potencjał w instrumentach elektronicznych, które po wojnie zaczęły stopniowo zdobywać studia eksperymentalne rozgłośni radiowych, a później stawać się normalnym instrumentarium wykorzystywanym w procesie twórczym. Kraftwerk zaczynał na początku lat 70., w okresie przez wielu uważanym za jeden z najbardziej płodnych i twórczych w dziejach muzyki współczesnej. Psychodelia, rock progresywny czy eksperymenty z elektroniką były wyznacznikami zmian mentalności młodego pokolenia, które nie chciało już słuchać Elvisa Presleya czy skocznych piosenek The Beatles, a znaleźć w dźwiękach ulubionych wykonawców coś mistycznego, pozwalającego oderwać się od rzeczywistości.”

Przemysław Mieszko Rudź (1976)

Źródło: Tomek Nowak, Kraftwerk jest tu, muzyka.pl, 26 czerwca 2013 http://www.muzyka.pl/wywiady/strona/229/1.html

O wojnie, O muzyce, O domu, O rzeczywostości

„W ostatnich wyborach do Parlamentu Europejskiego nasz bohater poniósł wprawdzie coś na kształt klęski (…). Wtedy zgłosił gotowość objęcia urzędu prezydenta. Pierwsze sondaże i od razu dwie wiadomości. Dobra, że są Polacy, którzy go poprą. Zła, że wszyscy są za granicą. Błędu statystycznego. Po trudnych miesiącach na billboardach z Barackiem Obamą poparł w końcu Bronisława Komorowskiego. Po jego wygranej został zaś prezydenckim doradcą do spraw historii i dziedzictwa narodowego. Nie przejmuje się jednak tytułami. Dziedzictwo – nudziarstwo, a historia – była, minęła. Zwłaszcza dla kogoś, kogo przeznaczeniem jest realizacja zadań na odcinku polityki bieżącej.”

Krzysztof Feusette (1971) dziennikarz i publicysta

o Tomaszu Nałęczu.
Źródło: Doradca do spraw anegdot, „Uważam Rze” nr 6/2011, s. 41.

O błędach, O historii

„– Sentymenty sentymentami, a żreć i chędożyć trzeba – odparł, wzruszając ramionami. – W końcu czyż Pismo nie mówi: „Roście się i mnóżcie, i napełniajcie ziemię”? A wierzcie, że z nią mógłbym się mnożyć ile tylko wlezie, w noc i dzień. Z napełnianiem też nie byłoby problemów. I to nie ziemi, rzecz jasna.”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

Heinz Ritter w rozmowie z MM.
Miecz aniołów

O nocy

„W końcu wszystkie drogi prowadzą… przed siebie.”

Jakub Porada (1969) dziennikarz polski

Chłopaki w sofixach (2011)

„Czymże w końcu jest sztuka? Można by powiedzieć metaforycznie, że sztuka jest (mniej, lub bardziej świadomym) kształtem poznawania świata od strony jego jedności z nami samymi, jest kształtem poznawania samego siebie od strony naszej jedności ze światem obiektywnym (z „ludźmi i przyrodą”). Twórca mówiąc o świecie mówi o własnym „ja”. Odbiorca poznając ujęty w dziele sztuki świat poznaje swoje własne „ja”. Dzieło sztuki jest manifestacją zatartej granicy.
I właśnie w tym, o ile sztuka nie jest obiektywistyczną relacją, ale widzeniem subiektywnym, wizją ludzką ogarniającą fascynujący grozą i urodą taniec świata, zawiera się oczyszczająca siła sztuki.”

Jerzy Grotowski (1933–1999) polski reżyser, teoretyk teatru, pedagog

Źródło: Co to jest teatr? http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=6456, „Dziennik Polski” nr 200, 23/24 sierpnia 1959, s.6.

O świecie, O sztuce, O sile, O relacjach

„Znaczy… Po pierwsze musimy sobie powiedzieć, nie wiem czy wszyscy przy tym stole otwarcie, nie będzie pewnie zgody między nami ja nie będę rzecznikiem legalizacji narkotyków, także narkotyków miękkich. Koniec, kropka. Znaczy się możecie mnie tutaj zrobić awanturę. Nie i koniec. Znaczy chcecie legalizować marihuanę – wybierzcie innego premiera, innego… inną partie polityczną.”

Donald Tusk (1957) polski polityk

Źródło: Drugie śniadanie mistrzów, TVN24, 26 marca 2011 ( online http://www.onet.tv/nie-bede-rzecznikiem-legalizacji-narkotykow,8991276,1,klip.html)

„Miałem w pewnym momencie taką raczej dołującą wizję jakiejś obcej cywilizacji obserwującej śmierć tej planety – schodzącej ze swoich statków i węszącej dookoła; znajdującej wszystkie te szkielety siedzące wokół naszych odbiorników telewizyjnych i próbującej rozpracować, dlaczego nasz koniec przyszedł przed czasem. I dochodzą do wniosku, że zabawiliśmy się na śmierć.”

Roger Waters (1943) muzyk rockowy, basista i wokalista

Filozofia, Muzyka
Źródło: podczas premiery radiowej płyty Amused to Death, 1992

O śmierci, O czasie

„Szumi las, płynie czas, słowa płyną
Choć są miną i pchną w obłoki płyną
Pod peleryną prawdy nie całkiem zmokną
Choć na początku i końcu jest samotność
Żeby dotknąć i poczuć, że sens
Doprawdy jest, liczy się gest po sam kres.”

