Cytaty o książkach
strona 15

„Najniebezpieczniejszą, choć całkiem oddzielną sprawą, przed którą chciał mnie przestrzec najbardziej, a która posłała w opary szaleństwa całe kompanie młodych biedaczyn, było czytanie książek. Ten niedobry zwyczaj nasila się ostatnimi czasy, stąd więc niewypowiedziana wdzięczność ojca, że nie wykazałem do tej pory takich tendencji. Szpitale psychiatryczne są przepełnione ludźmi, którzy czytają zbyt dużo. Kiedyś byli - tak jak my - silni fizycznie, otwarci, zadowoleni i zrównoważeni. Potem zaczęli czytać. Najczęściej przez przypadek. Jakieś przeziębienie, wymagające kilku dni leżenia w łóżku. Ładna okładka wzbudzająca ciekawość. I nagle rodzi się zły nawyk. Pierwsza książka prowadzi do następnej. I następnej, i jeszcze jednej, ogniwa w łańcuchu, który wiedzie prosto w dół, w wieczny mrok choroby psychicznej. Po prostu nie można przestać. To gorsze niż narkotyk.”

Mikael Niemi książka Popular Music from Vittula

Popular Music from Vittula

O chorobach, O czytaniu, O szaleństwie, O wdzięczności

„Dziesiąta Muza. [skrócony tytuł zbioru poezji z roku 1650; wyrażeniem tym określano jego autorkę, a później także inne poetki XVII i XVIII wieku; w swojej powieści The Warden z 1855 roku Anthony Trollope odniósł to wyrażenie do prasy, współcześnie zaś nazywa się tak film, co w Polsce spopularyzowała książka Karola Irzykowskiego z 1924 roku pod takim właśnie tytułem. ]”

Anne Bradstreet (1612–1672) poetka amerykańska

Źródło: Henryk Markiewicz, Andrzej Romanowski, Skrzydlate słowa, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1990, ISBN 83-06-01141-4, s. 117.

O wieku

To tłumaczenie czeka na recenzję. Czy to jest poprawne?

„Jeśli nie można cieszyć się czytaniem książki w kółko, w ogóle nie ma sensu jej czytać.”

Oscar Wilde (1854–1900) angielski poeta, prozaik i dramatopisarz

O czytaniu, Sens

To tłumaczenie czeka na recenzję. Czy to jest poprawne?

„„Trzeba zawsze uważać na książki”, powiedziała Tessa, „a to, co jest w nich, ponieważ słowa mają moc, by nas zmienić”.”

Cassandra Clare (1973) Pisarka ameryka\xf1ska.

„Doktor Goldszmit troszczył się nie tylko o małych pacjentów, ale także o zapas leków w szpitalnej aptece, kontrolował kuchnię, dbał o dezynfekcję, czystość i porządek, udzielał konsultacji w ambulatorium. Prowadził notatki z obserwacji chorych, pisał sprawozdania, opracowywał dane, dyżurował w bibliotece szpitalnej, porządkował katalog księgozbioru, polecał dzieciom książki, czytał im głośno, opowiadał bajki.”

Janusz Korczak (1878–1942) polski pisarz, lekarz

Autorka: Joanna Olczak-Ronikier, Korczak. Próba biografii

O dzieciach, O czytaniu

„Książka ta jest opowieścią o zabijaniu. O mordowaniu z zimną krwią, planowym i metodycznym, Starej Europy – katolickiej i monarchistycznej. Tej Europy, która jest jedyną prawdziwą Europą, zbudowaną na fundamentach Rzymu antycznego przez papieży Świętego Kościoła Rzymskiego oraz przez króla Franków i cesarza chrześcijańskiego Karola Wielkiego; Europą wielu narodów, państw i kultur, lecz jednej cywilizacji: chrześcijańsko-klasycznej, i jednej religii: rzymskokatolickiej; Europą, która nie istnieje i istnieć nie może poza równaniem: Europa=Zachód=Rzym=Katolicyzm.”

Jacek Bartyzel (1956) polski publicysta, działacz opozycji w czasach PRL

Źródło: Umierać, ale powoli. O monarchistycznej i katolickiej kontrrewolucji w krajach romańskich 1815–2000, op. cit., s. 9.

O religii

„Odkryłem gry, potem książki, i świat Wiedźmina natychmiast stał się dla mnie ważny. Często myślałem o zagraniu Geralta. Gdy tylko nadarzyła się okazja, nie pozwoliłem, żeby ta szansa mnie ominęła. (…) Nie musiałem nawet przygotowywać się do roli, bo żyję w tym świecie, oddycham nim każdego dnia. Rozmyślałem wiele razy o postaci Geralta, gdy grałem w gry. Przygotowałem się do roli, zanim jeszcze zaczął się casting.”

Henry Cavill (1983) aktor brytyjski

Źródło: Henry Cavill o "Wiedźminie" http://kultura.gazeta.pl/kultura/7,127222,25313584,henry-cavill-o-wiedzminie-nie-musialem-specjalnie-przygotowywac.html, kultura.gazeta.pl, 16 października 2019.

O świecie, O myślach, O szansie, O myśleniu

„W niektórych książkach ginie jedna osoba po drugiej – poinformowała mnie z lubością Josephine. W końcu znajduje się mordercę, bo jest jedyną osobą, która zostaje przy życiu.”

Agatha Christie książka Dom zbrodni

Josephine, obudź się! To nie powieść kryminalna. Tu są Trzy Szczyty w Swinly Dean, a ty jesteś dziewczynką, która czyta za dużo kryminałów.
Źródło: Dom zbrodni (1949), tłum. Anna Rojkowska

„W dzieciństwie miałem przyrodnicze zainteresowania. Od kogoś dostałem mikroskop, sam zrobiłem sobie teleskop, bardzo kiepskiej jakości, ale mogłem oglądać Księżyc. Najpierw chciałem zostać astronomem. Czytałem książki z astronomii Jamesa Jeansa, czytałem nawet Arthura S. Eddingtona, którego jednak nie całkiem rozumiałem. Ogromne natomiast wrażenie zrobiła na mnie Historia naturalna jednego pierwotniaka Jana Dembowskiego. Zdecydowałem się, że pójdę w kierunku biologicznym, że zostanę lekarzem.”

Włodzimierz Ptak (1928–2019) polski immunolog, mikrobiolog

Źródło: Andrzej Kobos, Po drogach uczonych. T. 4. Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 2009, s. 383–398. ISBN 978-83-7676-021-6.

