Cytaty na temat obiad

Zbiór cytatów na temat obiad, czas, robić, powiedzieć.

Cytaty na temat obiad

„(…) matki siedzą jak kury na swoich dzieciach w schronach i tylko by powstania kończyły. Dosyć tej krwi, przestańcie się bić jeden z drugim, na obiad ale już! Wytargam za ucho generała z majorem, a te dziesięciolatki z torbami listonoszy na ramieniu to do aresztu domowego na tydzień zamknę.”

Sylwia Chutnik (1979) polska pisarka

Źródło: Dzidzia (2009)

O dzieciach, O matce

„Zarozumiałość zasiada do śniadania z obfitością, do obiadu z biedą, a do kolacji z nędzą.”

Benjamin Franklin (1706–1790) amerykański polityk, uczony i filozof

„Czasami tonę w szarości dnia, gotuję, sprzątam, stoję gdzieś między obiadem, tramwajem a łóżkiem czekając na coś, na kogoś już sama nie wiem. Są ludzie, mijają. Są jeszcze kwiaty i wcześniejsze powroty do domu, o których ktoś zapomniał.”

Radosław Kobierski (1971)

Źródło: Harar

O ludziach, O domu, O Kwiatach, O gotowaniu

„W świecie pieniądza panują takie stosunki, że kto nie je obiadu, sam jest obiadem.”

Jerzy Edigey (1912–1983)

Mister MacAreck i jego business

„Hej, dziewczęta, posłuchajcie tego! Halo, czy to rada ministrów? Dajcie mi tu prezydenta [Pedro] Ramireza… Halo, panie prezydencie. Tu Eva Duarte… Tak, z rozkoszą zjem z panem obiad jutro wieczorem. O dziesiątej… Dobrze. Na razie… Chau, Pedro.”

Eva Perón (1919–1952) argentyńska działaczka związkowa, żona gen. Perona

w lipcu 1943 Eva zaszokowała swych kolegów w sali prób Radio Belgrano demonstrując im, jakie wpływy daje jej sława; zadzwoniła do Pedro Ramireza i rozmawiała z nim słowami podanymi wyżej.
Źródło: Nigel Cawthorne, Życie erotyczne wielkich dyktatorów, tłum. Zofia Domaniewska, wyd. Puls, ISBN 1859170676, s. 149.

O życiu

„Po raz pierwszy konferencja odbyła się w tak oryginalnej porze, dosłownie między pierwszym a drugim daniem obiadu.”

Zdzisław Ambroziak (1944–2004) polski siatkarz i dziennikarz

Pora roku

„(…) Innym razem uciekłem z żoną na Zugspitze (najwyższy szczyt alpejski w Niemczech – przyp. tłum.), gdzie dosięgnął mnie znowu telefon adiutanta: „Ma pan przyjść do führera. Jutro w południe na obiad w «Osterii»”. W „Osterii” Hitler przywitał mnie słowami: „To ładnie, że przybywa pan na obiad. Co, został pan wezwany? Wczoraj spytałem tylko: Gdzie właściwie jest pan Speer? Ale dobrze się stało! Po co ma pan jeździć na nartach”.”

Albert Speer (1905–1981) jeden z przywódców hitlerowskich Niemiec

Wspomnienia (1969)
Źródło: s. 103

„Co teraz poczniemy
Rzeczywiście co teraz
Teraz wysączymy szpik
Szpik miałyśmy na obiad
Teraz dziura we mnie straszy”

Vasko Popa (1922–1991)

Źródło: Kość kości

„Gamratka nie mająca wszystkich cech gamratki przypomina kuchnię bez kucharza, obiad bez wódki, lampę bez oliwy, kluski bez sera!”

Pietro Aretino (1492–1556) włoski pisarz

Komentarz: Gamratka to piwna nalewka, zupa piwna z żółtkami
Źródło: Myślę, więc jestem: aforyzmy, maksymy, sentencje, oprac. Czesława i Joachim Glenskowie, op. cit., s. 24.

„Rolą plemnika jest krążyć. Wciskać się gdzie popadnie, płynąć rzeką życiodajnego nasienia, przełamując zasady entropii, nierzadko zasady przyzwoitości, czasem wszelkie zasady. Zadaniem jaja jest tkwić bezczynnie, bez ruchu. Za to przyzwoicie i wiernie. Jak pomnik. Wyglądać wyczekująco przez okno, w fartuszku à la pisanka. A jak się jajo nie doczeka, to obiad zupełnie wystygnie. Jeśli się ostatecznie nie doczeka, obumrze. I razem z krwią i innymi odpadami skończy w koszu na śmieci. Zadaniem plemnika jest żyć i polec. Zadaniem jaja czekać i uschnąć.”

Monika Rakusa (1966)

Żona Adama
Źródło: s. 56

O czasie, O czekaniu

„Uwielbiam świeże warzywa, ale gdybym mogła, na śniadanie, obiad i kolację jadłabym desery.”

Anne Hathaway (1982) aktorka amerykańska

Źródło: „InStyle” nr 4/2010

„Jak zwykle w porze obiadu zjawia się Boguś Sobczuk. „Chłopie, ale straciłeś! – krzyczymy. – Były konie!” „Jakie?” – pyta podniecony Boguś. „Eee, nie ma czego żałować. Same brązowe…” – odpowiada Janusz Gauer. Boguś zwija się jak smagnięty batem. „Błagam! Tylko nie brązowe! Na miłość Boską! Nie brązowe! GNIADE!!!””

Juliusz Machulski (1955) polski reżyser filmowy

Tańczący z VIP-ami

O miłości, O koniach, Pora roku

„Niech go pani zaprosi na obiad, panno Emmo, wybierze mu najlepszy kawałek ryby i kurczęcia, ale wybór żony pozostawi jemu. Proszę mi wierzyć, mężczyzna dwudzistosześcio– czy też dwudziestosiedmioletni potrafi sam dać sobie radę.”

