Cytaty na temat piosenka
strona 4

„Ewolucja muzyki XX wieku, zerwanie z tonalnością, dodekafonia, aleatoryzm, pierwsze eksperymenty z muzyką konkretną, a w końcu możliwość utrwalania na płycie i taśmie wyznaczyły kierunki rozwoju w następnych dziesięcioleciach. Muzyka stała się powszechnie dostępna nie tylko z poziomu sal koncertowych czy ludowych festynów, ale także w domu. Okazało się, że istnieje ogromne zapotrzebowanie społeczne na muzykę odartą z patosu filharmonii, bardziej rozrywkową, mogącą towarzyszyć ludziom na co dzień. Jazz, blues, rock&roll, a potem rock torowały sobie niezależnie drogę do słuchaczy, równolegle do muzyki określanej mianem poważnej. Twórcy awangardowi dostrzegli wielki potencjał w instrumentach elektronicznych, które po wojnie zaczęły stopniowo zdobywać studia eksperymentalne rozgłośni radiowych, a później stawać się normalnym instrumentarium wykorzystywanym w procesie twórczym. Kraftwerk zaczynał na początku lat 70., w okresie przez wielu uważanym za jeden z najbardziej płodnych i twórczych w dziejach muzyki współczesnej. Psychodelia, rock progresywny czy eksperymenty z elektroniką były wyznacznikami zmian mentalności młodego pokolenia, które nie chciało już słuchać Elvisa Presleya czy skocznych piosenek The Beatles, a znaleźć w dźwiękach ulubionych wykonawców coś mistycznego, pozwalającego oderwać się od rzeczywistości.”

Przemysław Mieszko Rudź (1976)

Źródło: Tomek Nowak, Kraftwerk jest tu, muzyka.pl, 26 czerwca 2013 http://www.muzyka.pl/wywiady/strona/229/1.html

O wojnie, O muzyce, O domu, O rzeczywostości

„Wszystko kończy się piosenką.”

Pierre Beaumarchais (1732–1799)

Tout finit par des chansons. (fr.)
ostatni wers Wesela Figara

„To czadowe uczucie, kiedy ludzie podchodzą do mnie i mówią, że podobają im się moje piosenki. Albo kiedy zainspirowałam ich do założenia zespołów, albo cokolwiek.”

Avril Lavigne (1984) muzyk rockowy, wokalistka

o swoich fanach.

O ludziach, O emocjach

„Wierzę, że (…) będę mógł jeszcze ocalić od zapomnienia wiele piosenek, po czym zaprosić ciebie, moja kochana publiko, na stypę.”

Stanisław Wielanek (1949–2016)

Szlagiery starej Warszawy – śpiewnik andrusowski

Kochać się

„One [piosenki] przychodziły do mnie znienacka. Siadałem i pisałem. Ot i wszystko. Na początku niestety nie zdawałem sobie sprawy, że będę musiał je śpiewać”

Jan Kaczmarek (artysta kabaretowy) (1945–2007) polski artysta kabaretowy, autor piosenek, felietonista

Źródło: Wspominamy..., „Polska Gazeta Wrocławska”, 1 listopada 2008 http://krakow.naszemiasto.pl/archiwum/1821308,wspominamy,id,t.html?akcja=przejdz_nastepny

O śpiewie

„Nagrywając (…) płytę, nie możesz mieć pewności, czy za chwilę się nie okaże, że nagrałaś ją sobie do szuflady. Jak ludzie mają pokochać twoją muzykę, jeśli nie mogą usłyszeć jej w radiu? Rozgłośnie rządzą się swoimi prawami. Czasem jeden człowiek decyduje o tym, jaki gatunek piosenki mu się podoba, a jaki nie, i determinuje potencjalny gust całej rzeszy słuchaczy. Zawodowe „być albo nie być” wielu muzyków zależy często od takich właśnie guru. To wcale nie znaczy, że twoja płyta jest słaba. Możesz nagrać utwory ze świetnymi tekstami i fantastyczną muzyką, a mało kto je usłyszy.”

Katarzyna Skrzynecka (1970) polska aktorka, piosenkarka, kompozytorka tekstów, prezenterka TV, była modelka

Źródło: Krystyna Pytlakowska, Do utraty tchu, „Viva” nr 10, 12 maja 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/117599.html

O ludziach, O czasie

„Zespół grał stare przeboje amerykańskiego popu – słowa piosenek były niezrozumiałe, ale melodie dawały się rozróżnić, mimo iż w bibliotece pełno było tłumiących dźwięk, tapicerowanych mebli oraz książek ułożonych na półkach sięgających sufitu.”

Stephen Coonts (1946)

Hongkong (2000)

O książkach

„Z ogromnych mych boleści
Robię piosenki nieduże.”

Heinrich Heine (1797–1856) poeta niemiecki

Aus meinen grossen Schmerzen
Mach’ ich die kleinen Lieder. (niem.)
Źródło: Intermezzo liryczne, 39, tłum. Robert Stiller

„Przyjaciele moi i przyjaciółki! Nie odkładajcie na później ani piosenek, ani egzaminów, ani dentysty, a przede wszystkim nie odkładajcie na później miłości. Nie mówcie jej: „przyjdź jutro, przyjdź pojutrze, dziś nie mam dla ciebie czasu”. Bo może się zdarzyć, że otworzysz drzwi, a tam stoi zziębnięta staruszka i mówi: „Przepraszam, musiałam pomylić adres…” I pstryk, iskierka gaśnie.”

Agnieszka Osiecka (1936–1997) polska poetka, autorka tekstów piosenek

Cytaty z tekstów literackich, Rozmowy w tańcu (1992)

O czasie

„W pewnej chwili Pas zaczął nucić „Pierwszą Brygadę”. Coraz głośniej. Obecni podchwycili słowa i melodię. Rytm marsza towarzyszył dygotom domku. Po „Brygadzie” śpiewaliśmy „Białe róże”, potem już inne piosenki, jedna wypływała z drugiej: „Rozmaryn”, „Ułani pod okienkiem”, „Czerwony pas”, „Jak dobrze nam zdobywać góry”, „Otwarte okna”. Padały bomby, pociski z nieba i z ziemi, a my śpiewaliśmy jak w transie, porwani melodią pieśni legionowej, żołnierskiej, harcerskiej. Nikt nie myślał, co może stać się w każdej chwili. Nikt już się nie bał. Nawet ja straciłam nieustające dotąd poczucie strachu. Niech się dzieje, co ma się dziać, my śpiewamy, wszystko jedno. Zrobiło się prawie wesoło.”

Teresa Sułowska-Bojarska (1923–2013) polska poetka i prozaik

o powstaniu warszawskim 1944

O strachu, O myślach, O śpiewie, O myśleniu

„Większość moich piosenek jest prawdziwa i szczera. Wielu ludziom przypominają, że nie wszystko jest… oh, baby to, oh, baby tamto.”

Avril Lavigne (1984) muzyk rockowy, wokalistka

„To dla mnie ogromne wyróżnienie, że po tak zdolnych, cenionych wokalistkach Disney wybrał do zaśpiewania kolejnej piosenki z filmu właśnie mnie.”

Alicja Janosz (1985) polska piosenkarka

Źródło: Grzegorz Wojtowicz, Rozmowa z Alą Janosz. „Księga dżungli 2” już w kinach, stopklatka.pl, 21 marca 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=13584

„Oczarowani – rozczarowani. Tak za piosenką Mileny Farmer nazwało się moje pokolenie we Francji. Słodkie hasło reklamowe do tego samego, o czym pisze Houellebecq w Cząstkach elementarnych spermą i gównianą prawdą. Najpierw oczarowani, potem rozczarowani polityką obiecującą dobrobyt i szczęście. Najbardziej rozczarowani sobą, gdy dostają czego chcą. Szczęście stało się nowym rodzajem marchewki pozornie dostępnej dla każdego. Stąd rozczarowanie, gdyż za marchewką czai się bat. Przynęta dla wielu jest tylko do polizania, nad nią szyldy humanizmu i reklamowe slogany.”