O historii, O wrażeniach, O czytaniu, O dzieciństwie

„Jestem przerażony tym, że PiS i prezes Kaczyński wyciągnęli wnioski z tej książki, a opozycja mniej. Wprawdzie pisowcy publicznie mówili, że książkę napisał nieodpowiedzialny narkoman, ale jednak wyrzucili Macierewicza i prawie wszystkich jego współpracowników. Zrobili totalną czystkę w Ministerstwie Obrony – i to nie zwyczajną czystkę polityczną, tylko taką, jaką się robi, kiedy się czyści gniazdo szpiegów albo przestępców. W tym przypadku można przypuszczać, że to było gniazdo i jednych, i drugich.”

Tomasz Piątek (1974) polski pisarz i dziennikarz

o reakcjach na książkę Tomasza Piątka pt. Macierewicz i jego tajemnice Źródło: Tomasz Piątek: Rosja wykorzystuje PiS https://koduj24.pl/tomasz-piatek-rosja-wykorzystuje-pis/, koduj24.pl, 15 lutego 2018

„Sednem tej książki, jej najważniejszą treścią są powiązania między Antonim Macierewiczem i jego środowiskiem a globalnym gangsterem i finansistą Siemionem Mogilewiczem, powszechnie uważanym za mózg rosyjskiej mafii.”

Tomasz Piątek (1974) polski pisarz i dziennikarz

Macierewicz i jego tajemnice
Źródło: s.8.

„Można stać się lepszym człowiekiem. Książki uczą pokory. Książki uwrażliwiają. Książki powodują, że dostrzegamy dużo więcej szczegółów. Bez książek pewnie nigdy nie zwróciłabym uwagi, że biedę widać w butach i to w różnorodny sposób. Inaczej w tych starych znoszonych, inaczej w nowych, kupionych za 20 zł. Dzięki książkom możemy to wszystko zobaczyć, bo one uczą nas drugiego człowieka.”

Maria Dąbrowska-Majewska (1956)

Źródło: Maria Dąbrowska-Majewska: Więzienie to Polska w mikroskali https://www.styl.pl/magazyn/news-maria-dabrowska-majewska-wiezienie-to-polska-w-mikroskali,nId,2480850, styl.pl

O butach

„Ta nienawiść do ludzi jest zarówno nabyta, jak i archetypiczna. Kain zabija Abla, kierowcy pieszych, niektórzy całe grupy. Egzekutorzy folksdojczów, wódka wykańcza pisarzy. Młodzi bolszewicy donoszą na rodziców, sąsiad na sąsiada do izby skarbowej lub Niemcowi. Kat ścina głowę królowej, lud ścina głowę katu. Królowa z kolei ścina głowę królowi. Król z automatu – komu się da. Koty topi się w worku. Szczeniaki najlepiej w przerębli lub w klozecie. Kapo się topi w gnojówce, uciążliwe dzieci w rzece, kasę w interesie. Rząd więzi opozycję. Porywacz tego, za kogo dostanie okup. Sojusznik więzi terrorystę, najchętniej bez wyroku. Na stos idą naukowcy. Książki się palą przepięknie. Sam palę książkami w kozie. Z odwetu płoną starówki, a z oszczędności liście. Czarnego się kroi maczetą, białego traktuje się gazem, żółtego świeżym napalmem, kijem i pałką, gitarą i piórem. Biedny kończy samotnie, bogaty pozornie wśród ludzi. Młodzież kończy w powstaniach, chlasta się i narzeka. Dzieci leje się pasem, by były odporne na krzywdę. Gdy krew się leje na frontach, to w naszych domach wódka. Piwo leje się do kufli, a ścieki tam, gdzie nie widać i w końcu się leje na wszystko, gdy nie ma lepszego wyjścia. Lekarz dobija pacjenta, dyrektor dobija interes, sensacje świat obiegają, a naprawdę nie wiesz, co jest. Młody zjada starszego i wtedy przestaje być młody. Słuszny pożera innego – wieczny łańcuch pokarmowy.”

Kuba Sienkiewicz (1961) polski muzyk i lekarz

Wywiady i rozmowy
Źródło: Kubatura, czyli elektryczne wagary, 2015

O nienawiści, O dzieciach, O ludziach, O młodzieży

„Za dobrą uważam tylko adaptację książki W księżycową, jasną noc.”

William Wharton (1925–2008) pisarz amerykański

Reżyser i aktorzy wiedzieli, co chcą o książce powiedzieć. Konsultowali się ze mną, odpowiadali na moje pytania. Z kolei Alan Parker, reżyser Ptaśka, miał swoją własną koncepcję filmu. Nie kontaktował się ze mną. W rezultacie wypaczył sens książki, robiąc z niej sentymentalny sitcom. Wolę trzymać się od tego z daleka, choć nie mogę patrzeć na sprowadzanie wszystkiego do seksu, przemocy i sentymentalizmu. Źródło: Dorota Nowak, Życie zastępuje mi teatr http://mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=61774, „Przekrój” nr 28/2820, 11 lipca 1999, s. 14–15.

O nocy

„Od lat trzydziestu piszę stale, że bolszewicy zakłamują historię. Ale jakże zakłamał historię Polski w XVIII wieku romantyzm polski i przez ten romantyzm natchniona historiografia polska XIX i XX wieku. Odczuwam to tak wyraźnie właśnie dlatego, że książka niniejsza miała być życiorysem Stanisława Augusta. Romantyzm polski znakomicie ułatwił sobie zadanie. Z grubsza teza Polaka wychowanego na naszej historiografii wygląda, jak następuje: naród w czasach rozbiorów był wspaniały, bohaterski, kryształowy, cnotliwy; tylko król był obrzydliwy, tchórzliwy, przekupny, niemoralny.”

Stanisław Mackiewicz (1896–1966) premier Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na Wychodźstwie

Stanisław August
Źródło: s. 346

O historii, O wieku

„Lepiej jest raz w życiu człowieka widzieć, niż przeczytać o nim sto książek. Piłsudskiego wielkość znam z jego dzieł, rozumiem ją dlatego, żem miał z nim zaszczyt rozmawiać kilka razy w życiu.”

Stanisław Mackiewicz (1896–1966) premier Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na Wychodźstwie

Stanisław August
Źródło: s. 102

„Jeśli umiesz czytać, azaż to nie roskosz czas sobie upatrzywszy, nad książkami posiedzieć, prawa i powinności się swej dowiedzieć. Nie trzeba będzie wielkiego nakładu: zbiegasz wszystek świat lekkim kosztem, tuż na miejscu siedząc, tak jakobyś tam wszędzie oczewiście był a jakobyś wszystko widział.”