Jane Austen książka Emma

Postać: Jerzy Knightley
o panu Eltonie, którego chciała swatać Emma.
Emma
Źródło: rozdział 1, s. 14

O rybach

„Moja wrażliwość skierowana jest na pokazywanie porządnych ludzi w normalnym życiu. Panuje opinia, że porządni ludzie są nieciekawi dla filmu. Wydaje mi się, że to kwestia gustu. Mnie wystarczy jeden jakiś indywidualny rys. Znałem kiedyś bardzo zacnego człowieka, maszynistę kolei wąskotorowej. Zbliżając się do stacji, mijał swój, usytuowany tuż przy torach, domek. Za każdym razem, zima, lato, rzucał na podwórko z jadącego pociągu swoją ciężką, kolejarską teczkę, która padając wzbijała kurz. Może nie chciało mu się jej dźwigać, no i by żona wiedziała, że może już odgrzać obiad. Przez całe życie z przekonaniem kultywował ten wypracowany przez siebie zwyczaj.”

Andrzej Barański (1941) polski reżyser

Źródło: „Kino”, listopad 1998 http://www.parnas.pl/index.php?co=blog&id=12&idb=80

O życiu, O ludziach, O zimie, O lecie

„Miejsce kobiety jest w kuchni… gdzie ma siedzieć sobie wygodnie, z nogami w górze, popijać wino i przyglądać się, jak jej mąż gotuje obiad.”

Elizabeth Gilbert (1969)

I że cię nie opuszczę... czyli Love story

O kobietach, O winie, O gotowaniu

„Jeżeli wilk jest u drzwi, jedyne wyjście to zaprosić go na obiad.”

Oscar Wilde książka The Letters of Oscar Wilde

If the wolf is at the door the only thing is to ask him in to dine. (ang.)
Listy
Źródło: The Letters of Oscar Wilde, R. Hart-Davis, 1962, s. 834.

O wilkach

„Jeszcze chwilę zostańmy w teraz, kochany. Teraz: lotka w locie, obiad w czasie jedzenia, film, zanim wyjdzie się z kina.”

Agnieszka Drotkiewicz (1981) polska pisarka

Teraz
Źródło: rozdział 14

O jedzeniu, O czasie, Kochać się

„Już od progu Diupa z wielkim zainteresowaniem zaczęła dobierać się do siatek z zakupami.
– Poczekaj, zaraz będzie obiad – upomniała ją mama.
– Mówisz do niej jak do dziecka – zauważył ojciec.
– Byłam dziś w księgarni i kupiłam książkę o papugach. Do nich trzeba mówić, bo inaczej robią się osowiałe i dziwaczeją.
– Do każdego trzeba mówić, bo inaczej robi się osowiały i dziwaczeje – wtrącił ojciec.”

Ewa Nowak (1966)

Diupa (2005)

O dzieciach

„Dżentelmen nie robi niczego, czego nie można by potem opowiedzieć w czasie obiadu.”

Oscar Wilde (1854–1900) angielski poeta, prozaik i dramatopisarz

O czasie

„Pieniądze wydaję na mądre przyjemności. Na podróże, na ekstremalne sporty, na samochody, na książki. Lubię robić różne wariactwa: śniadanie na Helu, obiad w Gdańsku, a kolacja w Krakowie.”

Kuba Wojewódzki (1963) polski dziennikarz muzyczny

Źródło: „Pani”

O pieniądzach, O przyjemności, O książkach, O sporcie

„Cenię każdego reżysera, który żyje wyłącznie z filmów, które robi. Mam dość szczęścia, by zarabiać przyzwoicie na graniu psychopatów w cudzych filmach, dzięki czemu nie muszę polegać na filmach, które reżyseruję, jeśli chcę zjeść obiad. Najbardziej cenię sobie reżyserów niezależnych jak Tom DiCillo czy Alexandre Rockwell, którzy nigdy nie przestają tworzyć po swojemu.”

Steve Buscemi (1957) aktor amerykański

„Lubiłem go przecież z jasno określonego powodu: miał się przecież stać właścicielem rachunku za obiad.”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

Łowcy dusz
Źródło: s. 148

„Przypomniałam sobie wszystko, co wiadome mi było o mężach. A więc – rozwieszają na krzesłach marynarki. Mają okropny zwyczaj sprowadzania do domu kolegów na karty. Muszą jeść stale na obiad mięso jak psy.”

Natalia Rolleczek (1919–2019) polska pisarka

Źródło: Kochana rodzinka i ja, Nasza Księgarnia, Warszawa 1985, ISBN 8310086067, s. 20.

O psie, O domu

„Rodzice mnie zmuszali do nauki, a ja nie mogłem się doczekać, żeby rzucić plecak w kąt i wyjść przed blok. Pobiegać za piłką, spotkać z przyjaciółmi… I później usłyszeć moją mamę krzyczącą z balkonu – „Rafał, Marcin na obiad!”. Na co odpowiadaliśmy – „Mamo, jeszcze chwilę, bo gramy do 10, a jest 9–8”. A teraz, niestety, się trochę pozmieniało. Rodzicom jest chyba wygodniej włączyć dziecku telewizor, czy komputer i mieć go z głowy.”

Marcin Mroczek (1982) aktor polski

Źródło: „Czasem chciałem zagrać Pawła” – wywiad z Marcinem Mroczkiem, mjakmilosc. tvp. pl, 12 listopada 2010 http://archiwum.mjakmilosc.tvp.pl/76802/czasem-chcialem-zagrac-pawla-wywiad-z-marcinem-mroczkiem.html

O dzieciach, O rodzicach, O nauce, O czasie

„Właśnie skończyłeś jeść obiad; i choćby rzeźnia była nie wiem jak starannie ukryta we wdzięcznej oddali, jest w tym twój współudział.”