Donguralesko (1980)

Źródło: Giovanni dziadzia

O samotności, O czasie, Sens

„Na czym właściwie polega niezadowolenie? Jest ciepło, a mimo to trzęsie cię. Jesteś najedzony, a mimo to głód ci doskwiera. Jesteś kochany, a mimo to szukasz nowych wrażeń. A wszystko to wynika z prostego faktu, że istnieje czas, ten cholerny Czas. Koniec życia nie wydaje się taki odległy, widzisz go wyraźnie niczym linię namalowaną na mecie. Bez przerwy zadajesz sobie pytania: „Czy wszystko już zrobiłem?”, „Czy wystarczająco kochałem?”, „Czy zjadłem to, co było do zjedzenia?”. Wszystko to mówi o największym przekleństwie człowieka, a może też stanowi jego nieprzemijającą chwałę. „Jakie znaczenie miało moje dotychczasowe życie i co jeszcze może ono znaczyć w czasie, który mi pozostał?”. Dochodzimy tu do zatrutego przewrotnością sedna pytania: „Czy zapisałem się w Wielkiej Księdze Losu? Co jestem wart?””

John Steinbeck (1902–1968) pisarz amerykański, noblista

I nie jest to próżność ani ambicja.

O życiu, O głodzie, O losie, O matce

„Mam tak dość tego wszystkiego. Ludzie widzą we mnie gwiazdę rock and rolla, a ja już nie chcę mieć z tym nic wspólnego. Nie mogę już z tym wytrzymać. Chciałbym, żeby mnie nie poznawano – w końcu, co oni sobie myślą; że kim jest Jim Morrison?”

Jerry Hopkins (1935–2018)

Nikt nie wyjdzie stąd żywy. Historia Jima Morrisona

O ludziach, O myślach, O myśleniu

„Zły początek zły koniec przynosi.”

Eurypides (-480–-406 p. n. e.) dramaturg antyczny

„W kwietniu 1986 r. dostałem w końcu list, w którym napisano: „Historyk, który broni Polaków, nie jest do zaakceptowania w gronie wykładowców Uniwersytetu Stanford”. Dotyczyło to rozdziału o Żydach polskich w „Bożym igrzysku”. Mnie w tym liście najbardziej przeraziło słowo „Polaków”. Nie „polskich przestępców” albo „polskich antysemitów”. Tam jest napisane: „Polaków”. Przecież to rasizm! Dowód, że w kwestiach polsko-żydowskich nie powinno być dyskusji. Jest jedna prawda podana do wierzenia. Davies nie wierzy? To go wyrzucimy.”

Norman Davies (1939) brytyjski historyk

Źródło: Historyk przeciw pamięci, „Tygodnik Powszechny” online, 26 sierpnia 2008 http://tygodnik.onet.pl/35,0,13961,8,artykul.html

O prawdzie

„Z Grzegorzem jest problem, bo on na moje merytoryczne argumenty jest w stanie odpowiadać tylko folklorystycznie. Szczypie mnie i szczypie i w końcu się doigra. Oświadczam publicznie i jemu też to powiedziałem osobiście, że jeśli do końca sierpnia jeszcze raz mnie zaczepi, dowiecie się o Grzegorzu bardzo wiele ciekawego. Naprawdę jest o czym opowiadać. My się pośmiejemy, a jemu nie będzie wesoło. To jednak ostateczność, zrobię wszystko, aby nie zniżyć się do jego poziomu dyskusji.”

Zbigniew Boniek (1956) polski piłkarz, trener i działacz sportowy

o Grzegorzu Lacie. Źródło: dziennik.pl http://www.dziennik.pl/sport/pilkanozna/article421792/Boniek_Lato_robi_z_pilki_folklor.html, 27 lipca 2009

O problemach, O sporcie

„Wkrótce Minc zapchał oba pokoje książkami, rękopisami i periodykami naukowymi, które przysyłano mu z całego świata. Powiatowy Pocztowy Sprawdzacz wykończył się niemal na tych zagranicznych i egzotycznych językach, a w końcu poddał się, przyszedł do Minca i poprosił, by ten tłumaczył przynajmniej nazwy czasopism i książek, dla wykonania czekistowskiej sprawozdawczości. Co też Minc i robił. Wypijali ze Sprawdzaczem po dwa kufle piwa, które zdobywać musiał pracownik wiadomych organów.”

Kir Bułyczow (1934–2003) rosyjski historyk i pisarz science fiction

Zbiór opowiadań Pierestrojka w Wielkim Guslarze
Źródło: Przestańcie kochać Łożkina

O książkach, O pokoju

„Jakże dziwną rzeczą jest miłość kobiety, która w początkach swych jest tak mała i tak ogromna na końcu! (…) Albowiem kiedy Niewidzialny zamyślił zbudować początek wszechświata, zasadził to ziarno miłości kobiecej, iżby przez swój nierówny wzrost przyniosło światu równość prawa. Raz oto wynosi ona maluczkich na niezmierne wyżyny, to znowu możnych zrównuje z pyłem. I tak, dopóki istnieje kobieta – ta wielka niespodzianka natury – dobro i zło nie mogą wzrastać osobno.”