Mikołaj Rej (1505–1569) polski poeta i prozaik renesansowy

Komentarz: pisownia oryginalna Źródło: Księga aforyzmów, myśli, zdań, uwag i sentencyi ze stu pisarzy polskich wybranych http://zbc.uz.zgora.pl/dlibra/doccontent?id=16594, oprac. Władysław Bełza, Księgarnia H. Altenberga, Lwów 1888, s. 1.

O świecie, O czasie, O czytaniu

„Władza rozwala mój kraj. Partia zawłaszcza państwo. To niszczenie mojego szczęścia na finiszu życia. To wszystko, w co wierzyłam i na co pracowałam; Kaczyński to psuj. Wielki narodowy psuj. Mówimy, że jest inteligentny, że czyta książki. No może i czyta, ale inteligentny człowiek nie niszczy dobra i piękna. Nie hołduje brzydocie.”

Olga Jackowska (1951–2018) piosenkarka polska (Maanam)

ostatni wywiad, którego w 2017 roku udzieliła tygodnikowi „Newsweek”. Źródło: Ostatnie słowa znanych ludzi wypowiedziane przed ich śmiercią https://www.msn.com/pl-pl/wiadomosci/swiat/ostatnie-słowa-znanych-ludzi-wypowiedziane-przed-ich-śmiercią/ss-BBLojw0?ocid=spartandhp#image=78, msn.com

O czytaniu

„Różnica między językoznawstwem a naukami przyrodniczymi jest kolosalna: w naukach przyrodniczych sprawdza się wszystko, natomiast w lingwistyce (jeśli pominąć drobiazgi w rodzaju pisowni cytowanego słowa lub daty wydania przytaczanej książki) nie sprawdza się nic. Obecnie łatwiej by było nakłonić językoznawcę do popełnienia przestępstwa niż do sprawdzenia jakiegoś poglądu.”

Witold Mańczak (1924–2016) polski językoznawca

Źródło: recenzja książki Spór o Słowian, Język Polski 1991, nr 71:1 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=27543&from=publication, s. 60.

O nauce

„Byłem w listopadzie w Łodzi. Typowe i czysto niemieckie miasto. Nie tylko, że wszystkie ulice, sklepy, urzędy itp. mają nazwy tylko niemieckie, nie tylko, że Łódź zalana jest niemieckimi flagami, hasłami, afiszami – nie tylko, że wystawy, okna domów – mury, patrzą oczami niesłychanej masy portretów dygnitarzy hitlerowskich, nie tylko, że setki niemieckich gazet, wydawnictw, książek nieomal wala się wszędzie – ale, co najciekawsze wszędzie, absolutnie wszędzie słychać tylko i wyłącznie niemiecki język.”

Jan Karski (1914–2000) prawnik, dyplomata, wykładowca akademicki, polski kurier czasów II wojny światowej

Źródło: Raport Karskiego. Sytuacja ogólna w kraju (1940), s. 1–2 http://karski.muzhp.pl/misja_raporty_karskiego_kraj.html

O języku słowackim

„Od dawna powtarzam, że książki są niekiedy znacznie mądrzejsze od poglądów ich autorów, a w szczególności – że od poglądów ich autora mądrzejsze są książki Jarosława Marka Rymkiewicza. Jego wypowiedzi w wywiadach i publicystyce, w których o lepsze walczą propaganda z urojeniami, są regularnie podważane przez to, co stoi w książkach.”

Jacek Dehnel (1980) poeta polski

Inne wypowiedzi
Źródło: Jacek Dehnel, Rymkiewicz radzi, „Tygodnik Powszechny”, 7 października 2018, s. 70.

„Niedawna wypowiedź senatora PiS Grzegorza Biereckiego, który bez większego sprzeciwu partyjnych współziomków ogłosił wolę pełnego oczyszczenia Polski z ludzi niegodnych, by należeć do naszej wspólnoty narodowej, mieszczą się w faszystowskim kanonie, wyrażającym się narastającą falą ksenofobii, rasizmu, w skrajnym przypadku paleniem książek…”

Grzegorz Bierecki (1963)

Autorka: Anna Wolff-Powęska Źródło: Prof. Wolff-Powęska: PiS ma hasło "Polska sercem Europy". Władcy o zapędach imperialnych zawsze uważali, że są w "centrum Nieba i Ziemi" http://poznan.wyborcza.pl/poznan/7,105531,24741244,prof-wolff-poweska-pis-ma-haslo-polska-sercem-europy-wladcy.html, wyborcza.pl, 1 maja 2019.

O ludziach

„Boję się ludzi, którzy czerpią wiedzę z jednej książki, zwłaszcza jeżeli jest to książka Jana Pawła II.”

Joanna Senyszyn (1949) polska działaczka polityczna, ekonomistka

Autotrawestacja wypowiedzi z trybuny sejmowej w marcu 2007 r. Podczas debaty o zmianie konstytucji

O ludziach

„Pod koniec pobytu w Paryżu doszedłem do wniosku, że na podstawie zdobytej wiedzy faktograficznej o stosunkach międzynarodowych jestem w stanie uogólniać zjawiska i procesy międzynarodowe oraz szukać w nich pewnych prawidłowości. Korzystając z pobytu za granicą skompletowałem sporą bibliotekę książek na interesujące mnie tematy.”

Józef Kukułka (1929–2004) historyk i politolog polski

Źródło: Andrzej Kępiński, Zbigniew Kilar, Kto jest kim w Polsce – inaczej, Warszawa 1985, s. 328.

O wiedzę

„Stało się dla mnie jasne, że w walce, którą toczy proletariat o swoje wyzwolenie, orędziem może być także i książka. I kiedy życie nasuwało mi wiele spraw i zagadnień, kiedy widziałam krzywdę i zło – pisałam książkę, żeby zaprotestować, żeby pokazać ludziom, jak jest naprawdę, żeby pomóc tym, którzy walczą.”

Wanda Wasilewska (1905–1964) polska i radziecka pisarka i działaczka komunistyczna

Źródło: Wspomnienia, cyt. za: Helena Zatorska, Wanda Wasilewska, Warszawa 1976

O życiu, O złu, O walce

„Jak w takim eutanazyjnym świecie odnajduje się literatura? Literatura, przy której trzeba myśleć, a skomputeryzowanie codzienności niestety wypiera myślenie, zaś łatwość i dostępność klawiatury oraz drukarki powoduje, że jak do niedawna każdy czuł się lekarzem (wystarczy znaleźć się w jakiejkolwiek przychodni, by ze zdumieniem stwierdzić, że w kolejce do lekarza czekają nie pacjenci a grupa ekspertów), teraz czuje się i pisarzem. Indolencja twórcza boleśnie odsłania brak oczytania, ale przy tak nadwyrężonym kręgosłupie moralnym niespecjalnie jest to przyjmowane czy też brane pod uwagę. Pragnienie ujrzenia swego nazwiska na okładce książki staje się przez twórców, zbiorowej narodowej makulatury, pragnieniem ponad.”