Ralph Waldo Emerson (1803–1882) filozof amerykański

„PAH finansuje obiady w szkołach w ramach akcji „Pajacyk”. I podstawowym warunkiem, który stawiamy szkołom, jest to, że dzieci muszą jeść takie same obiady. Biedne dziecko nie może być naznaczone tym, że dostało tylko ziemniaki z buraczkami, a zamożniejsze przy tym samym stole wcina schabowego. A tak bywa w polskich szkołach. Szkoła od zamożniejszego dziecka, za które płaci rodzic, dostaje powiedzmy 7 zł za obiad. A od biedniejszego, za które płaci pomoc społeczna–4 złote. I zamiast wrzucać wszystko do jednego kotła i gotować jednakowe obiady, niektóre szkoły wprowadzają segregację w stołówkach. My zawsze w takich sytuacjach interweniujemy, media to nagłaśniają i zwykle szkoła wycofuje się z tych pomysłów.”

Janina Ochojska (1955) polska działaczka charytatywna

Źródło: rozmowa Grzegorza Sroczyńskiego, Janina Ochojska. Czy jesteś dobrym człowiekiem?, „Duży Format”, wyborcza. pl, 7 sierpnia 2014 http://wyborcza.pl/duzyformat/1,139945,16438335,Janina_Ochojska__Czy_jestes_dobrym_czlowiekiem_.html

O dzieciach, O szkole, O rodzicach, O pomocy

„Gdzie te barany, co twierdzą, że mówię o tym samym?
Chuje, miód macie w uszach jak te w dupie banany.
(…) Mówią, że jestem brzydki, a żonie się podobam.
(…)
Ej 50 Cent, jesteś gangster? Daj ognia
póki cię nie zawoła z okna siostra na obiad.
(…) Nigdy nie powiem ci, że jestem najlepszy,
wolę to udowadniać z każdym wersem na pętli.”

O.S.T.R. (1980) raper polski

Album O.c.b.
Źródło: Zobacz co mówią

O siostrze

„Jego panowanie przyniosło tylko problemy – jest przygnieciony sprawami, pracą. Nigdy nie kładzie się przed drugą, trzecią rano. Nie ma nawet czasu, by spokojnie zjeść obiad (…). Jest coraz chudszy, bledszy, co jest przerażające.”

Maria Romanowa (1759–1828)

o jednym ze swoich synów – Mikołaju I – kiedy ten był carem Rosji.
Źródło: Grzegorz Jasiński, Mikołaj I; w: Romanowowie (tom 3. z serii Dynastie Europy), Biblioteka Gazety Wyborczej, ISBN 9788326800832, 2010, s. 42.

O czasie

„Łatwiej chwalić obiad proszony niż żony.”

Antoni Regulski

„Pamiętam z dzieciństwa, jak mama powtarzała: „Obiad, którego nie robi się w dwadzieścia minut, nie liczy się”. Miała w domu książkę kucharską pod tytułem „Nie znoszę gotować”. Mogłaby się pod tym hasłem podpisać. Gotowanie z pewnością nie było jej pasją. Dlatego też na naszym stole pojawiały się proste, niewymyślne dania. W dodatku najczęściej przyrządzone z przetworzonych produktów.”

Meryl Streep (1949) aktorka amerykańska

Źródło: wywiad, 2009 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=59224

O domu, O dzieciństwie, O gotowaniu

„Znam osobę, która nie wyjechała na urlop, bo się bała, że przez tydzień nie będzie jej na Pudelku. Ja nie flirtuję z tabloidami, nie daję im przecieków, nie umawiam się na „przypadkowe zdjęcia”. I tak je mają. Któregoś dnia wyszłam z domu i zorientowałam się, że pod klatką stoi ciągle ten sam samochód. I jeździ za mną. W środku siedzą jakieś tępe typy, palą, piją kawę i żrą hot dogi ze stacji benzynowej. Paparaty. Jem obiad w knajpie, wydłubuję ość z zębów, a oni pstrykają. Dla nich jestem „ryjem”, którego trzeba ustrzelić.”

Anna Mucha (1980) aktorka polska

Źródło: Grzegorz Sroczyński, Anna Mucha tresowana do odwagi, „Gazeta Wyborcza - Wysokie Obcasy online”, 15 kwietnia 2011 http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,96856,9434478,Anna_Mucha_tresowana_do_odwagi.html

O samochodach, O domu, O kawie, O piciu

„Kult dusz zmarłych przejawiał się w modłach i ofiarach, przede wszystkim w ucztach zadusznych, a zarazem po zgonie w stypie, po staropolsku strawie, po chorwacku karminie, po starorusku triznie (…). Zapisy folklorystyczne z ziem polskich mówią o pozostawianiu miejsca przy stole dla nieboszczyka w czasie tego „bożego obiadu”. Na Białorusi w czasie takiej uczty gospodarz wzywa przodków, zwracając się do nich: „Święci dziadowie, chodźcie do nas wieczerzać, proszę was na wieczerzę”. Niekiedy odbywa się to przy grobie, co należałoby uznać za formę starszą, której liczne inne elementy przechowała bałkańska kultura ludowa. Zmonumentalizowane przez Adama Mickiewicza dziady to poetycka synteza wierzeń i obyczaju litewskiego, białoruskiego i ukraińskiego, wierna w wielu szczegółach, pozbawiona jednak autentycznego modelu obrzędu wywoływania dusz.”

Aleksander Gieysztor (1916–1999) polski historyk mediewista

Mitologia Słowian
Źródło: s. 259–260.

O duszy, O czasie, O zmarłych

„Nocny obiad przysporzył sił sekciarzowi do samobójstwa. To była właśnie ta porcja kaszy, której brakowało mojemu towarzyszowi w pracy, ażeby zdecydować się umrzeć. Czasem człowiek powinien się spieszyć, żeby nie utracić woli śmierci.”