Henry Rider Haggard książka Kleopatra

Kleopatra (1889)
Źródło: s. 98

O miłości, O kobietach, O świecie, O naturze

„Jeżeli [Alvaro] Cunhal nie przebierze się w szaty demokracji, jeśli jego komuniści nadal będą monopolizowali gazety, związki zawodowe i miejsca pracy, jeżeli utrwali się sytuacja, w której nie bierze się pod uwagę wyborów powszechnych, jeśli wojsko wszystko to zaakceptuje… Wtedy to koniec. Wpadniemy w pułapkę dyktatury. To jasne. Pewne.”

Mário Soares (1924–2017) polityk portugalski

w pierwszym wywiadzie udzielonym Orianie Fallaci we maju 1975 w Lizbonie.
Źródło: Oriana Fallaci, Wywiad z historią, wyd. Sfery, Warszawa 2012, ISBN 9788377990391, s. 538.

O demokracji, O historii

„Miałem trzy okresy: ten, kiedy pytałem producentów i reżyserów, czy nie mają dla mnie jakiejś drobnej rólki do zagrania; drugi okres to ten, kiedy koledzy reżyserzy mówili: Fufu, mam rolę, która może ci odpowiadać; i w końcu zaczęto mnie pytać, jaki film chciałbym zrobić.”

Louis de Funès (1914–1983) francuski aktor komediowy

„Łódź ma wszelkie cechy prowincji – twierdzi. – Leży na końcu świata, choć to przecież środek Polski, środek Europy. Z jednej strony uderza bogactwo historii i kultury, z drugiej – zwraca uwagę pogarda, z jaką do tego miasta odnoszą się inni. Niedawno Hanna Krall powiedziała mi, że być z Łodzi, to otrzymać posag. Kto wie, czy w przyszłości raz jeszcze nie poświęcę książki tej naszej Ziemi Obiecanej.”

Wojciech Górecki (1970)

Źródło: culture. pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_gorecki_wojciech

O książkach, O historii, O przyszłości, O bogactwie

„Nie odskoczył, nie nosił się, wiedział, gdzie jego miejsce i jak je kochać. A uwierz, że miał naprawdę ciężko. Naprawdę. A mimo to nigdy nie widziałem go smutnego. Najważniejsze dla niego było to, że jest tu i gra dla tych tutaj. Chciałbym mieć tyle odwagi i siły, co on. To niesamowite. Potrafił obrazić się na Kazimierza Kutza, bo wmontował do „Śmierci…” za mało ballady, którą w jednej ze scen Janek gra na harmonijce. A mówił, że to dla niego strasznie ważne było, bo jak robił na grubie, to codziennie grał ją chopom na końcu szychty. Obraził się i wyszedł z „Kosmosu” podczas premiery. Wałęsa, pół rządu, Kutz, wielka impreza, ogólnopolska premiera, temat wręcz polityczny, gorący, ciężki – a Janek się wkur… i wychodzi, bo takie zagranie to według niego brak szacunku dla niego i górników. Trzeba coś dodawać?”

Miuosh (1986)

o Janie Skrzeku.

O śmierci, O historii, O grach, O sile

„Jak wszyscy krowę doją, a nikt jej nie karmi, to w końcu musi paść.”

Rafał A. Ziemkiewicz (1964) polski pisarz

Źródło: Zgred

„To była wielka miłość, która trafiła w równym stopniu mnie i jego. Musieliśmy być razem i koniec. Nie było żadnych pytań, czy ja jestem za młoda, a on za stary, czy pasujemy do siebie, jaką mamy przeszłość. A przecież przeciwko nam było wszystko. Koledzy w teatrze, bo Krzysztof był żonaty, a ja miałam męża. Rodzice byli zgorszeni i przerażeni związkiem z ich kolegą, który już miał kilka żon i dzieci. I ja się im nie dziwię. Była młoda i bezdzietna, dzieliło nas z Krzysztofem 26 lat, ale nikt nie był mi w stanie odradzić tego związku – ani matka, ani ksiądz, ani przyjaciółka czy dyrektor teatru. Absolutnie nikt. Nigdy tego nie żałowaliśmy.”

Laura Łącz (1954) aktorka polska

o mężu, Krzysztofie Chamcu.
Źródło: „Przyjaciółka” nr 21 (3174), 2009.

O miłości, O dzieciach, O matce, O rodzicach

„Trudno się w końcu dziwić, że z octu na półkach i pustych haków w sklepie chętnie przeniosła się do kraju obfitości, bo akurat jej to wypadło w tamtych pięknych czasach…”

Joanna Chmielewska (1932–2013) polska pisarka powieści sensacyjnych

Kocie worki

„Ta prostytucja zachwytów była zresztą jednym z największych utrapień w życiu diuka Jana; niepojęte sukcesy psuły mu raz na zawsze obrazy i książki niegdyś umiłowane; zaznajamiając się z ogólną aprobatą sądu, odkrywał w nich na koniec niedostrzegalne skazy i tak odrzucał to lub owo z arcydzieł, medytując, czy nie tępieje mu węch i czy nie pomylił się aby.”