Ewa Klajman-Gomolińska (1966)

Nędznicy. Podróż międzyplanetarna. Dygresje eseistyczne
Źródło: Literatura w eutanazyjnym świecie

O literaturze, O myślach, O czekaniu, O myśleniu

„Bibliotekarz uśmiechnął się i zaznaczył coś na kartkach. Wręczył mi książki i ledwie powstrzymałem się przed pocałowaniem go w rękę. Wezbrała we mnie fala wielkiej czułości w stosunku do tego dobrego człowieka oraz dojmujące pragnienie przeczytania, co jest napisane w tych książkach.”

Isaac Bashevis Singer (1902–1991) pisarz amerykański, noblista

Źródło: Isaac Bashevis Singer, Miłość i wygnanie. Wczesne lata – Wspomnienia, tłum. Lech Czyżewski, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1991, s. 62.

„A jednak ta książka będzie pożyteczna, gdyż władze kościelne będą musiały posprzątać we własnym gronie, a także przypomnieć nauczanie Kościoła na temat homoseksualizmu. Co do owego nauczania, to widzi mi się ono jednak wątpliwe, ale to sprawa osobna. Według mnie, także Martela, Franciszek sprząta, jak może, choć może niewiele. A dla mnie samego książka jest też pożyteczna, bo moją wiedzę fachową pomnaża. Albowiem informacjami na temat watykański przepełniona jest, choć zapewne dokładnymi nie zawsze.”

Jan Turnau (1933)

o książce Sodoma. Hipokryzja i władza w Watykanie Źródło: Watykan to istna Sodoma? http://wyborcza.pl/magazyn/7,124059,24647612,watykan-to-istna-sodoma.html, wyborcza.pl, 13 kwietnia 2019.

„Największą fikcją świata jest celibat, to jasny wniosek z tej książki, żadne teorie spiskowe, tajne sprzysiężenia, żadni iluminaci równać się nie mogą z potęgą fikcji celibatu. Jeśli celibat wciąż trzyma się mocno, to wyłącznie dzięki działalności homoseksualistów w Kościele, heterycy już dawno by się zgodzili na małżeństwa duchownych, ale gejowska potęga to blokuje, z dość jasnych powodów.”

Krzysztof Varga (1968) polski pisarz

nawiązanie do książki Frédérica Martela, Sodoma. Hipokryzja i władza w Watykanie Źródło: "Sodoma" Frédérica Martela. Po co Bóg, skoro jest penis? http://wyborcza.pl/duzyformat/7,127290,24618090,sodoma-frederica-martela-po-co-bog-skoro-jest-penis.html, wyborcza.pl, 8 kwietnia 2019.

O małżeństwie

„Ostatnio rozmawiałem z przyjacielem, który powiedział, że gdybym wtedy nie odszedł od Gowina, to dzisiaj byłbym twarzą dobrej zmiany. Kompromitowałbym się legitymizowaniem obecnej polityki i nawet bym tego nie zauważył, bo krok po kroku przeszedłbym drogę, którą przeszedł Gowin. Mógłbym być w zupełnie innym miejscu i wcale nie byłoby to lepsze miejsce. A tak napisałem kilka książek. Przeszedłem też ewolucję ideową. Z pozycji konserwatywnych przesunąłem się na lewo. Jestem bardziej proeuropejski, prounijny, a nawet proelitarystyczny. Gdybym dzisiaj znalazł się w PE, to moją dawną grupę Europejskich Konserwatystów i Reformatorów omijałbym szerokim łukiem.”

Marek Migalski (1969) politolog polski

Źródło: Plus minus, 3-4 marca 2018

O odejściu

„Jeśli jednak premier Órban chce rządzić na podstawie mandatu większości, lecz jednocześnie nie chce demokratycznego państwa praworządnego, to dlaczego miałby tolerować działanie na Węgrzech wydawcy takich książek, jak Central European University?”

Ryszard Stemplowski (1939)

Ci uczeni nie zostali wszak obdarzeni łaskawym pozwoleniem pana premiera na ujawnienie takich analiz jego miłościwego panowania! Ale historyk nie rozpacza: premierzy przemijają, narody zostają i przeistaczają się w swej polityczności. Źródło: O państwie mafijnym. Recenzja książki pod redakcją Bálinta Magyara, Júlii Vásárhelyi, Twenty-Five Sides of a Post-Communist Mafia State, przeł. Bálint Bethelenfalvy, Steven Nelson, Kata Paulin, Ágnes Simon, Anna Szemere, Robert Young, Frank T, Zsigó, Budapest: Central European University in Association with Noran Libro, 2017 https://www.ceeol.com/search/article-detail?id=557092, „Studia Socjologiczno-Polityczne. Seria Nowa”, 6, 2017, 1, s. 118.

„Pan prof. Morawski był człowiekiem dość emocjonalnym. Rozumiem to, bo sama mam podobne usposobienie. Uważam, że został zaszczuty. To ofiara środowisk uniwersyteckich. Był bardzo uczciwym człowiekiem i wiem, że bardzo tym wszystkim się przejmował. Szczuto go wszędzie, także na wyjazdach, gdy pojechał do Wielkiej Brytanii. Zakłamywano prawdę i żądano jego dymisji, to są wszystko szczucia środowisk PO, oni odpowiadają za śmierć profesora Morawskiego, wybitnego specjalisty. On powinien żyć i pisać książki, to nie był człowiek jeszcze stary.”

Krystyna Pawłowicz (1952) polska polityczka, prawniczka

wypowiedź po śmierci Lecha Morawskiego. Źródło: Prof. Pawłowicz nt. śp. prof. Morawskiego: „Uważam, że został zaszczuty. To ofiara środowisk uniwersyteckich” http://wpolityce.pl/spoleczenstwo/348441-trzy-pytania-do-prof-pawlowicz-nt-sp-prof-morawskiego-uwazam-ze-zostal-zaszczuty-to-ofiara-srodowisk-uniwersyteckich, wpolityce.pl, 12 lipca 2017

O śmierci

„Na Rynek Główny teraz coraz trudniej jest wjechać, a przy Plantach nie można się nawet zatrzymywać. No i likwidują moją ukochaną księgarnię na Rynku. Centrum Krakowa coraz bardziej jest dla turystów, a coraz mniej - dla mieszkańców miasta. Ceny są dla turystów i oferta jest dla turystów. A wiadomo, że podróżnika z Japonii księgarnia z polskimi książkami, nawet najbardziej wartościowymi i ciekawymi, nie zainteresuje.”