Warłam Szałamow (1907–1982)

Opowiadania kołymskie
Źródło: s. 87

O śmierci, O samobójstwie, O czasie

„Mrówki mają w życiu jeden cel.(…) Cały dzień pracują, żeby zdobyć jedzenie, rozmnażać się, zapewnić przetrwanie gatunku. Tak jak wielu ludzi. Większość ludzi. Praca, zakupy, dzieci, obiad, seks, sen… Dopiero kiedy tworzysz muzykę, piszesz wiersz, którego nikt nie zrozumie, malujesz obraz, a potem tniesz go na tysiąc kawałków, czytasz filozofię, pytasz, krzyczysz, płaczesz, szukasz doskonałości… Dopiero wtedy stajesz się… czymś więcej niż mrówką.”

Marcin Bruczkowski (1965) polski pisarz

Singapur, czwarta rano

O dzieciach, O ludziach, O jedzeniu, O seksie

„W kuchni brzęczy naczynie, nienawidzę. Siądę do obiadu, którego nienawidzę, z uśmiechem miłości. Kłamstwo jest świętością. Świętość jest grzechem śmiertelnym przeciwko sobie.”

Andrzej Kijowski (1928–1985) pisarz polski

Źródło: Grymas Baudelaire’a

O kłamstwie, O uśmiechu

„Sława przynosi mnóstwo przykrości i kłopotów. Chwilami chciałabym być znowu zwyczajną gospodynią domową, która gotuje obiad dla swego męża i przynosi mu kapcie, kiedy zmęczony wraca z pracy…”

Farrah Fawcett (1947–2009) aktorka amerykańska

gdy grożono jej porwaniem.

O gotowaniu

„Chłopiec przygląda mi się chwilę.
– Pani pewnie ze Śródmieścia?
Nie odpowiadam.
– To nic. Przyzwyczai się pani. U nas wszystko chodzi jak w zegarku. Czołg wali 40 razy. Jeżeli ucichnie, to znaczy że był i odjechał. W innym wypadku czeka nas jeszcze 40 strzałów. Bombardują też regularnie co pół godziny. Przylecą, rzucą swoje i dalej można chodzić spokojnie. Wiemy nawet kiedy mają obiad i kiedy idą spać. Do wszystkiego można przywyknąć, przekona się pani.”

Teresa Wilska (1926)

Notatka dotycząca 24 sierpnia 1944
Oszczędzajcie filipinki

O czekaniu

„Gotować według przepisów Ćwierczakiewiczowej nie uczyłam się, bo teraz życie jest takie, że mamy ledwo godzinę na przygotowanie obiadu, a nie dwie doby, jak za czasów Ćwierczakiewiczowej. Ona stawiała sprawę jasno: gotowanie jest sztuką, a sztuce należy się poświęcić! Ja poświęciłam się aktorstwu.”

Wanda Neumann (1945) polska aktorka

Źródło: Gabriela Pewińska, Komput z jabłek, „Polska Dziennik Bałtycki”, 15 lipca 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/121056.html?josso_assertion_id=807BC179FF382231

O życiu, O gotowaniu

„Dziesięć małych Murzyniątek
Jadło obiad w Murzyniewie,
Wtem się jedno zakrztusiło –
I zostało tylko dziewięć.

Dziewięć małych Murzyniątek
Poszło spać o nocnej rosie,
Ale jedno z nich zaspało –
I zostało tylko osiem.

Rzekło osiem Murzyniątek:
Ach, ten Devon – to jest Eden,
Jedno z nich się osiedliło –
I zostało tylko siedem.

Siedem małych Murzyniątek
Chciało drwa do kuchni znieść;
Jedno się rąbnęło w głowę –
I zostało tylko sześć.

Sześć malutkich Murzyniątek
Na miód słodki miało chęć,
Jedno z nich ukłuła pszczółka –
I zostało tylko pięć.

Pięć malutkich Murzyniątek
Adwokackiej chce kariery.
Jedno się odziało w togę –
I zostały tylko cztery.

Cztery małe Murzyniątka
Brzegiem morza sobie szły,
Jedno połknął śledź czerwony –
I zostały tylko trzy.

Trzy malutkie Murzyniątka
Poszły w las pewnego dnia;
Jedno poturbował niedźwiedź –
I zostały tylko dwa.

Dwu malutkim Murzyniątkom
W słońcu minki coraz rzedną…
Jedno zmarło z porażenia –
I zostało tylko jedno.

Jedno małe Murzyniątko.
Poszło teraz w cichy kątek,
Gdzie się z żalu powiesiło –

Ot, i koniec Murzyniątek.”

Agatha Christie książka Dziesięciu Murzynków

dziecięca rymowanka
I nie było już nikogo (1939)

„Rozumiesz, jestem na obiedzie. Ciocia jedna – żabocik, druga – surducik, normalnie, srebro, wiesz, jak najbardziej, rozumiesz mnie, o co mnie chodzi. I jedna z cioć uprzejmie mówi: „Zdzisieńku, jak tam u was w teatrze?” Tu rosół, sztuka mięsa, jak najbardziej, nie wiem, czy wiesz, o co mnie chodzi. I jedna z cioć uprzejmie mówi: „Zdzisieńku, jak to tam u was w teatrze?” Tu rosół, ja mam kaca, nie wiem, czy wiesz, o co mnie chodzi. No wie ciocia, jak główna rola – to nie, ale jak mniejsza – to i mniej tekstu się trzeba nauczyć, to człowiek ma więcej czasu, nie wiem, czy ciocia wie, o co mnie chodzi. No to przecież w teatrze są koleżanki i koledzy, garderoba męska i żeńska. Zanim reżyser, zanim tego, to się pójdzie – czy do żeńskiej, czy do męskiej – z kolegą, prawda, czy z koleżanką. Troszeczkę sobie popijemy, no nie za dużo, bo za chwilę próba, prawda? To popróbujemy, potem obiad, no potem, proszę cioci, to idziemy, jest taki klub dla aktorów SPATiF. No tam są koleżanki rozwiedzione, często mają wolne mieszkania. To człowiek sobie popije, jak duża rola – to nie, ale jak mniejsza – to tę seteczkę, pójdzie sobie do koleżanki, rozpusta absolutna. No a potem, proszę cioci, mamy przedstawienie. No jak duża rola – to nie, a jak mniejsza – to jeszcze jeden kieliszeczek, człowiek coś powie ze sceny, potem SPATiF, znów rozpusta, a w poniedziałki to mamy wolne.”