Joris-Karl Huysmans książka Na wspak

Źródło: Na wspak, tłum. Julian Rogoźiński

O książkach, O sukcesie, Obraz

„Czas bierze wszystko – czy ci się to podoba czy nie. Czas bierze wszystko, a na końcu jest tylko ciemność. Czasami w tych ciemnościach spotykamy innych albo ich tam gubimy.”

Stephen King (1947) pisarz amerykański

O czasie

„Marek Belka, faworyt prezydenta Kwaśniewskiego, od kilku miesięcy komentował, składał deklarację, a nawet stawiał warunki, na przykład taki, by SLD wygrało wybory tak, by móc rządzić samodzielnie. SLD nie spełniło tego wymagania, ale Belka dał się w końcu uprosić. Może dlatego, że sam tuż przed wyborami ujawnił część swoich planów co do budżetu i podatków (jak choćby pomysł likwidacji wspólnego opodatkowania małżonków), co, jak twierdzą niektórzy, odebrało SLD kilka procent poparcia i przyczyniło się do kłopotów z utworzeniem rządu.”

Janina Paradowska (1942–2016) dziennikarka polska

O politykach lewicy
Źródło: „Polityka”, 5 stycznia 2002

„W końcu karaczany zabija się pod butem, a nie z armaty.”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

Sługa Boży
Źródło: s. 43, wyd. I

O butach

„Bardzo mnie cieszy, że w końcu inteligencja wygrała z religijnym fanatyzmem. Jednak wciąż jeszcze dużo jest do zrobienia w tej kwestii… Ale jestem pewien, że kroczę właściwą ścieżką do niczym nie skrępowanej wolności! Bitwa wygrana, ale wojna jeszcze się nie skończyła. Heil Satan!”

Adam Darski (1977) polski muzyk rockowy (Behemoth)

o uniewinniającym wyroku sądowym. Źródło: strona zespołu Behemoth http://www.behemoth.pl/site/index.php/pol#calosc.447.Nergal_uniewinniony

O wojnie, O inteligencji, O wolności

„Można też bluffować pomniejszając prawdę lub jej zaprzeczając. Zaprzeczają więc, że byli na usługach III Rzeszy, że parali się na jej rzecz szpiegostwem i to nie tylko w Polsce. W Polsce natomiast szpiegowali na rzecz Kominternu, a więc sowieckiego imperializmu, który o samostijną Ukrainę tyle dbał, co Cygan o zeszłoroczny śnieg.
Mijali się także z prawdą rozdymając w propagandzie sprawę tzw. pacyfikacji. Paląc zabudowania folwarczne i terroryzując ludność, zmusili władze polskie do zastosowania represji – i to fakt. Jednak bluffowali głosząc, pacyfikacji dokonywało wojsko, a głównie kawaleria. Tymczasem to nie jest prawdą, bo ani wojsko (a tym mniej kawaleria), w pacyfikacjach nie uczestniczyło. Do tego celu były przysposobione specjalne oddziały policyjne „karnej ekspedycji”. Nadto, nie było zgrozy równej psychozie napadów czambułów tatarskich, a cała, śmieszna w końcu pacyfikacja” sprowadza się do pobicia kilkudziesięciu osób i do „wyłudzonego” od chłopów furażu dla koni, „wyłudzonego””

Edward Prus (1931–2007) historyk polski

bo się później okazało, że „ułani” za wszystko Płacili żywą gotówką. Jednak ten bluff potrzebny był OUN do „mobilizacji” Ukraińców rzuconych w pierwszym rzucie do rzezi „łąckiego plemienia wrażego”.
Bluff XX wieku, Londyn 1992

Koń

„Dzisiaj przeszukałem całe mieszkanie w poszukiwaniu pokoju. W końcu wieczorem znalazłem go w kuchni.”

Marek Konecki (1949)

Kalendarium kpin

O pokoju, O poszukiwaniu

„Europa znakomicie dawała sobie radę przez stulecia bez tolerancji… na końcu każdej tolerancji jest wojna.”

Maciej Franz (1969) polski historyk

O wojnie

„I rezyduję tutaj, na stałe przeprowadzam się i koniec i kręcimy lód, co półtora tygodnia jestem w Sejmie. Codziennie w robocie, Warszawa nasza.”

Beata Sawicka (1964) polska polityk

w rozmowie z funkcjonariuszem CBA 22 sierpnia 2007. Źródło: nagrania operacyjne CBA; fragmenty – „Gazeta Wyborcza”, 18 października 2007, całość „Gazeta Polska” http://www.gazetapolska.pl/?module=messages&message_id=255

„(…) jesteśmy chłodni, zdystansowani, jednak pod powierzchnią kłębią się często silne emocje, zwykłe namiętności. Ujawnienie tego wszystkiego nie leży w dobrym tonie. Gdy w końcu dochodzi do sytuacji, gdy nie możemy dłużej tłumić tego, co naprawdę czujemy, robimy to w sposób porywczy, impulsywny, nieprzemyślany. Rekompensujemy sobie życie według ustalonych odgórnie norm i zasad – i nie mówię tu o typowych zachowaniach, które pozwalają każdemu żyć w danej społeczności.”