Aleksander Krawczuk (1922) historyk polski, minister kultury

Wypowiedzi w wywiadach Źródło: Prof. Aleksander Krawczuk: W życiu robiłem, co do mężczyzny należy https://plus.gazetakrakowska.pl/prof-aleksander-krawczuk-w-zyciu-robilem-co-do-mezczyzny-nalezy/ar/12043348, gazetakrakowska.pl, 4 maja 2017.

„Dla mnie książki mają coś pozostawiać w pamięci, uczyć. Zdradzę pani, że własne książki pisałem właśnie dlatego, by mieć pieniądze na kupowanie tych wszystkich publikacji. Tydzień bez zakupu choćby jednej książki był dla mnie tygodniem straconym. I to nie chodzi nawet o czytanie, bo przecież można pożyczyć, zapisać się do biblioteki. Ale ja je po prostu lubię książki posiadać.”

Aleksander Krawczuk (1922) historyk polski, minister kultury

O pieniądzach, O czytaniu

„Likwidują moją ukochaną księgarnię na Rynku. Centrum Krakowa coraz bardziej jest dla turystów, a coraz mniej - dla mieszkańców miasta. Ceny są dla turystów i oferta jest dla turystów. A wiadomo, że podróżnika z Japonii księgarnia z polskimi książkami, nawet najbardziej wartościowymi i ciekawymi, nie zainteresuje.”

Aleksander Krawczuk (1922) historyk polski, minister kultury

Cytaty z prac Źródło: Prof. Aleksander Krawczuk: W życiu robiłem, co do mężczyzny należy https://plus.gazetakrakowska.pl/prof-aleksander-krawczuk-w-zyciu-robilem-co-do-mezczyzny-nalezy/ar/12043348, gazetakrakowska.pl, 4 maja 2017.

„Nie kupuje sobie domów, rezydencji, wrócił do mieszkania na Żoliborzu, w którym wychował się razem z bratem. On byle tylko miał swoje książki. Przecież nieraz mu przypominałam, że pora kupić nowe buty, bo w tych starych wstyd już chodzić.”

Jolanta Szczypińska (1957–2018) polska pielęgniarka i działaczka polityczna

o Jarosławie Kaczyńskim. Źródło: Znali się prawie 30 lat. Na pierwsze spotkanie z Kaczyńskim Szczypińska poszła boso https://wiadomosci.wp.pl/znali-sie-prawie-30-lat-na-pierwsze-spotkanie-z-kaczynskim-szczypinska-poszla-boso-6325670349833857a, wp.pl, 9 grudnia 2018.

O butach, Pora roku

„Niestety jestem od wielu lat ofiarą niezwykle brutalnej kampanii zniesławiającej. Mówi się o mnie rzeczy straszne, oskarża o głoszenie poglądów, których w moich książkach po prostu nie ma. Mam zakaz wjazdu do Niemiec, w Austrii siedziałem w więzieniu. Zaledwie kilka dni temu przetrzymywano mnie bez żadnego powodu przez trzy godziny w areszcie na lotnisku w Atlancie i omal nie odesłano z powrotem do Wielkiej Brytanii. A jednocześnie żadna z moich książek w tych krajach – ani nigdzie indziej na świecie – nie jest zakazana. Wszystkie te szykany spotykają mnie dlatego, że mam odwagę pisać prawdziwą historię, a nie powtarzać jakieś bajki dla dzieci.”

David Irving (1938) historyk brytyjski, oskarżony o kłamstwo oświęcimskie

Źródło: „Historia Do Rzeczy”, kwiecień 2014, Piotr Zychowicz, Niemcy. Opowieści niepoprawne politycznie cz. III, op. cit., s. 255.

O dzieciach, O historii

„Nie chciałem przyjąć, tego co wiedziałem. I być może cały ten czas pisałem książkę, której nigdy nie napiszę. Chcę powiedzieć: żyłem, jakbym był książką. A książka nie przekazuje nam jakiegoś znaczenia: książka jest. Nie tworzy się książki, abyśmy się w niej rozpoznali. po prostu jest to książka, całkowicie dla nas obojętna. Ale jeśli, poza wszystkim, moje życie jest w pewnym stopniu spektaklem, wówczas niektóre spojrzenia będą umiały odkryć absolutne podobieństwo – może pomieszanie – tego, co widzą, z tym co czytają.”

Carlos Fuentes (1928–2012) pisarz meksykański

Rozdział: Srebrna taśma
Święta strefa

O życiu, O czasie, O czytaniu

„Można zakochać się w kobiecie, która nie lubi książek? Można, ale po co? Kto przy zdrowych zmysłach zakochuje się w kobiecie, która nie lubi książek?”

Jerzy Pilch (1952) polski pisarz, publicysta, scenarzysta

Zuza albo czas oddalenia
Źródło: s. 110.

O kobietach

„Pan mówi, że należy zbliżyć się do Niego i powrócić do domu, do Boga. Na nieszczęście ludzie nie wiedzą, kim jest Bóg i czy mogą do Niego powrócić. Z tej racji są niczym zwierzęta. Modlą się o chleb powszedni, ale zapytani o Boga nie potrafią nic na Jego temat powiedzieć. Kogo więc proszą? Czy modlą się do powietrza? Jeśli przedkładam jakąś prośbę, musi istnieć adresat. Tymczasem ludzie nie mają pojęcia, do kogo ani gdzie tę prośbę skierować. Twierdzą, że Bóg jest w niebie. Ale na niebie jest także wiele ptaków. Czy one są Bogiem? Wiedza o Bogu jest niewielka lub żadna. Chociaż idee na temat Boga to brednie, ich pomysłodawcy pozują na uczonych, pisarzy i filozofów. Jedynymi prawdziwie wartościowymi książkami są pozycje w rodzaju Śrīmad-Bhāgavatam i Bhagavad-gīty.”

Bhaktiwedanta Swami Prabhupada (1896–1977) duchowny hinduski

Nauki Królowej Kuntī
Źródło: Ibidem., s. 124–125.