Zdzisław Maklakiewicz (1927–1977) aktor polski

jedna z anegdot Maklakiewicza, opisującego rozmowę rodzinną.

O prawdzie, O sztuce, O czasie

„Spytałem ją, skąd powstała koncepcja wschodniej granicy Polski znanej jako linia Curzona.
– Ach, „Curzon line” – rzekła, śmiejąc się. – My ją nazywamy „luncheon line”. Byłam wtedy z Carrem, gdy zebrała się rada, aby wykreślić Polsce wschodnią granicę. Nikt nie wiedział, co to jest ta polska wschodnia granica, gdzie zaczyna się Rosja, gdzie kończy się Polska. Debaty przeciągały się bez końca, nadchodziła pora lunchu, wszyscy byli głodni i, jak to mówią, „annoyed”. Ty wiesz, co oznacza dla Anglika lunch. Tymczasem sprawa nie posuwała się ani na cal. Wreszcie lord Curzon przypomniał sobie, że ma jakieś stare mapy dotyczące „the second partition of Poland”. Zniknął na chwilę w swoim gabinecie, po czym wrócił tryumfująco z mapą w ręku, gdzie czerwoną linią była oznaczona granica. Wszyscy odetchnęli z ulgą, bez zastanowienia przyjęto ją jako wschodnią granicę Polski i całe towarzystwo, gratulując Curzonowi, pośpieszyło na spóźniony obiad. Jeden z dygnitarzy, winszując Curzonowi rozcięcia tego węzła gordyjskiego, powiedział: „Polacy to troublemakers, nawet nie dadzą spokojnie zjeść lunchu”. Stąd przezwaliśmy tę linię „luncheon line”. Widzisz, Mac, tak się u nas załatwia sprawy międzynarodowe…”

Mieczysław Jałowiecki (1876–1962)

Na skraju Imperium i inne wspomnienia
Źródło: s. 613, 614

Pora roku

„Wielu uważa: skoro się dorobiłem, to widocznie innemu się nie chciało. I sprawiedliwość polega na tym, że teraz moje dziecko ma lepszy obiad.(…) Nadchodzi siła polityczna – nie chcę, żeby w naszym wywiadzie padło nazwisko tej osoby – która będzie na tym zbijać kapitał. Na tym, że biednemu dziecku kotlet się nie należy, bo jego rodzice pewnie są leniwi i nie chciało im się na tego kotleta zarobić, więc teraz będzie kara. To świetnie łączy z poglądem, że wolny rynek sam wszystko najlepiej wyreguluje, po co się wtrącać. A tymczasem jak się nie wtrącać, to właśnie tak się kończy – segregacją w szkolnych stołówkach. Już nie chcę nawet myśleć, czego uczymy dzieci jedzące obiady w takiej stołówce, jakie wartości im wpajamy. Przede wszystkim tym, które jedzą te lepsze obiady.”

Janina Ochojska (1955) polska działaczka charytatywna

Źródło: rozmowa Grzegorza Sroczyńskiego, Janina Ochojska. Czy jesteś dobrym człowiekiem?, „Duży Format”, wyborcza.pl, 7 sierpnia 2014 http://wyborcza.pl/duzyformat/1,139945,16438335,Janina_Ochojska__Czy_jestes_dobrym_czlowiekiem_.html

O dzieciach, O sprawiedliwości, O karze, O myślach

„Żaden poemat nie był wart obiadu.”

Joseph Berchoux (1760–1838)

Un poème jamais ne valut un dîner. (fr.)
Źródło: Gastronomia, albo Rolnik przy stole

„Potem podawała obiad, ojciec najbardziej lubił sznycle. Można powiedzieć, że lubił wyłącznie sznycle, i jeszcze zupę pomidorową. Jedzenie interesowało go równie mało, jak własność. Zapytywany, już później i przy różnych okazjach, kiedy to bywał na uroczystych kolacjach i obiadach, a więc zapytywany przez córki – a co jadłeś, odpowiadał: no, sznycle. I dodawał po namyśle: i pomidorową, oczywiście.”

Marta Wyka (1938)

Wątki biograficzne

O jedzeniu, Córki

„Naprawdę miałem obiad z Michaelem (Stipem, założycielem R. E. M.), kiedy nasz drugi album otrzymał platynowy tytuł, który wtedy był największym sukcesem jakiego kiedykolwiek dokonałem. Podczas obiadu powiedział do mnie: „Witaj na głębokich wodach synu.””

Billy Corgan (1967)

Nigdy tego nie zapomnę.
Actually, I was having dinner with Michael (Stipe, of R.E.M.) when our second album went platinum, which up until that point was the highest success we’d ever had. And he turned to me during dinner and said, "Welcome to the deep waters, kid." I’ll never forget that. (ang.)
Źródło: „Icon Magazine”, sierpień 1998

O sukcesie

„Siedzę nad rzeką z mojego snu. Tą rzeką, która płynęła obok mojego narodzenia. Tą, która pojawiała się w moich marzeniach o kobiecie tak pięknej że nagiej. Rzeka woła mnie znów i zapominam zjeść obiadu. Rzeka mówi, że niepotrzebne są wszelkie zasady i prawa wypracowane przez lata. Upewnia, że nie ma lat.”

Piotr Madej (1969–2008)

Opowiadania z Winyla
Źródło: Rzeka

O kobietach, O zapominaniu

„Przygody! To znaczy: nieprzyjemności, zburzony spokój, brak wygód. Przez takie rzeczy można się spóźnić na obiad.”