Stephen Frears (1941) angielski reżyser filmowy

o Brytyjczykach. Źródło: Gra pozorów Stephena Frearsa. Wywiad specjalnie dla Stopklatki o Tamarze i Cheri, 30 grudnia 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=72701

O życiu, O zachowaniu, O grach

„Gdyby zastosować tę komisję śledczą do wszystkich tych posłów to byłby chyba koniec świata”

Waldemar Pawlak (1959) polski polityk ludowy, premier RP

odpowiedź na pytanie, czy opowiada się za powołaniem komisji śledczej ds. posła Misiaka i jego firmy Work Service. Źródło: gazeta.pl http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80271,6410007,Pawlak___W_czasach_kryzysu_mozemy_polegac_tylko_na.html, 23 marca 2009

„Pod koniec października tu – nie gdziekolwiek! – owe
płonęły idy marcowe
w sercu zdeptanego narodu.”

Gáspár Nagy (1949–2007)

Źródło: Czyste płomienie przy końcu października. Oratoryjne wspomnienie bohaterów-męczenników 1956

O wspomnieniach, Serce

„Kariera w teatrze wiąże się z hierarchią. Najpierw jesteś w zespole, potem grasz pierwsze role i w końcu tą główną. Ja wszedłem do Muzycznego bocznym wejściem i nie sądzę abym umarł na scenie po zagraniu tej upragnionej. Cały czas bawią mnie moje małe sukcesy.”

Tomasz Czarnecki (1983)

Źródło: Piotr Sobierski, Jak lalki tańczą w musicalu, „Gazeta Wyborcza Trójmiasto”, dodatek „Sztorm”, 27 maja 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/117899.html

O czasie, O sukcesie

„Nie chciał być znowu młodym i silnym, nawet gdyby to było możliwe, o nie! Zbyt dobrze wiedział, jaki jest koniec, by znów pragnąć początku. Wiedział, do czego prowadzą, na co się zdają wszystkie wysiłki.”

Willa Cather (1873–1947)

Drzewo białej morwy

O wysiłku

„Niektórzy z moich kolegów uważali powyższe wyjaśnienie zdolności przetrwania memu Boga za niedostateczne. Koniec końców zawsze chcą się dopatrzyć 'korzyści biologicznych'. Potwierdzenie, że idea Boga silnie przemawia do psychiki, im nie wystarcza. Chcą jeszcze wiedzieć dlaczego. Jeśli coś przemawia do psychiki, to znaczy, że porusza umysły, a te ukształtował dobór naturalny genów w pulach genowych. Pytają więc o przyczynę, dla której posiadanie takiego umysłu zwiększa szansę przetrwania genu.”

Richard Dawkins (1941) angielski biolog

Cytaty z książek, Samolubny gen (1976)

O Bogu

„Są jednak takie (sprawy), które nie zostały załatwione w poprzedniej kadencji i należy do nich powrócić. Do takich właśnie spraw należy kwestia powołania województwa środkowopomorskiego. Mieszkańcy Pomorza Środkowego wciąż liczą na powołanie tego województwa, tak aby móc w końcu oderwać się od Szczecina i Gdańska i samodzielnie stanowić o swoim losie. To, że 17. województwa nie ma, to jest wielki akt niesprawiedliwości dziejowej.”

Jan Łączny (1950) polski rolnik i polityk

Źródło: Wystąpienie w Sejmie, 16 lutego 2006 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata5.nsf/851e81387c160e4fc125745f00379393/0e375dbce5557fffc12574650037744a?OpenDocument

O losie

„To nie koniec świata!”

Magdalena Lamparska (1988) polska aktorka

„(…) opowiada bardzo konkretną, zwartą pod względem dramaturgicznym historię. Każdy sezon to jakby jeden rozdział z życia bohaterów, który tworzy zamkniętą całość. I ma początek, środek i koniec. Podczas oglądania Mad Men ma się poczucie spełnienia, satysfakcji, że oto w finale sezonu wszystkie wątki zostały podopinane, a mimo to cały czas czeka się na dalszy ciąg.”

Jon Hamm (1971) amerykański aktor

o serialu Mad Men. Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Specjalnie dla nas: Jon Hamm o „Mad Men” i Lemie, stopklatka.pl, 20 września 2012 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=90867

O historii, O czasie, O czekaniu

„co nas naprawdę dzieli to różnica strachu
mój strach jest małym strachem
jest realny jak echo nocnych kroków
dzwonek u drzwi ma kształt pałki lub łomu
mój strach skazuje mnie na obracanie się
w kręgu rzeczy małych i prymitywnych
twój strach to metafizyka wielka tajemnica
w której mieści się Bóg koniec świata
i twoja śmierć”

Antoni Pawlak (1952) poeta polski

Źródło: Kilka słów o strachu

O śmierci, O Bogu, O tajemnicy, O strachu

„Nigdzie nie spotkałem ani jednego artykułu który pokazywałby niebezpieczeństwa związane z interpretacją świata taką jak proponują osoby zajmujące się pomocą DDA. Do mnie trafiają również osoby pokrzywdzone przez terapeutów zajmujących się DDA. I może na koniec taki drobny cytat z jednej z takich wypowiedzi. "Nie chciałem aby moim życiem decydowały jakieś przeszłostki i mimo że nadal wierzyłem w istnienie DDA, ja już nie chciałem nim być. Nie chciałem się już tak zachowywać tak myśleć, tak sobie tłumaczyć świata. Dotarło do mnie że tak sobie tłumaczę niepowodzenia a przecież każdy popełnia błędy i będzie popełniał, nie trzeba do tego mieć pijanych rodziców. Przestałem tłumaczyć się dzieciństwem zacząłem myśleć że właśnie taki jestem, bo taki jestem. Jeśli chcę coś zmienić to zmieniam, nie chcę to nie, a alkoholizm rodziców to ich problem nie mój, a moje życie to mój problem nie ich. I co uważam za bardzo źle poprowadzone, to kiedy powiedziałem pani psycholog ze rezygnuję to mówiła żebym się zastanowił bo takie dobre samopoczucie może być tymczasowym złudzeniem, ale nie jestem jeszcze zdrowy. Owszem to jest czyste zło wpajanie komuś kto czuje że stanął na nogi że tak naprawdę gówno wie o stawaniu na nogi.”