Manuela Gretkowska (1964) pisarka polska

Europejka

O szczęściu, O rozczarowaniu

„Albo się pisze piosenki albo nie. A jeśli się je pisze, tak jak ja, to wydaje mi się, że naturalne jest pragnienie wydawania płyt. Tak więc gdy opuściłem Pink Floyd miałem do wyboru dwie, nie, trzy, drogi: po pierwsze, nie robić tego więcej, co jest wariactwem, ponieważ pisałem piosenki… i chociaż podejrzewam, że mógłbym je pisać dla innych ludzi, to jednak lubię wydawać płyty – tak więc mogłem to robić jako Roger Waters albo zebrać grupę ludzi i powiedzieć hej, dlaczego nie założymy jakiegoś zespołu? Ale ze względu na poprzednie doświadczenia moja opinia na temat zespołów stała się odrobinę cyniczna, tak więc myślę, że nie była to opcja, którą bym kiedykolwiek rozważał.”

Roger Waters (1943) muzyk rockowy, basista i wokalista

Filozofia, Muzyka
Źródło: Gold, 1992

O ludziach, O myślach, O myśleniu

„Nie nagrałem tej płyty ze znudzenia czy nadmiaru wolnego czasu. Wręcz odwrotnie – kradłem ten czas, jeżdżąc z Warszawy do Częstochowy przynajmniej rok, żeby nagrać te piosenki.”

Andrzej Grabowski (1952) aktor polski

Źródło: „Nowa Trybuna Opolska”, 20 stycznia 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/26648

O czasie, O czytaniu

„Myśmy chodzili i nosili czerwone gwiazdki z sierpem i młotem, śpiewaliśmy piosenki ze słowami Bruno Jasieńskiego, która się kończyła „o Polską Republikę Rad”. Nosiliśmy nagany w kieszeniach, przyjaźniliśmy się z bezpieką, takich nas było niewielu na uniwersytecie. Myśmy w zasadzie nienawidzili tej nacjonalistycznej frazeologii gomułkowskiej. Tej, co głosiła – demokracja, naród, Maria Konopnicka, Kościuszko. To wszystko bzdura. My jesteśmy komunistami i chcemy komunizmu. To, że się wyrzuciło Gomułkę, było dla nas bardzo przyjemne.”

Leszek Kołakowski (1927–2009) polski filozof

Źródło: P. Gontarczyk, Filozof pod lupą, „Rzeczpospolita” 4–5 listopada 2006.

O przyjaźni, O demokracji, O śpiewie

„Tak naprawdę Klancyk wyłonił się na przełomie 20 stycznia 200607 roku, kiedy pojechaliśmy na festiwal PAKA – po to, żeby coś skonkretyzować. Doszliśmy do finału i starliśmy się z jurorami, którzy twierdzili, że kabaret musi mieć formę, konferansjera, piosenkę i tekst, że nie wolno pytać o inspirację, że to jest świetne, ale pokazujemy ćwiczenia. Że tego nie można puścić w telewizji na żywo. Ale po powrocie z Krakowa zaczęliśmy grać znowu. Zrobiliśmy wtedy spektakl „Kto widział małpę trzymającą scenariusz” Polega on na tym, że wrzucamy około pięciuset ćwiczeń do słoja i losujemy. Czasami gramy sceny, których jeszcze nie widzieliśmy ani nigdy nie graliśmy. Losuje publiczność, nic nie jest zaplanowane.”

Michał Sufin (1983)

Źródło: Katarzyna Gawkowska, Jam teatralny, „Teatr” nr 7-8, 7 sierpnia 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/144746.html

O ćwiczeniach

„Gdy kończyłem Szkołę Teatralną w Krakowie, była moda, że wszyscy aktorzy śpiewali. Ale wtedy nie chciałem robić nikomu konkurencji. Teraz przyszedł czas, żeby w ramach poszerzania swojego emploi sięgnąć po śpiew. Ale spektakl teatralny to przecież nie występ w Sopocie. Piosenki mają coś znaczyć i opowiadać pewną historię. Nawet śpiewając, jestem aktorem i tak chciałbym być odbierany.”

Piotr Cyrwus (1961) aktor polski

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Szczecin, 10 sierpnia 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/nsja.htm

O historii, O modzie, O śpiewie, O czasie

„Pamiętam jak Kazimierz Marcinkiewicz cytował swojego syna, który miał mówić o politykach Platformy per „cieniasy”. Ciekawe, jak teraz mówi o swoim tacie. Panu Kaziowi dedykuję zaś piosenkę: „Był niepozorny, brzydki, chudy, wręcz nieudolny, w rozmowach nudny, w obejściu prosty, prawie bez zalet, gość domorosły, miał jeden talent…”.”

Monika Olejnik (1956) polska dziennikarka

o Kazimierzu Marcinkiewiczu.

„Rzeczywiście, w Rosji jestem przyjmowana jak królowa – tamtejsza publiczność mnie uwielbia. Co do mężów stanu, oni też mają prawo słuchać piosenek o miłości, prawda? We Francji występowałam m. in. przed prezydentem Sarkozym i socjalistycznym prezydentem Mitterandem. Jednak najbliższe sercu jest wspomnienie występu dla prezydenta Pompidou, może dlatego, że jestem gaullistką.”

Mireille Mathieu (1946) francuska piosenkarka

Źródło: Joanna Orzechowska, Słowik z Awinionu (wywiad z Mireille Mathieu), „Twój Styl” nr 9 (314), wrzesień 2016, s. 113.

O prawdzie, O wspomnieniach, Serce

„Bo zbierać można zarówno rzeczy, jak porcelanę – co nas tu specjalnie interesuje – obrazy, broń, znaczki, pudełka zapałek czy serwetki papierowe, zbierać można zwyczaje, przysłowia, piosenki, a nawet poszczególne słowa. Przede wszystkim jednak można zbierać wiadomości.”

Jerzy Łoś (1920–1998) polski matematyk

Źródło: E. Kowecka, J. i M. Łosiowie, L. Winogradow, Porcelana polska, Wrocław Ossolineum, 1975, s. 133.

Obraz, Pudełko

„(…) nastrój wytwarzają przede wszystkim dobrze napisane teksty i dobrze napisana muzyka. I jeśli muzyka w dodatku znakomicie konweniuje z tekstem, wystarczy tę piosenkę tylko zaśpiewać.”

Przemysław Branny (1970) polski aktor i pieśniarz

Źródło: „Nasz Dziennik”, 31 lipca 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/jrsv.htm

O muzyce, O nastroju

„Jesteście jedyni dla mnie i żaden sukces nie przewróci mi w głowie. Nie zmienię się dla nikogo. Obojętnie co się ze mną stanie, to moim domem zawsze będzie Warszawa. A ja pomogę Wam zdobyć świat przy moim boku (…). Pragnę polską piosenkę wprowadzić w świat i to jest moim celem… (…) Potem przyjadę do domu, do Was. Zrobimy ogromne party. Razem z Wami chcę przygotować mój wielki koncert w Sali Kongresowej. Potem znowu wyjadę do Las Vegas na otwarcie swojego programu.”

Violetta Villas (1938–2011) polska piosenkarka

Źródło: fragment listu artystki z USA do Orkiestry Polskiego Radia.

O świecie, O domu, O sukcesie

„Po co pisać piosenkę, jeśli nikt nie umie zagrać melodii ani zrozumieć słów?”

Christopher Moore (1957)

Krwiopijcy

„Myślę, że piosenkę należy traktować jako etap w życiu, jeżeli chcemy by była autentyczna i by nie było to powielanie tych samych pomysłów i wpadanie w złą rutynę. Należy traktować to jako przygodę, a przygoda nie może trwać wiecznie. Żeby była przygodą musi się skończyć.”

Kuba Sienkiewicz (1961) polski muzyk i lekarz

Wywiady i rozmowy
Źródło: wywiad dla Małgorzaty Karoliny Piekarskiej, 1994

O myślach, O myśleniu

„Raz jeszcze zetknęłam się z kinem podczas zdjęć do filmu Gangsterzy i filantropi. Dostałam zaproszenie do nagrania piosenki tytułowej. Chciałam swą interpretację dopasować do fabuły i głównej bohaterki – udałam się do charakteryzatorni, gdzie aktorka nakładała makijaż. Spytałam z przejęciem, jak ona widzi tę piosenkę. Może jej na czymś specjalnie zależy, co mam zaakcentować, co ukryć… Pani odwróciła się do mnie i rzekła: – Jest mi wszystko jedno, jak pani zaśpiewa. Ja i tak zagram po swojemu.”

Irena Santor (1934) piosenkarka polska

Źródło: Miło wspomnieć, wyd. Grupa Image, 1995.

„To pogodne, ciepłe piosenki, wzbogacone o lekką nutę melancholii.”