John Ronald Reuel Tolkien książka Hobbit, czyli tam i z powrotem

Hobbit, czyli tam i z powrotem
Źródło: rozdział 1, Nieproszeni gości, s. 19

„Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać posłów z prawicy rekomendujących kandydatów na rzecznika prawa dziecka, kandydatów tak upolitycznionych, że wybór jest niemożliwy, czy jest to realizowanie polityki taniego państwa. Chciałbym zapytać pana posła marszałka Leppera, który sformułował doktrynę, że matka może uderzyć córkę ścierką – co będzie, jeśli w tej ścierce będzie łom? Chciałbym, panie marszałku, powiedzieć, że w naszym kraju są nie tylko głodne dzieci, jest także głodny pan poseł Giertych, który zazdrości koleżankom (…) pani minister Jarugi-Nowackiej tych obiadków. Widocznie przetrawił już obiad jasnogórski z panem Kulczykiem. Chciałbym zadeklarować, że zapraszam pana Giertycha na obiad dwudaniowy z deserem…”

Piotr Gadzinowski (1957) polski dziennikarz i polityk lewicowy

Źródło: stenogram 14. posiedzenia Sejmu w dniu 24 marca 2006, debata nad powołaniem Rzecznika Praw Dziecka.

O dzieciach, O matce

„Kobiety są traktowane jak towar, przechodzą z rąk do rąk. Ceny są niewielkie – sto dolarów. Kiedy „wojownicy” Proroka nasycą się nimi i nikt nie chce ich odkupić, zabijają je, podrzynając im gardła. Ponad dwieście jazydzkich kobiet na górze Singar rzuciło się w przepaść, aby nie wpaść w ręce ludzi z ISIS. W obozie dla uchodźców Baadra usłyszeliśmy opowiadanie o kobiecie, która błagała o oddanie jej trzyletniego dziecka. W końcu jeden z oficerów ISIS zgodził się to zrobić. Najpierw musiała zjeść obiad z islamistami. Pierwszy kęs sprawił, że wypluła słone mięso i zemdlała. Inna kobieta wykupiła z Mosulu ciało swego męża. Islamiści przyjęli ją grzecznie, podali obfity posiłek. Po jedzeniu poprosiła o oddanie ciała.”

Witold Gadowski (1964)

Już to zrobiliśmy – zaśmiał się żołnierz ISIS. Zjadła własnego męża.
Źródło: Tomasz Plaskota, W imię Allacha (wywiad z Witoldem Gadowskim o Państwie Islamskim w Iraku), „Angora” nr 20 (1300), 17 maja 2015, s. 18.

O kobietach, O dzieciach, O ludziach, O jedzeniu

„To jest to! – powiedziała sobie Jo, kiedy odkryła ostatecznie, że prawdziwa dobroć okazywana bliźnim może uczynić pięknym i dystyngowanym nawet krępego niemieckiego nauczyciela, który pospiesznie pochłaniał obiad i sam sobie cerował skarpety.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

Małe kobietki. Część druga

O nauczycielach

„Rewolucja to nie proszony obiad albo pisanie wypracowania ani też nie malowanie obrazu albo haftowanie; nie może być tak wyrafinowana, tak spokojna i delikatna, tak umiarkowana, miła, kulturalna, powściągliwa i wielkoduszna. Rewolucja to powstanie, akt przemocy, w wyniku którego jedna klasa obala drugą.”

Mao Zedong (1893–1976) przywódca chiński

Źródło: Roger Howard, Mao Tse-tung and the Chinese People, cyt. za: Shelley Klein, Najgroźniejsi dyktatorzy w historii, op. cit., s. 77.

O historii, Obraz

„Nie mieliśmy nic do jedzenia, prócz ryżu. Na śniadanie, obiad i kolację jedliśmy ryż. Czasami mieliśmy też mięso, ale to wszystko. Do tego ograniczała się nasza dieta: mięso i ryż. Niektóre rodziny nie miały ani ryżu ani mięsa. Sytuacja ich była tragiczna. W epoce Carnavalesa, między lutym a marcem jedli wyłącznie ziemniaki.”

Evo Morales Ayma (1959) polityk boliwijski

Źródło: lewica.pl, 29 października 2006

O jedzeniu

„Powiem szczerze, że ja się w ogóle cieszę, że jestem w Polsce, że włączam sobie telewizor i mówią w moim języku. Takie małe rzeczy mnie cieszą na przykład, że jem polski chleb albo zupę grzybową w restauracji. Kiedy mieszkamy w Polsce, takie rzeczy wydają się śmieszne i czasem pewnie chcielibyśmy zjeść coś takiego, co ja jem na co dzień we Włoszech. Tymczasem ja byłam wczoraj prze szczęśliwa, że dostałam zupę grzybową na obiad.”

Katarzyna Skowrońska-Dolata (1983) siatkarka polska

po długiej nieobecności w Polsce. <br class="br">Źródło: reprezentacja.net http://www.reprezentacja.net/siatkowka/aktualnosci/25075

O czasie

„Tak długo pisze się list
tak krótko czyta
tak długo robi obiad
tak krótko spożywa
tak długo umiera
tak krótko żyje”

Krzysztof Pieczyński (1957) aktor polski

Źródło: tom wierszy Słońce mruczy

O czytaniu, O słońcu

„Rodzice byli ubogimi rolnikami. W domu brakowało jedzenia. Tata wysyłał więc całą naszą dziesiątkę nad rzekę po wodę. Kto ostatni wrócił do domu, nie jadł obiadu. Młodsze rodzeństwo miało fory, ale ja i tak wygrywałam ze wszystkimi.”

Veronica Campbell-Brown (1982) jamajska lekkoatletka

Źródło: Zuzanna O’Brien, Gdy mistrzyni jest dziewczyną, „Twój Styl” nr 8 (265), sierpień 2012, s. 99.