O Bogu, O nieszczęściu, O ludziach, O domu

„Tak zwana joga i medytacja to oszustwo, gdyż nie oferują żadnego zajęcia. W naszym ruchu każdy ma odpowiednie zajęcie. Wszyscy wstają wcześnie rano, aby wielbić Bóstwa. Przygotowują dla Kṛṣṇy wyśmienite potrawy, przystrajają świątynię, robią girlandy, wychodzą na ulice intonować i sprzedawać książki. Są zajęci przez dwadzieścia cztery godziny na dobę i dlatego mogą porzucić grzeszne życie. Jeśli dziecko wkłada coś do buzi, a my damy mu coś lepszego, wybierze to, co lepsze. W naszym ruchu oferujemy lepsze zajęcie, lepsze życie, lepszą filozofię, lepszą świadomość - wszystko lepsze. Dlatego ci, którzy podejmują służbę oddania, uwalniają się od grzechu i wznoszą do świadomości Kṛṣṇy.”

Bhaktiwedanta Swami Prabhupada (1896–1977) duchowny hinduski

Nauki Królowej Kuntī
Źródło: Ibidem., s. 101.

O życiu, O dzieciach, O oszustwie

„W obozie narodowym, poczynając od lat dwudziestych, obecni byli zwolennicy faszyzmu, a szerzej totalitaryzmu. Wynika to również z książki Grotta. Zwolenników faszyzmu znajdujemy również wśród rozmaitych odprysków oraz partyjek pozostających poza obozem. Byli to również katolicy. Katolikami była znaczna większość faszystów włoskich. Zgodzić się należy z Grottem, że w Polsce jednym z hamulców na drodze faszyzacji była niewątpliwie religia. We Włoszech było inaczej. Jak widać religia nie wyjaśnia do końca problemu.”

Szymon Rudnicki (1938)

recenzja książki Olgierda Grotta. Źródło: Nacjonalizm i religia: (w związku z pracą B. Grotta, Nacjonalizm i religia. Proces zespalania nacjonalizmu z katolicyzmem w jedną całość ideową w myśli Narodowej Demokracji 1926-1939, Kraków 1984) http://bazhum.muzhp.pl/media//files/Przeglad_Historyczny/Przeglad_Historyczny-r1987-t78-n1/Przeglad_Historyczny-r1987-t78-n1-s93-100/Przeglad_Historyczny-r1987-t78-n1-s93-100.pdf, „Przegląd Historyczny”, 78, 1987, 1, s. 100.

O religii

„Jest mi zawsze miło, kiedy czytelnik mówi, że jest wkurzony zakończeniem jakiejś mojej książki.”

Remigiusz Mróz (1987) polski pisarz

Źródło: Remigiusz Mróz: W oczach moich rodziców krył się strach, czy można żyć z pisania książek, polskathetimes, 24 stycznia 2017 http://www.polskatimes.pl/kultura/ksiazki/a/remigiusz-mroz-w-oczach-moich-rodzicow-kryl-sie-strach-czy-mozna-zyc-z-pisania-ksiazek-video,11722852/2/

„Żaden happening. Chciałam z nim chwilę porozmawiać, spojrzeć mu w oczy. W trakcie ostatniej debaty o Trybunale Konstytucyjnym zapisałam się do zgłoszenia wniosku o zmianie regulaminu zupełnie od czapy. Wiedziałam, że mam 20 sekund, zanim marszałek Kuchciński wyłączy mi mikrofon. Powiedziałam posłowi Kaczyńskiemu, że mam dla niego prezent, z którego lektury będzie miał większy pożytek niż z czytania książek na swój temat. Podeszłam do niego, a on mówi, że ode mnie prezentu nie przyjmie. Odpowiedziałam, że mnie to nie obchodzi, i wręczyłam mu konstytucję. Przez moment mogłam mu się przyjrzeć z bliska. Zobaczyłam przestraszonego starszego pana, któremu drży każdy mięsień twarzy. Jego mit upadł. Nie mam potrzeby już go więcej spotykać.”

Joanna Scheuring-Wielgus (1972) Polska działaczka społeczna i samorządowa

o Jarosławie Kaczyński Żródło: wysokieobcasy.pl http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/7,152731,23085260,joanna-scheuring-wielgus-spojrzalam-w-oczy-kaczynskiemu.html?disableRedirects=true, 3 marca 2018 r.

O czytaniu

„Transgresja Totartu była raczej podskórno-intuicyjna i empiryczna niż akademicko-koncepcyjna. Zamiast wymyślać suche koncepcje na temat wariactwa, wolelismy kultywować pseudozenistyczny krzyk duszy. Inspiracją dla Totartu byli Majakowski, Chlebnikow, Charms, Tzara, Schwitters. Książka Dada Hansa Richtera była dla nas niemalże biblią.”

Tymon Tymański (1968) polski kompozytor, instrumentalista, poeta, prozaik

Źródło: AD HD. Autobiografia. Z Tymonem Tymańskim rozmawia Rafał Księżyk, Kraków 2013, s. 90.

O duszy

„Pamiętam, że moją pierwszą biblią była książka Sportowcy XX-lecia z historiami Pietrzykowskiego, Kuleja, Lubańskiego, Baszanowskiego, Szurkowskiego. To na cześć tych dwóch ostatnich panów zostałem ochrzczony jako Ryszard Waldemar. Niech mnie kule biją.”

Tymon Tymański (1968) polski kompozytor, instrumentalista, poeta, prozaik

Źródło: AD HD. Autobiografia. Z Tymonem Tymańskim rozmawia Rafał Księżyk, Kraków 2013, s. 18.

„Adolf Rudnicki, autor Czystego nurtu, był dla mojego pokolenia jednym z najważniejszych pisarzy polskich. Zwłaszcza w opowiadaniach pisanych tuż po wojnie opisał prawie wszystko to, co dziś na nowo odkrywają literaccy specjaliści od Holocaustu. Zaś w latach 80. miał triumfalny come back, gdy w kilku eseistyczno-wspomnieniowych książkach dokonał bardzo przenikliwego rozliczenia postaw intelektualistów swego pokolenia (w tym własnej) wobec komunizmu. Za życia nie narzekał też na brak uznania, ba – w latach 50. i 60. XX wieku był (jak na ówczesne standardy) kimś w rodzaju warszawskiego, literackiego celebryty.”

Piotr Bratkowski (1955) polski poeta, krytyk literacki i publicysta

Źródło: Mała dziewczynka, wielki pisarz i starzejący się dziennikarz patrzą na getto http://www.newsweek.pl/kultura/adolf-rudnicki-wielki-pisarz-patrzy-na-getto,artykuly,355602,1.html, newsweek.pl, 22 stycznia 2015.

O wojnie, O wieku

„Dobra książka, to najwierniejszy przyjaciel, zawsze obecny, to wszystkim dostępne źródło ukojenia i rozkoszy, to dyskretny mistrz, który nas kształci i udoskonala, na każde nasze żądanie.”