Andrzej Piaseczny (1971) polski muzyk i aktor

o płycie Spis rzeczy ulubionych. Źródło: muzyka.onet.pl http://muzyka.onet.pl/plyty/katalog/andrzej-piaseczny-spis-rzeczy-ulubionych,106862,plyta.html

O muzyce

„Mam na barkach ciężar bycia spadkobierczynią, podejmowania decyzji. Tutaj jestem osamotniona i wtedy najbardziej wspieram się myśleniem, jakby to ona widziała. Mama nie cenzurowała reżyserów, nie narzucała, nie zabraniała. Chcę się tego trzymać. (…)
Czasem ktoś mi mówi, że nagrano niedobrą płytę z piosenkami mamy, albo że ktoś śpiewa Agnieszkę po białorusku i czy ja wiem, jak te teksty zostały przetłumaczone. Bywam krytykowana, że tego nie pilnuję. Ale ja nie widzę siebie w roli cenzora. Zresztą mama wolała zagadać z panem Heniem na ulicy niż jechać, sprawdzać, kontrolować. Ona tego nie robiła, to ja też nie będę.”

Agata Passent (1973) polska felietonistka i dziennikarka.

Źródło: Beata Kęczkowska, Pamiętajmy o Osieckiej - rozmowa z Agatą Passent http://wyborcza.pl/1,75475,12551342,Pamietajmy_o_Osieckiej___rozmowa_z_Agata_Passent.html, wyborcza.pl, 26 września 2012.

O myślach, O decyzjach, O śpiewie, O czasie

„Kiedy po raz pierwszy ujrzałam muszlę koncertową, wyrwałam się mamie, wdrapałam na scenę, stanęłam przed mikrofonem i… zaczęłam śpiewać wymyśloną na poczekaniu piosenkę!”

Majka Jeżowska (1960) piosenkarka polska

Źródło: Tomasz Sokołowski, Mój syn wyrósł na fajnego, mądrego, ciepłego faceta, maluchy.pl http://www.maluchy.pl/maluchowe_wywiady/majka_jezowska/

O śpiewie

„Niektóre teksty piosenek wzorowane były – bez podania źródła – na utworach Kiplinga i Villona. Kiedy jeden z wybitnych krytyków ujawnił plagiaty, Brecht odparł zimno, że nie uznaje własności prywatnej w literaturze, tak samo jak nie uznaje jej w gospodarce. Oświadczenie to zostało przyjęte przez postępową inteligencję jako dowód niezwykłej oryginalności i odwagi.”

Bertolt Brecht (1898–1956) niemiecki pisarz, dramaturg, teoretyk teatru, inscenizator i poeta

O Bertoldzie Brechcie
Źródło: Artur Koestler, The Invisible Writing (1954)

O inteligencji, O literaturze

„Piosenka aktorska to piosenka, którą śpiewa aktor. Równie dobrze można by stworzyć festiwal piosenki murarskiej, bo przecież niektórzy murarze też podśpiewują sobie przy stawianiu ścian.”

Maria Peszek (1973) aktorka i piosenkarka polska

Źródło: „Gazeta Wyborcza” 31 stycznia 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/klamczucha.htm

O śpiewie

„Brel – gniewny Belg zbuntowany przeciw mieszczańsko-bigoteryjnej atmosferze kraju Flamandów, osiedlił się przed laty w Paryżu, i w krótkim czasie zyskał w piosence pozycję jednego z czterech wielkich: Aznavour – Brel – Bécaud – Brassens. Był wspaniałym autorem ostrych, satyrycznych piosenek, kompozytorem i wykonawcą własnych utworów, niestety – coraz wyraźniej wyniszczanym chorobą płuc. (…) Był na scenie niezwykle dynamiczny, spalał się; opowiadał mi (…), że na każdym koncercie traci prawie kilogram na wadze (…).”

Lucjan Kydryński (1929–2006) polski dziennikarz, konferansjer

Marek i Wacek. Historia prawdziwa (1990)
Źródło: s. 29

O chorobach, O czasie, O lecie

„Nadal będę robić to, co lubię i potrafię najlepiej, komponować, śpiewać i grać. Będę to robił tak długo, jak długo zechcą mnie słuchać. Na wysokim szczeblu drabiny z napisem „polska piosenka” już byłem. Zdobycie podobnych szczytów w Ameryce mi nie grozi. Ale gitara i możliwość przelania swych pomysłów i uczuć na papier nutowy są w moim życiu najważniejsze.”

Krzysztof Klenczon (1942–1981) kompozytor, wokalista i gitarzysta

w 1980.
Źródło: wywiad dla „Głosu Wybrzeża”, cyt. za: Ryszard Wolański, Krzysztof Klenczon…, op. cit., s. 21.

O emocjach, O śpiewie

„Żyję dla muzyki, nie dla dobra sprawy.
Słucham Metalliki, czasem Okudżawy.
Słucham ćwierku ptaków, szeleszczenia drzewa.
Szumienia strumyka. Kurwa! co ja śpiewam?!
Durna to piosenka, makabryczne rymy.
Ludzie dajcie czadu, zara kończymy.”

Artur Andrus (1971) polski dziennikarz i poeta

Źródło: Jarocin

O ludziach, O ptakach, O śpiewie, O czasie

„(…) ogólny poziom kultury i zapotrzebowania na kulturę obniża się w zastraszającym tempie. Brak jest kompletnie edukacji w tej dziedzinie w szkołach. Media nas ignorują. Niektóre radia publiczne mają wprawdzie pojedyncze audycje poświęcone piosence literackiej, ale traktują to raczej, jako „listek figowy” mający udowodnić realizację misji, a tak naprawdę spychają nas do niszy i pokazują, jako swego rodzaju dziwadło. Zamiast programować nasze utwory w osławionych play-listach, nadają sieczkę anglosaską dla najmniej wymagającego odbiorcy.”

Piotr Bakal (1955)

Źródło: Dorota Ryst, Ciągle rodzą się nowi bardowie – rozmowa z Piotrem Bakalem, salonliteracki.pl, 23 lutego 2012 http://salonliteracki.pl/new/literatura/wywiady/185-ciagle-rodza-sie-nowi-bardowie-rozmowa-z-piotrem-bakalem

O literaturze

„Około 1970 roku napisałem piosenkę Kurna chata i ku mojemu zdziwieniu została ona zakwalifikowana na Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu. Pojechaliśmy, zaśpiewaliśmy i wygraliśmy.”

Jan Kaczmarek (artysta kabaretowy) (1945–2007) polski artysta kabaretowy, autor piosenek, felietonista

Źródło: Wspominamy..., „Polska Gazeta Wrocławska”, 1 listopada 2008 http://krakow.naszemiasto.pl/archiwum/1821308,wspominamy,id,t.html?akcja=przejdz_nastepny

„Wielu młodych artystów polskich poszukuje repertuaru dla siebie w piosenkach angielskich i amerykańskich, zapominając o tym, że i u nas działy się wspaniałe rzeczy. Jest naprawdę w czym wybierać. Właśnie on, Krzysztof Klenczon, jest takim twórcą, którego wrażliwość odkryłem niedawno. Mam z nim wiele wspólnego. Z pokorą i szacunkiem mój zespół sięgnął do jego wspaniałej twórczości.”

Jarosław Wajk (1963) polski muzyk

Źródło: Ryszard Wolański, Krzysztof Klenczon. Wspomnienie i piosenki, Wydawnictwo Lester, Warszawa 1996, s. 25.

O poszukiwaniu, O wspomnieniach, Zapominając

„Życie bardzo przypomina piosenkę. Na początku jest tajemnica, na końcu – potwierdzenie, ale to w środku kryją się wszystkie emocje, dla których cała sprawa staje się warta zachodu.”

Nicholas Sparks (1965)

Źródło: Ostatnia piosenka (2009), tłum. Magdalena Słysz

O życiu, O tajemnicy

„Justin przyjechał do domu do Kanady na święta dokładnie w tym samym czasie, kiedy moja piosenka była w radiu. Usłyszał ją, spodobała mu się i napisał o niej na swoim Twitterze. Później opublikował zdjęcie. Nie wiedziałam, że to wszystko zajdzie tak daleko. Od kiedy Justin zainteresował się moją piosenką, moje życie się zmieniło!”