O jedzeniu, O domu, O rodzicach, O wodzie

„Nie ma nic takiego jak darmowy obiad – chyba, że w fizyce kwantowej.”

Charles Seife

Źródło: Nature (1997)

„Kiedy widelec zjada łyżkę, a nóż dźga twarz odbitą w powierzchni talerza, znaczy to, że obiad jest skończony.”

Marilyn Manson (1969) kontrowersyjny muzyk amerykański

Trudna droga z piekła

„Kiedyś potrafiłem grać bez przerwy po pięć godzin dziennie z przerwami na obiad. Potem zaczęło się życie, praca, dziewczyna, obowiązki i w efekcie teraz mam system 30-minutowy. Przez pięć minut rozgrzewam rękę a potem gram bardzo szybkie przebiegi. Nie ma to na celu rozwoju techniki a jedynie ćwiczenie mięśni żeby ręka „nie zapomniała” co już umie. Może to błąd, ale jak na razie nie jestem zawodowym muzykiem i nie żyje z muzyki, dlatego też wychodzę z założenia, że to co już potrafię musi mi wystarczyć… Inaczej sprawa wygląda gdy intensywnie robię z jednym z moich zespołów nowy materiał, wtedy praktycznie gram non stop.”

Filip Hałucha (1980)

Źródło: Wywiad, 2009 http://www.magazyngitarzysta.pl/ludzie/wywiady/2879-heinrich-rootwater.html

O życiu, O ludziach, O błędach, O ćwiczeniach

„W moim kraju palą tęczę
Jak kiedyś ludzi w stodole
Hejt nasz polski powszedni
Jak chleb jak obiad na stole
Czego nie zniszczyli Hitler, Stalin
Czego ZOMO pałą nie zajebało
Czego nie dopalił Oświęcimski piec
Polskiej nienawiści zeżre wściekły pies”

Maria Peszek (1973) aktorka i piosenkarka polska

Źródło: Modern Holocaust, album Karabin (2016)

O ludziach, O piekle

„Nie odzywasz się wcale,
obiad stygnie jak my.”

Bogdan Olewicz (1946) polski autor tekstów piosenek i dziennikarz

Źródło: W sześć lat po ślubie z repertuaru zespołu Andrzej i Eliza

O ślubie

„W ubiegłym tygodniu odwiedził nas Książę Poniatowski, bratanek Króla Polski, a także francuscy, duńscy, sardyńscy i holenderscy ambasadorzy; w tym tygodniu przyjechał Hrabia Orłow i pięciu słynnych braci, tak bliskich Imperatorowej Rosji; a jeszcze wczoraj był u mnie Wikcekról Irlandii i zjadł ze mną obiad. Rzadko który dzień upływa bez wizyty jakiejś ważnej osobistości.”

Matthew Boulton (1728–1809)

Last week we had Prince Poniatowski, nephew of the King of Poland, and the French, Danish, Sardinian and Dutch ambassadors; this week we have had Count Orloff and the five celebrated brothers who are such favourites with the Empress of Russia; and only yesterday I had the Viceroy of Ireland who dined with me. Scarcely a day passes without a visit from some distingushed personage.
O gościach w Soho Manufactory, 1767.

„Zatrudniani przez państwo polscy kelnerzy, czy to w Gdańsku, czy to w każdym innym mieście, każą parę godzin czekać, zanim podadzą obiad z dwóch dań.”

Carmen Laforet (1921–2004) hiszpańska pisarka

Za żelazną kurtyną. Podróż do Polski w 1967 roku
Źródło: s. 129

O czekaniu

„Do pory obiadu wszystko szło w miarę normalnie, ale po podwieczorku pojawiła się niepewność. Nie mogłem zasnąć podczas sjesty, cały czas spędziłem chodząc po pokoju. Przed wyjazdem na La Roma-reda, zadzwoniłem do rodziców. Cieszyli się bardzo, gdy wciąż słyszeli wszędzie moje imię. Nie zagrałem jeszcze ani jednego oficjalnego spotkania, a już wiele osób mnie znało. W takich momentach zdajesz sobie sprawę z tego, jak wielki jest Real Madryt.”

Raúl González (1977) hiszpański piłkarz

podczas pobytu w Grand Hotelu w Saragossie przed debiutanckim meczem w pierwszym składzie Realu. <br class="br">Źródło: Wszystkiego najlepszego, Kapitanie, realmadrid.pl, 27 czerwca 2011 http://www.realmadrid.pl/index.php?co=aktualnosci&id=34916

O pokoju, O rodzicach, O czasie

„Zawsze chciałoby się więcej, ale człowiek może spać tylko w jednym łóżku, jeden obiad zjeść. Mam wszystko. Jedno zero więcej nie robi na mnie wrażenia. Te pieniądze są nie do wydania. No, chyba że jakiś krach finansowy by się zdarzył. Ja jestem bardzo bezpiecznym przedsiębiorcą. Kiedyś ryzykowałem więcej – teraz już nie.”

Piotr Misztal (1965) polski przedsiębiorca i polityk

Źródło: Piotr Misztal, poseł i biznesmen, money.pl, 29 maja 2006 http://manager.money.pl/ludzie/wywiady/artykul/piotr;misztal;posel;i;biznesmen,253,0,161789.html

O pieniądzach, O ludziach, O wrażeniach

„Nawet, jeśli będzie padał deszcz
Przyjdę żeby obiad z tobą zjeść
Nawet, jeśli będzie gęsta mgła
Ja w tej mgle do ciebie będę szła”

Piotr Banach (1965) polski gitarzysta i kompozytor (Hey)

Album Wu – Wei
Źródło: Jej piosenka o miłości

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

Rick Riordan książka Syn Neptuna

Syn Neptuna

O wrażeniach, O czekaniu

„Wyjechałem z Polski w 1939 roku; nie mam tam już żadnej rodziny. Owszem, mam sporo przyjaciół, ale to nie to samo. Poza tym rozumuję tak jak Jerzy. Każde spotkanie, zaproszenie na obiad czy kolację mogłoby zaraz wywołać różne komentarze. Po co mi to. Ten dom, biblioteka i archiwa na pewno tutaj zostaną. Ja też.”