Feliks Chwalibóg (1866–1930)

Źródło: Aforyzmy, refleksje i nowe przysłowia http://zbc.uz.zgora.pl/dlibra/doccontent?id=17294, Gebethner i Wolff, Kraków 1929, s. 7.

„Autor książki o teatrze żywym staje zawsze przed trudnym wyborem: czy zadowolić bohaterów czy czytelników? Molier nie obrazi się na biografa, gdy ten wyliczy mu kochanki, lecz Pluciński? Autor musi się zatem na coś zadecydować: prawda, czy zaledwie jej część? Ta ładniej ufryzowana, ładniej pachnąca, za to ukazująca opisywanych bohaterów jedynie en face. Przy tym przytoczony powyżej przykład określa zaledwie skromną cząstkę kłopotów. Kochanki Moliera nie wstaną z niepoświęconych grobów, by obić biografa, jeśli ten pominie którąś z nich w swym rejestrze. Ale tancerka, co przez kilka sezonów kręciła parasolką w trzecim rzędzie corps de ballet, może na głowie autora zrobić z tej parasolki nowy użytek, gdy uzna, iż jej trud nie został w książce zauważony. Na ile przecież czytelnika interesuje trzeci plan zdarzeń?”

Witold Filler (1931–2009) pisarz polski, dziennikarz, aktor

Teatr Syrena. Gwiazdy, premiery, kulisy (1991)
Źródło: s. 110.

O prawdzie, O kochankach, Obraz

„Pod wpływem praktyk religijnych, modlitw, ćwiczeń duchownych, zachowania się zgodnego z powziętymi supozycjami i unikania pewnych książek, rozmów i własnych myśli niebezpiecznych supozycje religijne mogą u tych ludzi w pewnych momentach przechodzić w przekonania. (…) Ich przekonania świeckie umieją gasnąć zawsze, kiedy trzeba, żeby nie przeszkadzały. One nie przestają istnieć. Umieją tylko nie odzywać się, nie działać, kiedy nie pora na to. Wierzący sami czują, kiedy najlepiej nie myśleć, nie zastanawiać się, nie odpowiadać sobie samemu na pytanie, nie zadawać pytań, nie zestawiać swoich dwóch stanowisk w tej samej sprawie.”

Władysław Witwicki (1878–1948) polski psycholog, filozof i tłumacz

Źródło: Wiara oświeconych, według: Andrzej Rusław Nowicki: Witwicki o religii http://www.racjonalista.pl/kk.php/t,4740, racjonalista.pl, data dostępu: 18 kwietnia 2018

O ludziach, O zachowaniu, O ćwiczeniach, O myślach

„W Beskidach widzianych oczami Kossak-Szczuckiej nie ma degradacji środowiska, jakiegoś fatum-siły niszczącej, nawet biografia pisarki też jakoś się dobrze składa z elementów pozornie niezdolnych do złożenia: po powrocie z emigracji, gdy mimo wysiłków nie udaje się Szatkowskim doprowadzić do odbudowy domu-dworku, mieszkają kątem w domku ogrodnika, a później zostają jego jedynymi lokatorami. To tu, w tym małym budyneczku, powstaną najciekawsze książki!”

Zofia Kossak-Szczucka (1889–1968) pisarka polska

Autorka: Renata Jochymek, Zofia Kossak-Szczucka na beskidzkiej ziemi http://bazhum.muzhp.pl/media//files/Annales_Universitatis_Paedagogicae_Cracoviensis_Studia_Historicolitteraria/Annales_Universitatis_Paedagogicae_Cracoviensis_Studia_Historicolitteraria-r2007-t7/Annales_Universitatis_Paedagogicae_Cracoviensis_Studia_Historicolitteraria-r2007-t7-s111-123/Annales_Universitatis_Paedagogicae_Cracoviensis_Studia_Historicolitteraria-r2007-t7-s111-123.pdf, „Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Historicolitteraria”, 7, 2007, s. 117. O Zofii Kossak-Szczuckiej

O domu, O wysiłku, O sile

„Kolejna publikacja profesora Bogumiła Grotta, wybitnego historyka i religioznawcy, pracownika Instytutu Religioznawstwa Uniwersytetu Jagiellońskiego, autora szeregu książek i kilkudziesięciu artykułów naukowych poświęconych m. in. związkom nacjonalizmu i religii, nie wymaga specjalnych rekomendacji. Zainteresowania badawcze Bogumiła Grotta koncentrują się wokół historii chrześcijaństwa nowożytnego, katolicyzmu społecznego, relacji pomiędzy religią, polityką, kulturą i życiem społecznym.”

Bogumił Grott (1940) polski historyk

charakterystyka sylwetki naukowej B. Grotta przy recenzji książki jego autorstwa. Autorka: Aneta Dawidowicz, „Religia, cywilizacja, rozwój. Wokół idei Jana Stachniuka”, Bogumił Grott, Kraków 2003: [recenzja<nowiki> http://bazhum.muzhp.pl/media//files/Annales_Universitatis_Mariae_Curie_Sklodowska_Sectio_K_Politologia/Annales_Universitatis_Mariae_Curie_Sklodowska_Sectio_K_Politologia-r2006-t13/Annales_Universitatis_Mariae_Curie_Sklodowska_Sectio_K_Politologia-r2006-t13-s143-145/Annales_Universitatis_Mariae_Curie_Sklodowska_Sectio_K_Politologia-r2006-t13-s143-145.pdf</nowiki>], „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio K. Politologia”, 13, 2006, s. 143.

O religii, O historii, O relacjach

„W Niemczech od kilku dziesięcioleci istnieje świetnie funkcjonujący organizm, składający się z domów książki, domów literatury, olbrzymich fundacji, stowarzyszeń, instytucji, o jakich w Polsce nikomu się nie śniło(…) To wielka machina, którą napędza uporządkowany i stabilny, a dzięki temu przewidywalny rynek książki, czyli stała cena książki, wsparcie samorządów i landów, zaangażowana polityka ministerstwa oświaty i kultury. Instytucje dysponują imponującą bazą danych: czy to adresów mejlowych, czy dosłownie adresów potencjalnych czytelników, do których rozsyłają zaproszenia, newslettery, gazety. Mają na to fundusze, otrzymują subwencje, to już prawdziwa tradycja, wieloletnie doświadczenie. Profesjonalna współpraca najróżniejszych instytucji.”