Tomasz Witkowski (1963)

Źródło: Konfrontacje radia Tok FM http://bi.gazeta.pl/im/3/13899/m13899743.mp3. W radiu Tok FM 13.05.2015 w cyklu audycji „Konfrontacje” prowadzonych przez Cezarego Łasiczkę odbyła się rozmowa pomiędzy prof. Jerzym Mellibrudą a Tomaszem Witkowskim.

O życiu, O myślach, O problemach, O rodzicach

„Miłe złego początki, lecz koniec żałosny.”

Ignacy Krasicki (1735–1801) pisarz polski

Bajki
Źródło: Woły krnąbrne w: Dzieła Krasickiego, wyd. U Barbezata, Paryż 1830, s. 8.

„Przez większość czasu masz wrażenie, że twoim życiem wcale nie rządzi przypadek, a im częściej on się ujawnia, tym częściej tłumaczysz to sobie tak, że to wcale nie przypadek. Wydaje mi się, że tak naprawdę, jeśli pracujesz nad czymś wytrwale, to w końcu dopisze ci także szczęście.”

Malik Bendjelloul (1977–2014) szwedzki reżyser filmowy

Źródło: Artur Zaborski, Lepiej bym tego nie zmyślił!, empik.com, 26 lutego 2013 http://www.empik.com/lepiej-bym-tego-nie-zmyslil-wywiady-empikultura,90546,a

O szczęściu, O wrażeniach, O czasie

„Nie można dojść do czegoś, od czego się nie zaczyna, ani w jedną, ani w drugą stronę. Zawsze na początku jest coś z tego, co i na końcu, obojętne, od której strony się zaczyna i w której się kończy.”

Sławomir Mrożek (1930–2013) polski dramatopisarz, prozaik i rysownik

Metamorfoza

„Kariera artysty podobna jest karierze kurtyzany: najpierw dla własnej przyjemności, później dla przyjemności innych, a w końcu dla pieniędzy.”

Marcel Achard (1899–1974) francuski dramatopisarz

Źródło: Myślę, więc jestem. Aforyzmy, maksymy, sentencje, Czesława i Joachim Glenskowie (oprac.), Antyk, Kęty 1993, s. 17.

O przyjemności

„Trudno zrozumieć sens życia, chociaż nieustannie próbujemy. Dlatego ludzie tak lubi literaturę. Tam zawsze jest początek, środek i koniec.”

Julianne Moore (1960) aktorka amerykańska

Źródło: „InStyle” nr 4/2011

O ludziach, O literaturze, Sens

„Tadeusz grał jedną ze swoich najważniejszych scen w tym przedstawieniu: rozmowę obłąkanego Leara z oślepionym Gloucesterem. Pod koniec tej sceny Lear ucieka swoim prześladowcom. Tadeusz wybiegł za kulisy, i jak potem się okazało, usiadł w fotelu, który był przygotowany do następnej sceny z jego udziałem. Tam, w kulisie czekał na swoje wejście nieżyjący już aktor Marek Obertyn i to on zobaczył, jak nagle Tadeusz spada z krzesła i opada na podłogę. Ja i kilku współpracowników, którzy oglądali próbę z widowni, usłyszeliśmy dziwny odgłos i krzyk, prawdopodobnie Marka. Pobiegliśmy za kulisy i zobaczyliśmy leżącego Tadeusza. Wszyscy myśleliśmy, że to jakieś zasłabnięcie, wiedzieliśmy też, że ma wstawiony rozrusznik serca. Szybko przyjechała karetka pogotowia i przewieziono go na OIOM. Razem z jego żoną Marysią Bojarską, która była też obecna na próbie, czekaliśmy w szpitalu na wynik badania. Po kilkudziesięciu minutach dowiedzieliśmy się od lekarza, że Tadeusza już nie ma z nami.”

Eugeniusz Korin (1954)

o okolicznościach śmierci Tadeusza Łomnickiego. Źródło: Marek Zaradniak, Pędźmy za nim biegiem, biegiem!, „Polska Głos Wielkopolski” nr 44, 22 lutego 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/133662.html

O śmierci, O myślach, O czekaniu, O myśleniu

„Odór dotarł do nas na wiele kilometrów przed celem podróży. Droga wiodła wzdłuż torów kolejowych. Gdy zostało piętnaście czy dwadzieścia minut jazdy do Treblinki, zaczęliśmy natykać się na zwłoki leżące obok torów, najpierw dwie-trzy sztuki, potem więcej, a kiedy w końcu dojechaliśmy do stacji kolejowej, leżały ich chyba setki – leżały tak przez wiele dni, w upale […] Tego dnia w Treblince było istne Piekło Dantego. Kiedy wjechałem do obozu i wysiadłem z samochodu na placu, stałem po kolana w pieniądzach. Brodziłem w banknotach, monetach, kamieniach szlachetnych, biżuterii, odzieży. Leżały rozrzucone po całym placu. Fetor był nie do zniesienia. Wszędzie leżały setki, nie, tysiące rozkładających się ciał […] Pośród namiotów i ognisk zobaczyłem grupy Ukraińców i kobiet – były to, jak się później dowiedziałem, prostytutki z całej okolicy – wszyscy pijani, tańczyli, śpiewali i grali na instrumentach.”