Carly Rae Jepsen (1985)

Źródło: WYWIAD: Carly Rae Jepsen opowiada o tym, jak stała się sławna!, eska.pl, 7 maja 2012 http://www.eska.pl/news/wywiad_carly_rae_jepsen_opowiada_o_tym_jak_stala_sie_slawna_zobacz_wywiad_video/32316

O życiu, O domu, O czasie, O zdjęciach

„Kiedy nagrywaliśmy „Reise, Reise” nie spieszyliśmy się i mogliśmy doświadczać otwarcia się na wiele możliwości jeśli chodzi o dźwięk i rytm, których nie odkryliśmy wcześniej. Kiedyś zamykaliśmy się sami, pracowaliśmy według schematu pod presją sukcesu, nie chcieliśmy utracić kontroli. Od czwartego albumu nie mamy nic przeciwko temu. Chcieliśmy grać tylko trochę i bardzo nam się to spodobało, była lepsza atmosfera w trakcie pisania i nagrywania piosenek.”

Till Lindemann (1963) niemiecki muzyk rockowy, wokalista zespołu Rammstein

Wywiady Źródło: feuerrader.pl, październik 2005 http://www.feuerrader.pl/band/press/show/46

O sukcesie

„Ja nie przywiązuję żadnej wagi do swojego śpiewania. Ono ma charakter przypadkowy, wyrywkowy. Ja nie uważam się za aktora śpiewającego – niech mnie ręka boska broni i uwolni od tej nomenklatury. Nie umiem śpiewać, nie szkoliłem się szczególnie w tym kierunku. Ja sobie „radzę”, nie śpiewam – tak bym to określił. Dysponuję jakimś standardowym wyposażeniem słuchowo-wokalnym i to jest wszystko. Nie mam ambicji śpiewaczych, piosenkarskich. Aczkolwiek, gdyby można było z tego wyodrębnić jakiś taki nurt piosenki literackiej o charakterze refleksyjnym, z taką poświatą filozoficzną, dającą się zamknąć w rygor piosenki, to może bym spróbował. Na przykład Przegląd Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu – do tej pory nie rozumiem, co to znaczy. Z całą pewnością nie jestem aktorem śpiewającym.”

Piotr Fronczewski (1946) aktor polski

Źródło: Tomasz Klauza, „Dziennik Teatralny”, Katowice, 15 stycznia 2008 http://www.dziennikteatralny.pl/artykuly/nie-jestem-aktorem-spiewajacym.html

O charakterze, O śpiewie

„Podczas jednego koncertu w Katowicach doznałem niedotlenienia mózgu i wykonałem kilka piosenek w języku marsjańskim.”

Kuba Sienkiewicz (1961) polski muzyk i lekarz

Wywiady i rozmowy
Źródło: rozmowa na czat.wp.pl, listopad 2002

„Miał prawo takie słowa rzucić, choć ja się z nim nie zgadzam. Pamiętam refren piosenki „ajajaj, ja lubię dziki kraj” i wolę być w tym dzikim kraju niż tam, gdzie się znalazł pan minister Drzewiecki.”

Stanisław Żelichowski (1944) polski leśnik i polityk

o wypowiedzi Mirosława Drzewieckiego, że „Polska to dziki kraj”. Źródło: tvn24.pl http://www.tvn24.pl/12690,1645159,0,2,niebywala-buta-i-brak-pokory,wiadomosc.html, 26 lutego 2010

O butach

„Spodziewałem się jakiejś uwagi, komentarza, żarciku z tylnych ławek. Pragnąłem spięcia, eksplozji: Czego chcecie?! – wrzasnąłbym wówczas – Dlaczego trzymacie z nimi, a nie ze mną?! Do dyni, co ja wam zrobiłem? Nienawidzicie indywidualistów, szczególnie takich, co się wyróżniają, każdy musi być podobny do was, broń Boże inny i zawsze do dyspozycji, skromniutki, grzeczny i gotów spełnić kolektywne życzenia. A jeśli nie mam już ochoty grać w zespole i układać piosenek? To sprawa między mną a paczką, co wam do tego?! Co wam do tego, że zrobiłem numer Joannie? Odczepcie się, do dyni!… Ani żartu, ani uwag. Cisza.
– W każdym razie uczciwie popracowałeś z Joanną – powiedziała Rura. – Nie spodziewałam się, że w ciągu kilku dni odrobicie tak duże zaległości. Przepuszczam Joasię z czystym sumieniem – Spojrzała po klasie – Chyba możemy wspólnie wyrazić uznanie Arturowi.
Cisza. Potem jakiś niewyraźny pomruk i głos Marcina:
– Oczywiście, pani profesorko.
– Nie trzeba! – rzuciłem – zrobiłem to tylko dla pani. Bo przyrzekłem.
Rura wyszła zza katedry, zbliżyła się do mnie.
– Klasa chce, żeby wasz zespół wszedł do finału turnieju – powiedziała cicho – Chce, żebyście dalej byli przyjaciółmi.
A więc wiedziała wszystko. Uśmiechnąłem się, wzruszyłem ramionami.
– Za dużo chcą – odparłem – Nie do wszystkiego wolno wtykać nos. Zwłaszcza gdy nie wie się, o co poszło.
– A może wiedzą?
Odruchowo spojrzałem na Marcina. Wcale nie po to, żeby zaprzeczył. A jednak nieznacznie poruszył głową, dał mi znak, że nie.
– Wszystko jedno – powiedziałem z uporem – Zresztą, nie zależy mi. Nie jestem sentymentalny, pani profesorko.”

Aleksander Minkowski (1933–2016) polski prozaik, reportażysta, scenarzysta filmowy

Artur

O Bogu, O ciszy

„Wbrew wszystkim planom i założeniom, ten album był pierdoloną porażką. Chciałem rzucić [narkotyki], nie chciałem rzucić, chciałem rzucić, nie chciałem rzucić, byłem w Woodstock i byłem chory i to wszystko było naprawdę zwariowane. A ten koleś, [współproducent Paul Lani], chodził do lasu, obierał i wycinał środki z pestkami z jabłek, i karmił nimi pierdolone jelenie, podczas gdy my usiłowaliśmy nagrać płytę. Myślałem sobie: „Wiesz co, jelenie jedzą pierdolone skórki od jabłka. One mają w dupie, czy jabłka są obrane i czy mają pestki czy nie!” Musieliśmy dwa razy remiksować ten album i mimo to nie uzyskaliśmy dobrego miksu, wszystko jest całkowicie pokryte pogłosem. Bardzo bym chciał powrócić do tej płyty i zremiksować ją, ale wiecie, trzeba wiedzieć, kiedy należy powiedzieć „dosyć”. Kiedy Jimmy Page zajął się piosenkami Led Zeppelin i je zremasterował, dla mnie to było świętokradztwo – w tym sensie, że ja byłem przyzwyczajony, że słuchając tych płyt słyszę te wszystkie szumy.””

Dave Mustaine (1961) gitarzysta amerykański (Metallica, Megadeth)

w 1997.

O myślach, O myśleniu, Sens

„Jeśli taka piosenka jak Aleksander pozostanie z nami pojawia się przed wyborami, to od razu zadajemy sobie pytanie, czy to przypadek. Mińskie stacje radiowe dostały z ministerstwa informacji ustny nakaz puszczania tej piosenki minimum siedem razy w ciągu dnia. Jedna z rozgłośni potwierdziła tę informację białoruskiej prywatnej agencji Biełapan, a ministerstwo oczywiście zaprzeczyło. Potem stacje dostały informację, że mają grać piosenkę „wedle uznania.””

Siarhiej Pielasa (1976) białoruski i polski dziennikarz

o piosence Sania ostanietsia z nami białoruskiego zespołu Rocker Jocker. Źródło: Małgorzata Szlachetka, Pozytywna energia nocy http://www.archiwum.wyborcza.pl/Archiwum/1,0,7422228,20110606LU-DLO,Pozytywna_energia_nocy,zwykly.html, „Gazeta Wyborcza Lublin” nr 130, 6 czerwca 2011, Warszawa, Agora S.A., ISSN 0860-908X, s. 1.

Pytanie

„Szczerze mówiąc to kurwa nienawidzę studentów, bo mogli iść na studia, zdobyć wykształcenie, żyć w akademikach, i mieć darmową jazdę na koszt rodziców. Jestem też zazdrosny, bo nigdy nie miałem możliwości, żeby się uczyć. Napisałem piosenkę pod tytułem „Brat” na nowy album, jest o czekaniu na śmierć rodziców, aby dostać pieniądze z ubezpieczenia, którą mój syn sam zaśpiewa pewnego dnia.”