Magdalena Parys (1971) polska poetka, pisarka i tłumaczka mieszkająca w Berlinie

Źródło: rozmowa Malgorzaty Kąkiel. Magdalena Parys: Wszyscy są skądś. „Tygodnik Przegląd” 20 listopada 2016

O literaturze, O wsparciu, O współpracy

„W Niemczech chodzi się na spotkania z autorami, płacąc za nie, nie ma tygodnia, żeby duże dzienniki nie zamieściły wywiadu z pisarzem, księgarzem, bibliotekarzem, są stałe rubryki poświęcone antykwariatom, bibliotekom, księgarniom. W efekcie powstaje olbrzymi rynek książki. To jest potęga czytelnicza, którą Niemcy budowali długo i systematycznie. I to siłą rzeczy rzutuje na świadomość Niemca; kultura jest przez niego postrzegana jako dobro narodowe. Nikt się nie śmieje z takiej definicji, ponieważ w Niemczech kultura rzeczywiście jest dobrem narodowym.”

Magdalena Parys (1971) polska poetka, pisarka i tłumaczka mieszkająca w Berlinie

Źródło: rozmowa Malgorzaty Kąkiel. Magdalena Parys: Wszyscy są skądś. „Tygodnik Przegląd” 20 listopada 2016

O sile

„Książka to nie skarpetka czy płyn do zmywania, to artykuł wyjątkowy, specjalne dobro.”

Magdalena Parys (1971) polska poetka, pisarka i tłumaczka mieszkająca w Berlinie

Źródło: rozmowa Martina Stysiaka. Magdalena Parys: Niemiec czyta bo lubi. Nie narzeka na ceny. Polacy chcą, by wszystko było za darmo. „Gazeta Wyborcza”, 24 czerwca 2015

„Nie napiszę jednak tej książki. Zbyt mnie boli. Zmieniam imiona, zmieniam nazwy ulic, ludzi, zmieniam co mogę, a i tak wszystko jest takie, jakie było naprawdę.”

Magdalena Parys (1971) polska poetka, pisarka i tłumaczka mieszkająca w Berlinie

Biała Rika

O ludziach

„W bożnicy było rojno jak w ulu. Ciężka woń gorejących świec, ludzki pot, zapach czarnej tabaki. Na stopniach przy wejściu siedzieli żebracy – starcy o czerwonych powiekach, ślepcy z bielmami, kulawi ze szczudłami lub bez szczudeł. Tuż koło drzwi, przy długim stole, szykowali się do modlitwy rzemieślnicy, krawcy i szewcy, tragarze nieuczeni, niepiśmienni – siedzieli barczyści lub chuderlawi, czysto wymyci, wspierając się ciężko na dębowych deskach stołu i zaglądając do modlitewnych książek, których nie potrafili czytać. Na podwyższeniu i przed ołtarzem, wzdłuż wschodniej ściany, siedzieli prominenci – ludzie bogaci lub mądrzy i uczeni, poważani i znani. Ojciec usadowił się w jednej ze środkowych ławek, nie zanadto na przedzie i nie zanadto w tyle. Trzymałem się poły jego kapoty i patrzyłem w sufit, na gwiazdy ze złoconego drzewa migające na firmamencie, który niegdyś był lakierowany i błękitny, a teraz okopcony i szary jak niebo przed słotą. Lwy skrzydlate nad ołtarzem poruszały potężnymi łbami i otwierały paszcze, ale nie słyszałem ich ryku. Gwar zagłuszał poszczególne dźwięki, słychać było tylko ten gwar, tonęły w nim pienia sześcioskrzydłych serafinów, wycie wichru pustynnego, modły starców i szlochanie kobiet, ukrytych za firankami na małej galeryjce. Zapach tabaki zatykał oddech, ludzie kichali i wycierali nosy, a za oknami zapadał zmierzch, szkiełka witraży mieniły się w świetle świec i w blasku dużego elektrycznego żyrandola.”

Kalman Segal (1917–1980) pisarz i poeta polski narodowości żydowskiej

Źródło: Raz w roku przebaczać, w: Przygoda w miasteczku, Iskry, Warszawa 1965, s. 23–24.

O kobietach, O ludziach, O czytaniu

„Chętnie widziałbym, jak moje książki popadają w zapomnienie i giną, miedzy innymi dlatego, że widzę, ile zbędnych rzeczy stworzono w Kościele, gdy rozpoczęto tam gromadzenie wielu innych książek obok i prócz Pisma Świętego.”

Marcin Luter (1483–1546) teolog i reformator religijny

w 1539.
Źródło: Maciej Ptaszyński, Sława i kult; w: Marcin Luter i reformacja. 500 lat protestantyzmu, „Pomocnik historyczny Polityki”, nr 4/2017, s. 78.

„Książka – papier zepsuty przez czernidło drukarskie.”

Kazimierz Bartoszewicz (1852–1930) polski historyk, publicysta, satyryk

Źródło: Słownik prawdy i zdrowego rozsądku

„Złe wieści, lepiej usiądźcie. Spłonęła biblioteka Ronalda Reagana. Przepadły obie książki. A najgorsze, że tylko jedną pokolorował.”

Gore Vidal (1925–2012) amerykański pisarz, dramaturg, scenarzysta i polityk

w programie telewizyjnym z lat 80.

„Dzieje jego szkolne, wewnętrzne przeżycia w starciach z moskiewskimi pedagogami (…), pominięcie autorów książki] są typowe dla szeregu pokoleń młodzieży polskiej, przechodzącej przez szkołę moskiewską, znane wszystkim, którzy w takiej szkole byli, uwiecznione przez Żeromskiego w Syzyfowych pracach.”

Irena Pannenkowa (1879–1969)

Wielu, jak wiadomo, było takich, co w walce z tą szkołą i w buncie przeciw systemowi rusyfikatorskiemu łamali sobie przedwcześnie egzystencję i wypędzeni za niebłagonadiożnost średniej nawet edukacji nieraz już skończyć nie mogli. Piłsudski szkołę ukończył.
Źródło: Daria i Tomasz Nałęcz, Józef Piłsudski…, op. cit., s. 87.

O młodzieży

„Kiedy po czterdziestu latach przestałam wykładać w szkole teatralnej, dopadła mnie straszliwa depresja. Wtedy mój obecny wydawca, Jacek Stroka, w całkowicie przypadkowej rozmowie namówił mnie do zanotowania moich wspomnień. To mi przywróciło chęć życia. Książka nosiła tytuł Porachunki z pamięcią.”

Halina Kwiatkowska (1921) polska aktorka

Potem ukazały się wspomnienia o Janie Pawle II, Wielki Kolega, które miały już kilka edycji. Źródło: Monika Wysogląd-Majewska, Jubileusz z dziewięćdziesiątką na liczniku, „Dziennik Polski” nr 274, dodatek, 25 listopada 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/128149.html