Henryk Giedroyc (1922–2010)

Źródło: wywiad Grzegorza Dobieckiego, 2003, cyt. za: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_giedroyc_henryk

O domu

„Izolacja przykroiła mnie na swój obraz i podobieństwo. Obecność drugiej osoby - jakiejkolwiek osoby - opóźnia natychmiast mój proces myślenia i podczas gdy normalnego człowieka kontakt z innymi pobudza do rozmowy i wyrażenia czegoś, na mnie ten kontakt działa paraliżująco, jeśli tak można rzec. Będąc sam, jestem zdolny wymyślić różne dowcipne powiedzenia, odpowiedzieć szybko na to, czego nikt nie powiedział, błysnąć inteligentną towarzyskością wobec nikogo. Ale to wszystko znika, gdy znajdę się w czyjejś obecności: znika inteligencja, nie potrafię mówić i po jakichś piętnastu minutach odczuwam jedynie senność. Tylko moi wyimaginowani i widmowi przyjaciele, tylko moje rozmowy prowadzone z nimi w marzeniach są dla mnie realne i znaczące, pobudzają mój umysł, który odbija się w nich niczym w lustrze.
Ciąży mi zresztą wszelka myśl o zmuszaniu się do kontaktu z innymi. Zwykłe zaproszenie na obiad z przyjacielem budzi we mnie trudny do określenia niepokój. Myśl o jakimś obowiązku towarzyskim - pójściu na pogrzeb, rozmowie z kimś na jakiś temat w biurze, udaniu się na dworzec po kogoś, znanego czy nieznanego - sama ta myśl już mi zakłóca dzień, a niekiedy nawet w przeddzień już się trapię, źle śpię, gdy tymczasem samo zdarzenie nie ma żadnego znaczenia i nie usprawiedliwia niczego. I to zawsze się powtarza, nigdy nie mogę się tego oduczyć.
"Moje obyczaje skłaniają mnie ku samotności, a nie ku ludziom": nie wiem, czy to Rousseau, czy Senancour powiedział. Ale był to ktoś w moim rodzaju, choć chyba nie mogę powiedzieć, że z mojej rasy.”

Fernando Pessoa książka Księga niepokoju

The Book of Disquiet

O inteligencji, O myślach, O myśleniu, O samotności

„Szept świata umilkł, zastąpiły go hałasy miasta, szmer komputerów, grzmot przelatujących nad głową samolotów i męczący biały szum oceanów informacji. Od jakiegoś momentu w swoim życiu zaczynamy widzieć świat we fragmentach, wszystko osobno, w kawałkach odległych od siebie niczym galaktyki, a rzeczywistość, w jakiej żyjemy, w tym nas upewnia: lekarze leczą nas według specjalności, podatki nie mają związku z odśnieżaniem drogi, którą jeździmy do pracy, obiad nijak się ma do wielkich ferm hodowlanych, a nowa bluzka do obskurnych fabryk gdzieś w Azji. Wszystko jest od siebie oddzielone, żyje osobno, bez związku.”

Olga Tokarczuk (1962) polska pisarka

Cytaty z mowy noblowskiej Czuły narrator

O rzeczywostości, O świecie, Odległy, O pewności siebie

„Kamerdyner - obiad dla operatorów filmowych.”

Leszek Niedzielski (1942)

Właściwe znaczenie słów

„Oni wszyscy mieli krew i kości. Mieli emocje, marzenia, plany. Mieli swoich bliskich. Czekała na nich w domu wielka miłość, czekał obiad albo późna kolacja. Każdy z nich obiecał, że o 18 będzie w domu…”

Joanna Racewicz (1973) polska dziennikarka, prezenterka telewizyjna

o ofiarach katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku w 2010. <br class="br">Źródło: "Mieli marzenia, plany". Mija dziewięć lat od katastrofy smoleńskiej https://fakty.interia.pl/raporty/raport-lech-kaczynski-nie-zyje/aktualnosci/news-mieli-marzenia-plany-mija-dziewiec-lat-od-katastrofy-smolens,nId,2928308, interia.pl

O marzeniach, O czekaniu, O miłości, O domu

„Nigdzie nie jest się bardziej samotnym niż przed telewizorem podczas obiadu.”

Magdalena Parys (1971) polska poetka, pisarka i tłumaczka mieszkająca w Berlinie

Magik

„Jaki to dziwny kalejdoskop możliwości i rzeczywistości. Jestem w San Sebastian, w Hiszpanii, w kraju nie będącym teatrem wojny. Przy odrobinie wysiłku mogę się znaleźć bezpiecznie na terenie bliskiej placówki alianckiej. Tymczasem to, co będę robił w najbliższej przyszłości, to powrót przez Pireneje w charakterze zwierzyny łownej. Potem parę godzin podróży pociągiem, obiad itp. jako dobry, spokojny obywatel wracający z wyprawy handlowej. Dalsze kilkadziesiąt godzin jako nietykalny generał, przed którym wszyscy stają na baczność i któremu każdy Niemiec chce się przysłużyć. Potem Warszawa – i znowu jako kandydat na zaszczute zwierzę, któremu pierwszy lepszy Niemiec może bezkarnie strzelić w łeb.”

Kazimierz Leski (1912–2000) inżynier polski, żołnierz AK, uczestnik powstania warszawskiego

Źródło: Życie niewłaściwie urozmaicone. Wspomnienia oficera wywiadu i kontrwywiadu AK, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1989, s. 233.

O charakterze, O rzeczywostości, O wysiłku, O wojnie