Billie Joe Armstrong (1972) amerykański muzyk rockowy

O śmierci, O pieniądzach, O wykształceniz, O rodzicach

„Chciałem być aktorem, który ma coś do powiedzenia, aktorem, który będzie obsadzany w ważnych rolach dramatycznych, a tymczasem byłem tylko amantem (choć dziś powiedziałbym, że „aż”, bo jest to kwestią aktora, jak zagra daną rolę). I myślałem, że mogę mieć większy wpływ na rzeczywistość, na to, jakie myśli płyną ode mnie z desek teatru, jeśli zajmę się reżyserią. Niestety, będąc etatowym aktorem Teatru Polskiego we Wrocławiu, nie sposób było tego pogodzić z egzaminami do szkół teatralnych. Do tego zawodu wszedłem tylnymi drzwiami. Najpierw ucząc w Szkole Teatralnej, zacząłem bardziej niż trzeba reżyserować egzaminy z piosenki aktorskiej. Kilka osób zobaczyło taki egzamin, a w szczególności dyrektor teatru Romek Kołakowski, i powierzono mi recital (…).”

Wojciech Kościelniak (1965)

Źródło: Piotr Wyszomirski, Nie jestem mordercą musicalu. Rozmowa z Wojciechem Kościelniakiem, 29 kwietnia 2011 http://www.top.wielkiemiasto.pl/index.php?id=2&t=1&page=24233

O myślach, O rzeczywostości, O myśleniu

„Człowiekowi osłoniętemu przed burzami tego świata, wydelikaconemu duchowo, wydaje się, że żyje. Potem czyta książkę (na przykład Kochanka lady Chatterley), wyjeżdża gdzieś albo porozmawia z Richardem i odkrywa, że wcale nie żyje, lecz pogrążony jest w śnie zimowym. Objawy hibernacji są łatwo wykrywalne – pierwszym jest niepokój. Drugi symptom (kiedy hibernacja staje się niebezpieczna i może skończyć się śmiercią), to brak przyjemności. Tylko tyle. Wygląda na niegroźną chorobę. Monotonia, nuda, śmierć. Miliony tak żyją (albo tak umierają), wcale o tym nie wiedząc. Pracują w biurach. Prowadzą samochody. Wyjeżdżają na pikniki z rodzinami. Wychowują dzieci. Potem, pod wpływem napotkanej osoby, książki, zasłyszanej piosenki, następuje jakaś terapia szokowa, to ich budzi i wybawia od śmierci. Niektórzy nigdy nie dochodzą do stanu świadomości. Przypominają ludzi, którzy w śniegu zasypiają na zawsze.”

Anaïs Nin (1903–1977) pisarka francuska

Źródło: Dziennik t. I

O śmierci, O dzieciach, O ludziach, O przyjemności

„Ludzie odbierają piosenki nie tylko nie w taki sposób wieloznaczny i autoironiczny jak one są naprawdę, ale odbierają je głównie w warstwie rytmicznej i być może docierają do nich tylko refreny.”

Kuba Sienkiewicz (1961) polski muzyk i lekarz

Wywiady i rozmowy
Źródło: wywiad dla Małgorzaty Karoliny Piekarskiej, 1994

O ludziach

„My kurczowo trzymamy się słowa, bardzo ważna w naszym kabarecie jest piosenka. Młodzi stawiają na skecze, monologi, piosenka jest przerywnikiem. Do tego dochodzą kostiumy i bogata scenografia, bardzo ważna jest mimika aktorów. Całość zaczyna ocierać się o teatr. Zmienił się też język kabaretu. Blog, czat, komórka – my nie używaliśmy takich słów, teraz wiele skeczów opiera się na tej terminologii i tematyce.”

Jerzy Skoczylas (satyryk) (1948) polski artysta kabaretowy

porównując kabaret Elita z młodszymi grupami kabaretowymi. Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Wrocław, 20 stycznia 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/nmhi.htm

„Większość miłosnych piosenek to nie są wcale piosenki o miłości. Mówią o wielu sprawach. Ale najczęściej o frustracji. Może o pożądaniu. Pragnieniu. Rozczarowaniu. Rzadko o tym, czym miłość jest naprawdę, a jest ona, jeśli pominiemy te wszystkie jej aspekty… no cóż, wzajemną zależnością.”

John Katzenbach (1950)

Ofiara

O miłości

„Piosenka posługuje się przerysowaniem chwilowego wrażenia, dlatego wykonywanie ich służy odreagowywaniu napięć. Uważam, że jest to muzykoterapia. Łudzę się, że publiczność żartuje razem ze mną, że nie buduje na tych piosenkach swojego światopoglądu, a szczególnie na wyrwanych z kontekstu zdaniach.”

Kuba Sienkiewicz (1961) polski muzyk i lekarz

Wywiady i rozmowy
Źródło: Jestem zdrowy, 1994

O wrażeniach

„Dlaczego nie było i nie ma moich płyt? Dlaczego nie mam nawet jednej złotej płyty? Gdy raz od święta radio wyemituje moją piosenkę – cała Polska wrze – dostaję setki listów i bardzo wiele dowodów uznania. A inna pani czy chłopaczek bez głosu „chodzi” i piętnaście razy na dzień, także w różnych stacjach telewizyjnych – choć ich występ nie ma takiego oddźwięku… Dlaczego? Gdy moi wielbiciele głośno domagają się płyty – owszem, wytłoczą marne 150 tysięcy, żeby nazywało się, „że płyta wyszła””

Violetta Villas (1938–2011) polska piosenkarka

i na tym koniec! Po godzinie płyty nie ma.
Źródło: Złożyłam ofiarę z siebie, 1986

„Dziękuję komisji za to, że raczyła zauważyć piosenkę, która nie porywa do tańca i nie ogłupia.”

Bob Dylan (1941) amerykański muzyk rockowy, wokalista, gitarzysta, kompozytor, poeta

po otrzymaniu Oscara za piosenkę Things Have Changed z filmu Wonder Boys 2000.

O tańcu

„Szepczę "żegnaj", lecz komu to przekazać, nie wiem,
Bo przecież nie rozmawiam z martwą marą czy cieniem.
On gdyby chciał przytaknąć, choćby głowę skłonić,
W odpowiedzi nie poda nawet pustej dłoni.

Ale w tym się już nowy zawiera element,
bo przewagę nie głos ma, ale usta nieme,
jak u ryby miarowo otwierane dla
wydobycia w wydechu bezdźwięcznego "la".

Akwarium, jak wiadomo, jest takim zaciszem,
gdzie się nigdy piosenek i płaczu nie słyszy,
gdzie ręka zawieszona i znieruchomiała
zmienia własności - wkrótce płetwą by się stała.

A więc do ciebie - która umiałaś pokonać
te mokre, wyciągnięte ku tobie ramiona
nereid z wód rodzimych - ja unosząc brew
piszę o tym, co może w żyłach zmrozić krew,

że kondensat cierpienia i bólu przekroczył
powierzchnię mózgu. Nie da się pamięci z oczu
wykłuć. Za zamkniętymi ustami się piętrzy
to cierpienie i krzyczy w rozpaczy do wnętrza.”

Josif Brodski (1940–1996) rosyjski poeta i eseista

O rybach, O cierpieniu

„Mogłem przedstawić Scatmana Johna jako osobę, artystę, piosenkarza scat, rappera i kompozytora. W moich piosenkach mogłem przedstawić swoją wizję świata, świata, który chciałbym oglądać i świata, który, wiem to dobrze, istnieje.”

Scatman John (1942–1999) amerykański muzyk

Źródło: Bogna Świątkowska, Sławomir Pękala, Hieronim Wrona (red.), Encyklopedia muzyki popularnej. Rap, dance i techno, Oficyna Wydawnicza Atena, Poznań 1997, ISBN 83-85414-93-2, s. 409.

„Jeśli mówisz, że jesteś muzykiem, powinieneś coś wiedzieć o historii. To przecież twój zawód. Nie mogę znieść, gdy muzycy nie wiedzą nic o tym, co zdarzyło się w fachu, do którego wchodzą. Musisz znać tradycje. Na tym polega pisanie piosenek, muzykowanie. Jak to sobie wyobrażasz? Chcesz wyjść na scenę i grać rock and rolla, nie wiedząc, kto robił to przed tobą i kto robił to lepiej? Słyszałeś o malarzu, który nie wie, kim był van Gogh?”

Jack White (1975) wokalista i gitarzysta amerykański (The White Stripes)

z wywiadu dla Radiowej Trójki – 4 sierpnia 2003.
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 258.