Franz Stangl (1908–1971) Austriak, komendant obozów koncentracyjnych

relacja z pierwszej wizyty w Treblince.
Źródło: Gita Sereny, W stronę ciemności. Rozmowy z komendantem Treblinki, wyd. Cyklady, Warszawa 2002, s. 135.

O kobietach, O pieniądzach, O piekle, O relacjach

„Bezetyczna państwowość doprowadziła do tego charakterystycznego pojmowania polityki, jako sztuki dochodzenia do władzy. Tłumaczą nam to, że to dla dobra publicznego, żeby wykonać pewien program; a potem dodają, że ze względu na dobro publiczne muszą pilnować, żeby władzy nie utracić. W praktyce wychodzi na to, że celem rządu jest utrzymać się przy władzy – i nic więcej. (…) Ze „sztuki dochodzenia do władzy” robią się sobkowskie łowy na władzę, nie przebierające w środkach. Głównym zajęciem rządu staje się tępienie wszelkiej opozycji, co po niedługim czasie zamienia się w prześladowanie wszystkich porządnych ludzi, nie chcących się poniżać służalstwem. Rząd taki skupia około siebie zwolenników coraz wątpliwszej wartości, aż w końcu polityka bezetyczna wyradza się w sztukę robienia brudnych interesów. Nieunikniona „ewolucja!””

Feliks Koneczny (1862–1949) historyk polski, historiozof

Polityka a etyka
Źródło: Państwo i Prawo, Wydawnictwo WAM, Kraków 1997, s. 103–104.

O ludziach, O czasie

„Na koniec (…), nie wierz temu, aby życie ludzkie mogło być choć przez tydzień pasmem spokoju i zadowolenia.”

Bolesław Prus (1847–1912) polski pisarz i publicysta

To i owo, właściwie zaś ani to, ani owo, czyli 48 powiastek dla pełnoletnich dzieci

O życiu

„Nie wiem, od której godziny mocz staje się ranny. Zastanawiałam się nad tym do 6.54, w końcu wstałam, rozpakowałam test ciążowy, przeczytałam instrukcję użycia i oparłam się o zimny brzeg umywalki.”

Grażyna Plebanek (1967) polska filolog polska i pisarka

Pudełko ze szpilkami

„A w końcu ryba.”

Horacy (-65–-8 p. n. e.) rzymski poeta liryczny

Desinat in piscem. (łac.)
Znaczenie: coś niezgodnego ze wcześniejszą zapowiedzią.
Listy, List do Pizonów (Sztuka poetycka)
Źródło: 4

O rybach

„Wiele z was straciło ostatnio, tak jak ja przed laty, majątek życia. Pomogę wam coś z tym zrobić. Zawsze, gdy moje życie się komplikowało, powtarzałam sobie: nigdy nie spada na nas więcej, niż potrafimy unieść. To nie zapełniało natychmiast mojego konta, ale przynajmniej zaczynałam czuć się silna. I w końcu przychodziły mi do głowy dobre pomysły.”

Suze Orman (1951)

Źródło: Zuzanna O’Brien, Mistrzynie… http://www.styl.pl/magazyn/w-swiecie-kobiet/news-mistrzynie-dobrych-rad,nId,635753,nPack,2, op. cit., s. 136

O życiu, O kobietach, O lecie

„Ludzie, na których chcemy wpływać często są zmuszani przez pędzący naprzód świat do błyskawicznego podejmowania decyzji. To samo dotyczy nas, praktyków perswazji. Często pierwsza strategia wywierania wpływu, jaka przychodzi nam do głowy, nie jest tą najbardziej etyczną. Jednak poświęcając trochę wysiłku na rozważenie wszystkich możliwości wykorzystania narzędzi perswazji (…), możemy skłonić ludzi do przyjęcia naszego punktu widzenia, zaangażowania się w jakieś przedsięwzięcie lub nabycia naszego produktu, zachowując się szczerze, uczciwie i etycznie. Poza tym wiedząc, na czym polega etyczne wywieranie wpływu, rozumiemy, że każdy, kto traktuje narzędzia perswazji jak broń, w końcu strzeli gola do własnej bramki.”

Robert Cialdini (1945) amerykański psycholog

Tak! 50 sekretów nauki perswazji

O ludziach, O świecie, O decyzjach, O wysiłku

„Lech Wałęsa odpowiada za to, że w pierwszej połowie lat 90. nie zlikwidowano WSI. Stworzenie WSI polegało na tym, że w końcu '91 roku, zmieniając ustawę o powszechnym obowiązku obrony wpisano w dwóch zdaniach, że tworzy się WSI z automatycznego połączenia WSW i II oddziału Sztabu Generalnego. I to było całe tworzenie, i wszystko pozostało bez zmian.”