O historii

„Z pisaniem utworów nie wiążą się żadne ciekawe historie. Kiedy mamy nagrać płytę, po prostu siadamy razem i tworzymy najlepszą muzykę, na jaką nas stać. Nie mamy magicznej recepty, nie mamy momentów objawienia. Przynosimy kilka pomysłów, kilka riffów gitarowych nagranych na taśmie, wybieramy te najciekawsze i tworzymy z nich możliwie najlepsze piosenki. (…) To żmudny i bardzo pracochłonny proces, nie ma w nim żadnej, nie ma w nim żadnej magii. Nigdy mi się nie zdarza, żebym jadąc samochodem, nagle doznał olśnienia: widzę wyłaniające się zza wzgórza światło, które każe nazwać nowy album …And Justice for All. Przygotowywanie materiału do albumu traktujemy trochę jak pracę w biurze: od jutra przez cały tydzień będziemy się spotykać o drugiej i pisać. Nie ma w tym nic szczególnego.”

Lars Ulrich (1963) muzyk rockowy, perkusista, członek zespołu Metallica

z wywiadu dla Radiowej Trójki – 15 maja 1999.
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 198.

O świetle, O historii

„Całe moje życie to taki koncept-album. Ale przecież jestem również zwykłym człowiekiem – wychodzę na spacer z psem, kupuję owoce i warzywa. Przychodzi jednak chwila, kiedy trzeba pomyśleć o czymś bardziej uduchowionym, możesz słuchać muzyki w samochodzie i to nie musi być Britney Spears czy Eminem. Wszystko zależy od ciebie. Piszę teksty i wydaje mi się, że są coś warte, chociażby pięciu sekund zastanowienia. Oczywiście, gdyby ktoś chciał, może w nich drążyć dowolnie głęboko. Jeśli jednak moje piosenki są ci potrzebne tylko do nucenia przy zmywaniu naczyń, proszę bardzo, one też się do tego nadają.”

Michael Stipe (1960) amerykański muzyk rockowy (R.E.M.)

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Warszawa, 6 marca 2001.
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 116.

O życiu

„Nie lubię rozmawiać o moich tekstach. Każdy rozumie je w inny sposób. Gdybym powiedział ci: rzuć kamyk swego losu, rzuć go w morską głębinę, jakby to był twój los – to przecież odebrałbyś te słowa inaczej niż ktoś inny lub ja, gdy je pisałem. Myślę o moich tekstach tak, jak się myśli o elektryczności. Nie można jej zobaczyć, dopóki nie stanie się światłem. A to słuchacz zapala światło. Wtedy słowa piosenki stają się jego własnością.”

Greg Lake (1947–2016) brytyjski muzyk rockowy, basista

z wywiadu dla Radiowej Trójki – 10 czerwca 1997.
Źródło: Piotr Kaczkowski, Przy mikrofonie, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, ISBN 83-7052-806-6, s. 269.

O losie, O myślach, O myśleniu, O świetle

„Ostatni raz, gdy liczyłem covery moich utworów, wyszło mi jakoś 100. Od zupełnie nieznanych zespołów po takie tuzy, jak Nine Inch Nails czy Foo Fighters. Słyszałem parę niesamowitych wersji moich własnych piosenek, wiele z nich było lepszych niż oryginał. Mój ulubiony to cover utworu Metal w wykonaniu Nine Inch Nails.”

Gary Numan (1958)

Źródło: Dominik Dwornicki, Ludzie tacy jak ja muszą ciągle coś udowadniać https://kvlt.pl/wywiady/gary-numan-ludzie-tacy-jak-ja-musza-ciagle-cos-udowadniac/, tłum. Marcel Szczepanik, kvlt.pl, 9 lutego 2019

„Lubię, gdy piosenka opowiada jakąś historię. Wtedy jest dla mnie jak zaklęcie. Dzięki niej możesz wytłumaczyć coś sobie lub kogoś zabawić. Piosenki mają różne zastosowania. Myślę o nich jak o porządkowaniu swojego umysłu. W takim znaczeniu, że problemom, które zaprzątają moje myśli, nadaję formę za pomocą rymu i rytmu. Gdy jeszcze wyobrazisz sobie ten kształt i zaśpiewasz go, to sprawia ci to dodatkową przyjemność. Śpiewam w ten sposób dla córki, próbując przyciągnąć jej uwagę, starając się rzucić na nią czar, wręcz testuję na niej piosenki. Właśnie do tego celu je wykorzystuję. Aby rzucić urok na słuchacza i zakląć w nich jego uwagę.”

Suzanne Vega (1959) piosenkarka amerykańska

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Nowy Jork, 5 września 1996.
Źródło: Piotr Kaczkowski, Przy mikrofonie, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, ISBN 83-7052-806-6, s. 202-203.

O myślach, O myśleniu, Córki, O śpiewie

„W owych dniach zapytała go, czy to prawda, że miłość, jak mówiły piosenki, może wszystko.”

Gabriel García Márquez (1927–2014) pisarz kolumbijski, noblista

Prawda – odpowiedział jej – ale dobrze zrobisz, jeśli nie będziesz w to wierzyć.
O miłości i innych demonach

O prawdzie, O miłości

„Staram się nie powtarzać. Wiem, to najtrudniejsze zadanie. Szczególnie dla kogoś, kto jest na scenie muzycznej już od ponad 25 lat. Trzeba szukać sposobu spojrzenia na świat inaczej, z innego punktu widzenia. Czasami to przynosi rezultaty w postaci nowych piosenek, czasami nie. Na tym polega twoja praca, na pogłębianiu tematów, poszerzaniu pola widzenia. Na pisaniu wciągających opowiadań i wkładaniu ich w historię prawdziwych narratorów, by odbiorca słuchał i myślał: tak, to prawda, takie jest życie.”

Bruce Springsteen (1949) amerykański muzyk rockowy

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Nowy Jork, 10 kwietnia 1997.
Źródło: Piotr Kaczkowski, Przy mikrofonie, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, ISBN 83-7052-806-6, s. 165.

O myślach, O myśleniu, O życiu, O prawdzie

„Muzycy zawsze dążą do doskonałego koncertu, nagrania, doskonałej piosenki, płyty. Tak jak malarze w poszukiwaniu doskonałego obrazu. Często myślisz, że coś takiego osiągnąłeś, ale gdy słuchasz tego po dwóch latach, nie jesteś już taki pewien. Więc szukasz dalej, podążasz ścieżką świętego Graala muzyki, szukasz znowu zadowolenia. To właśnie jest czarowne w muzyce, to ciągłe poszukiwanie czegoś lepszego. To byłoby okropne, gdybym siedział tu i mówił: nie mam już nic do zrobienia. (…) Mam 48 lat, to sporo jak na rockandrollowy biznes, ale teraz czuję się bardziej muzykiem. Chociaż ciągle elementy starego rocka są w moich koncertach, to gust trochę mi się zmienił. Natomiast elementy wyzwania są stale obecne.”

Elton John (1947) brytyjski muzyk rockowy

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Poznań, 18 czerwca 1995.
Źródło: Piotr Kaczkowski, Przy mikrofonie, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, ISBN 83-7052-806-6, s. 37.

O myślach, O myśleniu, O biznesie, Obraz

„Mówimy o piosence literackiej (…). Do wykonania takiej piosenki trzeba aktora.”

Lidia Wysocka (1916–2006) polska aktorka, piosenkarka

Tu musi zagrać i muzykalność i aktorstwo. Śpiewak musi swoją piosenkę głęboko przeżywać. Musi w swoje przeżycia wciągnąć słuchacza. Musi go wzruszyć. Piosenka taka ma swój konflikt i swoją akcję.
Źródło: tygodnik „Film” nr 7 (428), 17 lutego 1957

„Jestem dziennikarką. Dlatego wiele moich piosenek to po prostu rymowane reportaże.”

Agnieszka Osiecka (1936–1997) polska poetka, autorka tekstów piosenek

Źródło: Piosenki Agnieszki Osieckiej, Polskie Nagrania „Muza” (XL 0339), 1966 (na okładce płyty).

„Cóż, we wczesnym okresie to była osoba związana z kościołem, Mahalia Jackson. I Rosetta Tharpe. Były to bardzo duchowe, silne głosy. Wiedziałam tylko, że są to czarne osoby, rozpoznawane i szanowane. Ale muszę wspomnieć, że zawsze śpiewałam covery piosenek mężczyzn. Nie śledziłam ani nie słuchałam tak wielu piosenek wykonywanych przez kobiety.”

Tina Turner (1939) amerykańska piosenkarka

odpowiedź na pytanie o pierwsze muzyczne wpływy.
Źródło: Mark Bego, Tina Turner: Break Every Rule, 2005, s. 18.

O śpiewie, O kobietach

„Uwielbiam ten kawałek! To wyjątkowa piosenka, która wiele zmieniła w moim życiu. Ta piosenka, nie tylko w momencie, kiedy ją napisałem, ale również obecnie – to taka moja pierwsza wielka, muzyczna miłość. To jedna z najważniejszych piosenek, jaką nagrałem w życiu i utwór o ogromnym znaczeniu dla nas jako zespołu. Dzięki niemu się wybiliśmy.”

Seth Binzer (1974)

o piosence Butterfly – największym przeboju Crazy Town. Źródło: Alicja Hudzik, Crazy Town Is Back! – wywiad z Mr Shifty! http://gig24.pl/informator-muzyczny/wywiady/item/2133-crazy-town-is-back-wywiad-z-mr-shifty.html, gig24.pl, 13 lutego 2018

O miłości

„To taki miecz obosieczny. To było wszystko, czego zawsze chcieliśmy, ale doszło do momentu, w którym nas to spowalniało. To taki efekt kuli śnieżnej – kiedy ruszy, nie możesz jej zatrzymać. Po prostu musisz na to pozwolić. Koniec końców kocham tę piosenkę. Wiele jej zawdzięczamy – zmieniła nasze życie i dalej lubimy ją wykonywać.”

Seth Binzer (1974)

o piosence Butterfly – największym przeboju Crazy Town. Źródło: Gabi Drzewiecka, Niegrzeczni chłopcy z Crazy Town wracają po latach https://dziendobry.tvn.pl/wideo,2064,n/niegrzeczni-chlopcy-z-crazy-town-wracaja-po-latach,189391.html (wywiad z Shiftym Shellshockiem i Epikiem Mazurem), dziendobry.tvn.pl, 24 grudnia 2015 (wypowiedź od 1:04)

Kochać się, O życiu

„Prawda jest taka, że siedząc w domu aż kipiałem z gniewu, że nie mogę w tym kierunku nic zrobić. Marzyłem o świecie, w którym są teatralne światła, słychać muzykę, chór oraz fortepian, ale musiałem wstawać skoro świt i iść kopać rowy. Wracałem nocą ubabrany po łokcie w błocie i łapałem coraz większego doła. W sumie nawet głośno nie narzekałem, ale wewnętrznie nie godziłem się z tym, że nie zajmuję się tym, co chcę robić, jednak musiałem jakoś utrzymać rodzinę. Przyszedł w końcu taki moment, że w życiu prywatnym wszystko zaczęło się sypać, co zauważyła moja siostra. Ona wiedziała, że piszę piosenki i coś tam tworzę, więc zgłosiła mnie do Must Be the Music.”

Kortez (1989) polski muzyk, wokalista i kompozytor

Źródło: Muzyka jest dla mnie formą oczyszczenia, dziennik.pl, 27 maja 2017 http://www.dziennik.com/publicystyka/artykul/muzyka-jest-dla-mnie-forma-oczyszczenia

O siostrze, O prawdzie, O rodzinie, O domu

„Pieśni żyją swoim własnym życiem. Piosenka Nim stanie się tak, jak gdyby nigdy nic nie było to jest piosenka o Czarnobylu z dość ponurą muzyczną puentą. Ale potem tę puentę obciąłem - i nagle ta piosenka zmieniła charakter.”

Wojciech Waglewski (1953) gitarzysta i wokalista polski (Voo Voo)

Źródło: Wagiel. Jeszcze wszystko będzie możliwe, Wojciech Waglewski w rozmowie z Wojciechem Bonowiczem, Kraków 2017, s. 17.

O charakterze

„To jest piosenka… zatytułowana The Kill.”

Jared Leto (1971) aktor amerykański

Ale nie bój się – to miła piosenka. O utracie świadomości.
This is a song called "The Kill". But don’t be scared, it’s a nice song. About losing your mind. (ang.)

„Już na terenie Niemiec widziałam różnicę w zachowaniu w czasie okupacji Polaków i Niemców. Okupacja ich kraju przez aliantów nie była taka okrutna jak Polski przez Niemców. Ale to naród polski zachował dumę, stawił opór, a często zdobywał się na prowokację wobec wroga. Niemcy – wbrew opinii, jaka o nich panowała na świecie – zachowywali się wobec Anglików czy Amerykanów z dziwną dla nas uległością. Byłam dumna, że jestem Polką i nigdy nie okazałam wobec okupanta cienia lęku czy uniżoności – tak zachowywał się prawie cały naród, czego sprawdzianem były piosenki uliczne, handel żywnością, nie mówiąc o zorganizowanej pracy konspiracyjnej, o wydawaniu i rozwożeniu co tydzień licznej prasy podziemnej.”

Maria Mirecka-Loryś (1916) Polska kombatantka, w czasie II wojny światowej działaczka partyzancka i antykomunistyczna, po wojnie działaczka…

Źródło: Przede wszystkim Polska. Zapiski amerykańskie z lat 1952–2010, opr. K. Kaczmarski i R. Sierchuła, Rzeszów 2016, s. 10.

O czasie, O zachowaniu

„W przerwach oprawcy chodzili po trupach, kopali, przewracali, dobijali żyjących, rabowali kosztowności. Ciała dotykali przez jakieś specjalne szmatki. Mnie samej zdjęto z ręki zegarek, nie zauważyli przy tym, że jeszcze żyję. W czasie tych okropnych czynności pili wódkę, śpiewali wesołe piosenki, śmieli się. Obok mnie leżał jakiś tęgi, wysoki mężczyzna w skórzanej kurtce, który długo rzęził. Niemcy oddali 5 strzałów, zanim skonał. W czasie dobijania strzały raniły mi nogę. Leżałam tak przez długi czas w kałuży krwi, przyciśnięta trupami. Myślałam tylko o śmierci, jak długo będę się jeszcze męczyć. W nocy zepchnęłam martwe ciała leżące na mnie.”

Wanda Lurie (1911–1989)

o rzezi warszawskiej Woli w 1944.
Źródło: Szymon Datner, Kazimierz Leszczyński (red.), Zbrodnie okupanta w czasie powstania warszawskiego w 1944 roku (w dokumentach), Wydawnictwo MON, Warszawa 1962, s. 61–65.

O myślach, O myśleniu, O piciu, O śmierci

„Obserwując Trójmiejską Scenę Alternatywną z pewnego dystansu, byłem zafascynowany złożonością, barwnością i poetyckością piosenek jej kapel, ogólnym klimatem rodzącej się kultowości. Tam nie było jeszcze narkotyków, to były czyste wizje i marzenia. Remedium na dookolną szarość rażąco brzydkiej Polski lat osiemdziesiątych.”

Tymon Tymański (1968) polski kompozytor, instrumentalista, poeta, prozaik

Źródło: AD HD. Autobiografia. Z Tymonem Tymańskim rozmawia Rafał Księżyk, Kraków 2013, s. 62.

O marzeniach

„Zawsze uwielbiałem śpiewać. Pierwszą piosenką, do której nauczyłem się wszystkich słów, była Girl of My Best Friend Elvisa. Tata zapoznał mnie z muzyką Elvisa, a kiedy dostałem od dziadka sprzęt do karaoke, nagraliśmy z kuzynem całe mnóstwo jego piosenek. Szkoda, że nie mam już tych nagrań, bo chętnie bym posłuchał.”

Harry Styles (1994) brytyjski piosenkarz, autor tekstów i aktor

Źródło: Siła marzeń. Życie w One Direction, tłum. Dariusz Rossowski, Wydawnictwo JK, Łódź 2013, s. 13.

O śpiewie

„Myślę, że powinniśmy mu wybaczyć, bo to nie jest jego ojczysty język. To oczywiste, że gdy nagrywał piosenkę, miał przed sobą tekst. Musicie skłonić przed nim głowy, bo poświęcił dużo czasu na fonetyczne uczenie się refrenu.”