Aleksander Szczygło (1963–2010) polski prawnik i polityk

po ujawnieniu raportu o nieprawidłowościach w WSI.
Źródło: Radio Zet

O ustawie

„najpierw pstrąg
a za pstrągiem karp
potem ja
po mnie morski koń
morski pies
a na końcu kot
nie ma cię -
moja śmierć na pięć”

Grzegorz Ciechowski (1957–2001) polski muzyk rockowy

Z utworów
Źródło: Śmierć na pięć, (listopad 2001)

O śmierci, O kotach, Koń

„Od czasów cesarza Kaliguli wprowadzanie konia na wysokie urzędy państwowe nie jest niczym nowym, choć do dziś budzi pewien niesmak. Oświadczenie ministra Nowaka, że prezydent jest zdrowy jak koń, ma w sobie coś z wywoływania freudowskiej sfery czynności pomyłkowych. Zapewne nie o zdrowie tu chodziło, lecz o obyczaje, które, z całym szacunkiem dla pięknego czworonoga, są iście końskie. Czy nie godne końskiego rechotu były przaśne dowcipy prezydenta o kaszalotach? Wykład z historii Polski o bigosowaniu mógł niejednemu koniowi postawić grzywę dęba, a nawet zapleść z przerażenia warkocze. Z iście ułańską fantazją prezydent rzucił się na krzesło, zostawiając w tyle panią premier kraju, który w końcu na stanie na baczność sobie zasłużył. Nie będzie nam Niemiec wygodnego fotela zajmował. Może obyczaj to na salonach nie propagowany, ale gdy ogier wpada do stajni, klacze muszą znać swoje miejsce. Ileż z końskiego polotu miało zwinięcie królowej Szwecji kieliszka do toastu. W końcu za to, co Szwedzi wyrabiali u nas przy potopie, miał prawo dać jejmości w twarz. Skradziony kieliszek to tylko mała ostroga w bok jaśnie oświeconej.”

Tomasz Sakiewicz (1967) polski dziennikarz

o Bronisławie Komorowskim.
Źródło: Koń na urzędzie, „Gazeta Polska”, 11 maja 2011

O zdrowiu, O fantazji, O historii, Koń

„Uwielbiam teatr. To zupełnie inny kontakt z odbiorcą tego, co robisz. Jeden do jednego. W teatrze widzisz, jak reaguje na ciebie publiczność. Można wtedy to weryfikować i każdego wieczoru proponować coś innego. W filmie, jak już coś nakręcimy, to koniec. Tego się nie powtórzy.”

Leszek Lichota (1977) aktor polski

Źródło: Artur Cichmiński, Leszek Lichota: Myślałem o piwie z Bruce'em Willisem, 31 października 2011 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=82205

O myślach, O myśleniu

„Gapiłeś się na bar Sarmacja. Prosta, pustaczana buda pojechana kanarkowym tynkiem-barankiem. Dwa plastikowe, białe okna, drewniany okap nad drzwiami, z okapu zwisają dwie plastikowe, białe doniczki, z nich z kolei zwisają czerwone plastikowe kwiatki. Dach pewnie pokryty papą, bo czym. Kiedyś pewnie w barze Sarmacja mieścił się jakiś warsztat samochodowy. W sumie – podobało ci się to nawet, było polskie do bólu, powinno być sprzedawane na pocztówkach z napisem „Polska” zamiast jakichś tam, kurwa, Łazienek czy Wilanowów. Kurwa, to jest prawdziwa Polska, tylko że Polska udaje, że tego nie ma, Polska sama się tego wstydzi, nikt tego nie umieszcza na logach, w encyklopediach, podręcznikach, (…) Polacy udają, że u nich nie ma przestrzeni publicznej, że jeśli coś – to Wilanów i Łazienki. Kazimierz i Sandomierz, i to tylko w centrum. A chuj – myślałeś – to jest właśnie Polska, ten bar Sarmacja, to jest cywilizacja, którą wytworzyliśmy, i chuj, i koniec, kropka, jeśli się jej wstydzimy, to mamy problem, to coś z nią kurwa, zróbmy, ale nie udawajmy, że jej nie ma. Ten Bar Sarmacja powinien być na znaczkach pocztowych, a nie, kurwa, Wilanów.”

Ziemowit Szczerek (1978) polski pisarz i publicysta

Siódemka (2014)
Źródło: s. 89.

O myślach, O problemach, O myśleniu

„Błędy w obliczeniach wynikają z ułomności naszej natury i jeżeli ktoś powołuje się na nie, by opowiadać się przeciwko transakcji, o której tutaj mowa, to znaczy, że sprzeciwia się wszystkim transakcjom, jakie można tylko sobie wyobrazić, wszystkim działaniom człowieka. Błąd to fakt przypadkowy, który doświadczenie nieustannie koryguje. Koniec końców, każdy powinien tej sprawy dopilnować.”

Frédéric Bastiat (1801–1850) francuski ekonomista

o pożyczce z procentem
Kapitał i zysk z kapitału
Źródło: s. 163

O błędach, O naturze

Cytaty na temat koniec strona 11

Cytaty na temat koniec
strona 11