Luis Fonsi (1978) Portorykański piosenkarz i kompozytor

o Justinie Bieberze, który jakiś czas po nagraniu wersji Despacito ze swoim udziałem nie potrafił powtórzyć piosenki na jednym z koncertów
Źródło: "Angora" nr 32/2017

O myślach, O czasie, O myśleniu, O języku słowackim

„W mojej muzyce musi być obecna radość; nie chcę śpiewać o tematach, które wywołują u mnie depresyjny nastrój. Nie – ja chcę uszczęśliwiać ludzi, chcę uszczęśliwiać siebie. Stąd radość w moich piosenkach. Na poziomie jakościowym bardzo trudno jest zawrzeć ją w muzyce. Zawsze łatwiej jest wywoływać u ludzi uśmiech, jak sądzę… Tak, jak robił to wielki Michael Jackson. Częściej dawał wywoływał u ludzi uśmiech niż łzy. To właśnie staram się robić.”

Lou Bega (1975) niemiecki piosenkarz

Źródło: Katarzyna Kasińska, Staram się być porządnym facetem http://muzyka.interia.pl/wywiady/news-staram-sie-byc-porzadnym-facetem,nId,1689031, muzyka.interia.pl, 16 lipca 2009

Radość, O uśmiechu, O ludziach, O śpiewie

„Mnie basen uspokajał, wszystko porządkował. Tam tworzyłam historie, napisałam wiele tomów harlequinów, uczyłam się do testów, śpiewałam piosenki. Woda dawała poczucie bezpieczeństwa. To było miejsce, w którym nie zagrażał mi świat. Wiedziałam, że to mój czas, że nikt nie zadzwoni, nie przerwie, nie zaprowadzi w inne miejsce. Każdy ma swój dom i czuje spokój, kiedy zamknie drzwi od środka. Ja miałam wodę.”

Otylia Jędrzejczak (1983) polska pływaczka, mistrzyni olimpijska

Źródło: rp.pl, 2 lutego 2017 http://www.rp.pl/Plus-Minus/302029876-Otylia-Jedrzejczak--Plywanie-daje-poczucie-bezpieczenstwa.html,

O wodzie, O śpiewie, O czasie, O świecie

„W pewnej chwili Pas zaczął nucić Pierwszą Brygadę. Coraz głośniej. Obecni podchwycili słowa i melodię. Rytm marsza towarzyszył dygotom domku. Po Brygadzie śpiewaliśmy Białe róże, potem już inne piosenki, jedna wypływała z drugiej: Rozmaryn, Ułani pod okienkiem, Czerwony pas, Jak dobrze nam zdobywać góry, Otwarte okna.”

Teresa Sułowska-Bojarska (1923–2013) polska poetka i prozaik

Padały bomby, pociski z nieba i z ziemi, a my śpiewaliśmy jak w transie, porwani melodią pieśni legionowej, żołnierskiej, harcerskiej. Nikt nie myślał, co może stać się w każdej chwili. Nikt już się nie bał. Nawet ja straciłam nieustające dotąd poczucie strachu. Niech się dzieje, co ma się dziać, my śpiewamy, wszystko jedno. Zrobiło się prawie wesoło.
o powstaniu warszawskim 1944.
Źródło: Teresa Sułowska-Bojarska, Codzienność. Sierpień-wrzesień 1944, op. cit., s. 170.

O śpiewie

„Problem zaczął się w momencie, kiedy ja dalej się rozwijałam, uczyłam i chciałam robić rzeczy poważniejsze, a tymczasem miałam nadal śpiewać te same piosenki, które wykonywałam, mając lat 15. Miałam wrażenie, że oszukuję publiczność.”

Sasha Strunin (1989) piosenkarka polska

Wypowiedzi piosenkarki Źródło: Gazeta.pl, 2016 http://weekend.gazeta.pl/weekend/1,152121,20833155,sasha-strunin-wraca-na-scene-mialam-wrazenie-ze-oszukuje.html

O problemach, O śpiewie, O wrażeniach, O oszukiwaniu

„Spośród bardzo wielu przeżytych tam tragedii szczególnie żywo zapamiętałam historię pewnej kobiety z Wilna, skazanej na Oświęcim za udzielenie pomocy partyzantom. Bezpośrednio po urodzeniu przez nią dziecka wywołano jej numer (numerem bowiem przywoływano więźnia). Poszłam ją wytłumaczyć lecz to nic nie pomogło, spotęgowało tylko gniew. Zorientowałam się, że wzywają ją do krematorium. Owinęła dziecko w brudny papier i przycisnęła do piersi… Usta jej poruszały się bezgłośnie, widocznie chciała zaśpiewać maleństwu piosenkę, jak to nieraz czyniły tam matki, nucąc swym maleństwom przeróżne kołysanki, którymi pragnęły im wynagradzać za dręczące je zimno i głód, za ich niedolę. Nie miała sił… nie mogła wydobyć głosu… tylko duże obfite łzy wylewały się spod powiek, spływały po jej niezwykle bladych policzkach, padając na główkę małego skazańca. Co było bardziej tragiczne, czy ta jednoczesna śmierć dwóch najbliższych sobie istot, czy też przeżywanie śmierci niemowlęcia, które ginęło na oczach matki, połączona ze świadomością pozostawienia na łasce losu jej żywego dziecka – na to trudno odpowiedzieć.”

Stanisława Leszczyńska (1896–1974) położna polska, Służebnica Boża Kościoła katolickiego

Źródło: „Nie, nigdy! Nie wolno zabijać dzieci!” http://www.fronda.pl/blogi/blogus-meus/nie-nigdy-nie-wolno-zabijac-dzieci,4625.html, fronda.pl

O matce, O łzach, O śmierci, O kobietach

„Nie mam ułożonej audycji od początku do końca. Przynoszę ze sobą zestaw płyt. Mam wybraną wcześniej jedynie pierwszą piosenkę. Następne układam w trakcie, tak żeby audycja była dobra.”

Marek Niedźwiecki (1954) polski dziennikarz muzyczny

Źródło: „Marek Niedźwiecki: Nigdy nie byłem przebojowy, w odróżnieniu od mojej listy”, gazeta.pl http://weekend.gazeta.pl/weekend/1,152121,19241516,marek-niedzwiecki-nigdy-nie-bylem-przebojowy-w-odroznieniu.html

O pewności siebie

„Razi mnie to, że każdy zespół może napisać na Facebooku: Głosujcie na nas na liście, wystarczy kliknąć w link. To przestało być już wybieranie piosenek, tylko wyścig między artystami.”

Marek Niedźwiecki (1954) polski dziennikarz muzyczny

O liście przebojów Trójki Źródło: „Marek Niedźwiecki: Nigdy nie byłem przebojowy, w odróżnieniu od mojej listy”, gazeta.pl http://weekend.gazeta.pl/weekend/1,152121,19241516,marek-niedzwiecki-nigdy-nie-bylem-przebojowy-w-odroznieniu.html

„Razem z przyjaciółką, Elą, grałyśmy dzieci – chłopca i dziewczynkę. Ja byłam dziewczynką… Nasze zadanie aktorskie polegało na zaśpiewaniu piosenki, co dla nas, uczennic szkoły muzycznej, nie było niczym szczególnym. W tym spektaklu występował również Bogusław Linda. Okropnie się w nim podkochiwałyśmy! – dodaje ze śmiechem gwiazda.”

Anna Radwan (1966) polska aktorka

Ponieważ lansowano wtedy w radio włoski hit „Linda, Linda – Mamma Linda”, wyłyśmy to bez opamiętania pod garderobą Bogusława Lindy… Cierpliwie czekając, aż zdenerwuje się do tego stopnia, że – na żarty – zacznie nas gonić po teatrze. I muszę przyznać, że często miałyśmy tę satysfakcję!... o debiucie teatralnym, aktorka miała wówczas 9 lat. Źródło: Podkochiwałam się w Bogusławie Lindzie... http://www.barwyszczescia.pl/wywiady:964:240.html

O gwiazdach, O dzieciach, O śmiechu

„Nie musisz nawet rozumieć słów, wystarczy, że czujesz magię. I masz rację, nie dotyczy to słów jako takich – życie jest przekazem między umysłami. Ta niezwykłość przekłada się w nas muzykach i twórcach piosenek, na bardzo osobiste relacje z odbiorcami. To, co robimy, stanowi sumę jednostkowych przekazów. I dlatego mi się to podoba. Nie należę do osób, które się udzielają, nie wychodzę z domu często, a w ten sposób mogę przecież komunikować się z odbiorcą. Jestem strachliwa i wolę porozumiewać się, zachowując dystans – w tym przypadku jest to odległość ode mnie do płyty i od płyty do odbiorcy.”

Marianne Faithfull (1946) brytyjska piosenkarka

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Wrocław, 14 marca 2002.
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 365.

O relacjach, O życiu, O domu, O odległości